ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβάτου, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυποψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκου­μενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ᾽ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογέ­νειές τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων  ἐπαινετῶν.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ -- Ὑπὸ τοῦ αειμνήστου ΑΝΔΡΕΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Πανηγυρικὸς Λόγος ἐκφωνηθεὶς ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς κ. Ἀνδρέου Θεοδώρου ἐν τῇ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατὰ τὴν συνοδικὴν θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ Καθολικῷ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πεντέλης τὴν 6ην Φεβρουαρίου 1970, ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Φωτίου.

 

Ἡ 6η Φεβρουαρίου εἶναι ἡ ἡμερομηνία, τὴν ὁποίαν ἡ Ὀρθόδοξος Καθολικὴ Ἐκκλησία ἡμῶν ὥρισεν εἰς μνήμην Φωτίου τοῦ Μεγάλου. Δι’ ὃ καὶ ἡμεῖς σήμερον, ἀγαλλομένῳ ποδὶ καὶ σκιρτώσῃ καρδίᾳ, προσήλθομεν εἰς τὸν Ἱερὸν τοῦτον Ναόν, ἵνα, ἐν ἱεροπρεπεῖ καὶ κατανυκτικῷ καὶ ἡσυχίῳ μοναστικῷ περιβάλλοντι, τιμήσωμεν τὸν ἑορταζόμενον Ἅγιον, ὅστις, διαγράψας τροχιὰν αἰγλήεσσαν καὶ λαμπροφόρον ἐν τῷ πνευματικῷ στερεώματι τῆς Ἐκκλησίας, κατέστη ἀστὴρ παμφαὴς καὶ πολύφωτος, ἀποστίλβων τὴν θεσπεσίαν μαρμαρυγὴν καὶ τὸ ἀείζωον πνευματικὸν κάλλος τῆς Ὀρθοδοξίας, καταλάμπων δὲ τοῖς ἑαυτοῦ μεγαλείοις ἐν οἷς ἐθαυμάστωσεν αὐτὸν ὁ Κύριος, ἅπαν τὸ οἰκουμενικὸν πλήρωμα τῆς γεραρᾶς καὶ σεπτῆς ἡμῶν Μητρὸς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Τη Θ΄ (9η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΙΑΚΩΒΟΥ του Αλφαίου.

Ιάκωβος ο θείος Απόστολος του Κυρίου, ο του Αλφαίου υιός, ήτο εις εκ των Δώδεκα Αποστόλων, καθώς μαρτυρούσιν οι δύο Ευαγγελισταί, ο Ματθαίος και ο Μάρκος· υπήρξε δε και αδελφός του Ευαγγελιστού Ματθαίου. Ούτος λοιπόν ο Άγιος του Κυρίου Απόστολος, εξελθών εις το κήρυγμα του Ευαγγελίου, κατέστρεφε τους βωμούς των ειδώλων, υπό θείου ζήλου φλεγόμενος, ιάτρευε τας νόσους και εδίωκε τα ακάθαρτα πνεύματα· δια τούτο και τα πλήθη των εξ εθνών πιστευόντων ωνόμαζον αυτόν σπέρμα θείον. Διελθών λοιπόν ο θείος ούτος Απόστολος μέγα μέρος της Οικουμένης και τον Χριστόν κηρύξας ο εραστής του Χριστού, του οποίου το πάθος και τον θάνατον εζήλωσε, τελευταίον εκαρφώθη εις τον σταυρόν και ούτως εις τον ποθούμενον Χριστόν παρέδωκε το πνεύμα του.

Διάλογος με ζηλωτάς --- Ιερ. Θεοδώρητος

Κύριε Διευθυντά,

Χαίρετε εν Κυρίω.

Ο αγαπητός μοι π. Μάξιμος σχολιάζων το άρθρο μου περί της ημερολογιακής καινοτομίας συμπεραίνει ότι: «αρκετά καλά τα λέει ο πατήρ Θεοδώρητος τα κατά του νέου ημερολογίου…». Έχει, όμως, μερικές απορίες, στις οποίες απαντώ δια της παρούσης.                                                    

1. Απορεί δια τας πολλάς παρατάξεις του παλαιού και ερωτά σε ποία θα σωθή. Η απάντησις είναι απλή. Χιλιάκις προτιμότερον να ακολουθή μία εκ των υπαρχουσών Συνόδων, παρά να μνημονεύη αιρετικού πατριάρχου. Η διαφορά άβυσσος πολλή! Και να μη ξεχνά ότι, ως έχω γράψει πολλάκις εις το παρελθόν, τας περισσοτέρας των διαιρέσεων εδημιούργησαν και διετήρησαν οι Νεοημερολογίται, προκειμένου να φέρουν εις ευτελισμόν το υπέροχον αυτό κίνημα, το κατά πολύ υπέρτερον εις σημασίαν και σπουδαιότητα του Κολλυβαδικού. Επειδή όπισθεν του ανωτέρου ερωτήματος του π. Μαξίμου υποκρύπτεται η θέσις: «Εμείς οι του νέου δια της ενότητός μας υποδεικνύομεν την σωστήν θέσιν δια το ημερολογιακόν», τον πληροφορούμεν ότι η ενότης τότε έχει σπουδαιότητα και σημασίαν, όταν υπηρετή την αλήθειαν, διαφορετικά καταντά παπισμός, ενότης δηλαδή εν τω ψεύδει και τη ποικίλη κακουργία.                                                                         

