Ο Χριστός είναι η μοναδική εικόνα της Αγίας Τριάδος.

Ὁ δέ μέγιστος Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς  διδάσκει ὅτι  ἡ εἰκών  τοῦ Κυρίου, λόγω 

τῆς κοινῆς θείας οὐσίας καί τῶν κοινῶν φυσικῶν ἰδιωμάτων, εἶναι καί εἰκών τῆς Ἁγίας
Τριάδος: «Ἀλλά γάρ οὕτως ἡμῖν ὁ ἐν τρισίν ὑποστάσεσιν εἷς Θεός ἐκπεφασμένος, οὕτω καί
δοξάζεται˙ καί οὕτω μιᾶς εἰκόνος οὔσης καί μορφῆς ἐπί τῆς μόνης ἀνειδέου καί
προσκυνητῆς Τριάδος... τόν μέν Υἱόν τοῦ Πατρός μορφήν  τε καί εἰκόνα λέγομεν, τό δέ
Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ. Οὕτω γάρ ἡμῖν ὡς εὐδόκησεν ἑαυτήν ἐγνώρισε καί οὕτως ἔχειν πρός τόν
Υἱόν τό Πνεῦμα λέγομεν, ὡς αὐτός πρός τόν Πατέρα˙ ὁμοίως γάρ ἀμφότερα ἔχουσι πρός
τόν Πατέρα, πλήν τοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως...» (ΕΠΕ 1, σελ. 156).

 

Χαρίλαος Ι.Στουρα΄ί΄της.

Θεολόγος.

Περί εικονίσεως του Θεού Πατρός.

Θεοπασχιτισμός και Βογομιλισμός ,δύο κατεγνωσμένες αιρέσεις, ξανά στο προσκήνιο .

Οι Θεοπασχίτες και οι Βογόμιλοι,εκτός των άλλων αιρέσεών τους, πίστευαν και διακήρυτταν τα περί μορφής γέροντος του Θεού Πατρός , τον οποίον και εικόνιζαν .

Απαράδεκτη τοιχογραφία ---- Kyprianos Christodoulides

Υποβόλιμη αποδοχή τού filioque (φιλιόκβε)

 

https://www.facebook.com/1510885305/posts/10222055473245135/

Η χρονολόγηση 11ος καί 12ος αιών (1200, 1300), δηλαδή μετά τήν καθιέρωση τού φιλιόκβε (filioque), είναι δηλωτική τής πρόθεσης εκείνων, οι οποίοι τήν δέχθηκαν. Η Αγία Τριάς είναι μία καί δέν εικονογραφείται, αφορά στήν υπερούσιο θεότητα καί όχι στά υποστατικά ιδιώματα. Εξ αυτών (ιδιωμάτων) μόνο ο Υιός καί Λόγος ενσαρκώθηκε.

Ἐπιβάλλεται ἡ δημοσία ὑποστήριξις Ὀρθοδόξων ὑποψηφίων

Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

 

          Ἔχω γράψει καί ἄλλοτε ὅτι ἄν κάποιος ἐπείγεται νά λάβῃ θέσιν ἐπί σοβαροῦ τινος ζητήματος, τό ὁποῖον ὅμως δέν γνωρίζει, θά ἦτο ἀσφαλές νά πληροφορηθῇ τήν θέσιν πού ἔχουν λάβει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ «κυβέρνησις» (οἱασδήποτε ἀποχρώσεως), ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία (ἰδίως ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ «ἀρχιεπισκόπου» Ἱερωνύμου) καί τά ΜΜΕ (=Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ) καί νά θεωρήσῃ ὀρθόν τό ἀκριβῶς ἀντίθετον ἀπό αὐτό πού λέγουν (πάντοτε ὁμοφώνως) οἱ ὡς ἄνω τρεῖς αὐτοί ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἔθνους! Προσφάτως, ἔχει ἀνακύψει τό ζήτημα ἄν οἱ κληρικοί καί οἱ μοναχοί ἔχουν τό δικαίωμα νά ὑποστηρίζουν προεκλογικῶς ἕν πολιτικόν κόμμα. «Ἡ Ἐκκλησία δέν πρέπει νά ἐργαλειοποιῇται ἀπό κάποιους πού ἐκμεταλλεύονται τό θρησκευτικόν συναίσθημα τῶν πιστῶν, διότι αὐτό ἀποτελεῖ παραχάραξιν τῆς πίστεώς μας», τονίζουν πολλοί, καί δή οἱ κατ’ ἐξοχήν παραχαράκται τῆς Πίστεως καί Προδόται τοῦ ἔθνους! Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι οἱ ἐν λόγῳ Προδόται εἶναι καί πάλιν «ἐπί τό ἔργον», ἤτοι κάμνουν τό ἄσπρον μαῦρον καί τό μαῦρον ἄσπρον! Ἡ ὀρθή ἑρμηνεία τῶν ὅσων λέγουν εἶναι καί πάλιν ἀκριβῶς ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς των!

