Αγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

 

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

Διάλογος με τον Θεοδόσιο, τον επίσκοπο Καισαρείας Βιθυνίας, κατά την πρώτη του εξορία στο φρούριο της Βιζύης της Θράκης.

       Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, μέγας θεολόγος και Πατήρ της Εκκλησίας, ωμολόγησε την Ορθόδο­ξο Πίστι σε μία εποχή που παρουσιάζει πολλές ο­μοιότητες με την ιδική μας. Η πολιτική των τότε αυ­τοκρατόρων απέβλεπε σε πολιτικοκοινωνικές ενοποιήσεις σαν τις σημερινές. Ως πρόσφορο μέσον για την πραγματοποίησί τους θεωρήθηκε η υποστήριξις της αιρέσεως του Μονοθελητισμού. Είχαν χρησιμοποιη­θή και εκκλησιαστικοί άνδρες, οι οποίοι υποστήριζαν την αίρεσι χάριν των κοσμικών αυτών σκοπιμοτήτων. Είχαν πιστεύσει ότι ασκούν τάχα κάποια εκκλησια­στική οικονομία. Δυστυχώς, όλοι σχεδόν οι πατριαρ­χικοί θρόνοι είχαν πέσει στην αίρεσι του Μονοθελη­τισμού. Η Ορθόδοξος Πίστις ζούσε μόνο στην συνεί­δησι του πιστού λαού και εκφραζόταν με το στόμα των ελαχίστων Ομολογητών, οι οποίοι την εστερέω­σαν με το μαρτύριό τους.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο

 

St Maximos the Confessor

 

Saint Maximus the Confessor was born in Constantinople around 580 and raised in a pious Christian family. He received an excellent education, studying philosophy, grammar, and rhetoric. He was well-read in the authors of antiquity and he also mastered philosophy and theology. When St Maximus entered into government service, he became first secretary (asekretis) and chief counselor to the emperor Heraclius (611-641), who was impressed by his knowledge and virtuous life.


St Maximus soon realized that the emperor and many others had been corrupted by the Monothelite heresy, which was spreading rapidly through the East. He resigned from his duties at court, and went to the Chrysopolis monastery (at Skutari on the opposite shore of the Bosphorus), where he received monastic tonsure.

Γεροντικό του Σινά

Ο Ιωάννης έγινε τύπος υπακοής, ενώ ο Πέτρος μετανοίας.

 ٭ Σημείο της πραγματικής και επιμελούς μετανοίας είναι το να θεωρούμε τον εαυτό μας άξιο για όλες τις θλίψεις που μας συμβαίνουν – τις ορατές, που προέρχονται από τα πράγματα και από τους ανθρώπους, και τις αόρατες, που προέρχονται από τους δαίμονες.

 ٭ Η τέλεια συναίσθηση του θανάτου είναι «άφοβος».

 ٭ Δεν είναι δυνατόν να περάσουμε με ευσέβεια τη σημερινή ημέρα, εάν δεν την λογαριάσουμε σαν την τελευταία της ζωής μας.

٭ Εκείνος που καθημερινά περιμένει το θάνατο, είναι οπωσδήποτε δόκιμος και σπουδαίος αγωνιστής. Ενώ εκείνος που τον επιθυμεί κάθε ώρα, είναι άγιος.

 ٭ Δεν είναι πάντοτε καλή η επιθυμία του θανάτου. Υπάρχουν βέβαια εκείνοι που αμαρτάνουν συνεχώς παρασυρόμενοι από την κακή συνήθεια και οι οποίοι ζητούν με ταπείνωση το θάνατο (για να παύσουν πλέον να αμαρτάνουν).

٭ Είναι ακόμη και εκείνοι που έχουν την υπερήφανη ιδέα για τον εαυτό τους, ότι έγιναν απαθείς, και άρα δε φοβούνται πλέον τον ερχομό του θανάτου.

٭ Υπάρχουν όμως και αυτοί που δεν αποφασίζουν να μετανοήσουν και πού επικαλούνται το θάνατο από απελπισία. ٭ Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεό για νέα ζωή.

