O Kορνήλιος στάθηκε ο πρώτος εθνικός που βαφτίσθηκε και γίνηκε χριστιανός, ενώ πρωτύτερα ήτανε βαφτισμένοι πολλές χιλιάδες Eβραίοι. Eπειδή οι απόστολοι είχανε ακόμα την ιδέα πως μονάχα οι Iουδαίοι ήτανε προσκαλεσμένοι από τον Xριστό για τη σωτηρία της ψυχής τους, με όλο που είχε παραγγείλει πριν να αναληφθεί, να πάνε και να διδάξουνε όλα τα έθνη: "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη". Aυτό δείχνει πόσο κολλημένος είναι ο άνθρωπος σε ό,τι έμαθε, αφού κ' οι μαθητάδες του Xριστού οι ίδιοι, επειδή ήτανε δασκαλεμένοι από το μωσαϊκό νόμο να πιστεύουνε πως μονάχα οι Iουδαίοι είναι προορισμένοι από το Θεό να σωθούνε, δεν μπορούσανε να καταλάβουνε πώς γινότανε να σωθούνε κ' οι άλλοι άνθρωποι, οι ειδωλολάτρες, "τα έθνη". Kαι περισσότερο από τους άλλους αποστόλους το πίστευε ο Πέτρος, που ήτανε τόσο φανατικός Eβραίος, ώστε να θαρρεί πως δεν μπορούσε να σωθεί άνθρωπος, ας γινότανε και χριστιανός, χωρίς την περιτομή που κάνανε οι Eβραίοι. Aυτές τις ιδέες είχε ακόμα ο αθώος άγιος Πέτρος, καθώς κι' οι άλλοι άγιοι απόστολοι, για τούτο έλεγε κι' ο Xριστός στο μυστικό Δείπνο: "Έτι πολλά έχω λέγειν υμίν, αλλ' ου δύνασθε βαστάζειν άρτι". Aλλά ήρθε η μέρα να ανοίξουνε τα μάτια του Πέτρου στην αλήθεια, για να καταλάβει πως ο Xριστός σταυρώθηκε για όλους τους ανθρώπους, κι' όχι μονάχα για τους Iουδαίους. Kαι να πώς έγινε:
Τη ΚΔ΄ (24η) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΑΡΕΘΑ και των συν αυτώ.
Αρέθας ο Άγιος Μάρτυς ήτο πρώτος της πόλεως Νεγράς εν Αιθιοπία, επί της βασιλείας του ευσεβεστάτου Ιουστίνου. Κατά δε τον πέμπτον χρόνον της βασιλείας τούτου, ήτοι εν έτει φκγ΄ (523), ότε εβασίλευεν εις την Αιθιοπίαν Ελεσβαάν ο περιβόητος και ονομαστός δια την δικαιοσύνην και ευσέβειαν, όστις είχε τα βασίλειά του κατεσκευασμένα εις πόλιν τινά καλουμένην Αύξουσαν, Εβραίος τις, ονόματι Δουνουάν, δυσσεβής λίαν και πολέμιος εχθρός των Χριστιανών, εξουσίαζε την Ευδαίμονα Αραβίαν (ήτις πάλαι ελέγετο Σαβά και κατόπιν Ομηρίτις).
Δια να εννοήση δε ο καθείς πόσον μισητή υπήρξε δια την Μητέρα του Θεού η βλάσφημος αίρεσις του Νεστορίου
Θα αναφέρωμεν εδώ, την ιστορίαν την οποίαν διηγούνται οι πατέρες του Λειμωναρίου Σωφρόνιος και Ιωάννης, οι οποίοι γράφουν ούτως: Επήγαμεν εις τον αββάν Κυριακόν τον πρεσβύτερον της Λαύρας του Καλαμώνος, ήτις κείται πλησίον του Ιορδάνου, ο οποίος μας είπε ταύτα. Εν μια των ημερών είδον καθ’ ύπνους την Κυρίαν Θεοτόκον με λαμπρόν και φωτεινόν πρόσωπον, ενδεδυμένην με πορφυρούν ιμάτιον και ακολουθουμένην από δύο ιεροπρεπείς άνδρας, η οποία εστέκετο έξω από το κελλίον μου· εγώ δε εγνώρισα ότι είναι η Δέσποινα Θεοτόκος, και ότι οι δύο άνδρες οι συν Αυτή ήταν οι Άγιοι Ιωάννης ο Βαπτιστής και Ιωάννης ο Θεολόγος.
