Πολλά ελέχθησαν
δια την πονηρίαν και το μίσος της Παπωσύνης κατά της Ορθοδόξου Χριστιανωσύνης
και ιδία κατά της Ελλαδικής, βάσει ιστορικών αδιαψεύστων γεγονότων. Εκείνο που
προκαλεί οργήν και αγανάκτησιν είναι το ότι υπάρχουν Έλληνες Γενίτσαροι, κατά
τεκμήριον Ορθόδοξοι οι οποίοι συνδεόμενοι φιλικώς με πρόσωπα του φοβερού
θρησκευτικοπολιτικο—οικονομικού Οργανισμού της Παπωσύνης δεν αρκούνται εις τας
κοσμικάς των αβρότητας και «χαϊδολογήματα» του πρωτοκόλλου της διεθνούς
υποκρισίας, αλλά και προσπαθούν με μια σατανική τέχνη να πείσουν τους
συνομιλητάς των Ορθοδόξους ότι δεν μας χωρίζει τίποτε με τους αιρετικούς της
Δύσεως και ότι τα λεγόμενα «δόγματα» είναι αποφάσεις φανατικών, που για
πολιτικούς λόγους ήγειραν αυτό το φράγμα μεταξύ Ορθοδοξίας και αιρέσεων! Αλλ΄
επ΄ αυτού τον λόγον έχει η Ιστορία και μάλιστα αι αποφάνσεις των εν Πνεύματι
Αγίω συνελθουσών επτά Οικουμενικών Συνόδων, και ξεχωρίζεται η ήρα από τον
σίτον, ώστε να αποφεύγεται κάθε είδους πλάνης ως προς τα πιστευτέα και πρακτέα.
Η Ιστορία γενικώτερον εμφανίζει την Παπωσύνη αιρετική με θύμα την Ορθοδοξίαν η
οποία αμυνομένη, εφήρμοσε την χριστιανικήν αρετήν της ανεξικακίας χωρίς πνεύμα
μισαλλοδοξίας, όπως θέλουν οι γενίτσαροι να μας κατηγορήσουν. Και το θλιβερόν
τούτο γεγονός της επιβουλής εναντίον της Ορθοδοξίας έχει τονισθή, είπομεν, από
την αδέκαστον Ιστορίαν και τονίζεται, ώστε να μη μπερδεύωνται οι Ορθόδοξοι από
τα χαμαιλεόντεια τερτίπια των εχθρών της Ορθοδοξίας και μάλιστα των παπικών,
που δρουν δια μέσου της Ουνίας με πεισμοσύνην και μεθοδικότητα σατανά, που ούτε
ο προτεσταντικός αναρχισμός δεν συνέλαβε τέτοιο σχέδιον στρατηγικής και
τακτικής προς άλωσιν της Ορθοδοξίας και διαφθοράς των συνειδήσεων. Μπορεί οι
Προτεστάνται να εξεμεταλλεύθησαν τας δοκιμασίας της Πατρίδος μας με το μέσον
μιας διαβλητής φιλανθρωπίας, όμως δεν εχρησιμοποίησαν την ατιμίαν του
«καμουφλαρίσματος», όπως οι Παπικοί με την Ουνίαν, η οποία είναι μία τρομερά
παγίς προς σύλληψιν της αθώας ορθοδόξου περιστεράς, που αγνοεί ότι η Ουνία
είναι μία απάτη δια λογαριασμόν της Παπωσύνης. Οι Παπικοί διαπράττουν την
ατιμίαν αυτήν της απάτης, δια να εξοντώσουν ανάνδρως τους αντιπάλους των, όπως
ένας στρατός, φορώντας την στρατιωτικήν στολήν του αντιπάλου του εν ώρα μάχης
προκαλεί σύγχυσιν και τους σφάζει εκ του ασφαλούς αλλ΄ ατίμως και ανάνδρως,
είπομεν. Είναι ή δεν είναι έτσι; Ο σκοπός της υπάρξεως της Ουνίας είναι
φονικός. Η μεταμφίεσις ανέντιμος. Το φοβερόν ρεύμα του συγκρητισμού, που
επάγωσε και τας καρδίας των Ορθοδόξων ευνοεί την προπαγάνδαν των Παπικών εις
βάρος μας. Από πού να προφυλαχθή ο Ελληνικός λαός; Από την «δελφικήν ιδέαν» του
νεοειδωλολατρισμού; Από το τέρας του Μασωνισμού; Από την χολέρα του Χιλιασμού;
Από τον σατανικόν Πνευματισμόν; Από τους «γιόγκι» της αρρωστημένης Ανατολής;
Από την νόσον του Οικουμενισμού που εν συνδυασμώ με την μωρίαν ή προδοσίαν
Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, και Μοναχών τείνει να γίνη πίστις πολλών
με χαλαρωμένην την ορθόδοξον συνείδησιν; Από τους υλοφρονούντας Κληρικούς μας;
Από τους εν χλιδή και προκλητικότητι ζώντας ωρισμένους Ιεράρχας μας; Προ μιας
τοιαύτης καταστάσεως τελείως απαραδέκτου δια την Πίστιν, οι ολίγοι Κληρικοί και
λαϊκοί, ως Σώμα συμπαγές τεταγμένον να φυλάττη την Ιεράν Παρακαταθήκην αλώβητον
και απαραχάρακτον, να αναλάβη και να ενεργοποιήση τας ευθύνας του και με την
μάχαιραν της Αληθείας να δράση. Να καθαιρεθούν οι προδόται. Να σχηματισθή
μέτωπον πολέμου με επικεφαλής τιμίους και εκλεκτούς αντιοικουμενιστάς Ιεράρχας
με ανδρείον φρόνημα. Να πυρακτωθή ο ευσεβής Κλήρος και Λαός με την Πίστιν των
Πατέρων μας και να δοθή η μάχη κατά των εχθρών της Ορθοδοξίας, μάχη προς
συντριβήν των αντιθέων δυνάμεων του σκότους, που μας εκύκλωσαν φονικώς.
Επιβάλλεται η επιστράτευσις προς περίσωσιν των θρησκευτικών, ηθικών και πνευματικών
μας αξιών, με τας οποίας η Φυλή μας ακτινοβόλησε και εθριάμβευσε εν μέσω τόσον
δοκιμασιών και αντιξοοτήτων. Ώρα ημάς εξ ύπνου εγερθήναι! (Ρωμ. ιγ: 11).
Ανακοίνωση πατρός Νικολάου Μανώλη, Το Νέο πρόγραμμα εξομολόγησης: Οκτώβριος - Νοέμβριος 2014
ΙΕΡΟΣ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ
ΠΡΟΦΗΤΟΥ
ΗΛΙΟΥ
ΤΗΣ
Ι.Μ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ἀνακοίνωση
πατρός Νικολάου Μανώλη, Τό Νέο πρόγραμμα ἐξομολόγησης: Ὀκτώβριος - Νοέμβριος
2014
Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης, θά ἐξομολογήσει κατά τόν
Ὀκτώβριο καί τόν Νοέμβριο 2014, στό γραφεῖο τῶν κατηχητικῶν (ἀπέναντι ἀπό τό
Ναό, Ίέρωνος 8), σύμφωνα μέ τό ἀκόλουθο πρόγραμμα:
- Δευτέρα 13/10, ἀπό τίς 6.00 μμ.,
- Δευτέρα 20/10, ἀπό τίς 6.00 μμ.,
- Παρασκευή 24/10, ἀπό τίς 9.00 πμ.,
- Δευτέρα 3/11, ἀπό τίς 6.00 μμ.,
- Παρασκευή 7/11, ἀπό τίς 9.00 πμ.,
- Παρασκευή 14/11, ἀπό τίς 9.00 πμ.,
- Δευτέρα 24/11, ἀπό τίς 6,00 μμ.
Ἄν θέλετε νά ἐπικοινωνήσετε
μαζί του, μπορεῖτε στό κινητό 6936981200 καί στήν ἠλεκτρονική
διεύθυνση adipapikos@gmail.com
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014
Θωμά αποστόλου, Μακαρίου νεομάρτυρος, Ερωτιήδος.
Ἦταν μεταξὺ τῶν δώδεκα μαθητῶν τοῦ
Κυρίου καὶ ἀνῆκε σὲ οἰκογένεια ἁλιέων.
Ὁ Θωμᾶς, λοιπόν, μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ
Χριστοῦ καὶ τὴν πρώτη ἐμφάνισή Του στοὺς μαθητές, δυσπιστοῦσε σ’ αὐτὰ ποὺ τοῦ
ἔλεγαν αὐτοί. Ἀλλὰ ὁ Κύριος ἐπανεμφανίστηκε στοὺς μαθητὲς μέσα στὸ ὑπερῷον,
ὅταν μεταξὺ τους βρισκόταν καὶ ὁ Θωμᾶς. Τότε ὁ Κύριος προέτρεψε τὸν Θωμᾶ νὰ
ψηλαφήσει τὶς πληγὲς ἀπὸ τὰ καρφιὰ ποὺ Τὸν σταύρωσαν, καὶ νὰ μὴ γίνεται
ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός.
Ἐκθαμβωμένος ὁ Θωμᾶς, προσκύνησε καὶ ἀνεβόησε: «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου». Ἡ δὲ ἀπάντηση τοῦ Κυρίου ἦταν τέτοια, ποὺ θὰ διδάσκει ὅλους ὅσους θέλουν νὰ δυσπιστοῦν στὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶπε, λοιπόν, ὁ Κύριος: «ὅτι ἐώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες». Δηλαδή, λέει ὁ Κύριος στὸν Θωμᾶ, πίστεψες ἐπειδὴ μὲ εἶδες. Μακαριότεροι καὶ περισσότερο καλότυχοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἂν καὶ δὲν μὲ εἶδαν, πίστεψαν.
Ἐκθαμβωμένος ὁ Θωμᾶς, προσκύνησε καὶ ἀνεβόησε: «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου». Ἡ δὲ ἀπάντηση τοῦ Κυρίου ἦταν τέτοια, ποὺ θὰ διδάσκει ὅλους ὅσους θέλουν νὰ δυσπιστοῦν στὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶπε, λοιπόν, ὁ Κύριος: «ὅτι ἐώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες». Δηλαδή, λέει ὁ Κύριος στὸν Θωμᾶ, πίστεψες ἐπειδὴ μὲ εἶδες. Μακαριότεροι καὶ περισσότερο καλότυχοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἂν καὶ δὲν μὲ εἶδαν, πίστεψαν.
Αυτοκτονούμε!!!
Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2013
15.960.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
Με την έντεχνη από το 1980 αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
Και τώρα με την σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
Αυτοκτονούμε!!!
Aντικρίζουμε έντονα την αθλιότητα της οικουμενιστικής αιρέσεως και φραγκοπαποδουλικής υποταγής.
Εμείς οι απλοί πιστοί, κληρικοί και λαϊκοί, ζούμε την δραματική αντινομία μέσα εις την Εκκλησία μας. Zούμε αφ΄ ενός την καθαρότητα, την αγιότητα, την πνευματική ανάταση, τη λυτρωτική φορά προς τα άνω που μας χαρίζει η Μητέρα Εκκλησία με τους λειτουργικούς θησαυρούς Της και τους αξίους εκπροσώπους Της, οι οποίοι ευρίσκονται εις την θέση των με το Ορθόδοξο και Πατερικό ήθος εις «τύπον Χριστού», και αφ΄ ετέρου αντικρίζουμε έντονα και την αθλιότητα της οικουμενιστικής αιρέσεως και φραγκοπαποδουλικής υποταγής. Όλα αυτά, γνωστά από τις παλαιές εποχές της εκκλησιαστικής ιστορίας, έχουν αποκτήσει εις τις ημέρες μας επικίνδυνον έκταση. Εκείνο όμως που προκαλεί εις τας ψυχάς των πιστών πνιγμό και αίσθημα βαθέως και πυκνού σκότους αδιεξόδου είναι η έλλειψη αντιδράσεως εκ μέρους του υγιούς τμήματος της Εκκλησίας μας. Καιρός πλέον να εκδηλωθεί η αντίδραση διότι το μέγεθος της συντελουμένης προδοσίας της Πίστεώς μας πολλές φορές είναι σε τέτοιο σημείο, που φαίνεται απίστευτη, έστω κι΄ αν αποκαλύπτεται μόλις ένα μέρος της!
Mεταφέρω τὰ λόγια ἑνὸς ἁγιορείτου Γέροντος :
http://orthodoxihomologia.blogspot.ca/
... Ὁποῖοι καιροί. Ἁγιορεῖτε μοναχοὶ καταδιώκουν τοὺς συναδέλφους των, ποὺ τόλμησαν καὶ δὲν ἀκολουθοῦν τοὺς ψευδοποιμένας τοῦ Φαναρίου. Δυστυχεῖς ὀρθόδοξοι τοῦ καιροῦ μας, ἂν ὁ μοναχισμὸς σᾶς πρόδωσε, ἀπὸ ποῖον καὶ πότε θὰ ἀντιληφθῆτε τὴν τραγωδία σας; Οἱ πιστοὶ ἔχουν χορτάσει ἀπὸ λόγια, πεινοῦν γιὰ πράξεις. Μὴ ἐλπίζετε ν᾽ ἀνανήψῃ τὸ Φανάρι. Ὅποιος θέλει νὰ σώσῃ τὴν ψυχή του, ἂς διακόψη ἀμέσως κάθε ἐπαφὴ μὲ τοὺς μνημονευτὰς τοῦ πατρ. Βαρθολομαίου καὶ ὅλους ποὺ τὸν κοινωνοῦν, διὰ ν᾽ ἀναπνεύσῃ ἀέρα Ὀρθοδοξίας. Αὐτὸ εἶναι ἡ θέσις τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, τὰ δὲ ἄλλα ὑπενθυμίζουν αὐτὸν ποὺ δὲν θέλει νὰ ζυμώσῃ καὶ συνεχῶς κοσκινίζει...
Πάντρευαν «λαθραίους» με (Ρομά) νύφες που έπαιρναν προίκα 200 €
Στάθης Βασιλόπουλος
Σοβαρές καταγγελίες για την ύπαρξη οργανωμένου κυκλώματος νομιμοποίησης παράνομων μεταναστών μέσω «λευκών» πολιτικών γάμων στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας με θύματα Ελληνίδες Αθίγγανες νεαρής ηλικίας κάνει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο δημοτικός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Αγίας Βαρβάρας Γιάννης Αννίσας (φωτό). Σύμφωνα με στοιχεία που υποστηρίζει ότι έχει συλλέξει από το έτος 2012, τις νεαρές κοπέλες (τουλάχιστον 15, όπως καταγγέλλει ο κ. Αννίσας) φέρεται ότι προσέγγισε μια γυναίκα δικηγόρος, δίνοντας στα υποψήφια θύματα την... υπόσχεση ότι οι γάμοι θα είναι εικονικοί, δεν θα «φαίνονται» πουθενά και δεν θα επηρεάσουν τη ζωή τους. Ως αντάλλαγμα για τον πολιτικό γάμο, που θα επέτρεπε στους παράνομους αλλοδαπούς να αποκτήσουν άδεια παραμονής στην Ελλάδα, καθεμία από τις κοπέλες συμφώνησε να λάβει το χρηματικό ποσό των 200 ευρώ!
Ἔχοντες τήν ποιμαντικήν εὐθύνη δι΄ εὐχῶν τοῦ ἁγίου δεσπότου ἠμῶν Δωροθέου
http://kyprianoscy.blogspot.ca/
Ο μητροπολίτης
Σύρου Δωρόθεος επανήλθε εκ νέου, προκειμένου να δώσει οριστική λύση (σημ. στα
δικαστήρια θα λάμψει η αλήθεια) στη διένεξη με τον αρχιμανδρίτη π. Ευθύμιο
Χαραλαμπίδη. Ο τελευταίος διέκοψε την μνημόνευση του μ. Σύρου, Τήνου, κλπ.,
επικαλεσθείς, ως ώφειλε, λόγους Ορθοδόξου πίστεως και φρονήματος. Την
αντεπίθεση του μ. Δωροθέου μπορείτε να την διαβάσετε στο δεσμό που ακολουθεί,
όπως και το σχόλιο - εδώ με κάποιες, ποιμαντικής φύσεως, διορθώσεις.
http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/10/blog-post_82.html
- Ο Σύρου Δωρόθεος
Ἔχοντες τήν ποιμαντικήν εὐθύνην μιᾶς κοινωνίας, εἰς τήν ὁποίαν, ( ... ) τό φαινόμενον τῶν μικτῶν Γάμων εἶναι ἰδιαιτέρως συχνόν, καλούμεθα ἐν πλήρει συναισθήσει τῆς ἡμετέρας εὐθύνης νά συμβάλλωμεν εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ συμβίωσιν καί πρόοδόν της.
- κχ
Αν η Ποιμαντική της Εκκλησίας ασκείται βάσει του φαινομένου των μικτών γάμων, και "το φαινόμενο αυτό είναι ιδιατέρως συχνό" (sic), τούτο σημαίνει ότι έχει αποτύχει πλήρως στο έργο της. Και η αποτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη, όταν προβάλλεται το συναίσθημα της ευθύνης και η εν αγάπη και αλήθεια συμβίωση των μελών της κοινωνίας.
Βεβαίως, για να μην παρεξηγηθώ, η αφοριστικά λεγόμενη "ποιμαντική" δεν αφορά στην Εκκλησία, αλλά στους ποιμένες αυτής. Οι οποίοι, φαίνεται, δεν βλέπουν τα ερείπια των γάμων, την απαξίωση του θεσμού, ούτε και το γεγονός της πλήρους κοινωνικής αποσάθρωσης. Ζούμε πλέον όλοι τον Δυτικό πολιτισμό της ελευθερίας και τον απελευθερωμένο από αναχρονιστικούς θεσμούς νέο κόσμο. Τον κόσμο της νέας εποχής και των νέων ημερολογιακών χρόνων (...), οι ρυθμοί του οποίου συντονίζονται βάσει των μικτών γάμων ή των μικτών βαπτίσεων. Σύντομα θα έχουμε την μικτή ιεροσύνη, και γιατί όχι,την μικτή εξομολόγηση και οπωσδήποτε, την μικτή θεία ευχαριστία από τους "ἔχοντες τήν ποιμαντικήν εὐθύνην νά συμβάλλωμεν εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ συμβίωσιν καί πρόοδον".
Μετά ταύτα, δεν μένει είς ημάς τίποτα άλλο να πούμε εκτός από το "δι΄ εὐχῶν τοῦ ἁγίου δεσπότου ἠμῶν Δωροθέου".
http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/10/blog-post_82.html
- Ο Σύρου Δωρόθεος
Ἔχοντες τήν ποιμαντικήν εὐθύνην μιᾶς κοινωνίας, εἰς τήν ὁποίαν, ( ... ) τό φαινόμενον τῶν μικτῶν Γάμων εἶναι ἰδιαιτέρως συχνόν, καλούμεθα ἐν πλήρει συναισθήσει τῆς ἡμετέρας εὐθύνης νά συμβάλλωμεν εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ συμβίωσιν καί πρόοδόν της.
- κχ
Αν η Ποιμαντική της Εκκλησίας ασκείται βάσει του φαινομένου των μικτών γάμων, και "το φαινόμενο αυτό είναι ιδιατέρως συχνό" (sic), τούτο σημαίνει ότι έχει αποτύχει πλήρως στο έργο της. Και η αποτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη, όταν προβάλλεται το συναίσθημα της ευθύνης και η εν αγάπη και αλήθεια συμβίωση των μελών της κοινωνίας.
Βεβαίως, για να μην παρεξηγηθώ, η αφοριστικά λεγόμενη "ποιμαντική" δεν αφορά στην Εκκλησία, αλλά στους ποιμένες αυτής. Οι οποίοι, φαίνεται, δεν βλέπουν τα ερείπια των γάμων, την απαξίωση του θεσμού, ούτε και το γεγονός της πλήρους κοινωνικής αποσάθρωσης. Ζούμε πλέον όλοι τον Δυτικό πολιτισμό της ελευθερίας και τον απελευθερωμένο από αναχρονιστικούς θεσμούς νέο κόσμο. Τον κόσμο της νέας εποχής και των νέων ημερολογιακών χρόνων (...), οι ρυθμοί του οποίου συντονίζονται βάσει των μικτών γάμων ή των μικτών βαπτίσεων. Σύντομα θα έχουμε την μικτή ιεροσύνη, και γιατί όχι,την μικτή εξομολόγηση και οπωσδήποτε, την μικτή θεία ευχαριστία από τους "ἔχοντες τήν ποιμαντικήν εὐθύνην νά συμβάλλωμεν εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ συμβίωσιν καί πρόοδον".
Μετά ταύτα, δεν μένει είς ημάς τίποτα άλλο να πούμε εκτός από το "δι΄ εὐχῶν τοῦ ἁγίου δεσπότου ἠμῶν Δωροθέου".
Φιλαυτία, μητέρα όλων των κακών.—Του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού.
Όταν ξεριζωθή η
φιλαυτία, που είναι αρχή και μητέρα όλων των κακών, συνήθως ξεριζώνονται μαζί
και όλα όσα προέρχονται από αυτήν και όσα την ακολουθούν. Γιατί όταν δεν υπάρχη
αυτή, με κανένα τρόπον γενικώς, ούτε το παραμικρόν ίχνος ή είδος κακίας δεν
μπορεί να υπάρχη.
(Γ΄ Εκατοντάδα
διαφόρων κεφαλαίων).
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014
Β ΛΟΥΚΑ. Χαριτίνης, Ευδοκίμου μέρτυρος, Μαμελχθης μάρτυρος.
Ἔζησε στὰ χρόνια
του Διοκλητιανοῦ (284 – 305).
Ἦταν χριστιανὴ
καὶ δούλη ἑνὸς πλουσίου Ρωμαίου, τοῦ Κλαυδίου. Ὅταν ὁ κόμης Δομέτιος ἔμαθε τὴν
πίστη τῆς Χαριτίνης ζήτησε ἀπὸ τὸν Κλαύδιο νὰ τοῦ τὴν στείλει γιὰ νὰ τὴν
ἐξετάσει ὁ ἴδιος. Ἡ Ἁγία παρουσιάστηκε στὸν κόμη καὶ χωρὶς νὰ δειλιάσει
ὁμολόγησε τὴν ἀληθινὴ πίστη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Δομέτιος ἐξοργισμένος ἀπὸ τὴν
ὁμολογία πίστεως τῆς Χαριτίνης διέταξε τὸν βασανισμό της καὶ στὴν συνέχεια
ζήτησε νὰ τὴν ρίξουν στὴ θάλασσα δένοντάς της μία πέτρα στὸ λαιμό.
Ὅμως μὲ τὴν
βοήθεια τῆς Θείας Χάρης ἡ Ἁγία ἐπέζησε καὶ παρουσιάστηκε μπροστὰ στὸν Δομέτιο
γιὰ νὰ τοῦ ἀποδείξει τὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου. Παραταύτα ὁ Δομέτιος δὲν
πείστηκε καὶ ἀπαίτησε τὸν βασανισμό της ξανά.
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο
ἡ Ἁγία Χαριτίνη παρέδωσε τὸ πνεῦμά της εἰς τὸν Κύριο.
Ο Διόσκορος καθήρεσε παραλόγως και εθανάτωσεν τον άγιο Φλαβιανό Πατριάρχη Κων/πόλεως εις την εν Εφέσω ληστρικήν Σύνοδον. Τώρα οι Οικουμενιστές δέχονται τον εγκληματία Διόσκορο ως Άγιο!!!
Ο μακάριος Ανατόλιος
Πατριάρχης Κων/πόλεως καθήρεσε τον κακόδοξον μονοφυσίτην Διόσκορον, το δε όνομα
του αοιδίμου αγιωτάτου Φλαβιανού, του Πατριάρχου Κων/πόλεως, τον οποίον ο
Διόσκορος καθήρεσε παραλόγως και εθανάτωσεν εις την εν Εφέσω ληστρικήν Σύνοδον,
συνηρίθμησεν εις τα δίπτυχα μετά των άλλων αοιδίμων Πατριαρχών, επειδή ο άγιος
Φλαβιανός καθηρέθη παραλόγως από τον Διόσκορον εις την ρηθείσαν εν Εφέσω
ληστρικήν Σύνοδον. Ούτος ενήργησεν ίνα και το τίμιον λείψανον του Αγίου
Φλαβιανού ανακομισθή και αποθησαυρισθή εις τον Ναόν των Αγίων Αποστόλων. Όχι δε
μόνον τούτο έπραξεν, αλλά και δι΄ εγκυκλίων επιστολών εξέθεσε τα της Ορθοδόξου
πίστεως, και απέστειλε ταύτας προς τους εις πάσαν πόλιν Επισκόπους, παρακινών
αυτούς να αναθεματίσωσι τους πρώτους και αρχηγούς της αιρέσεως, ήτοι τον
Νεστόριον, τον Ευτυχή και τον Διόσκορον και όλους εκείνους όσοι εδογμάτιζον ότι
έπαθε σύγχυσιν ή τροπήν η θεία φύσις επί της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου.
Το Φως της Πίστεως δεν δίδεται εις τα υπερήφανα πνεύματα, ούτε εις τους οιηματίας, ούτε εις τους «παρ’ εαυτοίς φρονήμους», ούτε εις εκείνους τους Χριστιανούς, οι οποίοι συμβιβάζουν την εγκοσμίαν ευδαιμονίαν με την ευσέβειαν.
Αλλά δίδεται εις
τους ταπεινούς, τους κλαίοντας, τους προσευχομένους πολύ, τους πενθούντας εν
Κυρίω, τους αγαπώντας τον σταυρόν του Χριστού, τους κακοπαθούντας. Το φως τούτο
δίδεται εις τους «μη έχοντας ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν
επιζητούντας» και δια κλαυθμού ιερού βεβαιούντας την προς αυτήν την πόλιν
αγάπην των. Εις τους πεινώντας και διψώντας την επιφάνειαν του Χριστού, όπως ο
Δαυίδ κλαίων έλεγε : «Πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω του Θεού; Εγενήθη τα
δάκρυά μου εμοί άρτος νυκτός και ημέρας εν τω λέγεσθαί μοι καθ’ εκάστην ημέραν,
που εστιν ο Θεός σου»; Δίδεται εις τον θείον Παύλον και τους αγίους Πατέρας, οι
οποίοι εισδύσαντες εις την ουσίαν της ζωής αυτής, δυνάμει της εκπληρώσεως όλων
των εντολών – όλων – και της χάριτος του Κυρίου, και διασχίσαντες τα νέφη της
υλώδους φύσεως δια της αγάπης, εισήλθον εις τον γνόφον των αλαλήτων και αφάτων
μυστηρίων, και εκείθεν επέστρεψαν κλαίοντες εις την γην, με ένα κλαυθμόν που
κάμνει τον Θεόν να προσέχη τον κλαίοντα και να τον ερωτά: «Τι βοάς προς με;».
«Αρκεί σοι η χάρις μου. Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».
ΜΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του
Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας
δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας Έδρας,
όστις τω εξέθηκε το κάτωθι διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς
Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.
(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato, Τόμος 4.) :
(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato, Τόμος 4.) :
«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα
σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος,
Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες μητροπολίται είνε κρυφά
καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από
καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα
εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις
πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις
Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής
Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι
τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού
τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος Λούκαρις,
καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και παρέμεινε
Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον καο μόνον χάρις εις την προστασίαν του
Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά τον θάνατον του
εν λόγω πρέσβεως.
«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.
…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.
«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 1804
«Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει!
Του αδελφού μας "Κοσμά"
Ο παπα- Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
Μεταξύ των προσώπων, που άρχισαν ν’ ανησυχούν για τα τεκταινόμενα σε βάρος της Ορθοδοξίας, σύμφωνα με τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ήμουνα κι’ εγώ. Τότε σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Είχα διαβάσει με πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του π. Ιωάννη Ρωμανίδη για το «Προπατορικό αμάρτημα» και παρακολουθούσα την αρθρογραφία του π. Θεοκλήτου Διονυσιάτη. Τις ανησυχίες μου αυτές τότε τις εμπιστεύθηκα στον μακαριστό π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, γνωστό μου από τότε που ήταν ακόμα λαϊκός.
Τον επισκέφτηκα και του εξέθεσα όσα ανησυχητικά στοιχεία είχα υπ’ όψη μου. Ο παπα- Χαράλαμπος συμφώνησε απόλυτα μαζί μου, ότι οι παπικοί ενεργούν σε βάρος της Ορθοδοξίας και οι διάφορες δηλώσεις και ενέργειες του Αθηναγόρα ήταν απαράδεκτες. Τον ρώτησα, τι έπρεπε να γίνει. Μου απάντησε:
- «Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει!
Εγώ, το πίστεψα και ηρέμησα. Περίμενα «ένα βήμα» να κάνει ακόμα ο Αθηναγόρας. Ήμουνα βέβαιος ότι θα χάλαγε ο κόσμος από τις αντιδράσεις μας. Σε λίγο, γινότανε το επόμενο «ένα βήμα», χωρίς παραδόξως να γίνει τίποτε! Έτρεχα πάλι στον παπα- Χαράλαμπο και του έλεγα τα νέα κατορθώματα του Αθηναγόρα. Ο παπα -Χαράλαμπος μου έδινε πάλι την ίδια απάντηση. Εγώ ηρεμούσα και περίμενα το επόμενο «βήμα»! Και πάλι η ίδια ιστορία, η ίδια απάντηση! Ώσπου, απελπίστηκα και έπαψα να περιμένω. Επαναλήφθηκε ο μύθος του Χταποδιού και της μάνας του Χταπόδας, που έλεγε ο μακαρίτης ο Κόντογλου. Το 1990 επειδή δεν έβλεπα να γίνεται κανένα βήμα, απ’ όσα υπόσχονταν τότε όλοι οι γεροντάδες, αναγκάστηκα να το κάνω εγώ. Αποτειχίστηκα απ’ την «εκκλησία των πονηρευομένων» Αποτειχισμένος έμεινα οκτώ χρόνια, οπότε απέκτησα «κοινωνία» με την Εκκλησία του Παλαιού ημερολογίου.
Ο παπα- Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
Μεταξύ των προσώπων, που άρχισαν ν’ ανησυχούν για τα τεκταινόμενα σε βάρος της Ορθοδοξίας, σύμφωνα με τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ήμουνα κι’ εγώ. Τότε σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Είχα διαβάσει με πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του π. Ιωάννη Ρωμανίδη για το «Προπατορικό αμάρτημα» και παρακολουθούσα την αρθρογραφία του π. Θεοκλήτου Διονυσιάτη. Τις ανησυχίες μου αυτές τότε τις εμπιστεύθηκα στον μακαριστό π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, γνωστό μου από τότε που ήταν ακόμα λαϊκός.
Τον επισκέφτηκα και του εξέθεσα όσα ανησυχητικά στοιχεία είχα υπ’ όψη μου. Ο παπα- Χαράλαμπος συμφώνησε απόλυτα μαζί μου, ότι οι παπικοί ενεργούν σε βάρος της Ορθοδοξίας και οι διάφορες δηλώσεις και ενέργειες του Αθηναγόρα ήταν απαράδεκτες. Τον ρώτησα, τι έπρεπε να γίνει. Μου απάντησε:
- «Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει!
Εγώ, το πίστεψα και ηρέμησα. Περίμενα «ένα βήμα» να κάνει ακόμα ο Αθηναγόρας. Ήμουνα βέβαιος ότι θα χάλαγε ο κόσμος από τις αντιδράσεις μας. Σε λίγο, γινότανε το επόμενο «ένα βήμα», χωρίς παραδόξως να γίνει τίποτε! Έτρεχα πάλι στον παπα- Χαράλαμπο και του έλεγα τα νέα κατορθώματα του Αθηναγόρα. Ο παπα -Χαράλαμπος μου έδινε πάλι την ίδια απάντηση. Εγώ ηρεμούσα και περίμενα το επόμενο «βήμα»! Και πάλι η ίδια ιστορία, η ίδια απάντηση! Ώσπου, απελπίστηκα και έπαψα να περιμένω. Επαναλήφθηκε ο μύθος του Χταποδιού και της μάνας του Χταπόδας, που έλεγε ο μακαρίτης ο Κόντογλου. Το 1990 επειδή δεν έβλεπα να γίνεται κανένα βήμα, απ’ όσα υπόσχονταν τότε όλοι οι γεροντάδες, αναγκάστηκα να το κάνω εγώ. Αποτειχίστηκα απ’ την «εκκλησία των πονηρευομένων» Αποτειχισμένος έμεινα οκτώ χρόνια, οπότε απέκτησα «κοινωνία» με την Εκκλησία του Παλαιού ημερολογίου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014 – Β΄ ΛΟΥΚΑ -- «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως»
Αγάπης ανταύγειες
Το νέο ήθος του εν Χριστώ καινού ανθρώπου αποκαλύπτεται
με τον πιο απλό και εύληπτο τρόπο μέσα από το περιεχόμενος της σημερινής
ευαγγελικής περικοπής. Την αγάπη που μας προσφέρει ο Χριστός σε μια
ανεπανάληπτη κοινωνία μαζί Του, καλούμαστε να την αποδώσουμε ως αντιπροσφορά
προς τους συνανθρώπους μας. Μόνο έτσι μπορεί να μετουσιώνεται σε πράξη η
εκκλησιαστική εμπειρία και να επιβεβαιώνεται αυθεντικά η Ορθόδοξη πίστη μας.
Άλλωστε, όταν θέλουμε να ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε τον Θεό, αυτό μπορεί να
βρίσκει την έκφραση και την επιβεβαίωση του μόνο στο πρόσωπο του κάθε
συνανθρώπου μας. Δημιουργούνται έτσι πραγματικές προϋποθέσεις για να τον
αποκαλούμε και αδελφό μας στην προοπτική μιας αληθινής κοινωνίας αγάπης. Για να
μας βοηθήσει λοιπόν η μητέρα μας Εκκλησία να ψηλαφήσουμε τη μεγάλη αυτή αλήθεια
και εμπειρία ζωής, μάς προσκαλεί να αφήσουμε τη διάθεσή μας να εμφιλοχωρήσει
στα αιώνια μηνύματα της συγκεκριμένης περικοπής. Πρόκειται για ένα αυθεντικό
απόσταγμα από την επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)