Ἐβεβήλωσαν (καὶ) τὸ ἄγαλμα τοῦ Κολοκοτρώνη!

ΜΙΑ ἀπὸ τὶς πλέον ἀλγεινὲς μορφὲς τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ στὴ χώρα μας εἶναι καὶ ἡ βεβήλωση ἀγαλμάτων τῶν ἐπιφανῶν προγόνων μας. Βέβηλα χέρια τὰ μουτζουρώνουν καὶ τὰ καταστρέφουν.

Οικουμενισμός η παναίρεσις των εσχάτων καιρών

Η Σάρκωσις του Θείου Λόγου, ως Έλλογος Θεανθρώπινος πανενότης εις την αλογίαν της διεσπασμένης ανθρωπότητος!...

Τοῦ κ. Παναγιώτου  Γκιουλέ

«Μέγα καί παράδοξον θαῦμα τετέλεσται σήμερον! Παρθένος τίκτει

καί μήτρα οὐ φθείρεται· ὁ Λόγος σαρκοῦται, καί τοῦ Πατρός οὐ κεχώρισται. Ἄγγελοι μετά ποιμένων δοξάσουσι, καί ἡμεῖς σύν αὐτοῖς ἐκβοῶμεν· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ· καί ἐπί γῆς εἰρήνη» (α´ ἰδιόμελον ἐν τοῖς ἀποστίχοις). Ὄντως Μέγα καί παράδοξον θαῦμα συντελεῖται σήμερον! Ἡ Παρθένος γεννᾶ «ἐν σαρκί» τον πρό τῶν αἰώνων γεννηθέντα ἀχρόνως ἐκ Πατρός καί ἡ μήτρα τῆς Παρθένου δέν φθείρεται!…

Ὤ θαῦμα πάντων θαυμάτων ὑπέρτερον! Πῶς ἡ Παρθένος συνέλαβεν «ἐν γαστρί» καί ἐγέννησεν «ἐν σαρκί» τόν ἐνυπόστατο Λόγο τοῦ Πατρός, τήν ἐνυπόστατη ἀλήθεια καί ζωή καί ἔγινε ἡ οὐράνιος «παστάς τοῦ Λόγου», πού μέσα της ἐτελεσιουργήθη καί ἱερουργήθη το μέγα Μυστήριο τῆς ὑποστακτικῆς ἑνώσεως θείας καί ἀνθρωπίνης φύσεως;

An Arabic Christmas Carol (Byzantine Hymn of the Nativity)

Σήμερον Γεννάται εκ Παρθένου, Ο κρατών την οικουμένη εν τη χειρί Του (τρις)

Αυτός, του οποίου την ουσία ουδείς μπορεί να αγγίξει,

περιτυλίγεται με σπάργανα ως παιδί.

Ο Θεός που εν αρχή εποίησε τους Ουρανούς κείται σε στάβλο

Αυτός που έβρεξε μάννα στο λαό του στην έρημο

Τρέφεται με γάλα από την Μητέρα Του

Ο Νυμφίος της Εκκλησίας εκάλεσε τους Μάγους

Ο Υιός της Παρθένου δέχεται τα δώρα τους.

Προσκυνούμεν Σου την Γέννηση Χριστέ (τρις),

Δείξον ημίν και τα ένδοξά Σου Θεοφάνεια.
---------------------------------

xristianorthodoxipisti.blogspot.gr είπε...

Ας το ακούσουν όσοι αμφισβητούν το προαιώνιο πρόσωπο του γεννηθέντος Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού νεοημερολογίτες θεολόγοι και κληρικοί αλλά και ειδικά κάποιοι γ.ο.χ. που κηρύττουν κτίσμα τον Ιησού Χριστό, και κάποιοι άλλοι μεγαλοσχήμονες γοχ .

Τη ΚΑ΄ (21η) Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΙΟΥΛΙΑΝΗΣ.