-----------------------
Τα μεγάλα σημεία είναι δυο σε αυτό το πολυ χρήσιμο περιστατικό.
1) πόση αγάπη και πρόνοια της Κας Θεοτόκου για τον γνήσιο τής προαίρεσης εργάτη των αρετών, όχι μόνο να μην κολαστεί, αλλά και να μην χάσει την πρόσκαιρη ευλογία του ουρανού, αμέσως έκανε την εμφάνισή της.
2) πόση πνευματική ζημιά είχε ο αββάς, χωρίς ακόμη να γνωρίσει τη βλασφημία.
Η Κα Θεοτόκος απέξω από το κελί του, πριν ακόμη αυτός γίνει κοινωνός τής γνώσης της βλασφημίας στο κελί του.
Δεν υπάρχει δεν γνωρίζω στα πνευματικά, έτσι ώστε να δικαιολογείται ή απραξία της αποτείχισης του εαυτού μας. Ακόμη και στους μη γνωρίζοντες υπάρχει ευθύνη διότι δεν θέλουν να είναι γνωρίζοντες με την αμέλεια και την ψεύτικη ειλικρίνεια στον αγώνα τους.
Από την άλλη πλευρά, αλίμονο στους έχοντας γνώση και έχουν το πηδάλιο της Εκκλησίας και την οδηγούν στην αίρεση. Η Θεομηνία φρικτή...
Διαχρονικαὶ θέσεις
Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει, καταδικάζεται ως ανίερον πραξιπόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν, εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.
΄Έμπρακτη αγάπη του Ευαγγελίου....
Γ. Τράγκας: Είναι πλέον κατανοητή και από ανηλίκους η σκηνοθεσία του Μητσοτάκη, για να καλύψει την προδοσία στα εθνικά θέματα και την ανικανότητα στα οικονομικά προβλήματα!
Ο Μητσοτάκης είναι έτοιμος να δεχτεί ταπεινωτική διαπραγμάτευση με τους Τούρκους υπό την εποπτεία του Βερολίνου
Είναι διπλή ατυχία να υπάρχει στην κεφαλή της ηγεσίας μιας χώρας ένα δίδυμο ανόητων και ελλιποβαρών ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι οφθαλμοφανής η υποκρισία τους και η προσπάθειά τους να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα σε δημόσια θέα ενώπιον του ελληνικού λαού. Είναι πραγματικά μεγάλη ατυχία για το λαό μας και το έθνος μας να έχει επιλεγεί ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας μια ανύπαρκτη πολιτικά στον διεθνή περίγυρο κυρία, η οποία, κρύβοντας το πρόσωπό της και φορώντας μάσκα, λέει απλά ότι το πρόβλημα της Ελλάδος είναι ο κορονοϊός και όχι οι δυσάρεστες εξελίξεις, όπως τις χαρακτήρισε, με την Τουρκία.
---------------------
Ἐξαιρετικόν ἄρθρον πού λέγει τά πράγματα μέ τ' ὄνομά τους, δίχως φόβον καί πάθος!
Tα γνωρίζεις αυτά;
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΑ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΟΠΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Αριθμ. Πρωτ. 250/2012
Αγιώτατε Πάπα καί Πατριάρχα της Κοπτικής Εκκλησίας, κύριε
Θεόδωρε Β’, την Υμετέραν Μακαριότητα εν Κυρίω κατασπαζόμενοι υπερήδιστα προσαγορεύομεν.
Mέ μεγάλη χαρά επληροφορήθημεν τό χαρμόσυνο άγγελμα της επαξίας εκλογής Σας
στόν Πατριαρχικό Θρόνον της Κοπτικής Εκκλησίας καί Εγκαρδίως Σας συγχαίρομεν.
Η πνευματική προσωπικότητα, η θεολογική κατάρτιση, η πολυετή εμπειρία περί
τά εκκλησιαστικά ζητήματα, κυρίως δέ η εγνωσμένη αγάπη Σας πρός τόν πιστό λαό του
Θεού, αποτελούν εχέγγυα γιά τήν αρχομένη Πρωθιεραρχική διακονία Σας.