Επιβεβαιωτικά θαύματα του Ιουλιανού ημερολογίου;;;;;;;;;;

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Κύριε διαχειριστά   του ιστολογίου -ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ.

Χρόνια πολλά. Καλοφωτισμένα και καλόν αγώνα.

Επειδή στο δημοσιευμένο στο ιστολόγιο άρθρο μου που αφορά την νηστεία των Αγίων Αποστόλων και τα ημερολόγια, σχολιαστές αναφέρθηκαν σε θαύματα, που τα ερμηνεύουν ως επιβεβαιωτικά της εκκλησιαστικότητας του Ιουλιανού (παλαιού ημερολογίου) σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε το άρθρο αυτό, σαν δική μου απάντηση στους ισχυρισμούς τους.

΄Ενας ανώνυμος σχολιαστής έγραψε:

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΘΕΙΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Την ημέρα της Πεντηκοστής [όπως και κατά την ημέρα της Βαπτίσεως του Κυρίου] δεν κατήλθε η υπόστασις του Αγίου Πνεύματος πρός τους Μαθητάς του Κυρίου, αλλά η Χάρις Αυτού.

Τόσο η ουσία του τριαδικού Θεού όσο και τα ακοινώνητα υποστατικά ιδιώματα, διακρίνονται των φυσικών ακτίστων ιδιωμάτων, και δεν μετέχονται υπό των πιστών.

Η αποστολή -πέμψις της χάριτος του Αγίου Πνεύματος είναι προ΄ι΄όν της α΄ι΄δίου κοινωνίας των τριών θείων προσώπων.

Λέγει σχετικώς ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς : ΄΄Διό μη μόνον παρά του Υιού, αλλά και παρά του Πατρός, και διά του Υιού πέμπεται, και παρ΄εαυτού έρχεται φανερούμενον.

Κοινόν γαρ έργον η αποστολή, δηλονότι η φανέρωσις του Πνεύματος.΄΄ [PG 151,σελ.766Α]

Τα άκτιστα κοινά φυσικά ιδιώματα, τα οποία προέρχονται εκ της θείας φύσεως, κατέχονται υπό των τριών θείων προσώπων και πέμπονται από κοινού πρός αγιασμό και σωτηρία των πιστών.

Μεγάλοι αιρετικοί όπως ο Ακίνδυνος, ο Βαρλαάμ, ο Βέκκος και πολλοί άλλοι, ταύτιζαν τα κοινά φυσικά ιδιώματα των θείων υποστάσεων με τα μη κοινά υποστατικά η, τις υποστάσεις με την ουσία ή, τον τρόπο εκπορεύσεως με τον τρόπο φανερώσεως του Αγίου Πνεύματος κτλ.

Η εορτή της Πεντηκοστής.

Η Αγία Τριάδα, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο πνεύμα δεν εορτάζουν!!! Βασικό χαρακτηριστικό για να μπορούμε να μιλάμε για εορτή είναι να υπάρχει ο τόπος, ο χρόνος, τα συναισθήματα, οι αισθήσεις, κ.ά. Τίποτα από αυτά δεν έχουν, ούτε εξωτερικά ”κολλάει” σε Αυτούς, ούτε καν συμβαδίζει με την Απρόσιτη Αγία Τριάδα. Η εορτή και η Αγία Τριάδα ΔΕΝ συναντώνται. Ο Θεός Εορτάζεται μόνο στο Πρόσωπο του Χριστού. Κατά την παράδοση και σύμφωνα με τα λειτουργικά βιβλία, αυτή είναι η ημέρα και η εορτή της Πεντηκοστής.

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ «ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

Μια συνοπτική παρουσίαση της νέας βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος.

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού-βιοχημικού)

Ενώ η  παναίρεση του Οικουμενισμού κάνει θραύση ιδιαίτερα μάλιστα μετά την συνοδική κατοχύρωσή της από την «Σύνοδο» της Κρήτης (Ιούνιος 2016),  παράλληλα κάθε τόσο νέες οικουμενιστικές θεωρίες βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας. Οι ΘΙΑΣΩΤΕΣ του Οικουμενισμού, προκειμένου να στηρίξουν τα ανεπίτρεπτα «ανοίγματα» στον διαχριστιανικό και διαθρησκειακό συγκρητισμό, εφεύραν και προωθούν την νεοφανή δοξασία «Οικονομία του Αγίου Πνεύματος». Σύμφωνα με αυτή, το Άγιο Πνεύμα σώζει και εκτός της Εκκλησίας, και στις αιρέσεις και θρησκείες του κόσμου.

ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ…».

Ἡ πίστις εἰς τόν Χριστόν, σεβαστή γερόντισσα, εἶναι ἡ δύναμις, ἡ νικήσασα τόν κόσμον. Ποταμοί σοφίας καί γνώσεως καταρδεύουν τίς ψυχές τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, ποτίζοντας τίς καρδιές ἀενάως, μέ τά ὕδατα τῶν δογμάτων· φωτίζων, ἡ σοφία καί ἡ γνῶσις, τόν νοῦν, ὥστε ὁ καθένας νά κατέχει τό φῶς τῆς ζωῆς καί νά μή περιπατοῦμε εἰς τά σκοτάδια τῆς ἄγνοιας καί τῆς πλάνης.

Συνεπῶς μαθαίνουμε σήμερα, ὅτι: «οἱ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσιν, τῆς ἑαυτῶν ζωῆς». Δυστυχισμένοι· ἐχθροί τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτό γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Εὐτυχισμένοι εἶναι ὅσοι ἔχουν πστέψει, ἄν καί δέν ἔχουν δεῖ». Αὐτοί λοιπόν, εἶναι ὅσοι ἔχουν γνώση, μόνο μέσα ἀπό τά ἀκούσματά τους καί βλέπουν μέ τήν πίστη τους· καί ἀρδεύουν τά μεγαλεῖα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ.

Νεοέλληνες καί ο Προφήτης Ησαΐας ---- Kyprianos Christodoulides

Επειδή ζούμε "στήν σωστή πλευρά τής Ιστορίας" τών χρόνων, ως μή ώφελε, τής Π. Διαθήκης. Ποιός αμφιβάλλει περί αυτού ; Ο Σιωνισμός πάντων δεσπόζει.

 

https://docs.google.com/document/d/1puzWBqlg6fR_CEBVondDxSrXkOwc_YHI/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

Εάν ο Αγιορείτης Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης έγραφε αυτά το 1957, τι γίνεται με την σημερινή κατάσταση;

Ουδέποτε άλλοτε η Εκκλησία μας είχε τόσην ανάγκην επιστροφής και αναβαπτίσεως εις τας ζωογόνους πηγάς της αμωμήτου Ορθοδοξίας όσην σήμερον, ότε πολυώνυμα στοιχεία συνεκεράσθησαν με την διδασκαλίαν της τόσον, ώστε να μη γνωρίζη τις τι είναι γνήσιον και τι νόθον, τι Ορθόδοξον και τι Προτεσταντικόν, ποία η Ανατολική και ποία η Δυτική θεολογία, ποία ημετέρα πνευματικότης και ποία ξένη.

Πάπας καί παιδόφιλοι --- Kyprianos Christodoulides

https://docs.google.com/document/d/1pu2DRYaciKCBh05-GoyhthDzW4CDcUqX/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

π. Γεωρ. Μεταλληνός:

«Ἀντὶ ἡ Ὀρθοδοξία νὰ ἐπηρεάζει σωτηριολογικὰ τὸν μὴ Ὀρθόδοξο κόσμο, ἐφθάσαμε στὴν ἀποδοχὴ στὴν πράξη τῆς ‘βαπτισματικῆς Θεολογίας’, τῆς ‘Θεολογίας τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν’ (πρβλ. συμφωνίας Balamand 1993), τῆς ‘κοινῆς διακονίας’ τῆς ‘διευρυμένης Ἐκκλησίας’ καὶ τοῦ ‘πολιτιστικοῦ πλουραλισμοῦ’, ὅπως ὀρθότατα ἔχει ἐπισημανθεῖ…Ὁ Οἰκουμενισμὸς σ’ ὅλες τὶς διαστάσεις καὶ ἐκδοχὲς του ἔχει ἀποβεῖ ἀληθινὴ βαβυλώνιος αἰχμαλωσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλων των τοπικῶν ἡγεσιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ δέχονται ὅμως ἀφόρητη πίεση. Ἡ καύχηση καὶ ὁ αὐτοθαυμασμὸς τῶν οἰκουμενιστῶν μας γιὰ μιὰ δῆθεν νέα ἐποχή, ποὺ ἄνοιξε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ τὶς πατριαρχικὲς ἐγκυκλίους τῶν ἐτῶν 1902, 1904, καὶ 1920, δὲν δικαιώνονται, διότι αὐτὸ ποὺ κατορθώθηκε εἶναι νὰ νομιμοποιήσουμε τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ».

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, ΤΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Εισαγωγικά.