2. Εν συνεχεία προσθέτει: «Το ημερολόγιο δεν είναι θέμα δογματικό, και γι’ αυτό δεν πρέπει να διαιρούνται οι Χριστιανοί». Με την πρότασή του αυτή αποδεικνύει ότι δεν επρόσεξε δεόντως το άρθρον μου, το οποίον ακριβώς αυτό αποδεικνύει, ότι δηλ. και για μη δογματικούς λόγους επιβάλλεται η διακοπή του μνημοσύνου. Αναφορικώς με τας Συνόδους του παλαιού, που κατηγορεί, πρέπει να γνωρίζη, ότι έχουν δογματικώς υποστατήν χειροτονίαν και καλύπτονται πλήρως υπό των Ι. Κανόνων μη διατηρούντες κοινωνίαν με τους Νεοημερολογίτας, οι οποίοι από το 1924 ακολουθούν την αίρεσιν του Οικουμενισμού. Προς απόδειξιν των ανωτέρω τον παραπέμπω εις τα πρόσφατα και εμπεριστατωμένα άρθρα του κ. Δ. Χατζηνικολάου («Άγ. Αγαθάγγελος», Απρ. 2003, σ. 11 – 19) και του π. Ν. Δημαρά («Άγιοι Κολλυβάδες», Απρ. 2003). Ας τα μελετήση προσεκτικά και θα δη εις ποίον βόθυνον αιρέσεως τον έχει οδηγήσει ο κ. Βαρθολομαίος και οι δορυφόροι του, και ας μη σταματά στην ημερολογιακήν καινοτομίαν, που αποτελεί την απαρχήν της οικουμενιστικής κακοδοξίας και λαίλαπος.                                        

3. Το να επιστρέψουν οι Νεοημερολογίται στο παλαιό δεν σώζει την κατάστασιν, όπως δεν σώζει τον πάπα η άρσις και μόνον του λιβέλλου του 1054… Ηκολούθησαν από το 1924 τόσες αιρέσεις, ώστε να χρειάζεται πλέον κομπιούτερ (υπολογιστής) προς παρακολούθησίν των…                           

4. Το τελικό του συμπέρασμα ότι πρέπει να τα βρουν οι ΓΟΧικοί, «αλλοιώς παραμένουν εκτός Εκκλησίας» είναι εκκλησιολογικώς απαράδεκτον, διότι, αν η κάθε μία Σύνοδος δεν αποτελεί σώζουσαν Εκκλησίαν, ούτε και ενούμεναι θα δημιουργήσουν τοιαύτην. Αναφορικώς, τέλος, με τους «συγχρόνους θαυματουργούς αγίους» που αναφέρει, έχω εξαντλήσει σχεδόν το θέμα αυτό εις το βιβλίο μου: «Όταν οι φύλακες προδίδουν», σσ. 63 – 68, αναφερόμενος σε σχετικήν ερώτησιν του θεολόγου κ. Ν. Σωτηροπούλου.

Ευχαριστών δια την φιλοξενίαν διατελώ μετά της εν Κυρίω αγάπης

Ιερ. Θεοδώρητος

Ι. Μονή Ευαγγελισμού  84 400 Πάρος – Τ.Θ. 27

--------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 8 Οκτωβρίου 2020 - 8:59 μ.μ.: «όντως αυτό το θέμα είναι απλό αλλά δεν υπάρχει η ανάλογη μόρφωση για να το καταλάβεις ... Διάβασε το βιβλίο του Ιωάννη Ρίζου και θα λύσεις όλες τις απορίες σου».

Πράγματι, ἐπειδή οὔτε ἀγαθήν προαίρεσιν διά εἰλικρινῆ διάλογον διαθέτετε, οὔτε τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν καταλαβαίνετε, οὔτε ἁπλῆν ἀριθμητικήν γνωρίζετε, ὁ διάλογος μαζί σας εἶναι ἐκ προοιμίου καταδικασμένος ν' ἀποτύχῃ! Τό γνωρίζω, διότι τό ἐπεχείρησα. Τά ψευδο-επιχειρήματα πού προβάλλεις και τό ψευδολόγημα τοῦ Ἰ. Ρίζου ἔχουν πρό πολλοῦ ἀνατραπῆ. Ὅταν ἀδυνατεῖτε νά καταλάβετε τόν 56ον Κανόνα τῆς ΣΤ', ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ τήν λατρευτικήν ὁμοιομορφίαν παγκοσμίως, καθώς καί ὅταν ἀπορρίπτετε αὐτό πού γράφει ὁ Καθηγητής Δογματικῆς Χρῆστος Ἀνδροῦτσος, ὅτι ἡ κοινή λατρεία εἶναι στοιχεῖον τοῦ δόγματος τῆς Ἑνότητος, τότε μέ αὐτά πού γράφετε ἁπλῶς δείχνετε τό ἄπειρον θράσος σας καί τήν παχυλήν ἄγνοιάν σας! Βλ. τά ἀκόλουθα ἄρθρα μου:

http://koukfamily.blogspot.com/2017/09/blog-post_16.html
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_23.html#comment-form
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_7.html
https://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_82.html
http://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_768.html

 

Το θέμα, είναι νομικό, όχι θεολογικό. --Toυ πατέρα Νικολάου Δημαρά

.....Όλοι οι Παλαιοημερολογίτες έχουμε μία νομική συγκρότηση γιά τίς σχέσεις μας μέ τήν Πολιτεία.

            Οι ενορίες μας είναι, συνήθως, σωματεία και τα μοναστήρια μας είναι εταιρείες του Αστικού Κώδικα, ὡς προς την νομική μορφή, τήν ὁποία έχουν, για την αναγνώρισή τους από την Πολιτεία και για τις σχέσεις τους με αυτήν.

            Το κράτος καθορίζει τους Κανόνες, (δηλ. μέ Νόμο), της συγκρότησης ενός Νομικού Προσώπου.