Αμφότεροι φέροντες τό όνομα «Θεόδωρος ο Β’» ως ιστορική επιταγή πρός
στενοτέρα συναντίληψη υπέρ του ευγενούς λαού της Αιγύπτου, ολοθύμως ευχόμεθα
όπως ο Κύριος διαφυλάττη τήν Μακαριότητά Σας εν υγιεία αδιαπτώτω καί δυνάμει
πολλή, επ’ ωφελεία του λογικού ποιμνίου Σας.
Συγχαίροντες καί πάλι γιά τήν επαξία εκλογή Σας, κατασπαζόμεθα τήν
Μακαριότητά Σας εν φιλήματι αγίω καί διατελούμεν μετά της εν Κυρίω αγάπης καί
τιμής.
†Ο Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας καί
πάσης Αφρικής
Θ Ε Ο
Δ Ω Ρ Ο Σ Β’
----------------------
Εν φιλήματι Ιούδα ο ασπασμός του Πατριάρχη Αλεξανδρείας.
Αυτοκτονούμε!!!
Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2019
18 .760
.000, (δεκαοκτώ εκατομμύρια επτακόσιες
εξήντα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από
εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό
έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους,
δια του Ν. 1609 του 1986.
Με την
έντεχνη από το 1980 αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου
2.500. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
Και τώρα με
την σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας
σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ
της αλλοιώσεως και μειώσεως του
ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και
να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
Εἶναι χαρακτηριστικὸ γιὰ τὸ ποῦ ὁδηγεῖται ἡ Ἑλλὰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1971 μὲ πληθυσμὸ 8.784.732 κατοίκους, τὰ παιδιὰ (ἡλικίας ἕως 14 ἐτῶν) ὑπερτεροῦσαν τῶν ἡλικιωμένων (ἄνω τῶν 65 ἐτῶν) κατὰ 1.286.846, ἐνῶ σήμερα ὑπερτεροῦν οἱ ἡλικιωμένοι τῶν παιδιῶν κατὰ 518.027!
Ενός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο ΠΣΕ ), μύρια έπονται:
Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. («Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών» ) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της «Ίδιας Πίστης» και «ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6ο άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή!!!
Όλα συμπτώσεις;
Το 1453 στην Κων/πολη, αντί Κλήρος και λαός να παραμείνει πιστός στην Ορθοδοξία,
την πρόδωσαν, υπέγραψαν την ένωση Φεράρας –Φλωρεντίας, με τον αιρεσιάρχη πάπα,
και έτσι έπεσε η Πόλη!
Το 1920 με την εγκύκλιο
του Οικ. Πατριαρχείου, εις την οποία ομολογείται ότι όλοι οι αιρετικοί είναι το
ίδιο με τους Ορθοδόξους, έχουμε την Μικρασιατική καταστροφή!
Με την αντικανονική άρση των αναθεμάτων το 65 επί Οικ. Πατριάρχου μακ. Αθηναγόρα
έχουμε τα καταστροφικά αποτελέσματα στη Κων/πολη και στη Κύπρο!
Με την πρόσκληση του αιρεσιάρχη πάπα στην αγιοτόκο Ελλάδα μας, έχουμε την
κοίμηση του μακ. Αρχιεπισκόπου. Ήταν μια πράξη, που δεν τόλμησε άλλος Αρχιεπίσκοπος
να κάνει από το 1054!
Με την αναγνώριση των μυστηρίων των αιρετικών Κοπτών από τον Πατριάρχη
Αλεξανδρείας Πέτρο Ζ΄ , ακολουθεί η πτώση του ελικοπτέρου και ο θάνατός του!
Αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί
...Κατόπιν με ηρώτησε πάλιν ο Όσιος Μάρκος ο Αθηναίος: υπάρχει ειδωλολατρία ή διωγμός των Χριστιανών ακόμη; Απεκρίθην εγώ: με την βοήθειαν των ευχών σου, Πάτερ, έχει παύσει πλέον ο διωγμός, ούτε ειδωλολατρία υπάρχει πολιτευομένη εκ του εμφανούς. Τούτο ακούσας ο Γέρων πολύ ηυχαριστήθη και συνέχισεν ερωτών με : υπάρχουν Άγιοι εις τον κόσμον σήμερον, κατορθούντες υπερφυσικά φαινόμενα και θαύματα, όπως είπεν ο Χριστός εις τα Ευαγγέλια, ότι : εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως ερείτε τω όρει τούτω μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται ( Ματθ. ιζ: 20 ) και : άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν και γενήσεται ( Ματθ. κα:21 ). Τούτο ειπόντος του Οσίου και δεικνύοντος το όρος, ανεσηκώθη αμέσως εκείνο περί τους πέντε πήχεις και μετετοπίζετο προς την θάλασσαν. Εγείρας δε τους οφθαλμούς του ο Όσιος και ιδών αυτό να περιπατή, κτυπήσας το πρόσωπον δια της χειρός του, είπε : τι σου συνέβει, όρος; Εγώ δεν σου είπον να μετακινηθής, μείνε εις την θέσιν σου. Παρευθύς τότε επανήλθε το όρος εκεί οπόθεν είχεν απομακρυνθή. Το θαυμάσιον τούτο ευθύς ως είδον εγώ έπεσον κάτω από τον φόβον. Ο δε Όσιος, κρατήσας με εκ της χειρός, με ανεσήκωσεν, ειπών : δεν είδες τοιαύτα θαύματα εις τας ημέρας σου; Διακατεχόμενος δε ακόμη εγώ υπό του τρόμου απεκρίθην : όχι. Στενάξας δε ο Γέρων έκλαυσε και είπεν : αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα. Ευλογητός ο Θεός ο οδηγήσας με εις τον άγιον τούτον τόπον δια να μη αποθάνω εις την πατρίδα μου και ταφώ εις γην μεμιασμένην εκ των πολλών αμαρτιών. ( Μέγας Συναξαριστής τόμος Ε΄ σελ. 104).
Aπό την Πατριαρχική Εγκύκλιο του Πατριάρχου Ανθίμου και της περί Αυτόν Συνόδου του έτους 1895:
«… Εν εσχάτοις δε χρόνοις ο πονηρός διέσπασεν από της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού και έθνη ολόκληρα της Δύσεως, εμφυσήσας τοις επισκόποις της Ρώμης φρονήματα υπερφιάλου αλαζονείας, ποικίλας γεννησάσης καινοτομίας αθέσμους και αντιευαγγελικάς. Και ου μόνον τούτο, αλλά δη και παντί τρόπω αγωνίζονται οι κατά καιρόν πάπαι της Ρώμης, ίνα υποτάξωσιν εις τας εαυτών πλάνας την ακραδάντως ανά την Ανατολήν τη πατροπαραδότω της πίστεως ορθοδοξία στοιχούσαν καθολικήν Εκκλησίαν του Χριστού, ενώσεις κατά την ιδίαν φαντασίαν επιδιώκοντες απλώς και αβασανίστως».
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ -- Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α Π Θ.
1. Ἀπαγορευμένη καὶ ἐπιτρεπόμενη ἀποτείχιση
Τὸν τελευταῖο καιρὸ γίνεται συχνὰ λόγος γιὰ «ἀποτείχιση»
καὶ «ἀποτειχισμένους» πιστούς, μὲ συχνὴ ἐπίσης καὶ μᾶλλον σκόπιμη παρανόηση τοῦ
ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου αὐτῶν τῶν λέξεων. Τὸ οὐσιαστικὸ ἀποτείχισις παράγεται ἀπὸ τὸ ρῆμα ἀποτειχίζω, τὸ ὁποῖο σύμφωνα μὲ τὰ Λεξικὰ σημαίνει: ὀχυρώνω, ἀποκλείω διὰ τείχους, ἐγείρω μεσότοιχον. Ἑπομένως καὶ ἡ λέξη «ἀποτείχισις» σημαίνει: ἀποκλεισμὸς διὰ τείχους, ὀχύρωσις. Τὸ δὲ
τεῖχος ποὺ ὑψώνει κανεὶς γιὰ νὰ ἀμυνθεῖ καλεῖται ἀποτείχισμα.
Εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ χρήση τῆς λέξεως ἀποτείχιση προϋποθέτει ὅτι ὑπάρχει κάποιος κίνδυνος, κάποιος ἐχθρός, γιὰ τὴν προφύλαξη ἀπὸ τὸν ὁποῖο ὑψώνει κανεὶς ἕνα τεῖχος. Στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα ἡ ἔννοια αὐτὴ τῆς ἀποτειχίσεως φραστικὰ εἰσάγεται ἀπὸ τὸν 15ο κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ἐπὶ Μ. Φωτίου (861), ὅπου εἶναι σαφέστατο καὶ ἡλίου φαεινότερο ποιός εἶναι ὁ κίνδυνος ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ἀποτείχιση. Αὐτὸς εἶναι ἡ αἵρεση καὶ οἱ αἱρετικοὶ ἐπίσκοποι.
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΣ -- Τοῦ κ Ἀθανασίου Σακαρέλλου Θεολόγου
Συμπληρώθηκαν φέτος χίλια χρόνια ἀπὸ τὸ 1009, ποὺ συντελέστηκε τὸ λεγόμενο «σχίσμα τῶν Ἐκκλησιῶν».
Οἱ Φράγκοι τὸ 1009 κατάκτησαν τὸ πρωτόθρονο Πατριαρχεῖο τῆς Ρώμης. Ἔδιωξαν τὸν τελευταῖο Ὀρθόδοξο Ρωμαῖο πάπα, τὸν Ἰωάννη 18ο, καὶ ἀνέβασαν στὸν παπικὸ θρόνο τὸν Φραγκόφιλο Σέργιο 4ο, ποὺ δέχονταν τὸ «Φιλιόκβε». Οἱ Φράγκοι εἶχαν ἤδη καταδικασθῆ ὡς αἱρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ὄγδοη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τοῦ 879, ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου. Αἰτία ἦταν ἡ αἵρεση τοῦ «Φιλιόκβε», ποὺ ἄρχισαν οἱ Φράγκοι νὰ κηρύττουν ἀπὸ τὸν 7ο αἰώνα. Ὁ πάπας Παῦλος 6ος καὶ ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας συμφώνησαν καὶ ὑπόγραψαν τὸ 1965 τὴν «Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν», τὴν ὁποία ἀπέκρυψαν ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἔκτοτε ἡ ἕνωση αὐτὴ ὑλοποιεῖται μὲ ἀργοὺς ρυθμούς, γιὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν ἀνεπιθύμητες ἀντιδράσεις. Εὔλογα, λοιπόν, μπορεῖ νὰ τεθεῖ τὸ ἐρώτημα. Γεφυρώθηκαν οἱ διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ; Καὶ ποιὲς εἶναι οἱ διαφορὲς αὐτές; Ἡ κατεστημένη ἄποψη εἶναι, ὅτι οἱ διαφορὲς εἶναι τὸ «Φιλιόκβε», τὸ «Πρωτεῖο», τὸ «ἀλάθητο» τοῦ Πάπα καὶ μερικὲς ἄλλες. Βεβαίως, οἱ πιὸ πάνω διαφορὲς εἶναι σημαντικές. Ὅμως, ὑπάρχει κάποια ἄλλη οὐσιαστικώτερη διαφορά, ἀπὸ τὴν ὁποία πηγάζουν οἱ περισσότερες ἄλλες διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ. Αὐτὴ ἡ σημαντικώτατη διαφορὰ ἐπισημαίνεται στὸ ἄρθρο αὐτό.
Διωγμός ορθοδοξίας
Ομολογία Ι. Μ. Αγίων Πάντων Σπετσών (ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ)
Τη ΚΓ΄ (23η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου και πρώτου Επισκόπου των Ιεροσολύμων ΙΑΚΩΒΟΥ του Αδελφοθέου.
Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο θείος του Κυρίου Απόστολος και πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων, ήτο από την Ιουδαίαν, υιός ων του μνήστορος Ιωσήφ. Επειδή δε άλλο δεν είναι εις τους ζηλωτάς της ευσεβείας και εναρέτους γλυκύτερον, ως η του δικαίου ενθύμησις, η οποία τους ευφραίνει περισσότερον από ό,τι ο χρυσός τους φιλαργύρους ή τους φιληδόνους το κάλλος του σώματος και επειδή δεν είναι μόνον γλυκεία η του δικαίου ενθύμησις, αλλά και υπερλίαν ωφέλιμος, διότι εμφυτεύει εις τας ψυχάς κέντρον θεϊκού ζήλου και διεγείρει εις την μίμησιν αυτού τους εντυγχάνοντας, δια τούτο θα είπωμεν και ημείς ολίγα τινά δια τον αληθώς και δικαίως δίκαιον όντα και ονομαζόμενον θείον τούτον Ιάκωβον, όστις επλούτησε και της θείας ταύτης επωνυμίας, να λέγηται από όλους τους Αγίους διαφερόντως και εξαιρετώτερα Αδελφόθεος, διότι ουδείς άλλος ηξιώθη να ονομάζηται αδελφός του Χριστού ειμή μόνον αυτός ο αοίδιμος.
Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ.
Ἀντιγράφω ἀπὸ τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην:
« Ὁ Ἰησοῦς, σὲ παρακαλῶ, ἂς εἶναι τὸ γλυκὺ ἐντρύφημα τῆς γλώσσης σου, ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι τὸ τερπνὸν μελέτημα τῆς καρδίας σου, ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι τὸ ἐντρύφημα καὶ ἡ ἰδέα τοῦ νοῦ σου. Ἐν συντομία ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι ἡ ἀναπνοή σου καὶ ποτὲ νὰ μὴ χορταίνης ἐπικαλούμενος τὸν Ἰησοῦν…»
ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ -- Του πρώην υπουργού Νικολάου Μάρτη
Ἀγαπητὴ “Ἑστία”,
Ἡ κυρία Μὰκ Ντούγκαλ, ἐμπειρογνώμονας τοῦ ΟΗΕ, σὲ πρόσφατη ἔκθεσή της, ἀναφέρει στὴν ὕπαρξη Μακεδονικῆς μειονότητας στὴν Ἑλλάδα, γεγονὸς ἀντίθετο πρὸς τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια. Ἡ ὕπαρξη μειονότητας σὲ μία χώρα προϋποθέτει ὕπαρξη ἀντίστοιχου ἔθνους. Μακεδονικὸ ἔθνος ὅμως οὔτε ὑπῆρξε οὔτε ὑπάρχει. Οἱ Μακεδόνες ἦταν καὶ εἶναι Ἕλληνες, διότι εἶχαν τὰ ἴδια ἱερά, τὴν ἴδια γλῶσσα, τὴν ἑλληνική, μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες καὶ τοὺς ἴδιους θεούς, μὲ κατοικία στὸ Μακεδονικὸ ὄρος Ὄλυμπος. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνο, δὲν ἐπιτρέπει ἀμφισβήτηση τῆς ταυτότητας τῶν Μακεδόνων ὡς Ἑλλήνων, διότι γιὰ κάθε λογικὸ ἄνθρωπο, δὲν εἶναι νοητὸ οἱ Ἕλληνες νὰ εἶχαν τοποθετήσει τοὺς θεούς τους, σὲ χῶρο μὴ ἑλληνικό. Οἱ Μακεδόνες ἐλάμβαναν μέρος στοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες, ποὺ συμμετεῖχαν μόνο Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ στὶς Ἀμφικτυονίες.
ΦΟΡΟΥΜ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ. - ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΛΕΘΡΟΣ.... -- Από Κελλίον τής Καψάλας Αγ. Όρους
Ευχαριστώ τον ιατρό κ. Κυπριανό Χριστοδουλίδη για την ενημέρωση του παρόντος
Σήμερα λήγει το διαθρησκειακό φόρουμ των G20 που διήρκεσε μια εβδομάδα από τις το 13-17 Οκτωβρίου 2020, και διοργανώθηκε διαδικτυακά λόγω κορονοϊού.
Η σύνθεση της έβδομης έκδοσης του φόρουμ, περιελάμβανε τον Καρδινάλιο Miguel
Angel Ayuso Guixot, ως Πρόεδρο του Συμβουλίου για το Διαθρησκειακό Διάλογο του
Βατικανού, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, εκπροσώπους των Ηνωμένων
Εθνών, του Διεθνούς Κέντρου Διαλόγου (KAICIID), του Οργανισμού Ισλαμικής
Συνεργασίας, του Παγκόσμιου Μουσουλμανικού Συνδέσμου και της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο χαιρετισμό του δήλωσε τα εξής:
ΧΥΔΑΙΑ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΥΠΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
Μὲ τὰ πρὸς ἐξέτασιν θέματα, τὰ ὁποῖα ἔβαλεν εἰς τοὺς φοιτητὰς Νέα χυδαία ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πίστεώς μας ὑπὸ «προοδευτικοῦ» καθηγητοῦ τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Πρόκειται διὰ τὸν κ. Δημήτριον Χριστόπουλον, ἐπίκουρον Καθηγητὴν τοῦ τμήματος Πολιτικῆς Ἐπιστήμης καὶ ἱστορίας. Οὗτος ἔθεσεν εἰς τὴν γραπτὴν ἐξέτασιν τῶν φοιτητῶν (10ης Φεβρουαρίου) θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται ὁ Κύριός μας