Ιουλιανή η ένδοξος Μάρτυς του Κυρίου ήτο από την Νικομήδειαν και έζη κατά τους χρόνους του δυσσεβούς βασιλέως Μαξιμιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 286- 305. Ήτο δε αύτη από γένος επιφανές και έκλαμπρον, ωραία την όψιν και τον τρόπον επαινετή και φιλάρετος, επάνω δε εις τας άλλας της αρετάς είχε και την ευσέβειαν, η οποία είναι το θαυμασιώτερον, διότι ο πατήρ αυτής και οι λοιποί συγγενείς της ήσαν Έλληνες ειδωλολάτραι, η δε μήτηρ της ούτε τα είδωλα εσέβετο, ούτε τον Χριστόν, αλλά ίστατο αμφίβολος.

Ο Άγιος Υπάτιος είπε στον Επίσκοπο Ευλάλιο, για τον Νεστόριο πριν ακόμη καταδικαστεί (ο Νεστόριος) από την Σύνοδο:

"Εγώ από τότε που έμαθα που ομιλεί ο Νεστόριος άσχημα για τον Κύριό μου, παύω την επικοινωνία μαζί του, καί ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια Επίσκοπος". 

(Βίος Αγίου Υπατίου άνθη τής ερήμου σελ 94).
----------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὄπως γράφει ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, οἱ σύγχρονοι «ὁμολογηταί» τοῦ τύπου Σεραφείμ «Πειραιῶς» δέν κάμνουν αὐτό πού ἔκαμε ὁ Ἅγιος Ὑπάτιος, τοὐτέστιν ἀποτείχισιν, καί δικαιολογοῦνται γι' αὐτήν τήν παθητικήν (=προδοτικήν) στάσιν των μέ «ἐπιχειρήματα» ὅπως τά ἀκόλουθα, τά ὁποῖα «ἀναιροῦν» τό ἱερόν Εὐαγγέλιον καί τούς Ἁγίους:

«Ὅτι, πειρώµενος νά εἶναι «ἑπόµενος τοῖς Ἁγίοις καί Θεοφόροις Πατράσι», δέν πίπτει στόν τροµακτικό πειρασµό τοῦ δῆθεν σωτῆρος τῆς Ἐκκλησίας, νοσφιζόµενος τήν κανονική δικαιοδοσία Της. Ὅτι, ἀφοῦ προσκαλεῖται ἀπό τούς Σεβ. Μητροπολῖτες, προσέρχεται, ὄχι γιά νά συµµετέχει σέ κάποια οἰκουµενιστική συνεδρία, ἀλλά γιά νά συνευχηθεῖ καί νά ἀνυµνήσει τά πανάχραντα πρόσωπα τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων. Ὅτι δέν κέκτηται ἁρµοδιότητα Ἱερᾶς Συνόδου, γιά νά καθιστᾶ ἀκοινωνήτους συνεπισκόπους του».

π. Θεόδωρος Ζήσης: Οι αιρετικοί αποβάλλονται και αναθεματίζονται

Η συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» είναι πολύ πικρή και άχαρη ιστορία, όπως φάνηκε στο μεγάλο συνέδριο για τον Οικουμενισμό που οργάνωσαν στην Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2004 το «Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας» της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η «Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών». Στηρίχθηκε σε πρωτοβουλίες και θέσεις μερικών ορθοδόξων κληρικών και θεολόγων, επηρεασμένων από τον Προτεσταντισμό, οι οποίοι από την αρχή του 20^ου αιώνος προσπάθησαν και προσπαθούν και σήμερα με τους διαδόχους τους, να ενισχύσουν και εγκαθιδρύσουν την μεγαλύτερη εκκλησιολογική αίρεση και πλάνη, την εγκατάλειψη της αποστολικής και πατερικής διδασκαλίας περί του ότι οι Χριστιανοί πρέπει να έχουν την ενότητα της πίστεως, την ορθότητα των δογμάτων, για να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας, για να ανήκουν στο σώμα του Χριστού.
--------------------------

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ με τον Κορναράκη, πολύς χαρτοπόλεμος πέφτει και το αποτέλεσμα είναι μια απ΄τα ίδια.

