Εθνική Αναγέννηση --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

«Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι και οι νεκροί» Κωστής Παλαμάς

Η κατάσταση ομοιάζει ανεξέλεγκτος και η Ελλάς ανυπερθέτως, δυνάμεθα μετά βεβαιότητας να είπωμεν ότι βαίνει εις κρημνόν, μόνον ένα θαύμα, ίσως θα μεταλλάξει άρδην την κατάσταση, εντούτοις όμως η Ελλαδική κοινωνία, τουλάχιστον δεικνύει ότι ευρίσκεται, εις τοσούτον ανυπέρβλητο λήθαργο, όπου ουδείς γνωρίζει το τι μέλλει γενέσθαι.

Άπαντες είναι αυτοπαραδομένοι, δίχως ουδεμία ικμάδα ουσιαστικής αντίστασης, δεν υφίστανται αρχές, αξίες και ιδανικά, μία κοινωνία η οποία καταβαραθρώνεται οσημέραι με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

ΑΘΕΪΑ, Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά  θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τους «ἁπλούς χριστιανούς».

Περί Αυγουστίνου επισκόπου Ιππώνος -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

1. Ο Αυγουστίνος(354-430) δεν είχε απλώς αιρετικές αντιλήψεις, δηλ. δεν ήταν ένας απλός αιρετικός. ΄Ηταν αιρεσιάρχης!

Εμείς οι Ορθόδοξοι αγνοούμε, για ιστορικούς κυρίως λόγους, τα όσα δίδαξε ο επίσκοπος αυτός. Το πολύ πολύ να θεωρήσουμε ότι «έπεσε έξω» σε μερικές απόψεις του.

Πάντως, η γενική εικόνα του στο χώρο της Ορθοδοξίας είναι, ότι δεν είναι αιρετικός. Θωρείται ότι είναι ένας άγιος όχι μόνο των Παπικών, αλλά και των Ορθοδόξων! Την ίδια αυτή εικόνα για τον Αυγουστίνο έχουν ακόμα και σπουδαίοι Ορθόδοξοι αντιπαπικοί θεολόγοι. Όμως, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Από πλευράς Ορθοδοξίας αυτός ο οποίος μελέτησε τις διδασκαλίες του Αυγουστίνου και αποκάλυψε τις αιρέσεις του είναι ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Τα παρακάτω στοιχεία για τις αιρέσεις του Αυγουστίνου αντλήσαμε από μελέτες του κορυφαίου αυτού θεολόγου.

 2. Το πρόβλημα με τον Αυγουστίνο είναι, ότι ποτέ δεν γνώρισε την Πατερική Παράδοση για την εμπειρία της θέωσης, η οποία αποτελεί το θεμέλιο της Ορθοδοξίας.

Τη Η΄ (8η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ Επισκόπου Νικομηδείας.

Θεοφύλακτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Ανατολής, ακμάζων κατά τα έτη της βασιλείας των Ισαύρων, Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου (741 – 775) και των διαδόχων αυτού· πορευθείς δε εις Κωνσταντινούπολιν (περί το έτος 780), εσχετίσθη μετά του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου (784 – 806), όταν ακόμη εκείνος ήτο πρωτασηκρήτης, δηλαδή πρώτος μεταξύ των υπηρετούντων εις τας βασιλικάς σάκρας, όπως ωνόμαζον οι Βυζαντινοί τα βασιλικά γραφεία και οι οποίοι ωνομάζοντο ασηκρήται και υπ’ αυτού καλώς εξεπαιδεύθη εις τα θεία. Όταν δε, θεία ψήφω, ανήλθεν ο ιερός Ταράσιος εις τον θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως εν έτει ψπδ΄ (784), αφ’ ου παρητήθη οικειοθελώς του θρόνου ο προ αυτού Παύλος ο Κύπριος (780 – 784), ο οποίος επειδή έλαβε την Αρχιερωσύνην παρά των εικονομάχων ωνόμαζε μόνος τον εαυτόν του ανάξιον, τότε και ο ιερώτατος Μιχαήλ ο μετέπειτα Επίσκοπος Συνάδων και ο ιερός Θεοφύλακτος ούτος έγιναν Μοναχοί και εστάλησαν υπό του θείου Ταρασίου (περί το έτος 785) εις το υπό τούτου οικοδομηθέν Μοναστήριον, το ευρισκόμενον εις την είσοδον του Ευξείνου Πόντου.

