Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης : Μακράν της οδού των αγίων Πατέρων η συνάντησις Βαρθολομαίου και πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.

Έπαυσαν οι άνθρωποι να διακρίνουν μεταξύ ορθού και εσφαλμένου, μεταξύ αληθείας και πλάνης. Το ναρκωτικό του Οικουμενισμού, της νέας αυτής θρησκείας του Αντιχρίστου, της Παναιρέσεως αυτής κατά τον Γέροντα Ιουστίνο Πόποβιτς, διδόμενο κατά μικρές δόσεις επί δεκαετίες και καλυμμένο με ορθοδοξοφανές περικάλυμμα σαν την Ουνία, με παρερμηνευόμενα χωρία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας, έχει ναρκώσει τις συνειδήσεις των περισσοτέρων και μάλιστα πολλών κληρικών και θεολόγων. Έχει δημιουργήσει μία φανταστική, ψεύτικη ατμόσφαιρα ειρήνης και ενότητος με τον δήθεν διάλογο της αγάπης, μέσα στην οποία αναπαύονται μακάρια τα πλήθη, που παίρνουν ανυποψίαστα και δωρεάν από τα μέσα ενημέρωσης το χαπάκι της οικουμενιστικής ηρωίνης. 


1. Λύπη και πίκρα των Ορθοδόξων 

Γεμάτο πίκρα και στενοχώρια παρακολούθησε το θεοσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας, του Χριστού όσα συνέβησαν κατά την συνάντηση του πατριάρχου Βαρθολομαίου με τον πάπα Βενέδικτο στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στα πολλά τηλεφωνήματα που εδέχθη ο γράφων, εκφραστικά αυτής της πικρίας, από πολλές επαρχίες και μητροπόλεις και από το Άγιον Όρος, ιδιαίτερη εντύπωση του προκάλεσαν δύο: Ευλαβέστατος πνευματικός της Θεσσαλονίκης με πλήθος πνευματικών τέκνων είπε ότι δεν μπορεί να ησυχάσει, λυπάται μέχρι θανάτου, διότι εβίασαν, ατίμασαν την μάννα μας, την Ορθοδοξία. Έγγαμος ιερεύς, πολύτεκνος, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, αποφασισμένος να διακόψει το μνημόσυνο του συμφωνούντος με όλα αυτά επισκόπου του, όταν διακριτικά του υπενθύμισα τις πιθανές διώξεις και ποινές, μου είπε: «Προτιμώ να καλλιεργώ τα χωράφια μου, ως απλός αγρότης, και να κρατήσω την πίστη μου, παρά να συνεργήσω στην κατεδάφισή της και να πάω στην κόλαση μαζί με τον πατριάρχη και τους επισκόπους». 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Christmas Canon: Katavasias

Το Βατικανό υποκαθιστά την Βηθλεέμ και ο Παπισμός υποκλέπτει την προσδοκία!

Πρέπει να θλιβώμεθα, διότι συνεορτάζομε τα Χριστούγεννα με τους Φράγκους της Δύσεως και όχι με τους Ορθοδόξους των Αγίων Τόπων. Το Βατικανό υποκαθιστά την Βηθλεέμ και ο Παπισμός υποκλέπτει την προσδοκία! Πότε θα αντιληφθώμεν την θανατηφόρον αυτήν παγίδα εκ του οικουμενιστικού συνεορτασμού;

Στρατηγός Μακρυγιάννης :

Το χαρτί του πατρο- Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.

Η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών.

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Ο άγ. Ερμόλαος στον άγ. Παντελεήμονα :

Πίστευσόν μοι, ω νεανία, ότι η τέχνη του Ασκληπιού, του Γαληνού, και των λοιπών σοφών ιατρών, τους οποίους λέγεις, μικράν βοήθειαν δύναται να δώση εις εκείνους που την σπουδάζουν. Ο δε αληθής Θεός είναι Εις, ο Ιησούς Χριστός, εις τον οποίον, εάν πιστεύσης εξ όλης καρδίας σου, θέλεις ιατρεύει πάσαν νόσον χωρίς κανέν ιατρικόν βότανον, μόνον με την χάριν Εκείνου, όστις εκαθάρισε λεπρούς, δαιμονιώντας εθεράπευσεν, αιμορροίας και έτερα δυσίατα πάθη ιάτρευσε, και απλώς ευκολώτερον ήθελε μετρήσει τις την άπειρον άμμον της θαλάσσης και τους αστέρας του ουρανού, παρά του Χριστού τα θαυμάσια. Αλλά και τώρα καθ’ εκάστην ευρίσκεται πλησίον των δούλων Του και τους βοηθεί, και κάμνουν σημεία και τέρατα μεγαλύτερα, από όσα Εκείνος ετέλεσε. 

