Η κερκόπορτα της Βασιλεύουσας --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η ιταμή βεβήλωση του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας δια της μετατροπής της σε Μουσουλμανικό Τέμενος, συνιστά, πρωτίστως ένα ισχυρό πλήγμα προς την δομική ταυτότητα του Ελληνο-Χριστιανικού πολιτισμού, καθότι συνιστά διαχρονικά τον πυρήνα του πολιτισμού μας εκ συστάσεως του Ελλαδικού Κράτους και εντεύθεν, εξ αυτού  λοιπόν του λόγου, ο χαρακτήρας του Συντάγματος μας, φέρει διαχρονικώς  Ορθόδοξο Χριστιανικό χαρακτήρα.
Ο Σουλτάνος όμως επιδιώκει να αυτοαναγορευθεί σε Χαλίφη του Σουνιτικό Ισλαμικού Κόσμου, οσμώνοντας τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό με τον  Νέο-Οθωμανικό επεκτατισμό, ευαγγελιζόμενος ούτως την επανίδρυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αγνοώντας εκκωφαντικά την διεθνή κοινότητα.
Το μήνυμα το οποίο βούλεται να διαμηνύσει προς άπασα την οικουμένη είναι ότι συνιστά έναν πανίσχυρο ηγέτη, ο οποίος, αγνοεί την διεθνή κοινότητα, δίδοντας αποκλειστική προτεραιότητα εις την Μεγάλη Ιδέα του Τουρκικού λαού, αναβιώνοντας την ακραία θεοκρατική αντίληψη του Ισλάμ, εξοβελίζοντας κατ’ ουσίαν τις καινοφανείς αντιλήψεις εκκοσμικευμένης Δημοκρατίας, τις οποίες εγκαθίδρυσε ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Το πλήγμα προς τον απανταχού Χριστιανισμό καθίσταται σαφές, πλην όμως  οι εκδηλωθείσες αντιδράσεις ήσαν, τηρουμένων των αναλογιών, δυσανάλογες της βαρύτητας και της εκτάσεως της αυτής  ιεροσυλίας, αλλά και απτώς υποδεέστερες των, εν γένει περιστάσεων, με προεξάρχουσα την ήπια διαμαρτυρία της ομοδόξου Ρωσίας.

H IΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Συνέβη τότε, στα χρόνια της επίγειας δράσεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά η ακτινοβολία της, όπως άλλωστε και όλων των γεγονότων της θείας Οικονομίας, διασχίζει τους αιώνες και φθάνει ως τις μέρες μας, στο εδώ και τώρα. Σαν τον φυσικό ήλιο, που δημιουργήθηκε τότε, στην αρχή του κόσμου, αλλά έκτοτε φωτίζει και ζωογονεί την πλάση, έτσι η Μεταμόρφωση του Κυρίου (6 Αυγούστου) διαχέει το φως της διαχρονικά και πανανθρώπινα.                                                                             
Μέσα σε τούτο το υπερκόσμιο, το άκτιστο φως αποκαλύπτεται η δόξα του τριαδικού Θεού· Ακούγεται η φωνή του Πατέρα, «ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» (Ματθ. 17: 5)· προβάλλει η θεότητα του Ιησού Χριστού μέσα από το ανθρώπινο σώμα του· η παρουσία του αγίου Πνεύματος επισκιάζει το όρος και τυφλώνει τα μάτια των μαθητών για να φωτίσει στην άλλη διάσταση, ώστε να δουν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού.    

Russian Orthodox Church calls for learning lessons from Hagia Sophia's transformation into mosque, Nantes Cathedral arson

Moscow, July 27, Interfax - The Hagia Sophia becoming a mosque and the recent arson of a church in Nantes should make one pause for thought and undertake to prevent such things in Russia, Bishop Savva, a deputy administrator of the Moscow Patriarchate, said.

"A namaz in the Cathedral of Saint Sophia... The arson of the Nantes Cathedral (far from being the first church arson in France in a year, let alone other anti-Christian actions) ... Some would say, perhaps even with a kind of smirk, that this is a response to Europe's abandoning Christianity. What are you laughing at? You're laughing at our common tragedy!" Bishop Savva said on Telegram.

Having acknowledged that Russia's path is special, he nevertheless said, "But European civilization is our common civilization. An assault on it is an assault on us."