Καθολική εκκλησία-Οικουμενισμός 8η & 9η Οικουμενικές Σύνοδοι --- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

 

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ -- Του Οσίου Πατρός ημών Εφραίμ του Σύρου

Αδελφοί μου φιλόχριστοι, ακούσατε περί της Δευτέρας και φοβεράς Παρουσίας του Δεσπότου ημών Ιησού Χριστού. Διότι εγώ ενεθυμήθην την ώραν εκείνην και έφριξα από τον πολύν φόβον, αναλογιζόμενος όσα μέλλουσι τότε να φανερωθώσι. Διότι τις θέλει διηγηθή αυτά; Οποία τις θέλει είναι η γλώσσα, η οποία θα τα προφέρη; Ποία δε ακοή θα δυνηθή να ακούση εκείνα, όταν ο Βασιλεύς των βασιλευόντων, αφού εξαναστή από του θρόνου της δόξης, κατέλθη δια να επισκεφθή όλους τους κατοικούντας όλην την οικουμένην και να λάβη λογαριασμόν από αυτούς και να αποδώση τον καλόν μισθόν εις τους αξίους, εις δε τους αμαρτωλούς την αιώνιον κόλασιν ως απροσωπόληπτος Δίκαιος Κριτής; Όταν λοιπόν, αδελφοί μου, ενθυμούμαι αυτά, κυριεύονται τα μέλη μου από φόβον και παραλύω όλος· οι οφθαλμοί μου δακρύουσιν, η φωνή μου εκλείπει, τα χείλη μου παγώνουσιν, η γλώσσα μου φρίττει και οι λογισμοί μου παύουσιν. Ω! πόσα αναγκάζομαι να είπω δια την ωφέλειάν σας, αλλ’ ο φόβος με αναγκάζει να σιωπώ.

ΟΜΙΛΙΑ

Διατί άραγε εις την περιγραφήν της φοβεράς ημέρας της Κρίσεως ουδέ ένα λόγον είπεν ο Κριτής ουδέ περί δικαιοσύνης, ουδέ περί σωφροσύνης, ουδέ περί ταπεινώσεως, ουδέ περί άλλης τινός αρετής, αλλά παραστήσας όλην την κρίσιν αυτού γινομένην περί ελεημοσύνης, τους μεν ελεήμονας ευλόγησε και εδόξασε, τους δε ενελεήμονας κατηράσατο και επαίδευσε; Λοιπόν, λέγεις, μόνη η αρετή της ελεημοσύνης σώζει τον άνθρωπον, καν γυμνός υπάρχει των άλλων αρετών, ουδέ οι ασελγείς, ουδέ οι υπερήφανοι, αλλά μόνοι οι ανελεήμονες κολάζονται; Ναι αληθώς· αλλ’ άραγε συλλογίζεται ορθά; Εάν τις εισέλθη εις παράδεισον πλήρη παντοδαπών καρποφόρων  δένδρων, μη ιδών δε, μηδέ περιεργασθείς πάντα τα μέρη αυτού, αλλά, προσηλώσας τα όμματα εις εν μόνον μέρος, και ιδών εκεί μηλέας, συμπεράνη ότι μήλα μόνον έχει εκείνος ο παράδεισος, ορθόν άραγε είναι το συμπέρασμα αυτού;

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. κε: 31 – 46)

(Νικηφόρου του Θεοτόκη)                                                                                                                                   