(Συναξ. Ορθ. Εκκλ. Τόμ. Ζ σελ. 523).  

Φώτης Κόντογλου - Παράδοση

Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά. Κουράγιο, ὁ καιρὸς θὰ δείξει ποιὸς ἔχει δίκιο, ἂν καὶ δὲ χρειάζεται ὁλότελα αὐτὴ ἡ ἀπόδειξη.

Ας τους απαντήσουμε στην Δημόσια Διαβούλευση της "εργάσιμης Κυριακής". Λήγει σε 3 ημέρες (21/12)

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/3-2112.html

(κάνετε ένα "κλικ" στην ιστοσελίδα του Υπουργείου. Θα εμφανιστεί δεξιά το μέρος που γράφει τη λέξη : Σχολιάστε. Μετά κάνετε "κλικ" πάνω στη λέξη "Σχολιάστε" και θα σας εμφανιστεί το μέρος που θα γράψετε το ονομά σας και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση. Αμέσως από κάτω, υπάρχει το τετράγωνο για το σχόλιό σας. Όταν τελειώσετε πιο κάτω γράφει : Υποβολή σχολίου.
Κάνετε "κλικ" πάνω στη λέξη "Υποβολή σχολίου" και τελειώσατε!)

Επιστολή από αναγνώστη μας Κωνσταντίνο: Για το θέμα της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές δεν έχει επισημανθεί στο διαδίκτυο η δυνατότητα αλλά και ανάγκη της μαζικής αντίδρασης των πολιτών μέσω της ηλεκτρονικής διαβούλευσης του Υπουργείου ανάπτυξης. Μην ξεχνάμε την επιτυχία της μαζικής αντίδρασης του κόσμου στη διαβούλευση του Υπουργείου Δικαιοσύνης στο επαίσχυντο νομοσχέδιο «περί ρατσισμού» κατά των λαθρομεταναστών, που τελικά, ουδέποτε κατατέθηκε.
Η διάρκεια της διαβούλευσης είναι από 14/12 μέχρι 21/12, δηλαδή λήγει σε τρείς ημέρες!
Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει πρόσκληση από τα πατριωτικά ιστολόγια για μαζική συμετοχή και κατακεραύνωμα της νέας αυτής επίθεσης στην παράδοση της ορθόδοξης Ελλάδος μας. Η ιστοσελίδα της διαβούλευσης είναι: http://www.opengov.gr/ypoian/?p=3528









 

ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ.

 Αντιγράφω απὸ τον ΙΕ Λόγον του Μ. Μακαρίου: 

«Το μέτρον του αγώνος σου τούτο είναι, να 
μη μοιχεύσης στους λογισμούς, αλλά να αντισταθής μέσα στον νου 
σου και να κάνης μέσα σου πόλεμον και αγώνα και να 

μην υπακούσης μήτε να συνηδονισθής στους λογισμούς σου με την κακίαν. 

Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

KEIMENO TOY IATΡOY AΛΕΞANΔΡOY KAΛOMOIΡOY

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά - Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν. 

Η καινοτομία μαθεύτηκε στο υπόλοιπο Όρος και προκάλεσε αντιδράσεις. Οι Αγιαννανίτες όπου πήγαιναν γίνονταν αντικείμενο ελέγχων γιατί μνημόσυνο νεκρών την Κυριακή ήταν κάτι το πρωτάκουστο και αντέβαινε στο αναστάσιμο της Κυριακής. Τότε μερικοί από τους μοναχούς της Σκήτης εξομολογήθηκαν στον πνευματικό ότι έχουν πρόβλημα συνειδήσεως. Ο πνευματικός τους επέτρεψε να αποχωρούν από τον ναό μόλις άρχιζε το μνημόσυνο. Η αποχώρηση όμως αυτή αναστάτωσε όσους έμεναν, εφ’ όσον ήταν έμπρακτος έλεγχος. Έτσι άρχισε στο Άγιο Όρος η περίφημη “περί μνημοσύνων έρις” που έμεινε στην Ιστορία. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός:

…Οἱ κινήσεις ὅμως αὐτὲς τῶν θλιβερῶν ἐθνοκτόνων μας, ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν πέμπτη φάλαγγα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, τοὺς μεταπατερικοὺς Κληρικοὺς καὶ κατ᾽ ἐπάγγελμα θεολόγους, τοὺς «συνευδοκοῦντας τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. 1, 32) τὴν ἀνομίαν. Ἡ διάσπαση δὲ τῆς Ἱεραρχίας εὐνοεῖ ἀποφασιστικὰ τὴν προώθηση καὶ ἐπιβολὴ τῶν ἀνατρεπτικῶν καινοτομιῶν. Ὅπως τὸν 19° αἰώνα, ἔτσι καὶ σήμερα, δυστυχῶς δεσπόζουν «ὑδαρεῖς» —κατὰ τὸν ἀείμνηστο καθηγητὴ Χρῆστο Ἀνδροῦτσο— Κληρικοί, συσχηματιζόμενοι μὲ τὰ μέτρα τῆς Πολιτικῆς Ἡγεσίας γιὰ λόγους προοδευτισμοῦ ἢ διεκδίκησης προσωπικῶν ὠφελημάτων. Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευματικὰ συμπορεύονται πάντοτε μὲ τὰ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἡ πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόμηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σημαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας μας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦμε σήμερα μὲ τὴ νέα κατοχή μας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκία, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσας σήμερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι ὅτι τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!

Τα ρεβύθια της μάγισσας .

Στην εποχή μας η μαγεία έχει περικοσμηθεί με πολλά εύηχα επίθετα, για να εξαπατά ευκολώτερα τους αφελείς. Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε ότι υπό οποιαδήποτε συγκάλυψη κι αν ασκείται η μαγεία, είναι ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιεί ο διάβολος για να πλανέψει τον άνθρωπο, να τον απομακρύνει από τον Θεό και να τον συντρίψει σωματικά και ψυχικά.
Ας δούμε αυτή την αλήθεια στο επόμενο περιστατικό: Κάποια γυναίκα, παντρεμένη στην Αθήνα, δεν ζούσε αρμονικά με τον σύζυγό της , γιατί εκείνος την απατούσε. Της συνέστησαν τότε μια μάγισσα , που θα της έλυνε τάχα το πρόβλημα. Αυτή της διάβασε κάτι μαγικά και της έδωσε εννιά ρεβύθια να τα έχει στο σπίτι της.
Από τότε όμως είχε συνεχώς στον ύπνο της εφιάλτες. Έβλεπε διαρκώς έναν αγριάνθρωπο με απαίσια όψη, που απειλούσε να τη σκοτώσει.
Πέρασε καιρός. Κάποια μέρα, ενώ βάδιζε μπροστά από τον ιερό ναό της Καπνικαρέας στην Αθήνα, είδε που πουλούσαν εικόνες της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας ( αντίγραφα της θαυματουργής εικόνας , που φυλάσσεται στο ομώνυμο μοναστήρι της, κοντά στη Δράμα ) .
Αγόρασε μία εικόνα και προσευχόταν στην Παναγία, παρακαλώντας τη να μην ξαναδεί πια αυτόν τον νυκτερινό εφιάλτη. Το βράδυ όμως ο αγριάνθρωπος ξαναφάνηκε στον ύπνο της. Εκείνη τότε βάζει τις φωνές :
- Παναγία μου, βοήθησέ με και σώσε με! Την ίδια στιγμή βλέπει να παρουσιάζεται μια γυναίκα με ένα παιδί στην αγκαλιά. Τρομοκρατημένη της φωνάζει:
- Φύγε ! Κι εσύ κακός άνθρωπος είσαι! Ο αγριάνθρωπος στο μεταξύ, μόλις είδε τη γυναίκα με το μωρό – που δεν ήταν άλλη από την Παναγία- εξαφανίστηκε αμέσως. Τότε η Θεοτόκος μπήκε στο δωμάτιό της και της είπε:
- Εγώ δεν είμαι κακός άνθρωπος. Είμαι η Παναγία. Αυτός έρχεται εδώ και σε τρομάζει , επειδή έχεις τα ρεβύθια. Πέταξε τα και δεν θα ξαναέρθει. Όταν ξυπνήσεις κοίταξε στο εικονοστάσι και θα δεις την εικόνα μου. Πραγματικά , όταν ξύπνησε είδε την εικόνα της Παναγίας στο εικονοστάσι, όπου της είχε βάλει την προηγούμενη μέρα. Πέταξε αμέσως τα ρεβύθια κι ο εφιάλτης σταμάτησε. Φυσικά, δεν έφταιγαν τα ρεβύθια στο πρόβλημά της , αλλά το γεγονός ότι τα είχε στο δωμάτιό της κάνοντας υπακοή και δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στη μάγισσα, στο όργανο του σατανά. Έτσι αρνιόταν τον Χριστό, τον " λύοντα τα έργα του διαβόλου ". Αυτό όμως έδινε δικαιώματα στον σατανά, και του έλυνε τα χέρια για να την τρομοκρατεί.

