Η κρίσις της Εκκλησίας του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Κρίσις της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας

Η κρίση, η οποία έχει εκσπάσει στους κόλπους της Εκκλησίας, είναι πρωτίστως κρίση της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας! Προτάσσεται βέβαια και προβάλλεται, κατά τις ημέρες αυτές, που οι αποκαλύψεις ποικίλων σκανδάλων συγκλονίζουν τις συνειδήσεις του πληρώματος της Εκκλησίας, ως κρίση, η διαφθορά, η οποία έχει εισδύσει στη ζωή και στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας. Αλλά το υπόβαθρο της διαφθοράς αυτής και η αδυναμία της διοικούσης Εκκλησίας να προχωρήσει σε ουσιαστική αυτοκάθαρση, έχουν το αρχικό τους αίτιο στην κρίση της επισκοπικής αυτοσυνειδησίας, η οποία δείχνει να είναι αποξενωμένη από τη συνεργία της με το Άγιο Πνεύμα, δηλ. από τη χάρη του συγκροτούντος τον θεσμό της Εκκλησίας Παρακλήτου Πνεύματος! Αλλά ποια είναι επιγραμματικά τα γεγονότα, που βεβαιώνουν την αποξένωση αυτή;  

Συγκινητικές στιγμές στο Ηράκλειο για την εικόνα της Παναγίας Σουμελά- Συρρέουν οι πιστοί

25.11.2015

Συγκίνηση έχει πλημμυρίσει τις ψυχές και τα μάτια των πιστών που συρρέουν στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στον Καρτερό για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας Σουμελά που φέρνουν οι Πόντιοι στο Ηράκλειο και ειδικότερα στο εκκλησάκι που γιορτάζεται ο άγιος των Ποντίων Ο Νίκων ο Μετανοείτε στις 26 Νοεμβρίου.
Στην υποδοχή ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης και φυσικά το Λύκειο Ελληνίδων Ηρακλείου με την πρόεδρό του Ρίτσα Καλογεροπούλου. Η εικόνα έφτασε στον Καρτερό λίγο μετά τις 3 το απόγευμα και κατά την τοποθέτηση της εικόνας από τον Μητροπολίτη είχε ήδη συγκεντρωθεί αρκετός κόσμος με τους Ποντίους του Ηρακλείου που ήταν εκεί να δακρύζουν!
Με τα λεωφορεία καταφθάνουν οι πιστοί στον Άγιο Ιωάννη στον Καρτερό όπου θα εκτεθεί επί τριήμερο η εικόνα της Παναγίας Σουμελά που ήδη βρίσκεται στο Ηράκλειο. Η εικόνα αφίχθει στο αεροδρόμιο Ηρακλείου στις 2 το μεσημέρι και έγινε υποδοχή επίσημη. Η πομπή κατευθύνεται στην εκκλησία η οποία  γιορτάζει το κλίτος του Αγίου Νίκωνος του Μετανοείτε.

"Δημοκρατία"

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Αλυμπίου, Στυλιανού, Νίκωνος του Μετανοείτε.

Ἦταν ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη τῆς Παφλαγονίας καὶ ἔζησε τὸν 6^οαἰώνα μ.Χ. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι, ὅταν θὰ γεννιόταν ὁ Ἀλύπιος, ἡ μητέρα του εἶδε σὲ ὄνειρο νὰ κρατάει ἕνα λευκὸ ἀρνὶ ποὺ στὰ κέρατά του ἦταν τρεῖς ἀναμμένες λαμπάδες, ποὺ σήμαινε τὶς ἀρετὲς ποὺ θὰ εἶχε τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννιόταν.

Οἱ γονεῖς του ἔδωσαν στὸν Ἀλύπιο χριστιανικὴ ἀνατροφή, ποὺ στὸ πρόσωπό του ἐπέφερε καρποὺς ἐκατονταπλασίονας. Εἶχε μεγάλη περιουσία, τὴν ὁποία δαπάνησε στοὺς φτωχοὺς καὶ πάσχοντες τῆς περιοχῆς του. Διότι εὐχαρίστησή του ἦταν νὰ ἐκπληρώνει τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ποὺ προτρέπει τοὺς χριστιανοὺς νὰ εἶναι «συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαχνοι, φιλόφρονες». Δηλαδὴ νὰ συμπαθοῦν καὶ νὰ συμμετέχουν στὶς λύπες τῶν ἀδελφῶν τους, νὰ ἀγαποῦν σὰν ἀδελφοὺς τοὺς συνανθρώπους τους, νὰ ἔχουν πονετικὴ καὶ τρυφερὴ καρδιὰ καὶ νὰ εἶναι περιποιητικοὶ καὶ εὐγενεῖς.
Ὁ Ἀλύπιος, ἀφοῦ ἔμεινε πάμφτωχος, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο, ὅπου ἔκανε ἀσκητικὴ ζωή. Πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἔμεινε πάνω σ’ ἕνα στύλο 50 (κατ’ ἄλλους 53) χρόνια γιὰ λόγους ἄσκησης καὶ κάτω ἀπὸ διάφορες καιρικὲς συνθῆκες.

Ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς του ἔφερε κοντὰ στὸν Ἀλύπιο καὶ ἄλλες ψυχές, ποὺ ζητοῦσαν εἰρηνικὸ καταφύγιο. Στοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὑπῆρξε φιλόστοργος πνευματικὸς πατέρας, καὶ τοὺς καθοδηγοῦσε μὲ τὶς συμβουλές του καὶ τοὺς στήριζε μὲ τὸ παράδειγμά του.

Πέθανε εἰρηνικὰ τὸ ἔτος 608, ἀφοῦ ἔζησε 100 χρόνια, κατ’ ἄλλους 120. Τελεῖται δὲ ἡ Σύναξις αὐτοῦ ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ τῇ οὔσῃ πλησίον τοῦ Ἱπποδρομίου, κατὰ τὸν Παρισινὸ Κώδικα 1594.

Προωθεῖται η εκλαΐκευση του Οικουμενισμοῦ

Ἡ ἐκλαΐκευση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προωθεῖται μὲ τὶς πυκνὲς λειτουργικές, ἀκαδημαϊκὲς-θεολογικὲς, ποιμαντικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐπαφές μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, κυρίως μὲ τὶς συμπροσευχὲς σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, μὲ τοὺς μεικτοὺς γάμους καὶ τὸν ἤδη προαναγγελμένο σχεδιασμὸ τῶν ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν νὰ ἐξαλείψουν ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη Λατρεία ὅσα σημεῖα προσβάλλουν αἱρέσεις ἢ ἄλλες θρησκεῖες, ὥστε νὰ ἐξοικειωθεῖ μὲ τὴν ἑτεροδοξία καὶ τὸ ἁπλὸ ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα (ἀφοῦ δῆθεν «ὅλοι στὸν ἴδιο Χριστὸ / Θεὸ πιστεύουμε...»).

Η ΕΝΑΤΗ ΩΔΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ανάρμοστη αφαίρεση ύμνων της Θεοτόκου (Κήρυγμα Εισοδίων)

Και συ με κιπά; Πως καταντήσαμε Λοχία.....

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ: Το αφιερώνουμε στον αδίστακτο ξενόδουλο - Τουρκόφιλο Υπουργό της Παιδείας και της α-Παιδείας, τον αναίσχυντο προπαγανδιστή κ. Φίλη

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟΦΙΛΟ ΥΠΟΥΡΓΟ κ. ΝΙΚ. ΦΙΛΗ!

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΔΑΚΡΥΑ!

 __________Ο καλός μας φίλος κ. Στ. Πολ. μας έστειλε το παρακάτω κείμενο. Είναι συγκλονιστικό! Το αφιερώνουμε στον αδίστακτο ξενόδουλο- Τουρκόφιλο Υπουργό της Παιδείας και της α-Παιδείας, τον αναίσχυντο προπαγανδιστή κ. Φίλη, ο οποίος ευκαίρως-ακαίρως μας επιδεικνύει τα ανθελληνικά και τα αντορθόδοξα αισθήματά του. 

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, 12 Νοεμβρίου 2015

 *********************

 *********************

Ο  «Τούρκος» συνταγματάρχης  στην Πόντια ξεριζωμένη: 

ΜΑΝΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ!

«Νηπτικά Κεφάλαιά» Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ του Οσίου Φιλόθεου του Σιναϊτη

«Πρώτον είναι η προσβολὴ του πονηρού λογισμού, έπειτα ο συνδυασμός, έπειτα η συγκατάθεση, έπειτα η αιχμαλωσία, κατόπιν το πάθος, που γίνεται μόνιμον με την συνήθεια και την συνέχιση. Αυτή είναι η ήττα μας στον εναντίον μας πόλεμον. Έτσι διδάσκεται και από τους Αγίους Πατέρες. Και προσβολή είναι, όπως λένε, απλός λογισμός ή η εικόνα κάποιου καινούργιου τυχόν πράγματος, που γεννήθηκε στην καρδιά και εμφανίζεται στον νου. Συνδυασμός είναι το να συνομιλήση κανείς με αυτό, που φάνηκε, με πάθος ή χωρίς πάθος. Συγκατάθεση είναι η ενήδονη συγκατάνευση της ψυχής προς αυτό. Αιχμαλωσία είναι η βίαιη και αθέλητη απαγωγή της καρδιάς ή η επίμονη συναναστροφή με αυτό, που τυχόν φάνηκε, πράγμα, που αφανίζει την άριστη κατάστασή μας. Πάθος κυρίως λένε εκείνο, που φωλιάζει πολύν καιρόν μέσα στην ψυχή εμπαθώς. Από όλα αυτά, το πρώτον είναι αναμάρτητον, το δεύτερον, όχι πάντοτε, το τρίτον, ανάλογα με την κατάσταση του αγωνιζομένου. Η πάλη τέλος προξενεί ή τα στεφάνια ή τις τιμωρίες». 

Λίγα λόγια γιὰ τὶς προφητεῖες --- Οἱ προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ -- Τοῦ αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Καθ. ΑΠΘ

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς δὲν ἦταν μόνο ἕνας συναρπαστικὸς διδάσκαλος, ποὺ ἐκλαΐκευε τὶς μεγάλες θεολογικὲς ἔννοιες καὶ μὲ ἁπλὰ λόγια καὶ ζωντανὰ παραδείγματα τὶς ἔκανε προσιτὲς στὸ ἁπλοϊκὸ ἀκροατήριό του. Ἦταν συγχρόνως καὶ προφήτης. Ἀρκετὲς προφητεῖες ἐπιβεβαίωσαν τὴ διδασκαλία του, τὸν ἀπέδειξαν ἅγιο ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν καθιέρωσαν στὴ συνείδησι τοῦ λαοῦ καὶ στὴν ἱστορία ὡς προφήτη.

Γιὰ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ τὴ μετάνοια ψυχῶν ὁ ἅγιος Κοσμᾶς καὶ σημεῖα ἔκανε καὶ προφητεῖες εἶπε. Ὑποστηρίζεται ὅτι στὶς προφητεῖες του ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ τὴν «Ὀπτασία τοῦ Ἀγαθαγγέλου», ἕνα χρησμολογικὸ κείμενο ποὺ κυκλοφοροῦσε εὐρύτατα στὶς μέρες του ἀνάμεσα στοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες καὶ καλλιεργοῦσε ψεύτικες ἐλπίδες κούφιας παρηγοριᾶς γιὰ τὸ «ξανθὸ γένος», ποὺ θὰ βοηθοῦσε στὴν ἀπελευθέρωσι ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Ἀλλὰ πουθενὰ μέσα στὶς «Διδαχές» του, ὅπου διαφυλάσσεται ἡ αὐθεντικὴ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ, δὲν ὑπάρχει δεῖγμα αὐτῆς τῆς νοοτροπίας.

Ἔχω τὴ γνώμη ὅτι ἡ ἐντύπωσι αὐτὴ δημιουργήθηκε ἐξ αἰτίας ὠρισμένων πλαστῶν προφητειῶν καὶ διαφόρων λαϊκοθρησκευτικῶν χρησμῶν, ποὺ ἀποδόθηκαν στὸν Πατροκοσμᾶ καὶ διεκδικοῦν σήμερα τὴν πατρότητά του. Αὐτὰ προκαλοῦν βέβαια κάποια ἐντύπωσι στοὺς ἀδαεῖς, στὴν πραγματικότητα ὅμως ὄχι μόνο δὲν ὠφελοῦν, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐπιζήμια εἶνε, διότι, ὅταν ἀποδεικνύεται τὸ νόθο τους, τίθεται σὲ ἀμφισβήτησι καὶ ἡ γνησιότητα τῶν ἀληθινῶν προφητειῶν.

The Life and Passion of the Holy Great-martyr Catherine, the Wise Virgin

THE TWENTY-FIFTH DAY
OF THE MONTH OF NOVEMBER

From The Great Collection of the Lives of the Saints, Volume 3: November,
compiled by St. Demetrius of Rostov

 During the reign of the impious Emperor Maxentius, there lived in the city of Alexandria a maiden named Catherine. She was of royal lineage, very beautiful and tall, and had reached the age of eighteen. She was also most learned, having studied all the writings of the Hellenes, and had acquainted herself with the authors of antiquity: Homer, Virgil, Aristotle, Plato, and others. It was not, however, only the philosophers that she had read: she knew well the books of the physicians Asclepius, Hippocrates, and Galen. Moreover, she had entirely mastered the arts of rhetoric and dialectic and knew many languages, so that all were amazed at her learning. Numerous rich men of noble birth came to ask her hand of her mother, who held the Christian faith secretly because of the great persecution raised up against the faithful at that time by Maxentius. Catherine’s mother and relatives often counselled the maiden to marry so that the royal inheritance passed down from her father would not fall into the hands of strangers and thus be lost to her family, but the wise Catherine loved virginity greatly and did not wish to be married. She answered those who urged her, "If you wish me to enter into wedlock, find me a youth who possesses the four things which I have (as you well know) in greater measure than all other maidens, not one that is inferior to me and unworthy of my hand. Look about for a young man who is of noble lineage, wealthy, handsome, and learned; if he is lacking in one of these things, he is not worthy of me."

Unable to find such a youth, Catherine’s relatives said, "Although the sons of emperors and great princes are highborn and wealthier than she, not one is as handsome or as wise. "Said Catherine, "1 do not desire a bridegroom who is uneducated."

Ο Άγιος Μερκούριος ο Μεγαλομάρτυρας

Ο Άγιος Μερκούριος ο Μεγαλομάρτυρας ήταν γενναίος στρατιωτικός, όχι μόνο του στρατού του αυτοκράτορα Δεκίου, που υπηρετούσε, αλλά και του Χριστού. Ο Μερκούριος καταγόταν από τη Σκυθία και τον πατέρα του τον έλεγαν Γορδιανό.

Διακρινόμενος σε κάποια μάχη, κατά την οποία σκότωσε τον στρατηγό των αντιπάλων, τιμήθηκε με το αξίωμα του αρχιστρατήγου. Αλλά όταν κλήθηκε να συμμετέχει σε ειδωλολατρικές θυσίες, αρνήθηκε και δεν δίστασε, όταν ρωτήθηκε, να ομολογήσει ότι ήταν χριστιανός. Ο βασιλιάς προσπάθησε στην αρχή, με γλυκά λόγια να τον μεταπείσει. Βλέποντας όμως, ότι αποτύγχανε, διέταξε τον βασανισμό του. Και αφού τον γέμισαν με πληγές, και επέφεραν μεγάλα εγκαύματα στις σάρκες του, τον αποκεφάλισαν στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, μεταξύ των ετών 253 και 259 μ.Χ.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος, Μερκουρίου.

Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη καταγόταν ἀπὸ οἰκογένεια εὐγενῶν τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ μαρτύρησε στὶς ἀρχὲς τοῦ 4^ου αἰώνα μ.Χ. Ἦταν εὐφυέστατη καὶ φιλομαθής. Ἤδη σὲ ἡλικία δέκα ὀκτὼ χρονῶν κατεῖχε τὶς γνώσεις τῆς ἑλληνικῆς φιλολογίας καὶ φιλοσοφίας, ἀλλὰ καὶ ἦταν ἄρτια καταρτισμένη καὶ στὰ δόγματα τῆς χριστιανικῆς πίστης.

Ὅταν ἐπὶ Μαξεντίου διεξαγόταν διωγμὸς ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, ἡ Αἰκατερίνη δὲ φοβήθηκε, ἀλλὰ μὲ παρρησία διέδιδε πὼς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἔπαρχο τῆς περιοχῆς, ὁ ὁποῖος προσπάθησε μὲ συζητήσεις νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ὅταν ὁ ἔπαρχος διαπίστωσε τὴν ἀνωτερότητα τῶν λόγων τῆς Αἰκατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση μὲ τοὺς πιὸ ἄξιους ρήτορες τῆς Ἀλεξάνδρειας, τοὺς ὁποίους ὅμως ἡ Αἰκατερίνη ἀποστόμωσε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κάποιοι ἀπὸ τοὺς συνομιλητές της πείσθηκαν γιὰ τοὺς λόγους της καὶ ἀσπάστηκαν τὴν Χριστιανικὴ Πίστη.

Μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν κατάληξη, ὁ ἔπαρχος διέταξε νὰ τὴ βασανίσουν σκληρὰ μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς ἡ Ἁγία θὰ λύγιζε καὶ θὰ ἀρνιόταν τὸν Χριστό. Ὅμως ἡ Αἰκατερίνη ἔμεινε ἀκλόνητη στὴν πίστη της.

Πέθανε στὸν τροχό, ὕστερα ἀπὸ διαταγὴ τοῦ ἔπαρχου.

Οσίου Μάρκου του Ασκητού

Όλα τα θλιβερά που σου συμβαίνουν στην πρόσκαιρη αυτή ζωή να τα συγκρίνεις με τα αγαθά της αιώνιας ζωής και δε θα σε βρει ποτέ αμέλεια στον αγώνα αυτής της ζωής....

Ο ἀείμνηστος ἱερομόναχος π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος. (Ὁμιλία 20 στὸν Ἰεζεκιήλ). Λέγει:

«Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι ἐδῶ φτάνουμε νὰ ἔχουμε κληρικοὺς ποὺ νὰ εἶναι μασῶνοι. Αὐτὸς (ὁ κληρικός) οὐσιαστικὰ ἔχει χάσει τὴν πίστη του. Ἔτσι, ὅπως τὸ βλέπουμε τώρα, στὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰεζεκιήλ, ποὺ ὁ κλῆρος εἶχε προσχωρήσει στὴν εἰδωλολατρία, καὶ τὸ εἴδαμε αὐτὸ πολύ-πολὺ καθαρά.

Σᾶς αἰτιολόγησα, γιατί ἀρχίζει ἡ σφαγὴ ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ποὺ ἔπρεπε νὰ φυλάξουν τὸ λαό καί, ὅμως, αὐτοὶ ὁδηγοῦν τὸ λαὸ μὲ κακό τους παράδειγμα εἰς τὴν εἰδωλολατρία.

ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΣ, ΨΟΦΟΔΕΕΙΣ, ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΣΙΜΟΙ

Η ούτως ή αλλιώς αναμενόμενη, ενδημική έκρηξη νεανικής βίας, γηπεδικής ή άλλης, είναι, ιδιαιτέρως σε καιρούς χαλεπούς, περισσότερο οξυμμένη, και, αν όχι κατά κάποιον τρόπο δικαιολογημένη, τουλάχιστον ευκολότερα ερμηνεύσιμη, λόγω και των καταθλιπτικών οικονομικών πιέσεων που ταλανίζουν πλέον όλα τα μέλη των ελληνικών οικογενειών. Η τηλεοπτική της κάλυψη, πάντως, αναδεικνύει και κάποιες παθογένειες του μιντιακού μας συστήματος, για να το πω κομψά και ευγενικά. Άκουγα χθες (21 Νοεμβρίου 2015) τον ρεπόρτερ «μεγάλου» καναλιού τη στιγμή που κάλυπτε τις ταραχές στη Λεωφόρο, στον αναβληθέντα τελικά ποδοσφαιρικό αγώνα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού, και τί έλεγε για τους ταραξίες: οι χούλιγκανς και ξανά οι χούλιγκανς και ξανά οι χούλιγκανς… Και αυτόματα και συνειρμικά τον φαντάστηκα να καλύπτει παρόμοια, αν και συνήθως πολύ βιαιότερα και καταστροφικότερα, επεισόδια στα Εξάρχεια, αυτόν τον ίδιο ή κάποιον ανάλογο συνάδελφό του. Και τον φαντάστηκα ψοφοδεή και περίτρομο να ψελλίζει αυτά που ψελλίζουν όλοι τους, όταν αναφέρονται σε ταραχές «αντιεξουσιαστών»: «τα παιδιά», «οι νεαροί», «οι διαδηλωτές», λες και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν είναι παιδιά και νεαροί διαδηλωτές αλλά διεστραμμένοι και κτηνώδεις χουλιγκάνοι, βίκινγκς και βάνδαλοι βορειοευρωπαϊκών προδιαγραφών.
Δεν ντρέπεστε, λέω εγώ, όσοι από τους δημοσιογράφους γλύφετε από τον φόβο σας τους «μπαχαλάκηδες» και βγάζετε τη χολή σας και τα απωθημένα σας σε παιδιά του λαού, βίαια και ταραχώδη χωρίς αμφιβολία, αλλά χωρίς συμμορίτικη οργάνωση πίσω τους που να μπορεί ποτέ να σας απειλήσει; «Γουρούνια, χαφιέδες, δημοσιογράφοι», όμως, δεν σας αποκαλούν οι ταραξίες των γηπέδων, αλλά τα «παιδιά» και οι «νεαροί» των Εξαρχείων. Λέτε να ξέρουν κάτι περισσότερο από εμάς που απλώς σας θεωρούμε φοβισμένους υποκριτές στις περιγραφές σας γι’ αυτούς;

Επαναλειτούργησε και πάλι η Παντάνασσα στο κέντρο της Πάτρας

Υστερα από σιγή επτάμισι ετών, οι καμπάνες χτύπησαν ξανά χαρμόσυνα στον μεγαλοπρεπή Ναό της Παντάνασσας, στο κέντρο της Πάτρας. Η εκκλησία, που τον Ιούνιο του 2008 χτυπήθηκε από τον Εγκέλαδο, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές ζημιές και να κλείσει, άνοιξε το περασμένο Σάββατο ξανά τις πύλες της, υποδεχόμενη εκατοντάδες πιστούς που περίμεναν με ανυπομονησία την επαναλειτουργία της.
Το Σάββατο έγινε η λιτανεία της ιερής εικόνας της Παντάνασσας και ακολούθησε πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός, χοροστατούντος του μητροπολίτη Πατρών Χρυσοστόμου. Ο περικαλλής ναός, που αποτελεί διατηρητέο μνημείο, υπόδειγμα της νεότερης εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, θεμελιώθηκε στα τέλη του 1847 και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 30 Αυγούστου του 1859.

http://www.dimokratianews.gr/

Απόλαυσις στη Γειτονιά --- του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

- Ετελείωσε;... αλήθεια;

- Tώρα ξεψύχησε.
- Και τον εμεταλάβανε;
- Θα τον θάψουν με παπάδες;
- Έζησε ως δεκαπέντε ώρες.

Από παράθυρον εις αυλόπορταν, από εξώστην εις δώμα, από χαμόγειον εις ανώγειον, επετούσαν το πρωί οι πτερόεντες αυτοί διάλογοι μεταξύ των γειτονισσών. Και μεγάλη περιέργεια εφέρετο ελαφρά εις τον αέρα.

- Η άμοιρη η μάννα! κλαίει και δέρνεται.
- Ο πατέρας, ο έρμος, λείπει.
- Και δεν του ντελεγραφούνε νάρθη;
- Είπαν πως του ντελεγραφήσανε.
- Που βρίσκεται;
- Στη Λειβαδιά, μούπαν, ή στο Λιδωρίκι.

Φραγκούλης Φράγκος: Στα σχολεία τα παιδιά μας γίνονται γενίτσαροι - Κάθε οικογένεια να γίνει «κρυφό σχολειό»

Στις 22 Νοεμβρίου 2015 ημέρα Κυριακή, στο Ιερό Κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στον Πεντάλοφο Παιονίας Κιλκίς, εκατοντάδες πιστοί ανήλθαν για να συμμετάσχουν στο μυστήριο της θείας Λειτουργίας και να παρακολουθήσουν την ομιλία του επιτίμου Αρχηγού ΓΕΣ και τ.ΥΕΘΑ κ.Φραγκούλη Σ. Φράγκου με θέμα: «Ο Ελληνισμός της Μ.Ασίας μετά την μάχη του Μαντζικέρτ (1071 μ.Χ)».

Τον Αρχηγό προσφώνησε εκ μέρους των παρευρισκομένων ο Πρόεδρος του Συλλόγου «Φίλοι του Ιερού Κοινοβίου Αγίου Νικοδήμου» αξιότιμος κ.Ιωάννης Μπούρας.
Κατόπιν έλαβε τον λόγο ο γενναιότατος Αρχηγός, ο οποίος παρουσίασε στους ακροατές την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στις αλησμόνητες Πατρίδες μέσα από τις γνώσεις που προσέλαβε, αλλά κυρίως μέσα από την προσωπική πείρα και τα βιώματα που απέκτησε κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Στρατιωτικού Ακόλούθου και Ακολούθου Άμυνας στην Ελληνική πρεσβεία της Άγκυρας.