Στο δημοσιευμένο άρθρο με τίτλο  –"Η Ομολογία-Αποκήρυξη των Αρχιερέων ΓΟΧ του 1935-, 31ος Αποστολικός Κανόνας και ο 15ος Κανόνας της ΑΒ Συνόδου" ανώνυμος σχολιαστής έγραψε τα εξής:

«Μέσα σ΄αυτή τη λεπτομερειακή ανάλυση που έκανε ο π. Δημήτριος του "διέφυγε" κάτι πολύ βασικό. Ο κα΄ κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου, επικυρωμένος από Οικουμενική Σύνοδο, μας λέει:

Μύθοι, Ετυμολογία, Άνθρωποι --- Kyprianos Christodoulides

https://docs.google.com/document/d/1pHY0-guqnpevxeknvd7Xay4juUG6CNRR/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ.

Στον ΝΕ´ Λόγον του ο

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει:

« Η μετάνοια είναι η υψηλότερη από όλες τις αρετές και το έργον της δεν μπορεί να τελειώση, παρά μόνον την ώρα του θανάτου. Γι᾽ αυτό η μετάνοια είναι απαραίτητη σε όλους πάντοτε και κανένα όριον τελειώσεως της μετανοίας δεν υπάρχει…».

Που βρίσκονται τα Δώρα των Μάγων;

Στον αγιασμένο τόπο του Αγίου Όρους, στο Περιβόλι της Παναγίας μας, βρίσκονται πραγματικοί θησαυροί: Τίμια Λείψανα, ιερές εικόνες, πολύτιμα κειμήλια, μοναδικοί κώδικες κ.ά.

Σε μια από τις πρώτες θέσεις βρίσκονται τα Δώρα των Μάγων, στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου.

Ο χρυσός, ο λίβανος, η σμύρνα. Ο χρυσός βρίσκεται στη μορφή 28 επιπέδων πλακιδίων με καλλιτεχνική μικροεπεξεργασία. Ο λίβανος και η σμύρνα βρίσκονται ως μίγμα σε 62 περίπου σφαιρικές χάντρες μικρού μεγέθους.

Αλλά πώς βρέθηκαν εκεί αυτά τα πολύτιμα δώρα;

Η παράδοση και η ιστορία μας λένε ότι η Παναγία μας, πριν την Κοίμησή της, τα παρέδωσε μαζί με την Τιμία Εσθήτα, την Αγία Ζώνη της και τα σπάργανα του Χριστού μας στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Εκεί έμειναν ως το 400 μ.Χ.

Μετά ο αυτοκράτορας Αρκάδιος τα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη και έμειναν εκεί μέχρι την άλωσή της, το 1024 μ.Χ., από τους Φράγκους.

Στη συνέχεια φυλάχτηκαν στη Νίκαια της Βιθυνίας ως το 1453 μ.Χ., που την κατέλαβαν οι Τούρκοι.

Μετά την Άλωση, η ευλαβής Μάρω, σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Β’ και μητριά του Μωάμεθ Β’ του Πορθητή, που ήταν κόρη του Δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Βράγκοβιτς, του κτίτορα της Μονής του Αγίου Παύλου, τα μετέφερε αυτοπροσώπως στο Άγιο Όρος.

Κατά την αγιορείτικη παράδοση, η Μάρω, για να μην παραβιαστεί το άβατο του Αγίου Όρους, εμποδίστηκε από την ίδια τη Θεοτόκο να πλησιάσει στη Μονή. Αυτή ταπεινά υπάκουσε και παρέδωσε τα Τίμια Δώρα στους μοναχούς σ’ένα σημείο που μέχρι σήμερα λέγεται «Σταυρός της Βασιλίσσης». Στο αρχείο της Ι. Μονής φυλάσσεται και το σχετικό σουλτανικό έγγραφο παράδοσης των Δώρων.

Τα Δώρα των Μάγων ευωδιάζουν κατά διαστήματα και θαυματουργούν με τη χάρη του Θεού.

Αναίρεση γραφομένων παρ' αγνώστου -- Τί εννοεί τό "πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής" ; -- Kyprianos Christodoulides

https://docs.google.com/document/d/1oP_WJFyUuDHjGtMUV3FTByU14ML4ycna/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

Λέγουν μερικοί, ότι η Εκκλησία ποτέ δεν θα εκλείψει, γιατί ο Κύριος είπε στον Πέτρο, ότι «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής».