Εκ τοῦ Μηνύµατος ἐπὶ τῇ Ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων 1967 τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρου.

Οὐδεὶς ἄλλος συνέβαλε έως τότε, στὴν διαδικασία τῆς σταδιακῆς διαβρώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ὁµολογίας καὶ ἐκκλησιολογικῆς αὐτοσυνειδησίας τῶν ἐπισήµων τοπικῶν ἐκκλησιῶν, ὅσον ὁ Ἀθηναγόρας, ὁ ὁποῖος εἶχε φθάσει καὶ µέχρι τῆς ἐσχάτης ὕβρεως νὰ ὁµιλῆ γιὰ τὴν ἐπανίδρυσι τῆς Mιᾶς, Ἁγίας καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας διὰ µέσου τῆς ἑνώσεως τῆς Ὀρθοδοξίας µὲ τὸν πολυ-αιρετικὸ Παπισµό: «Εἰς τὴν κίνησιν πρὸς τὴν Ἕνωσιν, δὲν πρόκειται ἡ µία Ἐκκλησία νὰ βαδίση πρὸς τὴν ἄλλην, ἀλλ᾿ ὅλαι ὁµοῦ νὰ ἐπανιδρύσωµεν τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, ἐν συνυπάρξει εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ τὴν Δύσιν, ὅπως ἐζῶµεν µέχρι τοῦ 1054, παρὰ καὶ τὰς τότε ὑφισταµένας θεολογικὰς διαφοράς»

 Ἀρχιµανδρίτου Ἀθανασίου Ἰ. Βασιλοπούλου,

 Ἀπὸ τὴν Πορεία τῆς Ἀγάπης,

Ἀθῆναι 1968, σελ. 87,

Ο Αρχιερεύς μας Χριστός Κύριος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η πτώση των πρωτοπλάστων απομάκρυνε τον αποστάτη άνθρωπο από τον Δημιουργόν του, σκότισε το νου του και τον αποπροσανατόλισε από τη θεία αλήθεια, εξασθένισε τη βούλησή του, η οποία πλέον ρέπει προς το κακό και τα γήϊνα, αχρείωσε το «κατ΄ εικόνα» και τον κατέστησε ανίκανο να εκπληρώσει τον υψηλό σκοπό του, το «καθ΄ ομοίωσιν Θεού». Έτσι, ο πεσμένος άνθρωπος χρειαζόταν το φωτισμό της αληθινής διδασκαλίας, ποθούσε την εξιλέωση και συμφιλίωση με τον Θεό, είχε ανάγκη από τη θεία ενίσχυση για την αρμονική οργάνωση της ζωής του. Αυτές τις τρεις αδήριτες ανάγκες επεδίωξαν να ικανοποιήσουν στον ειδωλολατρικό κόσμο η φιλοσοφία, η θρησκεία και η εξουσία αντίστοιχα, που η κάθε μια ξεχωριστά υποσχόταν στον άνθρωπο την ευτυχία, τη λύτρωση και την ασφάλεια.

Κοσσυφοπέδιο: Κατέστρεψαν νεκροταφείο Ορθόδοξων χριστιανών

Την Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου το πρωί αναφέρθηκε από την αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου ότι στο δήμο Λίπιαν πολλοί τάφοι στο νεκροταφείο των Ορθόδοξων Χριστιανών καταστράφηκαν από άγνωστα άτομα και ότι διεξάγεται εντατική έρευνα για το περιστατικό.

«Η ζημιά στα νεκροταφεία του δήμου Λίπιαν  αξίζει τη μεγαλύτερη τιμωρία. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια πράξη που εμείς ως κοινωνία θα πρέπει να ντρεπόμαστε, ανεξάρτητα από το εθνοτικό και θρησκευτικό υπόβαθρο το καθενός», ανέφερε η αναπληρώτρια υπουργός Διοίκησης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Αντριάνα Χότζιτς.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ -- Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Την Α’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβό της. Η Ορθοδοξία γιορτάζει τη Νίκη της. Ζώντες και Τεθνεώτες, θριαμβεύουσα και Στρατευομένη Εκκλησία, όλο το Σώμα του Χριστού, πνευματικά εορτάζει. Η Νίκη αυτή περιγράφεται στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας», που διαβάζεται κατά την Λιτανεία των Αγίων Εικόνων. Εκεί φαίνεται, ποια είναι η Ορθοδοξία. Δεν πρόκειται για μια Ιδεολογία, για κάποιο «Κοινωνικό Σύστημα» ή Φιλοσοφία, για κάποια εγκόσμια Πολιτική, που επεκράτησε και θριαμβολογεί για τη συντριβή των αντιπάλων της. Όχι! Η Ορθοδοξία είναι ο νέος τρόπος ζωής και υπάρξεως, η ΧΡΙΣΤΟΖΩΗ, που εισήχθη στην ιστορία με τη Σάρκωση του Αιώνιου Λόγου του Θεού.

Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2-4-06

Φώτης Κόντογλου για τον Άγιο Νικολαο

Τη θυμωμένη θάλασσα δεν τη δαμάζει πια με την τρίαινα ο άγριος Ποσειδώνας, που τον έπλασε η μυθολογία, αλλά ο πιο ήμερος και ο πιο γλυκύτερος γέροντας, ο άγιος Νικόλαος, που δεν κρατά καμάκια και κοντάρια, αλλά που βλογά τα μελανιασμένα κύματα δίχως να τα φοβερίζει και κείνα ησυχάζουνε και μαλακώνουνε, σα να τους ρίχνει κάποιο λάδι ουράνιο. 

Η φυσιογνωμία του διατηρήθηκε από εικόνα σε εικόνα ίσαμε σήμερα στην τέχνη της εκκλησίας μας, γλυκειά, ταπεινή, πονετικιά, παραηγορητικιά, όλο πραότητα, όλο αγάπη, ειρηνική, απλή, αληθινή "εικόνα πραότητητος", όμοια με του Χριστού, που είπε "μάθετε απ' εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία". Το κεφάλι του είνε φαλακρό με άσπρα τσουλούφια, με μικρό πρόσωπο, με ήμερα μάτια και κόκκινα μάγουλα, με σεμνό μουστάκι και με κοντά στρογγυλά γένεια, "γέρων στρογγυλογένης", με χαμηλούς ώμους, με ταπεινό σχήμα, σαν να παρακαλεί εμάς εκείνος κι΄ όχι να τον πρακαλούμε εμείς.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ -- Orthodox Hymns

Η δε του Κυρίου Μήτηρ μηδέ κατά τον νουν μολυνθήναι ποτε πιστεύεται· διο και αμόλυντος κέκληται(ιερός Κοσμάς ο Μελωδός: ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ σελ. 156).

Τη Κ΄ (20η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΙΓΝΑΤΙΟΥ του Θεοφόρου

και Προεόρτια της κατά Σάρκα Γεννήσεως του Κυρίου ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.                                                                                                                                        

Ιγνάτιος ο θείος και θεοφόρος Πατήρ ημών ήτο Επίσκοπος εις την Αντιόχειαν κατά τον καιρόν του βασιλέως Τραϊανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 98-117. Τούτον λέγουσί τινες, ότι έλαβεν ο Δεσπότης Χριστός εις τας αγίας του χείρας, όταν ήτο ακόμη βρέφος μικρόν, και διδάσκων τον λαόν εις Ιεροσόλυμα, είπε προς αυτούς· «όστις ουν ταπεινώσει εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτος εστίν ο μείζων εν τη Βασιλεία των ουρανών· και ος εάν δέξηται παιδίον τοιούτον εν επί τω ονόματί μου εμέ δέχεται» (Ματθ. ιη: 4-5). Ταύτα λέγων ο Δεσπότης Χριστός εφανέρωσε σαφέστατα την μέλλουσαν προκοπήν του παιδός, εις την Αποστολικήν διδασκαλίαν.

To “Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών” -- του Αθανασίου Σακαρέλλου:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι απλά και μόνο η αληθινή Εκκλησία. Είναι η μόνη αληθινή Εκκλησία! Αυτό σημαίνει ότι κάθε άλλη χριστιανική κοινότητα, που αυτοαποκαλείται «εκκλησία», δεν είναι Εκκλησία του Χριστού. Εκκλησία του Χριστού είναι μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτή μόνο δεν έχει «σπίλον ή ρυτίδα» αιρέσεως και κακοδοξίας! Όταν οι ποιμένες της Ορθόδοξης Εκκλησίας γίνονται μέλη του λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών», της πανσπερμίας αυτής των αιρετικών «εκκλησιών», τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, ότι οι ανάξιοι ποιμένες της που την κατέστησαν μέλος του, είτε Πατριάρχες είναι, είτε Αρχιεπίσκοποι, είτε επίσκοποι, είτε άλλοι κληρικοί και θεολόγοι, εξέπεσαν από την Ορθόδοξη πίστη κι έγιναν αιρετικοί! Και όσοι, τους ακολουθούν και «κοινωνούν» μαζί τους, απέναντι Θεού, είναι το ίδιο πράγμα. Είναι και αυτοί εξίσου αιρετικοί και κακόδοξοι! (Ο.Τ. 1597).

Σύμφωνα μὲ τὰ Πορίσματα Διορθοδόξου Συνεδρίου γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό:

«Ἡ ἴδια ἡ πράξη τῆς συμμετοχῆς στὸ «Π.Σ.Ε.» καὶ στοὺς θεολογικοὺς διάλογους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς, συνιστᾶ ἄρνηση τῆς μοναδικότητος τῆς Ἐκκλησίας» καὶ ἀποτελεῖ τὴν «μεγαλύτερη ἐκκλησιολογικὴ αἵρεση στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας»!

ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ -- Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής γράφει στόν «Πνευματικόν Νόμον» του ὅτι:

«Μή νομίζης ὅτι κάθε θλίψη ἔρχεται στούς ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, πού εὐαρεστοῦν τόν Θεόν, καί ὅμως ἔχουν θλίψεις. Γιατί λέγει ἡ Ἁγία Γραφή “θά διωχθοῦν οἱ ἄνομοι καί οἱ ἀπόγονοι τῶν ἀσεβῶν θά ἐξολοθρευθοῦν” (Ψαλμ. ΛΣΤ´ 28)». ᾽Επίσης γράφει τό Εὐαγγέλιον: « Ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοῦν μέ εὐσέβεια στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, θά ὑποστοῦν διωγμούς» (Β´ Τιμ. Γ´ 12). Γι᾽ αὐτό ἄς μή παραπονιόμαστε γιά τίς θλίψεις, πού μᾶς ἔρχονται.

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

Ο Άγιος Ἰωάννης ο Δαμασκηνός : «ὅποιος δὲν πιστεύει ὅπως πιστεύει ἡ Παράδοση τῆς Καθολικῆς [δηλ. τῆς Ὀρθοδόξου] Ἐκκλησίας εἶναι ἄπιστος»

