π.Γεώργιος Μεταλληνός : η ένωση έγινε όχι τώρα προ πολλών ετών (μεταξύ παπικών και Ορθοδόξων)

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Νέστορος μάρτυρος, Πρόκλης συζύγου Πιλάτου.

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου. Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ». Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι». Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.
Ἔτσι, μ’ αὐτή του τὴν ἐνέργεια ὁ Νέστορας δίδαξε ὅτι σὲ κάθε ἀνθρώπινη πρόκληση πρέπει νὰ ἀναφωνοῦμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;». Ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲ θὰ φοβηθῶ. Τί θὰ μοῦ κάνει ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;

Έκθετον αφήνει τον κ. Καλαϊτζίδην ο Σεβ. Δημητριάδος δια την επίθεσίν του προς την Ιεραρχίαν

Παραμονήν της συγκλήσεως της Ιεραρχίας εδημοσιεύθη κείμενον του Διευθυντού της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών της Ι. Μ. Δημητριάδος κ. Π. Καλαϊτζίδη εις την «αντιεκκλησιαστικήν» «Εφημερίδα των Συντακτών». Το άρθρον αυτό ανεφέρετο και εις το πρόσωπον των Σεβ. Πειραιώς και Καλαβρύτων και εις την ιδίαν συνάφειαν υπήρχαν βαρέα αντιδημοκρατικά υπονοούμενα. Ο Σεβ. Πειραιώς απήντησε και εζήτησεν αρχικώς να υποβάλη και μήνυσιν, αλλά ελύθη η «παρεξήγησις». Όμως η αντίδρασις αυτή του Σεβασμιωτάτου αν και ορθή, διότι εθίγετο ανάνδρως, εδημιούργησε μίαν επίπλαστον εικόνα προς τους Ιεράρχας, ότι δηλ. ο κ. Καλαϊτζίδης επετίθετο εναντίον του Σεβ. Πειραιώς, ενώ εις την πραγματικότητα επετίθετο εναντίον όλων των Ιεραρχών, ως διαφαίνεται από το ίδιον το κείμενόν του. Ιδιαιτέρως απηυθύνετο προς τον Πρόεδρον της Ιεραρχίας γράφων μεταξύ άλλων τα εξής:
«Αντί λοιπόν για την έκπληξη και δυσφορία του Μακαριωτάτου, θα πρέπει μάλλον να καταθέσουμε τη δική μας (και πολλών άλλων!) έκπληξη, απορία και ανησυχία για ορισμένες κρίσιμες αποφάσεις της ηγεσίας της θεσμικής Εκκλησίας που δεν αφορούν μόνο το ΜτΘ, αλλά σηματοδοτούν μίαν ευρύτερη συντηρητική στροφή (όποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει το κείμενο «Ποιόν Αρχιεπίσκοπο θέλουμε;» που υπέγραψαν 26 προσωπικότητες του ευρύτερου εκκλησιαστικού χώρου παραμονές των αρχιεπισκοπικών εκλογών του 2008, θα διαπιστώσει ποιές ελπίδες επενδύθηκαν τότε στις αρχιεπισκοπικές υποψηφιότητες)…».
Του ζητήματος δεν επελήφθη η Ιεραρχία, διότι προσεπάθησεν ο Σεβ. Δημητριάδος να δώση εξηγήσεις προς τον Σεβ. Πειραιώς, ως το ζήτημα να αφορούσε μόνον εις αυτόν και να απαλύνη τας καταστάσεις λόγω της προσωπικής γνωριμίας των. Αι εξηγήσεις διετυπώθησαν και δημοσίως εις συνέντευξίν του εις την κ. Γλυκερίαν Υδραίου εις την εφημερίδα «Ταχυδρόμος» της Μαγνησίας της 9ης Οκτωβρίου 2016:

Ο Όσιος Ηλίας ο Έκδικος γράφει στο «Γνωμικόν Ανθολόγιόν» του:

«Απὸ τις αρετές, που εξαρτώνται από μας, οι σύμφωνες με την δύναμή μας είναι η προσευχή και  η σιωπή. Από αυτές, που δεν εξαρτώνται από μας, αλλά κυρίως από την κατασκευή του σώματος, είναι η νηστεία και η αγρυπνία. Όποιο από τα έργα αυτά μπορεί να κάνη ευκολώτερα ο αγωνιστής, με εκείνο πρέπει να καταπιάνεται». 

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς: ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Ἡ μεγαλύτερη προδοσία καί ὁ χειρότερος συμβιβασμός ὅλων τῶν αἰώνων στήν ἱστορική πορεία τῆςἘκκλησίας εἶναι αὐτός πού ἔγινε στήν διετία 1991-1993, κατά τήν ὁποία ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυραστό Σαμπεζύ καί στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τά μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶνἀντιστοίχως. Αὐτό σημαίνει ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Μονοφυσίτες, χωρίς να ἀποκηρύξουνοὐδεμία αἵρεσι καί παραμένοντας ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, ἔχουν τό ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο τους ἁγιάζειτά μυστήρια πού τελοῦν, ἀφ’ ἑτέρου οἱ Πατέρες καί οἱ Σύνοδοι πού τούς ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησίακαι τούς ἀνεθεμάτισαν ἦσαν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, παρανοϊκοί καί διέπραξαν τό μεγαλύτερο ἔγκληματῶν αἰώνων, ἐφ’ ὅσον ἀπέκλεισαν ἀπό τήν σωτηρία καί τήν Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων ἄπειραπλήθη ἀνθρώπων. Ἐπί πλέον δε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις ἐδείξαμε ὅτι, τό νά εἶναι κάποιοι ἐντός ἤ ἐκτόςἘκκλησίας καί νά ἔχουν ἔγκυρα ἤ ἄκυρα μυστήρια, δέν εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχήν Ὀρθοδόξου πίστεως καίαἱρέσεως ἀντιστοίχως, ἀλλά θέμα τό ὁποῖο ρυθμίζεται ἀπό κάποια Σύνοδο ἤ διμερῆ ἐπιτροπή καίβεβαίως ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Θαύματα του Αγίου Δημητρίου. Ο Πατριωτισμός του

Ταπεινοφροσύνη -- Toυ Οσίου Ποιμένα:

Ταπεινοφροσύνη είναι το να λογαριάζεις τον εαυτό σου ως τον μεγαλύτερο αμαρτωλό, το να μην προσβάλλεις, να μην εξουθενώνεις και να μην κατακρίνεις κανέναν, αλλά να βλέπεις μόνο τις δικές σου αμαρτίες. Ταπεινοφροσύνη είναι το να μην επιζητείς επαίνους, πλούτη, δόξες και τιμές, θεωρώντας εντελώς ανάξιο τον εαυτό σου για κάτι τέτοια. Ο ταπεινός άνθρωπος υπομένει με ανδρεία τις προσβολές, τις ύβρεις, τις κατηγόριες, πιστεύοντας βαθιά πως αυτά του αξίζουν. Σε όλους συμπεριφέρεται χαρούμενα. Είναι πρόθυμος να προσφέρει με αγάπη τις υπηρεσίες του σε οποιονδήποτε. Δεν δίνει καμιά σημασία στα καλά του έργα και πολύ περισσότερο δεν κάνει λόγο γι’ αυτά.

Άγιοι Αρχιερείς, φύλακες της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας

(Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο)

Άγιοι Αρχιερείς, φύλακες της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας, προσέξατε παρακαλώ θερμώς και ικετεύω μετά δακρύων, προβατόσχημοι λύκοι, εισελθόντες εις την αυλήν των λογικών  προβάτων δια της πολιτικής και της αντιχρίστου μασσωνίας, ζητούν να καταργήσουν τα διατεταγμένα, από τους πανσόφους αγίους Αποστόλους και τους θεοφόρους αγίους Πατέρας και να εξευρωπαϊσουν, εκλατινίσουν και εκμοντερνίσουν! Αυτούς και όλους τους καταφρονητάς των αποστολικών και πατερικών παραδόσεων να αποβάλετε ως λοιμώδεις λύκους από την ορθόδοξη Εκκλησία, για να μην καταστήσουν αυτήν αιρετική, πανθεϊστική και παναιρετική με όσα ξένα και αιρετικά επιδιώκουν να εισάγουν.

Αυτοί οι μεγάλοι και τρανοί, οι ψευδώς τιτλοφορούμενοι ως αλάθητοι και παναγιώτατοι, φουσκωμένοι απο εωσφορικήν υπερηφάνειαν, εχθροί της Ορθοδοξίας και των πιστώς ακολουθούντων την ορθόδοξον Πίστιν και τας αποστολικάς και πατερικάς παραδόσεις, επόμενον να μας πολεμήσουν, να εξασκήσουν βίαν, αλλά εμείς να μένωμεν σταθεροί εις την πίστιν και να μην φοβηθώμεν.

Ο απόστολος Παύλος μας παραγγέλλει, μην συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε. Εις περιστάσεις κατά τας οποίας περιφρονείται και υβρίζεται η αγία ορθόδοξος Πίστις μας επιτρέπεται ο έλεγχος, ακόμη και ο θυμός ο δίκαιος, απαγορεύεται δε η σιωπή. 

Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος 

Λόγοι πόνου και αγάπης

εκδ. Ορθόδοξη κυψέλη

Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος:

Μία άλλη παράμετρος που δεν θα πρέπη να μας διαφεύγει είναι και ο απροκάλυπτος τρόπος, με τον οποίο η κυβέρνηση έχει βαλθή να αποχριστιανοποιήση την Πατρίδα μας.  Μας κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι έχουν απορρίψει την χριστιανική πίστη και διακηρύττουν ότι είναι άθεοι προκειμένου να μετατρέψουν την Χώρα αυτή σε ένα άθρησκο λαϊκό κράτος.  Έτσι με μέσον τους μετανάστες αποσκοπούν να αλλοιώσουν την ταυτότητα αυτού του τόπου  χρησιμοποιώντας ως πρόφαση την χριστιανική φιλανθρωπία. Όμως η φιλανθρωπία και η αγάπη, τις οποίες προβάλλουν οι άθεοι κυβερνώντες είναι ψευδεπίγραφες, όπως και η ελευθερία που επαγγέλλονται. Διότι είναι φιλανθρωπία που έχει επινοηθή από πονηρούς ανθρώπους, για να πετύχουν τα πονηρά σχέδια τους, δηλαδή να επιβάλουν την αθεΐα και την αλλοίωση του Γένους μας.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος:":

Η τέχνη του πονηρού και από τα δεξιά σε εφαρμογή! Αυτοί που ερημοποίησαν για άνομα κέρδη τη Συρία οι ίδιοι που χρηματοδοτούν τα τέρατα να σφάζουν και να βιάζουν, ακριβώς οι ίδιοι προκαλούν αυτή τη προσφυγιά. Επιβάλουν τη θέληση τους όπου κρίνουν, περνώντας μηνύματα τρόμου σε όλη την ανθρωπότητα, ότι αυτοί κάνουν κουμάντο, μπορούν να τυλίξουν τη γη στις φλόγες, να την ανατινάξουν αν δε υπακούσουν οι λαοί και τα έθνη, οι κυβερνήσεις και οι πνευματικοί άνθρωποι. Αλλοιώνουν την εσωτερική συνοχή των λαών που έχουν κοινά χαρακτηριστικά, και χρησιμοποιούν το τρόμο των ανθρωπόμορφων κτηνών. Οι άνθρωποι έχουμε δώσει πολλά δικαιώματα στον αλλότριο και χρησιμοποιεί ανθρώπους του οι οποίοι έχουν καταλάβει σημαντικές θέσεις για καίρια ζητήματα.

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Δημητρίου μεγαλομάρτυρος του Μυροβλήτου.

Ὑψηλόβαθμος ἀξιωματικός του ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ, περίοδος φοβερῶν διωγμῶν ἐναντίον τῶν χριστιανῶν. Ὁ Δημήτριος, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπὸ εὐσεβῇ οἰκογένεια τῆς Θεσσαλονίκης δὲν φοβήθηκε τὶς διαταγὲς τῶν αὐτοκρατόρων καὶ συνέχιζε νὰ κηρύττει τὸ Εὐαγγέλιο. Αὐτή του ἡ δράση τὸν ὁδήγησε μπροστὰ στὸν Δοκλητιανό, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν φυλάκισή του. Στὴν φυλακὴ ἦταν ἕνας νεαρὸς χριστιανὸς, ὁ Νέστορας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀντιμετώπιζε σὲ μονομαχία τὸν φοβερὸ μονομάχο τῆς ἐποχῆς Λυαῖο. Ὁ νεαρὸς χριστιανὸς πρὶν τὴ μονομαχία ἐπισκέφθηκε τὸν Δημήτριο καὶ ζήτησε τὴν βοήθειά του. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ Νέστορας νὰ νικήσει τὸν Λυαῖο καὶ νὰ προκαλέσει τὴν ὀργὴ τοῦ αὐτοκράτορα. Διατάχθηκε νὰ θανατωθοῦν καὶ οἱ δυὸ, Νέστορας καὶ Δημήτριος. Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ μεταφορὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε τὸ ἔτος 1149 ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Μανουὴλ Κομνηνό. Καὶ ἡ εἰκόνα μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος τῆς Κωνσταντινούπολης, ἐπὶ ἡγουμενίας Ἰωσήφ.

Το προσφυγικόν πρόβλημα και ο κ. Φίλης

Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

 Για πρώτη φορά στην νεώτερη ελληνική ιστορία ιδρύονται σχολικά τμήματα για πρόσφυγες και μάλιστα είκοσι, στα οποία , όπως δήλωσε και ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Φίλης “το πρόγραμμα στο δημοτικό θα είναι ημερήσιο τετράωρο, με την εκμάθηση εκτός της ελληνικής γλώσσας και μιας ξένης”.  Ο στόχος, πάντα κατά τον κ. υπουργό, είναι μετά από ένα μεταβατικό στάδιο να μπορέση να εξοικειωθή το παιδί με την ελληνική γλώσσα και πραγματικότητα και έτσι να ενταχθή στην κοινωνία.

Του Αγίου Μακαρίου:

«Όσοι αξιώθηκαν “να γίνουν παιδιά του Θεού” ( Ιω. 1:12 ) και να γεννηθούν από τον ουρανό, δηλαδή από το Άγιο Πνεύμα, έχουν τον Χριστό μέσα τους, που τους φωτίζει και τους αναπαύει. Αυτοί οδηγούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους από το Πνεύμα. Δέχονται μυστικά μέσα στην καρδιά τους τη θεία χάρη, που τους δίνει πνευματική ανάπαυση. Μερικές φορές αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε βασιλικό δείπνο, όπου χαίρονται και ευφραίνονται με τρόπο ανέκφραστο. Άλλοτε νιώθουν σαν την νεόνυμφη γυναίκα, που η παρουσία του συζύγου της, τής χαρίζει ασφάλεια και ανάπαυση. Άλλοτε, μολονότι ενωμένοι με το σώμα τους, νιώθουν σαν ασώματοι άγγελοι. Άλλοτε είναι σαν μεθυσμένοι από πιοτό, ενώ στην πραγματικότητα ευφραίνονται και μεθούν από το Πνεύμα με μια θεϊκή μέθη πνευματικών μυστηρίων. Άλλοτε καίγονται τόσο από τη μεγάλη αγαλλίαση που τους δίνει το Πνεύμα, ώστε, αν ήταν δυνατό, θα έβαζαν όλους τους ανθρώπους μέσα στην καρδιά τους, χωρίς να ξεχωρίζουν τους καλούς από τους κακούς. Άλλοτε ταπεινώνονται τόσο πολύ, με την ταπεινοφροσύνη που τους χαρίζει το Πνεύμα, ώστε να θεωρούν τον εαυτό τους τελευταίο και κατώτερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Άλλοτε αναπαύονται σε πολύ μεγάλη ησυχία, γαλήνη και ειρήνη, μέσα σε μιαν ανέκφραστη πνευματική ευφορία. Άλλοτε αποκτούν τόσο μεγάλη σοφία, γνώση και σύνεση από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που είναι αδύνατο να τις εκφράσει γλώσσα ανθρώπινη. Άλλοτε, πάλι, γίνονται σαν απλοί άνθρωποι».

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Η θεία πρόσκληση.

Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».

Επιστολή τήν ὁποίαν ἀπέστειλε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ στόν Πρωθυπουργό κ. Ἀλέξιο Τσίπρα μέ θέμα τήν ἀναθεώρηση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας.

᾿Αριθμ. Πρωτ. 1054                             ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 25^ῃ Ὀκτωβρίου 2016

Πρός τόν

Ἐξοχώτατον Κύριον

Ἀλέξιον Τσίπραν

Πρόεδρον Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως

Μέγαρον Μαξίμου

Ἡρώδου Ἀττικοῦ 19

106 74 ΑΘΗΝΑΙ

"""""""""""""""""""

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Τίθεται συνεχῶς στό δημόσιο λόγο τό θέμα τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος μέ εἰσαγωγή «προσωπικοϊδεολογικῶν» διατάξεων, μία ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι καί ἡ ἀναθεώρηση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας πού ἀδοκίμως καί ἀντιεπιστημονικῶς χαρακτηρίζεται ὡς «διαχωρισμός».

Στίς προτάσεις Σας περί Συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως ἀναφερθήκατε  στήν ἐπαναπλαισίωση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας τήν ὁποία ἄμοιροι νομικῆς ἐπιστήμης καί ἀπό τόν πολιτικό καί δημοσιογραφικό χῶρο χαρακτηρίζουν ὡς «διαχωρισμό Κράτους-Ἐκκλησίας» καί μάλιστα ὁ Ἐξοχώτατος κ. Νικ. Φίλης ἀνέφερε ὅτι τό 70% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπιθυμεῖ τόν «διαχωρισμό» τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό Κράτος.

Πρέπει νά γίνει σαφές ὅτι οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας-Πολιτείας ἀφοροῦν σέ ἤδη διακριτούς ρόλους ὅπως ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας στό βιβλίο του «Ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος / Ὑπό τό πρίσμα τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμπειρίας», ἐκδ. Α.Α. Λιβάνη, Ἀθήνα 2010, σελ. 65 ἑπ. ἔχει ὑποστηρίξει. «Οι διακριτοί ρόλοι προκύπτουν από την συγκρότηση του περιγράμματος του κράτους δικαίου δηλ. από την συνταγματική και έννομη τάξη και ευρίσκονται στα όρια εκκοσμικεύσεως των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας υφισταμένου του πολυθρύλητου διαχωρισμού»    (Π. Μηλιαράκη-Συνταγματολόγου, ΕΠΙΚΑΙΡΑ 24-6-2016). Καί ναί μέν στό πλαίσιο τῶν ρυθμιστικῶν κανόνων πού ἰσχύουν διατηροῦνται οἱ «εἰδικές σχέσεις» Κράτους καί Ἐκκλησίας, ὅπως τό ἑορτολόγιο καί οἱ ἐπίσημες τελετές, συναρτῶνται μέ τό τυπικό τῆς Ἐκκλησίας, ἐν τούτοις αὐτές οἱ «εἰδικές σχέσεις» δέν ἀναιροῦν τήν διάκρισι μεταξύ Κράτους καί Ἐκκλησίας, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ Πολιτεία νομοθετεῖ ἐρήμην ἤ καί ἐναντίον τοῦ δόγματος καί τοῦ ἤθους τῆς Ἐκκλησίας ὅπως τά ψηφισθέντα νομοθετικά πλαίσια γιά τόν πολιτικό γάμο, τήν καύση τῶν νεκρῶν, τό αὐτόματο διαζύγιο, τήν ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας, τή νομιμοποίηση τῶν ἐκτρώσεων, τό σύμφωνο συμβίωσης ἑτεροφύλων καί ὁμοφυλοφίλων κλπ.

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώρηση. Και να γιατί:Καὶ νὰ γιατί:Καὶ νὰ γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

Για πλήρη ενημέρωση (συνέχεια στα προηγούμενα)

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Αλέξανδρο για την κοπιώδη εργασία του

Κάθε χρόνο λοιπόν η σύγχρονη Βαβυλώνα και οι αρχιερείς της που έχουν την έδρα τους στην Μεγάλη Πόρνη που είναι η Ρώμη εορτάζουν την Τετάρτη της Στάχτης ή Τετάρτη των Τεφρών ή Ash Wednesday. Σύμφωνα με τις παραδόσεις των παπικών η Ash Wednesday ορίζεται την πρώτη μέρα που ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και σχετίζεται με την μετάνοια και την πίστη στο Ευαγγέλιο! Η νηστεία κατά τους παπικούς ξεκινάει 46 μέρες νωρίτερα έτσι ώστε να κερδίζουν 6 Κυριακές-Εορτές συνεχόμενα κατά τις οποίες εορτάζουν και τρώνε κανονικά (ωραία νηστεία κάνουν….). Κατά την διάρκεια αυτής της ημέρας οι παπικοί χαράσσουν με στάχτη μέσα σε «αγιασμό» το μέτωπό τους με διάφορα σημάδια μεταξύ των οποίων και ο σταυρός. Κατ άλλους η στάχτη εκείνη την ημέρα επιτίθεται στα κεφάλια των πιστών. Παραθέτω παρακάτω ένα Link με διάφορα πιθανά σημάδια (http://thecatholiccatalogue.com/wp-content/uploads/2016/02/33b6605c0b74629dcac95f7df21b64471.jpg). Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε σταδιακά σε όλες τις Δυτικές «εκκλησίες» (ακόμα και από Ορθόδοξους της Δύσης) από την σύνοδο του Μπενεβέντο το 1091 (δλδ μετά το Σχίσμα). Το έθιμο αυτό όπως λένε οι παπικοί αποτελεί μία απομίμηση του πνευματικού σφραγίσματος κατά την διάρκεια του Βαπτίσματος!!!!

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

«Εγώ ως Αρχιεπίσκοπος διοικώ την Εκκλησία με το Ευαγγέλιο, το Σύνταγμα και τους εκκλησιαστικούς κανόνες», αυτό είχε δηλώσει προ αρκετών μηνών ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος αποστέλλων σαφές μήνυμα προς την Κυβέρνησιν ότι διαχειρίζεται τα ζητήματα του Έθνους κατά τας ιδεοληψίας της. Αφορμή βεβαίως ήτο και πάλι το μάθημα των Θρησκευτικών. Εις την προηγουμένην σύγκλησιν της Ιεραρχίας ο Αρχιεπίσκοπος είχεν εκφράσει την ομόφωνον άποψιν των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος λέγων: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την υποχρεωτικότητα του μαθήματος, την τήρηση των ωρών διδασκαλίας και τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του». Κατά την σύγκλησιν της προσφάτου Ιεραρχίας εις την 84σελιδον εισήγησίν του ο Αρχιεπίσκοπος με αφορμήν το μάθημα των Θρησκευτικών έθεσεν εις το τραπέζι τας σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας και η Ιεραρχία την δευτέραν ημέραν των εργασιών της εζήτησε συνάντησιν με τον κ. Πρωθυπουργόν. Εις την συνάντησιν αυτήν ο Μακαριώτατος έλαβε μαζί του τον Σεβ. Σπάρτης, τον Σεβ. Φθιώτιδος και τον Σεβ. Μεσογαίας. Είχον βεβαίως το προηγούμενον διάστημα μεσολαβήσει επικριτικαί προς τον Αρχιεπίσκοπον δηλώσεις των Σεβ. Φθιώτιδος και Μεσογαίας. Ο κ. Ιερώνυμος μετά και από τας δηλώσεις του κ. Φίλη δια την «συμβολήν της Εκκλησίας εις την ηθικήν κατάπτωσιν του τόπου» εζήτησε την απόσυρσιν του νέου προγράμματος των Θρησκευτικών, ανεκάλεσε την εμπιστοσύνην του προς τα πρόσωπα, τα οποία είχον καταρτίσει το νέον πρόγραμμα και εφρόντισε προ της Ιεραρχίας να συναντηθή προσωπικώς με τον Σεβ. Σπάρτης, ο οποίος ήτο συνυποψήφιος δια τον Αρχιεπισκοπικόν θρόνον.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (7) μέρος

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Ταβιθάς της εν Ιόππη, ήν ανέστησε Πέτρος, Μαρκιανού, Μαρτυρίου.

Ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ ἦταν εὐσεβὴς καὶ φιλάνθρωπη χριστιανὴ καὶ κατοικοῦσε στὴν Ἰόππη. Τὸ Ταβιθᾶ εἶναι λέξη Συριακὴ καὶ σημαίνει Δόρκα. Ἦταν ὑφάντρα καὶ ἔφτιαχνε χιτῶνες, τοὺς ὁποίους πωλοῦσε πρὸς ἀνακούφιση τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν. Ἡ Ταβιθᾶ ὅμως ἀρρώστησε καὶ πέθανε. Τὴν περίοδο ἐκείνη βρισκόταν στὴ Λῦδδα ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Ὅταν τὸ ἄκουσαν αὐτὸ οἱ δικοί της, ἔσπευσαν νὰ τὸν παρακαλέσουν νὰ ἔρθει στὴν Ἰόππη, ὅπου καὶ ὁδηγήθηκε στὸ νεκροκρέβατο τῆς Ταβιθᾶς. Ἀφοῦ παρακάλεσε τοὺς παραβρισκόμενους νὰ βγοῦν ἀπὸ τὸ δωμάτιο, ὁ Πέτρος γονάτισε καὶ προσευχήθηκε. Στὴν συνέχεια εἶπε στὴν Ταβιθᾶ νὰ σηκωθεῖ. Μόλις ἐκφώνησε τὸ πρόσταγμα ἡ νεκρὴ ἀνεστήθῃ.Τὸ γεγονὸς αὐτὸ διεδόθει στὴν Ἰόππη καὶ πολλοὶ πίστεψαν. Ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ πέθανε σὲ βαθὺ γῆρας.