Ουδεμία ευαγγελική δογματική υπόθεσις ουδέ πλέον καθαρά, ουδέ πλέον φοβερά της υποθέσεως του σήμερον αναγνωσθέντος Ευαγγελίου. Ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού έρχεται πάλιν εις την γην ουχ ως το πρώτον αφανής και άδοξος, αλλά μετά πολλής δόξης και της θεϊκής μεγαλοπρεπείας και λαμπρότητος· έρχεται δε ουχ ίνα σώση τον κόσμον, ως πρότερον, αλλ’ ίνα κρίνη πάντας τους απ’ αιώνος ανθρώπους ζώντας τε και νεκρούς, ανταποδίδωσι δε εις μεν τους τα καλά πράξαντας Βασιλείαν, εις δε τους τα κακά ποιήσαντας κόλασιν· επίσης δε και η Βασιλεία και η κόλασις είναι αιώνιος και ατελεύτητος. Ταύτην την διδασκαλίαν μετά πάσης σαφηνείας και καθαρότητος διδάσκει το σημερινόν Ευαγγέλιον· εξ αυτής δε συνίσταται το άρθρον της Πίστεως, το εν τω αγίω Συμβόλω περιεχόμενον και υπό πάντων των Ορθοδόξων Χριστιανών πιστευόμενον και ομολογούμενον, ήτοι το «και πάλιν ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος».

Αθανάσιος Σακαρέλλος ένας σύγχρονος κολλυβάς -- Του Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας

Τήν Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021, ὁ μεγάλος θεολόγος τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου μέχρι καί τῆς ἐποχῆς μας, Ἀθανάσιος Σακαρέλλος, ἐγκατέλειψε τά γήινα καί μετοίκησε στά ἐπουράνια.  Ἀπεξεδύθη τό ἀσκητικό του χοϊκό περίβλημα καί φτερούγισε ἀνάλαφρος στούς κόλπους τῆς ἀπεραντοσύνης τοῦ Θεοῦ, πού μέ πυριφλεγῆ τρόπο ἀγάπησε καί μέ ἀποστολική ἔμπνευση, βίωσε, δίδαξε καί ὁμολόγησε.  Ἦταν θεολόγος ὀνόματι καί πράγματι, θεολόγος στόν ἀκαδημαϊκό τίτλο καί στή σηματοδοτούμενη οὐσία, ὁμόψυχος καί ὁμότροπος τοῦ μεγάλου ἀνατροπέα τῆς σχολαστικῆς παραπλανητικῆς «θολολογίας» πού ἐνέσκυψε καί στόν τόπο μας ἀειμνήστου π. Ἰωάννου Ρωμανίδη, «σιαμαῖος» ἀδελφός του θά λέγαμε καλύτερα, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν γίνεται λόγος γιά ἕνα ἐκ τῶν δύο, νά ἐξυπονοοῦνται συνειρμικῶς ἀμφότεροι ἀπό κοινοῦ..

Κυριακή τῆς κρίσεως(ΑΠΟΚΡΕΩ) Σημεῖον ἀναφορᾶς στή ζωή μας --- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ὅποιον σκέφτεσαι, σ’ αὐτόν καί ἀνήκεις. Ἐάν λαχταρᾶς τόν Ἰησοῦ, θυμᾶσαι πάντοτε τούς λόγους Του. Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσονται, oἱ δέ λόγοι μου οὐ μή παρέλθωσι.

Ὅλες οἱ ἡμέρες, ὅλες οἱ νύχτες, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καί μαζί τους ὅλη ἡ δημιουργία, σπεύδουν πρός τήν ἔσχατη ἡμέρα κατά τήν ὁποία θά τελειώσει τό μυστήριο αὐτοῦ τοῦ κόσμου καί τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας. Ὁ χρόνος τότε ἑνώνεται μέ τήν αἰωνιότητα, ἑνώνεται τό ἐν χρόνῳ μέ τόν ἀΐδιο Θεό, τό κτῖσμα μέ τόν Κτίστη ἐν Χριστῷ. Ἐκείνη τήν ἡμέρα, ὁ χρόνος θά παύσει νά ὑπάρχει, θά εἰσέλθει μυστηριακά τό κτιστό στό ἄκτιστο, στήν αἰωνιότητα.

       Στήν θεία Ἀποκάλυψη ὀνομάζεται ἐσχάτη ἡμέρα^[1].Λέγεται καί μεγάλη ἡμέρα^[2]. Λέγεται καί ἡμέρα κρίσεως, ἡμέρα ὀργῆς καί ἀποκαλύψεως καί δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ^[3].

ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Τη αυτή ημέρα Κυριακή της Αποκρέω, της Δευτέρας και αδεκάστου Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μνείαν ποιούμεθα.           

