Ὁ πατήρ Γεώργιος ὁ Μεταλληνός γιά τήν ἕνωση μέ τούς Παπικούς

...Ἐφαρμόζουμε μία ἐκκλησιαστικὴ πολιτική, λέμε. Ὑπάρχουν ὅρια στὴν ἐκκλησιαστικὴ πολιτική. Ὁ Ἀθηναγόρας ὁ μακαρίτης πρῶτος τὰ ξεπέρασε αὐτὰ τὰ ὅρια. Ἂν εἴμαστε σήμερα σ’ αὐτὸ τὸν κατήφορο, ὀφείλεται στὸν Ἀθηναγόρα. Ἔλεγε, τοὺς κοινωνῶ ὅλους, δὲν ὑπάρχει τίποτα· ἄρα ἀπὸ τὸ 1965 ὑπάρχει -στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο- κοινωνία, ἡ intrercommunio (δια-κοινωνία) μὲ τοὺς αἱρετικούς, Παπικοὺς Προτεστάντες.
Λέει ὁ Σακαρέλλος· 
Ἔγινε ἡ Ἕνωση”. Καὶ πράγματι ἔγινε ἡ Ἕνωση.
...Ἢ ὅταν τὸν ὑποδέχονται, (τὸν Πάπα), ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου», ὡς Χριστὸν δηλαδή, καταλαβαίνετε, τί σημαίνει· ὁ ἄλλος, (ὁ Πάπας), νὰ βλασφημεῖ, (ὄχι ὡς πρόσωπο, ὡς θεσμός), κι ἐσὺ νὰ τοῦ λὲς «εὐλογημένος ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου». Τότε κάθεσαι καὶ λές· ρὲ παιδιά, τρελαθήκαμε ὅλοι; Ἢ τρελαθήκαμε, ἢ εἴμαστε διαβολοκίνητοι καὶ κακοί(!)

----------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Δε το βλέπεις, δε το παρατηρείς ότι βιώνουμε μια σχιζοφρενική κατάσταση; Να εορτάζει ο ορθόδοξος κόσμος μαζί και οι Έλληνες, οι φραγγεμένοι Έλληνες να είναι μοιρασμένοι; Ακριβώς αυτό λέω, το Άγιο Όρος εξακολουθεί να κρατεί έστω τυπικά τα πατροπαράδοτα και οι νεοημερολογίτες να τα νοθεύουν! Ποιοί είναι οι σχισματικοί εκείνοι που στέκονται επί των παραδόσεων ή εκείνοι που τα νοθεύουν; Γιατί ο εγωισμός και η φιλαυτία προιόντα της εκκοσμίκευσης να σου σκοτίζει το νου; Πότε έγινε το σχίσμα, ποιοί το δημιούργησαν, τί σε κίνησε να νεωτερίζεις εφ΄όσον ο χρόνος και τα ημερολόγια είναι άνευ σημασίας; Δε θα έπρεπε να σε απασχολεί, άφησέ το όπως το βρήκες, όπως σου το παρέδωσαν. Ποιοί συνεχίζουν την ίδια πτωτική πορεία, ποιοί αγκαλιάζουν καινοτομίες και οικουμενισμό, ποιοί συλλειτουργούν με αιρετικούς και νοθεύουν αυτή τη ποτισμένη με μάρτυρες και ποταμούς αιμάτων αυτή τη πίστη;
---------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
@ 23 Οκτωβρίου 2019 - 7:41 π.μ.

Ἐάν δέν ἔκλεινες πεισματικῶς καί στρουθοκαμηλικῶς τά πνευματικά μάτια καί αὐτιά σου, θά ἔβλεπες καί θά ἄκουγες ὅτι τήν ἀλλαγήν τοῦ ἑορτολογίου καί τό σχίσμα πού αὐτή προεκάλεσεν, ὅπως άκριβῶς ἀνεμένετο νά συμβῇ, γι' αὐτό ἄλλωστε ἔγινε ἡ ἀλλαγή, δηλαδή πρός ἀποδυνάμωσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἠκολούθησεν ἡ εἴσοδος εἰς τό ΠΣΕ (1948), ἡ ἕνωσις μέ τόν «πάπαν» (1965), ὅπερ φοβερόν ἐστί καί λέγειν, ἡ ἕνωσις μέ τούς μονοφυσίτας (1990), ἡ ἀναγνώρισις ὅλων τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἑτερόδοξες ἐκκλησίες» (2016), ἡ ἀναγνώρισις τῶν Οὐκρανῶν Οὐνιτῶν καί τό σχίσμα μέ τήν Ρωσικήν Ἐκκλησίαν (2019) κ.λπ. Ἐσύ δέν τά βλέπεις καί δέν τ' ἀκοῦς ὅλ' αὐτά, διότι εἶσαι πνευματικῶς τυφλός καί κουφός καί ἀναπαράγεις, ὡς χαλασμένον μαγνητόφωνον, τίς δαιμονικές, ἀνιστόρητες καί παράλογες ψευτιές πού σοῦ ἔμαθαν τ' ἀφεντικά σου κατά τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ π.ἑ. τοῦ 1924.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns



Ω Παρθένε Πανάμωμε η παντός μώμου (μολυσμού) ανωτέρα υπάρχουσα, καθώς λέγεται εν τω Άσματι «Όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι» 
(Άσ. δ: 7)

Τη ΚΓ΄ (23η) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου και πρώτου Επισκόπου των Ιεροσολύμων ΙΑΚΩΒΟΥ του Αδελφοθέου.

Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο θείος του Κυρίου Απόστολος και πρώτος Επίσκοπος  Ιεροσολύμων, ήτο από την Ιουδαίαν, υιός ων του μνήστορος Ιωσήφ. Επειδή δε άλλο δεν είναι εις τους ζηλωτάς της ευσεβείας και εναρέτους γλυκύτερον, ως η του δικαίου ενθύμησις, η οποία τους ευφραίνει περισσότερον από ό,τι ο χρυσός τους φιλαργύρους ή τους φιληδόνους το κάλλος του σώματος και επειδή δεν είναι μόνον γλυκεία η του δικαίου ενθύμησις, αλλά και υπερλίαν ωφέλιμος, διότι εμφυτεύει εις τας ψυχάς κέντρον θεϊκού ζήλου και διεγείρει εις την μίμησιν αυτού τους εντυγχάνοντας, δια τούτο θα είπωμεν και ημείς ολίγα τινά δια τον αληθώς και δικαίως δίκαιον όντα και ονομαζόμενον θείον τούτον Ιάκωβον, όστις επλούτησε και της θείας ταύτης επωνυμίας, να λέγηται από όλους τους Αγίους διαφερόντως και εξαιρετώτερα Αδελφόθεος, διότι ουδείς άλλος ηξιώθη να ονομάζηται αδελφός του Χριστού ειμή μόνον αυτός ο αοίδιμος. 

Εναντίον του ΘΝΠ - ΓΟΧ -- του Δ. Χατζηνικολάου, Αναπληρωτού Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ἀγαπητέ καί Σεβαστέ μοι Πάτερ,

Ἐπειδή ἀνεδημοσιεύσατε ἄρθρον πού χαρακτηρίζει «ὑποκριτάς», «συμφεροντολόγους», «φανατισμένους», «παρασυρμένους» κ.λπ. ὅλους ἐμᾶς πού ἀντιδροῦμε στόν καινοφανῆ ἐκκλησιαστικόν θεσμόν τῶν Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων (ΘΝΠ) τοῦ Ν. 4301/14, τόν ὁποῖον υἱοθέτησε καί ἐφήρμοσεν ἡ Σύνοδσος τοῦ κ. Καλλινίκου, μάλιστα δέ καλοῦν εἰς μετάνοιαν καί ἐπιστροφήν εἰς τήν Σύνοδον ὅλους ἐμᾶς πού ἀπετειχίσθημεν ἀπό αὐτήν ἐπειδή θεωροῦμε τόν ἐν λόγῳ θεσμόν δεινήν αἵρεσιν, αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπαντήσω. Σᾶς παρακαλῶ νά καταχωρήσετε τήν ἀπάντησίν μου.

Κατ’ ἀρχάς, ἄς σημειωθῆ ὅτι μέχρι τώρα δέν ἔχω ἀκούσει οὔτε ἕν σοβαρόν ἐπιχείρημα πού νά καταρρίπτῃ αὐτά πού ἔχω δημοσιεύσει ἐπανειλημμένως, τά ὁποῖα ἀποδεικνύουν περιτράνως ὅτι ἡ ὑπαγωγή εἰς τόν Ν. 4301/14 ἀποτελεῖ αἵρεσιν. Ἀφορισμοί τοῦ τύπου «εἶναι ἕν νομικόν περίβλημα, δέν εἶναι θέμα πίστεως» δέν μοῦ χρειάζονται.

Ἄς βγῇ, λοιπόν, ἡ Σύνοδος τοῦ κ. Καλλινίκου νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι ἀποδεχομένη τό Ἄρθρον 16 τοῦ Ν. 4301/14 ἐννοεῖ ὅτι δέν εἶναι δογματικῶς ἡνωμένη μέ τούς προκαθημένους τῶν «ἐπισήμων ἐκκλησιῶν», λόγῳ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στήν ὁποίαν αὐτοί ἀνήκουν, ἀλλά, ὄχι μόνον εἶναι δογματικῶς ἡνωμένη μέ τά ἱστορικά Πατριαρχεῖα καί τίς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, ὡς θεσμούς, ἀλλ' ἀποτελεῖ καί τήν συνέχειαν αὐτῶν, κατά τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, ὅτι «οἱ Π/Ηται δέν ἀποτελοῦν ἰδιαιτέραν Ἐκκλησίαν εἰς τήν Ἑλλάδα, ἀλλ' εἶναι ἡ φρουρά πού θ’ ἀγωνισθῇ διά νά ἐπαναφέρῃ τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος εἰς τόν θριγγόν τῶν ἱερῶν κανόνων ἀπ' ὅπου ἐξέκλινε».