            Ο νέος Νόμος για τα Εκκλησιαστικά Νομικά Πρόσωπα δεν είναι τίποτε άλλο από έναν ίδιο Νόμο με αυτόν του Αστικού Κώδικα που ρυθμίζει τα σωματεία.

            Μόνον που απαιτεί περισσότερα πρόσωπα, και καλά κάνει, για να έχει τό συγκροτηθησόμενο Ἐκκλησιαστικό Νομικό Πρόσωπο κάποιο αυξημένο κύρος απέναντι στην Πολιτεία καί να μήν μπορούν τυχάρπαστοι καί τυχοδιώκτες να εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες του Α.Κ. και να συγκροτούν “εκκλησίες” με ανύπαρκτα ποίμνια και ανύπαρκτους “ιερείς”, παρουσιαζόμενοι ως “αρχιεπίσκοποι” και ως “μητροπολίτες” του Πατρίου Εορτολογίου και να διασύρουν τον αγώνα.

            Κατά εννενήντα καί πλέον τοις εκατό οι ρυθμίσεις τοῦ Νόμου είναι ίδιες με τα του Σωματείου του Αστικού Κώδικα.

            Εάν θέλουμε, και το θέλουμε ακόμη, ως οργανωμένη κοινωνία, εμείς ως Εκκλησία, να έχουμε σχέσεις με την Ελληνική Πολιτεία μας καί σε πολλές ἐκφάνσεις της ασκήσεως του ποιμαντικού μας έργου δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, αυτό μπορούμε να το κάνουμε πλέον μόνον με βάση το Νέο Νόμο, γιά νά ἀσκοῦμε δικαιωματικά πράξεις μέ ἀστικές συνέπειες, ὅπως ὁ γάμος καί ἡ βάπτιση, νά καταχωροῦνται δηλ. στά Ληξιαρχεία τοῦ Κράτους η ιερολογία του γάμου και το όνομα του βαπτισθέντος.

             Ο Νέος Νόμος εξοβελίζει όλους τους ψευτοπαλαιοημερολογίτες, "ἀρχι-επισκόπους”, που έδιναν άδειες γάμου σε Έλληνες με λαθρομετανάστες έναντι αδράς αμοιβής, μιά και ήταν πολύ εύκολο να συγκροτήσουν ένα “θρησκευτικό” νομικό πρόσωπο, (μέ τήν μορφή τῆς Ἀστικῆς Ἑταιρείας), με έναν ψευτο - επίσκοπο, που υπέγραφε τέτοιες άδειες-δηλώσεις γάμου.

            Μερικοί από αυτούς διώχτηκαν ποινικά και είναι στη φυλακή. Δεν μπορεί τώρα με το Νέο Νόμο κάποιος να ονομάζεται ΓΟΧ, παρά μόνον εμείς, πού έχουμε την πιό ΣΟΒΑΡΑ συγκροτημένη και θεολογικά κατηρτισμένη Σύνοδο.

            Γιαυτό πάντοτε το Υπουργείο Παιδείας ρωτάει την Σύνοδό μας για τα διάφορα θέματα που ανακύπτουν στον χώρο του  Παλαιού Ἑορτολογίου.

            Στους άλλους η Πολιτεία μας δέν έχει εμπιστοσύνη.

            Το Υπουργείο μας έστειλε καί επίσημο έγγραφο, που πανηγυρικά δηλώνει, ὅτι δεν μας θεωρεί σχισματικούς ή αιρετικούς, συντασσόμενο με την πάγια Νομολογία του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας.         

            Τμήμα ετεροδόξων δεν υφίσταται πλέον στο Υπουργείο και, πάντως, ΔΕΝ υπαχθήκαμε ποτέ εμείς εκεί.

            Υπάρχει μόνον το Τμήμα Θρησκευτικής Διοίκησης.

            Και σε κάθε περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει η εκάστοτε εσωτερική κατανομή των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Παιδείας.

            Η τάση του Υπουργείου είναι προς την ουδετεροθρησκεία.

            Ψηφίστικε ήδη η κατάργηση, ή μάλλον η τροποποίηση, του άρθρου 3 του Συντάγματος, μέ μικρή πλειοψηφία, που μερικοί μας κατηγορούσαν ότι δήθεν εμείς παραιτηθήκαμε από το να διεκδικούμε, ότι είμαστε η προστατευόμενη ἀπό τό Σύνταγμα ἐπικρατούσα θρησκεία. Με την τροποποίηση στο Νέο Σύνταγμα στόχευαν οι ἀριστεροί νά μήν υπάρχει πλέον ἐπικρατοῦσα θρησκεία. Ἡ νέα κυβέρνηση, ὡστόσο, δέν τό ἀπο-δέχεται καί δέν συγκεντρώνεται ἡ ἀπαραίτητη πλειοψηφία τῶν 180 βουλευτῶν, γιά τήν τελική ἀναθεώρηση.

            Η πάγια Νομολογία όλων των δικαστηρίων ως επικρατούσα θρησκεία εννοούσε πάντοτε την Νεοημερολογιτική "εκκλησία", πού είναι μάλιστα σε διακοινωνία με το (οικουμενιστικό) πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Ποτέ δεν περιλάμβανε εμάς στην προ-στασία του άρθρου 3.

            Έτσι έχουν τα πράγματα. Τα γράφω αναλυτικά στο τελευταίο τεύχος των "Κολλυβάδων" και ἀπόσμασμα τοῦ τεύχους συναποστέλλω μέ τό παρόν.

            Ο Κύριος μαζί Σου. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ανάρτηση - δημοσίευση αυτή όπου πιστεύεις, ότι μπορεί να ωφελήσει και να στερεωθούν οι αδελφοί.