Μετά τας δύο παραβολάς, ήτοι της του Τελώνου και Φαρισαίου και της του Ασώτου, οι θειότατοι Πατέρες διέταξαν να ποιώμεν την μνήμην της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας, ίνα μη τις ακούων εν εκείναις την φιλανθρωπίαν του Θεού πέση εις αμέλειαν, λέγων κατά νουν, φιλάνθρωπος είναι ο Θεός, και όταν παύσω από την αμαρτίαν, εύκολα θέλω διέλθει το παν. Δια τούτο έταξαν ενταύθα την ανάμνησιν της φοβεράς εκείνης ημέρας, δια να εκφοβήσουν τους αμελείς με την υπόμνησιν του θανάτου και των αναμενομένων βασάνων, και ούτω τους διεγείρωσιν εις κατόρθωσιν αρετής, ώστε να μη αποβλέπωσι μόνον εις την φιλανθρωπίαν του Θεού και αποθαρρούσιν, αλλά να συλλογίζωνται και ότι υπάρχει Δίκαιος Κριτής, όστις αποδίδει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

 

Kέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε

Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα, και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια, τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών, αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά. Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός του Ησαΐου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός· η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.

Τη Ζ΄ (7η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΠΑΥΛΟΥ του Απλού.

Παύλος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο ονομασθείς Απλούς ήτο Αιγύπτιος το γένος, σύγχρονος υπάρχων του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου, γεωργός το επάγγελμα, απλοϊκός τους τρόπους καθ’ υπερβολήν, άκακος και άπλαστος κατά την γνώμην, τόσον ώστε ουδείς άλλος ηδύνατο να τον υπερβάλη. Είχε δε ο ευλογημένος και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη επί πολύν χρόνον εκρύπτετο από τον Όσιον. Ημέραν δε τινά συνέπεσε να έλθη ο Όσιος εκ του αγρού εις ώραν κατά την οποίαν δεν ανεμένετο. Ευρών δε την γυναίκα του μοιχευομένην εις τον οίκον του, γελάσας σεμνώς είπε προς την μοιχαλίδα: «Καλώς· δεν με ενδιαφέρει τίποτε πλέον· όμως από του νυν και εις το εξής ούτε θέλω να σε ίδω με τους οφθαλμούς μου». Προς δε τον μοιχόν είπεν:

Δεσπότης απέλυσε δύο εργαζομένους σέ οίκο ευγηρίας τής Μητρόπολής του, επειδή αρνήθηκαν εμβολιασμό κόβιντ. --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Παρακολουθείστε, άν έχετε μαθησιακή προαίρεση, τόν διάλογο μεταξύ σχολιαστών στήν ανάρτηση Misha Sarov που παραπέμπει ο επισυναπτόμενος σύνδεσμος. Μετά, άν δέν κουραστήκατε, διαβάστε καί αυτό :

Alexandros Bazanis «- Γιατί δεν λέτε οι άνθρωποι αυτοί με τι ασχολούνται ;
Γιατί δεν λέτε ότι ο μη δικός τους εμβολιασμός βάζει σε κίνδυνο τους ανθρώπους που αυτοί επιβλέπουν ; Να λέτε ολόκληρες αλήθειες όχι τις μισές

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης

Αφού θέλεις ολόκληρες αλήθειες, διάβασε :

Ὁ Μητροπολίτης Ἠλείας περὶ ὑποθέσεως «Κουφοντίνα»

Μετὰ ἀπὸ δημοσίευμα τῆς «Ἐφημερίδας τῶν Συντακτῶν», μὲ τὸ ὁποῖον καλεῖ τὸν Προκαθήμενον τῆς Ἑλλάδος νὰ παρέμβη εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. Κουφοντίνα ὁ Σεβ. Ἠλείας ἐτοποθετήθη διὰ τοῦ ἑξῆς κριτικοῦ σχολίου, ποὺ ἀνήρτησεν εἰς τὴν ἐπίσημον ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μ. Ἠλείας τῆς 1ης Μαρτίου 2021:

