Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (9ον) μέρος

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Τη ΚΗ΄ (28^η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ομολογητού και Μάρτυρος ΣΤΕΦΑΝΟΥ του Νέου.                                                                                                                

Στέφανος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο Νέος, ο δια πασών των αρετών πεπλουτισμένος, ήτο από την Κωνσταντινούπολιν, εις την οποίαν εγεννήθη κατά τας ημέρας του Βασιλέως Αναστασίου Β΄ του και Αρτεμίου καλουμένου, του βασιλεύσαντος εν έτει ψιγ΄ - ψιε΄ (713 – 715). Είναι δε πράγματι μέγας πλούτος και θείον πράγμα η αρετή και πολλών εγκωμίων αξία αληθώς, όχι μόνον διότι ανταμείβει τους φίλους της φιλοτίμως, αλλά και διότι μόνον δι’ αυτών των εγκωμίων δύναται να σύρη προς το μέρος της τους φίλους της εξάπτουσα τον ζήλον εις τας ψυχάς και τας καρδίας αυτών. Επαινούντες δε τους φιλαρέτους και διηγούμενοι προθύμως τον βίον αυτών, δεικνύομεν προς αυτούς ευγνωμοσύνην και ευλάβειαν και παρακινούμεν και άλλους να μιμώνται αυτούς.

Οἱ δύο μεγαλύτεροι ἐχθροί τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἀγωγῆς -- Τοῦ κ. Νικολάου Χ. Χαρακάκου, Καθηγητοῦ Θεολογίας - διδάκτορος Θεολογίας καὶ Φιλοσοφίας

Ὁ ''πολυφυλετικός'', ''πολυθρησκευτικός'', ''πολυπολιτισμικὸς'' καί, στὴν πραγματικότητα, ἐθνοδιαλυτικός ἀποχριστιανισμὸς καὶ γραικυλισμὸς στὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημά μας ἔχει τὴν δική του ''ἰδεολογία'': τὸν νεοδιεθνιστικὸ ''εὐρωπαϊσμό''. Προσομοιάζει πρὸς τὸν κομμουνιστικὸ διεθνισμὸ ὡς πρὸς τὸ ὅτι μεριμνᾶ πρωτίστως γιὰ τὸν θρησκευτικὸ καὶ ἐθνικὸ ἀποχρωματισμὸ τῆς Παραδοσιακῆς Χριστιανικῆς καὶ Ἑλληνικῆς Παιδείας. Ἡ παρουσία ἀλλοδαπῶν μαθητριῶν καὶ μαθητῶν στὰ σχολεῖα δὲν εἶναι τυχαία συνέπεια τῆς μεταναστεύσεως καὶ λαθρομεταναστεύσεως τῶν οἰκογενειῶν των, ἀλλὰ μέρος τοῦ σκόπιμου σχεδιασμοῦ τῶν εὐρωζωνικῶν κέντρων, γιὰ νὰ τεθοῦν ἐκποδὼν ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἡ Πατριωτικὴ Ἑλληνοπρέπεια ἀπὸ τὴν Ἐκπαίδευσι, ἀντικαθιστάμενες ἀπὸ τὴν θρησκευτικὴ σύγχυσι καὶ τὴν δίχως Ἑλληνικὴ Φιλοσοφικὴ Πνευματικότητα μηδενιστικὴ ''εὐρωπαιδεία''. Τοὺς ἐνοχλεῖ ἡ Ἑλληνορθόδοξος Ἀγωγή. Ποιούς; Μὰ τοὺς ἀρνητάς τῆς Ταυτότητός μας. Ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικούς. Μαρξιστάς καὶ ''εὐρωπαϊστάς''.

Η ΟΥΔΕΤΕΡΟΘΡΗΣΚΕΙΑ

Αν το θρησκεύειν έχει κοινωνικό ρόλο και δεν είναι μόνο «προσωπική υπόθεση», γιατί να μη γίνει κοινωνικός κανόνας;

Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο*

Οι διοικούντες την «Ευρωένωση», παρά την κατατριβή τους με ένα αντικείμενο που (υποτίθεται ότι...) αποτελεί πραγμάτωση κοινωνικής και, προφανώς, μονιμότερης ενότητος μεγάλου αριθμού λαών, επηρεάζονται τόσο πολύ από τρέχοντα ερωτήματα (γεωπολιτικά, διοικητικά, δικαστικά, οικονομικά, νομισματικά, τραπεζικά κ.λπ.), ώστε δεν έχουν πια νου, ικανότητα και χρόνο να εξετάσουν βαθύτερα κριτηριακά ζητήματα ενότητος των Ευρωπαίων.