Εκκλησιαστικά νέα

Bishop Youhanna Yazigi elected new Patriarch of the Greek Orthodox church.

Η Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας εξέλεξε τον Μητρ. κ. Ιωάννη νέο Πατριάρχη της.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

18. Κατά την δημιουργίαν εδημιουργήθημεν υπό του Θεού Πατρός δι΄ Υιού εν Πνεύματι Αγίω, εδόθη δε εις ημάς η θεοειδής, η τριαδοειδής ψυχή, δηλαδή η πατροειδής και χριστοειδής και πνευματοειδής ψυχή.
19. Και ποίος δεσμός είναι στενώτερος του εξ αίματος δεσμού; Δια του Θεανθρώπου Χριστού εισερχόμεθα εις μίαν εξ αίματος συγγένειαν με τον Θεόν… Το θείον αίμα του Κυρίου Ιησού είναι η αγιάζουσα, η καθαίρουσα, η μεταμορφούσα, η χριστοποιούσα, η θεούσα, η σώζουσα δύναμις. Ένεκα τούτου η Καινή Διαθήκη είναι Διαθήκη εν αίματι του Θεανθρώπου, Χριστού. Είναι αύτη Διαθήκη ουχί εν λόγω ή εν διδασκαλία ή εν νόμω ή εν εντολή ή εν ο,τιδήποτε άλλω, αλλ΄ εν αίματι θείω και θεανθρωπίνω, το οποίον είναι ακριβώς η πηγή πασών των ζωοποιών και θαυματουργών δυνάμεων, αι οποίαι ενεργούν την θεανθρωπίνην οικονομίαν της σωτηρίας. Το πανάγιον τούτο αίμα, όπως ενώνει τον άνθρωπον με τον Θεάνθρωπον, ούτως ενώνει δι΄ Αυτού και όλους τους ανθρώπους μεταξύ των. Η εξ αίματος συγγένεια του ανθρώπου με τον Θεόν, συνέπεια της οποίας είναι η εξ αίματος θεανθρωπίνη συγγένεια μεταξύ όλων των ανθρώπων, αποκτάται εντός του θεανθρωπίνου σώματος του Χριστού, εν τη Εκκλησία. Εν αυτή ρέει το εκ της θείας καρδίας του Χριστού θείον αίμα Του, εισερχόμενον εις ολόκληρον τον οργανισμόν και εις όλα τα μέλη της Εκκλησίας, επιτελούν όλα τα θαύματα της σωτηρίας από κάθε αμαρτίαν, από παντός είδους θάνατον, από πάντα διάβολον και, τέλος, πληροί κάθε σύσσωμον του Χριστού με όλας τας θείας και ζωοποιούς και θεοποιούς ενεργείας… Το αίμα του Θεανθρώπου ανακαινίζει παντελώς τον άνθρωπον, διότι εν τω αίματι τούτω ευρίσκεται η θεία δύναμις της αιωνίου ζωής. Τούτου καταλλάσσει και ενώνει τον άνθρωπον με τον Θεόν. Αυτό συνέβη επί του Σταυρού του Γολγοθά και συνεχίζεται εν τω θεανδρικώ σώματι της Εκκλησίας δια του ζωοποιού και θεοποιού αίματος της Θείας Ευχαριστίας. Και προσέτι, επειδή τούτο είναι το αίμα του Θεανθρώπου Χριστού, η δε Εκκλησία το σώμα Του, το αίμα αυτό είναι ακριβώς εκείνη η ενοποιός δύναμις η οποία ενώνει όλα τα μέλη της Εκκλησίας εις μίαν ζωήν, εις μίαν ψυχήν, εις μίαν καρδίαν.

