25η Μαρτίου 1821 και η συμβολή του Κλήρου στον Αγώνα… -- Γράφει ο καθηγητής Χρήστος Γερ. Σιάσος

.....Πλανιέται η φαντασία μας από την Μυροβόλο Ναζαρέτ ως την τρισένδοξη και ανθισμένη Αγία Λαύρα. Στη Ναζαρέτ ακούμε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ να λέει στην Παναγιά μας, «…Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις, χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται ο Κτίστης. Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε...».

Στο Μοναστήρι της  Αγίας Λαύρας, εκεί όπου έγιναν τα Άγια των Αγίων, ο Σεβάσμιος Ιεράρχης Παλαιών Πατρών Γερμανός κηρύττει για την Ανάσταση του Γένους. Μόνο που της  Ανάστασης του Γένους, ο Γολγοθάς  ήταν μακρύς, ανηφορικός και ματωμένος και η Μεγάλη Εβδομάδα του Γένους μας, κράτησε πολλά χρόνια και ο κρίνος της Παναγιάς μας ήταν η Ελπίδα, το στήριγμα και το καταφύγιο ολόκληρου του Ελληνισμού.

1821 ο λόγος (ΦΩΤΙΑ) του Παπαφλέσσα !

Ἐλευθερία ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ δουλικὴ ἐλευθερία -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

«Ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ» (Ρωμ. 6, 22). Ἡ ἀναφορὰ τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου στὴν ἐλευθερία ἔχει γίνει πληθωρική. ∆ιότι ὑπάρχουν σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο εὔλογες ἀφορµές γι᾽ αὐτό. Ἡ ἐξάπλωση τυραννικῶν καθεστώτων, ἡ συχνὴ καταπάτηση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων, ἡ κοινωνικὴ καταπίεση καὶ ἀδικία προκαλοῦν ἀντιδράσεις, ἀπελευθερωτικὰ κινήµατα, διακηρύξεις, ἀγῶνες καὶ θυσίες γιὰ τὴν ἐλευθερία. Ὁ Ἀπ. Παῦλος µᾶς βοηθεῖ νὰ προσεγγίσουµε (Ρωµ. 6, 18-22) µὲ τὸν «νοῦν» τοῦ Χριστοῦ τὸ νόηµα τῆς ἐλευθερίας.

Τη ΚΖ΄ (27η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΦΙΛΗΤΟΥ του Συγκλητικού και ΛΥΔΙΑΣ της αυτού γυναικός και των δύο τέκνων αυτού ΘΕΟΠΡΕΠΙΟΥ και ΜΑΚΕΔΟΝΟΣ, ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ του δουκός και ΚΡΟΝΙΔΟΥ του Κομενταρησίου.

Φιλητός ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς και οι συν αυτώ συναθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες, Λυδία η τούτου σύζυγος, Θεοπρέπιος και Μακεδών τα τέκνα αυτών. Αμφιλόχιος ο δούξ και Κρονίδης ο Κομενταρήσιος έζων κατά τους χρόνους Αδριανού του βασιλέως του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ριζ΄ - ρλη΄ (117  - 138). Ήσαν δε ούτοι Χριστιανοί κατά την πίστιν και καθ’ εκάστην ημέραν ελάτρευον τον Θεόν. Συλληφθείς δε ο μακάριος Φιλητός μετά της συζύγου του Λυδίας και των δύο τέκνων του Θεοπρεπίου και Μακεδόνος ωδηγήθη εις τον βασιλέα.

Πάπας Φραγκίσκος: Ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ υπερασπίζονται τας κοινάς αξίας!

Δείτε τι δήλωσε ο «αλάθητος» και συνυπέγραψε με τον αντίχριστο μεγάλο ιμάμη του τζαμιού Al-Azhar: «παρά την ποικιλομορφία των πολιτισμών και των παραδόσεων, ο χριστιανικός κόσμος και ο ισλαμικός κόσμος εκτιμούν και υπερασπίζονται τις κοινές αξίες»! Και επίσης: «επιβεβαιώσαμε το κοινό καθήκον όλων των ανδρών και των γυναικών να είναι αδελφοί και αδελφές, στο μέτρο που όλοι είναι παιδιά του Θεού»! Διερωτόμαστε: σε ποιά πραγματικότητα ζει ο άνθρωπος; Γνωρίζει τι εστί Ισλάμ και το χειρότερο: γνωρίζει τι εστί Χριστιανισμός; Ποιές είναι οι αξίες που υπερασπίζονται ομού ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ, μήπως η αγάπη και σεβασμός της ανθρώπινης ζωής, όταν το «ιερό» Κοράνιο διατάζει τη σφαγή των «απίστων» και όσων αλλαξοπίστησαν; Μήπως την ειρήνη, την οποία «επιβάλλει» το Ισλάμ δια της σπάθας και τον «ιερό πόλεμο»;

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ -- Αθωνικά άνθη

Ξενιτευμένος ορθόδοξος χριστιανός, με άγχος στην ψυχήν, επανήλθε στην πατρώαν γην της Ελλάδος, ύστερα από δεκαετή παραμονήν εις την Δύσιν, όπου εσπούδαζε φιλοσοφίαν. Του συνέστησαν κάποιον μοναχόν—Γέροντα ασκητήν του Αγίου Όρους δια να εύρη λύσιν εις τα προβλήματά του, που δεν του την έδιδε η φιλοσοφία. Με τον φιλόσοφον αυτόν συνηντήθην εις το ασκητήριον του Γέροντος αυτού μετά τας αγίας εορτάς της θεοφανείας εν ανθρώποις. Ο ασκητής ήτο παλαιός φίλος, τιμώμενος δια την αγιότητα του βίου του και την ένθεον σοφίαν του. Καταγράφω και παραδίδω τον διάλογον πιστώς, όπως τον απετύπωσα σε σημειώσεις και όπως διεξήχθη μέσα στην βαθείαν σιωπήν της ερήμου του Άθω, σε δύο διαστήματα, την νύκτα και την αυγήν, με το φως της κανδήλας μόνον. 

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΚΖ΄ (27η) Μαρτίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΜΑΤΡΩΝΗΣ της εν Θεσσαλονίκη.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 27  Μαρτίου 2019                                                                                                                        

Ματρώνα η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήτο υπηρέτρια Εβραίας τινός, Παντίλλης ονομαζομένης, η οποία ήτο σύζυγος του τότε αρχιστρατήγου της πόλεως Θεσσαλονίκης. Όταν δε η κυρία της μετέβαινεν εις την Συναγωγήν των Εβραίων, ηκολούθει μεν αυτήν και η Ματρώνα, δεν εισήρχετο όμως εν τη Συναγωγή, αλλ’ επιστρέφουσα μετέβαινεν εις την Εκκλησίαν των Χριστιανών.

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, αναγινώσκεται ΔΙΗΓΗΣΙΣ ωφέλιμος Μάλχου Μοναχού αιχμαλωτισθέντος.

Μάλχος ο την παρούσαν διήγησιν παραδώσας Μοναχός εγεννήθη εις κώμην τινά της Συρίας καλουμένην Μαρώνειαν, κειμένην τριάκοντα περίπου μίλια μακράν της Αντιοχείας. Εν τη κώμη ταύτη γεννηθείς ο Μάλχος εν αυτή και ανετρέφετο χριστιανικώς υπό των γονέων του και εσέβετο τον Θεόν. Και οι μεν γονείς αυτού εμελέτων να συνδέσωσιν αυτόν μετά γυναικός, αυτός δε αντιθέτως εσκέπτετο να φύγη και να γίνη Μοναχός. Απελθών λοιπόν εις Ιβηρίαν, έγινε πράγματι Μοναχός πλησίον πνευματικών ανδρών, οίτινες ήσαν εκεί. Ούτω δε καλώς αγωνιζόμενος, ο αοίδιμος, ευηρέστει τον Θεόν. Όταν όμως ο Μάλχος επληροφορήθη, ότι απέθανεν ο πατήρ του, εμελέτα να επανέλθη εις την χήραν μητέρα του, επί τω σκοπώ όπως μετά τον θάνατον εκείνης γίνη κληρονόμος όλης της πατρικής του περιουσίας και μέρος μεν εξ αυτής να δώση ελεημοσύνην εις τους πτωχούς, μέρος δε να εξοδεύση εις οικοδομήν Μοναστηρίου του.

Ω ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

Ω ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Τα παιδιά σου, όσα εφάνησαν άξια και υπεράξια της Πατρίδος, θα παίξουν πρωτεύοντα ρόλον εις την αναγέννησιν της Ελλάδος!

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: 

Συ θα δώσης νέαν πνοήν και σφρίγος εις την Ελλάδα μας. Τα παιδιά σου, όσα εφάνησαν άξια και υπεράξια της Πατρίδος, θα παίξουν πρωτεύοντα ρόλον εις την αναγέννησιν της Ελλάδος.

...........Αλλ΄ ω Μακεδονία ! Μαρτυρική θυγάτηρ της Ελλάδος ! Εις σε κατά τον απόστολον Παύλον, όστις τόσον σε ηγάπησε, εχαρίσθη όχι μόνον το εις Χριστόν πιστεύειν, αλλά και το υπέρ Χριστόν πάσχειν. Εν ταις ημέραις ταύταις εθλίβης, εμαρτύρησες, εσταυρώθης. Αλλά θάρσει !

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ηγούμενος Τριγλίας εν ειρήνη τελειούται.

Στέφανος ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ωιγ΄ - ωκ΄ (813 – 820), ηγάπησε δε την ασκητικήν ζωήν εκ νεαράς ηλικίας. Δια την ενάρετον λοιπόν αυτού πολιτείαν, μετά πολλάς παρακλήσεις των Μοναχών, έγινεν Ηγούμενος του Μοναστηρίου του καλουμένου Τριγλία.

Η ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Ἂς εἰσδύῃ μία μόνη ἀκτὶς ἡλίου, ἅμα τῇ ἀνατολῇ, διὰ τοῦ θαμβοῦ φεγγίτου, εἰς τὸν πενιχρὸν θάλαμον, μὲ τοὺς τέσσαρας τοίχους ἀσβεστωμένους λευκούς, μὲ μίαν ψάθαν, καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς μικρὸν ἀμαυρὸν κιλιμάκι στρωμένα ἐπὶ τοῦ πατώματος, μὲ δύο προσκεφαλάδες ἀκουμβημένας σύρριζα εἰς τοὺς τοίχους, ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῆς γωνίας τοῦ πυρός, ὅπου τέσσαρες ξηροὶ δαυλοὶ καὶ δύο μεγάλα ξύλα ὀρθὰ καίουσι καὶ βρέμουσιν ἐπὶ τῆς ἑστίας. Τοιοῦτος νὰ εἶναι ὁ χειμερινὸς θάλαμος, ἔχων τὰ νῶτα ἐστραμμένα πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς δυσμάς, συνεχόμενος μὲ ἄλλον βορεινὸν θαλαμίσκον, ὅστις νὰ εἶναι συγχρόνως δῶμα καὶ ἡλιακωτὸν καὶ ὑπερῷον. Κατεσκευασμένος μὲ πλίνθους, μὲ ξυλοτοίχους, στεγασμένος μὲ ξύλα καὶ μὲ κεράμους, ἀφάτνωτος, ἀνώροφος, εὐήλιος, ἀθέρμαστος, εὐήνεμος, σχεδὸν ὑπαίθριος, μὲ τὸ μόνον ὑψηλὸν καὶ πλατὺ παράθυρον τὸ ἀπᾷδον εἰς ὅλον τὸν ρυθμὸν τοῦ κτιρίου, καί, χάριν πολυτελείας, μὲ πηχυαίαν ὕαλον, διὰ ν᾽ ἀπολαύῃ τις ὄρθιος, εἰς τὰ βασίλεια τοῦ Βορρᾶ, τὴν μεγάλην θέαν καὶ τὴν μεγάλην πάλην. Τοιαύτη θὰ ἦτο, χωρὶς νὰ παραβῶ τὴν δεκάτην Ἐντολήν, ἡ μόνη φιλοκτημοσύνη μου καὶ ἡ μόνη μου πλεονεξία.

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΟΔΡΑΤΟΥ, ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ, ΜΑΝΟΥΗΛ και ετέρων ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ των εν Ανατολή.

