Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια!

Η αντίσταση κατά της μεγάλης και καταστροφικής νέας θρησκείας που ονομάζεται Οικουμενισμός είναι ελαχίστη. Υπάρχουν πολλοί που γράφουν, κηρύττουν και διαμαρτύρονται εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά πρακτικά μέτρα, όπως, διακοπή μνημοσύνου και επικοινωνίας, όπως μας διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες μας, δεν παίρνουν. Επί πλέον δε, στρέφονται και εναντίον εκείνων που ακολουθούντες το παράδειγμα και την διδασκαλία των αγίων μας, διακόπτουν κάθε επικοινωνία Εκκλησιαστική με τους δεδηλωμένους Οικουμενιστές.

Σχέδιο Μουσουλμανοποιήσεως της Ελλάδος !

Ο Γ.Σαγιάς καλεσμένος του δημοσιογράφου Χρήστου Δημητριάδη στην ΠΕΛΛΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ 

Πηγή: http://agonasax.blogspot.ca/

ΚΥΡΙΑΚΗ 30/ 10/ 2016 – Ε΄ ΛΟΥΚΑ -- «Και εν τω άδη επάρας τους οφθαλμούς αυτού, υπάρχων εν βασάνοις, ορά τον Αβραάμ από μακρόθεν και Λάζαρον εν τοις κόλποις αυτού»

Ο αυθεντικός πλούτος

Η φιλαργυρία των Γραμματέων και των Φαρισαίων στάθηκε αφορμή για να μας προσφέρει ο Χριστός την παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου, η οποία βρίθει μηνυμάτων και νοημάτων ουράνιας εμβέλειας και ακτινοβολίας. Οι Φαρισαίοι έβλεπαν σαν εύνοια του θεού την εξασφάλιση υλικών αγαθών και χρημάτων και κατ’ επέκταση σαν αποδεικτικό στοιχείο και πιστοποίηση του «καλού εαυτού τους». Με αυτό τον τρόπο δικαίωναν τον εαυτό τους μπροστά στους ανθρώπους και αδιαφορούσαν βέβαια για την εσωτερική τους ακαταστασία και κυρίως την αξεπέραστη υποκρισία τους που αποτύπωναν τις πραγματικές προθέσεις και διαθέσεις τους. Αυτή ακριβώς η αντίληψη δυστυχώς διαπερνά στο χρόνο και φθάνει μέχρι και τις δικές μας μέρες με διάφορες μορφές και εφαρμογές. Γι’ αυτό και επιβάλλεται μεγάλη προσοχή για να μην πέσουμε στην παγίδα που τόσο αδίστακτα στήνει η φαρισαϊκή υποκρισία. Η εγωιστική καλοπέραση σ’ αυτό τον κόσμο, μπορεί να μας οδηγήσει στην απώλεια της κοινωνίας της αγάπης του Θεού, δηλαδή της Ουράνιας Βασιλείας. Αντίθετα, οι δοκιμασίες της ζωής μπορεί να λειτουργήσουν ως δείκτες που παραπέμπουν στον Παράδεισο, αρκεί να τις αποδεχόμαστε με πίστη, υπομονή και ελπίδα. Ζωτικής σημασίας επομένως μηνύματα που μας προφυλάσσουν από επικίνδυνες παγίδες, δίνονται μέσα από την παραβολή του πλούσιου και του πτωχού Λαζάρου. Αξίζει τον κόπο να εξετάσουμε την περίπτωσή τους.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Αναστασίας Ρωμαίας, Αβρααμίου οσίου.

Ἡ Ὅσια Ἀναστασία ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ρώμη. Ὅταν πέθαναν οἱ πλούσιοι γονεῖς της, διαμοίρασε τὴν περιουσία ποὺ κληρονόμησε στοὺς φτωχοὺς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ μοναστήρι.