Συνεχίζεται.  

Μητροπολίτης κ. Ιερεμίας :

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

1. Σήμερα, αδελφοί μου χριστιανοί, θα σας μιλήσω για το ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως των αμαρτιών μας.Λέγεται και Μυστήριο της «Μετανοίας», γιατί εννοείται ότι πρέπει να μετανοήσει ο αμαρτωλός για να πάει στον πνευματικό Ιερέα να εξομολογηθεί. Το πόσο σπουδαίο και σοβαρό είναι το Μυστήριο αυτό φαίνεται από το ότι το τελεί μόνο ο Επίσκοπος. Αλλά επειδή ο Επίσκοπος δεν μπορεί να επαρκέσει και να εξομολογεί όλο το πλήθος των χριστιανών της ποίμνης του, γι᾽ αυτό και παραχωρεί την τέλεση του Μυστηρίου αυτού σε μερικούς Ιερείς, οι οποίοι διακρίνονται για την πνευματικότητά τους• γι᾽ αυτό και οι εξομολόγοι Ιερείς  λέγονται  «πνευματικοί». 

Το Μυστήριο της εξομολόγησης των αμαρτιών το συνέστησε ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός, όταν είπε στους μαθητές Του: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον, αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς• αν τινων κρατήτε κεκράτηνται» (Λουκ. 19,10. Ιωάν. 20,22-23).

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Παράδεισος και Κόλασις

Έκαστος θα ίδη την εν Χριστώ δόξαν του Θεού και θα φθάση εις τον βαθμόν εκείνον της τελειώσεως τον οποίον έχει επιλέξει και δια τον οποίον έχει εργασθή. Ακολουθώντες τον Απ. Παύλον, τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην και την ιδικήν των πείραν οι Πατέρες υποστηρίζουν, ότι θα σωθούν εκείνοι που βλέπουν τον αναστάντα Χριστόν εν δόξη εις αυτήν την ζωήν, είτε "δι' εσόπτρου εν αινίγματι" μέσω των αδιαλείπτων εν τη καρδία προσευχών και ψαλμών, είτε "πρόσωπον προς πρόσωπον" μέσω του δοξασμού. Εκείνοι που δεν Τον βλέπουν ούτως εις την ζωήν ταύτην, θα ιδούν την δόξαν Του ως αιώνιον και καταναλίσκον πύρ και σκότος εξώτερον εις την άλλην ζωήν. Η άκτιστος δόξα, την οποίαν έχει ο Χριστός κατά φύσιν από τον Πατέρα, είναι παράδεισος δι' εκείνους, των οποίων η εγωκεντρική και ιδιοτελής αγάπη έχει θεραπευθή και μεταμορφωθή εις ανιδιοτελή αγάπην. Όμως η ιδία δόξα είναι το άκτιστον πύρ το αιώνιον και η κόλασις δι' εκείνους που επέλεξαν να μείνουν αθεράπευτοι μέσα εις την ιδιοτέλειάν των.

     Δεν είναι εν προκειμένω σαφείς μόνον η Γραφή και οι Πατέρες, αλλά και αι Ορθόδοξοι εικόνες της Κρίσεως. Το ίδιον το εκπηγάζον εκ του Χριστού χρυσόν φώς της δόξης, μέσα εις το οποίον περικλείονται οι φίλοι Του, γίνεται κόκκινον καθώς κυλά προς τα κάτω, δια ν' αγκαλιάση, αυτή η ιδία θεία αγάπη, τους "κατηραμένους," που την βλέπουν ως δύναμιν κολαστικήν. Αυτή είναι η δόξα και η αγάπη του Χριστού, που καθαρίζει τα αμαρτήματα όλων, αλλά δοξάζει τους μεν και κολάζει τους δέ. Όλοι θα οδηγηθούν υπό του Αγίου Πνεύματος "εις πάσαν την αλήθειαν," δηλαδή θα ίδουν τον Χριστόν μετά των φίλων Του εν δόξη, αλλά όλοι δεν θα δοξασθούν. "Ούς εδικαίωσεν, τούτους και εδόξασεν," κατά τον Απ. Παύλον. Η παραβολή περί του πτωχού Λαζάρου εις τους κόλπους του Αβραάμ και του πλουσίου εις τον τόπον των βασάνων είναι σαφής. Ο πλούσιος βλέπει, αλλά δεν μετέχει (Λουκ. 16:19-31).

      
      Συνεχίζεται.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ

Ταλαίπωρη Ορθοδοξία! Σε σέρνουν και σε άγουν ως αρνίον επί σφαγήν. Στον πέλεκυ της αιρέσεως! Ζει, όμως, Κύριος….!

Οἱ Συμφωνίες τοῦ Σαμπεζὺ (1991) καὶ τοῦ Μπάλαμαντ (1993), διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐκπρόσωποί μας ἀναγνώρισαν τὰ μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καὶ τῶν Παπικῶν ἀντίστοιχα. Ἀποδέχτηκαν τὸ «κοινὸ βάπτισμα» μὲ τοὺς Παπικούς, ὡσὰν νὰ ἔχουν καὶ οἱ αἱρέσεις ἔγκυρο Βάπτισμα καὶ νὰ παρέχουν σωτηρία, ὅπως ἡ ΜΙΑ Ἐκκλησία. Δηλαδὴ ἔγιναν ἀποδεκτὲς ἔκτοτε φανερὰ καὶ κατὰ κυριολεξία οἱ κοινότητες τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφὲς Ἐκκλησίες»· ἔγιναν ἀποδεκτὲς οἱ «θεωρίες τῶν κλάδων», τῶν «δύο πνευμόνων» καὶ τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας».

Ἐφαρμογὴ τῶν παραπάνω συνιστᾶ ἡ –κατόπιν ἐπισήμου Συνοδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας– «μυστηριακὴ διακοινωνία μὲ τοὺς Μονοφυσίτες καί, ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ἡ «μερικὴ ἀναγνώριση μυστηρίων τῶν Μονοφυσιτῶν» Αἰγύπτου, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγνώριση στὴν Κων/πολη τῶν μυστηρίων τῶν Λουθηρανῶν τῆς Γερμανίας (2004).

Είπε κάποιος Γέροντας:

“Εάν δεις αδελφό να αμαρτάνει, μη ρίξεις την αιτία σ΄αυτόν αλλά στον πολέμιό του(δηλ στον διάβολο), και πές: Όπως αυτός νικήθηκε, έτσι κι εγώ. 

Κλαίε και ζήτα τη βοήθεια του Θεού και δείχνε συμπόνοια σ΄αυτόν που άθελά του πάσχει. Γιατί κανείς δεν θέλει να αμαρτήσει στον Θεό, αλλά όλοι σφάλλουμε”. 

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος - Χριστὸς γεννᾶται (Ἀπόσπασμα ἐκ τῆς Ὁμιλίας ΛΗ´)

Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ καί, ἵν᾿ ἀμφότερα συνελὼν εἴπω, Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, διὰ τὸν ἐπουράνιον, εἶτα ἐπίγειον.

Κἀγὼ βοήσομαι τῆς ἡμέρας τὴν δύναμιν: Ὁ ἄσαρκος σαρκοῦται. Ὁ Λόγος παχύνεται. Ὁ ἀόρατος ὁρᾶται. Ὁ ἀναφὴς ψηλαφᾶται. Ὁ ἄχρονος ἄρχεται. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. 13, 8)

Ἓν ἐκ δύο τῶν ἐναντίων, σαρκὸς καὶ Πνεύματος· ὧν τὸ μὲν ἐθέωσε, τὸ δὲ ἐθεώθη. Ὢ τῆς καινῆς μίξεως! ὢ τῆς παραδόξου κράσεως! ὁ ὢν γίνεται καὶ ὁ ἄκτιστος κτίζεται καὶ ὁ ἀχώρητος χωρεῖται, διὰ μέσης ψυχῆς νοερᾶς μεσιτευούσης Θεότητι καὶ σαρκὸς παχύτητι. Καὶ ὁ πλουτίζων πτωχεύει· πτωχεύει γὰρ τὴν ἐμὴν σάρκαν, ἵν᾿ ἐγὼ πλουτήσω τὴν αὐτοῦ Θεότητα. Καὶ ὁ πλήρης κενοῦται· κενοῦται γὰρ τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐπὶ μικρόν, ἵν᾿ ἐγὼ τῆς ἐκείνου μεταλάβω πληρώσεως. Τίς ὁ πλοῦτος τῆς ἀγαθότητος; Τί τὸ περὶ ἐμὲ τοῦτο μυστήριον; Μετέλαβον τῆς εἰκόνος καὶ οὐκ ἐφύλαξα· μεταλαμβάνει τῆς ἐμῆς σαρκός, ἵνα καὶ τὴν εἰκόνα σώσῃ καὶ τὴν σάρκα ἀθανατίσῃ. Δευτέραν κοινωνεῖ κοινωνίαν, πολὺ τῆς προτέρας παραδοξοτέραν· τότε μὲν τοῦ κρείττονος μετέδωκε, νῦν δὲ μεταλαμβάνει τοῦ χείρονος. Τοῦτο τοῦ προτέρου θεοειδέστερον· τοῦτο τοῖς νοῦν ἔχουσιν ὑψηλότερον.

Ερμηνεία:  

Ὁ Χριστὸς γεννιέται, δοξάσατε. Ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὸν οὐρανὸ συναντῆστε (τον). Ὁ Χριστὸς ἐπάνω στὴν γῆ ὑψωθεῖτε. Τραγουδῆστε γιὰ τὸν Κύριο ὅλη ἡ γῆ καὶ νὰ γιὰ νὰ πῶ καὶ τὰ δυὸ μαζί: Νὰ εὐφρανθοῦν οἱ οὐρανοὶ καὶ νὰ ἀγαλλιάσει ἡ γῆ γιὰ τὸν ἐπουράνιο, ἔπειτα ἐπίγειο.

Καὶ ἐγὼ θὰ φωνάξω τὴν δύναμη (σημασία) τῆς ἡμέρας: Ὁ ἄσαρκος σαρκώνεται. Ὁ Λόγος γίνεται ὑλικός. Ὁ ἀόρατος ὀρᾶται. Ὁ ἀναφὴς ψηλαφιέται. Ὁ ἄχρονος ἀρχίζει, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερα ὁ ἴδιος καὶ στοὺς αἰῶνες».

Ἕνα (πρόσωπο) ἀπὸ δυὸ ἀντίθετα (φύσεις), σάρκα (ἀνθρώπινη φύση) καὶ Πνεῦμα (Θεία φύση). Ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἡ μιὰ (ἡ Θεία) ἐθέωσε, καὶ ἡ ἄλλη (ἡ ἀνθρώπινη) ἐθεώθηκε. Ὢ τῆς καινούριας μίξεως! Ὢ τῆς παραδόξου συνθέσεως! Ὁ Ὧν δημιουργεῖται καὶ ὁ ἄκτιστος κτίζεται καὶ ὁ ἀχώρητος χωρεῖται διὰ μέσου νοερῆς ψυχῆς ποὺ μεσιτεύει στὴν Θεότητα καὶ (διὰ μέσου) τῆς ὑλικότητας τῆς σάρκας. Καὶ ὁ πλουτίζων πτωχεύει. Ἐπειδὴ πτωχεύει (λαμβάνοντας) τὴν δική μου σάρκα, γιὰ νὰ πλουτήσω ἐγὼ ἀπὸ τὴν δική του Θεότητα. Καὶ ὁ πλήρης ἀδειάζει, ἐπειδὴ ἀδειάζει ἀπὸ τὴν δόξα του γιὰ λίγο, γιὰ νὰ μεταλάβω ἐγὼ ἀπὸ τὴν πληρότητά του. Ποιὸς ὁ πλοῦτος τῆς ἀγαθότητας; Τί εἶναι αὐτὸ τὸ μυστήριο (ποὺ ἔγινε) γιὰ μένα; Μετάλαβα τὴν εἰκόνα (του) καὶ δὲν τὴν ἐφύλαξα. Μεταλαμβάνει τὴν δική μου σάρκα, καὶ γιὰ νὰ σώσει τὴν εἰκόνα καὶ γιὰ νὰ ἀθανατήσει τὴν σάρκα. Δεύτερη πραγματοποιεῖ κοινωνία, πολὺ παραδοξότερη τῆς πρώτης (τῆς δημιουργίας). Τότε μετέδωσε τὸ καλύτερο (τὴν εἰκόνα του), ἐνῷ τώρα μεταλαμβάνει τὸ χειρότερο (τὴν σάρκα μου). Αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὸ προηγούμενο θεοπρεπέστερο. Αὐτὸ εἶναι σὲ ὅσους ἔχουν νοῦ ὑψηλότερο.

Παναγία η Εικοσιφοίνισσα .

Το μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας με τη θαυματουργή και αχειροποίητη εικόνα Tης δεσπόζει σκαρφαλωμένο στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου. Η ίδια η Θεοτόκος παρήγγειλε με άγγελο στον πρώτο κτίτορα άγιο Γερμανό ( 9ος αιώνας ) , να αναγείρει τη μονή. Κι από τότε δεν παύει με κάθε τρόπο να μεριμνά και να ενδιαφέρεται για αυτήν . 
Κάποια ημέρα παρουσιάστηκε σε ένα νέο 18 χρονών , που όργωνε κοντά στο μοναστήρι και του είπε: 
- Να έρθεις , σε χρειάζομαι. Έχω ανάγκη στο μοναστήρι μου. Κι εκείνος σαν άλλος Ελισσαίος άφησε τα ζώα ζευγμένα και ξεκίνησε αμέσως για τη μονή ,όπου έγινε μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός ( Τσομπάξης ) , και αργότερα ηγούμενος. Ο πατήρ Δαμασκηνός έβλεπε την Παναγία μέσα στην εκκλησία να επιστατεί. Κι όταν ανέβαινε τις σκάλες των κελλιών, την έβλεπε να κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Το 1908 οι Τούρκοι ληστές πλησίασαν μια νύχτα το μοναστήρι. Η πύλη ήταν ασφαλισμένη με βαριά σίδερα. Άφησαν λοιπόν ένα σκοπό εκεί και οι υπόλοιποι κάρφωναν καρφιά για να ανεβούν στο τείχος. Ξαφνικά ακούνε τον σκοπό να φωνάζει: 
- Βοήθεια, σώστε με! Μια γυναίκα μαυροφόρα με έχει αρπάξει από τα μαλλιά. Βοήθεια! Οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι πήδηξαν αμέσως από το τείχος και έφυγαν.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

17. Η σωτηρία δεν είναι άλλο ειμή η ζωή εν τω Σωτήρι και δι΄ Αυτού. Τούτο είναι ένας συνεχής αγών. Κατ΄ αυτόν ο άνθρωπος ζη εν Αγίω Πνεύματι ολόκληρον την ζωήν του Σωτήρος ως ιδικήν του, τη βοηθεία των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών, από της πνευματικής του γεννήσεως μέχρι της αναλήψεώς του. Ούτω ο άνθρωπος ζη διαρκώς εν τω αναστάντι και αναληφθέντι Σωτήρι. Διότι, καίτοι είμεθα επί της γης, «το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3, 20), καίτοι ζώμεν μεταξύ των ανθρώπων, «η ζωή ημών κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ» (Κολ. 3, 3) και «τα άνω φρονούμεν, μη τα επί της γης» (Κολ. 3, 2). Ημείς οι χριστιανοί είμεθα χριστιανοί, καθ΄ όσον ανήκομεν εις τον Χριστόν, καθ΄ όσον είμεθα όμοιοι με τον Χριστόν ως προς τον θάνατον, την ανάστασιν και την ζωήν (πρβλ. Ρωμ. 6, 4-14). Ούτω, έκαστος χριστιανός βιοί εν σμικρώ το θεανδρικόν εκείνο πλήρωμα και την καθολικήν εκείνην θεανθρωπίνην ενότητα, την οποίαν επραγματοποίησεν ο Χριστός εν τω Σώματι Αυτού—εν τη Εκκλησία. Άρα έκαστος χριστιανός γίνεται εν σμικρώ Εκκλησία. Διότι η σωτηρία δεν είναι άλλο παρά η ενσωμάτωσις εις την Εκκλησίαν και η εκκλησιαστικοποίησις του ανθρώπου, δηλαδή το ζην μονίμως εν τω θεανθρωπίνω σώματι της Εκκλησίας δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών.

Συνεχίζεται.