Τιμή στους πεσόντες της ΕΛΔΥΚ από την κυπριακή πολιτεία

Τιμή στους πεσόντες και αγνοουμένους της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου απέτισε η κυπριακή πολιτεία και η σημερινή ηγεσία της Δύναμης.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αρχηγοί και εκπρόσωποι κομμάτων παρέστησαν στην τελετή που έγινε στο στρατοπεδο της ΕΛΔΥΚ, στη Μαλούντα.
Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο πρέσβης της Ελλάδας στη Λευκωσία. Ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής τέλεσε τρισάγιο για τους πεσόντες αξιωματικούς και οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, κατά την τουρκική εισβολή του 1974 και ανέπεμψε δέηση για ανεύρεση των αγνοουμένων της.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απένειμε τιμητικές πλακέτες της ΕΛΔΥΚ στον υποδιοικητή της Δύναμης κατά το '74, Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο και στον διοικητή του τετάρτου λόγου στη μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ Λούη Ιωαννίδη.

Ὁ θαυμαστὸς προφήτης Ηλίας ----- + Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

Εὐχαριστῶ, ἀγαπητοί μου, τὸν Κύριο ποὺ μὲ ἀξιώνει νὰ κηρύξω ἐδῶ στὴ μνήμη τοῦ προφήτου Ἠλιού. Λίγοι ἅγιοι τιμῶνται στὴν πατρίδα μας ὅσο αὐτός.  Ἀλλὰ ἡ τιμὴ στὸ πρόσωπό του ἐπιβάλλει νὰ γνωρίσουμε ποιός ἦταν καὶ νὰ προσπαθήσουμε νὰ τὸν μιμηθοῦμε. Θὰ  προσπαθήσω   νὰ  δώσω μία σκιαγραφία του. Ὁ προφήτης Ἠλίας, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἅγιος τῆς παλαιᾶς διαθήκης, μεγάλη προσωπικότητα, «ψυχὴ οὐρανομήκης», ὅπως λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἕνα πνευματικὸ φῶς (βλ. Ματθ. 5,14), ἕνας φάρος ποὺ ἄναψε ὁ Θεὸς νὰ φωτίζῃ τοὺς ἀνθρώπους μέσα στὸ πέλαγος τῆς ζωῆς. Δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ παρουσιάσουμε ἐδῶ ὅλη τὴ ζωή του. Ἀνοῖξτε τὴν Παλαιά Διαθήκη στὰ βιβλία Τρίτο (Γ΄, κεφ. 17ο-20ό) καὶ Τέταρτο (Δ΄,κεφ. 2ο) Βασιλειῶν, ποὺ ἱστοροῦν τὸν βίο του, καὶ θὰ θαυμάσετε· πράγματι εἶνε ἀξιοθαύμαστος.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης

Δρ. Μάριος Ι. Πηλαβάκης : Καταγγελία για την βίαιη εκδίωξή μου από τον αύλειο χώρο της αίθουσας τελετών του Α.Π.Θ. την 3ην Ιουνίου 2015, με εντολήν του καθηγητού και προέδρου του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας κ. Θεοδώρου Γιάγκου.

Δρ. Μάριος Ι. Πηλαβάκης                                                   Θεσσαλονίκη 25-06-2015
Κλειούς 6,
Άνω Πόλις
546 33 – Θεσσαλονίκη


Προς τον Πρύτανη Α.Π.Θ.
κ. Περικλή Μήτκα
Θεσσαλονίκη


Θέμα : Καταγγελία για την βίαιη εκδίωξή μου από τον αύλειο χώρο της αίθουσας τελετών του Α.Π.Θ. την 3ην Ιουνίου 2015, με εντολήν του καθηγητού και προέδρου του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας κ. Θεοδώρου Γιάγκου.

            Κύριε Πρύτανη,
            Την 3ην Ιουνίου το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. ανηγόρευσε σε επίτιμον διδάκτορά του τον αγγλικής καταγωγής Μητροπολίτην Διοκλείας Κάλλιστον Ware. Επειδή ο προαναφερθείς Μητροπολίτης μετέδιδε την Θείαν Κοινωνίαν στους αιρετικούς Κόπτας εμοίρασα φυλλάδιο διαμαρτυρίας στον αύλειο χώρον της αίθουσας τελετών. Εκείνην την ώρα είδα τον συμπατριώτη μου και «φίλον» καθηγητή κ. Θεόδωρον Γιάγκο στα σκαλιά της αίθουσας να δίνει εντολές σε τέσσερεις άνδρες ιδιωτικής εταιρείας ασφαλείας να με διώξουν. Ένας από αυτούς άρπαξε βίαια τα φυλλάδια που κρατούσα και εν συνεχεία με έσπρωξαν έξω από το χώρο.
Ποτέ δεν μπορούσα να φαντασθώ ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις η διάδοση των στοχασμών μου με αντικείμενο ορισμένες θεολογικές μου απόψεις σχετικά με τη διακονία του Λόγου του Θεού από τον τιμώμενο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τις απόψεις μου αυτές θεμελιώνω στους Ιερούς Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αντιλαμβάνομαι τον εκνευρισμό, διότι η τήρηση ή μη των κανόνων που αναφέρονται στην έντυπη διατύπωση των απόψεών μου, προκύπτει ολοφάνερα, το δε κείμενό τους είναι σαφέστατο και ουδεμίας αμφισημίας των εξ εμού έχει ανάγκη.
Ασκώντας λοιπόν το δικαίωμά μου που απορρέει από το αρθρ. 14 του Συντάγματος, ευρισκόμενος σε δημόσιο χώρο και μη προσβάλλοντας πρόσωπα δέχθηκα έργω εξύβριση στο πρόσωπό μου (αρθρ. 361 Π.Κ.) με προπηλακισμούς και ανάρμοστες χειρονομίες από όργανα ιδιωτικής ασφάλειας του χώρου, στα οποία ο κ. καθηγητής εκ προθέσεως προκάλεσε την απόφαση τής έργω εξυβρίσεως στο πρόσωπό μου. Συνεπώς αντιμετώπισα το θλιβερό γεγονός ένας παλαιός μου φίλος να δρα ως ηθικός αυτουργός (αρθρ. 46 Π.Κ.) στο αδίκημα που συνέβη στο πρόσωπό μου.  Βέβαια δεν πρόκειται να προσφύγω στη δικαιοσύνη. Θεωρώ όμως τερματισθείσα μια φιλία διατυπώνοντας την ευχή ο ζήλος ο οποίος κατέλαβε τον κ. καθηγητή σε βάρος του προσώπου μου να μετατραπεί σε δημιουργική δύναμη αντιμετωπίσεως των διαφόρων αιρέσεων που διαδίδονται τάχιστα, πάντοτε βέβαια εντός των νομίμων και ηθικών ορίων.

                                                                                    Μετά τιμής



                                                                          Μάριος Ι. Πηλαβάκης
(Διδάκτωρ Βυζαντινής Φιλολογίας
του Πανεπιστημίου του Λονδίνου)


Κοινοποίησις :
1) Υπουργόν Παιδείας
κ. Μπαλτάν
2) Αναπληρωτήν Υπουργόν Παιδείας
κ. Κουράκην
3) Οικουμενικό Πατριαρχείον.
4) Ιερά Σύνοδο Εκκλησίας της Ελλάδος
5) Μητρόπολη Θεσσαλονίκης
6) Ιερά Σύνοδο Εκκλησίας της Κύπρου
7) Κοσμήτορα και Καθηγητάς της
Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.

8) Μ.Μ.Ε.

Ο Προφήτης Ηλίας στην εποχή του και στα έσχατα -- του μακαριστού πατέρα Αθανασίου Μυτιληναίου


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Του προφήτου Ηλίου του Θεσβίτου.

Ὁ Προφήτης Ἠλίας ἦταν γιὸς τοῦ Σωβὰκ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ Θέσβη τῆς περιοχῆς Γαλαάδ, καὶ ἀνῆκε στὴν φυλὴ τοῦ Ἀαρῶν.
Ὅταν γεννήθηκε, ὁ πατέρας του εἶδε μία θεία ὀπτασία: Δυὸ ἄνδρες λευκοφορεμένοι τὸν ὀνόμαζαν Ἠλία, τὸν σπαργάνωναν μὲ φωτιὰ καὶ τοῦ ἔδιναν φλόγα νὰ φάει. Τότε ὁ πατέρας του, πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀφοῦ περιέγραψε τὴν ὀπτασία στοὺς ἱερεῖς, ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν ἐρμηνεύοντας τὴν ὀπτασία, ὅτι ὁ γιὸς του θὰ γίνει προφήτης καὶ θὰ κρίνει τὸ Ἰσραὴλ μὲ δίκοπο μαχαίρι καὶ φωτιά.
Ὁ Προφήτης ἄσκησε τὸ προφητικό του χάρισμα ἐπὶ 25 ἔτη. Προεῖπε γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ στὴν γῆ 816 χρόνια πρίν. Ἦταν τόσο μεγάλη ἡ πίστη του, ποὺ κατέβασε τρεῖς φορὲς φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό, σταμάτησε τὴν βροχὴ καὶ ἀνάστησε νεκρούς. Μὲ τὴν φωτιὰ μάλιστα ἔκαψε τοὺς στρατιῶτες ποὺ εἶχε στείλει ὁ βασιλιὰς Ὀχοζίας γιὰ νὰ τὸν συλλάβουν.
Στὸ ὅρος Χωρὴβ εἶδε τὸν ἴδιο τὸν Θεό, διέσχισε τὸν Ἰορδάνη μὲ τὴν μυλωτή του καὶ τέλος ἀνελήφθη μὲ ἅρμα πυρός.
Ἐπίσης παρέστη στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆ.

Μέγα σκάνδαλο :

 Ο Αμερικανός πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χιρς της Ι.Μ. Ιερισσού και Αγίου Όρους παρουσιάζει σε λαμπροτάτη βιβλιοπαρουσίαση εις την Θεσσαλονίκην τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου ως αντιπαπικόν θεολόγον.


          Την Πέμπτην 18 Ιουνίου και ώρα 7 μ.μ. ο Αμερικανός πρωτοπρεσβύτερος και διδάκτωρ Θεολογίας του Α.Π.Θ. π. Πέτρος Χιρς έκαμεν παρουσίαση του βιβλίου του “Εκκλησιολογική Αναθεώρηση της Β’ Βατικανής Συνόδου”. Το βιβλίο παρουσίασαν εις την αίθουσαν “Μέγας Αλέξανδρος” του ΙΕΚ Ακμή εις το κέντρον της Θεσσαλονίκης ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, ο καθηγητής Α.Π.Θ. κ. Τσελεγγίδης, ο συγγραφέας. Τον συντονισμό της παρουσίασης έκανε ο Αν. Καθηγητής Α.Π.Θ. κ. Καραμπελες.
          Την βιβλιοπαρουσίαση μετέδιδε απ’ευθείας ο Ρ.Σ. της Μητροπόλεως Πειραιώς και εκάλυπτε τηλεοπτικώς το κανάλι www.intv.gr
          Την παρουσίασιν ετίμησαν εκτός του Μητροπολίτου Ναυπάκτου, ο Μητροπολίτης Ιερισσού και Αγίου Όρους κ. Θεόκλητος μετά του πρωτοσυγκέλλου του, ομότιμοι καθηγηταί Θεολογίας του Α.Π.Θ., ηγούμενοι, μοναχοί και μοναχαί από την Ι.Μ. Φλωρίνης (απουσίαζεν όμως ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος) και άλλες Μητροπόλεις, ο πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης π. Μεθόδιος, προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού Θεσσαλονίκης (Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά), ο καθηγητής του Α.Π.Θ. κ. Τσίγκος, ο διευθυντής του βιβλιοπωλείου “Το Περιβόλι της Παναγίας”.
          Η όλη εκδήλωσις διαφημίστηκε ευρέως με έγχρωμες αφίσες. Το βιβλίο εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος Uncut Mountain Press (Αλατόμητον Όρος), ιδιοκτησίας του π. Πέτρου Χιρς με έδρα το χωρίον Πετροκέρασα Χαλκιδικής.
          Πριν την βιβλιοπαρουσίαση διενεμήθη έξω από το ΙΕΚ Ακμή (Τσιμισκή 14) φυλλάδιον με τίτλον “Σωφρόνιος του Essex και Ναυπάκτου Ιερόθεος: Βίοι παράλληλοι και αιρετικοί” (ο Αστήρ της Εφέσσου, αρ. 25, Νοέμβριος 2010, www.markoseugenikos.gr).
          O π. Πέτρος φανερά ενοχλημένος εβγήκε εις το πεζοδρόμιον και παρακαλούσε να μη δοθεί το φυλλάδιο, ένας μάλιστα οπαδός το έσχισε παρόλο που υπήρχε πάνω και φωτογραφία εικόνος του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού.
          Διερωτάται κανείς δια την περίεργην στάσιν του Αμερικανού Πρωτοπρεσβυτέρου και διδάκτορος Θεολογίας του Α.Π.Θ. πως είναι δυνατόν να κατεβαίνει εις το πεζοδρόμιον έξω από την Μητρόπολιν Θεσσαλονίκης διαμαρτυρόμενος κατά του «οικουμενικού» μητροπολίτου ενώ προσκαλεί τον αρχιοικουμενιστή Μητροπολίτη Ναυπάκτου που συμπροσεύχεται με τον υπεύθυνον των Δομινικανών (Ιεροεξεταστών) εις την Ελλάδα Ροζάριο και υποστηρίζει τας αιρετικάς διδασκαλίας του αιρετικού Σωφρονίου του Έσσεξ. Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά επί του ιδίου θέματος. Τέλος, ποιος ήτο ο νεαρός φραγκισκανός καλόγερος που ετίμησεν επισήμως και λαμπρώς την βιβλιοπαρουσίαση;


Μ.Π. 

Του Αρχιμανδρίτη Νεκταρίου Ζιόμπολα:

 papaw Barh


Ὁποία ὄντως κατάπτωσις – ξεπεσμὸς εἰς τὸ ναδίρ. Νὰ εἴπωμεν γελοιότητες, παραλογισμός; Ὄντως ἐγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ παραλόγου. Πρωτάκουστες ἐνέργειες μετὰ μίαν χιλιετίαν. Ὀρθόδοξοι Πατριάρχαι στὸν αἱρετικὸ Πάπα μὲ ἀλλοθρήσκους σὲ συμπροσευχή; Ἰδοὺ ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ πορεία πρὸς τὴν πανθρησκεία καὶ πρωτίστως πρὸς ἐπιπολαίαν ἑνότητα Χριστιανῶν. Πατριάρχαι ἐκτὸς τρόπου καὶ χώρου. Ἀβίαστα ἔχουμε φοβερὴν κρίσιν ἡγετῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἀσίγαστη γιὰ τὸ ποίμνιο κρίσις. Πλέον θέσιν καιρίαν ὁ λόγος Χριστοῦ: «ἐὰν τὸ ἅλας μωρανθῇ ἐν τίνι ἁλισθήσεται»; (Ματθ. ε´13). Τι πλέον ἐπικίνδυνον διὰ τὴν πίστιν ἀφοῦ ἡγέτες πανηγυρικὰ εὑρίσκονται εἰς τὸ «στόμα τοῦ λύκου»;


http://katanixis.blogspot.ca/2015/07/2.html#more

Eφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος» :

Ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει προβλήματα ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ. Μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ Ἰσλάμ ἐλέγχει τὴν χώραν καὶ μοιραίως τὴν ὅποιαν παραγωγήν. Ἕνα πολὺ σημαντικὸν τμῆμα τῆς δεσποτοκρατίας ἀρνεῖται ἠθελημένως νὰ ἴδη τὴν σκληρὰν αὐτὴν πραγματικότητα καὶ συμπλέει μὲ τὸ ἄθεον καὶ διαφθαρμένον πολιτικὸν σύστημα. Ἄς ἀναρρωτηθοῦν οἱ «Δεσποτάδες» αὐτοί: Πότε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Μουσουλμάνων ποὺ ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα (εἴτε παρανόμως εἴτε νομίμως εἴτε εἶναι γηγενεῖς), προέβησαν εἰς μίαν δήλωσιν ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων ἤ κατεδίκασαν τὰς συκοφαντικὰς ἐπιθέσεις τῶν πολιτικῶν ἤ ἄλλων φορέων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας; Οἱ Διοικοῦντες τὴν Ἐκκλησίαν μας Σεβ. Μητροπολῖται, ἐπιδεικνύουν μεγάλην εὐαισθησίαν ἔναντι τῶν αἰτημάτων ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν, φροντίζουν διὰ τὰς «Ἐκκλησίας» των διακηρύσσοντες μάλιστα ὅτι δὲν σώζει μόνον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ αἱ «Ἐκκλησίαι» ἄλλων δογμάτων καὶ θρησκειῶν. Καὶ τὰ πράττουν ὅλα αὐτὰ ἐνῶ αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἀδειάζουν ἀπὸ πιστοὺς καὶ ἡ Ἐκκλησία συκοφαντεῖται καὶ διασύρεται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς. Εἰλικρινῶς εἶναι νὰ ἀπορῆ κανεὶς μὲ τὴν στάσιν πολλῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας ὡς καὶ διὰ τὴν πνευματικὴν πτῶσιν τοῦ λαοῦ μας. 

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Το μαρτύριο της Αγ. Μαρίνης της μεγαλομάρτυρος

ΤΙ ΚΟΙΝΟΝ ΕΧΕΙ Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ–ΠΑΠΙΚΩΝ;

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἔχει ἀποφασίσει νά ἀναγορευθῆ καί
ἐπισήμως εἰς προδότην τῆς Πίστεως. Ἴσως αἱ λέξεις εἶναι βαρεῖαι.
Ἀλλά αἱ ἀποφάσεις του εἶναι βαθεῖα «μαχαιριά» εἰς τήν Ὀρθόδοξον
Ἐκκλησίαν. Εἰς ἐποχήν καταρρεύσεως τῶν πάντων εἰς τόν πλανήτην
ἀντί νά ὑψώνη λάβαρα διαδόσεως τῆς Ἀληθείας τῆς Πίστεως, ὡς τήν
ἐκφράζει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, αὐτό πρωταγωνιστεῖ εἰς διαθρησκειακάς διασκέψεις, εἰς διασκέψεις μετά τῶν Παπικῶν καί τῶν Προτεσταντῶν, συμπροσεύχεται καί συλλειτουργεῖ ρίπτον εἰς τούς κάδους ἀπορριμάτων τήν οὐσίαν τῶν Ἱερῶν καί Ἀποστολικῶν Κανόνων ὡς καί τάς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Προκαλεῖ σύγχυσιν εἰς τόν πιστόν λαόν, ὁ ὁποῖος διαπιστώνει ὅτι ὀφείλει νά τηρῆ τούς Κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά τήν ἰδίαν ὑποχρέωσιν δέν ἔχει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί Οἰκουμενικός Πατρι άρχης καί οἱ περί αὐτόν Ἅγιοι Συνοδικοί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.
Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον προσφάτως ἀπεφάσισε νά συγκαλέση διάσκεψιν εἰς τήν Ρόδον, ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου
Ρόδου κ. Κυρίλλου, διά τόν συντονισμόν τῆς ποιμαντικῆς διακονίας τῶν
«ἐκκλησιῶν». Ἀλήθεια τί κοινόν ἔχει ἡ ποιμαντική διακονία τῶν Παπικῶν,
τῶν Προτεσταντῶν καί τῶν ὑπολοίπων αἱρετικῶν μετά τῆς Ὀρθοδοξίας; Τί κοινόν ἔχει τό δόγμα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, τό ὁποῖον ἐκφράζει τήν Ἀλήθειαν τῆς Πίστεώς μας καί εἶναι τό Φῶς εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας μετά τῶν δογμάτων τῶν αἱρετικῶν χριστιανῶν; Ἰσχύουν διά τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην καί διά τούς Ἁγίους Συνοδικούς τοῦ Φαναρίου οἱ Ἱεροί Κανόνες, οἱ Ἀποστολικοί Κανόνες, τά συγγράματα τῶν Ἁγίων Νεκταρίου, Νικοδήμου κ.λπ ὡς καί τό ρηθέν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ὅτι αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά τήν πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ἡ Ἱερά Σύνοδος τοῦ Φαναρίου μέ τήν ἀπόφασίν των ὑπηρετοῦν τόν Λαϊκόν Κοινωνικόν Οἰκουμενισμόν ὡς τόν ἀνεκάλυψε τό Βατικανόν μετά τό ναυάγιον τοῦ διαλόγου διά τό πρωτεῖον τοῦ Πάπα εἰς τήν Κύπρον καί εἰς τήν Βιέννην. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὀφείλει 1ον) Νά ἀντιληφθῆ ὅτι εἰς καιρούς βαθυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως καί κρίσεως ἀξιῶν εἰς τήν Ἑλλάδα δέν ἔχει τό δικαίωμα νά δημιουργῆ προβλήματα νοθεύων τήν Πίστιν. Ὡς Ἕλλην ὀφείλει νά ἀποδείξη ὅτι εἶναι τό πνευματικόν κεφάλαιον, τό ὁποῖον ἐργάζεται διά τήν σφυρηλάτησιν τοῦ φρονήματος τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων καί 2ον) Νά σεβασθῆ τήν Πίστιν τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία ἦτο ὁδηγός των εἰς τούς πνευματικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς καί ἐθνικούς ἀγῶνας. Ἄς παύση νά διασπᾶ τόν Ἑλληνισμόν μέ τήν συμπόρευσίν του μετά τῶν αἱρετικῶν.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ (†1861) --- Ὑπό τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Μωυσέως





Σέ πεῖσμα τῶν καιρῶν, ἐμεῖς δέν θά πάψουμε ν᾽ ἀναφερόμαστε σέ ἱερές, ὁδηγητικές μορφές τοῦ παρελθόντος, πρός ἐνίσχυση, ἐνδυνάμωση καί ἀναψυχή. Συμπληρώνονται ἐφέτος 150 ἔτη ἀπό τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ Παπουλάκου. Πολέμησε ὁλόψυχα ξένες ἐπιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες πρός τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τόν ἑτερόδοξο μονάρχη, πού ἔκλεισε πολλά μοναστήρια καί γκρέμισε βυζαντινούς ἱ. ναούς. Γιά τά φλογερά κηρύγματά του, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, ἐξορίσθηκε καί φυλακίσθηκε. Οἱ τότε ἐκσυγχρονιστές τόν κατηγόρησαν ὡς ἀγύρτη, γιατί τούς ἐνοχλοῦσαν τά λόγια του. Ὁ λαός ἀκολουθοῦσε τόν ἄδολο μαχητή, τόν ἀκέραιο ἱεροκήρυκα, τόν ἀκτήμονα μοναχό, τόν ὁμολογητή ρασοφόρο. Ἀπό νωρίς ὁ Παπουλάκος, κατάλαβε καλά ὅτι ἡ δυτική θεολογία ἦταν ἀνορθόδοξη καί ἀντιορθόδοξη.

Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΩΠΙΝ ( Ὁ δῆθεν «ὅρκος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου»)* τοῦ κ. Ἀντωνίου Ἀ. ᾽Αντωνάκου,Καθηγητοῦ, Κλασσικοῦ Φιλολόγου, Ἱστορικοῦ-Συγγραφέως

* Παραθέτουμε τό μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἀποκαλυπτικοῦ ἄρθρου τοῦ κ. Ἀντωνίου Ἀντωνάκου, μέ τό ὁποῖο ἀπομυθεύεται ὁ δῆθεν «ὅρκος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου», τόν ὁποῖον μᾶς σερβίρουν γιά πάνω ἀπό εἴκοσι χρόνια τώρα.



 [...] Ὅταν στά ἔτη 1992-1993 τό οὐσιαστικά ἀνύπαρκτο «μακεδονικό ζήτημα»  εἶχε κυριαρχήσει στήν καθημερινότητα τῶν Ἑλλήνων, ἡ προπαγάνδα τῆς παγκοσμιοποίησης,  παραποιώντας   κατά  τήν  γνωστή  της μέθοδο τά ἀληθῆ κείμενα, μέ τήν βοήθεια τότε  ἑνός  ἑλλαδικοῦ  «σουπερμάρκετ»  ἐξέδωσε καί μοίρασε σέ πολλές χιλιάδες ἀντίτυπα τόν  ὑποτιθέμενο «ὅρκο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στήν Ὤπιν». Ἡ παγκοσμιοποίηση, μέ ὅπλα της την ἐνδοτικότητα   τῶν   Ἑλλήνων,  τήν   παραποίηση   τῆς  Ἱστορίας, τόν  ἐθνικό ἀπογαλακτισμό τῶν Ἑλληνόπουλων στά σχολεῖα, τον  διορισμό μεγάλου ἀριθμοῦ «καθηγητῶν» στά πανεπιστήμια, ἐντεταλμένων ἀπό το  σύστημα νά «πρεσβεύουν» αὐτές τίς ἀπόψεις, τήν δημιουργία πανεπιστημιακῶν ἑδρῶν στις  ΗΠΑ γιά την  προώθηση    αὐτῶν  τῶν θέσεων καί κυρίως τήν προπαγάνδα, διέδωσε ὅτι  τάχα «ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐξεφώνησε ἕναν οἰκουμενικό λόγο στήν Ὤπιν, ἐνώπιον χιλιάδων στρατιωτῶν και ἀξιωματικῶν»!
Ἡ πλαστότητα αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀποδεικνύεται  πανεύκολα,  ἄν  κάποιος ζητήσει παραπομπή. Τέτοια δέν ὑπάρχει.

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015 – ΤΩΝ 630 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Ακτινοβόλες τροχιές

“Υμείς εστέ το φως  του κόσμου”
Η Εκκλησία μας, τιμά σήμερα, τη μνήμη των αγίων 630 Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 451 μ.Χ.  στην Χαλκηδόνα για να διατυπώσει το Χριστολογικό δόγμα.  Συγκεκριμένα, με αφορμή τις διάφορες αιρέσεις που διαστρέβλωναν την αλήθεια της Εκκλησίας  γύρω από το πρόσωπο του Κυρίου, η Σύνοδος της Χαλκηδόνας διατύπωσε το Χριστολογικό δόγμα και διατράνωσε την πίστη της Ορθοδοξίας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Με αυτή την ομολογία πίστεως ο Χριστός είναι ο πραγματικός Σωτήρας και Θεός μας και επομένως καθοδηγητής των ανθρώπων που δείχνει το δρόμο προς το πραγματικό φως, προς τον Πατέρα των φώτων.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η Εκκλησία μας σήμερα τιμώντας τη μνήμη των αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, επέλεξε το συγκεκριμένο ευαγγελικό ανάγνωσμα που είναι παρμένο από την “Επί του όρους ομιλία” και στο οποίο ο Χριστός παρομοιάζει τους μαθητές Του με φως του κόσμου, με πόλη κτισμένη πάνω σε βουνό που φαίνεται από παντού και ακόμα με λυχνάρι που καίει επάνω στο λυχνοστάτη

Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Αιμιλιανού, Παύλου, Θέης μαρτ.
Παμβώ οσίου

Γεννήθηκε στὸ Δορόστολο τῆς Θρακικῆς Μοισίας, τότε ποὺ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης.
Ἦταν δοῦλος σὲ ἕνα σκληρὸ καὶ φανατικὸ εἰδωλολάτρη (ἄλλεςπηγὲς  ἀναφέρουν ὅτι ἦταν γιὸς τοπικοῦ ἀξιωματικοῦ ὀνόματιΣαββατιανοῦ), ποὺ  ὅταν ἔμαθε ὅτι  Αἰμιλιανὸς πίστευε στὸ Χριστό,ἐξοργίστηκε τόσο πολύ, ὥστε ἀφοῦ τὸν ἔβρισε μὲ τὰ πιὸ χυδαίαλόγια, ἔπειτα τὸν μαστίγωσε  ἀνελέητα. Βέβαια, τοῦ ἐπεσήμανε ὅτι, ἂν συνεχίσει νὰ εἶναι χριστιανός, θὰ πάθαινε πολὺ χειρότερα. Ἀλλὰ οἱ τιμωρίες καὶ οἱ ἀπειλές, ἀντὶ νὰ κάμψουν τὸ φρόνημα τοῦ Αἰμιλιανοῦ, φούντωσαν περισσότερο τὴ φλόγα τῆς πίστης του στὸ Χριστό. Μάλιστα τὴν ἑπόμενη μέρα πῆγε σὲ εἰδωλολατρικὸ ναό, ὅπου μὲ σφυρὶ συνέτριψε ὅλα τὰ ἀγάλματα ποὺ ἦταν μέσα στὸ χῶρο αὐτό. Ἐξοργισμένοι οἱ εἰδωλολάτρες ἱερεῖς, τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν παρέδωσαν νὰ δικαστεῖ.
Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς αὐτὸ  κύριος τοῦ Αἰμιλιανοῦ,ἀμέσως  ἔτρεξε στὸ κριτήριο, ὅπου, ἀφοῦ ἔβρισε τὸν Αἰμιλιανὸ γιὰτὴν πράξη του,  ἔπειτα διέταξε νὰ ἀρνηθεῖ χωρὶς ἀντίρρηση τὸΧριστό. Ὁ Αἰμιλιανὸς χαμογελώντας ἀπάντησε στὸν κύριό του: «Μπορεῖς νὰ διατάξεις ὅτι θέλεις, θὰ σὲ ὑπακούσω, ἀλλὰ ἡ πίστη μου εἶναι ἐκτὸς τῶν δικαιωμάτων σου. Ὡς πρὸς αὐτὴν ἕνα καὶ μόνο Κύριο ἀναγνωρίζω, τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας καὶ παντοτινός μου Κύριος, ποὺ ἐξουσιάζει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή μου, καὶ ποτὲ δὲ θὰ τὸν ἀρνηθῶ». Ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας μὲ μίσος χαστούκισε τὸν Αἰμιλιανό.
Ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν βασάνισαν, τὸν ἔριξαν στὴ φωτιά, τὸ δὲ λείψανοτοῦ 
Ἁγίου, κήδεψε μεγαλοπρεπῶς  γυναίκα τοῦ ἄρχονταεἰδωλολάτρη, ποὺ 
ἦταν  κρυπτοχριστιανή.

ΚΑΙ ΣΥ, ΛΑΕ ΜΟΥ ΠΡΟΔΟΜΕΝΕ, ΠΡΟΣΕΞΕ ΜΗ ΔΙΧΑΣΘΕΙΣ! --- (Μόνον ἕνα δαιμονικό μυαλό θά μποροῦσε νά συλλάβει καί νά ἐφαρμόσει αὐτά πού γίνονται σήμερα στήν Ἑλλάδα. )

 Γιά ἄλλη μιά φορά ὁ τόπος μας βρίσκεται σέ μιά κρίσιμη καμπή τῆς μακρᾶς ἱστορικῆς του πορείας.Οἱ γραμμές αὐτές χαράσσονται ἐνῶ ἐπίκειται ἡ ἐπικύρωση (ἤ ἀπόρριψη;) ἀπό τή Βουλή τοῦ νέου –ἀριστεροῦ αὐτή τή φορά– ἐπαχθέστερου μνημονίου, πού συμφώνησε  ὁ πρωθυπουργός  Ἀλέξης  Τσίπρας στο  κρίσιμο  Eurogroup  τῆς  Κυριακῆς 12 Ἰουλίου 2015. Ἔτσι ἡ ἀριστερή ρητορική τῶν τελευταίων  ἕξι  μηνῶν κατέληξε σέ μιά νίκη τῶν ἀνθρωποφάγων τοκογλύφων τῆς σημερινῆς Ε.Ε., πού οὔτε νά τή φαντασθοῦν μποροῦσαν, ὅταν κυβερνοῦσε μέχρι πρότινος ἡ κεντροδεξιά! Γιά νά ἐπαληθευθεῖ, γιά ἄλλη μια φορά, ὅτι μέ μία ἀριστερή κυβέρνηση οἱ ἐλίτ  προωθοῦν πιό  εὔκολα τήν  ἀντιλαϊκή οἰκονομική τους ἀτζέντα, ἀπ᾽ ὅσο με μιά δεξιά.

Ο Μακαριστός Μητρ. Αθηνών Νεόφυτος Μεταξάς, ήταν ἐκεῖνος πού ζώσθηκε πετραχήλι καί καριοφύλι για τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία και τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία.

Μία μεγάλη ἐκκλησιαστική και ἐθνική προσωπικότητα, ἡ ὁποία διέλαμψε στήν πιό κρίσιμη περίοδο τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ὑπῆρξε ὁ ἐπί 30 χρόνια Ἐπίσκοπος τῆς Ἀταλάντης Νεόφυτος, μετέπειτα Μητροπολίτης Ἀθηνῶν καί Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ὁ Ταλαντίου Νεόφυτος Μεταξᾶς γεννήθηκε στήν Ἀθήνα το 1762. Μετά τά ἐγκύκλια γράμματα στήν γενέτειρά του, ἔχοντας ἔφεση πρός τήν Ἱερωσύνη, χειροτονήθηκε Διάκονος στήν Ἱερά Μονή Πεντέλης, μετονομασθείς ἀπό Νικόλαο σέ Νεόφυτο. Ἔπειτα μετέβη στήν Κωνσταντινούπολη καί ὅταν ἐπέστρεψε διετέλεσε Διάκονος τοῦ Ἐπισκόπου Ταλαντίου Γαβριήλ, τόν ὁποῖο διαδέχθηκε καί στήν Ἐπισκοπή τό 1803. Μέ τήν ἔκρηξη τῆς ἐπαναστάσεως στήν Πελοπόννησο, πρώτη ἀπό τήν Στερεά Ἑλλάδα με τήν προτροπή τοῦ Νεοφύτου, ἐξεγέρθηκε ἡ Ἀταλάντη κατά τῶν Τούρκων. Περιζωσμένος τήν σπάθη ἡγεῖτο τῶν πολεμιστῶν τῆς ἐπαρχίας του, τούς ὁποίους ἐνεθάρρυνε στον ἱερό ἀγῶνα. Τόν Μάρτιο τοῦ 1821 στόν Ὅσιο Λουκᾶ Βοιωτίας, μαζί με τόν Σαλώνων Ἠσαΐα εὐλόγησε και ἁγίασε τά παλικάρια τοῦ Ἀθανασίου Διάκου. Καί ἀργότερα ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ Ἀθανάσιος Διάκος κυκλώθηκε στήν Ἀλαμάνα ἀπό πολυαρίθμους βαρβάρους, ἔσπευσε ἄν καί ἦταν ἀσθενής, μέ ὅσους ἄθροισε ἀπό τήν Λοκρίδα, γιά νά σώσει τον γενναῖο ἥρωα.

Ο Μέγας Αθανάσιος απαντά στην ερώτηση "Πως και τινές αιρετικοί ποιούσι πολλάκις σημεία":

 "Τούτο ημάς ουκ οφείλει ξενίζειν. Ηκούσαμεν γαρ του Κυρίου λέγοντος, ότι πολλοί εν εκείνη τη ημέρα ερούσι: "Κύριε, ουκ εν τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;" και ερεί αυτοίς: "Αμήν λέγω υμίν, ουδέποτε έγνων υμάς, αποχωρήται απ' εμού εργάται της ανομίας". Και πρόσεξε πως, συνεχίζει ο άγιος Πατήρ: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου".

Σ.σ. Αιρετικοί δεν είναι μόνο οι Παπικοί, οι Προτεστάντες, οι Μονοφυσίτες κλπ. αλλά και οι οικουμενιστές "Ποιμένες" και οι ενσυνείδητα κοινωνούντες με τους οικουμενιστές κληρικοί και μοναχοί. Θυμηθείτε τη διδασκαλία του πατέρα Ζήση "των συγκοινωνούντων δοχείων".....

Tου αειμνήστου Καθηγητού Ιωάννου Κορναράκη : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας! 
Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από γνωστή ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες. Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών. Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη αντιοικουμενιστική ανημποριά να αγωνισθεί θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας. Ο αντιοικουμενιστικός αυτός αγώνας δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας! Δυστυχώς η αντιοικουμενιστική προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας, ώστε να μείνουν ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες οι εις αυτήν μετέχοντες….

Τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Μέ ἁπλᾶ λόγια: Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀνήκουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια· ὅσοι δέν ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια, αὐτοί δέν ἀνήκουν στην Ἐκκλησία. Αὐτό ἰσχύει πολύ περισσότερο γιά ὅσους ἐξαπατοῦν τους ἑαυτούς των αὐτοαποκαλούμενοι καί ἀλληλοαποκαλούμενοι ποιμένες καί ἱεροί ἀρχιποιμένες. Γιατί ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν δίνει σημασία στά πρόσωπα, ἀλλά στήν ἀλήθεια καί στήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Ἀνησυχητική γήρανσις τοῦ πληθυσμοῦ

Τό Δημογραφικόν θέμα τακτικῶς καί ἐπανειλημμένως ἐπαναφέρεται εἰς τήν ἐπικαιρότητα, και παραμένει τό ὑπʼ ἀρ. 1 πρόβλημα τῆς χώρας μας -γεγονός, τό ὁποῖον ὅλοι ἀναγνωρίζουν - ἀλλʼ οὐδείς κινεῖται προς ἀντιμετώπισίν του. Αἱ στατιστικαί κρούουν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἡ Ἑλλάς γηράσκει καί πεθαίνει, ἡ οἰκονομική κρίσις σεισμοκλονίζει τά πάντα, ἀλλʼ  ἡ κυβέρνησις συνεχίζει νά ἐπιχορηγῆ τάς ἐγκληματικάς ἐκτρώσεις.Ἕως πότε θά συνεχισθῆ τό ἀπάνθρωπον αὐτό ἔγκλημα;
Καί ἐπειδή ὁ λόγος διά τήν γήρανσιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἰδού νέα στατιστική: «Οἱ Ἕλληνες ἄνω τῶν 80 ἐτῶν θά ἀντιπροσωπεύουν τό
13,3% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας τό 2060, ἀπό μόλις 4,6%, πού ἦταν
τό 2010. Αὐτό προκύπτει ἀπό τά στοιχεῖα τῆς Eurostat, πού δόθηκαν
στήν δημοσιότητα σχετικά μέ τις ἐκτιμήσεις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν “27”
τήν περίοδο 2010-2060. Ὁ πληθυσμός τῆς Ἑλλάδος ἀπό 11,3 ἑκατ. τό 2010... τό 2060 θά μειωθῆ στα 11,2 ἑκατ.(-0,1%)».

Βεβαίως ἡ μείωσις τοῦ πληθυσμοῦ ὀφείλεται κυρίως εἰς τάς ἐγκληματικάς ἐκτρώσεις, ἀλλά και αἱ ἐκτρώσεις ὀφείλονται εἰς την ἀπιστίαν καί ἀποστασίαν ἐγγάμων καί ἀγάμων γυναικῶν, συνεργούντων ἰατρῶν καί συζύγων. Ὁ Θεός πλέον ἄς δώση τόν φωτισμόν Του, μήπως καί συνέλθουν οἱ ἔνοχοι, διότι «ἐλασσονοῦσι φυλάς ἁμαρτίαι» (Παροιμ. ΙΔ΄ 34).