Bishop Savva called Russia "one of the main pillars of Europe (whatever the descendants of various Germanic tribes, from the Saxons to the Langobards, might think)" and called Russian culture "one of the gems of European culture."

"And the Ottoman sword in the Hagia Sophia, and the Turkish Foreign Ministry spokesperson mocking 'the children of Europe' and church arsons and the demolition of monuments... All these assaults on our confused European neighbors, including on the fraternal Church, albeit one that betrayed us, these are assaults on us, too. The lesson for us, the titular nation, is to preserve our civilization and our culture," Bishop Savva said.

Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου - Saint Irene Chrysovolantou


Τη ΚΗ΄ (28η) Ιουλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΕΙΡΗΝΗΣ της εκ Καππαδοκίας μεν ορμωμένης, ασκησάσης δε εν τη Μονή του Χρυσοβαλάντου.

Ειρήνη η Οσία Μήτηρ ημών, η Ηγουμένη της Μονής του Χρυσοβαλάντου, ήκμασε μετά τον θάνατον του μισοχρίστου και φιλοχρύσου βασιλέως Θεοφίλου αποθανόντος εν έτει ωμβ΄ (842), ότε η ευσεβεστάτη και θεοφιλεστάτη Θεοδώρα η σύζυγος του Θεοφίλου έμεινε διάδοχος της βασιλείας, αλλ’ όχι και της ασεβείας αυτού. Τότε αύτη εστερέωσε την Ορθοδοξίαν, αναστηλώσασα τας αγίας Εικόνας, και ούτως απέλαβε πάλιν η Εκκλησία μας την ευπρέπειαν των αγίων Εικόνων ως πρότερον. Έως ου δε ήτο ο υιός της Μιχαήλ ανήλικος, εκυβέρνα αυτή η αοίδιμος το βασίλειον· όταν δε έφθασεν ο βασιλεύς εις χρόνους ιβ΄ (12) ηθέλησε να τον υπανδρεύση, όθεν έστειλεν ανθρώπους εις διαφόρους τόπους, να εύρωσι κόρην τινά ωραίαν, ευγενικήν και ενάρετον, ήτις να είναι αξία δια σύζυγον βασιλέως.

Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα ( ρομπότ).

Ο Θεός, επειδή, ο άνθρωπος ήτο προικισμένος με ελεύθερη θέληση, μετά την πτώση, ζήτησε ευθύνες. Έτσι η ευθύνη είναι στοιχείο της ζωής μας. Είναι αδιανόητο να θεωρείς το άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του και συγχρόνως να του αρνήσαι το δικαίωμα να αποφασίζει γι’ αυτές. Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα ( ρομπότ). Καταργείται έτσι το Πρόσωπο. Στα πλαίσια των διαπιστώσεων για το Άγιον Όρος των ημερών μας, θα ήθελα επίσης να παρατηρήσω, ότι γίνεται μια παρανόηση στις πνευματικές σχέσεις μεταξύ γέροντος και υποτακτικών, με συνέπεια να ειδωλοποιείται, να απολυτοποιείται και να ανάγεται σε επίπεδα αλαθήτου ο γέροντας, πράγμα που κι΄ αυτόν βλάπτει και τους υποτακτικούς μεταβάλλει σε άβουλα και άνοα όντα.  

Παναγία η Χρυσαφίτισσα

Η βυζαντινή πόλη της Μονεμβασιάς, χτισμένη στο φρούριο της χερσονήσου ( 6ος – 7ος αι. ), το "περιώνυμον και υπερνεφελές" κατά τον ιστορικό Φραντζή, είχε περιπετειώδη αλλά και αξιόλογη ιστορία, καθώς μαρτυρούν τα σωζόμενα ερείπια από τα μεσαιωνικά μνημεία τέχνης. 
Η κάτω πόλη, χτισμένη στα κράσπεδα του βράχου, είχε κι αυτή αξιόλογη ιστορία, όπως μαρτυρούν τα παχειά τείχη, τα ποικίλα οικοδομήματα και οι πολλές εκκλησίες. 
Ιδιαίτερα αξιόλογη από αυτές είναι η Παναγία η Χρυσαφίτισσα, χτισμένη τον 17ο αι. στη θέση άλλου, παλιότερου ναού, της Παναγίας της Οδηγήτριας. Μέσα εκεί είναι τοποθετημένη η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, έργο πιθανώς του 15ου- 16ου αιώνος.
 

