π. Θεόδωρος Ζήσης: Νέα συμπληρωματική αποτίμηση της "Συνόδου" της Κρήτης

Εἰσαγωγικὰ

Ἔχουν γραφῆ καὶ λεχθῆ πολλὰ καὶ σημαντικὰ γιὰ τὴν λεγόμενη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ συνῆλθε στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης ἀπὸ 19-26 Ἰουνίου τοῦ 2016.

Ἡ προετοιμασία της διήρκεσε περισσότερα ἀπὸ πενήντα χρόνια, τὰ ἀποτελέσματα ὅμως καὶ οἱ ἀποφάσεις της διέψευσαν τὶς προσδοκίες τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος καὶ ἐπιβεβαίωσαν τὶς ἀνησυχίες ἐξεχόντων κληρικῶν καὶ θεολόγων, μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ Ἅγιοι Ἰουστῖνος Πόποβιτς καὶ Παΐσιος Ἁγιορείτης, οἱ ὁσιακῆς βιοτῆς Γέροντες Δανιὴλ Κατουνακιώτης καὶ Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὁμολογητὴς ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης καὶ ἄλλοι. Οἱ ἀνησυχίες τους συνίσταντο εἰς τὸ ὅτι ἡ μεθοδολογία καὶ ἡ θεματολογία τῆς «Συνόδου» δὲν ἀκολουθοῦσαν τὸν ὀρθόδοξο πατερικὸ δρόμο, τὸ δὲ κίνητρο τῶν ὀργανωτῶν δὲν ἦταν ἡ ἐπίλυση ἐπειγόντων καὶ φλεγόντων ποιμαντικῶν καὶ δογματικῶν προβλημάτων, ἀλλὰ ἡ ὑποστήριξη τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ συνοδικὴ εἰσαγωγή του μέσα στὴν Ἐκκλησία.

***

Ο telemaxos doumanis άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης: Νέα συμπληρωματική αποτίμηση τη...":

xristianorthodoxipisti.blogspot.gr: Ο ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ,Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ 1920 ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , ΚΑΙ Η...
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2017/08/1920-2016.html

ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΑΣ

Η Εκκλησία του Χριστού, ευλογημένοι Χριστιανοί, εορτάζει σήμερον, Κυριακήν προ της Χριστού Γεννήσεως, την μνήμην πάντων των από Αδάμ μέχρι του Ιωσήφ του Μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου ευαρεστησάντων τω Θεώ, καθώς αυτούς γενεαλογεί ο ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος και όσους ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς από Αδάμ μέχρις Αβραάμ αριθμεί ως επίσης και πάντων των Προφητών και Προφητίδων, επειδή αυτοί εγένοντο αρχηγοί του γένους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού κατά σάρκα και διότι αυτοί προείπον περί της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, από των οποίων τας προφητείας και ημείς επιστεύσαμεν εις Αυτόν.                                                                                                 

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Τη ΙΘ΄ (19^η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΥ και της Αγίας ΑΓΛΑΪΔΟΣ της Ρωμαίας.                                                                                          

Βονιφάτιος ο Άγιος Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του αντιχρίστου βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284- 305), ήτο δε εις την Ρώμην δούλος της Αγλαϊδος, ήτις ήτο γυνή συγκλητική, θυγάτηρ Ακακίου ανθυπάτου Ρώμης. Αύτη δε η Αγλαϊς, ούσα από γένος λαμπρότατον, ήτο και ωραία εις το κάλλος του σώματος, αλλά και πλουσία πολύ από χρήματα, και από άλλα αγαθά πρόσκαιρα, εκ των οποίων ήτο παραδεδομένη εις τας σαρκικάς ηδονάς, καθώς δυστυχώς πράττουν οι περισσότεροι εκ των εχόντων ταύτα, διότι με το να έχουν πολλά, εκτελούν της σαρκός τα θελήματα. Ήτο δε ο Βονιφάτιος γνωστικός και ωραίος άνθρωπος, ελεήμων κατά πολλά και συμπαθής προς τους πένητας, η δε κυρία του Αγλαϊς είχε καταστήσει αυτόν οικονόμον της περιουσίας της και γραμματέα της. Ούτος λοιπόν, καθό άνθρωπος, ενικάτο από τον οίνον και από τον έρωτα της κυρίας του, επειδή εκείνη δεν είχεν άνδρα, και καθ΄ εκάστην ημάρτανον·

Διαβάζουμε ἕνα φοβερὸ παράδειγμα φιλαργυρίας καὶ ἴασή της στὸν βίο τοῦ Ὁσίου Παρθενίου Λαμψάκου.

Κάποτε περνώντας ὁ Ὅσιος ἀπὸ κάποια πόλι, βρῆκε τὸν Μητροπολίτη της πολὺ ἄρρωστο. Ὁ Ὅσιος κατάλαβε τὴν αἰτία τῆς ἀσθενείας του, ἡ ὁποία προερχόταν ἀπὸ τὴν φιλαργυρία καὶ μάλιστα ἀδικοῦσε τοὺς πτωχούς, καὶ τοῦ λέγει. «Γνώριζε ὅτι ἡ θλίψη αὐτὴ προῆλθε σὲ σένα ἀπὸ ψυχικὴ ἀσθένεια καὶ μάλιστα ἐπειδὴ ἀδίκησες πτωχούς. Ἐὰν ἀποδώσης τὸ ἄδικο, θὰ γίνης καλὰ καὶ στὴν ψυχή σου καὶ στὸ σῶμα. Ἐὰν ὅμως περιφρονήσης τὰ λόγια μου, οὔτε τὸ σῶμα θὰ γιατρευτῆ, οὔτε καὶ ἡ ψυχή σου». Πράγματι ὁ Ἀρχιερεὺς μετανόησε γιὰ τὴν ἀδικία ποὺ εἶχε κάνει, ἐξομολογήθηκε καὶ κάλεσε τὸν οἰκονόμο του νὰ φέρη τὸ ταμεῖο του. Τότε ὁ Μητροπολίτης τὸ ἔδωσε στὸν Ἅγιο νὰ τὸ κάνη ὅπως θέλει. Ὁ Ἅγιος ὅμως τοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς: «Ἐσὺ πρέπει νὰ τὸ μοιράσης μὲ τὰ ἴδια τὰ χέρια σου». Ἔτσι ἔκανε ὁ Μητροπολίτης, μοίρασε ὅσα εἶχε ἄδικα συγκεντρώσει καὶ θεραπεύτηκε τελείως σωματικὰ καὶ ψυχικά.

Τη ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΜΙΧΑΗΛ ο Σύγκελλος και Ομολογητής εν ειρήνη τελειούται.

Μιχαήλ ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο εκ της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ, υιός ευσεβών γονέων. Παιδευθείς και μαθών δε εις το άκρον την τε έξω σοφίαν των Ελλήνων και την ιδικήν μας, έγινε Μοναχός· αλλά και η μήτηρ αυτού μετά των θυγατέρων της εκουρεύθη Μοναχή εις Μοναστήριον γυναικείον, αφού απέθανεν ο πατήρ του. Επειδή δε καλώς και θεοφιλώς ο θείος ούτος Μιχαήλ επολιτεύθη υποβάλλων τον εαυτόν του εις πάσαν σκληραγωγίαν, χειροτονείται Πρεσβύτερος. Έπειτα ευρών ήσυχον σπήλαιον, εισέρχεται εις αυτό όταν οι Άγιοι Θεόδωρος και Θεοφάνης οι Ομολογηταί και Γραπτοί έγιναν Ιερείς και λειτουργοί του Κυρίου και επήγαν προς τον Όσιον Μιχαήλ, ο οποίος καθίσταται παρά του Ιεροσολύμων Σύγκελλος.

Η απάντηση των Κωνσταντινουπολιτών

Οι παραβάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης σε βάρος των Ελλήνων της Πόλης

Aπό τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*

Για την πολυσυζητημένη επίσκεψη του προκλητικού Τούρκου προέδρου Ερντογάν νομίζω ότι την καλύτερη κριτική μπορούμε να αντλήσουμε από την επιστολή-απάντηση που του απέστειλε ο ιστορικός Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών. Το σωματείο αυτό ιδρύθηκε το 1928 και εδρεύει στην Καλλιθέα. Παραθέτω αποσπάσματα από την «Ανοικτή Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας», η οποία δημοσιοποιήθηκε στις 13/12/2017:
«...Είπατε για τη μη αναγραφή πινακίδων με την ένδειξη “τουρκικό”, ωσάν στην Πόλη να επιτρέπεται να αναγράφεται “ελληνικό”. Σας πληροφορούμε ότι στην Κωνσταντινούπολη όχι μόνο ξηλώθηκαν οι ιστορικές επιγραφές στην ελληνική γλώσσα από όλα τα εξωτερικά των κτηρίων, αλλά και μέσα στα σχολεία ξηλώθηκαν ακόμη και τα μάρμαρα που ανέγραφαν τα ονόματα των δωρητών επειδή ήταν στην ελληνική. Στους Ελληνες μαθητές απαγορεύτηκε να μάθουν την Ιστορία τους. Το μάθημα των Νέων Ελληνικών αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα του Γυμνασίου.

Οι τρεις γίγαντες του Διαβόλου. -- Του Οσίου Μάρκου του ασκητού.

Η υπόθεση του λόγου μας βλέπει τους τρεις δυνατούς και ισχυρούς των αλλοφύλων γίγαντες, πάνω στους οποίους έχει στηριχθεί ολόκληρη η εχθρική δύναμη του νοητού Ολοφέρνους. Όταν λοιπόν κατατροπωθούν και νεκρωθούν αυτοί, τότε με ευχέρεια πέφτει και αδυνατίζει όλη η δύναμη των πονηρών πνευμάτων. Αυτοί που θεωρούνται οι τρεις ισχυροί γίγαντες του πονηρού είναι η άγνοια, η μητέρα όλων των κακών, η λήθη (λησμοσύνη), η αδελφή της, που συνεργάζεται και συναγωνίζεται μαζί της και η ραθυμία που υφαίνει το σκοτεινό του μελανού νέφους ρούχο και κάλυμμα της ψυχής.

Τη ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΦΛΩΡΟΥ Επισκόπου Αμινσού.

Φλώρος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων Ιουστίνου (565-578), Τιβερίου (578- 582), και Μαυρικίου (582-602), πατρός μεν Φλώρου και εκείνου ονομαζομένου, μητρός δε Ευφημίας. Έγινε δε ούτος έμπειρος πάσης παιδείας, τόσον της εξωτερικής των Ελλήνων, όσον και της εσωτερικής των ιερών και θείων Γραφών. Και πρώτον μεν καθίσταται γραμματεύς βασιλικός, έπειτα αναβιβάζεται εις το αξίωμα του πατρικίου· λαβών δε γυναίκα, έγινε και πατήρ. Επειδή δε τα τέκνα και η γυνή του απέθανον υπό λοιμικής ασθενείας, τούτου ένεκα αυτός ενδύεται το Μοναχικόν Σχήμα και ησυχάζει εις εν κτήμα του, το οποίον κατείχεν εις τον τόπον τον καλούμενον Ανάπλουν· έπειτα δια την αρετήν του χειροτονείται Επίσκοπος Αμινσού, ήτις είναι πόλις της Καππαδοκίας Σαμσούν και Εμήδ υπό των Τούρκων καλουμένη. Πορευθείς λοιπόν εις την επαρχίαν του, καλώς ωκονόμησε το εμπιστευθέν εις αυτόν ποίμνιον, και πλείστας ποιήσας θαυματουργίας, προς Κύριον εξεδήμησεν. 

Να ξεπηδήσει κάποιος τιμωρός απ’ τα κόκκαλα βγαλμένος των Ελλήνων τα ιερά -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Υπάρχει ένας παλαιός μύθος που, αν και «αισωπίζει», δεν περιλαμβάνεται στο σώμα των μύθων του μεγάλου μυθογράφου: Ο σκορπιός που ήθελε να μετακινηθεί στην απέναντι όχθη του ποταμιού, επειδή δεν ήξερε κολύμπι, πρότεινε στον βάτραχο να τον μεταφέρει στη πλάτη του.

Στις εύλογες αντιρρήσεις του βατράχου ότι δεν μπορεί να το κάνει, αφού ο επίδοξος επιβάτης διαθέτει δηλητηριώδες κεντρί, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να το χρησιμοποιήσει, ο σκορπιός αντέτεινε με όρκους ότι αποκλείεται να αδικοπραγήσει, αφού σ’ αυτήν τη περίπτωση θα κινδύνευε και ο ίδιος να πνιγεί. Έτσι ο βάτραχος ενέδωσε και απεδέχθη την μεταφορά.

ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΑΣ! -- Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

...Το γεγονός αυτό  προκάλεσε αναστάτωση στην ψυχή του Ελληνόψυχου Εκπαιδευτικού κ. Νατσιού, ο οποίος έγραψε το παρακάτω κείμενο. Σας το παραδίδουμε με την υποσημείωση, ότι το προσυπογράφουμε!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΛΦΟΙ,  ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ!

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΩΚΕΤΑΙ!

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ!

Η ΓΗ ΜΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟ, ΚΑΤΑΚΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΕΘΝΕΙΣ!

ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΑΣ! 
Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΕΤΑΙ!

Σας ερωτώ: 
Τι θα κάνετε; Θα τα δεχθείτε όλα αυτά;      

Αίγιον, 18 Δεκεμβρίου 2017

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ  ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

***

 Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΦΕΝ...":

Αυτό το κείμενο είναι του Αμβρόσιου ή του κ. Νάτσιου? Τον ενδιαφέρει τον Αμβρόσιο πράγματι ο αποχριστιανισμός? Η Εκκλησία του Χριστού περισσότερο κινδυνεύει από τους Οικουμενιστές παρά από τους Μουσουλμάνους.....
Η Ελλάδα του σήμερα δεν αξίζει να σωθεί δυστυχώς....ίσως αξίζει γι αυτούς τους λίγους αλλά και πάλι όχι χωρίς φρικτές συνέπειες.....Τα δε νησιά που απειλούνται περισσότερο είναι αυτά που σε πολλά λατρεύεται η ψευδοθεότητα και ο ψευδόχριστος.....
Δείτε την περίπτωση του Χαλεπιού....Σχεδόν ξεθεμελιώθηκε ολόκληρη η πόλη....το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της είτε πέθανε είτε μετανάστευσε και παρ όλα αυτά οι "Χριστιανοί" που απέμειναν για να "ξορκίσουν" το κακό αφιέρωσαν την πόλη στην Φάτιμα και φρόντισαν να περιφέρουν το είδωλό αυτής της ψευδοθεότητας στις κεντρικές γειτονιές της πόλης......
Αυτό είναι μια μικρογραφία του μέλλοντος και του τί περιμένει τον πλανήτη μετά τον πόλεμο.....
https://www.youtube.com/watch?v=TN8wNBGhaaE

Τη ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΒΙΟΤΟΥ.

Ευβίοτος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού του Γαλερίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τε-τια΄ (305-311), καταγόμενος εκ της κώμης Πωκετούς, ήτις ευρίσκετο εις την Ασίαν και υπήγετο εις το θέμα το καλούμενον του Οψικίου. Εις την κώμην αυτήν εγεννήθη και ανετράφη ο Όσιος και εις αυτήν έλαβε και το τέλος της ζωής του. Επειδή δε ο Άγιος ούτος διήγε ζωήν θεάρεστον και παν είδος αρετής ειργάζετο, τούτου ένεκα εδοκίμασε πολλά κακά υπό των ειδωλολατρών, περιφερόμενος εις διάφορα μέρη και δενόμενος και δερόμενος. Μάλιστα δε και εξαιρέτως έπασχεν όλα ταύτα, διότι ετέλει πολλά θαύματα, δια δε των θαυμάτων του πολλούς απίστους επέστρεφεν εις την Πίστιν του Χριστού.

ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Γνώρισμα ζωής και πλούτος ακριβός του ανθρώπου η Ελπίδα. Ανάσα της ψυχής του όχι απλώς ισάξια, αλλά αναγκαιότερη από του σώματος την ανάσα. Την θαύμασαν όλοι από τα πανάρχαια χρόνια. Την απεικόνισαν με χρώματα εξαίσια οι ζωγράφοι. Της έπλεξαν εγκώμια και ύμνους οι ποιηταί. Εμβάθυναν στο νόημά της οι σοφοί. Μα και τους απλούς ανθρώπους συγκίνησε η παρουσία της. Την καμάρωσαν ως την πολυτιμότερη περιουσία τους εκείνοι, που αισθάνθηκαν να τους φουσκώνει τα στήθη το χαρούμενο φτερούγισμά της κι ένιωσαν διπλά έρημοι και δυστυχισμένοι εκείνοι, που στερήθηκαν τη συντροφιά της.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΙΑΤΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Τη ΙΗ΄ (18^η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ και των συν αυτώ. H Αγία Μάρτυς Ζωή. Ο Άγιος Μάρτυς Τραγκυλίνος. Ο Άγιος Μάρτυς Κλαύδιος. Ο Άγιος Μάρτυς Τιβούρτιος. Ο Άγιος Μάρτυς Κάστουλος. Οι Άγιοι Μάρτυρες Μάρκος και Μαρκελλίνος.                                                                                              

Σεβαστιανός ο ένδοξος Μάρτυς του Κυρίου και οι μετ΄ αυτού συναθλήσαντες και ανωτέρω αναφερόμενοι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τον καιρόν των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού (284- 305) και Μαξιμιανού (286- 305), οίτινες υπερτέρησαν εις κακίαν και απανθρωπίαν πάντας τους προ αυτών βασιλείς, διότι τόσον διωγμόν εκίνησαν κατά των Χριστιανών οι άχρηστοι και ασύνετοι, ώστε δεν εχωρούσαν οι Άγιοι εις τα δεσμωτήρια.

English Liturgy and Kids Fun Day -- St Ioannis Greek Orthodox Church, Parramatta - Αυστραλία

Ενέργεια της Χάριτος και ενέργεια του Πονηρού. -- Του αγίου Διαδόχου, Επισκόπου Φωτικής.

Όπως όταν ένας άνθρωπος σε χειμώνα καιρό στέκεται έξω στην ύπαιθρο και βλέπει ολότελα προς την ανατολή κατά την αρχή της ημέρας η μπροστινή πλευρά του σώματός του θερμαίνεται σιγά-σιγά ολόκληρη από τον ήλιο, ενώ η οπίσθια πλευρά του μένει ολόκληρη δίχως θερμότητα, διότι ο ήλιος δεν πέφτει πάνω του κατακέφαλα. Έτσι και αυτοί που βρίσκονται στην αρχή της πνευματικής ενεργείας. Περιθάλπονται βέβαια μερικώς κάποτε-κάποτε από την αγία Χάρη του Θεού στην καρδιά, γι΄ αυτό και ο νους τους αρχίζει να καρποφορεί πνευματικά. Μένουν όμως φανερά μέρη της καρδιάς, που φρονούν ακόμα σαρκικά για το ότι δεν καταυγασθήκανε από το άγιο φως της Χάριτος όλα τα μέλη της καρδιάς με βαθειά αίσθηση. Αυτό ακριβώς το πράγμα, επειδή δεν το κατάλαβαν μερικοί νόμισαν ότι μέσα τους κλείνουν δυό υποστάσεις, σαν η μια να αντικαθιστά την άλλη μέσα στο νου των αγωνιστών.

Τη ΙΖ΄ (17η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ο Νέος, ο εκ Ζακύνθου μεν ορμώμενος, Αρχιεπίσκοπος δε Αιγίνης γενόμενος, εν ειρήνη τελειούται.

Διονύσιος ο θείος Πατήρ ημών ο Νέος είχε πατρίδα την περίφημον νήσον Ζάκυνθον, εις την οποίαν εγεννήθη κατά το έτος αφμζ΄ (1547), Ιουνίου (21^η), από γονείς ευσεβείς, ενδόξους και ευγενείς· ο πατήρ του ωνομάζετο Μώκιος, την επωνυμίαν Σιγούρος και η μήτηρ του Παυλίνα. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις ηλικίαν δεκτικήν μαθήσεως, εδόθη εις θεοσεβείς και σοφούς διδασκάλους, ως ευφυής δε όπου ήτο εις τον νουν, έμαθεν εις ολίγον καιρόν όσα μαθήματα ήσαν αρκετά να του φωτίσουν την διάνοιαν δια να καταλάβη την πλάνην του κόσμου, του προσκαίρου βίου την ματαιότητα και την της ψυχής αθανασίαν. Επειδή δε προέκοπτε καθ΄ εκάστην εις πράξεις εναρέτους και θεοσέβειαν, έκρινε καθ΄ εαυτόν να γίνη στρατιώτης του επουρανίου Βασιλέως Θεού, δια να δυνηθή νικών τους τρεις θανατηφόρους εχθρούς, τον κόσμον, την σάρκα και τον διάβολον, να απολαύση ως νικητής τροπαιούχος τον αμάραντον της δόξης στέφανον.

Μνήμη θανάτου του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος.

«Δεν θα παραλείψω να σου παρουσιάσω και την ιστορία του Χωρηβίτου. Αυτός ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχήν του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήση βαρύτατα και να φθάση στο σημείο, ώστε επί μία ώρα να φαίνεται ότι απέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελλιού του, έμεινε κλεισμένος δώδεκα χρόνια χωρίς να ομιλήση καθόλου με κανένα. Δεν γευόταν δε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν πάντοτε σκεπτικός χύνοντας θερμά δάκρυα. Μόνο όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που εγνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέση ποτέ πλέον να αμαρτήση». Εμείς δε εθαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχη μεταμορφωθή τόσο απότομα. Και αφού τον εθάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο, ύστερα από μερικές ημέρες αναζητήσαμε το άγιό του λείψανο, αλλά δεν το ευρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος επληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοιά του».

Τη ΙΖ΄ (17η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου και αειμνήστου Πατρός ημών ΣΤΕΦΑΝΟΥ του Ομολογητού, του πρότερον καλουμένου ΔΟΥΝΑΛΕ.

Στέφανος ο Όσιος Πατήρ ημών ο προ της χειροτονίας του καλούμενος Δουναλέ ή Δουνάλε ήτο πρότερον άρχων της ιδίας αυτού χώρας, η οποία είναι νήσος παρ΄ άλλων μεν ονομαζομένη Νιβερτία, παρ΄ άλλων δε Βερρόη και βρεχομένη μεν από τον Ατλαντικόν Ωκεανόν, ευρισκομένη δε πλησίον εις τα Γάδειρα, τα εν τη Ισπανία. Ούτος λοιπόν είχε πλούτον πολύν και ανετράφη με ευσεβή πίστιν και χριστιανικώτατα δόγματα, ζων περισσότερον εις τον Θεόν, παρά εις τους ανθρώπους. Όθεν όλα του κόσμου τα πράγματα σκύβαλα λογισάμενος ο αοίδιμος, αφήκε την εξουσίαν εις τους υιούς του και μεταβ΄ς εις την Ρώμην, ενδύεται το Μοναχικόν σχήμα, το του σταυροφόρου δηλαδή, υπό του Πάπα Αγαπητού. Μετά ταύτα αναχωρήσας εκείθεν ο Όσιος, πορεύεται εις την περίφημον Κωνσταντινούπολιν, εις την οποίαν συνωμίλησε με τον Πορφυρογέννητον βασιλέα Κωνσταντίνον Ζ΄ εν έτει 919, υπό του οποίου στέλλεται εις τα Ιεροσόλυμα (ζητήσας αυτό ο ίδιος παρ΄ εκείνου, το να σταλή δηλαδή).