Κοδράτος, Θεοδόσιος, Μανουήλ και οι συν αυτοίς αθλήσαντες έτεροι Τεσσαράκοντα Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της Ανατολής. Βλέποντες δε καθ’ εκάστην φονευομένους τους Χριστιανούς υπό των ειδωλολατρών, συνεφώνησαν να ομολογήσωσι παρρησία την εις Χριστόν Πίστιν, όπως γίνωσι κληρονόμοι της Βασιλείας των ουρανών.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Κυριακή της Ορθοδοξίας· αποσπάσματα κειμένων Αγ. Πατέρων

Μεγαλειώδης παρέλαση η απάντηση στους εθνομηδενιστές

Υπερηφάνεια και πατριωτική ανάταση χθες στο Σύνταγμα για τη διπλή γιορτή, του Ευαγγελισμού και της Παλιγγενεσίας

Μεγαλειώδης ήταν η στρατιωτική παρέλαση που πραγματοποιήθηκε χθες, ανήμερα του διπλού εορτασμού της Εθνικής Παλιγγενεσίας και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο κέντρο της Αθήνας, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου. Τα στρατιωτικά τμήματα που συμμετείχαν ενθουσίασαν τις χιλιάδες των απλών πολιτών που βρέθηκαν στο Σύνταγμα και δημιούργησαν αισθήματα εθνικής ανάτασης. Πολλοί ήταν εκείνοι που κρατούσαν ελληνικές σημαίες, σημαίες και πανό με το άστρο της Βεργίνας και με συνθήματα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, όπως και σημαίες της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου.

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων ΕΙΚΟΣΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΩΝ των εν Γοτθία μαρτυρησάντων,

εξ ων εισι Πρεσβύτεροι δύο, Βαθούσης και Ουϊρκας μετά δύο υιών αυτού και τριών θυγατέρων και Αρπύλας μονάζων, λαϊκοί δε, Αβήπας, Αγνάς, Ρύαξ, Ηγάθραξ, Ησκόος, Σύλλας, Σίγητζας, Σουηρίλας, Σεϊμβλας, Θέρμας, Φίλγας και εκ των γυναικών Άννα, Αλλάς, Βάρις, Μωϊκώ, Μαμίκα, Ουϊρκω και Ανιμαϊς.                          

Βαθούσης, Ουϊρκας οι Πρεσβύτεροι και Μάρτυρες και οι συν αυτοίς αθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες, είκοσι εξ όλοι τον αριθμόν, έζησαν  κατά τους χρόνους Ιουγγουρίχου βασιλέως των Γότθων και Γρατιανού βασιλέως Ρωμαίων του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τοε΄ - τπγ- (375 – 383).

Ήρθε η ώρα για νέα Μεσολόγγια…

Tο ΄21 το διδαχτήκαμε σύμφωνα με τις αφηγήσεις των νικητών, της εξουσίας και του χρήματος. Μας εδόθη το ανεστραμμένο είδωλό του…
Για να γνωρίσει κανείς το αληθινό Εικοσιένα, όπως μας λέει ο Δημήτρης Φωτιάδης, «πρέπει να σκύψει πάνω σε άλλα κείμενα, σ΄ εκείνα που προετοίμασαν το σηκωμό, σ΄ αυτά που γράφτηκαν όσο βρόνταγε το καριοφίλι κι΄ άστραφτε το γιαταγάνι και στα απομνημονεύματα των αγωνιστών –του Μακρυγιάννη, του Κασομούλη, του Κολοκοτρώνη, του Φωτάκου, του Σπυρομίλιου, του Περραιβού, του Σπηλιάδη και άλλων. Δύο ήταν τα Εικοσιένα : Το ένα του λαού και των πιο προοδευτικών ανθρώπων εκείνου του καιρού, το άλλο των κοτζαμπάσηδων και των πολιτικάντηδων…».

Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

«Επιστολή του Ιωάννου Μακρυγιάννη προς τους Νέους» -- «… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»

Αγαπητά μου Παιδιά,

Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν. Μα ο Θεός, το έλεός του μεγάλο, δεν συνερίστη τα κρίματά μας και στέριωσε το έθνος, όπου καταφανίστηκε τόσους χρόνους στη σκλαβιά και ήρθε ο καιρός πάλι να δικαιωθεί. Ότι το δίκιο μας μάς το ‘δινε ο  Θεός και το χαλούσαμε εμείς.

Εκοιμήθη ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός

Εκοιμήθη σήμερα, Δευτέρα 25 Μαρτίου σε ηλικία 83 ετών ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός Χαρκιανάκης. O Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός τον τελευταίο καιρό έδινε μάχη με την επάρατο νόσο. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης στις 29 Δεκεμβρίου 1935. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου αποφοίτησε το 1958.

Το μεγάλο μυστικό…! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

Επιμνημόσυνη δέηση, για τα θύματα της Νατοϊκής επιδρομής, από την "Εκκλησία" της Σερβίας