Το Άγιο Πνεύμα, πνευματοποιεί τις φυσικές αρετές κατά το μέτρο της πίστεως

Μια ψυχή που καθαρίζεται από τα ψεκτά πάθη της, δηλαδή από την φιληδονία, τη φιλοδοξία, και τη φιλαργυρία, σ’ όλες τις λεπτομέρειές των, αποκτά δύναμη, αγαθότητα, και ελευθερία. Το θυμοειδές στρέφεται κατά των δαιμόνων μονάχα, το επιθυμητικό μεταβάλλεται σε αγάπη προς τον Θεό, και τον άνθρωπο και το λογιστικό κινείται με καθαρότητα στην προσευχή και στις πνευματικές θεωρίες, ενώ το Άγιο Πνεύμα, με τις άκτιστες ενέργειές του, πνευματοποιεί τις φυσικές αρετές κατά το μέτρο της πίστεως.
μ.θ.δ.

Ὁ μύθος τοῦ χταποδιοῦ Χαμογελαστοὶ ἐχθροί -- Φώτης Κόντογλου

Οἱ σημερινοὶ ἐχθροὶ τῆς θρησκείας καὶ τοῦ ἔθνους εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς παλιούς, γιατὶ μᾶς παραπλανοῦνε μὲ τὴν ἥμερη ὄψη τους καὶ μᾶς φαίνουνται ἄβλαβοι, ἀκίνδυνοι. Τέτοια εἶναι τὰ λεγόμενα «ἀγαθὰ τοῦ πολιτισμοῦ», οἱ εὐκολίες τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι παγίδες φαρμακωμένες, τὰ θεάματα, οἱ ψυχαγωγίες, οἱ τουρισμοὶ κ.τ.ἄ. Τοῦτοι οἱ ἐχθροὶ φαίνουνται ἄκακοι κι ἀνίκανοι νὰ μᾶς κάνουνε κακό, γιατὶ δὲν εἶναι ἄγριοι καὶ φανεροί, ἀλλὰ ὕπουλοι καὶ κρυφοδαγκανιάρηδες. Ἀπὸ τοὺς πρώτους προφυλάγεσαι, μὰ ἀπὸ τοὺς δεύτερους ὄχι, ὥς που νὰ σὲ καταπιοῦνε, ὅπως φαίνεται ἀπὸ ἕναν θαλασσινῶν μύθο ποὺ θὰ σᾶς πῶ:

Η Πόλις Εάλω από τους σύγχρονους Εφιάλτες -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Το πλήγμα εις τον πυρήνα της εθνικής μας συνειδήσεως, δια της αίσχιστης, ιταμής και επονείδιστης μετατροπής της Αγίας Σοφίας, σε Ισλαμικό Τέμενος, αφενός αφήνει παγερά αδιάφορο το μεγαλύτερο συνειδησιακά εκμαυλισμένο μέρος του Ελληνικού λαού, το οποίο έχει διαβρωθεί εκ βάθρων από την επί μισό αιώνα αισχρά προπαγάνδα του εθνομηδενιστικού και χρεωκοπημένου Μαρξισμού, αφετέρου, υποδηλώνει την διττή υποκρισία των κυβερνόντων καθότι το ζήτημα της Αγίας Σοφίας εκκρεμούσε εις το τμήμα του Τουρκικού Συμβουλίου της Επικρατείας από το 2016 και η Ελλαδική κυβέρνηση αλλά και απανταχού ο Χριστιανισμός, καθώς και οι λοιποί διεθνείς φορείς όπως η UNESCO, ουδόλως αποτόλμησαν, δεδομένου ότι θεμελιώνουν έννομο συμφέρον, να ασκήσουν  αυτοτελή παρέμβαση ενώπιον του Δικαστηρίου, να αποκτήσουν εν ολίγοις ικανότητα διαδίκου, παραστάσεως, προκειμένου να αντιταχθούν με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, κατά της χυδαίας αυτής ενέργειας εκ  μέρος της Τουρκίας.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Παντελεήμωνος


Τη ΚΖ΄ (27η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και ιαματικού ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ.