Τι εννοεί με τα λόγια Του αυτά ο Κύριος; 

Εννοεί ότι αυτό που συνέβη με την Εκκλησία της Παλαιάς Διαθήκης, που τα μέλη της, οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όταν πέθαιναν, αιχμαλωτίζονταν προσωρινά από τον διάβολο στο βασίλειό του στον Άδη, δεν θα ξανασυμβεί! Όλους τους κρατουμένους αγίους στον Άδη, τους απελευθέρωσε ο Κύριος, κατά την κάθοδο Του σ΄ αυτόν, μετά το σταυρικό Του θάνατο! 
Αυτό δεν πρόκειται να ξανασυμβεί. Δεν πρόκειται δηλ. η Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, που θα ίδρυε ο Κύριος κατά την Πεντηκοστή, να ξανααιχμαλωτισθεί από τον διάβολο στον Άδη! 

ΥΠΗΡΞΕ ΑΝΤΙΚΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΟΧ;

Έρευνα πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Ο όρος Οικουμενισμός προέρχεται από το αρχαίο Βυζάντιο. Σημαίνει «κατοικημένος κόσμος», από την ελληνική λέξη «οικουμένη», η οποία μπορεί να μεταφραστεί ως «κόσμος». Το γεγονός είναι ότι οι Βυζαντινοί θεωρούσαν ότι ο πολιτισμένος κόσμος είναι μόνο εκείνο το μέρος του πλανήτη που ήταν μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Εξ ου και ο ίδιος ο όρος. Λίγο αργότερα, άρχισε να χρησιμοποιείται και προς την Εκκλησία και όριζε εκείνες τις εδαφικές περιοχές που είχαν διαφωτιστεί από το Ευαγγέλιο. Από το 1937, οι θεολόγοι του Πανεπιστημίου του Πρίνστον στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προτείνει αυτόν τον όρο προκειμένου να ονομαστεί ένας διάλογος μεταξύ των χριστιανικών θρήσκευμάτων. Σήμερα, αυτή η λέξη αναφέρεται πιο συχνά με τρεις εντελώς διαφορετικές έννοιες:

α) διάλογος μεταξύ Ορθόδοξων Χριστιανών και μη Ορθόδοξων κοινοτήτων (και ακόμη και με εκπροσώπους άλλων θρησκειών), το κύριο καθήκον του οποίου είναι η κοινή εργασία για την ειρήνη ή τη φιλανθρωπία στον κόσμο (ένας τέτοιος διάλογος δεν συνεπάγεται δογματική ενότητα).

β) μια θεολογική τάση που θέτει το καθήκον να ενώσει διάφορα χριστιανικά θρησκεύματα σε μια ενιαία «εκκλησία» (για να επιτύχει την «ενότητα», πιο συχνά, είναι οι Ορθόδοξοι που πρέπει να εγκαταλείψουν τα δογματικά ή άλλα χαρακτηριστικά τους, επομένως, ένα τέτοιο όραμα του Οικουμενισμού έχει έναν αντι-ορθόδοξο χαρακτήρα).

γ) το δόγμα της πιθανής ενοποίησης όλων των θρησκειών σε μια νέα, κοινή θρησκεία για όλους (ένας τέτοιος οικουμενικός συγκρητισμός έχει σαφώς αντιχριστιανικό χαρακτήρα).

 

---------------------------------------------------------

Είδαμε σε προηγούμενη δημοσίευση ότι ο λεγόμενος εκ μέρους των ΓΟΧ ο  αγώνας και σε επίπεδο ηγεσίας και σε επίπεδο κλήρου και λαού ήταν ενάντια στην ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ  ΜΟΝΟ.

Η αλλαγή του Ημερολογίου ήταν ομολογουμένως ένα λάθος της τότε εκκλησιαστικής ηγεσίας. Λάθος που ευνοούσε τα κρυφά σχέδια των Παπικών, των Μασώνων και όσων υπογείως από τότε κινούνταν  υπό την καθοδήγηση πονηρών πνευμάτων προς άλωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η αντίδραση ήταν επιβεβλημένη, αλλά έγινε με λάθος τρόπο.

Στο 'Αποκηρυκτικό ῎Εγγραφό τους προς την Καινοτόμο 'Ιεραρχία, οι τρεις ' 'Ιεράρχες  επεκαλούντο τους εξής σοβαρούς λόγους για το διάβημά τους:

– Μονομερής και αντικανονική εισαγωγή στην 'Εκκλησία του Γρηγοριανού 'Ημερολογίου, παρά τα θέσμια των επτά Οικουμενικών Συνόδων και την αιωνόβιο πράξη της 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας·

– Διάσπαση  της ενότητος της 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας και διαίρεση  των Χριστιανών μέσω της εισαγωγής του Γρηγοριανού 'Ημερολογίου, άνευ της συναινέσως όλων των 'Ορθοδόξων 'Εκκλησιών·

– 'Αθέτηση  των θείων και ιερών Κανόνων, οι οποίοι διέπουν τα της Θείας Λατρείας και επίσης αθέτηση  της νηστείας των 'Αγίων 'Αποστόλων·

– Παραβίαση  εμμέσως του Πασχαλίου Κανόνος της Α´ Οικουμενικής Συνόδου διά της αλλοιώσεως του εορτολογίου και του ενιαυσίου κύκλου του Κυριακοδρομίου, μετά των οποίων συνδέεται αναπόσπαστα·

– Διάσπαση  της ενότητος της 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας στον εορτασμό των 'Εορτών και διαίρεσις των Χριστιανών, η οποία έθιξε εμμέσως το δόγμα της Μιάς 'Αγίας Καθολικής και 'Αποστολικής 'Εκκλησίας του Συμβόλου της Πίστεως·

– Πρόκληση  σκανδαλισμού, διαιρέσεως και αντεγκλήσεως των Χριστιανών και αποβολή της ομοφωνίας, αγάπης και αλληλεγγύης.

Για τους λόγους αυτούς, θεωρήθηκε ότι η Διοικούσα 'Ιεραρχία της 'Ελλάδος « απέσχισε εαυτήν κατά το πνεύμα των 'Ιερών Κανόνων του όλου κορμού της 'Ορθοδοξίας και εκήρυξε κατ' ουσίαν εαυτήν σχισματικήν, με την διευκρίνισι ότι ο αγώνας τους ήταν υπέρ επαναφοράς του Πατρίου 'Εκκλησιαστικού 'Ημερολογίου προς αναστήλωσιν της 'Ορθοδοξίας και ειρήνευσιν της 'Εκκλησίας και του ῎Εθνους».

Ο Χρυσόστομος  όμως γενικότερα δεν θεωρούσε την Εκκλησία του νέου ημερολογίου ως αιρετική, αλλά ως την νόμιμη και «ανεγνωρισμένην Αυτοκέφαλον Ελληνικήν Εκκλησίαν». Ο Χρυσόστομος επίσης δεν αποκαλούσε τους Γ.Ο.Χ. ως την μοναδική Εκκλησία του Χριστού, αλλά ως «θρησκευτική κοινότητα των Παλαιοημερολογιτών», ως «μίαν φρουράν, ήτις φρουρεί τον θεσμόν του ορθοδόξου Εορτολογίου, ον ηθέτησεν ως μη ώφειλεν η πλειοψηφία της Ιεραρχίας» και ως «αποσχισθέντας από της Εκκλησίας Παλαιοημερολογίτας», τους οποίους η Εκκλησία της Ελλάδος ώφειλε «εις τους κόλπους αυτής να προσελκύση».

Αποτελεί αδιάψευστη αλήθεια, αποθησαυρισμένη στους τόμους των Απάντων του πρ.Φλωρίνης Χρυσοστόμου,, το γεγονός ότι, τις πρώτες δεκαετίες μετά την εισαγωγή του νέου Ημερολογίου οι Γ.Ο.Χ., έβλεπαν ως μόνο πρόβλημα και άρα δικαιολογία του αγώνα τους, το ημερολόγιο και την νηστεία! Στα κείμενα του πρ.Φλωρίνης   δεν υπήρξε ούτε μια φορά η λέξη Οικουμενισμός, η κάποια διαμαρτυρία για την αιρετική Εγκύκλιο του 1920, διά της οποίας οι Φαναριώτες Πατριάρχες, που διευκόλυναν την εισαγωγή του Οικουμενισμού στην Εκκλησία, αναβαθμίσουν τις αιρέσεις της Δύσεως σε «εκκλησίες». Αρκετά χρόνια αργότερα στο «Υπόμνημα Απολογητικόν του Πατρίου Εκκλησιαστικού Ημερολογίου», ο πρ. Φλωρίνης ομιλεί για τις πρόσφατες αιρέσεις που είχαν τότε εμφανισθεί. Σε αυτές δεν περιλαμβάνει τον Οικουμενισμό. Γράφει:

«Ούτω ίνα περιορισθώμεν εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Ελλάδος, τον τελευταίον αιώνα ενεφανίσθησαν δύο Αιρέσεις, η τού Θεοφίλου Καίρη… και του Αποστόλου Μακράκη… Ταύτας τας αιρέσεις κατεδίκασεν η Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος» (Υπόμνημα Απολογητικόν του Πατρίου Εκκλησιαστικού Ημερολογίου).

Βλέπετε, μετά τόσα χρόνια ο πρ. Φλωρίνης δεν είχε ανακαλύψει ακόμα τον Οικουμενισμό. Το λέει ξεκάθαρα· μόνο δύο έως τότε αιρέσεις γνωρίζει!!! Άρα για το Ημερολόγιο συνεχώς και τις νηστείες μιλούσαν.

Μας κατηγορούν ότι η εισαγωγή του νέου ημερολογίου -που έφερε διαφορά στον εορτασμό και την νηστεία- διαλύει την ενότητα της πίστεως! Και διδάσκει ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, ότι επειδή αλλάξαμε το Ημερολόγιο, παύουμε να πιστεύουμε στο Σύμβολο της Πίστεως, παύουμε να έχουμε τον ίδιο Χριστό!!!

Γράφει: Ώστε, όταν η αυτή Θ. Λατρεία, δεν βιώνεται και δεν εκδηλώνεται από όλες τις τοπικές Εκκλησίες «εν τη πράξει ταυτοχρόνως και ομοιομόρφως», αλλά σε άλλο χρόνο τις γιορτάζει η μία Εκκλησία και σε άλλον η άλλη, τότε δεν «δύναται πλέον λογικώς να υποστηρίξη τις ότι το Δόγμα και η Θ. λατρεία»έχουν ενότητα (Άπαντα, πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου, τομ. 1ος, σελ. 90).

«Πως δύνανται -συνεχίζει- οι Χριστιανοί οίτινες έχουσι μίαν πίστιν, μίαν Θ. λατρείαν, εν βάπτισμα, ένα Κύριον, τα αυτά μυστήρια, να λέγωσιν εις το Σύμβολον της πίστεως ότι ανήκουσι εις μίαν… Εκκλησίαν, όταν οι μεν εκ τούτων βαπτίζουσι τον Χριστόν εις τον Ιορδάνην ποταμόν εορτάζοντες τα Θεοφάνεια, καθ’ ον χρόνον οι άλλοι… δεν εώρτασαν ακόμα ούτε τα Χριστούγεννα…;» (ΑΠΑΝΤΑ, τομ. 1ος, σελ. 90-91). «Ούτω δεν δύνανται να θεωρούνται ότι ομοδογματούσιν  οι χριστιανοί μιας και της αυτής Εκκλησίας, όταν οι μεν εκ τούτων εορτάζωσιν τας εορτάς των Χριστουγέννων…, καθ’ ον χρόνον οι δε διανύουσιν εισέτι το στάδιον της τεσσαρακοστής… Διότι αύτη, χωρίζουσα τους χριστιανούς εις τον εορτασμόν των μεγάλων εορτών αφαιρεί,  απ’ αυτών… και την ιδέαν, ότι πάντες, έχουσιν ένα και τον αυτόν Ουράνιον Πατέρα τον Θεόν, ένα και τον αυτόν Μεσίτην τον Χριστόν, εν και το αυτό Πνεύμα» (ΑΠΑΝΤΑ, τομ. 1ος, σελ. 57)

Ουδεμία Σύνοδος δογμάτισε ότι οι εορτάζοντες σε διαφορετική ημέρα, έχουν διαφορετική πίστη και διαφορετικό Χριστό!
Και επικαλούνται οι ΓΟΧ  για να δικαιολογήσουν την ανομία τους τον ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου.. Αυτοί όμως δεν αποτειχίστηκαν, –όπως νομοθετεί ο ΙΕ΄ Κανών–όχι επειδή εμείς πέσαμε σε κάποια αίρεση και την διδάσκαμε «γυμνή τη κεφαλή» –όπως απαιτεί ο ΙΕ΄ Κανόνας για να κάνει κάποιος αποτείχιση– αλλά για την αλλαγή του Ημερολογίου, που έχει όχι άμεση, αλλά έμμεση σχέση με το Δόγμα (όπως οι ίδιοι ισχυρίστηκαν –Γράφει ο π.Φλωρίνης.

««Και εφ’ όσον το Δόγμα το κατά θεωρίαν και γνώσιν εν και το αυτό, βιούται κατά πράξιν και εκδηλούται εν τη Θεία λατρεία και ταίς ιεροτελεστίαις διαφοροχρόνως  και ανομοιομόρφως υπό των χριστιανών, δεν δύνανται πλέον ούτοι να πιστεύωσι, ότι ομοδογματούσι, και ότι συνεπώς ανήκουσιν εις μίαν Εκκλησίαν. Τούτου ούτως έχοντος, η κατά θεωρίαν και ξηράν γνώσιν ενότης και ταυτότης του Δόγματος της μίας Εκκλησίας, δεν διασώζεται πλέον, όταν η ενιαία αύτη πίστις του Δόγματος βιούται και εκδηλούται εν τη Θεία λατρεία ουχί κατά τον αυτόν χρόνον και τρόπον, αλλ’ ετεροχρόνως και ανομοιομόρφως. Διότι δεν δύνανται οι παλαιοημερολογίται και οι νεοημερολογίται, καίπερ έχοντες αμφότεροι τα αυτά Δόγματα και την αυτήν Θείαν λατρείαν, να ανήκωσιν εις μίαν και την αυτήν Εκκλησίαν, όταν οι μεν νηστεύωσι και εγκρατεύωνται, όπως εορτάσωσι τα Χριστούγεννα, καθ’ ον χρόνον οι άλλοι ευφραίνονται και πανηγυρίζουσιν, ου μόνον τα Χριστούγεννα, αλλά και τα Θεοφάνεια»(Χρυσόστομος Καβουρίδης, ΑΠΑΝΤΑ, τομ. 1ος, σελ. 114).

Ισχυρίζεται εδώ  ότι το δόγμα και η ενότητα  της πίστεως αποβαίνει «ξηρά γνώσις και θεωρία», εφ’ όσον «δεν βιούται και εκδηλούται εν τη Θεία λατρεία κατά τον αυτόν χρόνον και τρόπον»! Όμως, οι πληροφορίες της Ιεράς Παράδοσης μας λένε , ότι οι Χριστιανοί επί 7 περίπου αιώνες γιόρταζαν σε διαφορετικό χρόνο τις εορτές τους, καταρρίπτουν με πάταγο την αλλοπρόσαλλη και αμάρτυρη στην Παράδοση της Εκκλησίας κακοδοξία των Γ.Ο.Χ.! Αλλά και σήμερα, οι ανά την γην Ορθόδοξοι γιορτάζουν σε διαφορετικό χρόνο τις εορτές τους, κατά μία, δύο…, επτά ώρες, αφού ευρίσκονται σε διαφορετικό ημισφαίριο και γεωγραφικό παράλληλο, ώστε μετά επτά ώρες, έχει αλλάξει ακόμα και η ημερομηνία, π.χ. στην Αυστραλία! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

«...Αξιοσημείωτον τυγχάνει το γεγονός ότι η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, θελήσασα να ορίση την ημέραν εορτασμού του Πάσχα, δεν ώρισε μήνας και ημέρας του Ιουλιανού Ημερολογίου, αλλ’ έθετο ως σταθεράν βάσιν του υπολογισμού την εαρινήν ισημερίαν, δηλ. ώρισε τα κατά τον εορτασμόν ουχί ημερομηνιακώς, αλλ’ αστρονομικώς, και τούτο διότι το κανονικώς ενδιαφέρον δεν είναι η ημερομηνία, αλλ’ η ισημερία».   Η «εαρινή ισημερία» δηλαδή, είναι σταθερή και σε όλα τα Ημερολόγια συμβαίνει την ίδια …ημέρα, μόνο που κάθε ημερολόγιο την ονομάζει με διαφορετικό όνομα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.

Ο καταδικασμένος Αρειανισμός υμνείται,προσκυνείται και δοξάζεται μέσα από το παπικό κατασκεύασμα,την δήθεν εικόνα της Αγίας Τριάδος, και η Α΄Οικουμενική Σύνοδος διά της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος [η οποία,συν τοις άλλοις,καθόρισε τόσο τον Πασχάλιο Κανόνα όσο και τον Εορτολογικό Κανόνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας με βάση την Εαρινή Ισημερία στις 8 Μαρτίου,την Ανοιξιάτικη Πανσέληνο -κατώτατο όριο- στις 21 Μαρτίου, και με όρια του Πάσχα από 22 Μαρτίου έως 25 Απριλίου,έτσι όπως τελούνται σήμερα ,χωρίς την παραμικρή απόκλιση ,υπό της Εκκλησίας του Χριστού ] καταργείται και βλασφημείται από τους αιρετικοσχισματικούς Νεοημερολογίτες ,τους επίσης αιρετικοσχισματικούς Ακακιοφλωρινικούς , και μέσα από τον Νεοημερολογιτισμό και τον Ακακιοφλωρινισμό.

 

Τα γραφόμενα δε στις υποσημειώσεις του Πηδαλίου [βλ.σελ 9]ότι η ισημερία κατά την Α Οικουμενική Σύνοδο ήταν στις 21 Μαρτίου ,ότι αυτή έπεσε και διάφορα άλλα της ανοίας ρητά,είναι μία ακόμη φενάκη των αιρετικοσχισματικών,με σκοπό να δικαιώσουν τις αιρέσεις και τα σχίσματα τους.

Ιερεύς Ψευδόμενος --- Kyprianos Christodoulides

https://youtu.be/FQgpf9gh5vo 

 

Τά ψευδόμενα χείλη ιερέως καί ο ενσκήπτων νέος ιός θανάτου πανδημίας "Χ" 

 

"... Η εκκλησία σέβεται τό αυτεξούσιο καί τήν ελευθερία κάθε ανθρώπου" κλπ. κλπ.