٭Υπάρχουν τέλος και άλλοι —εάν βέβαια υπάρχουν τέτοιοι και στην εποχή μας— οι οποίοι επιζητούν να εκδημήσουν (προς Κύριον )  διότι τους παρακινεί η μυστική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

The Theotokos, Mother of God

“Truly you are worthy to be blessed, Mother of our God, the Theotokos. You the ever blessed one and all blameless one and the Mother of our God. You are honored more than the Cherubim and you have more glory when compared to the Seraphim. You, who without corruption, did bear God the Logos. You are the Theotokos, you do we magnify.    ("Axion Estin" 980 AD)

Through over 2000 years of Holy Tradition, the Orthodox Church has looked upon the Virgin Mary as the Theotokos, the Panagia, the Mother of God and all Christians.

GUARDIANS, BE VIGILENT!

by Metropolitan Augustine Kantiotes

Orthodox! Remember whose Church you are children. Remember the rivers of blood that our fathers shed for the preservation of our faith to be unadulterated. Not even an iota did these people subtract or add to our faith. Remember the motto of the heroes of 21’. First for the faith and then for the fatherland those ever-memorable men struggled, who by their blood founded the unique throughout the world orthodox nation. All these, visible and invisible heroes and martyrs, shout to us from their graves: Children, stand upon the bulwark of Orthodoxy. ORTHODOX, BE VIGILENT!…

Γεροντικό του Σινά

Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς έτσι, αλλʼ αυτή είναι η αλήθεια. Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος. Βέβαια εσείς νοιώθετε μόνο τη στέρηση και το χαμό. Δε βλέπετε όμως το έλεος που κρύβεται πίσω απʼ αυτά και μέσα σʼ αυτά».
«Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομένετε καρτερικά. Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε. Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για σας. Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο κι αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο».

«Η υγεία σας κλονίσθηκε. Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία, όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας. Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει νʼ απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή.

Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστεως στο Θεό που μας αγαπά και προνοεί για μας. Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε με λανθασμένη νοοτροπία.

Συμφιλιωθήτε λοιπόν με τη δοκιμασία σας. Υπομείνετέ την με υποταγή στον Κύριο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ευεργετηθείτε και σεις και οι οικείοι σας.

Θυμηθείτε και την καρτερία των αγίων μαρτύρων, οι οποίοι μετά τα βασανιστήρια παρέμεναν στη φυλακή πέντε, δέκα ή και είκοσι ακόμη χρόνια έχοντας ανακούφιση και απόλαυση τη ζωντανή ελπίδα του παραδείσου».

St. Simeon the New Theologian

...it is good to repent every day, as the commandment demands. For the words: 'Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand' (Matt 3:2) impose upon us a practice not limited to a definite time but for always.

Αἱ ὑποδείξεις τοῦ Πατριάρχου Σερβίας

Ὁ Πατριάρχης Σερβίας κ. Εἰρηναῖος, κατά τήν ἐπίσκεψίν του εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Μαυροβουνίου, ἐκάλεσε τόν πιστόν λαόν νά κρατήση παντοιοτρόπως τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν του. Κανονικῶς ἔπρεπε νά συγχαρῶμεν τόν Πα-

τριάρχην διά τήν προτροπήν του. Ὁ ἴδιος ὅμως κάνει ὅτι δύναται διά νά κλονίζη τήν Πίστιν τῶν ᾽Ορθοδόξων. Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν του ἐπιτρέπει (ἄν δέν ἐνθαρ-

ρύνη) τήν διαστρέβλωσιν τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος, τό ὁποῖον τελεῖται κατά τόν Παπικόν τρόπον. Ὁ ἴδιος εἶναι φιλοπαπικός καί ὀπαδός τῆς παναιρέσεως

τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὡς Πατριάρχης ἠκολούθησε τά βήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί προσῆλθεν εἰς τήν Συναγωγήν. Ἐνῶ εἶναι διώκτης τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ράσκας καί Πριζρένης κ. Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὀρθο-

δοξότατος καί ἀντιστέκεται εἰς τά σχέδια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων εἰς βάρος τοῦ Κοσσυφοπεδίου. Ἕνας Πατριάρχης ὀφείλει νά παραδειγματίζη μέ τόν τρόπον ζωῆς του, τό λόγον του καί τήν ὑπεράσπισιν τῆς Πίστεως. Ὁ Πατριάρχης

Σερβίας μέ ὅσα πράττει θυμίζει τό «δάσκαλε πού ἐδίδασκες καί νόμον δέν ἐκράτεις».