Πάπας: «Εἶναι ἄρρωστη ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία»!

ΕΝΑ ἀκόμη ἰσχυρὸ «χαστούκι» στὴν Ὀρθοδοξία μας ἀπὸ τὸν «ἀλάθητο» τῆς Ρώμης: Οὔτε λίγο οὔτε πολὺ χαρακτήρισε τὴν Ἐκκλησία μας «ἄρρωστη». Καὶ ξέρετε γιατί; Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἑνωμένη μὲ τὸν «ἀντιπρόσωπο τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ καὶ διάδοχο τοῦ Ἁγίου Πέτρου»! Μὲ ἄλλα λόγια ἐπειδὴ δὲν εἴμαστε ὑποταγμένοι στὴν δαιμονικὴ ἐξουσία του, ἐπειδὴ δὲν φιλοῦμε τὴν παντόφλα του! Αὐτὸ ἀποκάλυψε ὁ διακεκριμένος δημοσιογράφος κ. Γ. Παπαθανασόπουλος σὲ ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο του. Δεῖτε τί εἶπε ὁ θρασὺς καταληψίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Δύσεως: «Ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἑνωμένη περὶ τὸν Ἐπίσκοπο εἶναι μία ἄρρωστη Ἐκκλησία». Δεῖτε ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ «Ἐπίσκοπος»: ὁ ἑνωμένος «μὲ τὸν Πάπα στὴ Μία, Μοναδικὴ (unique) Ἐκκλησία, ποὺ εἶναι ἡ δική μας, ἡ Ἱεραρχικὴ Ἁγία Μητέρα Ἐκκλησία»! Προσέξτε καὶ τὸν ὅρο «Ἱεραρχική», ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία, κατὰ τὸν «ἀλάθητο» εἶναι «ἱεραρχική», δηλαδὴ ἔχει κεφαλὴ τὴν «ἀφεντιά» του! Δεῖτε πῶς ἐννοεῖ τὴν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν»: ξεδιάντροπα ὡς ὑποταγὴ στὴν ἐξουσία του! Καθόλου τυχαῖο, ὅτι αὐτὰ τὰ προκλητικά, τὰ εἶπε λίγες ἡμέρες πρὶν μεταβεῖ στὸ Φανάρι! Τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ ποῦμε εἶναι τὸ ἑξῆς αὐτονόητο: Ἂν εἶχαν ἔστω ἐλάχιστο φιλότιμο οἱ «δικοί» μας οἰκουμενιστὲς ἔπρεπε νὰ «τινάξουν στὸν ἀέρα» τοὺς ἀτελέσφορους διαλόγους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς παπικοὺς καὶ νὰ ματαιώσουν τὴν ὑποδοχή του στὸ Φανάρι. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ἄλλη εἶναι ἡ τραγικὴ πραγματικότητα, δὲν ἔβγαλε κανένας τους «ἄχνα»!

“O.T”  αριθ. Φύλλου 2048

Ἱερά Μονή Φιλοσόφου Γορτυνίας, «τό κρυφό σχολειό» -- Τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη

Ἡ µονή βρίσκεται σέ µιά χαράδρα τοῦ Λουσίου ποταµοῦ καί ἱδρύθηκε τό 960¹ ἤ, κατά ἄλλους, τό 967² ἀπό τόν βυζαντινό ἄρχοντα Ἰωάννη Λαµπαρδόπουλο, πού ἦταν φίλος τοῦ αὐτοκράτορα Νικηφόρου Φωκᾶ.³ Πράγµατι, ἡ µονή αὐτή βρίσκεται «Κολληµένη σάν ὄστρακο» στόν ἱερό «βράχο τῆς Μονόπορης».⁴ Ἔχει ὀνοµαστεῖ ὡς «ἡ ἀρχόντισσα τοῦ φαραγγίου» καί ἔχει κτιστεῖ στήν περιοχή «Μονόπορη» πού εἶναι τό καλύτερο καί ὀµορφότερο τµῆµα τοῦ φαραγγιοῦ.⁵ Πρόκειται, ὅπως προλογικῶς ἀναφέραµε, γιά ἕνα ἀπό τά πιό παλαιά µοναστήρια τῆς Πελοποννήσου.⁶ Νά σηµειωθεῖ ὅτι ἡ µονή ἔχει χαρακτηριστεῖ διατηρητέο µνηµεῖο.

Άγιος Γρηγόριος Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Μέγας ούτος της Ορθοδόξου Εκκλησίας αστήρ διεκρίθη δια τους αγώνας του εναντίον των λατινοφρόνων και λατινοφίλων ενωτικών της εποχής του, υπήρξε δε ο σφοδρότερος αντίπαλος του λατινόφρονος Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου. Πριν εισέτι χειροτονηθή Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατά το 1283, επί Ανδρονίκου Παλαιολόγου, διηύθυνε λίαν επιτυχώς τας Πατριαρχικάς υποθέσεις ως λόγιος Γεώργιος εκ Κύπρου. Εκλεγείς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από λαϊκών, ηρνήθη να δεχθή χειροτονίαν από λατινόφρονας ή λατινοφίλους Επισκόπους, ή έστω και απλώς επικοινωνήσαντας μετά των λατινοφρόνων. Επειδή δε όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι του κλίματος του Πατριαρχείου της εποχής εκείνης είχον οπωσδήποτε επικοινωνήσει μετά του προκατόχου του Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου, παρέμεινεν επ’ αρκετόν εψηφισμένος μεν Πατριάρχης, αλλ’ άνευ χειροτονίας εκτελών μόνον όσα εκ των πατριαρχικών καθηκόντων δεν απήτουν ιερωσύνην.

Η παγκόσμια καταστροφή των εθνών (όσων εθνών, οι κυβερνήσεις των, υπογράψουν τον ερχόμενο Δεκέμβριο στο Marrakech, Μοrocco)

Refugees and Migrants  Compact for Migration

UN Summit 2016  New York Declaration

Conference 2018

At the UN Summit, the world came together around one plan. Member States have reached agreement by consensus on a powerful outcome document.

The New York Declaration for Refugees and Migrants expresses the political will of world leaders to save lives, protect rights and share responsibility on a global scale. At the UN Summit on 19 September, we expect to hear from world leaders about how each country will implement these commitments. Refugees, migrants, those who assist them, and their host countries and communities will all benefit if these commitments are met.

View the full text of the New York Declaration.

What are the commitments?

The New York Declaration contains bold commitments both to address the issues we face now and to prepare the world for future challenges. These include commitments to:

Διὰ τὴν ἀγωγὴν τῶν παιδιῶν -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Στά Γυμνασιακά μας χρόνια μαθαίναμε ἐκεῖνο τόν ὡραῖο διάλογο τῶν ἡλικιωμένων ἀνδρῶν μέ τά νέα παιδιά, πού ἔλεγε: «Ἄμμες ποτ᾽ ἦμεν ἄλκιμοι νεανίαι». Οἱ εὔρωστοι μεσήλικες ἀπαντοῦσαν: «Ἄμμες δέ γ᾽ ἐσμέν». Οἱ δέ νεώτεροι –τά παιδιά– ἀπαντοῦσαν: «Ἄμμες δέ γ᾽ ἐσόμεθα πολλῷ κάρρονες»! Δηλαδή: Καύχηση τῶν γερόντων, σταθερότητα τῶν μεσήλικων, καί ἡρωϊκοί ὁραματισμοί τῶν ἐφήβων. Στούς τελευταίους αἰῶνες ὑπῆρξαν μεγάλοι παιδαγωγοί καί πλῆθος παιδαγωγικῶν βιβλίων καί συγγραμμάτων. Σκοπός καί στόχος, ἡ ἀγωγή καί ἡ παιδεία τῶν νέων. (Προσοχή: Ἄλλο παιδεία καί ἄλλο ἐκπαίδευση). Ὁ μεγάλος ποιητής τῶν ψαλμῶν, θέτει τό παιδαγωγικό ἐρώτημα: «Ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τήν ὁδόν αὐτοῦ»; Καί ἀπαντᾶ: «Ἐν τῷ φυλάξασθαι τούς λόγους σου» (Ψαλμ. 118,9). Ἡ αἰώνια, ἡ ἀληθινή, ἡ αὐθεντική καί ἡ πλέον ἀποτελεσματική ἀγωγή - αὐτό ὑποστηρίζουν καί οἱ διασημότεροι παιδαγωγοί - εἶναι ἡ Χριστιανική ἀγωγή.

Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ -- Αθωνικά άνθη

«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηϊναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» Μ. Βασίλειος.

Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις. Δια τους ασθενεστέρους όμως νόας και τας ψυχάς, αίτινες «πολλοίς περιπίπτουσι νοσήμασιν», η εκ του γράφειν βλάβη είναι μεγίστη.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : διαστρεβλώνεται ἡ διδασκαλία τοῦ Μεγάλου Φωτίου.

Εἶναι γνωστότατο ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προήδρευσε στὴν 8η Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (879-880 μ.Χ.) ἦτο ὁ Πατριάρχης Φώτιος. Ὅπως ἐπίσης εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Μέγας καὶ Ἅγιος Φώτιος, δὲν εἶναι ἀρεστὸς στοὺς σημερινοὺς ὀρθοδόξους, ἐπειδὴ τοὺς ὑποδεικνύει ἐκεῖνο ποὺ κοστίζει, κι αὐτοὶ δὲν θέλουν νὰ τὸ πράξουν, δηλαδή τὴν ἄμεσο ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές. Τοῦτο τὸ συμπέρασμα βγαίνει καθαρό, ὄχι μόνο ἀπὸ τὶς πράξεις τους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ συγγράμματά τους, ὅπως αὐτὸ τὸ βιβλίο τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς, «15ος Κανὼν Πρωτοδευτέρας Συνόδου καὶ Ἀποτείχισις», ποὺ τὰ ἀποδέχτηκαν καὶ τὸ διένειμαν στὶς Συνάξεις τους, διὰ τοῦ ὁποίου διαστρεβλώνεται ἡ διδασκαλία τοῦ Μεγάλου Φωτίου.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (3ον) μέρος

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

Τη ΚΖ΄ (27^η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΙΑΚΩΒΟΥ του Πέρσου.       

Ιάκωβος ο ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο από την Περσίαν, ζων κατά τους χρόνους των ευσεβών βασιλέων Αρκαδίου και Ονωρίου των υιών του Μεγάλου Θεοδοσίου, οίτινες εβασίλευσαν εν έτει 395, διέμενε δε εις την πόλιν της Περσίας Βηθλαβάν κειμένην εις την χώραν των Ελουζησίων. Τότε εκυρίευον εις την Περσίαν ο Ισδιγέρδης Α΄ και Βαχράμ Ε΄ ο υιός του, οίτινες ήσαν άνθρωποι ωμοί και άσπλαγχνοι και εβίαζον τους Χριστιανούς, όσους εύρισκον, να προσκυνώσιν ώσπερ εκείνοι τα αναίσθητα είδωλα. Ο δε Ιάκωβος ήτο άρχων την αξίαν περιφανέστατος και χρήσιμος, από όλους τιμώμενος και αγαπώμενος διότι ήτο πλούσιος, γνωστικός και ενάρετος· όθεν ήτο πρώτος του παλατίου και τον ηγάπα πολύ ο βασιλεύς δίδων εις αυτόν μεγάλην αξίαν και χαρίσματα άφθονα.

Ενας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη: «΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»

«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.

«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.

Ο του Καναδά Σωτήριος, ο Εμμανουήλ Γαλλίας ή ο Ελπιδοφόρος Προύσσης ;

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος μετά το έκτακτο ταξίδι του στη Γενεύη προκειμένου να συναντήσει τον εκεί ευρισκόμενο Οικουμενικό Πατριάρχη -ύστερα από πρόσκληση του τελευταίου-  κάλεσε σε τηλεφωνική τηλεδιάσκεψη τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου για σήμερα Δευτέρα 26 Νοεμβρίου, στις 15:00, ώρα Νέας Υόρκης.

Ο δε ήρξατο αναθεματίζειν και ομνύειν

Όταν κυκλοφορήθηκε ότι ο Σεβ. Καλαβρύτων ζήτησε την παραίτηση του Αρχιεπισκόπου έσπευσε ο ίδιος κατεπειγόντως να αρνηθεί με κάθε κατηγορηματικότητα ότι δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να πλήξει τον Μακαριώτατο. Ήταν πολύ γενναίο, για να είναι αληθινό. Συμφώνως με την ιστοσελίδα patrastimes.gr της 18ης Νοεμβρίου 2018:

«Δεν ανέφερα τίποτα περί παραίτησης του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, κατά την διάρκεια της συνεδρίασης της ιεραρχίας. Μίλησα μόνο υπέρ των εφημερίων και όχι κατά του Αρχιεπισκόπου», δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο κ. Αμβρόσιος, προσθέτοντας μάλιστα ότι «εάν ένοιωθα την ανάγκη να πω για παραίτηση του Αρχιεπισκόπου, θα το έλεγα, διότι δεν διστάζω να πω την γνώμη μου.»

Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος παρατηρεῖ: τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά

«Πρέπει κατὰ τὸν ἀγώνα νὰ ἐπικαλοῦνται οἱ ἀγωνιστὲς καὶ τὴν θεία βοήθεια, λέγοντες, πάλιν, μαζὶ μὲ τούς Παῖδες πρὸς τὸν Θεὸ: «Κύριε, βαδίζουμε ὀπίσω Σου τώρα μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά, καὶ Σὲ φοβούμεθα καὶ ζητοῦμε τὸ πρόσωπό Σου· μὴ μᾶς ἐντροπιάσης, ἀλλὰ δέξου μας μὲ ἐπιείκεια καὶ σῶσε μας, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς εὐσπλαγχνίας σου καὶ τῶν θαυμάτων σου· δόξασε τὸ ὄνομά Σου, Κύριε, καὶ ἂς ἐντραποῦν ὅσοι κακομεταχειρίζονται τοὺς δούλους Σου· εἴθε νὰ καταισχυνθοῦν μαζὶ μὲ κάθε δυναστεία τους καί νὰ συντριβῆ ἡ δύναμή τους. Ἂς μάθουν ὅτι σὺ εἶσαι Κύριος, ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεὸς καὶ δοξασμένος σ᾽ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη». Καὶ ἐὰν ὁ τύραννος γίνη ἔξω φρενῶν καὶ πυρακτώση ἑπτὰ φορὲς ἰσχυρότερα τὸ καμίνι τῶν ἡδονῶν, ἂς ἔχουν θάρρος ὅσοι ἐστήριξαν τὶς ἐλπίδες τους στὸν Κύριο. Διότι τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά, καὶ ὁ τύραννος, τὸν ὁποῖον παλαιότερα εἶχαν φοβηθῆ, αὐτὸς ἀπ᾽ ἐδῶ καὶ ἐμπρὸς καὶ ἀπὸ τὴν σκιὰ τους θὰ τρομάζη, ἐξ αἰτίας τῆς βοήθειας ποὺ τοὺς ἐδόθη ἀπὸ ὑψηλά»

Όποιος θεωρεί τα αρχαία ελληνικά νεκρή γλώσσα είναι ή αγράμματος ή ύποπτος

Η μία, συνεχής και ενιαία ελληνική γλώσσα

Από τον Αντώνη Αντωνάκο*

Πράγματι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ μόνη στὸν κόσμο, ποὺ ὁμιλεῖται κατὰ τὶς συμβατικὲς τοποθετήσεις, τουλάχιστον ἐπὶ 4.000 χρόνια. Τὸ γεγονὸς αὐτό ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἀκόμη καὶ σήμερα ὁμιλοῦμε τὴν ἴδια γλῶσσα ποὺ ὁμιλοῦσε καὶ ὁ παπποῦς μας Ὅμηρος. Κι αὐτό, διότι σχεδὸν ὅλες οἱ ὁμηρικὲς λέξεις ἔχουν διασωθεῖ στὴν παραγωγὴ τῶν λέξεων καὶ κυρίως στὰ σύνθετα. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο μυστικὸ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ τὴν κατανοήσουμε.
Μπορεῖ π.χ. σήμερα νὰ λέμε «νερὸ», ἀλλὰ τὰ σύνθετα καὶ οἱ παράγωγες λέξεις θὰ εἶναι μὲ τὸ «ὕδωρ» (ὑδραυλικός, ὑδραγωγεῖο, ὕδρευση, ὑδροφόρος, ἐνυδρεῖο, ἀφυδάτωση, ὑδρωπικία, ὑδρόψυκτος, ὑδρογόνο, ὑδροστατική, ἑταιρία ὑδάτων κ.λπ.). Μπορεῖ νὰ λέμε «φωτιὰ», ἀλλὰ τὰ σύνθετα εἶναι ὅλα μὲ τὸ «πῦρ» (πυροσβέστης, πυρασφάλεια πυρκαγιὰ πυρπολητὴς κ.λπ.). Ἀκόμη καὶ λέξεις ποὺ σήμερα ἔχουν χαθεῖ ἔχουν διασωθεῖ στὰ σύνθετα. Γιὰ παράδειγμα, ὁ Ὅμηρος χρησιμοποιεῖ τὸ ρῆμα «δέρκομαι» (= βλέπω), ποὺ σήμερα ἔχει χαθεῖ. Διασώζεται ὅμως στὴν λέξη «ὀξυδερκής». Ἂς δοῦμε ὅμως ἀκόμη μερικὰ παραδείγματα: Τὸ βάρος στὸν Ὅμηρο λέγεται «ἄχθος» καὶ ἡ γῆ «ἄρουρα».

Γιατί, άραγε, επιμένουν στη θρησκευτική ουδετερότητα

Η υιοθέτηση μιας τέτοιας διάταξης θα αποτελούσε πράξη ασέβειας αλλά και ιστορικής αμνησίας

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα*

Διαφωνώ με την πρόταση της κυβερνήσεως να ενταχθεί στο Σύνταγμα της Ελλάδος διάταξη η οποία θα αναφέρεται στη «θρησκευτική ουδετερότητα» του κράτους. Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι:
1. Μία τέτοια διάταξη θα αποτελούσε πράξη ασέβειας και ιστορικής αμνησίας. Οι ελευθερωτές της πατρίδας μας το 1821 ήθελαν μία Ελλάδα άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ορθοδοξία. Αυτό εξέφρασαν με το Προοίμιο των Επαναστατικών Συνταγμάτων, το οποίο επικαλείται την Αγία Τριάδα και το οποίο υπάρχει και στο ισχύον Σύνταγμα. Ηδη από τα Συντάγματα των τοπικών και Εθνικών Συνελεύσεων του Αγώνος κατοχυρώνεται η Ορθόδοξη Εκκλησία ως επικρατούσα θρησκεία, με παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των άλλων θρησκειών. Το ελληνικό κράτος δεν πρέπει να αγνοήσει τα ιδανικά των ιδρυτών του.

ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ "ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ" -- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΛΑΓΚΑΔΑ 190

564 36 ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΗΛ.: 2310.602602  e-mail: iersyn@iersyn.gr

Θεσσαλονίκη 26 / 11 / 2018

Θέμα:  Ένα βιβλίο με θαυμαστές ιστορίες για τον ιεραπόστολο της Αφρικής π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» Θεσσαλονίκης κυκλοφόρησε νέο βιβλίο με τίτλο: «Ένας άγγελος στην λαβωμένη γη. Μαρτυρίες και θαυμαστά γεγονότα για τον Ιεραπόστολο του Κονγκό πατέρα Κοσμά Γρηγοριάτη».

Το βιβλίο περιγράφει θαυμαστές εμπειρίες Κονγκολέζων χριστιανών, κληρικών και λαϊκών, συνεργατών του μάρτυρα Ιεραποστόλου. Αφορμή για την έκδοση του ως άνω βιβλίου αποτελεί η συμπλήρωση τριάντα χρόνων από τον αιφνίδιο θάνατο του εκ Θεσσαλονίκης ιεραποστόλου της Αφρικής π. Κοσμά. 

Διατίθεται από όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδος και της Κύπρου.

 Με την παράκληση να δημοσιευθεί

 Εκ του Ι. Συνδέσμου