Ὅταν τὴν συνέλαβε ὁ ἡγεμόνας Πρόβος, ὑπενθύμισε στὴν Ἀναστασία τὴν ἀνθηρὴ νεότητά της, γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. Τότε, δυναμικὴ ὑπῆρξε ἡ ἀπάντηση τῆς Ἀναστασίας: «Ἐγώ, εἶπε, μία ὡραιότητα καὶ νεότητα γνωρίζω, ἐκείνη ποὺ δίνει ὁ Χριστὸς στὶς πιστὲς καὶ γενναῖες ψυχές, ποὺ προτιμοῦν γι’ Αὐτὸν τὸν θάνατο ἀντὶ ἄλλων ἐγκόσμιων ἀγαθῶν, ὅταν αὐτὰ προτείνονται γιὰ τὴν προδοσία τοῦ Θεοῦ τους. Πλούτη εἶχα ἄφθονα. Δὲν τὰ θέλησα. Ἀλλὰ τὸν Χριστό μου τὸν θέλω καὶ ἀπ’ Αὐτὸν καμία δύναμη δὲν θὰ μπορέσει νὰ μὲ χωρίσει. Ἂν ἀμφιβάλλεις, δοκίμασε».
Ἐξαγριωμένος ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ὁ Πρόβος, τὴν μαστίγωσε στὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἅπλωσε σὲ ἀναμμένα κάρβουνα. Ἔπειτα, τὴν κρέμασε καὶ τῆς ἔσκισε τὸ σῶμα. Μετὰ ἔκοψε τοὺς μαστούς της, ξερίζωσε τὰ νύχια της καὶ τελικὰ τὴν ἀποκεφάλισε.

Ἔτσι, ἡ Ἀναστασία πῆρε τὸν ἁμαράντινο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Ποιος διαμορφώνει την ιστορία;

Χριστιανός ων Ορθόδοξος, με την χάριν του Θεού, είμαι δέσμιος της διδασκαλίας της αγίας Εκκλησίας μου. Δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτόν μου επικινδύνους και αναποδείκτους ελευθέρους συλλογισμούς, αλλά οφείλω να αποδεχθώ ανεπιφυλάκτως τι εδίδαξαν οι άγιοι Πατέρες, που μας παρέδωσαν ως καθολικήν εμπειρικήν εν Αγίω Πνεύματι διδαχήν, ως προς το ερώτημα αυτό.

Και ορατώς μεν φαίνεται, ότι τα πάντα ακολουθούν νομοτελειακώς τον δρόμον αιτίων και αιτιατών, μιας ατελείωτης, απτής και ορατής, αιτιοκρατίας, ενός ανυπερβλήτου ντετερμινισμού, που μόνο τα φανερά θαύματα αναστέλλουν την αναπόφευκτη πορεία της ιστορίας, που διαμορφώνει η ανθρωπίνη δραστηριότης. Η αόρατη όμως και αθέατη πλευρά, ο Θεός, αποτελεί τον βέβαιο και υπεραισθητόν έτερο παράγοντα της ιστορίας του κόσμου.

Αποτελεί θεμελιώδη διδασκαλία της Εκκλησίας, ότι ο Θεός «έως άρτι εργάζεται». Δεν παύει να «εργάζεται», αλλά και να συνεργάζεται, αφού «συνεργοί Θεού εσμέν». Μετά το δόγμα της Δημιουργίας ακολουθεί το δόγμα της Προνοίας, δι’ όλη την κτίση, που τα πάντα συντηρεί και συνέχει με άρρητη αγαθότητα.

 Με τα λογικά όμως όντα, πλην της προνοίας Του γι’ αυτά, ως πρόσωπα, τιμημένα με το αυτεξούσιο και την ελευθερία, συνεργάζεται και δημιουργεί την προσωπική και παγκόσμια ιστορία. Και η «συμπεριφορά» του Θεού, έναντι των ανθρώπων, είναι ανάλογη με τη γνώση ή την αγνωσία τους. Οι Προφήτες, τα στόματα του Θεού, συνεχώς ήλεγχαν τις παρανομίες του Ισραήλ και προέλεγαν τις μάστιγες του Θεού με το : «ανθ’ ων…», δηλαδή για τις συγκεκριμένες αμαρτίες και παρανομίες τους θα υποστούν διάφορες θλίψεις. Τόσον οι απειλές, όσο και οι κολασμοί, με παιδαγωγικό χαρακτήρα, γεμίζουν τα προφητικά βιβλία και ένας αλάθητος οδηγός των σχέσεών μας με τον Θεόν, ημών των χριστιανών, είναι η ιστορία του εβραϊκού λαού.