Ἄς βγῇ ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι δέν θά δεχθῇ ποτέ νά ὀνομάσῃ «ἐκκλησίας» τούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους, ὅπως ἀπαιτεῖ τόν Ἄρθρον 12 τοῦ Ν. 4301/14, συμφώνως πρός τό ὁποῖον ὅλοι αὐτοί δύνανται νά ἱδρύσουν τοὐλάχιστον τρία ΘΝΠ.

Ἄς βγῇ ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι καταργεῖ τήν παράγραφον (ε) ἀπό τήν Ὁμολογίαν Πίστεως πού ὑπέβαλε τό 2014, προκειμένου νά ὑπαχθῇ εἰς τόν Ν. 4301/14, συμφώνως πρός τήν ὁποίαν οἱ πιστοί «πείθονται προθύμως» πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον, ὡς νά ἦτο αὐτή ἀλάθητος!

Ἄς βγῇ ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι θά ἐξέλθῃ τῶν ΘΝΠ, ἄν δέν τροποποιηθοῦν τά Ἄρθρα 2 καί 10 τοῦ Ν. 4301/14, τά ὁποῖα ἀπαιτοῦν τοὐλάχιστον 300 ἄτομα διά τήν ἵδρυσιν καί τοὐλάχιστον 100 διά τήν μή διάλυσιν ἑνός ΘΝΠ, διότι αὐτά καταργοῦν τό εὐαγγελικόν «οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσω αὐτῶν» (Ματ. 18:20).

Ἄς βγῇ ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι, φειδομένη τῆς σωτηρίας τοῦ ποιμνίου της, ἀπορρίπτει τά ἀντιχριστιανικά νομοθετήματα περί ὁμοφυλοφιλίας, περί τοῦ «γάμου» καί τῆς υἱοθεσίας ἐκ μέρους τῶν ὁμοφυλοφίλων, περί δῆθεν «ἀντιρατσισμοῦ», περί τῆς ὑποχρεωτικῆς χρήσεως τῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτου» κ.λπ., ἐπί ποινῇ ἀφορισμοῦ αὐτῶν πού τά δέχονται! Διότι πιστεύει ὅτι μέ τήν στάσιν της αὐτήν ὄχι μόνον δέν «διασαλεύει τήν δημοσίαν τάξιν», κατά τό Ἄρθρον 11 τοῦ Ν. 4301/14, ἀλλά τοὐναντίον πιστεύει ὅτι ἔτσι προστατεύει τήν εἰρήνην, τήν Ἑλληνικήν καί Ὀρθόδοξον ταυτότητα καί τήν συνοχήν τῆς κοινωνίας.

Τέλος, ἄς βγῇ ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅτι δέν δέχεται τήν Ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπ. Παιδείας μέ τίτλον «Πιλοτική ἐφαρμογή τοῦ Ἠλεκτρονικοῦ μητρώου Θρησκευτικῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Νομικῶν Προσώπων & Θρησκευτικῶν Λειτουργῶν ...», ἡ ὁποία θεωρεῖ «ψευδολειτουργούς» τούς ἱερεῖς πού δέν δέχονται νά ὑπαχθοῦν εἰς κάποιαν ἀνεγνωρισμένην ἀπό τό Κράτος θρησκευτικήν ὀντότητα, ὅπως, παραδείγματος χάριν, εἶναι οἱ ἀποτειχισμένοι ἱερεῖς ἀπό τό νέον καί ἀπό τό παλαιόν ἑορτολόγιον.