«Εἶναι ἕνα κείμενο πράγματι πολὺ καλό, σπάνιο θὰ ἔλεγα, ἀλλὰ ὑποκριτικό. Τονίζει ὅλα τὰ καλὰ τῆς Χριστιανικῆς μας πίστεως, γιὰ νὰ ἐπιτύχη τὴν κατάργησί τους, διὰ νὰ ἐπιβάλη δηλαδὴ τὴν ἄρνησι τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἐξηγοῦμαι: α. Ζητοῦν ἀπὸ τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν κ.ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ νὰ ἐπέμβη διὰ νὰ μὴ πεθάνη ὁ κ. Κουφοντίνας. Ὅμως ὁ κ. Κουφοντίνας δὲν ἔχει καταδικασθῆ σὲ θάνατο παρὰ τοὺς πολλοὺς φόνους ποὺ ἔκανε καὶ ἄφησε χῆρες γυναῖκες καὶ ὀρφανὰ παιδιά, ἀλλὰ σὲ ἰσόβια.Τώρα μόνος του θέλει νὰ πεθάνη. Προσευχὲς πρέπει νὰ κάνη ὁ Μακαριώτατος καὶ ὅλοι μας, διὰ νὰ ἀλλάξη ὁ κ. Κουφοντίνας μυαλό, νὰ «συνέλθη εἰς ἑαυτόν», ὡς ὁ ἄσωτος υἱὸς τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ΝΑΙ, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ τοῦ ἀφαιρεθῆ ἡ ἐλευθερία τῆς βουλήσεώς του. Γιατί ἡ ἐλευθερία τῆς βουλήσεώς μας εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο.

β. Ἀπορῶ πῶς οἱ συντάκτες τῆς παραπάνω ἐκκλήσεως δὲν κατάλαβαν ὅτι οἱ φωνασκοῦντες καὶ προκαλοῦντες καταστροφὰς ἀναρχικοὶ αὐτὸ θέλουν καὶ ἐκζητοῦν· Τὴν κατάργησι τοῦ Κράτους δικαίου καὶ τῆς Νομιμότητος καὶ τὴν ἐπικράτησι τοῦ νόμου τῆς ζούγκλας. Νὰ τοὺς ἐπιτραπῆ νὰ κάνουν ὅ,τι θέλουν. Εἶναι τοῦτο δυνατὸν καὶ ἐπιτρεπτόν; Ἀσφαλῶς ΟΧΙ.

γ. Ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ μὴ ὑπενθυμίσω στοὺς Συντάκτας τοῦ ἀνωτέρω κειμένου τῆς Ἐφημερίδος τῶν Συντακτῶν καὶ ταῦτα: I. Κάθε ἡμέρα αὐτοκτονοῦν, δυστυχῶς, πολλοὶ συνάνθρωποί μας. Δὲν εἶδα κάποια διαμαρτυρία τους. Δὲν ἐζήτησαν νὰ ληφθοῦν μέτρα πρὸς ἀποφυγὴν τῶν αὐτοκτονιῶν. Καὶ II. Κάθε ἡμέρα μὲ τὶς ἐκτρώσεις γίνονται τόσοι θάνατοι ἐμβρύων- λένε γιὰ 300.000 τὸν χρόνο – ἀλλὰ ὄχι μόνον γι’αὐτὸ δὲν εἶδα κάποια ἀντίδρασι, ἀλλ’ ὅταν ἡ Ἐκκλησία μας διαμαρτύρεται, Δημοσιογράφοι εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐκτρώσεων!! Συμβιβάζονται αὐτὰ μὲ τὴν παραπάνω ἔκκλησιν;»

"Ο.Τ."

---------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀριστούργημα πού ξεβρακώνει τούς ὑποκριτάς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ! Μπράβο στόν κ. Γερμανόν! Τώρα, ὅμως, πρέπει νά γράψῃ καί κατά τῶν «συνεπισκόπων» του πού συμπλέουν συμπλέουν μέ τίς πολλές αἱρέσεις καί σχίσματα καί ἀμέσως μετά ν' ἀποτειχισθῇ ἀπό αὐτούς! Ἀλλιῶς, εἶναι καί αὐτός τό ἴδιο ὑποκριτής μέ τούς Συριζαίους πού πραγματικά ξεγύμνωσε, διότι παριστάνει τόν Χριστιανόν, καί μάλιστα τόν Ἐπίσκοπον, ἐνῷ στήν πραγματικότητα εἶναι ἐχθρός τοῦ Χριστοῦ! Σύμφωνα μέ τίς Γραφές καί τούς Ἁγίους Πατέρας, πάντοτε!

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΥΣ

(Του Αγίου Αναστασίου του Σιναϊτου Αρχιεπισκόπου Σινά  -  Αναγινωσκόμενος τω Σαββάτω των ψυχών)                                  

Τι τούτο σήμερον, αγαπητοί, σπουδαίως ομού εσυνάχθημεν; Διότι εκάλεσαν ημάς οι προς Χριστόν καλεσθέντες αδελφοί· διο και προσέλθωμεν προς Χριστού υμνωδίαν, ότι ανέστησαν ημάς, ίνα ποιήσωμεν δοξολογίαν επί της γης, οι μετά Αγγέλων δοξολογούντες εν ουρανοίς· και χορούς συνέστησαν, και τράπεζαν ημίν πνευματικήν παρέθεσαν οι της τρυφής του Παραδείσου χορταζόμενοι, οι της εκείσε εμπεπλησμένοι αναπαύσεώς τε και παρακλήσεως και φώτα ήναψαν, οι τας εαυτών καρδίας φωτίσαντες και προς το φως το άδυτον δραμόντες. Διότι έλαβον από ημάς τους Οσίους οι προς Χριστόν Όσιοι, μετέστησαν από ημάς οι ποτέ μεθ’ ημών ευρισκόμενοι· μετεστάθησαν από ημάς οι καλώς προς Θεόν εμπορευσάμενοι· αφήκαν ημάς ορφανούς και απήλθον προς την πατρίδα αυτών· αφήκαν την φθοράν και προς την αφθαρσίαν ανήλθον· έλειψαν εκ του κόσμου και προς τον Χριστόν ανέτειλαν· εξήλθον εκ της του κόσμου ματαίας ζωής και εκατοίκησαν εις την άνω Ιερουσαλήμ· αφήκαν την του βίου ματαιότητα και έφθασαν εις την άνω μακαριότητα· αφήκαν τας ματαίας συγχύσεις και ώδευσαν εις τόπους ειρηνικούς· εξήλθον εκ του χειμώνος και της τρικυμίας του κόσμου και προσωρμίσθησαν εις τους γαληνούς λιμένας· αφήκαν την του κόσμου ματαίαν σκιάν και προς τον Ήλιον της δικαιοσύνης ευθέως ανέδραμον.

Ενημέρωση από τοίχο φέησμπουκ --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Αδαλης :  Μητροπολίτης που απολύει 2 άτομα επειδή δεν έχουν εμβολιαστεί δεν είναι άνθρωπος του Θεού.

- Alexandros Bazanis

Γιατί δεν λέτε οι άνθρωποι αυτοί με τι ασχολούνται ; Γιατί δεν λέτε ότι ο μη δικός τους εμβολιασμός βάζει σε κίνδυνο τους ανθρώπους που αυτοί επιβλέπουν ; Να λέτε ολόκληρες αλήθειες όχι τις μισές.

- Κυπριανός Χριστοδουλίδης
Αφού θέλεις ολόκληρες αλήθειες, διάβασε :
Καί γιατί εσύ δέν ρωτάς ή έστω δέν ζητάς νά μάθεις, γιατί δέν φτιάχνουν οι ειδικοί ένα παρεμφερές τού κορονοϊού "ράπιντ τέστ" ή "τέστ μοριακού ελέγχου", γιά τό έητζ ή AIDS, ώστε νά γνωρίζουμε τόν αριθμό κρουσμάτων-μελλοντικών θανάτων ; Γιατί αυτό δέν συμπεριλαμβάνεται στά μέτρα προστασίας τής αγέλης ή κοινότητας ; Σημείωσε ο φορέας (ή κρούσμα) έητζ μπορεί νά νοσήσει μετά από 20 χρόνια.

https://kyprianoscy.blogspot.com/

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ !!!

 

https://catacomb--church.blogspot.com/2021/03/blog-post_45.html

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Τη αυτή ημέρα μνείαν επιτελείσθαι ΠΑΝΤΩΝ  ΤΩΝ  ΑΠ’ ΑΙΩΝΟΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΩΝ ευσεβών πατέρων και αδελφών ημών, επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν.                    

Τω Σαββάτω τούτω, όπερ προηγείται της κατά την αύριον τελουμένης μνήμης της Δευτέρας του Κυρίου Παρουσίας, οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν να επιτελώμεν μνήμην όλων των απ’ αιώνος ευσεβώς τελευτησάντων ανθρώπων, από φιλανθρωπίαν εις τούτο κινούμενοι. Τούτο δε εθέσπισαν επειδή μεταξύ των πολλών και διαφόρων θανάτων, οίτινες συμβαίνουν εις τους ανθρώπους, ίσως πολλοί πένητες και άποροι δεν ηξιώθησαν των εκκλησιαστικών ψαλμωδιών και μνημοσύνων. Δια τούτο οι θείοι Πατέρες διέταξαν, όπως η μήτηρ ημών η μία Αγία Καθολική και Αποστολική Ορθόδοξος Εκκλησία κάμνη μνημόσυνα κοινά δι’ όλους, δια να περιλαμβάνωνται μέσα εις τα κοινά αυτά μνημόσυνα και όσοι κατά μέρος δεν έτυχον των συνήθων μνημοσύνων, ένεκεν αιτίας τινός. Ταύτην την περί των μνημοσύνων διάταξιν έλαβον οι θείοι Πατέρες, και κατά παράδοσιν, από τους ιερούς Αποστόλους. Εδίδασκον δε ούτοι ότι τα υπέρ των κεκοιμημένων γενόμενα, μεγάλην εις αυτούς προξενούσιν ωφέλειαν.

Εἰς τὰς ἡμέρας μας Ο ΙΟΥΔΑΣ ΞΑΝΑΖΗ --- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ἐάν ὑπάρχει καί ἐπιζεῖ μιά ἀπαίσια καί τραγική μορφή στήν ἱστορία τοῦ κόσμου, αὐτή ἡ τρομακτική μορφή εἶναι σίγουρα, ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης. (Τό ὄνομά του δείχνει τήν καταγωγή του, καί σημαίνει: ἀπό τήν Καριώθ). Ἰούδας! Ὄνομα συνώνυμο τῆς προδοσίας. Τό ἀρχέτυπο τῆς πιό ἐπαίσχυντης πράξης στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Ἡ πιό προσβλητική λέξη στά στόματα τῶν ἀνθρώπων–κι αὐτῶν ἀκόμα τῶν παιδιῶν–ὅταν προφέρεται σάν ὕβρις: «Ἰούδα»! Ὄνομα καί πρόσωπο, πού προκαλεῖ ἀποστροφή καί ἀπέχθεια. Κι αὐτοί ἀκόμα οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές, δέν ἀσχολοῦνται καθόλου μέ τό πρόσωπό του. Ἀκόμα καί γιά τήν προδοσία του, σημειώνουν πολύ λίγες λέξεις. Ὁ μέν Ματθαῖος γράφει: «Τότε πορευθείς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρός τούς ἀρχιερεῖς εἶπε· τί θέλετέ μοι δοῦναι, καί ἐγώ ὑμᾶς παραδώσω αὐτόν; Οἱ δέ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια. Καί ἀπό τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτόν παραδῶ» (ΙΣΤ΄ 14 – 16). Ὁ δέ Ἰωάννης, τόν ἀναφέρει μόνο σ’ ἕνα στίχο: «Καί δείπνου γενομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τήν καρδίαν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου ἵνα αὐτόν παραδῶ...» (ΙΓ΄ 2). Τίς μεγάλες καί ἄξιες μορφές τῆς ἱστορίας καί τῆς ἁγιότητας, ὅσο περισσότερα λές, τόσο καί σέ διδάσκουν. Ἀλλά μορφές σκοτεινές καί ὄργανα τοῦ διαβόλου, πού πρόδωσαν πρῶτα, τόσο βέβηλα, τόν ἑαυτό τους, δέν ἔχεις δύναμη καί κουράγιο ν’ ἀσχολεῖσαι ἀλλά καί τί νά πεῖς;

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα δεξιωθή την ΔΙΣ ;

 

"Ορθ.Τύπος"

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!