Παντελεήμων ο ένδοξος Μεγαλομάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει τδ΄ (304), καταγόμενος από την πόλιν της Νικομηδείας, υιός πατρός μεν ειδωλολάτρου, Ευστοργίου ονομαζομένου, μητρός δε εκ προγόνων ούσης χριστιανής, καλουμένης Ευβούλης. Όσην δε θέλησιν είχεν αυτός να θεραπεύη τα είδωλα, τόσην αγάπην και προθυμίαν είχεν εκείνη προς την ορθόδοξον πίστιν, και έτρεφε το τέκνον των (το οποίον ονομάζετο Παντολέων) όχι μόνον με τροφήν σωματικήν, αλλά περισσότερον με πνευματικήν, διδάσκουσα αυτό την πίστιν του Χριστού. Πλην εις ολίγα έτη ετελεύτησεν η μακαρία Ευβούλη. Ο δε Παντολέων εμάνθανε γράμματα πρώτον τα κοινά, έπειτα και την Ελληνικήν παίδευσιν. Ύστερον δε πάλιν, αφού έμαθεν όσα ήσαν αρκετά, τον έδωσεν ο πατήρ του εις ιατρόν θαυμαστόν του καιρού εκείνου, καλούμενον Ευφρόσυνον, να τον εκπαιδεύση εις την ιατρικήν επιστήμην· ο δε νέος, από την πολλήν του ευφυϊαν, εις ολίγον καιρόν υπερέβη όλους τους συμμαθητάς του.

Ηλλοίωσέ με η αγάπη σου, Δέσποτα

«Τετρωμένος καρδίαν ειμί εγώ· εξέτηξέ με ο ζήλος σου, ηλλοίωσέ με η αγάπη σου, Δέσποτα· δέσμιός ειμι τω έρωτί σου· εμπλησθείην σου των σαρκών· κορεσθείην του ζωηρού και θεοποιού αίματός σου· απολαύσαιμι των αγαθών· κατατρυφήσαιμι της θεότητος». 

(Ιωάννου του Δαμασκηνού, Μ.P.G. 96,  817).

Χωρίς αγιότητα βίου, είναι αδιανόητος εις τον νουν των Πατέρων η θεολογία.

Χρειάζεται υπερβάλλουσα αναισχυντία, δια να θεωρήση κανείς εαυτόν θεολόγον, εστερημένος ων προσωπικών πνευματικών εμπειριών και αποκαλύψεων. Εάν ανατρέξωμεν εις την «ιστορίαν» της Ορθοδόξου Θεολογίας, δεν θα ίδωμεν τίποτε άλλο από αγιότητα, ως γνώρισμα των φορέων της. Χωρίς αγιότητα βίου, χωρίς κεκαθαρμένην από των παθών καρδίαν, είναι αδιανόητος εις τον νουν των Πατέρων η θεολογία. Η θεολογία αποτελεί την ακτινοβολίαν του Αγίου Πνεύματος εν ταις κεκαθαρμέναις και ελλαμπομέναις ψυχαίς.
μ.θ.δ.

Ἡ αἵρεσις τοῦ «ἀχρικαιρισμοῦ» τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου. -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἀντιφάσκει πρός ἑαυτόν, διότι, ἀφενός μέν ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ 15ος Κανών τῆς ΑΒ' Συνόδου δίδει τό δικαίωμα τῆς ἀποτειχίσεως («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 75) καί ὅτι ὁ Κανών λέγει σαφῶς ὅτι οἱ ἀποτειχιζόμενοι δέν κάμνουν σχίσμα, ἀλλ’ εἶναι ἄξιοι ἐπαίνου, ἀφετέρου δέ κατακρίνει ὡς σχισματικούς ὅσους κάμνουν χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος!!! Διότι, κατά τόν π. Ἐπιφάνιον, τήν ἀποτείχισιν πρέπει νά τήν ἀποφασίσουν οἱ «ἀξιωματικοί» καί ὄχι οἱ στρατιῶται! («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59). «Ἀξιωματικούς» δέ ὁ π. Ἐπιφάνιος θεωρεῖ τούς «ἐπισκόπους» πού ἐπί πολλάς δεκαετίας κοινωνοῦν μέ τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, χρώμενοι «οἰκονομίας» εἰς τό διηνεκές («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 111), ἐνῷ τούς ἀποτειχισθέντας Ἐπισκόπους τούς θεωρεῖ «ἐκτός Ἐκκλησίας»!!! Τονίζει ἀκόμη ὁ π. Ἐπιφάνιος ὅτι πρίν ὁ πιστός ἀποκηρύξῃ τούς Οἰκουμενιστάς, θά πρέπῃ ν’ ἀπαντήσῃ θετικῶς εἰς τό ἀκόλουθον ἐρώτημα: «Πιστεύω ὅτι σύμπασα ἡ ἀνά τήν Οἰκουμένην Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κατεπόθη ὑπό τῆς πλάνης καί μόνον ἐγώ καί ὀλίγοι ἀκόμη ἐμείναμεν διασώζοντες τήν ἀλήθειαν;» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 58). Δηλαδή, κατά τόν π. Ἐπιφάνιον, ἡ ἀποκήρυξις τῶν «ψευδεπισκόπων» δέν ἐπιτρέπεται πρίν αὐτοί προλάβουν νά καταστρέψουν ὁλοσχερῶς τήν Ἐκκλησίαν!!! Ἐνῷ, ἡ Ὀρθόδοξος διδασκαλία ἐπί τοῦ θέματος εἶναι σαφής: «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι». (Ἅγιος Μάρκος Εὐγενικός, P.G. 160, σ. 101. Δι’ ὅσους δέν γνωρίζουν τήν σημασίαν τοῦ ρήματος «διΐσταμαι», σημειώνω ὅτι αὐτό σημαίνει «χωρίζομαι».)
Ἡ Ἐκκλησία εἶχε πάντοτε τήν δύναμιν νά πολεμῇ καί νά νικᾶ τάς αἱρέσεις. Ἡ αἵρεσις τοῦ π. Ἐπιφανίου, ὅμως, ἀποτρέπει τόν πόλεμον τῆς Ἐκκλησίας κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ «πραγματικά πυρά», δηλαδή μέ τήν ἀποκήρυξιν τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. Ἐπιτρέπει μόνον φραστικάς καί γραπτάς διαμαρτυρίας («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 73-74), δηλαδή μόνον τόν «χαρτοπόλεμον» (Καθηγητής Ἰ. Κορναράκης). Ἔτσι, ὅμως, παθαίνουν σύγχυσιν ἀκόμη καί ἀληθινοί στρατιῶται τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀφοπλίζονται καί ἀκινητοποιοῦνται, ἀποδυναμώνεται καί παραλύει ὁ ἀντιαιρετικός ἀγών τῆς Ἐκκλησίας, ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί χάνονται ἐκλεκταί ψυχαί, ἀκόμη καί μοναχοί! Διότι ὅλοι αὐτοί παραμένουν εἰς κοινωνίαν μέ τήν αἵρεσιν «ἄχρι καιροῦ» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59). Παραμένουν «στενάζοντες» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 69), ὑποτασσόμενοι «ἄχρι καιροῦ» εἰς «ψευδεπισκόπους», ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ αἵρεσις τοῦ «ἀχρικαιρισμοῦ» τοῦ π. Ἐπιφανίου. Ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον ἡ Ἐκκλησία ἀνέκαθεν ἐνίκα τάς αἱρέσεις εἶναι ὅτι ἔχει ἐνσωματωμένον ἕνα, οὕτως εἰπεῖν, «αὐτόματον διορθωτικόν μηχανισμόν», ὁ ὁποῖος συνίσταται εἰς τήν ἀποτελεσματικήν ἀντίδρασιν (καί ὄχι εἰς «χαρτοπόλεμον»!) τῶν ὑγιῶν μελῶν Της πρός τάς αἱρετικάς διδασκαλίας καί πράξεις τῶν «ψευδεπισκόπων» καί τῶν ψευδοδιδασκάλων. Ἡ μόνη δέ ἀποτελεσματική ἀντίδρασις εἶναι ἡ ἀποτείχισις ἀπό τόν Οἰκουμενισμόν καί τούς κήρυκάς του. Ἡ ἱστορία τῶν τελευταίων δεκαετιῶν διδάσκει ὅτι αἱ «χαρτοπολεμικαί» ἀντιδράσεις εἶναι πλήρως ἀναποτελεσματικαί.
------------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 26 Ιουλίου 2020 - 8:54 π.μ. «Ας κοιτάξει τις αιρέσεις των Γ.Ο.Χ. ο κ.Δ.Χ. και ας αφήσει το λάθος του π.Ε.Θ.»

Πρὼτον, ἐγώ δέν ἔχω σχέσιν μέ τίς Συνόδους τῶν «ΓΟΧ», ἄρα γιατί νά κοιτάξω ἐκεῖ; Δεύτερον, ἡ αἵρεσις τοῦ δυνητισμοῦ ἤ ἀχρικαιρισμοῦ (=μποροῦμε νά εἴμεθα καί μέ τόν Χριστόν καί μέ τόν Διάβολον!) τοῦ π. Ἐ.Θ. εἶναι αὐτή πού ἀπεκοίμισε δύο γενιές Ὀρθοδόξων, ἀκριβῶς τήν στιγμήν πού ἦτο ἀναγκαία ἡ ἔμπρακτος ἀντίδρασίς των πρός τήν λαίλαπα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ὡδήγησε καί εἰς ἄλλας φοβεράς αἱρέσεις, ὅπως Οὐνιτισμόν, Σεργιανισμόν, Ἀρειανισμόν καί νεο-εικονομαχίαν, καθώς καί εἰς σχίσματα, ὅπως τό ἑορτολογικόν, τό Οὐκρανικόν, τό Αὐστραλιανόν κ.ἄ. Ἄν ἤσουν Ὀρθόδοξος, δέν θά μοῦ συνιστοῦσες ν' ἀφήσω τό «λάθος τοῦ π. Ε.Θ.». Ἀλλά, ὄντας φορτωμένος μέ τίς πέντε (5) παραπάνω φοβερές αἱρέσεις καί εἰς τά πολλαπλᾶ σχίσματα, τοὐτέστιν, ἔχοντας ἐναγκαλισθῆ τόν Διάβολον, δέν βλέπεις οὔτε τήν μύτην σου!


H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                        

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο.

Απολυτίκιον Αγίας Παρασκευής


Τη ΚΣΤ΄ (26η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας ενδόξου και πανευφήμου Οσιομάρτυρος του Χριστού ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.

Παρασκευή η πανεύφημος Οσιομάρτυς του Χριστού εγεννήθη εν ταις ημέραις του βασιλέως Αδριανού· πατήρ αυτής ήτο ευσεβής τις Ορθόδοξος Χριστιανός, πλούσιος κατά πολλά, Αγάθων λεγόμενος, έχων γυναίκα και αυτήν Χριστιανήν, Πολιτείαν καλουμένην· διέμενον δε εις τι προάστιον της μεγαλοπόλεως Ρώμης. Πλην παρ’ όλας τας καλωσύνας και ελεημοσύνας, τας οποίας είχον, δεν είχον τέκνον, ούτε άρσεν, ούτε θήλυ, και δια τούτο ήσαν πάντοτε λυπημένοι, όπως κάλλιστα γνωρίζουν όσοι έχουν τοιαύτην λύπην. Παρεκάλουν όθεν και οι δύο τον Θεόν να τους δώση τέκνον, ουχί μόνον δια την κληρονομίαν του πολλού πλούτου, τον οποίον είχον, αλλά μάλλον δια την διαδοχήν του γένους αυτών. Ο δε Πανάγαθος Θεός, όστις ποιεί το θέλημα των φοβουμένων αυτών και της δεήσεως αυτών εισακούει, ως λέγει και ο Προφήτης Δαβίδ, επήκουσε της δεήσεως αυτών.

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

π. Φιλοθέου Ζερβάκου

Η συνελθούσα σύνοδος εν Κωνσταντινουπόλει το 754 αποτελουμένη από Πατριάρχας Μητροπολίτας και Επισκόπους εξέδωκαν όρον ούτως έχοντα: «Ομοφώνως ορίζομεν απόβλητον είναι και αλλοτρίαν και εβδελυγμένην εκ της των χριστιανών Εκκλησίας πάσαν εικόνα εκ πάσης ύλης και χρωματουργικής των ζωγράφων κακοτεχνίας πεποιημένην. Μηκέτι τολμάν άνθρωπον τον οιονδήποτε επιτηδεύειν το τοιούτον ασεβές και ανόσιον επιτήδευμα, ο δε τολμών από του παρόντος κατασκευάσαι εικόνα, ή προσκυνήσαι ή στήσαι εν εκκλησία, ή εν ιδιωτικώ οίκω, ή κρύψαι, ει μεν Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος είεν, καθαιρείσθω, ει δε μονάζων, ή λαϊκός, αναθεματιζέσθω και τοις βασιλικοίς νόμοις υπεύθυνος έστω, ως εναντίος των του Θεού προσταγμάτων, και εχθρός των πατρικών δογμάτων». Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε Πατριάρχην Κωνσταντίνον, και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον, τους ύβριζον αποκαλούντες κακοδόξους, εικονομάχους κ.λ.π. και εξηκολούθουν ασπαζόμενοι και σεβόμενοι και τιμώντες τας αγίας εικόνας. Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας; Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους και τους ονομάζομεν : ο Άγιος Γερμανός, ο Άγιος Νικηφόρος, ο Άγιος Μεθόδιος, ο Άγιος Ταράσιος, οι Άγιοι Στέφανος και Θεόδωρος και Θεοφάνης οι γραπτοί, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π. την δε σύνοδον ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον.
------------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...


π. Φιλόθεος: «Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας;»

Οἰ «Π/Ηται» πού ἀντέδρασαν τό 1924 εἰς τήν Μασονικήν μεταρρύθμισιν τοῦ ἑορτολογίου, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἦτο τό πρῶτον ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ βῆμα πρός τόν Οἰκουμενισμόν, ἀντιστοιχοῦν πρός τούς ἀντιδράσαντας εἰς τήν εἰκονομαχικήν ψευδο-σύνοδον τοῦ 754. Ἄν ποτέ ἀνασυνταχθῇ ἡ Ὀρθοδοξία καί γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος, αὐτή θά μακαρίσῃ τούς ἁγνούς ἀγνωνιστάς τοῦ 1924 καί θ' ἀναθεματίσῃ ὅσους κατόπιν ἐπρόδωσαν τόν ἱερόν ἀγῶνα χέρι-χέρι μέ τούς Οἰκουμενιστάς Μεταξάκην, Παπαδόπουλον καί ὅσους κατόπιν ἠκολούθησαν τήν γραμμήν τῶν δύο αὐτῶν «νέων Λουθήρων».

---------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
@ 26 Ιουλίου 2020 - 9:01 π.μ.: «Υπάρχει Σύνοδος της Εκκλησίας που έχει καταδικάσει τους Παλαιοημερολογίτας.Εχουν προσθέσει ενα νέο δόγμα και αυτό είναι αίρεσις».

Πρῶτον, οὐδεμία Ὀρθόδοξος Σύνοδος κατεδίκασε τούς «Π/Ητας». Οὔτε καί θά ἠδύνατο νά πράξῃ κάτι τέτοιο, καθότι μέχρι τό 2014 οἱ «Π/Ηται» οὔτε ἀφῄρεσαν οὔτε προσέθεσαν νέα δόγματα, ὅπως ψευδέστατα γράφεις, ὡς γνήσιος Οὐνίτης. Ἡ Οὐνιτική «σύνοδος» τοῦ Χριστοδούλου, ἡ ὁποία τό 2006 ἔκρινεν «ἄκυρα» τά μυστήρια τῶν «ΓΟΧ», ἐνῷ ὀλίγα ἔτη πρίν (τό 1998) ἡ ἰδία εἶχεν ἀποφανθῆ ὅτι «οἱ Π/Ηται δέν εἶναι οὔτε σχισματικοί οὔτε αἱρετικοί», ἁπλῶς ἐφόρτωσε μίαν ἀκόμη βλασφημίαν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τάς κεφαλάς τῶν ψευδεπισκόπων της, μαζί μέ τίς χιλιάδες ἄλλες (Οἰκουμενισμός, Οὐνιτισμός, Σεργιανισμός, Ἀρειανισμός, Νεο-εικονομαχία, ἑορτολογικόν σχίσμα, Αὐστραλιανόν σχίσμα, Οὐκρανικόν σχίσμα, διωγμοί Ὀρθοδόξων κ.ἄ.), γιά τίς ὁποῖες βεβαίως εἶσαι συνένοχος, κατά τούς Ἁγίους Πατέρας.

Μη ξεχνάμε:

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

Επιστολή του υπουργού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου στον Βενιζέλο:

«Σεβαστέ μου κ. Πρόεδρε, Σας έλεγα προ καιρού, εις το Συμβούλιον, ότι όταν ξεμπερδέψωμεν με το καλό, τον εθνικό αγώνα…πρέπει δια το καλόν του τόπου, να αναλάβητε έναν άλλον, επίσης μεγάλον, την τακτοποίησιν επί το νεωτεριστικώτερον των θρησκευτικών πραγμάτων…Εννοώ και τα του κλήρου, και των θρησκευτικών εκδηλώσεων (λειτουργιών, εορτών, ημερών αργίας, αγίων πολυωνύμων κλπ.) και τα των μοναστηριακών κτημάτων και ει τι άλλο. Θα σας χρειασθή να τεθή επί κεφαλής της αληθώς επαναστατικής μεταρρυθμίσεως ένας ευρείας διανοίας – σχεδόν σαν και σας εις την πολιτικήν – κληρικός. Τον έχετε: Είναι ο (Κιτίου) Κύπρου (Μελέτιος Μεταξάκης). Αυτός θα γίνη υπό την κηδεμονίαν σας, ο Βενιζέλος της Ελληνικής Εκκλησίας. Ποία τα χρήζοντα μεταρρυθμίσεως… 
α) Κατάργησις των νηστειών, αι οποίοι είναι σήμερον ένας τύπος. Κανείς δεν νηστεύει ειμή ο μη έχων να φάγη. Οι Άγγλοι και Γερμανοί και οι βόρειοι ακόμη Ιταλοί (που έχουν ελευθερωθή από τον θρησκευτικόν φανατισμόν) τρώγουν καλά και φυλήν καλήν κατασκευάζουν. Το φαγί φέρει την δύναμιν προς εργασίαν και η εργασία το κέρδος και το κέρδος το καλό φαγί…
β). Ρύθμισις των διαφόρων τελετών και λειτουργιών επί το νεωτεριστικώτερον. Λιγώτερο παπά, λιγώτερο ψάλτη, λιγώτερο διάκο και πολύ ιεροκήρυκα – ερμηνευτήν. Τι καταλαβαίνει ο λαός που πηγαίνει εις τας ακολουθίας ;…από αυτάς τας καταναλωθείσας ώρας και την ορθοστασίαν. Μηδέν…
γ)… δ). Θα λείψουν αι «εορταί των διαφόρων αϊ-Θανάσηδων και αγι-Ανδρέηδων και, προφάσεις προς αργίαν. Η Κυριακή αργία και 2-3 μόνον ημέρας το έτος ολόκληρον είναι αρκετή τεμπελιά….Και το όνομα άγιος θα λείψη…
ε) Θα καταργηθούν τα μοναστήρια, αι εστίαι πάσης διαφθοράς και καταχρήσεως ηθικής και περιουσιακής. Τα κτήματά των θα γίνουν των γεωργών..
Φυσικά αυτά που εκθέτω ανωτέρω είναι ελάχιστα σημεία. Θα είναι πολλά ακόμη τα χρήζοντα μεταρρυθμίσεως…. Θα σας είπουν, κ. Πρόεδρε, ότι είναι δύσκολος η επιχείρησις τοιούτου έργου. Ότι ο λαός θα εξαναστή κατά των νέων εικονοκλαστών. Ότι θα εγερθή επανάστασις κατά των βεβήλων. Τίποτε από όλα αυτά δεν θα συμβή…Ιδικός σας, Ανδρέας Μιχαλακόπουλος».

-----------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Εἶναι γνωστή αὐτή ἡ ἐπιστολή τοῦ Μασσώνου (=Σατανιστοῦ) Ἀ. Μιχαλακοπούλου. Βλέπετε πῶς ἀπαξιώνει ὁ Σατανιστής τόν Μοναχισμόν, τάς νηστείας, τάς ἑορτάς τῶν Ἁγίων καί γενικῶς τήν Ἐκκλησίαν καί πῶς συνιστᾶ διά τόν θρόνον τῶν Ἀθηνῶν τόν ἐπίσης Μασσῶνον μεταρρυθμιστήν Μελέτιον Μεταξάκην (τόν νέον Λούθηρον); Ἄν ὁ Βενιζέλος ἦτο Ἕλλην, θά τόν ἀπέλυεν ἀμέσως!