Όταν καθιερώνετο ἡ Συνθήκη Σέγκεν, οἱ Ὀρθόδοξοι
Χριστιανοὶ μετὰ τῶν πνευματικῶν πατέρων τους ἠγέρθησαν ἐναντίον τῆς τότε
Κυβερνήσεως τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀλλὰ καὶ ἐναντίον βουλευτῶν ὅλων τῶν παρατάξεων, οἱ ὁποῖοι
ὑπεστήριζον τὴν Συνθήκην. Ἡ ἔγερσις ἔγινε, διότι διὰ τῆς Συνθήκης θὰ βαδίσωμεν
πρὸς τὴν ἠλεκτρονικὴν ταυτότητα, τὰ ἠλεκτρονικὰ διαβατήρια, τὸ ἠλεκτρονικὸ
φακέλλωμα. Ἤδη ἀπὸ τῆς καθιερώσεως τῆς Συνθήκης τόσον οἱ Ἕλληνες ὅσο καὶ οἱ ἄλλοι
Εὐρωπαῖοι πολῖται παρακολουθοῦνται εἰς τὰς δραστηριότητάς των, φακελλώνονται,
καὶ τὰ προσωπικὰ δεδομένα των εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν Εὐρωπαϊκῶν Μυστικῶν
Ὑπηρεσιῶν καὶ κατ᾽ ἐπέκτασιν καὶ τῶν Ἀμερικανικῶν.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 12
Φεβρουαρίου 2018
Τη ΙΒ΄ (12η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου,
μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΜΕΛΕΤΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας της
Μεγάλης.
Μελέτιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο της Μεγάλης Αντιοχείας Αρχιεπίσκοπος, ήκμασεν επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τλδ΄ (334) και έζησε μέχρι της εποχής της Αγίας Β΄ Οικουμενικής Συνόδου της συνελθούσης εν έτει τπα΄ (381) επί Θεοδοσίου του Μεγάλου. Ούτος δια την υπερβάλλουσαν αρετήν του και δια την εις Χριστόν καθαράν αγάπην του, έγινεν εις τους πολλούς τοσούτον ποθητός και αξιέραστος, ώστε ότε το πρώτον εισήλθεν εις την Αντιόχειαν (ήτο δε τότε η κυρία ημέρα της χειροτονίας του), πας Χριστιανός ωθούμενος υπό του προς αυτόν πόθου, τον προσεκάλει εις τον οίκον του, νομίζων ότι μέλλει να αγιασθή δια μόνης της εισόδου του Αγίου.
Τη αυτή ημέρα ΙΑ΄ (11ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Σέρβου, του εν τη πόλει Σοφία μαρτυρήσαντος κατά το έτος αφιε΄ (1515) και δια πυρός τελειωθέντος.
Γεώργιος ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού ήτο από την Σερβίαν, από πόλιν
τινά λεγομένην Κράτοβαν, ευσεβών γονέων υιός Δημητρίου και Σάρρας· όταν δε
έγινε το παιδίον εξ ετών, εδόθη υπό των γονέων του εις μάθησιν των ιερών
γραμμάτων, τα οποία ταχέως έμαθεν· έπειτα έμαθε κατ’ ακρίβειαν και την τέχνην
των χρυσοχόων. Κατά δε τον αυτόν καιρόν απέθανεν ο πατήρ αυτού και έμεινεν
ορφανός· επειδή δε ήτο πολύ ωραίος, εφοβήθη να μένη εις την πατρίδα του, μήπως
τον λάβουν βιαίως εις την αυλήν του τότε Σουλτάνου Βαγιαζήτ· δια τούτο άφησε
την πατρίδα του και επήγεν εις την πόλιν Σοφίαν (η σημερινή πρωτεύουσα της
Βουλγαρίας Σόφια), κατοικήσας εις την οικίαν του ευλαβεστάτου Ιερέως της πόλεως
εκείνης Πέτρου ονομαζομένου, εκεί δε διαμένων ο Μάρτυς μετεχειρίζετο πάσας τας
αρετάς.
Τη αυτή ημέρα ΙΑ΄ (11η) Φεβρουαρίου, μνήμη της Αγίας ΘΕΟΔΩΡΑΣ της βασιλίσσης, της υπερασπισάσης την Ορθοδοξίαν.
Θεοδώρα η μακαρία βασίλισσα ήτο γυνή του βασιλέως Θεοφίλου του
εικονομάχου, όστις απέθανεν εν έτει ωμβ΄ (842), όχι όμως κακόδοξος, καθώς ήτο ο
σύζυγός της, αλλ’ Ορθόδοξος και ευσεβής. Ήτο δε η μακαρία Θεοδώρα θυγάτηρ
επιφανούς ανδρός εκ Παφλαγονίας ονόματι Μαρίνου και μητρός Θεοκτίστης,
ευφυεστάτη και ευσεβεστάτη από της παιδικής της ηλικίας, διο και πάντες την
εσέβοντο και την εθαύμαζον δια τε την πνευματικήν αυτής καλλονήν, αλλά και δια
την αρετήν και αγιότητα αυτής. Υπανδρευθείσα δε η Θεοδώρα τον Θεόφιλον, (1),
καίτοι ούτος είχε πατρόθεν κληρονομήσει την κατά των αγίων Εικόνων λύσσαν, αύτη
όμως μετά της μητρός της Θεοκτίστης και των τέκνων της, τα οποία απέκτησε μετά
του Θεοφίλου, ήτοι του Μιχαήλ και πέντε θυγατέρων, έμενε πιστοτάτη εις την
Αγίαν Ορθοδοξίαν έχουσα κεκρυμμένα εις κιβώτιον, εντός του δωματίου της,
43% ΕΙΣ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΡΩΜΙΟΙ
Του
Αρχιμ. π. Ιεροθέου Αργύρη, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πειραιώς
«Και άλλα πρόβατα έχω α ουκ έστιν εκ της αυλής ταύτης·
κακείνα δει με αγαγείν, και της φωνής μου ακούσουσιν,
και γενήσονται μία ποίμνη, εις Ποιμήν» (Ιωάνν. ι 16).
κακείνα δει με αγαγείν, και της φωνής μου ακούσουσιν,
και γενήσονται μία ποίμνη, εις Ποιμήν» (Ιωάνν. ι 16).
Αίτιον δημιουργίας του Σκοπιανού ζητήματος
Εδώ
και δεκαετίες ιδρύθη το λεγόμενο «Κράτος των Σκοπίων». Αυτό ήτο δημιούργημα του
κομμουνιστού Γιόσιπ Μπροζ Τίτου, με το ψευδεπίγραφο όνομα «Μακεδονία», ώστε να
αποτελέση το όχημα εξόδου της Γιουγκοσλαβίας προς το Αιγαίο και την
Θεσσαλονίκη.
Ο «Πνευματικός Νόμος»
Οι
θεοφώτιστοι Πατέρες πάντοτε τονίζουν την διαχρονική ισχύ και εφαρμογή του
«Πνευματικού Νόμου». Σύμφωνα με αυτό τον αδήριτο νόμο, οι παραβάσεις και
παρεκτροπές της ηθικής τιμωρούνται πάντοτε σε πραγματικό, άλλα άγνωστο στη
διάρκειά του χρόνο. Έτσι, ο «Πνευματικός Νόμος» κάνει πάντοτε κύκλους με
χρονική διάρκεια που ρυθμίζει μόνον ο ίδιος ο Θεός, ο διοικών τον κόσμον.
Αυτός
ο νόμος εξεπληρώθη με την περίπτωσι του «Κράτους των Σκοπίων». Οι Γιουγκοσλάβοι
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ -- Οι άξιοι κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού
«Δεύτε οι
ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από
καταβολής κόσμου»
Μπροστά σ’ ένα αλλιώτικο σκηνικό μάς τοποθετεί η σημερινή ευαγγελική
περικοπή. Την Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται η σημερινή, μνείαν ποιούμεθα
της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ακριβώς,
στο ανάγνωσμα του Ευαγγελίου ο Κύριός μας που εμφανίζεται ως ο Δίκαιος Κριτής,
βάζει τις προϋποθέσεις εκείνες που καταξιώνουν τον άνθρωπο να εισέλθει στη
Βασιλεία Του. Οι προϋποθέσεις αυτές συνδέονται με την σχέση που αναπτύσσει με
τον Θεό και τον συνάνθρωπό του σε μια πορεία ανάβασής του στον ουρανό.
Mε ταπείνωσιν και αισιοδοξίαν -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Καθηγητού Α.Π.Θ.
Ανοιξιάτικος,
δροσερός και ευχάριστος ο μήνας που διανύουμε, ευχόμαστε να ΄χει πλούσια τη
χάρη και την ευλογία της Αναστάσεως, τη δροσιά του Αγίου Πνεύματος. Μας
υποδέχεται στο κατώφλι του μία αγία- σύμβολο της νεκραναστάσεως, που φέρνει η
μετάνοια, η οσία Μαρία η Αιγυπτία (1/4), ενώ την τελευταία μέρα του σφραγίζει η
μνήμη της «καλής απιστίας» του Θωμά (30/4), αξιόπιστου μάρτυρα και πειστικού
κήρυκα της Αναστάσεως. Αλλά ανεξάρτητα από τις καθημερινές μνήμες των αγίων,
όλος ο Απρίλιος αποπνέει το σταυροαναστάσιμο μήνυμα. Αγκαλιάζει τον πόνο και τη
χαρά, καθώς κλείνει μέσα του το δράμα του θείου Πάθους και το θρίαμβο της Ανάστασης,
το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας και την ευφροσύνη της Διακαινησίμου.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 11
Φεβρουαρίου 2018
Τη ΙΑ΄ (11η) του μηνός Φεβρουαρίου
άθλησις του Αγίου Ιερομάρτυρος ΒΛΑΣΙΟΥ Επισκόπου γενομένου Σεβαστείας και της
εν Χριστώ συνοδείας αυτού.
Βλάσιος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήκμασε κατά τους χρόνους
Λικινίου του βασιλέως του κατά τα έτη τη΄ -
τκγ΄(308-323) βασιλεύσαντος, ήτο δε Επίσκοπος της εν Αρμενία Σεβαστείας.
Αλλά και πριν να μαρτυρήση και πριν ακόμη γίνη ούτος Επίσκοπος του Χριστού είχε
πολιτείαν θαυμαστήν και αξιέπαινον, διότι ήτο και αυτός ως ο μέγας Ιώβ, άκακος,
άμεμπτος, αληθινός και θεοσεβής, απεχόμενος από παντός πονηρού πράγματος.
Επειδή λοιπόν το καλόν και η αρετή επαινείται και από όλους τιμάται, εψήφισαν
αυτόν Επίσκοπον της Σεβαστείας· εκείνος δε αγαπών την ησυχίαν και το να σχολάζη
κατά μόνας εις τον Θεόν, επήγεν εις όρος τι, Άργαιον λεγόμενον,
Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα. - Τότε δεν προσεύχεσθε, όπως πρέπει, είπε ο Πατήρ.
Ένας Πατέρας της ερήμου, από τούς μεγάλους,
ξεκίνησε μια μέρα να πάη στο όρος Σινά, για να επισκεφθή τούς Μοναχούς που
ασκήτευαν εκεί επάνω. Στο δρόμο συνάντησε έναν απ’ αυτούς, κι’ ανέβαιναν σιγά -
σιγά συζητώντας.
- Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξη και μας έλειψε τελείως το νερό.
- Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεόν να σας στείλη βροχή; ρώτησε ο Γέροντας.
- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα.
- Τότε δεν προσεύχεσθε, όπως πρέπει, είπε ο Πατήρ. Έλα, Αδελφέ, να κάνωμε μια προσευχή μαζί κι’ ελπίζω πως θα την δεχτή ο φιλεύσπλαγχνος Θεός. Στάθηκαν.
- Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξη και μας έλειψε τελείως το νερό.
- Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεόν να σας στείλη βροχή; ρώτησε ο Γέροντας.
- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα.
- Τότε δεν προσεύχεσθε, όπως πρέπει, είπε ο Πατήρ. Έλα, Αδελφέ, να κάνωμε μια προσευχή μαζί κι’ ελπίζω πως θα την δεχτή ο φιλεύσπλαγχνος Θεός. Στάθηκαν.
Τῶν θλιβομένων χαρά!
Θησαυρὲ ζωῆς ἀκηράτου, νεφέλη φέρουσα τὴν οὐράνιον δρόσον τοῖς ἐπὶ γῆς, λαμπὰς τοῦ ἀπροσίτου φωτός, κλίμαξ ἡ μετάρσιος, δι’ ἧς οἱ ἐπουράνιοι Ἄγγελοι πρὸς ἡμᾶς κατεφοίτησαν, τῶν χειμαζομένων λιμήν, τῶν θλιβομένων χαρά, τῶν ἀδικουμένων προστάτις, τῶν πενθούντων παράκλησις, τῶν ἀβοηθήτων ἡ βοήθεια, τῶν ἀσθενούντων ἡ ῥῶσις, τῶν καταπονουμένων ἡ ἀντίληψις, τῶν τυφλῶν βακτηρία, τῶν πεπλανημένων σωτήριος ὁδηγός, τῶν ἐν ἀνάγκαις ἐπίκουρος ἀσφαλής.
Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου
Τη αυτή ημέρα Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΖΗΝΩΝΟΣ.
Ζήνων ο Όσιος Πατήρ
ημών ήτο από την Καισάρειαν της Καππαδοκίας, υιός πλουσίων και περιφανών
γονέων, ετύγχανε δε διακομιστής των γραμμάτων του βασιλέως Ουάλεντος, ήτοι ήτο
γραμματοφόρος εν έτει τξε΄ (365). Αφ’ ου δε απέθανεν ο Ουάλης, ευθύς απέρριψε
την στρατιωτικήν ζώνην και ευρών τάφον μεγάλον (πολλούς δε τάφους μεγάλους έχει
το βουνόν της Αντιοχείας) εισήλθεν εις αυτόν και εκαθάριζε την ψυχήν του δια
των πόνων της ασκήσεως. Όθεν, τούτου χάριν, δεν είχε λύχνον ούτε κιβώτιον ούτε
τράπεζαν ούτε βιβλίον ούτε στρώμα. Η στρωμνή του ήτο μία στιβάς από χόρτα και
άλλα τινά, τα οποία ήσαν εστρωμένα επί πετρών·
Μεταξύ αλήθειας και αρετής -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών
Ένα βασικό και ουσιαστικό κριτήριο της γνησιότητας της πνευματικής ζωής του
χριστιανού ανθρώπου είναι πάντοτε η σχέση του ή καλύτερα το είδος της σχέσεώς
του με τις δύο αυτές ευαγγελικές
αξίες· την αλήθεια και
την αρετή!
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι κάθε συνειδητός χριστιανός βρίσκεται πάντοτε
μεταξύ αλήθειας και αρετής, εφ’ όσον η πνευματική του ζωή αποτελεί προσπάθεια
συμμορφώσεώς του με τις δύο βασικές εντολές· α) «γνώσεσθε την αλήθειαν και η
αλήθεια ελευθερωθεί υμάς»] και β) «έσεσθε ουν υμείς τέλειοι,
ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος έστι».
Τη αυτή ημέρα Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και Παρθένων ΕΝΝΑΘΑ, ΟΥΑΛΕΝΤΙΝΗΣ και ΠΑΥΛΟΥ.
Ενναθά, Ουαλεντίνη και Παύλος οι Άγιοι του Χριστού Μάρτυρες ηξιώθησαν
των μαρτυρικών στεφάνων εις την Καισάρειαν της Παλαιστίνης· και η μεν παρθένος
Ενναθά κατήγετο από την πόλιν Γάζαν την εν τη Ιουδαία ευρισκομένην, ήτις και
Κωνσταντία ωνομάζετο, η δε Ουαλεντίνη παρθένος ούσα και αυτή κατήγετο από την
Καισάρειαν. Ότε δε εγίνετο ο κατά των Χριστιανών διωγμός, συλληφθείσα η
γενναιοτάτη παρθένος Ενναθά, ωδηγήθη εις τον ηγεμόνα Φιρμιλιανόν, όστις καθήσας
εις το κριτήριον ηρώτησεν αυτήν αν αρνήται τον Χριστόν. Επειδή δε εκείνη δεν
επείθετο, κρεμάται εις ξύλον και καταξεσχίζεται τας πλευράς με ραβδισμούς όχι
μίαν φοράν ή δύο, αλλά πολλάκις.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 10
Φεβρουαρίου 2018
Τη Ι΄ (10η) του μηνός
Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.
Χαράλαμπος ο Άγιος Ιερομάρτυς, ο χαριέστατος και λαμπρότατος του Κυρίου
θύτης και Αθλητής, απάσης της Ελλάδος το καύχημα και των πιστών το αγαλλίασμα,
ήτο από την Μαγνησίαν και ιεράτευεν εις αυτήν επί πολλούς χρόνους, μέχρι των
ημερών του ασεβεστάτου βασιλέως Σεβήρου του κατά τα έτη σκβ΄ -- σλη΄ (222-238)
βασιλεύσαντος και Λουκιανού του ηγεμόνος, ότε συλληφθείς υπ’ αυτών υπέστη τον
δια του Μαρτυρίου θάνατον δια την πίστιν και την αγάπην του Χριστού. Και πως,
ακούσατε: Ο παμβασιλεύς και Κύριος ημών Ιησούς Χριστός διδάσκει ημάς εις το
θείον και Ιερόν Ευαγγέλιον, ότι αν θέλωμεν να ακολουθήσωμεν οπίσω Αυτού πρέπει
να απαρνηθώμεν πρότερον τον εαυτόν μας, να σηκώσωμεν και ημείς επί των ώμων τον
Σταυρόν μας και ούτω να τον ακολουθήσωμεν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