Ἄς βγῇ, λοιπόν, ἡ Σύνοδος νά πῇ δημοσίως καί ἐγγράφως ὅλ’ αὐτά, καί βεβαίως ν’ ἀρχίσῃ τήν ὑλοποίησιν αὐτῶν τῶν διακηρύξεων, καί τότε, ἀγαλλομένῳ ποδί, θά ἐπιστρέψω εἰς αὐτήν, φιλῶν τάς χεῖρας καί τούς πόδας τοιούτων Ἀρχιερέων τοῦ Ὑψίστου! Μία Σύνοδος πού ὄχι μόνον δέν ἀγωνίζεται γιά τίποτε ἀπ’ ὅλ’ αὐτά, ἀλλά καί ὑπήχθη οἰκειοθελῶς εἰς τόν Ν. 4301/14 πού τά ἐπιβάλλει, δέν εἶναι ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά «ἐκκλησία» τοῦ Ἀντιχρίστου!
--------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Σήμερα, τό ἱστολόγιον «ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», γιά τό ὁποῖον μέχρι πρότινος ἔτρεφα μεγάλην ἐκτίμησιν, καί βεβαίως διά τόν διαχειριστήν του, μέ τόν ὁποῖον συνεργάσθηκα ἔν τινι βαθμῷ, ἀνήρτησεν ἕν παραπλανητικόν δημοσίευμα ὑπέρ τῶν ΘΝΠ. Ἡ παροῦσα ἀνάρτησις, ἡ ὁποία τό πρῶτον ἐδημοσιεύθη πρό καιροῦ, ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τό ἐν λόγῳ δημοσίευμα, τό ὁποῖον λέγει ὅτι ἡ Ἐκκλησία αὐτοπροσδιορίζεται, δέν ἑτεροπροσδιορίζεται. Αὐτό, βεβαίως, εἶναι ὀρθόν, ἀλλά ΔΕΝ ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ὑπέρ τῶν ΘΝΠ, ὅπου πολλά μέλη τῆς Συνόδου τοῦ κ. Καλλινίκου ὑπέγραψαν (καί ἄρα αὐτοπροσδιωρίσθησαν) ὅτι (1) ΔΕΝ ἀποτελοῦν τήν συνέχειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (βλ. ἄρθρον 16 τοῦ Ν. 4301/2014), ἐφόσον δέχονται ὅτι δέν εἶναι δογματικῶς ἡνωμένοι μέ τήν Ἱστορικήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, (2) δέχονται νά ὀνομάζωνται "ἐκκλησίες" ὅλες οἱ θρησκεῖες πού ἱδρύουν τοὐλάχιστον 3 ΘΝΠ, (3) δέχονται νά τούς διαλύῃ ὁ Εἰσαγγελεύς ἄν μειωθοῦν σέ λιγώτερα ἀπό 100 μέλη (κάτι πού θ' ἀποτελῇ τήν πραγματικότητα ὅταν ἀρχίσουν οἱ διωγμοί), (4) δέχονται a priori νά πείθωνται προθύμως στήν Σύνοδον (ὅπερ ἀποτελεῖ ἐκδοχή τοῦ παπικοῦ ἀλαθήτου) κ.λπ. Συνεπῶς, μετά τήν τεραστίαν αὐτήν δογματικήν πτῶσιν, τά ἄτομα αὐτά ΑΥΤΟπροσδιορίζονται ὅτι ΔΕΝ ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά κάτι ἄλλο.

Η προσωπικότητα του πονηρού λογισμού -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο πονηρός λογισμός, ως εργαλείο πειρασμικό και προσωπείο του διαβόλου, δέχεται στα πατερικά κείμενα τους εξής ανθρώπινους χαρακτηρισμούς. Ονομάζεται:
α) Κλέπτης. Κατά τον άγιο Μάξιμο είναι κλέπτης όχι μόνο γιατί παραπλάνησε τον Αδάμ, αλλά γιατί, έκτοτε, «κλέπτει της ψυχής την όλην έφεσιν» προς τον Θεό, και μας απομακρύνει της θείας αγάπης του.
β) Απατεώνας. Επειδή εξαπατά τους ανθρώπους, προκειμένου να τους παγιδεύσει στην αμαρτωλή πράξη. Ο δε όσιος Νείλος ο Ασκητής θα σημειώσει σχετικά· «απάτη γαρ εστί αληθώς πόσα συναρπαγή του εχθρού δια της αθρόας προσβολής».
γ) Δόλιος. Τη δολιότητα του πονηρού πνεύματος την παρουσιάζει ως έξης ο όσιος Ιωάννης της Κλίμακος. «Όταν ο πονηρός λογισμός θέλει να ωθήσει στην πορνεία τον άνθρωπο, του παρουσιάζει τον Θεό ως φιλάνθρωπο, επειδή συγχωρεί εύκολα την αμαρτία. Μετά όμως την διάπραξη της αμαρτίας, ο πονηρός λογισμός ονομάζει τον Θεό δικαιοκρίτη και αυστηρό. Με τη δολιότητα αυτή, σημειώνει ο όσιος Ιωάννης, προσπαθεί να καταποντίσει τον αμαρτωλό στην αμαρτία»!

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (17ον)


ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns


Πάντοτε είχε το πλήρωμα της χάριτος η Παρθένος, και προ της συλλήψεως, και εν τη συλλήψει, και μετά την σύλληψιν.
Είχε το πλήρωμα της χάριτος προ της συλλήψεως· διότι αν ο Πρόδρομος Ιωάννης εχαριτώθη έτι εκ κοιλίας Μητρός του, κατά τον λόγον του Αγγέλου, ον είπε «Και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται (ο Ιωάννης δηλ.) έτι εκ κοιλίας Μητρός αυτού» (Λουκ. α: 15)· πόσω μάλλον ήτον χαριτωμένη η Θεοτόκος η μέλλουσα γεννήσαι Αυτόν τον Υιόν του Θεού; διο και εν τω εις τα Εισόδια Τροπαρίω της Θεοτόκου γέγραπται «Τα ουράνια πάντα εξέστησαν ορώντα το Πνεύμα το Άγιον εν σοι σκηνώσαν». Όθεν και ο Γαβριήλ ευαγγελίσας αυτήν, κεχαριτωμένην ωνόμασεν, ειπών·«Χαίρε κεχαριτωμένη»· τούτον δε τον λόγον είπε προ του να συλλάβη η Παρθένος τον Κύριον. 

Τη ΚΒ΄ (22α) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Επισκόπου και ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΝΝΗΣ τε και ΕΛΙΣΑΒΕΤ, ΘΕΟΔΟΤΗΣ και ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ.

Αλέξανδρος ο Άγιος Μάρτυς ήτο Επίσκοπος και επειδή δια της διδασκαλίας του ωδήγει εις την πίστιν του Χριστού πολλούς Έλληνας και τους εβάπτιζεν, εκρατήθη από τον ηγεμόνα, από τον οποίον πολλάς τιμωρίας υπομείνας κατεξεσχίσθη και ηναγκάζετο να θυσιάση εις τα είδωλα, αλλά δεν επείσθη.

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος : εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων


«Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Καθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα αυτή. Δυνάμεθα εντεύθα ν΄ απαριθμήσωμεν πολλάς τοιαύτας Συνόδους, αλλ΄ ίνα μη χρονοτριβώμεν περιττώς, ας ίδη ο αναγνώστης τον Β΄ τόμον των Συνοδικών και θέλει εύρει αυτάς, όπου και ρητώς ληστρικαί επιγράφονται. Και το χειρότερον όπου όχι μόνον τοπικαί και ολιγάριθμοι αστάθησαν τοιαύται, αλλά και οικουμενικαί πολυάριθμοι, οία η εν Εφέσω το δεύτερον, η συμφωνήσασα τω μονοφυσίτη Ευτυχεί και τον ευσεβέστατον και αγιώτατον Φλαβιανόν τον Κων/λεως αποκτείνασα. Μετά ταύτην η επί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, η φριάξασα κατά των αγίων εικόνων. Ομοίως και η επί Βασιλείου του Μακεδόνος οικουμενική ονομασθείσα, παρανομωτάτη δ΄ αναφανείσα, ως καθελούσα και αναθεματίσασα τον αγιώτατον Φώτιον. Περιττόν δε είναι ν΄ αναφέρω το εν Φλωρεντία οικουμενικόν μεν, ληστρικώτατον δε συνέδριον. Λοιπόν πάλιν λέγομεν, δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα, καθώς ουδέ το της Εκκλησίας, καθ΄ ότι, εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων».       

Άγιος Ειρηναίος: Τοσαύτην οι απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον ευλάβειαν προς το μηδέ μέχρι λόγου κοινωνείν τινι των παραχαρασσόντων την αλήθειαν

Άγιος Ειρηναίος:                                                                                                                    
Και Πολύκαρπος δε ου μόνον υπό αποστόλων μαθητευθείς και συναναστραφείς πολλοίς τοις τον Κύριον εωράκοσιν, αλλά και υπό αποστόλων κατασταθείς εις την Ασίαν εν τη εν Σμύρνη εκκλησία επίσκοπος, ον και ημείς εωράκαμεν εν τη πρώτη ημών ηλικία – επί πολύ γαρ παρέμεινεν και πάνυ γηραλέος ενδόξως και επιφανέστατα μαρτυρήσας εξήλθεν του βίου –, ταύτα διδάξας αεί α και παρά των αποστόλων έμαθεν, α και η εκκλησία παραδίδωσιν, α και μόνα εστίν αληθή. Μαρτυρούσι τούτοις αι κατά την Ασίαν εκκλησίαι πάσαι και οι μέχρι νυν διαδεδεγμένοι τον Πολύκαρπον, πολλώ αξιοπιστότερον και βεβαιότερον αληθείας μάρτυρα όντα Ουαλεντίνου και Μαρκίωνος και των λοιπών κακογνωμόνων. Ος και επί Ανικήτου επιδημήσας τη Ρώμη, πολλούς από των προειρημένων αιρετικών επέστρεψεν εις την εκκλησίαν του Θεού, μίαν και μόνην ταύτην αλήθειαν κηρύξας υπό των αποστόλων παρειληφέναι την υπό της εκκλησίας παραδιδομένην. Και εισίν οι ακηκοότες αυτού ότι Ιωάννης ο του Κυρίου μαθητής εν τη Εφέσω πορευθείς λούσασθαι και ιδών έσω Κήρινθον εξήλατο του βαλανείου μη λουσάμενος, αλλ΄ επειπών·  «Φύγωμεν, μη και το βαλανείον συμπέση, ένδον όντος Κηρίνθου του της αληθείας εχθρού.» Και αυτός δε ο Πολύκαρπος Μαρκίωνί ποτε εις όψιν αυτώ ελθόντι και φήσαντι· «Επιγίνωσκε ημάς», απεκρίθη· «Επιγινώσκω, επιγινώσκω τον πρωτότοκον του Σατανά.» Τοσαύτην οι απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον ευλάβειαν προς το μηδέ μέχρι λόγου κοινωνείν τινι των παραχαρασσόντων την αλήθειαν, ως και Παύλος έφησεν· «Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος.» Έστιν δε και επιστολή Πολυκάρπου προς Φιλιππησίους γεγραμμένη ικανωτάτη, εξ ης και τον χαρακτήρα της πίστεως αυτού και το κήρυγμα της αληθείας οι βουλόμενοι και φροντίζοντες της εαυτών σωτηρίας δύνανται μαθείν. Αλλά και η εν Εφέσω εκκλησία υπό Παύλου μεν τεθεμελιωμένη, Ιωάννου δε παραμείναντος αυτοίς μέχρι των Τραϊανού χρόνων, μάρτυς αληθής εστιν της των αποστόλων παραδόσεως.
---------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
@ 21 Οκτωβρίου 2019 - 12:52 μ.μ.

Ψεύδεσαι! Πῶς συμφωνεῖς μέ τήν ἀνάρτησιν, ἀφοῦ κοινωνεῖς ἐκκλησιαστικῶς μέ τούς Οἰκουμενιστάς (=Σατανιστάς), ἐνῷ ὁ Μαθητής τῆς Ἀγάπης, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, οὔτε κἄν στό ἴδιο λουτρόν δέν ἤθελε νά παραβρεθῇ μέ τόν αἱρετικόν Κήρινθον; Βλέπεις πόσον ξεκάθαρον εἶναι τό ψεῦδος σου; Αὐτά πού σοῦ καταμαρτυρῶ δέν θά ἴσχυαν ἐάν ἤσουν ἀποτειχισμένος ἀπό τούς Σατανιστάς. Λοιπόν, εἶσαι ἤ ὄχι; Ἐάν ὄχι, τότε εἶσαι ἕνας γελοῖος ὑποκριτής πού μολύνεις τό παρόν ἱστολόγιον μέ τίς σαχλαμάρες σου.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ

Λύση όχι με απεμπόληση του παρελθόντος και εκρίζωση της παραδόσεως

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η κατάστασις εις την πατρίδα μας βαίνει επιδεινούμενη, καθότι δεν υφίσταται χαραμάδα ελπίδος εκ της οποίας να εδράζεται η εξανάσταση του ελληνικού έθνους.
Το κριτήριο όμως το οποίο συντείνει εις την εξαγωγή του παρόντος συμπεράσματος καθίσταται δυνατό από το γεγονός ότι, ενώ επί περίπου εννέα συναπτά έτη οι επαχθείς μνημονιακές συμβάσεις έχουν ποδοπατήσει τη συνταγματική έννομη τάξη συνθλίβοντας οικονομικά τους Ελληνες, παρά ταύτα ο πολίτης, αντί να συνειδητοποιήσει με ενάργεια τους ηθικούς αυτουργούς της πολιτικής αυτής σήψης, παγιδεύεται εκ νέου και ανεκκλήτως εις το ίδιο φαυλεπίφαυλο πολιτικό κατεστημένο, προσβλέπων σε μια απατηλή διέξοδο.

---------------
Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Χαραμάδες ἐλπίδας πώς νά ὑπάρχουν ὅταν λυκοποιμένες Ἐκκλησιαστικοί, τάχθηκαν μέ κάθε τρόπο νά ξερριζώσουν καί νά ἁρπάζουν ὁ, τί ἀπέμεινε ὄρθιο στήν ζωντανή παράδοση; Τελικά ἔχω πειστεῖ πῶς ἐμεῖς ὁ λαός φέρουμε τήν εὐθύνη, ὅμως τό ποίμνιο δέν φέρει τήν γνώμη του, γιά τήν ἐπιλογή τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν στά ὑψηλά ἀξιώματα. Το σύστημα φρόντισε νά παρεισφρήσει στίς κλειστές Ἐκκλησιαστικές δομές καί νά ἐπιλέγει Ἀρχιερεῖς ἐρήμην τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἐνάρετου ποιμνίου. Καί τό σίγουρο εἶναι πώς ἄρρωστες ἐπιλογές, στό βάθος τῶν χρόνων δηλητηριάζει τό σῶμα, τό καθιστά χλιαρό καί ἀνάρμοστο ὡς πρός τίς ἐπιταγές τῆς Πίστεως. Ἄρρωστο ποίμνιο φέρνει καί λανθασμένες ἐπιλογές στήν διακυβέρνηση τῆς Ἑλλάδας, καί ἔτσι ἡ σήψη καί ἡ δυσωδία τῶν μορφῶν τῆς δομῆς στήν κοινωνία ἔχουν ἁπλωθεῖ παντοῦ καί κατατρῶνε ὁ, τί προσπαθεῖ νά παραμείνει ζωντανό. Ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα ἦταν καί εἶναι ὁ τρόπος πού πάντοτε θα προδίδεται ἡ Ἑλλάδα καί τό ποίμνιο.

Καί τό βάθος αὐτοῦ τοῦ χρόνου εἶναι πέραν τοῦ αἰῶνα, ἐάν ἀναλογιστεῖ κάνεις τό ἀνυπεράσπιστο ἀπό Ἀρχιερεῖς τῶν ἀγώνων τοῦ ποιμνίου πού κράτησε ζωντανή τήν Ἁγία Παράδοση τό 1924.