"Ο.Τ."

«Μαρία γαρ την αγαθήν μερίδα εξελέξατο».

Ανέβηκε κάποτε στο Σινά ένας μοναχός από μακρινή σκήτη και φιλοξενήθηκε στο ησυχαστήριο του Αββά Σιλουανού. Βλέποντας τους υποτακτικούς του να εργάζονται εντατικά, είπε στον Γέροντα κάπως υπεροπτικά:
-Μη εργάζεσθε την απολλυμένην βρώσιν. «Μαρία γαρ την αγαθήν μερίδα εξελέξατο».

Ο Αββάς Σιλουανός δεν του έδωσε απόκριση. Πρόσταξε τον μαθητή του Ζαχαρία να οδηγήσει τον ξένο σʼ ένα αδειανό κελλί και να του δώσει ένα βιβλίο να διαβάσει.

Διάβασε αρκετά, κλεισμένος στο κελλί ο μοναχός, ώσπου κουράστηκε. Άρχισε να βαριέται και να πεινά. Όταν έφτασε η ενάτη, έβλεπε με λαχτάρα την πόρτα, μήπως φανεί κανένας να τον προσκαλέσει για φαγητό. Μα σαν είδε πώς δεν ερχόνταν, αποφάσισε να πάει μόνος να εξετάσει. Βρήκε τον Γέροντα στον κήπο να ποτίζει.
-Δεν έφαγαν σήμερα οι αδελφοί, Αββά; τον ρώτησε, αφήνοντας κατά μέρος την ντροπή, αφού τον βασάνιζε η πείνα.

- Βεβαίως έφαγαν, αποκρίθηκε ο Γέροντας.

- Και πώς έγινε να λησμονήσετε να φωνάξετε κι εμένα;

- Μα εσύ τέκνον μου, είπε με απλότητα ο Αββάς Σιλουανός, είσαι άνθρωπος πνευματικός και δεν έχεις ανάγκη από υλική τροφή. Εμείς που έχουμε σάρκα, χρειαζόμαστε τροφή και γιʼ αυτό το λόγο αναγκαζόμαστε νʼ ασχολούμεθα και με υλική εργασία. Εσύ που έχεις διαλέξει την «αγαθή μερίδα», διάβαζες όλη μέρα και, χωρίς άλλο, είσαι τώρα χορτασμένος.

Ο μοναχός κατάλαβε το σφάλμα του και ζήτησε συγχώρηση από τον Γέροντα

Ecumenist Serbian Orthodox Church against Bishop Artemije

 

 

Public Statement of the Holy Synod of the Serbian Orthodox Church

4. August 2011 - 8:49

Regarding the visit of the monk Artemije,defrocked bishop, to certain Serbian communities in the United States of America

Regarding the news that the monk Artemije (Radosavljevic) has publicly appeared in certain Serbian communities in the United States of America, presenting himself falsely as a bishop, the Holy Synod of Bishops of the Serbian Orthodox Church issues the following statement:

Salvation is here!

The lifeless Crucified One is placed in the Life-giving Tomb. His Holy Body is wounded and bleeding but incorrupt. The eyes are closed but the countenance is heavenly. The lament of the myrrh bearers is suffocating. Then there is silence. It is Good Friday evening, the onset of the total resting of the Sabbath. The lifeless One, however, is not dead, he is Lifegiver. He is still, like a sleeping lion. Not defeated, but mighty and fearsome. At an earlier time (around 1600 BC), the patriarch Jacob had prophesied that from the tribe of Judah a lion’s cub would lie down to sleep (Genesis 49:9). However, he would not cease to be the Almighty King, whom no one would dare even in His sleep, approach and disturb Him. There is an icon of Jesus “ the Reclining One” («ο Αναπεσών»), in which the Lord is portrayed as a child reclining to rest, seeming as though contemplating the salvation of humankind, gazing caringly over His people. He reclines to sleep, to rest from the great triumph and spectacular drama. Everything on earth is holding its breath, and Hades is trembling: “ The Lion of the tribe of Judah, the Root of David, has prevailed” hear the inspired writer of Revelations (chapter 5, verse 5). He has won! He has won through His utter humility and His extreme wilful lowliness. The Crucified One is victorious! Jesus the God-Man has destroyed the power of sin and death. “ Life is liberated” (John Chrysostom). The earth is espoused with holiness, virtue, eternity, Grace! Humanity is celebrating! The bells are ringing joyously. Salvation is here!

Tο θαυμα του Αγ.Σπυρίδωνος την 11η Αυγούστου 1716

Μεγάλα τα της πίστεως Κατορθώματα» «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού.» Τούτα τα λόγια και ίσως άλλα ακόμη θα μπορούσε να αναφωνήσει κάθε πιστός, μα και ο απροκατάληπτος μελετητής της ιστορίας, μαθαίνοντας ή και διηγούμενος την καθημερινή συναναστροφή των Αγίων μας και τελικώς Αυτού του ίδιου του Θεού με τους επί γης στρατευομένους πιστούς αδελφούς μας, μέσα στον φθαρτό και εν πολλοίς αποστάτη κόσμο μας! 

Η διάσωση της Κέρκυρας από την Τουρκική απειλή κατά τον Ιούλιο – Αύγουστο του 1716, αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της θερμής πίστεως των Χριστιανών του νησιού, μα και την διαρκή παρουσία του προστάτου της Κέρκυρας, Οσίου Πατρός ημών Σπυρίδωνος, επισκόπου Τριμυθούντος, του θαυματουργού.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Φώτης Κόντογλου - Ἡ πίστη τοῦ λαοῦ μας

Ἐκεῖνοι οἱ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ἐκεῖνα τὰ ἀγράμματα γεροντάκια καὶ οἱ γριοῦλες, ποὺ τὴν Σαρακοστὴ καὶ τὴν Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται ὅλη μέρα στὴν ἐκκλησία, ζήσανε ἀπὸ τὰ μικρά τους χρόνια ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου καὶ καταλάβανε αὐτὸ τὸ χαροποιὸν πένθος, ποὺ δὲν τὸ καταλάβανε, ἀλοίμονο, οἱ σπουδασμένοι μας, ποὺ θέλουνε νὰ τοὺς διδάξουνε, ἀντὶ νὰ διδαχθοῦνε ἀπ᾿ αυτούς. Τώρα τὶς μέρες τῆς Σαρακοστῆς, τῆς Μεγάλης Βδομάδας καὶ τοῦ Πάσχα πορεύονται μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, ἀκολουθᾶνε ὁλοένα ἀπὸ πίσω του, ἀληθινά, ὄχι φανταστικά, ἀκούγοντάς Τον νὰ λέγῃ:«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παραδοθήσεται ὁ Ὑιὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ». Μαζί του βρίσκονται στὸν Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ δακρύζουνε ἀπὸ τὰ λόγιά Του, μαζί Του πᾶνε στὸ πραιτώριο καὶ στὸν Πιλᾶτο, μαζί Του ῥαπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του ἐμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ἀνασταίνονται. Τὰ μάτια τους γίνονται βρῦσες καὶ τρέχουνε, μὰ αὐτὰ τὰ δάκρυα δὲν εἶναι δάκρυα τῆς ἀπελπισίας, ἀλλὰ τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς βεβαιότητας πὼς μ᾿ αὐτὰ ποτίζεται τὸ ὁλόδροσο κι ἀμάραντο δέντρο τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς, τῆς χαρᾶς τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτὸ γίνεται κάθε χρόνο. Ὤ! Πόσο ἀληθινὰ πίστι εἶναι ἡ ὀρθόδοξη πίστι τοῦ λαοῦ μας!

Medvedev congratulates Athos clergy

9/8/2011

 President of Russia Dmitry Medvedev has congratulated Archimandrite Jeremiah and other clergy of the Saint Panteleimon`s Monastery on Mount Athos in northeastern Greece on the fest day of Saint Panteleimon celebrated by the Russian Orthodox Church today. Mr. Medvedev stressed that historically this monastery has had deep links to Russia. The male monastery of St Panteleimon was founded in the 11th century and is one of the twenty old monasteries located on Mount Athos.

ΚΑΙ Η ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΣ ΕΙΔΗΣΙΣ ΕΚ ΡΩΣΙΑΣ

ΕΝΩ τά τῆς ρωσικῆς ἐκπαιδεύσεως βαίνουν τόσον καλῶς ἐξ ἐπόψεως χριστιανικῆς ἀγωγῆς ἐν πάσῃ ἐλευθερίᾳ, τό Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον τῆς Μόσχας ἔρχεται ἀντιμέτωπον μέ τούς ἱερούς Κανόνας. Ἄς ἴδωμεν τί γράφει τό περιοδικόν “ὁ Σωτήρ”:

Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἔκαμε πρόσφατα μερικές δηλώσεις, πού μᾶς παραξένεψαν. Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς

στή Ρωσία “ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν, καί ἄν ἕνας παπικός κληρικός προσέλθει στήν Ὀρθοδοξία, τόν δεχόμαστε ὡς κληρικό”... Ἀγνοεῖ ὅτι οἱ παπικοί εἶναι αἱρετικοί; Ἀγνοεῖ ἐπίσης τί ὁρίζουν οἱ ἱεροί Κανόνες; Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως ὁ Μέγας Φώτιος, ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὀ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἔχουν χαρακτηρίσει τούς παπικούς ὡς αἱρετικούς...

Ἡ Ρωσική Ἐκκλησία ἀπό παλαιότερα βαρύνεται μέ πολλά ἀνοίγματα ὡς πρός τά “Μυστήρια” τῶν παπικῶν καί δέν ὀρθοτομεῖ ὡς πρός αὐτό.

Τώρα ἡ Ρωσική Ἐκκλησία κινδυνεύει ἀπό ἄλλη κοσμικότητα˙ ἀπό τή χλιδή καί ἀπό τήν τάση ἐπιδείξεως καί ἐπιβολῆς σʼ ὅλη τήν Ὀρθοδοξία καί προπάντων ἀπό τήν αἵρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Θά πρέπει κάποτε οἱ Ρῶσοι, νά λάβουν σοβαρῶς ὑπʼ ὄψιν τάς ὑποδείξεις.

Πηγή: «Ορθόδοξος Τύπος»

How Often Should We Receive Holy Communion?

Macarius Notaras

To receive Communion the usual two or three times a year is good and helpful, but to receive Communion more frequently is far better. Remember, the nearer a person comes to the light, the more light he gets. The closer he draws to the fire, the warmer he is. The nearer he approaches sanctity, the more saintly he becomes.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης: Ποια είναι η ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας

Το θέμα τώρα είναι ποια είναι η ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Η Ορθόδοξη παράδοσι προσφέρει μέθοδο θεραπείας του νοός του ανθρώπου, δηλαδή της ψυχής του. Η θεραπεία αυτή έχει δύο φάσεις, όπως είπαμε, τον φωτισμό κα την θέωσι. Η θέωσις, δηλαδή η θεοπτία, είναι η εγγύησις της θεραπείας, της πλήρους θεραπείας.

Αυτή η θεραπευτική μέθοδος, η θεραπευτική αγωγή, που προσφέρει η Ορθόδοξος παράδοσις, παραδίδεται (εξ ου και παράδοσις) από γενεά σε γενεά με φορείς ανθρώπους, οι οποίοι έφτασαν στον φωτισμό και στην θέωσι και έγιναν θεραπευτές για τους άλλους. Δεν είναι δηλαδή απλή μεταβίβασις γνώσεων από τα βιβλία, αλλά μεταβίβασις και διαδοχή εμπειρίας, της εμπειρίας του φωτισμού και της εμπειρίας της θεώσεως.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Elder Joseph the Hesychast:

…Having Christ as ally and armed with the weapons of Faith, Love and Humble-mindedness and of the Precious Cross, we will defeat the invisible and visible enemies…If we wish our salvation, we will find it only in repentance and in our return to God, from whom we departed…If we truly repent, like the Ninevites, we will also be saved, if we don’t repent, we will be sent to perdition…

Φώτης Κόντογλου - Πρὸς ἑνωτικούς

Ἡ ἐπιθυμία τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος καὶ τῶν σὺν ὑμῖν ὅπως ὑποταχθῇ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἰς τὸν Πάπαν, καὶ ἡ ἐκ μέρους σας ἀνεξήγητος σπουδὴ πρὸς τοῦτο, ἐπλήρωσε τὰς καρδίας μας ἀφάτου θλίψεως, καὶ ἀθυμία κατέλαβεν ἡμᾶς, κατὰ τὸν προφητάνακτα, ἀπὸ ἁμαρτωλῶν, τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ. Τὰ ὦτα μας συρίζουν ἀκόμη ἀπὸ τὸ φρικτὸν τοῦτο ἄκουσμα. Ἡ Ὀρθόδοξος ποίμνη ἐδιχάσθη, καὶ σεῖς φέρετε τὸ κρίμα. Καὶ οἱ μέν, σᾶς ἠκολούθησαν εἰς τὴν εὐρύχωρον ὁδόν, τὴν ἀπάγουσαν εἰς τὴν ἀπώλειαν, οἱ δὲ παρέμειναν ἑδραῖοι καὶ ἀσάλευτοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν τῶν πατέρων των, ἀποστρέφοντες τὸ πρόσωπον καὶ ἀπὸ μόνην τὴν σκέψιν, ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἐνηγκαλίσθη καὶ ἠσπάσθη τὸν γυναικοπρόσωπον Πάπαν, καὶ ἐμολύνθη ἀπὸ τὸ βδέλυγμα τοῦτο τῆς ἀσεβείας.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Great Martyr St Marina of Antioch

St Marina's father was a pagan in the third century, and her mother died giving birth. Her foster mother (nanny) taught her about Jesus Christ. The faith took root in Marina, and she vowed to remain a virgin and to one day become a martyr.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης: Τι είναι η Ορθοδοξία

 Μέσα όμως σ’ αυτήν την εξέλιξι υπάρχει και η αντεπίθεσις των Ορθοδόξων, του Ορθοδόξου πολιτισμού. Τι είναι όμως Ορθόδοξος πολιτισμός; Είναι πολιτισμός με την έννοια του Δυτικού πολιτισμού; Όχι. Δεν είναι πολιτισμός η Ορθοδοξία, και ας την ονομάζη ο Toynbee Ορθόδοξο πολιτισμό. Γιατί; Διότι η Ορθοδοξία είναι επιστήμη και μάλιστα ιατρική επιστήμη σύμφωνα με τα σημερινά κριτήρια. Όχι πολιτισμός. Δεν είναι η Ορθοδοξία πολιτικό ή κοινωνικό σύστημα. Διότι αναφέρεται στην προσωπική σωτηρία του ανθρώπου, δηλαδή στην σωτηρία της ψυχής του. Η Ορθοδοξία βασίζεται σ’ αυτά τα δύο: Στο «ο Λόγος σαρξ εγένετο» και στο «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια».

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Ταλαίπωρη Ορθοδοξία! Σε σέρνουν και σε άγουν οι οικουμενιστές ως αρνίον επί σφαγήν..H συνύπαρξη αίρεσης και Ορθοδοξίας είναι βδέλυγμα εναντι Κυρίου!

Ο Οικουμενισμός, η μεγαλυτέρα αίρεσις του εικοστού αιώνος, κηρύττουσα τον δογματικόν και θρησκευτικόν συγκρητισμόν και τείνουσα εις εν είδος πανθρησκείας δια της εξισώσεως των χριστιανικών πλανών και θρησκειών, αποτελεί την πλέον θανάσιμον απειλήν δια την Ορθοδοξίαν. 

Εις την Χαλκηδόνα συνήλθαν οι 630 θεοφόροι Πατέρες το έ­τος 451 συγκροτήσαντες την Αγίαν Τετάρτην Οικου­μενικήν Σύνοδον, επί των ευσεβεστάτων Βασιλέων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Ή Σύνοδος αυτή κατεδί­κασε τον αιρετικόν Ευτυχή, όστις εκήρυττε την πλά­νην, ότι ο Χριστός έχει μόνον μίαν φύσιν και μίαν ε­νέργειαν, αυτήv της Θεότητος. Οι Άγιοι Πατέρες εδογμάτισαν την πίστιv της Εκκλησίας, ότι ο Χριστός έχει δύο τελείας φύσεις, θελήσεις και ενεργείας, την θείαν και την ανθρωπίνην, εις μίαν  Yπόστασιν. Είναι δε ηνωμέναι αι δύο φύσεις ατρέπτως, ασυγχύτως, αναλλοιώτως και αδιαιρέτως. Κατά την ανωτέρω Σύνο­δον οι  Όρθόδοξοι Πατέρες συνέταξαν Τόμον, ο  ο­ποίος περιείχε την πίστιν την αληθή, την οποίαν πά­ντοτε επίστευε και εκήρυττεν η Έκκλησία τσυ Χρι­στού. Επίσης οι αιρετικοί  Μονοφυσίται συνέταξαν ίδιον τόμον, που  περιείχε τας πλάνας των. Τότε ομο­φώνως ορθόδοξοι και αιρετικοί απεφάσισαν να τε­θούν και τα δύο κείμενα επί του στήθους της Αγίας Ευφημίας και ανοίξαντες την λειψανοθήκην έπραξαν ούτως και εσφράγισαν πάλιν ταύτην. Ότε δε ήνοιξαν την θήκην, εύρον τον Τόμον των Ορθοδόξωv εις τας χείρας αυτής και των αιρετικών Μονοφυσιτών το κεί­μενον εις τους πόδας αυτής. Έτσι η Μεγαλομάρτυς Ευφημία με το έξαίσιον αυτό θαύμα επεκύρωσε και υπέγραψε τον ορθόδοξον Τόμον και διεσάλπισε το Χριστολογικόν δόγμα περί των δύο φύσεων του Χρι­στού μας εις τα πέρατα της οικουμένης και απέδειξε την διδασκαλίαν του Ευτυχούς και των οπαδών του Μονοφυσιτών ως σατανικήν πλάνην.  

Εις την Αντιόχεια οι "Ορθόδοξοι" οικουμενιστές αναγνωρίζουν τον μονοφυσίτη "άγιο" Διόσκορο τον φονέα του Αγίου Φλαβιανού!

O Άγιος Φλαβιανός, ήταν πρεσβύτερος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και σκευοφύλακας του ναού της Αγίας Σοφίας. Γνωστός για τις αρετές και τα πνευματικά του χαρίσματα, διαδέχθηκε τον Άγιο Πρόκλο στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης το έτος 447 μ.Χ.

Το 448 μ.Χ. καταδίκασε με τοπική Σύνοδο, την πλάνη του αρχιμανδρίτου Ευτυχούς, ο οποίος ισχυριζόταν ότι ο Χριστός διέθετε μόνο τη θεία φύση, η οποία απορρόφησε την ανθρώπινη. Τελικά, μετά την εμμονή του Ευτυχούς στην πλάνη, η σύνοδος τον καθαίρεσε και τον αφόρισε. Εκείνος όμως έχοντας πολιτική στήριξη ως και τον κακόδοξο Πατριάρχη Αλεξανδρείας Διόσκορον επέτυχε τη σύγκλιση Συνόδου τον Αύγουστο του 449 μ.Χ. στη Έφεσο. Στη Σύνοδο αυτή, την λεγόμενη ληστρική, όλα ήταν προσχεδιασμένα κατά του Φλαβιανού, επιστρατεύθηκε μάλιστα και όχλος με επικεφαλείς μοναχούς, και υπό την αρχηγία ενός ρασοφόρου τέρατος, του αρχιμανδρίτη Βαρσουμά, οι οποίοι εισέβαλλαν στη Σύνοδο και κακοποίησαν βάναυσα τον Άγιο, ο οποίος τρεις ημέρες αργότερα, υπέκυψε στο τραύματα που του προκάλεσαν οι φονιάδες του.

Δύο έτη αργότερα το 451 μ.Χ. στη Δ' Οικουμενική Σύνοδο, η αίρεση καταδικάσθηκε, ο Ευτυχής αναθεματίστηκε και ο Διόσκουρος καθαιρέθηκε. Το δε λείψανο του Αγίου, με μεγάλες τιμές ανακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη από την Πουλχερία, αδελφή του Θεοδοσίου του Μικρού και τοποθετήθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων.