Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο
παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού.
Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι
άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις Ορθόδοξες παραδόσεις
μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας.
Tη ΛΑ΄ (31η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, ο Όσιος ΓΕΛΑΣΙΟΣ εν ειρήνη τελειούται.
Καταχωρίζομεν ενταύθα το
κατόρθωμα, το οποίον εποίησεν ο Αββάς ούτος Γελάσιος, ως δηλωτικόν της άκρας
προσπαθείας του και το οποίον αναφέρει ο «Ευεργετινός» (ημετέρα έκδοσις Ε΄,
Τόμ. Β΄ υπόθ. ΛΗ΄, σελ. 346, Διδ. 10). Είναι δε τούτο το εξής: Ο Όσιος ούτος
είχεν εν βιβλίον περιέχον την Παλαιάν και την Καινήν Διαθήκην, το οποίον είχεν
εναποθέσει εις την Εκκλησίαν δια να το αναγινώσκουν οι αδελφοί, είχε δε τούτο
αξίαν 18 νομισμάτων. Τούτο αδελφός τις ξένος έκλεψεν, ο δε Όσιος Γελάσιος, αν
και ηννόησε τον κλέπτην, δεν τον εκυνήγησεν.
Tη ΛΑ΄ (31η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου ΖΩΤΙΚΟΥ του Ορφανοτρόφου.
Ζωτικός ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους του μεγάλου
Κωνσταντίνου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τστ΄- τλζ΄ (306-337), καταγόμενος
από την παλαιάν Ρώμην, γεννηθείς από γένος έντιμον και λαμπρόν και παιδευθείς
με πάσαν σοφίαν εκ νεαράς ηλικίας του. Επειδή δε ήτο αγχίνους και φρόνιμος,
κληθείς υπό του Μεγάλου Κωνσταντίνου του βασιλέως ήλθεν εις Κωνσταντινούπολιν
και ετιμήθη παρ’ εκείνου με την αξίαν του μαγιστριανού. Κατά την εποχήν εκείνην
ομού με τον Άγιον τούτον Ζωτικόν ήλθον από την Ρώμην εις την Κωνσταντινούπολιν
και άλλοι τινές άρχοντες κληθέντες υπό του Μεγάλου Κωνσταντίνου, μεταξύ δε
τούτων ήσαν ο λεγόμενος μαγιστριανός των αρμάτων, Παυλίνος ο τούτου ανεψιός,
Ολύμβριος, Βήρος, Σεβήρος, Μαριανός, Άνθιμος, Ουρβίκιος, Σαμψών και Στούδιος,
των οποίων τα ονόματα φέρονται έως της σήμερον εις τους ευαγείς οίκους, τους
οποίους αυτοί οι ίδιοι έκτισαν εις Κωνσταντινούπολιν.
Tη ΛΑ΄ (31η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Οσίας ΜΕΛΑΝΗΣ της Ρωμαίας.
Μελάνη η μακαρία μήτηρ ημών η σήμερον εορταζομένη ήτο
γέννημα και θρέμμα της περιφήμου μεγαλοπόλεως Ρώμης, εις την οποίαν εγεννήθη
κατά το έτος τπγ΄ (383), καταγομένη από γένος περιφανέστατον. Οι γονείς της
ήσαν οι πρώτοι της βουλής και από όλους τους άρχοντας πλουσιώτεροι, ευσεβείς
και αυτοί και ενάρετοι. Όταν δε έφθασεν η κόρη εις ηλικίαν νόμιμον και οι
γονείς της εβούλοντο να την υπανδρεύσουν, τους παρεκάλεσε να μη της αναφέρουν
πλέον υπόθεσιν γάμων. Αυτοί όμως είχον πόθον να κάμουν απόγονον, δια να
κληρονομήση τον πλούτον των. Όθεν και μη θέλουσαν την υπάνδρευσαν, όταν ήτο εις
το δέκατον τέταρτον έτος της ηλικίας της. Ο δε νυμφίος ήτο ετών δεκαεπτά,
Απελλιανός ονομαζόμενος, καταγόμενος και αυτός από γένος των υπάτων
ευγενικώτατον. Η δε θαυμασία Μελάνη και μετά τους γάμους είχεν όλον τον νουν
της εις την παρθενίαν και επεθύμει πάρα πολύ να φέρη εις αυτήν την σώφρονα
γνώμην και τον νυμφίον της και πολλά τον παρεκάλεσε, λέγουσα προς αυτόν τοιαύτα
με θερμότατα δάκρυα·
Γιάννης ὁ Εὐλογημένος! -- του Φώτη Κόντογλου
O Ἅγιος Βασίλης, σὰν περάσανε τὰ Χριστούγεννα, πῆρε τὸ ραβδί του
καὶ γύρισε σ᾿ ὅλα τὰ χωριά, νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τόνε γιορτάσει μὲ καθαρὴ καρδιά.
Πέρασε ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν πολιτεῖες κι ἀπὸ κεφαλοχώρια, μὰ σ᾿ ὅποια πόρτα κι ἂν
χτύπησε δὲν τ᾿ ἀνοίξανε, ἐπειδὴ τὸν πήρανε γιὰ διακονιάρη. Κ᾿ ἔφευγε
πικραμένος, γιατὶ ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, μὰ ἔνοιωθε τὸ
πόσο θὰ πονοῦσε ἡ καρδιὰ κανενὸς φτωχοῦ ἀπὸ τὴν ἀπονιὰ ποὺ τοῦ δείξανε κεῖνοι
οἱ ἄνθρωποι.
Μιὰ μέρα ἔφευγε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἄσπλαχνο χωριό, καὶ πέρασε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, κ᾿ εἶδε τὰ κιβούρια πὼς ἤτανε ρημαγμένα, οἱ ταφόπετρες σπασμένες κι ἀναποδογυρισμένες, καὶ τὰ νιόσκαφτα μνήματα εἴτανε σκαλισμένα ἀπὸ τὰ τσακάλια. Σὰν ἅγιος ποὺ εἴτανε ἄκουσε πὼς μιλούσανε οἱ πεθαμένοι καὶ λέγανε:
Μιὰ μέρα ἔφευγε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἄσπλαχνο χωριό, καὶ πέρασε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, κ᾿ εἶδε τὰ κιβούρια πὼς ἤτανε ρημαγμένα, οἱ ταφόπετρες σπασμένες κι ἀναποδογυρισμένες, καὶ τὰ νιόσκαφτα μνήματα εἴτανε σκαλισμένα ἀπὸ τὰ τσακάλια. Σὰν ἅγιος ποὺ εἴτανε ἄκουσε πὼς μιλούσανε οἱ πεθαμένοι καὶ λέγανε:
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΓΕΝΝΗΣΙΝ, μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος ΓΕΔΕΩΝ του Νέου.
Γεδεών ο νεοφανής αστήρ του νοητού στερεώματος και νέος
Οσιομάρτυς κατήγετο από το χωρίον Κάπουρνα της επαρχίας της Δημητριάδος,
κείμενον πλησίον της Μακρυνίτσας, κωμοπόλεως της ιδίας Δημητριάδος, γεννηθείς
από γονείς ευσεβείς και Ορθοδόξους. Και ο μεν πατήρ του ωνομάζετο Αυγερινός, η
δε μήτηρ του Κυράτζα, είχε δε και άλλους τρεις αδελφούς κατά σάρκα και τέσσαρας
αδελφάς, αλλ΄ αυτός ήτο ο πρωτότοκος των άλλων, ονομαζόμενος Νικόλαος. Επειδή
δε ο πατήρ του Αγίου περιέπεσεν εις δυστυχίαν λόγω της βαρείας φορολογίας, και
δεν ηδύνατο να εξοικονομήση τα προς το ζην αναγκαία εις την πατρίδα του
Κάπουρνα, αναχωρήσας εκείθεν κατώκησεν εις εν χωρίον ονομαζόμενον Γιερμή με
όλην την οικογένειάν του, φέρων ομού και τον Άγιον, δώδεκα χρόνων ηλικίαν
έχοντα τότε.
ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ -- ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ - “Μέλλει γαρ Ηρώδης ζητείν τον παιδίον του απολέσαι αυτόν”
Το σωτήριο μήνυμα
Τα γεγονότα που σηματοδοτούν
τη Γέννηση του Κυρίου, όπως αυτά βγαίνουν μέσα από τη γραφίδα του Ευαγγελιστή
Ματθαίου, δίνουν το στίγμα της πορείας που θ’ ακολουθούσε ο Μεσσίας μέσα στον
κόσμο. Το νεογέννητο βρέφος της Βηθλεέμ γνωρίζει από την αρχή το μέγεθος της
κακίας των ανθρώπων και γεύεται με τον πιο πικρό τρόπο την εχθρότητα που
εκδηλώνουν οι άρχοντες απέναντι του.
Tα
γεγονότα που διαδραματίστηκαν με πρωταγωνιστή το βασιλιά Ηρώδη, ο οποίος με τον
πιο αδίστακτο τρόπο εκδήλωσε τις θηριωδίες του, επιβεβαιώνουν του λόγου το
αληθές που μαρτυρείται άλλωστε και από τους ιστορικούς της εποχής εκείνης.
Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος (Λόγος πρὸς Θεόδουλον):
«Τυφλώνεται ὁ νοῦς μὲ
τὰ ἑξῆς τρία πάθη: τὴν φιλαργυρία, τὴν κενοδοξία καὶ τὴν ἡδονή. Ἡ γνώση καὶ ἡ
πίστη, ποὺ εἶναι σύντροφοι τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, ἀπὸ τίποτε ἄλλο δὲν
ἀδυνάτισαν παρὰ ἀπὸ τὶς τρεῖς αὐτὲς κακίες. Ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ καὶ οἱ πόλεμοι
καὶ οἱ φόνοι καὶ ὅλος ὁ κατάλογος τῶν λοιπῶν κακῶν ἐξ αἰτίας τῶν προηγουμένων
αὐτῶν παθῶν ἰσχυροποιήθηκαν πάρα πολὺ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων».
«Καλός χρόνος στην αφεντιά σας…» -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Συμφωνούμε με το άσμα της
Άλκηστης Πρωτοψάλτη «η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα». Όντως έτσι
είναι. Αλλά πόσοι, ιδίως από τις πολιτικές και επιχειρηματικές ελίτ,
προβληματίζονται «τί ψυχή θα παραδώσουν;».
Σοβεί εν κρυπτώ και εν
μέρει έρχεται στην επιφάνεια μια υπερκινητικότητα για το σκοπιανό. Αυξημένο και
πιεστικό ‘ενδιαφέρον’ του διεθνούς παράγοντος να εντάξει τα προβληματικά Δυτικά
Βαλκάνια στους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Ιδέα του είναι ότι έτσι θα τα ‘σώσει’
από την επιρροή της Μόσχας. Οι Νατοϊκοί πρέπει να αισθάνονται βαρύτατες ενοχές
για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τον όλεθρο που προκάλεσαν στους κατοίκους
των περιοχών αυτών με τις εγκληματικές επεμβάσεις τους.
Τη Λ΄ (30η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος ΓΕΔΕΩΝ του Νέου.
Γεδεών ο νεοφανής αστήρ του νοητού
στερεώματος και νέος Οσιομάρτυς κατήγετο από το χωρίον Κάπουρνα της επαρχίας
της Δημητριάδος, κείμενον πλησίον της Μακρυνίτσας, κωμοπόλεως της ιδίας
Δημητριάδος, γεννηθείς από γονείς ευσεβείς και Ορθοδόξους. Και ο μεν πατήρ του
ωνομάζετο Αυγερινός, η δε μήτηρ του Κυράτζα, είχε δε και άλλους τρεις αδελφούς
κατά σάρκα και τέσσαρας αδελφάς, αλλ΄ αυτός ήτο ο πρωτότοκος των άλλων,
ονομαζόμενος Νικόλαος. Επειδή δε ο πατήρ του Αγίου περιέπεσεν εις δυστυχίαν
λόγω της βαρείας φορολογίας, και δεν ηδύνατο να εξοικονομήση τα προς το ζην
αναγκαία εις την πατρίδα του Κάπουρνα, αναχωρήσας εκείθεν κατώκησεν εις εν
χωρίον ονομαζόμενον Γιερμή με όλην την οικογένειάν του, φέρων ομού και τον
Άγιον, δώδεκα χρόνων ηλικίαν έχοντα τότε.
Οσμή σκανδάλου στον Αγιο Νικόλαο Ν. Υόρκης
Εκετνές δημοσίευμα των «New York Times» στο οποίο διατυπώνονται ερωτήματα σχετικά με τη διαχείρηση των αδειών
Από τη
Θεανώ Καρούτα
Εκτενές άρθρο για την αύξηση των δαπανών, τη διαχείριση των δωρεών και την ενδεχόμενη κακοδιαχείριση των οικονομικών για την ανακατασκευή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, στο μνημείο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, φιλοξενεί η εφημερίδα «New York Times». Τα ερωτήματα, που προς ώρας μένουν αναπάντητα, γεννήθηκαν όταν η κατασκευάστρια εταιρία Skanska USA ανακοίνωσε πως αναστέλλει προσωρινά τις εργασίες ανέγερσης του ναού που καταστράφηκε στην τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου.
Από τη
Θεανώ Καρούτα
Εκτενές άρθρο για την αύξηση των δαπανών, τη διαχείριση των δωρεών και την ενδεχόμενη κακοδιαχείριση των οικονομικών για την ανακατασκευή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, στο μνημείο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, φιλοξενεί η εφημερίδα «New York Times». Τα ερωτήματα, που προς ώρας μένουν αναπάντητα, γεννήθηκαν όταν η κατασκευάστρια εταιρία Skanska USA ανακοίνωσε πως αναστέλλει προσωρινά τις εργασίες ανέγερσης του ναού που καταστράφηκε στην τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου.
Τη Λ΄ (30η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Οσίας ΘΕΟΔΩΡΑΣ της από Καισαρίδος.
Θεοδώρα
η Οσία ήτο κατά τους χρόνους Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου του πατρός Κωνσταντίνου του
Κοπρωνύμου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ψιζ΄ - ψμα΄ (717 – 741), καταγομένη
από γένος λαμπρόν και περιφανές, θυγάτηρ πατρός μεν Θεοφίλου, πατρικίου το
αξίωμα, μητρός δε Θεοδώρας. Η μήτηρ της δε αύτη επί πολλά έτη ούσα στείρα και
περίλυπος δια την στείρωσιν, παρεκάλει τον Θεόν και την Υπεραγίαν Θεοτόκον να
της χαρίση τέκνον, εισήκουσε δε ο Θεός τής δεήσεώς της και έδωκεν εις αυτήν την
χάριν, την οποίαν εζήτει, δια της Αγίας Άννης της μητρός της Θεοτόκου. Εγέννησε
λοιπόν την Οσίαν ταύτην Θεοδώραν, η οποία όταν έφθασεν εις ηλικίαν τινά ωδηγήθη
εις τον Ναόν της Αγίας Άννης και αφιερώθη εις το Μοναστήριον αυτής, το
λεγόμενον Ριγίδιον, ως θεϊκόν τι αφιέρωμα· όθεν θεοσεβώς και ευτάκτως ωδηγείτο
υπό της Ηγουμένης και εδιδάσκετο τα ιερά γράμματα.
Τη Λ΄ (30η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος ΑΝΥΣΙΑΣ της εν Θεσσαλονίκη.
Ανυσία η Αγία του Χριστού Οσιομάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους Μαξιμιανού
του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 286 – 305 καταγομένη εκ Θεσσαλονίκης, θυγάτηρ
γονέων ευσεβών και πολύ πλουσίων, μετά τον θάνατον των οποίων έζη η Αγία κατ’
ιδίαν ησυχάζουσα και ευαρεστούσα τον Θεόν δια της πληρώσεως των θείων εντολών.
Ταύτην την Αγίαν πορευομένην ποτέ εις την Εκκλησίαν, κατά το σύνηθες, απήντησε
στρατιώτης τις ειδωλολάτρης και συλλαβών αυτήν την έσυρεν εις τους βωμούς των
ειδώλων αναγκάζων αυτήν να θυσιάση εις τους δαίμονας. Επειδή δε η Αγία
ωμολόγησε Θεόν τον Χριστόν και έπτυσεν εις το πρόσωπον του μιαρού εκείνου,
ωργίσθη ο αλιτήριος και διεπέρασε την πλευράν της Αγίας δια του ξίφους του,
λαβούσης ούτω της μακαρίας Ανυσίας τον αμάραντον του Μαρτυρίου στέφανον.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)