Πρόοδος μόνο μέ τήν Ἁγία Ὀρθοδοξία κάθε ἄλλη προσέγγισης πού τήν ἀναιρεῖ, εἴτε στόν θρησκευτικό εἴτε στόν νομικό οἰκουμενισμό εἴτε στήν ἀσυδοσία, εἴτε στήν ὑποκρισία εἲτε στήν προπαγάνδα τοῦ ψεῦδος, ὑποθάλπουν τό μέλλον τῆς Ἑλλάδας τό μέλλον τῆς Εὐρώπης καί ὅλου τοῦ Σύμπαντος κόσμου. Ναί ἡ Ἑλλάδα ἐάν τό θελήσει μπορεῖ νά γίνει τό κλειδί τῆς ἐν Χριστῶ Ζωῆς στό ἀπέραντο Σύμπαν, καί αὐτό τό γνωρίζει πολύ καλά ὁ πειρασμός καί τά πειθήνια ὄργανά του.

Πολύ θά συμφωνήσω μέ τό παραπάνω ἄρθρο.

Ανακοίνωση πανηγύρεως Αγίας Σκέπης


Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὅτι τὴν Δευτέρα 28ην Ὀκτωβρίου 2019, ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἱερὰ Μονή μας πανηγυρίζει. Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς:

«Σαν νάχαν ποτέ τελειωμό τα πάθη και οι καημοί τού κόσμου» --- του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Σβησμένες ὅλες οἱ φωτιὲς  οἱ πλάστρες μέσ’ τὴ Χώρα.
    Στὴν ἐκκλησιά, στὸν κλίβανο, στὸ σπίτι, στ’ἀργαστῆρι
   παντοῦ·  στὸ κάστρο, στὴν καρδιά, τ’ ἀποκαΐδια· οἱ στάχτες.                      
                                                 (…)        (Παλαμάς,
                                          Η φλογέρα τού Βασιλιά)

      Η επώδυνη τρέχουσα πραγματικότητα ασφαλώς είναι όπως την χρωματίζει ο ποιητής. Αλλά και η αναστημένη ελπίδα επίσης:

Οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ τοῦ ΣτΕ εἶναι σωφρονέστεροι τῶν Ἀρχιερέων καὶ τῶν θεολόγων -- Γράφει ὁ Ἱερομόναχος Δαμασκηνός ὁ τοῦ φιλαδέλφου, τ. Ἀρχιγραμματεύς Ἱ. Κοινότητος

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΚΛΟΓΑΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 13-26/9/2019
Τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ
Ἀλεξανδρουπόλεως κ.κ. ΑΝΘΙΜῼ
εἰς Ἀλεξανδρούπολιν. Ἀρ. Πρωτ. 26.
Κοινοποίησις τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Σεβασμιώτατε,
παρακολουθῶ, τώρα καὶ χρόνια, τὰς συν­εντεύξεις Σας, σχετικῶς μὲ θεολογικὰ καὶ Ἐκκλησιολογικὰ θέματα καὶ μετὰ θλίψεως διαπιστώνω, ὅτι αὗται δὲν συνᾴδουν μὲ «τὰς τῶν ἁγίων θεοπνεύστους Θεολογίας καὶ τὸ εὐσεβὲς τῆς Ἐκκλησίας φρόνημα».

Συλλείτουργο του Πειραιώς κ. Σεραφείμ με τον Μητρ. Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιον -- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ


Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21 Ὀκτωβρίου 2019
Tήν Κυριακή 20 Ὀκτωβρίου 2019 ἡ Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς ὑπεδέχθη εἰς τόν Καθεδρικόν Ἱ. Ναόν Παναγίας Τριάδος Πειραιῶς τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας κ.κ. Ἀμφιλόχιον (Ράντοβιτς), ὁ ὁποῖος προσεκλήθη ὅπως ὁμιλήση εἰς τό Πρόγραμμα «Ἐνορία ἐν δράσει» τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Πειραιῶς.

Κατά τό ἱερό συλλείτουργο ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, προσεφώνησε τόν συνιερουργούντα Μητροπολίτη Μαυροβουνίου ἀναφέρων μεταξύ ἄλλων:

Υπέρ εποίκων, κατά Ελλήνων

Η Ελλάδα εποικίζεται από αφροασιατικούς πληθυσμούς και οι Ευρωπαίοι νοιάζονται για τους εποίκους, όχι για τους Ελληνες. Αυτή την εντύπωση έχουν σχηματίσει πολλοί πολίτες αυτής της χώρας, που βιώνουν μια πρωτόγνωρα αρνητική κατάσταση με την πλημμυρίδα των αλλοδαπών οι οποίοι επιδοτούνται από γνωστούς και άγνωστους κύκλους για να έρθουν και να μείνουν στην Ελλάδα.
Η εντύπωση περί της ευμενούς στάσης που κρατούν οι Ευρωπαίοι απέναντι στους επήλυδες δεν είναι ούτε αδικαιολόγητη ούτε και άδικη. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν να έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για όσους περνούν τα ελληνικά σύνορα με βάρκες που... σπρώχνει η Αγκυρα προς το μέρος μας.
---------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Οκτωβρίου 2019 - 12:56 π.μ.