Ἡ ἑτεροδοξία-αἵρεση, ὡς εἰσαγωγὴ νεωτερισμῶν στὴ δογματικὴ πίστη, ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια, διότι καταστρέφει τὴ θεραπευτικὴ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση μέθοδο τῆς Ἐκκλησίας (θεολογία καὶ ἄσκηση) καὶ διότι ὁ Θεὸς δὲν ἐπευλογεῖ τὸ ψεῦδος οὔτε ἑνώνεται μὲ αὐτό. Κατὰ τὴ χαρακτηριστικὴ φράση τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ «ὅποιος δὲν πιστεύει ὅπως πιστεύει ἡ Παράδοση τῆς Καθολικῆς [δηλ. τῆς Ὀρθοδόξου] Ἐκκλησίας εἶναι ἄπιστος», καθὼς δὲ διαπιστώνει ἡ Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος στὸν ζ΄ ἱερό Κανόνα της, μόνον ὅσοι αἱρετικοὶ ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὴν αἵρεση «προστίθενται στὴ μερίδα τῶν σῳζομένων». Γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση κανεὶς ἑτερόδοξος (ρωμαιοκαθολικός, προτεστάντης, μονοθελήτης, ουνίτης κ.λπ.) δὲν εἶναι οὔτε δύναται νὰ ὀνομάζεται κυριολεκτικῶς «χριστιανός» οὔτε ἡ αἱρετικὴ κοινότητα «ἐκκλησία».
----------------------
Ανώνυμος είπε...

Το πόνημα του μεγάλου εκκλησιαστικού πατέρα μας Δαμασκηνού "Ακριβής έκδοσις της Ορθοδόξου πίστεως" μας δείχνει ακριβώς τη πίστη μας. Έψαχνα απεγνωσμένα να το βρω αυτό το βιβλίο και δε το έβρισκα, τελικά το βρήκα μετά από πολύ ψάξιμο σε κάποιο ξεχασμένο βιβλιοπωλείο.. Εκεί, σε αυτή την έπαλξη στεκόταν και ο πλέον μακαριστός- να το πω κι αυτό πατριώτης μου- πατέρας Μεταλληνός ο οποίος αγωνιούσε για τα τεκταινόμενα της Εκκλησίας μας. Βεβαίως δεν αποτειχίστηκε από τους οικουμενιστές που αλώνουν το άγιο σώμα της Εκκλησίας αλλά τούτο δε σημαίνει ότι ο Θεός ξεχωρίζει τους αληθινούς πιστούς του, ο Θεός μας να τον αναπαύσει και θα το κάνει επειδή αγαπούσε την Εκκλησία και ήταν ένας θερμός Ρωμιός και πιστός στις παραδόσεις της όπως ο άγιος μας Δαμασκηνός.

Aπόσπασμα από τις «Πνευματικές Υποθήκες» του π. Φιλοθέου Ζερβάκου αναφερόμενον εις αναξίους κληρικούς:

«…Είχα μάθει ότι θα έλθουν οι Αρχιερείς στην Αθήνα, δια να γίνη σύνοδος των Αρχιερέων, και παρακαλούσα τον Θεόν να τους δώση φώτισι, να ειρηνεύσουν, να γίνη μία η Εκκλησία όπως ήταν. Ήλπιζα δε, ότι κάτι θα εγίνετο με την μεσιτείαν των Αγίων. Εζήτουν από τον Θεόν πληροφορίαν τινά, ότι θα ειρηνεύση την Εκκλησίαν, δια να αποθάνω ευχαριστημένος. Την Κυριακήν της Ορθοδοξίας, ασθενής και προσευχόμενος την νύκτα εκείνη, είδα, εκεί που περίμενα εις τον ναόν, να βγαίνη από το ιερόν ένα πουλαράκι, γαϊδουράκι στολισμένο και κάθησε στα πρόθυρα της ωραίας Πύλης. Εστεναχωρήθην και ελυπήθην πολύ, πως από μέσα από την Εκκλησίαν την ορθόδοξον εξήλθεν ένα πουλάριον νέον. Η ορθόδοξος Εκκλησία να βγάλη τοιούτους κληρικούς! Κατόπιν, λέγω, κάτι κακό θα γίνη στην Εκκλησία… Αυτή δεν είναι εκκλησία του Θεού, αλλά του Σατανά. Η Εκκλησία του Θεού γεννά ανθρώπους του Θεού, υιούς και παιδιά του Θεού, και η εκκλησία του Σατανά γεννά παιδιά του Σατανά, σατανάδες..».

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθ. φ. 1124.

«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.

…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 1804