(Αθωνικά άνθη)

Βέμπο-Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του

Στην ΜΓ´ Ὁμιλία του ο Μέγας Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος γράφειι:

«Ὁ Χριστιανὸς ὀφείλει νὰ ἔχει πάντοτε στὴν μνήμη του τὸν Θεόν. Διότι ἔχει γραφεῖ: “Νὰ ἀγαπήσης τὸν Κύριον καὶ Θεὸν σου μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς καρδιᾶς σου” (Ματθ. ΚΒ´37). Nὰ μὴ ἀγαπᾶ τὸν Κύριον μόνο ὅταν μπαίνη στὴν ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ ὅταν περπατᾶ καὶ ὅταν μιλᾶ καὶ ὅταν τρώγη νὰ ἔχει τὴν μνήμη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν στοργὴ γι᾽ αὐτόν. Γιατὶ λέγει: “ Ὅπου εἶναι ὁ νοῦς σου, ἐκεῖ βρίσκεται καὶ ὁ θησαυρός σου” (Ματθ. ΣΤ´ 21). Διότι σὲ ὅποιο πρᾶγμα εἶναι δεμένη κάποιου ἡ καρδιὰ καὶ ὅπου ἡ ἐπιθυμία τὸν ἕλκει, ἐκεῖνο εἶναι ὁ Θεός του. Ἐὰν ἡ καρδιὰ ἐπιθυμεῖ πάντοτε τὸν Θεόν, αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος τῆς καρδιᾶς του… Ὅπως τὰ ξερὰ κλαδιά, ὅταν ρίχνονται στὴν φωτιὰ δὲν μποροῦν νὰ ἀντισταθοῦν στὴν δύναμή της, ἀλλὰ κατακαίγονται ἀμέσως, ἔτσι καὶ οἱ δαίμονες, ποὺ θέλουν νὰ πολεμοῦν τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε νὰ δεχθῆ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, καίγονται καὶ ἐκμηδενίζονται ἀπὸ τὴν φωτιὰ τῆς θείας δυνάμεως, ἀρκεῖ μόνον ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι πάντοτε προσκολλημένος στὸν Κύριον καὶ νὰ ἔχει στραμμένη πάνω σ᾽ αὐτὸν τὴν πεποίθηση καὶ τὴν ἐλπίδα του. Καὶ ἄν οἱ δαίμονες εἶναι δυνατοί σὰν ψηλὰ καὶ σιδερένια βουνά, κατακαίονται ἀπὸ τὴν προσευχή, ὅπως ἀκριβῶς τὸ κερὶ ἀπὸ τὴν φωτιά». 

Ημερησία Διαταγή του Κ. Δαβάκη. -- 28 Οκτωβρίου 1940

Προς τους αξιωματικούς και οπλίτας.

Ο ύπουλος γείτων μας, αιφνιδιαστικώς μας επετέθη. Η Ελλάς αναμένει από ένα έκαστον ημών να προστατεύσωμεν τα σύνορά της και την τιμήν της και να δώσωμεν ένα καλόν μάθημα εις τον εισβολέα. Φανήτε Έλληνες και κρατήστε γερά τα όπλα με πίστιν εις τον Θεόν και τον εαυτόν σας και τους Διοικητάς σας. Πειθαρχία, καρτερία, θάρρος.

Ζήτω η Ελλάς.

Διοικητής Κ. Δαβάκης.

Τη Υπερμάχω -- Orthodox Hymns

Πρώτον πολεμικόν ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου.

28 Οκτωβρίου 1940

Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

28 Οκτωβρίου 1940 – Το Μεγάλο Θαύμα της Παναγίας!

Γράφει ο Τίμος Μωραϊτίνης, στο «Έθνος» της 21/11/1940

«... Και το θαύμα έγινεν. Ένας ύμνος μυ­ριόστομος ανεβαίνει προς τον ολογάλανον ελληνικόν ουρανόν: "Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια". Ένας λαός γονυκλινής προσεύχεται και ένας στρατός προχωρεί.
Η κανδήλα καίει προ της Εικόνος της Αγίας Παρθένου και υποκύανα νέφη λιβανω­τού ανεβαίνουν προς τον ουράνιον θόλον, ενώ τα χείλη ψιθυρίζουν το άγιον όνομά της.
Έτσι ηγωνίσθη πάντοτε η Ελλάς. Με την βαθείαν, την ακλόνητον πίστιν προς τον Θε­όν, με την μεγάλην, την αιωνίαν αγάπην πρός την Πατρίδα. Και ενίκησε. Και όταν ήλθαν καιροί σκοτεινοί και χρόνοι δυστυχίας, πάλιν με την ιδίαν πίστιν, με το ίδιον βαθύ, ειλικρι­νές και άδολον αίσθημα, εξήλθεν από το σκό­τος εις το φως και εσυνέχισε τον δρόμον της.
Και τώρα πάλιν εκεί εις τα βουνά της Ηπείρου, στους απότομους κρημνούς και στις αετοράχες, με τους οποίους η ελληνική φύσις κατεσκεύασε ανυπέρβλητα χαρακώματα, ο Στρατός υπό την ηγεσίαν της Θεομήτορος βαδίζει κατά του εισβολέως.
Αντί λαμπάδων λάμπουν τα δάση των γυ­μνών λογχών πέριξ της θείας μορφής της, που θαμβώνει με το ακτινοβόλημα μιας άδολης ωραιότητος. Είναι Αυτή η προστάτις και οδηγήτρια. Είναι Αυτή ο πύρινος στύλος και η Σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Είναι Αυτή που γλυκαίνει την ζωήν με τους σταλαγμούς της ουράνιας δρόσου. Είναι Αυτή που δεν λησμονεί ότι εις μίαν εορτήν της, προ της εικόνος της, προ του ναού της, εβυθίσθη από αιμοσταγείς χριστιανικάς χείρας ένα σκάφος και ότι ο βάρβαρος κρότος μιας τορπίλης διέκοψε την δέησιν και ενέκρωσε τα προσευχόμενα χείλη.
Στρατός και λαός προς Αυτήν ατενίζουν. Εδώ θυμίαμα από μοσχολίβανον ανεβαίνει προς τον ουρανόν, εκεί θυμίαμα ο καπνός της μάχης και ύμνος ο νικητήριος κρότος των πυροβόλων».

Από το αθάνατον έπος του 1940. -- Διάγγελμα του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά προς τον Ελληνικόν Λαόν.

 28 Οκτωβρίου 1940

Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3^ην πρωϊνήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι, προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6^ην πρωϊνήν. Απάντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ΄ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς

Το «ΟΧΙ» της Ορθοδοξίας. -- του π. Γεώργιου Μεταλληνού, Ὁμότιμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Πρώτον: Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος -ηγεσία και σώμα- συντάχθηκε από την πρώτη στιγμή με την αρνητική απάντηση του τότε πρωθυπουργού, που την ιστορική εκείνη περίοδο εξέφραζε το συλλογικό φρόνημά μας στην ιταμή αλαζονεία της φασιστικής Ιταλίας και των δυνάμεων του Άξονα. Η ιστορική έρευνα ήδη έχει καταγράψει τη συμμετοχή του ιερού κλήρου στον πόλεμο, με πολλά θύματα, αλλά και στη συνέχειά του, την επάρατη Κατοχή (γερμανική – ιταλική – βουλγαρική), με θυσίες αίματος (εκτελέσεις κληρικών) αλλά και προσωπικής αναλώσεως για την επιβίωση του λαού (συνεχείς παραστάσεις στις ηγεσίες των κατοχικών δυνάμεων, οργάνωση συσσιτίων, περίθαλψη ασθενών και αναξιοπαθούντων) τόσο από την πλευρά της εκκλησιαστικής ηγεσίας (Αρχιεπίσκοποι Χρύσανθος και Δαμασκηνός, ο τότε Ιωαννίνων και μετά Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων κ.ά.) όσο και από την πλευρά του απλού παπά, που σήκωσε για ακόμη μία φορά, με καθαρά εθναρχική συνείδηση, σε καιρούς καθολικής αρρυθμίας, τον σταυρό του Γένους/Έθνους μας. Ο ορθόδοξος ελλαδικός κλήρος φάνηκε πάλι άξιος της αποστολής του.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Αγίας Σκέπης, Επέτειος ΟΧΙ.

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν». Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου.

Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγιας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφορους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ὅταν ἔφθασε στὸ θυσιαστήριο γονάτισε καὶ προσευχόταν γιὰ πολλὴ ὥρα, κλαίγοντας καὶ παρακάλωντας τὸν Υἱό της γιὰ τὴν σωτήρια του κόσμου. Ὅταν ὁλοκλήρωσε τὴν δέησή της, ἔβγαλε ἀπὸ τὸ κεφάλι της τὸ ἀστραφτερὸ μαφόριο, ποὺ φοροῦσε καὶ μὲ μία κινήση τὸ ἅπλωσε σὰν σκεπὴ ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησίασμα. Ἔτσι ἁπλωμένο τὸ ἔβλεπε γιὰ ἀρκετὴ ὥρα ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας μαζὶ μὲ τὸν Ἐπιφανιο, ποὺ τὸν συνόδευε. Ὅσο φαινόταν ἐκεῖ ἡ Θεοτόκος, φαινόταν καὶ ἡ ἱερὴ ἐσθήτα νὰ σκορπίζει τὴ Χάρη της. Ὅταν ἐκείνη ἄρχισε νὰ ἀνεβαίνει πρὸς τὸν οὐρανό, ἄρχισε καὶ ἡ Θεία Σκέπη νὰ συστέλλεται καὶ σιγὰ – σιγὰ νὰ χάνεται. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ μαφόριο ποὺ φυλασσόταν ἐκεῖ συμβόλιζε τὴν Χάρη καὶ τὴν προστασία ποὺ παρέχει ἡ Παναγία στοὺς πιστοὺς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς Σκέπης σου Παρθένε ἀνυμνοῦμεν τὰς χάριτας, ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς· σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου προμηθείᾳ Ἄχραντε.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Ὥσπερ νεφέλη ἀγλαὼς ἐπισκιάζουσα

Τῆς Ἐκκλησίας τὰ πληρώματα Πανάχραντε,

Ἐν τῇ πόλει πάλαι ὤφθης τῇ βασιλίδι.

Ἀλλ’ ὡς σκέπη τοῦ λαοῦ σου καὶ ὑπέρμαχος

Περισκέπασον ἡμᾶς ἐκ πάσης θλίψεως
Τοὺς κραυγάζοντας, χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε.

Μεγαλυνάριον.
Σκέπης σου τρυγῶντες τὰς δωρεάς, καὶ τὰς καθ’ ἑκάστην, Θεονύμφευτε παροχάς, ὑμνοῦμεν Παρθένε, τὴν σὴν μεγαλωσύνην, τὴν πρὸς ἡμᾶς σου πρόνοιαν, μεγαλύνοντες.

Οἱ οἰκουµενικοὶ νόµοι: Ἀριστεροὶ καὶ ∆εξιοὶ στηρίζουν ἀλλήλους

«Ἂν οἱ ἀριθµοὶ λένε πάντα τὴν ἀλήθεια, τότε ἡ εἰκόνα τῆς σφοδρῆς πολιτικῆς σύγκρουσης µεταξὺ τῆς κυβέρνησης καὶ τῆς ἀντιπολίτευσης δὲν ἀποτελεῖ πιστὴ ἀπεικόνιση τῆς κοινοβουλευτικῆς πραγµατικότητας. Στὸν ναὸ τῆς ∆ηµοκρατίας, ἡ σκληρὴ ἀντιπαράθεση τὶς περισσότερες φορὲς περιορίζεται στὰ λόγια. Ἡ ἀντιπολίτευση κατηγορεῖ τὴν κυβέρνηση ὅτι οἱ «κόκκινες γραµµὲς» ξεθώριασαν, ὅτι κορόϊδεψε τοὺς πολίτες καὶ ὅτι ἔχει γίνει πιὸ µνηµονιακὴ ἀπὸ ὅλες τὶς προηγούµενες. Κι ὅµως ψηφίζει. Μοιάζει παράδοξο, ὡστόσο τὰ στοιχεῖα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὸ νοµοθετικὸ ἔργο περισσότερο σὲ οἰκουµενικὴ κυβέρνηση παραπέµπουν. Κάπως ἔτσι, µόνο λίγοι δὲν εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ συναίνεση ἔχει ἐφαρµοστεῖ στὴν πράξη καὶ πὼς τὸ ἔδαφος ἔχει στρωθεῖ προκειµένου, ἂν ἔρθει καὶ πάλι ἡ δύσκολη στιγµή, ὅπως πέρσι τὸ καλοκαίρι, τὸ Μαξίµου νὰ ἔχει τὴ στήριξη τῆς ἀντιπολίτευσης. Ἡ συναίνεση ἔχει ἐφαρµοστεῖ πλέον στὴν πράξη, µὲ τὰ κόµµατα νὰ δίνουν χεῖρα βοηθείας στὴν κυβέρνηση ὅποτε τὸ χρειάζεται. Ἡµεροµηνία-ὁρόσηµο γιὰ τὸ νέο τοπίο στὴ Βουλὴ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ περσινὸ καλοκαίρι, ὅταν τὸ «ἀντάρτικο» τῶν βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὶς µνηµονιακὲς ἐπιταγὲς ὑποχρέωσε τὴν ἀντιπολίτευση νὰ στηρίξει τὴν κυβέρνηση «γιὰ νὰ σωθεῖ ἡ Χώρα», ὅπως χαρακτηριστικὰ λέγεται. Ἔκτοτε τὸ Μαξίµου ἔχει βρεῖ συµµάχους πολλὲς φορές. Εἶναι, δέ, χαρακτηριστικὸ πὼς ὅποτε χρειάστηκε, ὅταν ὁ κυβερνητικὸς ἑταῖρος τῶν ΑΝ.ΕΛ. ἀποσκίρτησε, ἡ ἀντιπολίτευση ἔδωσε χεῖρα βοηθείας, γιὰ νὰ σχηµατιστεῖ ἡ ἀπαιτούµενη πλειοψηφία καὶ τὰ νοµοσχέδια νὰ γίνουν νόµοι.

28η Οκτωβρίου, εορτή της Αγίας Σκέπης (Παναγίας).

https://paterikiparadosi.blogspot.ca/

Η Αγία Σκέπη. Ελληνορθόδοξη εικόνα 1.

Ο περίφημος Βυζαντινός ναός της Παναγίας Βλαχερνών της Κωνσταντινούπολης είχε ένα παρεκκλήσι, όπου φυλάσσονταν η Αγία Σορός της Θεοτόκου, δηλαδή το εξωτερικό ένδυμά της που ονομαζόταν μαφόριο (Ωμοφόριον), και η Τιμία Ζώνη της. Στο εν λόγω παρεκκλήσι γινόταν κάποτε, στα χρόνια του αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού (886 - 911) ολονύκτια Αγρυπνία, στην οποία μετείχαν και οι άγιοι, Ανδρέας ο διά Χριστόν σαλός και ο μαθητής του Επιφάνιος. Κατά τη διάρκεια της Αγρυπνίας οι αναφερόμενοι άγιοι είδαν σε όραμα την Παναγία να εισέρχεται στο ναό και να προχωρεί μεγαλοπρεπής προς το Άγιο Βήμα, συνοδευόμενη από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ιωάννη τον Θεολόγο, άλλους Προφήτες και Αποστόλους και πολλούς αγγέλους. Όταν η Θεοτόκος έφθασε μπροστά στην Αγία Τράπεζα του ναού, γονάτισε και προσευχήθηκε επί αρκετή ώρα με δάκρυα στα μάτια της. Κατόπιν σηκώθηκε, έβγαλε απ’ τη σεπτή κεφαλή της το μαφόριο και το άπλωσε και σκέπασε μ’ αυτό όλους τους παρευρισκόμενους χριστιανούς. Τέλος αναχώρησε απ’ το ναό, παίρνοντας μαζί της το μαφόριο και αφήνοντας στη θέση του τη χάρη του Θεού να προστατεύει το λαό Του.

π. Θεόδωρος Ζήσης -28η Οκτωβρίου στα παλαιά αναγνωστικά του Δημοτικού σχολείου (Βίντεο)

EΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ( ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ ΣΤΡΑΤΗΓΩ )

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΜΑΖΩΝ

27.10.2016

1. Μὲ πολὺ μεγάλη «μαεστρία» οἱ ἰθύνοντες συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, πειθήνια ὄργανα τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων πασχίζουν μὲ κάθε θεμιτὸ καὶ ἀθέμιτο μέσο νὰ ἐξαθλιώνουν καὶ νὰ ἐξαχρειώνουν τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ νὰ τὸν ἀποπροσανατολίζουν πάντοτε, ἰδίως κατὰ τὶς μεγάλες ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἑορτὲς  καὶ ἐπετείους, γιὰ νὰ ἀσχολῆται μὲ δευτερεύοντα καὶ ὑλικὰ πράγματα καὶ νὰ δύνανται καὶ ποδηγετοῦν εὐκολώτατα τὶς λαϊκὲς μάζες.

2. Ἀντὶ νὰ ἐπαναφέρουν στὴν μνήμη τοῦ λαοῦ τὴν λαμπρὴ ἱστορία τῶν προγόνων μας καὶ νὰ τοῦ τονώνουν τὸ κατατρωθὲν ἠθικὸ καὶ ἐθνικὸ σθένος καὶ νὰ τὸν παροτρύνουν νὰ μιμῆται τοὺς προγόνους μας καὶ νὰ θριαμβεύουμε στὶς πνευματικὲς καὶ ἠθικὲς ἀξίες τῆς φυλῆς μας καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ ἑδραίωσι καὶ ἐπέκτασι τῶν κατακτήσεων ὑπὲρ εὐημερίας τοῦ συνόλου, μᾶς προβάλουν τὸν ὑλισμό, τὴν ἀθεΐα καὶ τὸν πανσεξουαλισμό, δηλαδὴ τὴν σῆψι καὶ τὴν διαφθορά.

Ἤρχισαν αἱ διώξεις ὅσων δὲν δέχονται τὴν «Σύνοδον» τῆς Κρήτης!

∆εν στέγνωσαν  καλὰ – καλὰ τὰ µελάνια τῆς «Συνόδου» τοῦ Κολυµβαρίου καὶ «ἄρχισαν τὰ ὄργανα» γιὰ τὶς διώξεις, ὅσων δὲν δέχονται τὶς ἀπαράδεκτες ἀποφάσεις της, ἰδίως τὴν ἀπόδοση «ἐκκλησιαστικότητας» στοὺς αἱρετικούς! Ἱστολόγιο – φερέφωνο τοῦ Φαναρίου, γνωστοῦ πατρινοῦ θεολόγου, πρότεινε τὴν καθαίρεση τῶν ἄξιων κληρικῶν π. Γ. Μεταλληνοῦ, π. Θ. Ζήση, π. Μ. Βουλκανέσκου, π. Α. Γκοτσόπουλου, π. Π. Χὶρς καὶ τὸν ἀφορισµὸ τοῦ διαπρε- ποῦς Καθηγητῆ τῆς ∆ογµατικῆς κ. ∆. Τσελεγγίδη, γιὰ …  ἀντιεκκλησιαστικὴ δραστηριότητα. Ἐπειδὴ ἐπισκέφτηκαν τὰ Πατριαρχεῖα τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Γεωργίας καὶ µίλησαν γιὰ τὰ ἀποτελέσµατα τῆς Κολυµβαριανῆς «Συνόδου»! Τὸ «νόστιµο» εἶναι ὅτι ἡ πρόταση ἔγινε δεκτή. Ἡ ἐπίσηµη ἱστοσελίδα τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρουµανίας, ἀνάρτησε τὴν ἐν λόγῳ πρόταση. Ἡ δὲ Μητρόπολις Μουντένιας καὶ Ντόµπροτζας τοῦ Πατριαρχείου Ρουµανίας, ἐπέβαλε τὴν ποινὴ τῆς ἀπαγόρευσης ἱεροπραξιῶν, σὲ αὐτή, στὸν γνωστὸ ἀγωνιστὴ Ρουµάνο κληρικὸ π. Μ. Βουλκανέσκου! Στὸ Ἅγιον Ὄρος διώκεται ὁ π. Σάββας Λαυριώτης. Στὴ Μονὴ Χιλανδαρίου ἐκδιώχθηκαν τέσσερις µοναχοὶ καὶ ἕπεται συνέχεια! Στὶς διάφορες περιοχὲς ποὺ καλεῖται ὁ π. Σάββας Λαυριώτης νὰ µιλήσει καὶ νὰ ἐνηµερώσει τὸν κόσµο, ἐκδίδονται «πύρινες» ἀνακοινώσεις ἐναντίον του ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους Μητροπολίτες, χαρακτηρίζοντάς τον ὡς «ταραξία» καὶ «ἐξωεκκλησιαστικὸ πρόσωπο»! Μὲ ἄλλα λόγια, οἱ οἰκουµενιστὲς «ἀκονίζουν τὰ µαχαίρια» τους, ἐναντίον ὅσων δηλώνουν ἐµµονὴ στὴν Ὀρθοδοξία! ∆ὲ χρειάζεται µεγάλη προσπάθεια νὰ καταλάβουµε πὼς «βρυκολακιάζει» στὶς µέρες µας ὁ ἀλήστου µνήµης Ἰωάννης Βέκκος, ὁ σφαγέας τῶν Ἁγιορειτῶν Ὁσιοµαρτύρων, ὅταν ἐκεῖνοι δὲν δέχτηκαν τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Λυὼν (1274)!

"Ο.Τ"

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἤρχισαν αἱ διώξεις ὅσων δὲν δέχονται τὴν «Σύνοδον»...": 

Καλά έχετε την εντύπωση ότι θα κάνουν πίσω; Όποιος έχει τέτοια αφέλεια ας συνεχίσει να το πιστεύει. Και βέβαια θα γίνουν διώξεις, ο δρόμος ανοίχτηκε δε θα σταθούν κάποιοι εμπόδιο. Αποτελεί πρόοδος κατ΄ αυτούς. Αυτοί που αντιστέκονται είναι οπισθοδρομικοί! Συνεχίστε να πιστεύετε ότι θα αναιρέσουν όλα όσα έχουν δρομολογηθεί και θα απογοητευτείτε διπλά. Η αρχή έγινε πριν καν γεννηθείτε, αρχές του 1900 και εντεύθεν. Αντιδράσεις χλιαρές και άπνοες. Κανένας δεν θυσιάζει τη βολή του, μπορεί να βλέπει και να παρατηρεί τα τεκταινόμενα αλλά δύσκολα κάνει την υπέρβασή του. Ελάχιστοι το τολμούν κι αυτοί μένουν στο περιθώριο και τους σταυρώνουν.