            Ἐν ἀγάπῃ Χριστοῦ,

            π. Νικόλαος

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

π. Ν.Δ.: «Το θέμα, είναι νομικό, όχι θεολογικό».

Τό θέμα εἶναι 100% θεολογικόν! Οὐδέν νομικόν πρόβλημα ὑπῆρχε μέ τά Σωματεῖα, καθότι ὁ ἀντίστοιχος νόμος εἶναι καθαρά κοσμικός καί δέν ἀγγίζει τά ἐκκλησιαστικά, ἐν ἀντιθέσει πρός τόν Ν. 4301/2014, πού εἶναι ἐκκλησιαστικός νόμος. Τίς λεπτομερεῖς ἐξηγήσεις τίς ἔχω ἀναφέρει πολλές φορές. Ὁ π. Νικόλαος ἦτο ἀπό τούς πρώτους πού ἐπεσήμανε αὐτόν τόν κίνδυνον, ἀλλά γρήγορα ἔκαμε στροφήν! Ἄς μήν ἐξαπατᾶ πλέον τόν κόσμον ὁ π. Νικόλαος!

Ἀπενεμήθη δικαιοσύνη εἰς τήν δίκην τῆς Χ.Α.; -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων Τμήματος Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν

Ποτέ μου δέν ὑπεστήριξα τήν «Χ.Α.», ἐπειδή (1) ποτέ αὐτή δέν ἀνεσκεύασε πειστικῶς τήν ἐναντίον της κατηγορίαν ὅτι εἶναι φιλοναζισταί, καί (2) ποτέ δέν ἀπήντησε πειστικῶς ὅτι οἱ Μιχαλολιᾶκος καί Γερμενῆς δέν ἔχουν σχέσιν μέ τόν Σατανισμόν, καί, ἐάν προέβαλον αὐτόν τόν ἰσχυρισμόν, τότε γιατί ὁ Μιχαλολιᾶκος δέν ἀνεκάλεσε τούς ὕμνους πού ἔγραψε πρό πολλῶν ἐτῶν πρός τόν Ἑωσφόρον;

Παρά ταῦτα, ἀπό τά ὅσα ἔχουν γίνει γνωστά στό κοινόν πού δέν ἔχει παρακολουθήσει τήν ἀποδεικτικήν διαδικασίαν τῆς δίκης τῆς «Χ.Α.», ὅπως ὁ γράφων, ὁπότε μπορεῖ νά σφάλω εἰς τήν ἀκόλουθον κρίσιν μου, οὐδόλως προκύπτει ὅτι πρόκειται γιά ἐγκληματικήν ὀργάνωσιν! Ἑάν ἕν μέλος της (ὁ Ρουπακιᾶς) εἶναι δολοφόνος, αὐτό οὐδόλως σημαίνει ὅτι δολοφόνοι εἶναι καί ὁ Λαγός, ὁ Παναγιώταρος, ὁ Κασιδιάρης κ.ἄ. Ἴσως νά μήν ἔγραφα αὐτές τίς γραμμές, ἄν δέν εἶχα παρακολουθήσει δύο συνεδρίες ἀπό τήν «δίκην» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου στό Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης τόν Ἀπρίλιον τοῦ 2019. Ἦτο μία παρωδία, προφανῶς μέ προειλημμένην τήν ἀπόφασιν νά καταδικασθοῦν οἱ ἀθῶοι Ἐσφιγμενῖται μοναχοί καί νά θριαμβεύσουν οἱ Ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου, πού ἐπισήμως, ἀλλά παρανόμως, ἀποκαλοῦνται «Νέα Ἀδελφότης τῆς Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου», οἱ ὁποῖοι ποδοπατοῦν τόν ΚΧΑΟ, συνεπῶς καί τό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, πού προστατεύει τόν ΚΧΑΟ (Ἄρθρον 105, παρ. 3) καί εἶναι οἱ ἠθικοί αὐτουργοί διά τόν θάνατον πολλῶν γνησίων Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν λόγῳ τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς Μονῆς. Ἡ καταδίκη τῶν ἀθώων Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων μοῦ ἐκλόνισε τήν ἐμπιστοσύνην πρός τήν «ἑλληνικήν δικαιοσύνην»! Ἐβίωσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἕν ἀκόμη περιστατικόν φανερῆς κακοδικίας ὑπέρ τῶν προφανέστατα ἐνόχων κομμουνιστῶν καί Ἑβραίων κατηγορουμένων καί ἐναντίον τοῦ ἀδικηθέντος ὑπ’ αὐτῶν Ἕλληνος μηνυτοῦ των, ὁπότε ἔχω ἀρχίσει νά πιστεύω ὅτι σέ «δίκες» ἀθώων «ἀντισυστημικῶν» καί ἐνόχων «συστημικῶν» δέν ἀποδίδεται δικαιοσύνη, ἀλλ’ ὑπερισχύουν οἱ ἔνοχοι «συστημικοί». Ἄλλωστε, εἶναι εἰς ὅλους τούς ἐχέφρονας γνωστόν ὅτι κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες (πόσες ἄραγε;) οἱ πλέον ἀδίστακτοι ΠΡΟΔΟΤΑΙ, ἀνθέλληνες καί καταχρασταί γίνονται πατριᾶρχαι, πρωθυπουργοί, ὑπουργοί, σύμβουλοι κ.λπ., ἐνῷ οἱ Ἕλληνες πού ὑπερασπίζονται Ὀρθοδοξίαν καί Ἑλλάδα καταδικάζονται, ἀντί νά ἐπαινῶνται, ὅπως π.χ. ὁ προσφάτως κοιμηθείς Ἐπιστήμων καί Ἐπιχειρηματίας Σωτήριος Σοφιανόπουλος, ὁ κτηνοτρόφος τοῦ Ἕβρου πού πρό μερικῶν ἑβδομάδων ἐτόλμησε νά συλλάβῃ καί νά παραδώσῃ εἰς τήν Ἀστυνομίαν παρανόμους εἰσβολεῖς Τούρκους κ.ἄ. Ὑπάρχουν βεβαίως καί πολλές ἄλλες περιπτώσεις φανερῆς κακοδικίας. Τούτων οὕτως ἐχόντων, πῶς νά πιστέψω ὅτι ἀπενεμήθη Δικαιοσύνη εἰς τήν δίκην τῆς «Χ.Α.»;