Τά περί «προσφύγων» εἶναι ἀπάτη, ἀφοῦ οἱ ροές προέρχονται ἀπό ΜΗ ἐμπόλεμες περιοχές, ὁπότε ὁ λόγος περί λαθρομεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι πληρώνονται ἁδρῶς ἀπό τούς Σιωνιστάς γιά νά ἰσλαμοποιήσουν τήν Ἑλλάδα.

Η ΕΝΔΟΣΤΡΕΦΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

«Ψυχής δε κίνησίς εστι κυκλική, η εις εαυτήν είσοδος από των έξω, και των νοερών αυτής δυνάμεων η ενοειδής συνέλιξις ώσπερ εν τινι κύκλω το απλανές αυτή δωρουμένη». Διονύσιος Αρεοπαγίτης.

Ίσως να μη είναι ανωφελές να λεχθή, ότι κακώς απεδόθη εις τον άγιον Γρηγόριον η ενδοστρεφής προσευχή, και ότι κάκιστα συνεδέθησαν μετά του ονόματός του, ως «παλαμισμός», τα ειρωνικά παρωνύμια «ομφαλοσκοπία –ομφαλοψυχία». Ηγνόησαν οι τοιαύτα φρονήσαντες ορθολογισταί, ότι εις την Ορθόδοξον Θεολογίαν υφίσταται συνεχής εσωτερική ενότης. Τοιαύτη δ’ ενότης, οίαν οφείλομεν να ανακαλύπτωμεν πανταχού των επί μέρους ιερών κειμένων της Καινής Διαθήκης. Διότι το Πνεύμα το Άγιον, όπερ εσόφισε τους αμέσους μαθητάς του Κυρίου, αυτό το ίδιον Πνεύμα εφώτισε και τους Πατέρας. Η υφισταμένη ποικιλία εν τη διδασκαλία των Πατέρων ουδόλως αίρει την εσωτερικήν ταυτότητα αυτής. Διότι το Πνεύμα όχι μόνον «όπου θέλει πνει» αλλά και «όπως θέλει πνει», «λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (18ον)


Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns


Αύτη γαρ η των Αγίων Αγία, η ακηλίδωτος του Λόγου Παστάς, το παρθενικόν απάνθισμα, η Κιβωτός του Αγιάσματος, το Όρος το άγιον, η θεοχώρητος Σκηνή, η ακατάφλεκτος Βάτος, το πυρίμορφον Άρμα του Θεού, η Περιστερά η αμόλυντος, το ευρύχωρον του Λόγου Χωρίον, η θεόφωτος Νεφέλη, η πεποικιλμένη Βασίλισσα, η εκ σπέρματος Δαβίδ καταγομένη, τω του Δαβίδ Κτίστη και Θεώ τετήρετο εις εαυτού κατοίκησιν. 

Άγιος Ταράσιος

Τη ΚΑ΄ (21ην) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΦΙΛΟΘΕΟΥ, του ασκήσαντος εν τω του Άθω όρει.

Φιλόθεος, το θείον τούτο και θαυμάσιον φυτόν, ανέθαλε κατά τον ΙΔ΄ αιώνα εις την Χρυσόπολιν της Μακεδονίας, οι δε γονείς του ήσαν από επαρχίαν τινά της Ασίας, εκ πόλεως Ελατείας, δια δε τον φόβον των Αγαρηνών έφτγαν από την πατρίδα των και επήγαν εις την Χρυσόπολιν, εις την οποίαν ετελεύτησεν ο πατήρ αυτού, αφ’ ου εγέννησε δύο παίδας, οι οποίοι έμειναν εκεί εις την αλλοτρίαν γην με την μητέρα των, κακουχούμενοι και ονειδιζόμενοι από τους γείτονας, ως ξένοι και πάροικοι, επειδή δεν είχον συγγενή τινα από τον πατέρα ή την μητέρα των, ειμή μόνον την θείαν βοήθειαν, και πολλάκις εμυρολόγουν την τύχην των η μεν γυνή την χηρείαν, οι δε παίδες την ορφανίαν ολοφυρόμενοι.

Ανηγγέλθησαν τέσσερις Νέοι Αγιορείτες Άγιοι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες! Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        
Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                  

Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                       
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                       
Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

«Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου».

Ο Οικουμενισμός είναι τρομακτική Παναίρεσις του καιρού μας η πιο σατανική και επικίνδυνη. Απειλεί όχι μονάχα την Αγία Ορθοδοξία, αλλά και την Αθάνατη Ελλάδα. Γι΄ αυτό πρέπει όλοι μας να γρηγορήσωμε. Καθήκον όλων μας είναι να αρνηθούμε την ειδωλολατρία, που εισάγει ο Οικουμενισμός. Να περιφρουρήσωμε την Ορθοδοξία.                                                                                                                                                              
Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες τον Αγώνα τον παίρνει στα χέρια του ο Ορθόδοξος Λαός. Αυτός είναι ο φύλακας της Ορθοδοξίας, καθώς και η εγκύκλιος του 1848 των αγίων Πατριαρχών της Ανατολής υπογραμμίζει:                                                                                                                              
«Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου».