Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ εἶναι εὐτυχέστεροι ἀπό τούς φτωχούς; Ποιοί χαίρονται περισσότερο τή ζωή τους; Τά ἄφθονα ὑλικά ἀγαθά χαρίζουν τήν εὐτυχία; Οἱ φτωχοί εἶναι καταδικασμένοι στή μιζέρια καί τή δυστυχία; Σέ ὅλα αὐτά τά ἐρωτήματα ἀπαντῶ ὄχι. Τά πράγματα δέν εἶναι ὅπως φαίνοται. Ἡ ἐξωτερική λάμψη δέν ἀνταποκρίνεται στήν ψυχική τους πραγματικότητα. Ἡ ὡραία ἐνδυμασία, οἱ κοινωνικές σχέσεις, τά πολυτελῆ καί ἀρχοντικά σπίτια, τά ἀποστράπτοντα αὐτοκίνητα, ἡ εὐμάρεια κ.λπ εἶναι τά ὑποκριτικά ἐνδύματα τῆς δυστυχίας, θά ἔλεγα. Καί αὐτό συμβαίνει, γιατί ἀπό τή ζωή τῶν εὐκατάστατων ἀνθρώπων ἀπουσιάζει ὁ Θεός. Ἀπό παππού, πατέρα καί παιδιά ἦταν καί εἶναι ἀδιάφοροι γιά τή θρησκεία. Γι᾽ αὐτό καί ὑποφέρουν, χωρίς νά μποροῦν οἱ ἴδιοι νά ἐξηγήσουν τήν αἰτία. Αἰσθάνονται κενό, ἀνασφάλεια καί φόβο. Διερωτῶνται γιατί ὑποφέρουν, ἀφοῦ τά ἔχουν ὅλα;  Τό μυαλό τους δέν πηγαίνει στό Θεό, ὁ ὁποῖος γαληνεύει τούς ἀνθρώπους καί δίνει νόημα στή ζωή τους.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε: «Ὅταν δοῦμε ἄνθρωπο μέ μεγάλο ἄγχος, στενοχώρια καί λύπη, ἐνῶ τά ἔχει ὅλα, πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι τούς λείπει ὁ Θεός. Τελικά, οἱ ἄνθρωποι βασανίζονται καί ἀπό τόν πλοῦτο, γιατί τά ὑλικά ἀγαθά δέν τούς γεμίζουν καί εἶναι διπλό βάσανο». Στή διαπίστωση αὐτή εἶχε καταλήξει ὁ Γέροντας ἀπό τίς ἐπισκέψεις πολλῶν πλούσιων ἀνθρώπων στό κελί του, οἱ ὁποῖοι βίωναν τή δυστυχία μέσα στά ὑλικά τους ἀγαθά.

Ἐκεῖνος προσπαθοῦσε μέ τό δικό του τρόπο καί τήν κατά Θεόν σοφία του νά τούς ἐξηγήσει ὅτι πρέπει νά ἐπιστρέψουν στό Θεό καί νά τηρήσουν τίς ἐντολές του.

Δέν συμβαίνει ὅμως τό ἴδιο καί μέ τούς ἀνθρώπους, πού ἔχουν λίγα ὑλικά, ἀλλά διατηροῦν τήν πίστη τους στό Θεό καί ἐμπιστεύονται τή ζωή τους στήν πρόνοιά Του. Εἶναι ἤρεμοι, δέν καταπονοῦνται ἀπό τό ἄγχος καί ὅλα τά προβλήματά τους, μικρά καί μεγάλα, τά ἀναθέτουν στό Θεό, μέσῳ τῆς προσευχῆς καί ταπεινά ζητοῦν τό ἔλεός Του. Ἔχουν τήν αἴσθηση ὅτι ὁ Θεός εἶναι δίπλα τους, συμμετέχει στή ζωή τους καί δέν ἔχουν τήν ἀγωνία ὅτι εἶναι μόνοι καί ἐγκαταλειμμένοι. Αὐτό εἶναι πολύ σημαντικό καί δέν τό ἔχουν ἐκτιμήσει οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι.

Ἐδῶ πρέπει νά ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ γίνεται αἰσθητή μέ πολλούς τρόπους καί κυρίως μέ τή θεάρεστη δράση τῶν πιστῶν ἀνθρώπων. Οἱ καλοπροαίρετοι βλέπουν ὅτι τό χέρι τοῦ Θεοῦ τούς προστατεύει καί τούς κατευθύνει στή ζωή τους, ξεπερνώντας τά διάφορα προβλήματα, πού δημιουργοῦνται καθημερινά

http://www.orthodoxostypos.gr/

Γέροντος ᾿Ιωσὴφ τοῦ Σπηλαιώτου ῾Ησυχαστοῦ ῾Αγιορείτου († 15.8.1959)

«Φράσον εἰς ἡμᾶς, γλυκειά μας Μανούλα, τὸ μυστήριον τῆς ἀπορρήτου οἰκονομίας Σου καὶ τῆς μετὰ Σοῦ καὶ ἡμῶν συγγενείας»*

῞Ενας σύγχρονος «λάτρης» καὶ ἐραστὴς τῆς Γλυκυτάτης Παρθένου Παναγίας

Θεοτόκου ἀποκαλύπτει θεῖα φθεγγόμενος καὶ διεγείρει εἰς ἔκπληξιν καὶ θείαν ἀγάπησιν.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ἀπόσπασμα ἐπιστολῆς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος ᾿Ιωσὴφ τοῦ ῾Ησυχαστοῦ, γραμμένης ἀπὸ τὰ σπήλαια τῆς Μικρᾶς ῾Αγίας ῎Αννης τοῦ῾Αγίου ῎Ορους  τὸ ἔτος 1947 πρὸς Μοναχὴν καὶ πρὸς τὴν ᾿Αδελφότητα ἱστορικῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Πατρίου ῾Ημερολογίου(σ.σ. των παλαιοημερολογιτών. Τότε είχε κοινωνία με την Σύνοδο του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου) στὴν ᾿Αττική, στὸ ὁποῖο μὲ ἐκπλήσσουσα χάρι καὶ τόλμη εἰσδύει στὰ βάθη καὶ πετᾶ στὰ ὕψη τῆς γνωστῆς εἰς αὐτὸν πνευματικῆς πραγματικότητος, γιὰ νὰ μᾶς μυήση στὰ «μυστήρια τοῦ Θεοῦ» καὶ μάλιστα στὸν τρόπο «συγγενείας» μας μὲ τὴν Παναγία Μητέρα μας.

«..᾿Ακούσατέ μου, λοιπόν, ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι μέλλω εἰπεῖν εἰς ὑμᾶς ὄντως φοβερὸν καὶ ἀπόκρυφον καὶ τῆς Οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ τὸ μέγα Μυστήριον. Οὐ φθονῶ τὴν ὠφέλειαν, οὐ κρύπτω ὅ οἶδα ὡς ὁ κρύψας τὸ τάλαντον, οὐ δειλιῶ τὰς ἀπειλὰς τῶν δαιμόνων ὅπου ὠρύονται κατ᾿ ἐμοῦ ἐμφανίζοντος τοιαῦτα μυστήρια, ἀλλ᾿ ἐλπίζω εἰς τὰς εὐχάς σας.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ὁ ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος γιὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ ἀναφέρει:

«Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει μέσα του τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνας ἄνθρωπος εὐάλωτος στὶς ἐπιθέσεις τοῦ Διαβόλου. Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ψυχή του, δὲν προσέχει, ἀδιαφορεῖ, κοιμᾶται ἀφρόντιστα, παραμελεῖ τὶς ἐργασίες του, γίνεται δοχεῖον ἡδονῶν, κάθε τι εὐχάριστο τὸ ἀπολαμβάνει ἐντός του, διότι δὲν φοβᾶται τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου. Καυχιέται γιὰ τὰ πάθη, χαίρεται γιὰ τὴν ἀργόσχολη ζωή, ἀποφεύγει τὴν κακοπάθεια, ἀποστρέφεται τὴν ταπείνωση, δέχεται μὲ χαρὰ τὴν   ὑπερηφάνεια».

Όχι τζαμί στην πόλη που έπεσε ο Καραϊσκάκης για την ελευθερία της

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Χιλιάδες εκκλησίες και μοναστήρια μας στην Ιωνία, στον Πόντο, την Ανατολική Θράκη, την Καππαδοκία, την κατεχόμενη Κύπρο είναι ατιμασμένες. Άλλες γίνανε τζαμιά, άλλες στάβλοι κι άλλες κείτονται ερείπια. Τα ίχνη από το αίμα της Γενοκτονίας των Χριστιανών στέγνωσε πια αλλά τα ακοίμητα τεκμήρια της λεηλασίας και του πολιτισμικού σκέλους της Γενοκτονίας παραμένουν κάρφος στον οφθαλμό μας. Αν πάρεις τα μονοπάτια των πορειών θανάτου, του Άουσβιτς εν ροή των Ελλήνων και των Αρμενίων της Μικράς Ασίας, εκεί όπου, σε ένα πρωτοφανές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, με παλλαϊκή συμμετοχή των εξισλαμισμένων ορδών που υποδύονται το τουρκικό «έθνος», βρήκαν φρικτό θάνατο εκατομμύρια αμάχων αδερφών μας, θα συναντήσεις παντού τα μνημεία της ανεκδίκητης βαρβαρότητας των Τούρκων. Πανάρχαιες εκκλησίες και μοναστήρια μαγαρισμένες απ’ τους μιναρέδες ή από γελάδια και πρόβατα.

Στην Τουρκία οι ιερωμένοι μας κυκλοφορούν με πολιτικά, μόνο ο Πατριάρχης φορά το σχήμα του. Η ελληνική κοινότητα της Πόλης μετά από σειρά διώξεων απέμεινε σκιά του εαυτού της, λίγοι γέροντες, την στιγμή που η μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη ανθεί.

Στην Σαουδική Αραβία δεν υπάρχει χριστιανική εκκλησία κι ούτε μπορεί να χτιστεί. Αν φοράς σταυρό θα προπηλακιστείς και θα χάσεις την ελευθερία σου, αν όχι τη ζωή σου. Στην Τουρκία χριστιανοί ιερωμένοι δολοφονούνται με την κάλυψη της αστυνομίας, ενώ στην Συρία των «ανταρτών» και την «ανοιξιάτικη» Αίγυπτο διεξάγεται από τους ισλαμιστές γενοκτονία σε βάρος των χριστιανών υπό την αφασιακή συνενοχή της αυτοκαταστροφικής Δύσης.

Τα καθεστώτα αυτά, φορείς ενός μεσαιωνικού μανιχαϊσμού, με βαθύτατα ρατσιστικές ιδεοληψίες και πρακτικές, που προπαγανδίζουν κι ασκούν βία σε βάρος των Χριστιανών, εφαρμόζουν σε βάρος των γυναικών πολιτικές που κάνουν το Γ’ Ράϊχ να μοιάζει με παράδεισο δημοκρατικής ισότητας.

Γιατί άραγε οφείλουμε να επιτρέψουμε την ίδρυση μεγαλοπρεπούς τζαμιού, οποιουδήποτε τζαμιού, στην Αθήνα, στην πρωτεύουσα μιας Ορθόδοξης Χριστιανικής χώρας και πνευματική πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής ιδέας; Δεκάδες οι υπαρκτοί ευκτήριοι οίκοι, τα τζαμιά για τους όποιους μουσουλμάνους ζουν εδώ ή μας επισκέπτονται. Είναι ήδη πολύ περισσότερα απ’ όσα θα ‘πρεπε, όπως είναι ήδη πολλοί οι παράνομοι μουσουλμάνοι, πολύ περισσότεροι απ’ όσους επιτρέπει η κοινωνική συνοχή της χώρας.

Τα τζαμιά κι οι μιναρέδες τους είναι σύμβολα ισχύος για το Ισλάμ, την πλέον αναχρονιστική, επιθετική και ρατσιστική θρησκεία στον κόσμο. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Αποκατέστησαν τις βεβηλωμένες εκκλησίες μας;

Μπορούν οι Χριστιανοί να ζήσουν στις χώρες αυτές και να ασκήσουν ανεμπόδιστα τα λατρευτικά τους καθήκοντα; Όχι.

Λάθος μέγα λοιπόν μια τέτοια υποχώρηση, χωρίς καμμία αμοιβαιότητα. Θα ‘πρεπε όμως να γίνει αληθινή επανάσταση, να αρνηθούν τον πυρήνα της θρησκείας τους για να υπάρξει τέτοια αμοιβαιότητα. Απίθανο.

Κι εγώ δεν φοβάμαι να το πω: το Ισλάμ είναι φασισμός, είναι ρατσισμός, είναι ασύμβατο με τις αξίες μας και τον τρόπο ζωής μας. Η δυτική έννοια της Δημοκρατίας και της ισονομίας, δεν τους είναι μόνο άγνωστη αλλά και απεχθής. Χώρο επέκτασης μας θεωρούν και την περίοδο που διάγουμε την θεωρούν μόνο ανακωχή, γιατί γι’ αυτούς «δεν υπάρχει ειρήνη με τους απίστους».

Μόνο ανοχή με αυστηρή επαγρύπνηση μπορούμε να δείχνουμε. Όχι υποχωρητικότητα. Διότι μια άλλη αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει μετριοπαθές Ισλάμ. Είναι μια ζώσα εκρηκτική ύλη, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να πυροδοτηθεί. Δείτε την εξέλιξη των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, πως κατρακυλούν στον φανατισμό. Είχαν απαγορεύσει τις κούκλες στις βιτρίνες! Τώρα με νέα νομοθεσία θα παύσουν να υπάρχουν μικτά σχολεία από την ηλικία των εννέα ετών κι απάνω.! Η μαντήλα και το τσαντόρ επεκτείνονται ραγδαία και στην τάχα πιο κοσμική Τουρκία. Δείτε τα χάλια της Αιγύπτου, την πρωτοφανή βαρβαρότητα των γενοκτόνων «αγωνιστών της ελευθερίας» στην Συρία.

Και θα επιτρέψουμε σε αυτούς να βάλουν πόδι στην πρωτεύουσα μας; Θα έχουμε την «απόλαυση» ν’ ακούμε τον μουεζίνη να ρυπαίνει τ’ αυτιά μας; Πόση λερή «πολιτική ορθότητα» ακόμη ως τον αυτοχειριασμό μας;

Κι υπενθυμίζω, στην Επανάσταση αγωνιστήκαμε εναντίον σουνιτών μουσουλμάνων, καθαιρέσαμε με την βία του αγώνα μας τα σύμβολα της μισητής δεσποτείας τους. Με το σπαθί και το ντουφέκι τους διώξαμε πίσω στην Ασία. Αυτούς πολεμήσαμε. Αυτούς που τώρα θέλουν τζαμί στην Αθήνα.

Όπως σωστά έγραψε κι ο φίλος Προφήτης, δεν έχουμε καμμία υποχρέωση να διευκολύνουμε την πολυτελή τέλεση των λατρευτικών καθηκόντων των ορδών των παράνομων κι απρόσκλητων μουσαφιραίων. Χρέος μας προς το εθνικό συμφέρον, την δημόσια τάξη και ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή, είναι η μαζική απέλαση τους, όχι να τους χτίσουμε …τέμενος.

Ας μην μαγαρίσουμε μόνοι μας την πόλη που έπεσε πολεμώντας για την ελευθερία της ο Καραϊσκάκης. Στον αττικό ορίζοντα δεν υπάρχει θέση για τζαμί. Προσβάλλει την αισθητική μας, την Ιστορία μας, την Ελευθερία μας.

http://www.antinews.gr/2013/04/04/210962/

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η  Εκκλησία ο πλέον περίπλοκος οργανισμός.

Ο οργανισμός της Εκκλησίας είναι κατά πάντα ο πλέον περίπλοκος οργανισμός τον οποίον γνωρίζει ο ανθρώπινος νους. Διατί; Διότι είναι ο μοναδικός θεανθρώπινος οργανισμός, εις τον οποίον όλα τα θεία και τα ανθρώπινα μυστήρια και όλαι αι θείαι και ανθρώπιναι δυνάμεις αποτελούν εν σώμα. Μόνον ο πάνσοφος και παντοδύναμος Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς ημπορούσε όλα αυτά να τα ενώση και να τα συναρμολογήση εις εν σώμα, το Ιδικόν Του σώμα, του οποίου Αυτός είναι η αιωνία Κεφαλή. Την όλην ζωήν μέσα εις αυτό το θαυμαστόν και θαυματουργόν Σώμα την οδηγεί και την καθοδηγεί Αυτός, ο θαυμαστός και θαυματουργός Θεός και άνθρωπος. Κάθε μέρος αυτού του σώματος ζη με όλον το σώμα, αλλά και όλον το σώμα ζη μέσα εις κάθε μέρος Του. Όλοι ζουν εις έκαστον και δι΄ εκάστου, αλλ΄ και έκαστος ζη δι΄ όλων και μέσα εις όλους. Κάθε μέρος αυξάνει δια της κοινής αυξήσεως του σώματος, αλλά και όλον το σώμα αυξάνει δια της αυξήσεως εκάστου μέρους. Όλα αυτά τα πολυάριθμα μέρη της Εκκλησίας, όλα αυτά τα όργανα, όλα αυτά τα μέλη, όλας αυτάς τας αισθήσεις και τα κύτταρα ενώνει εις εν αείζωον και θεανθρώπινον σώμα Αυτός ο Κύριος Ιησούς Χριστός, προσαρμόζων το έργον εκάστου μέρους με ολόκληρον την καθολικήν ζωήν του σώματος. Κάθε μέρος εργάζεται «εν μέτρω» των δυνάμεών του, η δε δύναμις εκάστου μέλους της Εκκλησίας αποτελείται από τας ευαγγελικάς αρετάς. Το ευαγγελικόν έργον, πάλιν, εκάστου μέλους της Εκκλησίας, μολονότι είναι ιδιάζον και προσωπικόν, είναι ταυτοχρόνως πάντοτε πολυπλεύρως καθολικόν και κοινόν. Διότι βαπτίζεται εις ολόκληρον το κοινόν έργον όλου του Σώματος. Και ενώ ο άνθρωπος μεταμορφούται δια του ευαγγελικού έργου του, αυξάνων εν Χριστώ, ο Κύριος Ιησούς το έργον και την εργασίαν του αυτήν μεταβάλλει εις κοινήν, θεανθρωπίνην καθολικήν ενέργειαν και ούτω ποιεί «την αύξησιν του σώματος… εις οικοδομήν εαυτού εν αγάπη» (Εφ. 4, 16). 

Ο Κοσμάς :

Είμαι υποχρεωμένος να δώσω μερικές εξηγήσεις, σχετικά με τα όσα έγραψα παραπάνω για το δημοσίευμα του "Ορθοδόξου Τύπου" στις 28.9.2007 με τον τίτλο "Διεργασίαι εις τον χώρον του Παλαιού Ημερολογίου, διά την ένωσιν των εκκλησιαστικών Παρατάξεων".
Το δημοσίευμα αυτό του "Ορθ. Τύπου" έγραψε ο Γ. Ζερβός, διευθυντής της εφημερίδας αυτής.
Θα μου επιτραπεί να προβώ στις ακόλουθες παρατηρήσεις:

1. Είναι γεγονός, πώς σήμερα όσοι εξακολουθούν να ακολουθούν το Παληό Ημερολόγιο είναι κατεσπαρμένοι σε πολλές Παρατάξεις [3 Ματθαιϊκές, ( του Μεσσηνίας Γρηγορίου, του Αρχιεπισκόπου Νικολάου, του Μεσογαίας Κηρύκου), 3 Φλωρινικές ( του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Κιούση, του Ωρωπού Κυπριανού, του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου) και μερικές άλλες λίγων οπαδών, (όπως του Κεφαλληνίας Μαξίμου κλπ.)].

2. Είναι επίσης γεγονός, πως η κάθε μιά από τις παραπάνω αυτές Παρατάξεις εμφανίζει αυθαίρετα τον εαυτό της ως την Μόνη αληθινή «μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία», όλες δε τις άλλες σχισματικές, όμως αυτό δεν μπορεί να είναι πλήρως αληθές, γιατί δεν μπορούν, όλες οι παραπάνω Παρατάξεις να είναι πράγματι η καθεμία τους η «Μία» Εκκλησία του Χριστού.
Ο Χριστός ίδρυσε μόνο μία Εκκλησία. Και ναι μεν, η κάθε μιά από τις παραπάνω Παρατάξεις έχει το «δικαίωμα», σύμφωνα με τα κοσμικά κριτήρια, να πιστεύει ότι είναι η «Εκκλησία του Χριστού», ή ό,τι άλλο θέλει.
Θεολογικά όμως, δεν έχει ο καθένας τέτοιο δικαίωμα! Είναι αυστηρά καθορισμένο από τους αγίους Πατέρες, το ποιοί αποτελούν την «Εκκλησία του Χριστού»! Μόνο όσοι εκπληρώνουν τα κριτήρια αυτά των Πατέρων μπορούν θεολογικά να λένε ότι είναι η «Εκκλησία του Χριστού».

Xairetismoi (Salutations to the Theotokos)

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (2013)

Simeron Wordpress

Τι "ξεχνούν" οι Οικουμενιστές :

Ορθοδοξία σημαίνει πίστις ορθή προς τον Θεόν, που μέσα εις το φως της αληθείας, εζυμώθη είκοσιν αιώνας με την αγωνιστικήν πείραν των αγίων και με τα αίματα των Μαρτύρων και Ομολογητών του Χριστού. Η Ορθοδοξία, ως πίστις και ζωή, είναι η αλήθεια του Χριστιανισμού, που συνεχίζεται εις τους αιώνας. Την αλήθειαν αυτήν παρελάβομεν από την Εκκλησίαν και την κρατούμε ζηλότυπα. Η ιστορία της Εκκλησίας μας, διδάσκει ότι δια την διατήρησιν της Ορθοδόξου πίστεώς μας έχομεν τα «νέφη» των Μαρτύρων και των Ομολογητών. Εκείνος που αρνείται την πίστιν του εις την Ορθοδοξίαν ή συντελεί εις την παραχάραξίν της «ενδύεται κατάραν ως ιμάτιον». Εις τους ιερούς ναούς μας εικονίζονται οι Μάρτυρες και Ομολογηταί της Ορθοδοξίας. Και τους βλέπομεν, δια να φρονηματιζώμεθα και να τους αποδίδωμεν τιμητικήν προσκύνησιν, επειδή εκράτησαν την πίστιν την αγίαν και δεν ηρνήθησαν την Ορθοδοξίαν παρά τα ανεκδιήγητα βάσανα, που υπέστησαν. Δια τούτο και ο Θεός τους εδόξασεν εν ουρανοίς και εδώ τους εθαυμάστωσε, δια να τους έχωμεν ως υποδείγματα πίστεως εις τα δόγματα της Ορθοδοξίας μας.

Οι Πατέρες αρνούνται την μνημόνευσι

Από το έτος 1957 η Σκήτη του Προφήτου Ηλία είχε πάψει να μνημονεύη τον οικουμενικό πατριάρχη, επειδή δεν συμφονούσε με την φιλοπαπική γραμμή που ακολουθούσε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στα θέματα της λεγομένης Οικουμενικής Κινησεως. Η Κίνησις αυτή θεωρείται από κάθε Ορθόδοξο ως αιρετική, πράγμα άλλωστε το οποίο σαφώς διεκήρυξε στο παρελθόν πολλάκις το Άγιον Όρος, διεκήρυξε δε και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Διόδωρος στην πρόσφατη «Σύναξι» του Φαναρίου (15 Μαρτίου). Από το 1985 η Σκήτη άρχισε να δέχεται πιέσεις να επαναλάβη το μνημόσυνο του οικουμενικού πατριάρχου, αλλά δεν υποχωρούσε. Την 20ή Μαϊου εφέτος, Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής, η Σκήτη του Προφήτου Ηλία αιφνιδίως πολιορκείται από ένα πλήθος αστυνομικών, ιερομονάχων και μοναχών, με επικεφαλής τον πατριαρχικό έξαρχο επίσκοπο Ηλιουπόλεως Αθανάσιο. Ο π. Σεραφείμ και οι λοιποί Πατέρες της Σκήτης πιέζονται αφόρητα εν μέσω ταραχής και συγχύσεως να δεχθούν το μνημόσυνο του πατριάρχου ή να εγκαταλείψουν το Άγιον Όρος αμέσως. Οι Πατέρες αρνούνται την μνημόνευσι και ερωτούν, αν υπάρχη απόφασις της πολιτικής διοικήσεως, για την απέλασή τους. Τέτοια απόφασις δεν υπήρχε! Ζητείται τότε διορία τριών ημερών για να ετοιμάσουν τα πράγματά τους. Τέτοια διορία δεν τους δίδεται! Με την συνοδεία και υπό την αυστηρά επίβλεψι των αστυνομικών οι Πατέρες της Σκήτης παίρνουν προχείρως μερικά πράγματα από τα κελλιά τους. Κατόπιν τους επιβιβάζουν στα «τζιπ», περνούν από τις Καρυές, φθάνουν στην Δάφνη και με «κρις-κραφτ» τους μεταφέρουν στην Ουρανούπολι, όπου και τους εγκαταλείπουν ασπλάχνως. Εν τω μεταξύ πίσω η Σκήτη λεηλατείται από τους Μοναχούς της Μονής Παντοκράτορος και φρουρείται από ισχυρή ένοπλη αστυνομική δύναμι! Οι Πατέρες της Σκήτης, μετά από την απίστευτη αυτή συμπεριφορά των εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχών, που βεβαίως συνιστά αναμφισβητήτως διωγμό Πίστεως, συνεχίζουν να διώκωνται, η πολιτική διοίκησις αρνείται να δώση ένα επίσημο κρατικό έγραφο, που να περιέχη τους λόγους της διώξεως. Οι Μοναχοί της Παντοκρατορικής Σκήτης του Προφήτου Ηλία διαμαρτύρονται εντόνως για την απέλασί τους από το Περιβόλι της Παναγίας, καταγγέλουν την αντιχριστιανική, αφιλάδελφη και βάρβαρη συμπεριφορά των διωκτών τους, μοναχών, ιερομονάχων και αστυνομικών, επισημαίνουν, ότι έχει προγραμματισθή παναγιορειτικός διωγμός όλων των Πατέρων που αντιδρούν στην οικουμενιστική και αντορθόδοξη γραμμή του οικουμενικού πατριαρχείου.

Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος γράφει τὰ ἑξῆς γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ νοοῦμε τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ:

«Ὁ Λόγος δὲν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ κτίσματα, ἀλλὰ εἶναι ὁ δημιουργὸς αὐτῶν. Διότι ἔτσι μόνο νοεῖται ὅτι προσέλαβε τὸ κτιστὸ ἀνθρώπινο σῶμα, γιὰ νὰ τὸ ἀνακαινίσει αὐτὸ ὡς δημιουργὸς (κατὰ τὴν ἐνανθρώπηση), νὰ τὸ θεοποιήσει αὐτὸ μὲ τὸ νὰ εἶναι ἑνωμένο ἀχωρίστως μὲ τὸν ἑαυτό του καὶ ἔτσι νὰ εἰσάγει ὅλους ἐμᾶς εἰς τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, λόγῳ τῆς ὁμοιότητός μας πρὸς τὸ σῶμα Του. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων δὲν θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ θεοποιηθεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸ νὰ συνδεθεῖ μὲ κτίσμα, ἐὰν δὲν ἦταν Θεὸς ἀληθινὸς ὁ Υἱὸς καὶ δὲν θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ παρουσιασθεῖ ὁ ἄνθρωπος στὸν Πατέρα, ἐὰν ὁ Λόγος, ὁ ὁποῖος ἐφόρεσε ἀνθρώπινο σῶμα, δὲν ἦταν γνήσιος καὶ ἀληθινὸς Λόγος αὐτοῦ. Καὶ ἀκόμα δὲν θὰ εἴχαμε ἐλευθερωθεῖ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία».

Η Κυρία των Ουρανών:

"Αν μπει κανείς πολύ αργά στην Εκκλησιά και αναζητήσει την 
Παναγιά στο τέμπλο Της μπροστά...δε θα τη βρει εκεί...γιατί έχει βγει  για να επισκεφτεί και να σκεπάσει από τον κάματο της ημέρας τα  κουρασμένα και ταλαιπωρημένα παιδιά Της... 


Και άν πάλι κάποιος θελήσει να μπει πολύ, πολύ πρωί στην Εκκλησιά, όρθρου βαθέως...τότε θα Τη βρει εκεί, ανάμεσα στις μυρωδιές των λουλουδιών και των γιασεμιών, που τα ρούχα Της αναδύουν...από το βραδυνό περίπατο στις γειτονιές του πονεμένου κόσμου..." 

O Έλληνες θυσίασαν την ζωή του το 1821, για να κτίζουν στους μουσουλμάνους οι νεοέλληνες τζαμιά στην Αθήνα!....

Σήμερα, επτά χρόνια μετά τη χωροθέτηση του πρώτου τζαμιού στην Αθήνα, γίνεται ένα σημαντικό βήμα για την κατασκευή του. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», σήμερα πρόκειται να δημοσιοποιηθεί στη «Διαύγεια» από το αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (τομέας Υποδομών) η προκήρυξη του διαγωνισμού για την κατασκευή του τζαμιού σε οικόπεδο του πολεμικού ναυτικού δίπλα στην Ιερά Οδό, στον Βοτανικό. Η έγκριση της προκήρυξης ήταν το μόνο βήμα που απέμενε να γίνει, καθώς η διαδικασία είχε καθυστερήσει ιδιαίτερα.

Ειδικότερα, το «πράσινο φως» για τη δημοπράτηση του τζαμιού δόθηκε από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, καθώς η κατασκευή του συνάδει με την πολιτική μιας χώρας που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ενισχύει τη διπλωματική της φαρέτρα στη διεκδίκηση αντίστοιχων ζητημάτων. Επίσης, η δημιουργία του είναι η βασική προϋπόθεση για να προχωρήσει ο έλεγχος των αδήλωτων χώρων προσευχής των μουσουλμάνων. Είναι ενδεικτικό ότι σήμερα στην Αττική ζουν περί τις 30.000 (νόμιμοι) μουσουλμάνοι, και όπως ανέφερε στην «Κ» ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας Γεώργιος Καλαντζής, υπάρχουν περίπου 120 χώροι, οι οποίοι λειτουργούν παράνομα ως τζαμιά, που θα ελεγχθούν για να νομιμοποιηθούν ή να κλείσουν.

Η κατασκευή του τζαμιού στον Βοτανικό θα κοστίσει περίπου 846.000 ευρώ. Βέβαια, η σημερινή προκήρυξη θα αφορά το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ, στο οποίο θα περιλαμβάνονται και 150.000 ευρώ για τη μελέτη αναμόρφωσης και κατασκευής, τα οποία έχουν ήδη δοθεί από άλλον κωδικό.

Το οικόπεδο, ιδιοκτησίας του πολεμικού ναυτικού, είναι σήμερα σε αχρησία, εγκαταλελειμμένο, καθώς παλαιότερα είχε χρησιμοποιηθεί για να στεγάσει συνεργεία επισκευής των οχημάτων του πολεμικού ναυτικού. Μέσα στον χώρο υπάρχουν και πέντε ερειπωμένα κτίρια. Οι εργασίες αναμόρφωσης του χώρου θα φέρουν την υπογραφή των γραφείων Αλέξανδρου Τομπάζη, Νίκου Αθανασιάδη και Παρασκευά Μητσούδη.

Η χωρητικότητα του τζαμιού θα είναι 350 ατόμων. Θα αξιοποιηθεί το κεντρικό κτίριο του οικοπέδου, όπου στεγαζόταν το βασικό συνεργείο. Το κέλυφος του κτιρίου δεν θα γκρεμιστεί αλλά θα αναμορφωθεί, με επένδυση από μεταλλικό σκελετό και μόνωση. Το ιερό θα σχεδιαστεί έτσι ώστε να έχει προσανατολισμό προς τη Μέκκα, ενώ δεν θα κατασκευαστεί μιναρές.

Στους εξωτερικούς χώρους θα δημιουργηθεί αυλή, που θα χρησιμοποιείται για λατρευτικούς σκοπούς όταν ο εσωτερικός χώρος θα είναι πλήρης, καθώς και χώροι πρασίνου.

Επταμελής Διοικούσα Επιτροπή

Τα υπόλοιπα τέσσερα κτίρια θα γκρεμιστούν και δίπλα στον κεντρικό χώρο θα κατασκευαστούν βοηθητικοί χώροι του τζαμιού (π.χ. τουαλέτες) και τα γραφεία του ιμάμη και των μελών της Διοικούσας Επιτροπής του ισλαμικού τεμένους, η οποία θα είναι επταμελής και θα αποτελείται από εκπροσώπους του υπ. Παιδείας, του Δήμου Αθηναίων, πανεπιστημιακούς εγνωσμένου κύρους και δύο εκπροσώπους των μεγάλων κοινοτήτων μουσουλμάνων στη χώρα. Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο 3512, που ψηφίστηκε το 2006, η Διοικούσα Επιτροπή είναι το νομικό πρόσωπο που θα αναλάβει τη διαχείριση του λατρευτικού χώρου.

Ταυτόχρονα, με βάση τους όρους για τη χρήση γης στον Βοτανικό, στην περιοχή, όπου υπάρχουν πολλές βιοτεχνίες και αποθηκευτικοί χώροι, δεν προβλέπεται η κατασκευή κατοικιών. Ετσι, αποφεύγεται ο κίνδυνος να δημιουργηθεί γκέτο, ενώ διευκολύνεται και το έργο της προστασίας του χώρου. Μέσα στο οικόπεδο υπάρχει η μικρή εκκλησία του Αγίου Χριστόφορου, η οποία θα παραμείνει στη θέση της και μετά την κατασκευή του τζαμιού, ως σύμβολο συνύπαρξης των λαών και των θρησκειών.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_03/04/2013_491495

Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου, η οποία συνήλθε την Τρίτη, 2 Απριλίου 2013, σε έκτακτη συνεδρία

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε σήμερα Τρίτη, 2 Ἀπριλίου 2013, σὲ ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου, ἀσχολήθηκε ἀποκλειστικὰ μὲ τὴν οἰκονομικὴ κρίση τὴν ὁποία διέρχεται ἡ πατρίδα μας καὶ μελέτησε διάφορους τρόπους συμπαράστασης πρὸς τὸ δοκιμαζόμενο πλήρωμά της.

Ἐπεσήμανε ὅτι ἡ κρίση εἶναι πρωτίστως ἠθικὴ καὶ πνευματική. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἦλθε ὡς ἐπακόλουθο τῆς αὐτονόμησής μας ἀπὸ τὸν Θεό καὶ τῆς προσκόλλησής μας στὴν ὕλη. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καλεῖ, ὡς ἐκ τούτου, τὸ Χριστεπώνυμο πλήρωμα σὲ πνευματικὴ ἀνάνηψη, μετάνοια, ἐγρήγορση καὶ συνεχῆ προσευχὴ πρὸς τὸν Θεό, γιατὶ ἡ κρίση δὲν ἀντιμετωπίζεται μόνο μὲ οἰκονομικοὺς ὅρους.

(σ.σ. της προσκόλλησής μας στον Πάπα.... )

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Χριστιανική κατηγορική προσταγή

Το φρονείν περί πάντων « εν Χριστώ» και δια του Χριστού, ιδού η κυρία εντολή δια κάθε χριστιανόν, ιδού η ιδική μας χριστιανική κατηγορική προσταγή, ιδού η ιδική μας χριστιανική γνωσιολογία. Δια να ημπορέση όμως να φρονή ο άνθρωπος εν Χριστώ και δια του Χριστού πρέπει να έχη «νουν Χριστού». Ο άγιος Απόστολος ισχυρίζεται δια τους χριστιανούς: «ημείς δε νουν Χριστού έχομεν» (Α΄ Κορ. 2, 16). Πως τον έχομεν αποκτήσει;  Ζώντες εις το Θεανθρώπινον σώμα Του, την Εκκλησίαν, της οποίας Αυτός είναι η Κεφαλή. Η εν τη Εκκλησία ζωή ενώνει όλον το είναι της Εκκλησίας δια μέσου των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών. Ενώνει, επομένως, και τον νουν μας με τον Θεάνθρωπον νουν της Εκκλησίας και μας καθιστά ικανούς να φρονούμεν κατά Χριστόν και να σκεπτώμεθα «ο και εν Χριστώ Ιησού». Όταν δε οι χριστιανοί φρονούν με τον νουν του Χριστού, δηλαδή με τον καθολικόν νουν της Εκκλησίας, τότε είναι εις θέσιν να φρονούν « το αυτό», να αισθάνωνται «το αυτώ», να έχουν την αυτήν αγάπην, να είναι μιας ψυχής και μιας καρδίας και να είναι κατηρτισμένοι «εν τω αυτώ νοϊ και εν τη αυτή γνώμη» (Φιλ. 2, 2.  3, 16.  4, 2.  Ρωμ. 15, 5.  Α΄ Κορ. 1, 10). Ο Θεός και Κύριος Ιησούς Χριστός κατέβη εκ του υπερουρανίου θείου ύψους, γενόμενος επί πλέον και άνθρωπος δια να ημπορέσουν οι άνθρωποι να φρονούν «ο και εν Χριστώ Ιησού» και να ζουν «εν Αυτώ» και περιπατούν «αξίως» του Θεού (Κολ. 2, 6). Ο Θεός έγινεν άνθρωπος δια να ποιήση τον άνθρωπον Θεόν, όπως συνήθως εκφράζωνται οι Άγιοι Πατέρες, ή, ο Θεός ενηθρώπησε δια να θεοποιηθή ο άνθρωπος. Και εις αυτό έγκειται όλη η Αλήθεια της Εκκλησίας, η θεανθρωπίνη, ουρανογηϊνη, αθάνατος και αιώνιος Αλήθειά της.

Ο Κοσμάς :

ε. Ο π. Πορφύριος

Τον γνώρισα τη δεκαετία του 1970. Τότε είχε πρωτοπάει στον Ωρωπό. Ζούσε μέσα σ’ ένα παράπηγμα από τσιμεντόλιθους. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. ΄Ηταν ένα από τα τρία πρόσωπα, που επέδρασαν καταλυτικά στη ζωή μου. Τα άλλα δύο ήταν ο π. Επιφάνιος και ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Για λόγους ευνόητους δεν μπορώ εγώ να αφηγηθώ εμπειρίες απ’ τον π. Πορφύριο, που με αφορούν. Υπάρχουν άλλα άτομα, που τα γνωρίζουν απ’ ευθείας από τον ίδιο.
Από το στόμα του π. Πορφυρίου άκουγα πατερικά λόγια, που άκουγα και από τον π. Ιωάννη Ρωμανίδη, τον οποίο όμως δεν γνώρισε προσωπικά ποτέ. Τον π. Ιωάννη Ρωμανίδη τον εκτιμούσε βαθύτατα ως Ορθόδοξο θεολόγο. Πολλές φορές δε ζητούσε από μένα να του πω τι λέει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης,  για διάφορα θέματα που συζητούσαμε, ή άλλες πληροφορίες γι’ αυτόν.
Μου διηγείτο πολλά περιστατικά απ’ τη ζωή του, τα οποία ατυχώς, παρά τις προτροπές φίλων μου δεν τα κατέγραψα.
Τον επισκεπτόμουνα τακτικότατα και μιλούσαμε κατ’ ιδίαν πολύ. Εξομολογήθηκα πολλές φορές σ’ αυτόν. ΄Ηταν θαυμάσιος στην εξομολόγηση. Έλεγα ποτέ να μην τελειώσει η εξομολόγηση. Ποτέ δεν χάρηκα τόσο την εξομολόγηση, όσο αυτή κάτω απ’ το πετραχήλι του. Τον ένοιωθα πραγματικά ως γιατρό. Μερικές φορές με πήρε τηλέφωνο σπίτι μου για να ρωτήσει τη γνώμη μου για την νομοκανονική υπόσταση του μοναστηριού του.
Συνήθως πήγαινα με φίλους μου, μερικοί απ’ τους οποίους ήταν με το Παλαιό, ένας δε από τους οποίους είναι ο νυν Μητροπολίτης Αμερικής Παύλος. Τους αγαπούσε ιδιαίτερα και μου έλεγε για τα άτομα αυτά τα καλύτερα λόγια. Κάποτε ο π. Παύλος, δεν ήταν ακόμα Μητροπολίτης, είχε επισκεφθεί τον π. Πορφύριο με τον Μητροπολίτη Λαύρο, που ανήκε στη Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς και είχε κάνει παλαιά τον αφορισμό κατά του Οικουμενισμού και όλων των Οικουμενιστών. Ο π. Πορφύριος αγκάλιασε το Μητροπολίτη Λαύρο, τον φιλούσε και επαινούσε την παρουσία του στην Αμερική. Τότε οι Ρώσοι της Διασποράς είχαν ακόμα «κοινωνία» με την Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου της Ελλάδας. Τώρα, δυστυχώς, ενώθηκαν με τη Μόσχα.
Άλλοτε πάλι μας μιλούσε για να ένα άγιο μοναχό, όπως τον χαρακτήριζε. Ήταν Παλαιοημερολογίτης και ονομάζονταν Μωϋσής. Ο μοναχός Μωϋσής ήταν άνθρωπος της νοεράς προσευχής, με θείες εμπειρίες και διορατικό χάρισμα. Ζήτησε μάλιστα από τους Παλαιοημερολογίτες φίλους μου αν μπορούσαν να του βρουν μια φωτογραφία του. Ο π. Μωϋσής αυτός, ήταν πνευματικό τέκνο του π. Παχωμίου, ενός αγίου ανθρώπου, που ίδρυσε τη σκήτη των αγίων Πατέρων στη Χίο, Ο Παχώμιος αυτός ήταν «πνευματικός» του αγίου Νεκταρίου. Ο δε π. Μωϋσής είχε ιδρύσει και αυτός δύο παλαιοημερολογίτικα μοναστήρια στη Κορινθία.
Μου αποκάλυψε ακόμα ότι ο γέροντάς του στο Άγιο Ορος, που ονομάζονταν π. Παντελεήμων, τον οποίο θεωρούσε άγιο, ήταν ζηλωτής, και μάλιστα απ’ τους πιό αυστηρούς. Ζηλωτής επίσης ήταν και ο αδελφός του γέροντά του π. Παντελεήμονα, που ζούσαν μαζί στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους.
Θα αναφερθώ επίσης σε μιά ερώτηση, που μου έκανε κάποτε για ένα γνωστό θεολόγο. Με ρώτησε, αν τον θεωρώ Ορθόδοξο, ή όχι. Όταν του απάντησα ότι τον θεωρώ αιρετικό, μου είπε
- Ναι! ΄Ετσι είναι! Είναι αιρετικός!
Άλλη φορά όταν του είπα ότι θα πήγαινα στην Εύβοια να γνωρίσω ένα
φημισμένο γέροντα, είπε:
-Ε, τι θα πας να κάνεις εκεί. Δεν λέει τίποτα αυτός!
Και εννοούσε ότι δεν άξιζε πολλά πράγματα.
Άλλοτε μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν στενοχωρημένος, για μερικά λόγια που έμαθε ότι είπε γι’ αυτόν ο π. Παΐσιος. Απεναντίας, αγαπούσε πολύ τον π. Σωφρόνιο στην Αγγλία. Πολύ καλά λόγια άκουσα από το στόμα του και για τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ.
Μ’ αυτές τις προσωπικές μου εμπειρίες θα κλείσω το σημείωμά μου αυτό, χωρίς ν’ αναφερθώ για ευνόητους λόγους, στις γνωριμίες μου με μερικά άλλα σύγχρονα άτομα, τα οποία εκτιμώ βαθύτατα, επειδή βρίσκονται ακόμα στη ζωή.
Ας με συγχωρέσουν οι αδελφοί για την πολυλογία μου, που με παρέσυρε η αγάπη μου για τα πρόσωπα αυτά, το καθένα απ’ τα οποία με το δικό του τρόπο έδωσε τη μαρτυρία του. Ο Θεός να αναπαύει όλους. Και ν’ ανταμώσουμε μιά μέρα, την ανέσπερη ημέρα Κυρίου, στη Βασιλεία Του. Αμήν.

ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ

Dear friends,

We have now entered the third week of Holy and Great Lent, and so as Holy Week approaches, and as we prepare to participate in the Holy Sufferings and Glorious Resurrection of our Lord and Savior Jesus Christ, I would like to remind you of some important ways our Church helps us intensify our spiritual struggle and to live these great events in our Christian lives.

Firstly, most of you will be participating in the Holy Sacrament of Communion (taking the Body and Blood of our Lord Jesus Christ). Please prepare yourself for this important Sacrament. If you are going to commune, be present and participate in the service! If you need to know what times there will be a service, you can download the April/Holy Week schedule from our website (www.stparaskevi.org.au).

Secondly, part of participating in Holy Communion is to prepare ourselves spiritually beforehand by visiting a Spiritual Father for Holy Confession. I would like to remind you that not all priests have the authority to hear confessions, that is why, to help you I will list some priests who do hear confessions. I will list some English speaking priests for those who find it easier to communicate in English, but also some Greek speaking priests, for those who are comfortable in Greek. Please note that this is a very busy period for confessions and you may find it difficult at times to get in contact with the priest immediately. Please call well in advance of Holy Week and if for some reason your call is not answered PLEASE BE PATIENT and LEAVE A MESSAGE EXPLAINING THE REASONS FOR YOUR CALL or SIMPLY CALL BACK. As I mentioned, it is a very busy time for father confessors...there are only few of them and MANY of us.

(The following Father Confessors are fluent in English)
His Grace Bishop Iakovos, 9696 2488
Very Rev. Fr Evmenios Vasilopoulos, 0408 003 002 (Transfiguration of Our Lord, Thomastown)
Very Rev. Fr Elias Kentrotis, 0417 562 279(St. Haralambos, Templestowe)
Rev. Fr Chris Dimolianis, 0417 596 001(St. Eustathios, South Melbourne)

(The following Father Confessors know English but are more fluent in Greek)
Very Rev. Fr Synesios Frangos 0419 870 063 (St. Paraskeve, St. John the Merciful, and St. Barbara, St Albans)
Rev. Fr Spyridon Vandoros, 9359 4404 (St. Nektarios, Fawkner)
Rev. Fr Athanasios Triantafyllou, 9387 7693 (St. Vasilios, Brunswick)
Rev. Fr Antonios Krinas, 0407 525 385 (St. Panteleimon, Dandenong)
Rev. Fr Spyridon Bonias, 0407 861 523 (Holy Monastery of "Axion Esti", Northcote)
Rev. Fr Eustathios Papadopoulos, 9350 5559 (The Presentation of Our Lord, Coburg)
Rev. Fr Alexandros Korlos, 0412 662 183 (St. Nicholas, Yarraville)
Rev. Fr Doukas Georgalas, 0400 734 499 (Theophania, Frankston)

For more information of the Holy Sacrament of confession and why we as Orthodox Christians believe it to be a very important part of our spiritual formation please follow the following link http://www.goyouth.org.au/confession.php
 
Trusting that this information is sufficient to help you prepare yourself for these Holy days, I wish you all strength from God to continue your spiritual struggle through Great Lent.
 
God bless you all,
Fr Demosthenes. 

Κων/νος Χολέβας : Πως πρέπει να απαντήσουμε στoν Αχμέτ Νταβούτογλου

Ο γκρίζος λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου βλέποντας τα οικονομικά προβλήματα της Κύπρου προέβη σε δηλώσεις, που καταλήγουν με απειλή για οριστική διχοτόμηση της Μεγαλονήσου. Δεν με εκπλήσσει αυτή η στάση, διότι η Τουρκία πάντα επιτίθεται, διπλωματικά ή στρατιωτικά, όταν μυρίζεται αδυναμία του αντιπάλου. Αλλωστε ο κ. Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Το στρατηγικό βάθος» προειδοποιεί και προτείνει επικίνδυνες για τον Ελληνισμό δράσεις με έμφαση στην Κύπρο και τη Θράκη.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Από επιστολήν του μακαριστού πατρός Φιλοθέου Ζερβάκου προς τον Επίσκοπόν του, σταλείσα το 1930

Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν επισκόπους φρονούντας τα των ετεροδόξων, που τότε Ορθοδοξία;

Εάν όμως αυτήν την γνώμην ( του Αγίου Ιγνατίου) ηκολούθουν πάντες οι χριστιανοί κατά γράμμα, να ακολουθούν δηλαδή τους επισκόπους εις πάντα, αλλοίμονον τότε, ούτε Ορθοδοξία, ούτε Εκκλησία, ούτε Ορθόδοξος χριστιανός θα υπήρχε σήμερον. Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν τους πατριάρχας και επισκόπους, Απολιναρίους, Μακεδονίους, Ευτυχέας, Διοσκόρους, Σαββελιο-Σεβήρους, Ευσεβίους και μυρίους άλλους, και εδέχοντο και ησπάζοντο τα φρονήματά των, που τότε Ορθοδοξία; Που χριστιανός ευσεβής και ορθόδοξος; Και τι λέγω ανθρώπους πατριάρχας και μητροπολίτας, και δεν λέγω Συνόδους;…, διότι 348 τον αριθμόν συνήλθον εν έτει 754 εν Κωνσταντινουπόλει, Πατριάρχαι, Μητροπολίται, Επίσκοποι κ.λ.π. Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε πατριάρχην Κωνσταντίνον και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον και τους απεκάλουν κακοδόξους και εικονομάχους… Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι, και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα, σχετικώς και κατά την παράδοσιν, τας αγίας εικόνας;

Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν, και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους (Γερμανός, Νικηφόρος, Μεθόδιος, Ταράσιος, Στέφανος, Θεόδωρος, Θεοφάνης, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π.), την δε σύνοδον εκείνην ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον…

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΡΒΟΣ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ OΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ :

«Διαίρεσις, σχίσμα της Εκκλησίας είναι πρωτίστως ένα πράγμα οντολογικώς αδύνατον. Δεν υπήρξε ποτέ διαίρεσις της Εκκλησίας, και δεν είναι δυνατόν να υπάρξη, πλην υπήρξε και θα υπάρξη έκπτωσις εκ της Εκκλησίας. Κατά καιρούς απεσπάσθησαν και εξεβλήθησαν από την μοναδικήν αδιαίρετον Εκκλησίαν οι αιρετικοί και σχισματικοί, οι οποίοι έκτοτε έπαψαν να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας και μέρη του θεανθρωπίνου σώματός της.
Έτσι έχουν κατ’ αρχήν αποκοπή οι Γνωστικοί, κατόπιν οι Αρειανοί, …, κατόπιν οι Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οι Προτεστάνται, …».


[Ιουστίνου Πόποβιτς, «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Γαλλική μετάφραση) Τόμος 4ος, σελ. 181, Lausanne 1995 - Ἀναδημοσιεύτηκε στόν «Ὀρθόδοξο Τύπο» στίς 29/6/2007 ]

Η άλλη όψη του νομίσματος που μερικοί "ξεχνούν"

1973 (Χρονικόν Σοβούσης Κρίσεως εν τη Εκκλησία της Ελλάδος).

Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου:

Δυστυχώς ο κ. Ιερώνυμος ως Αρχιεπίσκοπος έχει πλέον αποθάνει εν τη συνειδήσει του Ορθοδόξου πληρώματος της Εκκλησίας και ουδέν εκ των κατά παραγγελίαν αποστελλομένων υπέρ αυτού τηλεγραφημάτων θα δυνηθή να τον στερεώση επί του αρχιεπισκοπικού θρόνου και να εξουδετερώση τας αλγεινάς εντυπώσεις των διαφόρων αντικανονικών ενεργειών του και πράξεων, ων κορυφαία υπήρξεν ο εξοστρακισμός όλων των ιερών Κανόνων εκ του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας.

Ο νεαρός Μητροπολίτης Αττικής (Νικόδημος) ομιλεί και περί του Αγίου Πνεύματος και μάλιστα με γλώσσαν ανάρμοστον λέγει, ότι το Άγιον Πνεύμα θα εκδιώξη τα παγανά (τους καλικαντζάρους). Αλλ΄ οι καλικάντζαροι εμφιλοχωρούν εις τας λόχμας της δειλίας, του καιροσκοπισμού, της προσωπολατρείας, της φατρίας. Δεν εμφιλοχωρούν εκεί όπου Ιεράρχαι είνε έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα χάριν των ιδεών. Οι Ιεράρχαι ούτοι ηγωνίσθησαν και αγωνίζονται και ο αριθμός αυτών διαρκώς αυξάνει και οι καλικάντζαροι αργά ή γρήγορα θα εκδιωχθούν και θα αποσυρθούν κατησχυμμένοι εις τας φωλεάς των…

Είθε ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχήν του!