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΖΗΛΩΤΑΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ

Υπό του λογίου ζηλωτού ιερομονάχου Θεοδωρήτου, Αγιορείτου εστάλη η ακόλουθος επιστολή:

Κύριε Διευθυντά,

Αναγνώσας μετά προσοχής εις την εφημερίδα σας το άρθρον του π. Θεοκλήτου Διονυσιάτου: «Ο Παλαιοημερολογιτισμός και η Ιερά Μονή Εσφιγμένου» («Ο.Τ.» 28.2.03), σας αποστέλλω την παρούσαν απάντησίν μου εις αυτό, προσπαθήσας να εξετάσω το θέμα βάσει της Ιεράς Παραδόσεως και μόνον, και όχι άνευ ουδεμιάς προσφυγής εις αυτήν, ως πράττει ο π. Θεόκλητος! Ως θ’ αντιληφθήτε, αδιαφορώ τελείως δια την ύπαρξιν και σημασίαν του Σιγγιλίου που αναφέρεται εις τον κώδικα 77 της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους, το κείμενον του οποίου δια τον π. Θεόκλητον «αποτελεί ένα ψεύδος και την γενεσιουργόν αιτίαν του παλαιοημερολογιτισμού». Κατά τον π. Θεόκλητον το Σιγγίλιον αυτό «οι πονηροί Ζηλωταί του Αγίου Όρους επέσειαν δίκην μορμολυκείου… ώστε να εκφοβίζουν τους απλόϊκούς χριστιανούς». Ιδού, λοιπόν, ότι αδιαφορούμεν τελείως δια την ύπαρξιν του σχετικού χειρογράφου! Με βάσιν την Ιεράν Παράδοσιν καλούμεν τον π. Θεόκλητον ν’ απαντήση εις το παρόν άρθρον μας, αφήνοντας κατά μέρος τα «κουτσομπολιά» και τις ανεύθυνες και ατεκμηρίωτες μαρτυρίες και ύβρεις του προηγουμένου του άρθρου, αν θέλη ν’ αντιμετωπίση δεόντως ένα τέτοιο υψηλόν και σοβαρώτατον θέμα. Εβδομήντα εννέα χρόνια έχουν περάσει από την αντικανονικήν αλλαγήν του ημερολογίου και οι υπερασπισταί της καινοτομίας δεν παύουν να κατηγορούν τους Ζηλωτάς των πατρώων παραδόσεων. Τους κατηγορούν και διαβάλλουν ευκαίρως ακαίρως, αποκαλούντες αυτούς σχισματικούς, κακοδόξους και προτεστάντας, επίθετα που τόσο ταιριάζουν στους πρωταγωνιστάς και συμμάχους της καινοτομίας! 

----------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 7 Οκτωβρίου 2020 - 10:37 μ.μ. «Πουθενά δεν υπάρχει Αποστολική επιστολή που να γράφει για ημερολόγια(ούτε προφορικός λόγος τους υπάρχει που να λέει για άγια και παραδοσιακά ημερολόγια).Αν ήταν εκκλησιαστική παράδοση το Ιουλιανό Ημερολόγιο,θα είχε δίκιο».

Ἀπάντησις: Λέγει μία λαϊκή παροιμία: «ἄν κοιμηθῇς μέ τυφλόν, τό πρωΐ θ' ἀλλοιθωρίζῃς»! Μόνον πού, στήν περίπτωσίν σου, ἡ συμπόρευσις μέ τόν ἀρχηγόν τοῦ κακοῦ (τόν π. Ε.Τ.) σοῦ ἐπροξένησε τήν ἰδίαν πνευματικήν τύφλωσιν ἀπό τήν ὁποίαν πάσχει καί αὐτός, δηλαδή τήν πλήρη διαστροφήν τῆς ἀληθείας γύρω ἀπό τό ἡμερολογιακόν ζήτημα! Ὁ π. Θεοδώρητος, ἀγαπητέ, δέν ὁμιλεῖ γιά «ἅγια καί παραδοσιακά ἡμερολόγια», ὅπως ψευδέστατα γράφεις, ἀλλ' ὁμιλεῖ γιά τήν διάσπασιν τῆς λειτουργικῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία (λειτουργική ἑνότης) εἶναι μέρος τοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας (9ον ἄρθρον τοῦ Συμβόλου), καί τήν ὁποίαν κατέστρεψε ἡ ἄνευ Πανορθοδόξου συμφωνίας (δηλαδή πραξικοπηματική) καί ἄνευ ποιμαντικοῦ λόγου εἰσαγωγή τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.), προκειμένου νά συνεορτάζουν οἱ Ὀρθόδοξοι μέ τούς αἱρετικούς!

--------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 8 Οκτωβρίου 2020 - 8:59 μ.μ.: «όντως αυτό το θέμα είναι απλό αλλά δεν υπάρχει η ανάλογη μόρφωση για να το καταλάβεις ... Διάβασε το βιβλίο του Ιωάννη Ρίζου και θα λύσεις όλες τις απορίες σου».

Πράγματι, ἐπειδή οὔτε ἀγαθήν προαίρεσιν διά εἰλικρινῆ διάλογον διαθέτετε, οὔτε τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν καταλαβαίνετε, οὔτε ἁπλῆν ἀριθμητικήν γνωρίζετε, ὁ διάλογος μαζί σας εἶναι ἐκ προοιμίου καταδικασμένος ν' ἀποτύχῃ! Τό γνωρίζω, διότι τό ἐπεχείρησα. Τά ψευδο-επιχειρήματα πού προβάλλεις και τό ψευδολόγημα τοῦ Ἰ. Ρίζου ἔχουν πρό πολλοῦ ἀνατραπῆ. Ὅταν ἀδυνατεῖτε νά καταλάβετε τόν 56ον Κανόνα τῆς ΣΤ', ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ τήν λατρευτικήν ὁμοιομορφίαν παγκοσμίως, καθώς καί ὅταν ἀπορρίπτετε αὐτό πού γράφει ὁ Καθηγητής Δογματικῆς Χρῆστος Ἀνδροῦτσος, ὅτι ἡ κοινή λατρεία εἶναι στοιχεῖον τοῦ δόγματος τῆς Ἑνότητος, τότε μέ αὐτά πού γράφετε ἁπλῶς δείχνετε τό ἄπειρον θράσος σας καί τήν παχυλήν ἄγνοιάν σας! Βλ. τά ἀκόλουθα ἄρθρα μου:

http://koukfamily.blogspot.com/2017/09/blog-post_16.html
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_23.html#comment-form
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_7.html
https://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_82.html
http://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_768.html

--------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

«ἅγια καί παραδοσιακά ἡμερολόγια»

Βρε Τόμπρε!! Βρε Τόμπρε ξαναλέω! Δεν ντρέπεστε πιά να λέτε τα ίδια και τα ίδια τα οποία και σας έχουν απαντηθεί πολλάκις; Δεν έχετε ίχνος τσίπας; Γιατί λέτε τα ίδια αλλά δεν απαντάτε επί των απαντήσεων που σας δίδονται; Αμάν πια εσείς και ο νέος ψευδόχριστος σωτήρας σας Τρικαμηνάς!

------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

ΠΡΟΣ ΝΕΟ-ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ

Ο Θεός έδειξε την ευλογία Του με άνωθεν σημείο της εμφάνισης του Σταυρού το 1925. Αυτό δεν σας προβληματίζει καθόλου;; Το έγραψε και η εφημερίδα ΣΚΡΙΠ. ( συν τις μαρτυρίες τόσων ανθρώπων)
Οι νεο-αποτειχισμένοι αμμφισβητούν το γεγονός και λένε οτι είναι ψέματα.
Αν η εφημερίδα έγραψε ψέματα, τότε όπως καταλαβαίνει και ενα πεντάχρονο, θα τους πήγαιναν την ίδια μέρα στον Κορυδαλλό ειδικά εκείνες τις εποχές και θα γινόταν πρώτο θέμα από όλες τις άλλες εφημερίδες, καθώς θα ήταν το μεγαλύτερο επιχείρημα της κρατούσας εναντίον των Πγιτών.

1. Υπάρχει κάπου η αποτείχιση του π.Ε. Τ. να την διαβάσουμε και να δούμε για ποιόν λόγο έκοψε;;
2. Οι αποτειχισμένοι ΠΟΣΑ κομμάτια είστε από το 2016 όπου οι μισοί ακολουθούν το παληό και οι άλλοι το νέο, συν τις τεράστιες εκκλησιολογικές διαφορές;;
2. Γιατί δεν υπογράφετε οι αποτειχισμένοι μία ΚΟΙΝΗ ομολογία πίστεως, ώστε να μάθουμε όλοι τι πιστεύετε;; Διαφορετικά ποιόν αποτειχισμένο να πρωτοπιστέψει ο πάσα ένας όταν σας χωρίζει ΧΑΟΣ;;
4. Τον αποτειχισμένο επίσκοπο και άγιο ομολογητή [ κατά τα δικά σας λεγόμενα ] ΑΡΤΈΜΙΟ γιατί ΔΕΝ τον μνημονεύει κανείς αποτειχισμένος;;

π. Γρηγόριος

----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 9 Οκτωβρίου 2020 - 9:17 π.μ.

Συμπληρώνω: Ὑπάρχει καί ἡ ΕΠΙΣΗΜΟΣ μαρτυρία τῶν ἑπτά (7) ἀστυνομικῶν πού εἶχαν ὁρισθῆ ἐκεῖνο τό βράδυ νά ἐπιτηροῦν τούς «ταραξίας», ἀλλ' ὅταν εἶδαν τό σημεῖον, ἔπεσαν γονυκλινεῖς καί κλαίοντες (βλέπετε, ὑπῆρχεν εὐσέβεια εἰς τόν λαόν τότε) καί κατόπιν κατέθεσαν ἔγγραφον μαρτυρίαν διά τά γενόμενα εἰς τό Ἀστυνομικόν Τμῆμα των, εἰς τό Ἀρχεῖον τοῦ ὁποίου ἐνδεχομένως νά φυλάσσεται ἀκόμη. Αὐτά εἶναι ὅλα καταγεγραμμένα εἰς βιβλία.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΤΑΪΣΙΑΣ Της ΠΟΤΕ ΠΟΡΝΗΣ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και πατέρες, βούλομαι να διηγηθώ εις υμάς την φαιδράν ταύτην και θαυμαστήν μετάνοιαν της μακαρίας Ταϊσίας, την οποίαν τελέσασα αύτη, τοσούτον μεγάλως εδοξάσθη, διότι τους αμαρτήσαντας και μετανοήσαντας γνησίως δοξάζει ο Κύριος και υπερτιμά· διο και ωφέλιμος ο λόγος ούτος ων και παρηγορητικός, παρέχει κατάνυξιν εις τους αγαπώντας τον Θεόν.

Τη Η΄ (8η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος ΙΓΝΑΤΙΟΥ του νέου.

Ιγνάτιος ο νέος στρατιώτης και Μάρτυς του Χριστού κατήγετο από μίαν χώραν της επαρχίας Τιρνόβου, Εσκή Ζαγοράν λεγομένην. Ο πατήρ του εκαλείτο Γεώργιος και η μήτηρ του Μαρία. Ούτοι μετοικήσαντες εις Φιλιππούπολιν έβαλον τον Άγιον, ονομαζόμενον τότε Ιωάννην, να μανθάνη τα ιερά γράμματα και τοσούτον επρόκοπτεν, ώστε εις διάστημα ολίγου καιρού όχι μόνον τα κοινά λεγόμενα γράμματα εις γλώσσαν σλαβονικήν, αλλά και την γραμματικήν αυτών άριστα επαιδεύθη και έμαθεν.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης :

… Καὶ ἐπειδὴ τὸ πρᾶγµα δὲν ἔχει λογικὴ ἐξήγηση, τὸ ξάστερο συµπέρασµα εἶναι ὅτι αὐτοί, µὲ τὸ πρόσχηµα καὶ τὸ προκάλυµµα τοῦ ἀντιοικουµενισµοῦ, ἐξυπηρετοῦν µὲ ἀπόλυτη συνέπεια τὴν  Ἀµερικανοτουρκικὴ συµπαιγνία γιὰ τὴν κατάτµηση τῆς Πατρίδος µας καὶ τὴν παράδοσή της στὴν Οἰκουµενιστικὴ διακυβέρνηση τοῦ Οἰκουµενιστικοῦ Κέντρου, ποὺ εἶναι, δυστυχῶς, τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως! 

-----------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δε θα ΄λεγα είναι τουρκοαμερικανική συμπαιγνία. Οι Τούρκοι έχουν κληρονομήσει τη Βυζαντινή διπλωματία που ήταν αξιομνημόνευτη! Συμμαχίες κατά το δυνατόν με όλους ανιχνεύοντας τις προθέσεις και τους στόχους τους προωθώντας τους μακρόπνοους σχεδιασμούς της, που δεν είναι άλλο από την παντουρανική ένωση και Οθωμανοποίηση-τουρκοποίηση όλων.

Ομολόγια Πιστέως των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Ἀποδέχομαι καὶ τιμῶ τὰς ἁγίας καὶ Οἱκουμενικὰς Ἑπτὰ Συνόδους, καὶ τὰ ἐν αὐταῖς δογματισθέντα καὶ κηρυχθέντα θεῖα τε καὶ ὑπερφυῆ καὶ σωτήρια Δόγματα παρὰ τῶν Ὁσίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, οὔς κατὰ καιρὸν ἔθετο τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον ποιμαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ καὶ διέπειν, καὶ πάντων τῶν ἐναρέτων καὶ Μακαρίων Πατέρων τὰ τε Δόγματα καὶ Πονήματα ἀσπάζομαι ὡς διδασκαλίαν ἀνεπίλητον, σωτηρίας θεμέλιον· καὶ οὕς ἡ Καθολικὴ Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία προσίεται, ἀποδέχομαι· καὶ οὕς ἀποτρέπεται, ἀποστρέφομαι. Ἀποβάλλομαι δὲ καὶ παντελῶς ἀποτρέπομαι τὰς ἀπὸ Σίμωνος τοῦ Μάγου καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τῆς εὐσεβείας παντάπασιν πεπτωκότας καὶ δόξας υἱοθετήσαντας καὶ φθοροποιὰ δόγματα ἐφευρόντας καὶ τὴν τῶν Ἁγίων Παράδοσιν ἀθετήσαντας καὶ τὸν πικρὸν τὸν ζιζανίων σπόρον συναμεῖξαι τῆ τῆς Ὀρθοδοξίας Ἀρούρα τολμήσαντας αὐτούς τε ἀναθεματίζω καὶ πάντας τοὺς ἐπομένοις αὐτοῖς, καὶ ὡς λύμην τῆς κατὰ Χριστὸν Ἐκκλησίας διαπτύω καὶ τῶ ἀναθέματι καθυποβάλω.

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι δέν εἶναι ἑπτά, ὅπως γράφει ἡ παροῦσα ἀνάρτησις, ἀλλά περισσότερες. Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός καί πολλοί ἄλλοι ὀνομάζουν 8ην Οἰκουμενικήν Σύνοδον τήν ἐπί Μ. Φωτίου Σύνοδον τοῦ 879 μ.Χ., εἰς τήν ὁποίαν συμμετεῖχε καί τό τότε Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον τῆς Ρώμης. Ἐπίσης, ὅπως ἔχουν πεῖ ὁ μακαρίτης π. Γ. Μεταλληνός καί πολλοί ἄλλοι, οἱ ἐπί Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Σύνοδοι πού ἔγιναν κατά τά ἔτη 1341-1351 συνιστοῦν συνεδρίες τῆς 9ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Βεβαίως, οἱ ὡς ἄνω Σύνοδοι δέν ἔχουν ἀκόμη ἐπισήμως καθιερωθῆ ὡς Οἰκουμενικές, ἀλλ' ἔχουν ὅλα τά χαρακτηριστικά τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Μέ τήν εὐκαιρίαν, νά σημειώσω ὅτι ὁ σχολιαστής τῆς 7 Οκτωβρίου 2020 - 7:22 π.μ. λέγει ἀνοησίες.

---------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

@ ανόητο ανώνυμο 7 /10 7:22 π. μ.


Το Πάτριο δεν το αναγνωρίζεις, αλλά την πράξη της ψευδο-καθαίρεσης την αναγνωρίζεις.

Θέλει το τρολ να κρυφτεί, και το μίσος τού πάτου δεν τον αφήνει.

Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον

Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν κακούργο ληστή. Είναι η εγγύηση ότι τα ματωμένα χέρια του έχουν την πρόθεση και τη δύναμη ν΄ αγκαλιάσουν τον βρόμικο κόσμο, να τον καθαρίσουν με το αίμά τους, να τον επαναφέρουν στο αρχέγονο κάλλος και να τον ανεβάσουν στην ουράνια δόξα. Με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι ο κόσμος θ΄ αναγνωρίσει την πλάνη, την αμαρτία του, θα εξομολογηθεί με συντριβή και μετάνοια και θα ομολογήσει πίστη στον μόνο Λυτρωτή Ιησού Χριστό.

ΑΠΟ ΤΗΝ Θ.ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

 

Η ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΙΣ ΣΕΠΤΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγ. Παν. Αθηνών.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ του κ. Θεοκλήτου, Μητροπολίτου Ιωαννίνων, στο έγγραφο, που απηύθυνε προς αυτόν, η Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος, σχετικά με το θέμα του τρόπου αντιδράσεώς του, κατά της τιμητικής και μάλιστα θαυματουργικής ενεργείας ιερών εικόνων, αλλά και κατά των ιερών λειψάνων των αγίων του Θεού, προκάλεσε μία ακόμα οδυνηρή έκπληξη, ως έγγραφη πλέον εμμονή του στη γνωστή κακοδοξία του! Επικαλούμενος το αυτεξούσιο του προσώπου του, δηλώνει, ότι διατηρεί την ελευθερία του λόγου του και την ομολογία της πίστεώς του στην αλήθεια της Αποκαλύψεως. «Όπως αυτή προσδιορίζεται από τα κείμενα των Γραφών και την καθόλου παράδοσιν της Εκκλησίας». Ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να αρνηθή το δικαίωμα αυτό του κ. Θεοκλήτου. Αλλά γιατί αποφεύγει να συμπεριλάβει ρητώς, στα κριτήρια της ομολογίας της πίστεώς του, τις Οικουμενικές Συνόδους της Εκκλησίας, οι οποίες προσδιορίζουν σαφώς τα όρια του αυτεξουσίου του Επισκόπου και καθορίζουν την ακρίβεια των δογμάτων της πίστεώς τους;

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως

 

Βασικόν αίτιον αποστασίας.

Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία τής καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών τής σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τούθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας!

Τη Ζ΄ (7η) Οκτωβρίου, οι Όσιοι ΕΝΕΝΗΚΟΝΤΑ ΕΝΝΕΑ Πατέρες, οι εν τη νήσω Κρήτη ασκήσαντες, εν ειρήνη τελειούνται, ων επισημότερος εστιν ο θείος ΙΩΑΝΝΗΣ ο κατ’ εξοχήν Ερημίτης καλούμενος.

Ιωάννης ο Όσιος Πατήρ ημών ο επιλεγόμενος Ερημίτης και οι συν αυτώ έτεροι ενενήκοντα οκτώ Όσιοι Πατέρες, οι σήμερον ομού εορταζόμενοι, της μεγαλονήσου Κρήτης το καύχημα, και προστάται αυτής και υπερασπισταί και φύλακες ανύστακτοι, Συνασκηταί όντες, ηξιώθησαν και οι ενενήκοντα εννέα να τελειωθώσιν ομού κατά την σήμερον εν δόξη κατά τρόπον καινοφανή και θαυμάσιον και να λάβουν άπαντες ομού και ίσους τους στεφάνους της ασκήσεως· αλλ’ ακούσατε απ’ αρχής την υπόθεσιν, ίνα πολλήν την αγαλλίασιν λάβητε.

Ἀνάπλασις τῆς ἐμῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος κοσμοπόθητε!

 

Φλογοφόρε λαβίς, ἣν ὁ μέγας ἐν Προφήταις Ἠσαΐας ἑώρακεν· ὄρος ἀρεταῖς κατάσκιον, ὃ προεῖδεν Ἀββακούμ· ὄρος ἀλατόμητον τοῦ Δανιήλ· πύλη ἡ κατὰ ἀνατολὰς βλέπουσα τοῦ Ἰεζεκιήλ· παράδεισε ἐν Ἐδὲμ ἁγιώτατε· ξύλον τὸ ζωηφόρον τὸν ὡραιότατον καὶ ἡδύτατον καρπὸν φέρον· μῆλον εὔοσμον, ῥόδον ἡδύπνοον, ἄνθος ἀμάραντον, κρίνον λευκότατον, ἐσφραγισμένον βιβλίον, ὃ οὐδεὶς ἀναγνῶναι δύναται· παρθενίας ὁ τύπος ὁ ἄγραφος, ὅρασις τῶν Προφητῶν ἡ τιμία, ἡ θεοποίκιλτος στολή, ἡ θεοΰφαντος πορφύρα· τὸ πάσης προφητείας ἐκφανέστατον πλήρωμα, στόμα ἀσίγητον τῶν Ἀποστόλων, θάρσος ἀνίκητον τῶν ἀθλοφόρων, βασιλέων στήριγμα, ἱερέων καύχημα, πταιόντων συγχώρησις, Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις, ἀνάστασις τῶν πεπτωκότων, ἀνάπλασις τῆς ἐμῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος κοσμοπόθητε.

 

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου