Τη αυτή ημέρα A΄ (1η) Δεκεμβρίου ο Άγιος ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ο Ελεήμων εν ειρήνη τελειούται.

Φιλάρετος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου και Ειρήνης των βασιλέων εν έτει ψπ΄ (780), κατήγετο δε από τα μέρη της Παφλαγονίας, εκ πόλεως ονομαζομένης Άμνεια, ήτις υπήγετο εις την Μητρόπολιν της Γάγγρας. Ήτο δε ο μακάριος όντως φιλάρετος, διότι κατά το όνομα ήτο και εις τας πράξεις ευσεβής και ενάρετος και πολλά πλούσιος ψυχή τε και σώματι.

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός"


ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Ναούμ προφήτου, Φιλαρέτου οσίου, Θεοκλήτου.


Ναούμ ο Άγιος Προφήτης ήτο από Ελκεσέμ πέραν εις Βατταρείμ, καταγόμενος από την φυλήν του Συμεών, ακμάσας προ Χριστού έτη υξ΄ (460), προεφήτευσε δε μετά τον Προφήτην Ιωνάν και έδωκε σημείον δια την πόλιν Νινευϊ, ότι αυτή θέλει αφανισθή εκ γλυκέων υδάτων και από πυρκαϊάν υπόγειον, της προφητείας του ταύτης πληρωθείσης και δια των έργων· διότι η περί την Νινευϊ λίμνη, πλημμυρίσασα από σεισμόν, κατεπόντισεν αυτήν και το πυρ, προερχόμενον από την έρημον, κατέκαυσε το υψηλότερον μέρος τής πόλεως. Ταύτα προφητεύσας εναντίον της Νινευϊ και συγγράψας την προφητικήν του βίβλον, την εις τρία κεφάλαια διηρημένην, εκοιμήθη εν ειρήνη και ετάφη εις την εαυτού γην. Ερμηνεύεται δε Ναούμ Ανάπαυσις ή Παράκλησις εγώ πάσιν ή φρόνημα ή υπόληψις.

O Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος για το Ισλάμ


Μέγας Αθανάσιος: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου"

Ο Μέγας Αθανάσιος απαντά στην ερώτηση "Πως και τινές αιρετικοί ποιούσι πολλάκις σημεία": "Τούτο ημάς ουκ οφείλει ξενίζειν. Ηκούσαμεν γαρ του Κυρίου λέγοντος, ότι πολλοί εν εκείνη τη ημέρα ερούσι: "Κύριε, ουκ εν τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;" και ερεί αυτοίς: "Αμήν λέγω υμίν, ουδέποτε έγνων υμάς, αποχωρήται απ' εμού εργάται της ανομίας". Και πρόσεξε πως, συνεχίζει ο άγιος Πατήρ: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου".

π. Θεόδ. Ζήσης, Κήρυγμα στον απόστολο της Κυρ 26-11-2017 (Εφεσ. δ΄ 1-7)


Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Τό ''τσουνάμι'' της Μάνδρας θεία παιδαγωγία


Ένα αδέσποτο μουλάρι

Ο Ν. Ντραμουντιανός διηγείται μια θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του ʽ 40: 
« Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα. Αποκλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακίδιό του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια « δια την αύριον » και τις καταβροχθίσαμε.
 
Από κει και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Περάσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθικό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όριά της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος ».
 
Τότε μία έμπνευση του λοχαγού μας έκανε το θαύμα! Έβγαλε από τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύρω του:
 

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα. Τίτλοι και υπότιτλοι, διαφλέγοντες, με την φωτιά της εφαμάρτου ηδονής, την φαντασίαν. Προβολή έργων γενετησίου διαστροφής και ολογύμνων οργίων ναρκώνουν, μέχρις απονεκρώσεως την ηθικήν συνείδησιν και μεταμορφώνουν τους θεατάς εις «αγέλην χοίρων πολλών βοσκομένην». δ) Την τηλεόρασιν. Δεν υστερεί εις καταστρεπτικήν επίδρασιν από τον Κινηματογράφον.
***
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.":

Έτσι και γράψετε πανσεξουαλική αγάπη ή γενικά οποιαδήποτε αγάπη όπως και την οικουμενιστική αγάπη ειδικά στην αγγλική - διεθνή γλώσσα θα δείτε και το σύμβολό της. Καμμία Οικουμενική Σύνοδος, κανένας Άγιος, κανένα Ιερό Βιβλίο και Ιερή Γραφή και καμμία Ορθόδοξη και Πατερική Παραδάση δεν το έχει πει ή προωθήσει! Μην το δέχεσθαι. Δεν αντιπροσωπεύει την Ορθόδοξη καρδιά και αγάπη αλλά την σαρκική κ αντίχριστη αγάπη, την αγάπη προς κάθε αμαρτία και κάθε κακό!   

Η 1η Δεκεμβρίου έχει ορισθή παγκοσμίως ως ημέρα του AIDS.

Oι επίσημοι κρατικοί φορείς και οι προοδευτικοί, που προβάλλουν ως αυθεντίες για την καθοδήγηση των παιδιών μας, έχουν ως σύνθημα: Ναι στον έρωτα, Όχι στο AIDS, και εξηγούν ποιος κινδυνεύει από το AIDS. Εμείς με τη σειρά μας θα εξηγήσουμε ποιος δεν κινδυνεύει από το AIDS. Δεν κινδυνεύει από το AIDS αυτός που έχει μια σταθερή σχέση. Αλλά ποιος μπορεί να έχει μια σταθερή σχέση; Αυτός ο οποίος αγαπά. Όποιος αγαπά μπορεί να μείνει σταθερός σε μια σχέση. Δεν εννοούμε βέβαια μια σχέση πρίν από το γάμο. Αλλά μια σχέση που τελικά, με απόλυτο σεβασμό του ενός στο πρόσωπο του άλλου, με μια πορεία άσκησης στην αγάπη, οδηγεί στην κοινωνία της αγάπης. Ναι στον έρωτα σημαίνει ναι στις πολλές σχέσεις. Το όχι στο AIDS σημαίνει, προσέχετε μόνο μη κολλήσετε. Αλλά έχετε διερωτηθεί, τι θα πη, ναι στις πολλές σχέσεις; Ναι στις πολλές σχέσεις θα πη , όχι στην αγάπη και τελικά κανείς δεν μπορεί να προφυλάξη τους νέους μας από τον κίνδυνο του AIDS, ούτε ακόμα και από τα μέσα προφύλαξης που συνιστούν στους νέους μας. Έτσι λοιπόν, το AIDS είναι καρπός μιας αυτονομημένης από την αγάπη σεξουαλικότητας. Ο άνθρωπος στρέφεται γύρω από τον εαυτόν του και αντιμετωπίζει το άλλο ετερόφυλο πρόσωπο σαν αντικείμενο χρήσης και όχι σαν πρόσωπο αγάπης, και τελικά το αποτέλεσμα είναι η καταστροφή της ανθρώπινης προσωπικότητας. Έτσι λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κανείς να μιλήση στους νέους τη γλώσσα της αλήθειας και της ευθύνης. Μην φαντάζεσθε ότι οι νέοι δεν καταλαβαίνουν αυτή τη γλώσσα. Ότι το ναι στον έρωτα σημαίνει όχι στην αγάπη, ότι το ναι στις πολλές σχέσεις οδηγεί τον άνθρωπο στην συναισθηματική αναπηρία, το ξέρουν οι νέοι μας όχι μόνο καλά, αλλά και το ζουν οδυνηρά, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Το ζουν από γονείς που είναι ανάπηροι να αγαπήσουν, γιατί αλλοτριώθηκαν και έμαθαν να  βλέπουν ο ένας γονιός τον άλλο, όχι σαν πρόσωπο αγάπης, αλλά σαν αντικείμενο χρήσης.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ -- Αθωνικά άνθη.

«Όλην εισδεξάμενοι, την νοητήν λαμπηδόνα, του αγίου Πνεύματος, το υπερφυέστατον, χρησμολόγημα, τω βραχεί ρήματι, και πολλή συνέσει, θεοπνεύστως απεφθέγξαντο… άνωθεν λαβόντες, την τούτων αποκάλυψιν…»

Ευαγγέλιον και Πατέρες είναι η αδιάστατος πνευματική συζυγία, η οποία συνιστά και θεμελιοί την αγίαν και Ορθόδοξον ημών Εκκλησίαν επί την αρραγή πέτραν της αληθείας. Είναι τόσον στενώς ηνωμέναι αι δύο αυταί έννοιαι, ώστε να μη δύναται να νοηθή το εν άνευ του άλλου, το Ευαγγέλιον δίχως Πατέρας της Εκκλησίας και Πατέρες άνευ Ευαγγελίου. Εντεύθεν, η Εκκλησία του Χριστού θα ηδύνατο προσφυώς να καλήται και Εκκλησία των Πατέρων. Διότι την υπερφυά παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος εντός της Εκκλησίας, δια των Πατέρων εμάθομεν. Την ερμηνείαν του Ευαγγελίου της Χάριτος του Χριστού οι Πατέρες έδωκαν εις τον κόσμον. Τι θα ήτο η Εκκλησία δίχως «τα πάγχρυσα στόματα του Λόγου», τους «οπλίτας παρατάξεως Κυρίου», τα «όργανα του Αγίου Πνεύματος»; Ίδετε τον κονιορτοποιήσαντα την Εκκλησίαν Προτεσταντισμόν. Καταμάθετε τας αντορθοδόξους καινοτομίας, τας αιρέσεις, τας υπερβολάς, την εγκοσμιότητα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, υποκαταστησάσης την δι’ Αγίου Πνεύματος ποριζομένην ακράδαντον αυθεντίαν των Πατέρων, δια των εξ υψηλοφροσύνης επισφαλών ανθρωπίνων συλλογισμών. Φοβήθητε την επιφαινομένην νόθευσιν του Ευαγγελίου εν τη Εκκλησία.   

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ - ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΣΙΣ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Ανδρέου του Πρωτοκλήτου αποστόλου.

Μορφὴ βιβλική. Φυσιογνωμία προνομιοῦχος καὶ διαλεχτή. Πρῶτος ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀποστόλους γνώρισε τὸν Ἰησοῦ, ἀλλὰ καὶ πρῶτος κλήθηκε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, γι’ αὐτὸ καὶ Πρωτόκλητος. Τὸ ὄνομά του τὸ ἱερὸ κατέχει ἰδιαίτερη θέση στὴν ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων. Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους τοῦ Ἔθνους μας.
 Ὁ Ἀνδρέας καταγόταν ἀπὸ τὴν Βηθσαϊδᾶ τῆς Γαλιλαῖας καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Ἰωνᾶ καὶ ἀδελφὸς τοῦ πρωτοκορυφαίου Ἀποστόλου Πέτρου. Τὸ ἐπάγγελμά του ἦταν ψαράς.
Ἦταν ὅμως ἀπὸ τὶς εὐγενικὲς ἐκεῖνες ψυχές, ποὺ μελετοῦσαν τοὺς προφῆτες καὶ περίμεναν μὲ λαχτάρα τὴν ἐκπλήρωση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Ένας αδερφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα:

“Τι να κάνω;”
Ο Γέροντας του απαντά: “Την ώρα που ο Θεός θα μας επισκεφθεί, για ποιο πράγμα θα ανησυχήσουμε; ”
Του λέει ο αδελφός: “Για τις αμαρτίες μας”.
Λέει λοιπόν ο Γέροντας:
“Ας μπούμε επομένως στο κελί μας και μένοντας εκεί ας θυμόμαστε τις αμαρτίες μας και τότε ο Κύριος θα μας βοηθάει σε όλα”.

Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν επισκόπους φρονούντας τα των ετεροδόξων, που τότε Ορθοδοξία;

Εάν όμως αυτήν την γνώμην ( του Αγίου Ιγνατίου) ηκολούθουν πάντες οι χριστιανοί κατά γράμμα, να ακολουθούν δηλαδή τους επισκόπους εις πάντα, αλλοίμονον τότε, ούτε Ορθοδοξία, ούτε Εκκλησία, ούτε Ορθόδοξος χριστιανός θα υπήρχε σήμερον. Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν τους πατριάρχας και επισκόπους, Απολιναρίους, Μακεδονίους, Ευτυχέας, Διοσκόρους, Σαββελιο-Σεβήρους, Ευσεβίους, Αθηναγόρους, Βαρθολομαίους και μυρίους άλλους, και εδέχοντο και ησπάζοντο τα φρονήματά των, που τότε Ορθοδοξία; Που χριστιανός ευσεβής και ορθόδοξος; Και τι λέγω ανθρώπους πατριάρχας και μητροπολίτας, και δεν λέγω Συνόδους;

ΤΑ ΤΖΑΜΙΑ

Η προστασία της Θράκης μας οφείλει να είναι εθνική υποχρέωση
Από τον
Μανώλη Κοττάκη


Το θέμα της πώλησης των πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία κυριάρχησε χθες στην ατζέντα της επικαιρότητας. Ωστόσο, παρά ταύτα, θα μου επιτρέψετε στο σημερινό σημείωμα να έχω επικεντρωμένη την προσοχή μου αλλού: στη Θράκη. Βλέπετε, εκεί, με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, συμβαίνουν πολύ περίεργα πράγματα, που στο δικό μου το μυαλό αποτελούν σκάνδαλο μεγαλύτερο και από αυτό της Σαουδικής Αραβίας. Και, μάλιστα, με μόνιμες συνέπειες.

Γιατί αποτελεί εθνικό σκάνδαλο; Εξηγούμαι:

Οι εν Κωνσταντινουπόλει Αρχιερείς και Ηγούμενοι καταδικάζουν εγγράφως τον όρον της εν Φλωρεντία Συνόδου. -- από τα πρακτικά της ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας

Ερωτηθέντες οι εν Κωνσταντινουπόλει Αρχιερείς και Ηγούμενοι από τον βασιλέα Ιωάννην διατί δεν δέχονται τα εν Φλωρεντία αποφασισθέντα, ούτοι έδωκαν εις αυτόν έγγραφον απολογίαν διαλαμβάνουσαν εν συντομία τα εξής: Εν πρώτοις ανέφεραν ότι όσα και προφορικώς εξέθεσαν αποτελούν πίστιν αυτών, την οποίαν έτοιμοι είναι να βεβαιώσουν αντί πάσης θυσίας και ότι επιθυμία των είναι να ίδωσι την Εκκλησίαν ειρηνεύουσαν. Εκείνο όμως το οποίον απομακρύνει τούτους από τον όρον της εν Φλωρεντία Συνόδου είναι, εκτός των άλλων, η προσθήκη εις το Άγιον Σύμβολον του «και εκ του Υιού», όπερ αποτελεί ψευδή διδασκαλίαν. Αν δε μερικοί εξαναγκασθέντες υπέγραψαν τον όρον εκείνον, τούτο δεν σημαίνει ότι το ψευδές και κακόδοξον έγινεν αληθές και ορθόδοξον.

π. Ν. Μανώλης, Η Χούφτα... Αφιερωμένο στον μητρ. Φθιώτιδος κ. Νικόλαο


Περί φθόνου. -- Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης

Ερωτήθη μίαν φοράν ένας σοφός: ποια είναι εκείνα τα μάτια, οπού βλέπουσι καλύτερα; τα μαύρα ή τα γαλανά; των ανδρών ή των γυναικών; των ανθρώπων ή των αλόγων ζώων; Απεκρίθη: τα μάτια οπού βλέπουσι καλύτερα είναι εκείνα των φθονερών διατί βλέπουσι και από μακράν, διατί βλέπουσι και τα μικρότερα πράγματα· διατί βλέπουσι και εκείνα οπού δεν είναι. 
 Ένα μόνον πράγμα δεν βλέπουσι, το καλόν· μάλιστα βλέπουσι και τούτο, μα τότε κλαίουσι και σφαλίζουν τα μάτια τους, διά να μη βλέπουσι.
Κρύψου όσον θέλεις, σφαλίσου, παραμέρισε, ησύχαζε μέσα εις το κελίον σου, φύγε και εις την έρημον, διά να ασκητεύης, σε φθάνουσι τα μάτια του Φθονερού και βλέπουσι τι κάνεις. Έχει κάποια τηλεσκόπια και ξανοίγει πολλά μακράν. Ποιος είναι εκείνος ο άνθρωπος, ο πλέον ενάρετος και ο πλέον άγιος, οπού να μην έχη κανένα, ας είναι και παραμικρόν, ελάττωμα; ουδετινάς· ο Θεός μόνος είναι αναμάρτητος, και καθαρός από ρύπου.