Ειρήνη, η Αγία Μεγαλομάρτυς, ήτο μονογενής θυγάτηρ Λικινίου του βασιλίσκου και Λικινίας. Εγεννήθη εις την πόλιν Μαγεδών και ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306 – 337), ωνομασθείσα πρότερον Πηνελόπη. Επειδή δε ήτο ωραία και υπερέβαλλε κατά το κάλλος όλας τας συγχρόνους της κόρας, ο πατήρ της ο οποίος εφοβείτο δι’ αυτήν την ενέκλεισεν εντός υψηλού πύργου, τον οποίον επί τούτο έκτισε. Συνέκλεισε δε μετ’ αυτής και δεκατρείς ωραίας θεραπαινίδας, εν μέσω των οποίων η Ειρήνη διήγε μετά πλούτου πολλού και έχουσα θρόνον, τράπεζαν και λυχνίαν κατεσκευασμένα εκ χρυσού. Όταν δε ωρίσθη παρά του πατρός της να μένη εν τω πύργω ήτο εξαετής και επαιδαγωγείτο και εδιδάσκετο υπό τινος γέροντος, Απελλιανού ονομαζομένου, τον οποίον ο πατήε της Λικίνιος διώρισεν, ίνα επιτηρή αυτήν. Μίαν ημέραν είδεν η Αγία περιστεράν εισελθούσαν εις τον πύργον και φέρουσαν κλάδον ελαίας εις το στόμα της, τον οποίον απέθεσεν επί της χρυσής τραπέζης.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ «ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ» -- Γράφει ο Νικόλαος Πανταζής, Θεολόγος
Δεινή και ολέθρια κατάσταση η συνήθεια. Ιδίως όταν αυτή η συνήθεια επέρχεται ύπουλα και ενυπάρχει ανεπαίσθητα στα θέματα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και στην πνευματική ζωή, τότε η συνήθεια διενεργεί την ακηδία, εγκαθιδρύει την αμεριμνησία, γεννά την αναισθησία η οποία με την σειρά της αναγεννά την σκλήρυνση καρδίας και επιφέρει τελικώς την πώρωση και την αποστασία. Δεν είναι λοιπόν «μικρόν το κακό» ούτε περιφρονητέα η πνευματική αυτή νόσος.
Συνηθίσαμε κάποιες απλές, μικρές και επαναληπτικές Προσευχές. Ας γνωρίζουμε όμως ότι ακόμη και αυτή η πολύ μικρή, μοναστική επίκληση και νηπτική Ευχή του Ιησού: «Κύριε, Ιησού, Χριστέ, ελέησόν με» είναι πλουσιοτάτη σε θεολογικές έννοιες και έχουν γραφτεί ολόκληρα βιβλία για αυτήν. Κάποιοι πιστοί, θεωρούν τις προσευχές αυτές «στερεότυπες» και «περιοδικές», όπως αυτές της περιόδου του Αγίας Εορτής του Πάσχα. Μία από αυτές είναι και η πολύ γνωστή, τριπλά αποδιδόμενη Προσευχή: «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι…» η οποία επέχει θέση κεντρική και λέγεται αμέσως μετά το Αναστάσιμο Κοντάκιο, τον Οίκο και το Συναξάριο της Αγίας Κυριακής του Πάσχα.
Πρίν την ερμηνεύσουμε στην αγάπη σας, θα πρέπει προκαταρκτικώς να τονίσουμε ότι αυτή η Προσευχή δεν είναι καθόλου απλή, αλλά περίπλοκη και άκρως Ομολογιακή, καθότι περιέχει διδάγματα βαθύτατα θεολογικά, απαγγέλλει δόγματα ουσιαστικά, επιφέρει τον Αγιοπνευματικό μας φωτισμό και παρέχει επιπρόσθετο πλουτισμό Ορθοδόξου Θεολογίας. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να χαρακτηριστεί η Προσευχή αυτή, το «Πιστεύω» της Εορτής της Αναστάσεως, το «Σύμβολον Πίστεως του Πάσχα!» Τέλος, η ερμηνεία αυτή δεν είναι καθόλου εξαντλητική, εφ΄ όλης της ύλης, αλλά σύντομη και περιληπτική.
Η Τουρκία στοχοποιεί ευθέως τη Θράκη μας!
Επιστολή της «”Τουρκικής” Ομοσπονδίας Δ. Θράκης» στις ΗΠΑ: ”Η Ελλάδα παραβιάζει τα δικαιώματά μας”!
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΘΟΥΜΕ! Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Είναι, αναμφίβολα, ο μύχιος πόθος της καρδιάς, αλλά και το μέγιστο σκάνδαλο του νου, η ομολογία της πίστεώς μας «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών». Δεν αφανίζει τη ζωή μας το φτυάρι του νεκροθάφτη. Δεν την οριοθετεί το πένθιμο κυπαρίσσι εκεί, στο νιόσκαφτο μνήμα. Είναι ασύνορη, αιώνια η ζωή μας. Κι όπως όλοι θα πεθάνουμε, επίσης όλοι θα αναστηθούμε! Ποιος το μαρτυρεί, ποιος το βεβαιώνει αυτό; Η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Ας δώσουμε το λόγο στον θεόπνευστο κήρυκα της Αναστάσεως, τον Απόστολο Παύλο, που αναπτύσσει διεξοδικά το θέμα στο 15ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους Επιστολής του. Από εκείνη την αποστολική διδασκαλία μεταφέρω τη σχετική παράγραφο (Α΄ Κορ. 15, 12-20). Κάποιοι από τους χριστιανούς της Κορίνθου δέχονταν μεν την ανάσταση του Ιησού Χριστού, αλλά είχαν αμφιβολίες για την ανάσταση των νεκρών σωμάτων και ζητούσαν λογικές αποδείξεις, για να πεισθούν.
-------------------
Αλοίμονό μας αν δεχτούμε ότι δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών. Σε μια τέτοια περίπτωση όλα ανατρέπονται, η πίστη, η ελπίδα, η προσδοκία, το μήνυμα και το Ευαγγέλιο του Χριστού! Μη γένοιτο, όσοι έχουν εμπειρία και γεύση των πλούσιων ενεργειών του Τριαδικού Θεού ομολογούν και αναφωνούν ζων Κύριος ο Θεός Θεός αληθινός και Θεός ζώντων, αγαθός δημιουργός πλούσιος εν ελέη και οικτιρμοίς παρηγορών και αγαπών εκείνους που τον εμπιστεύονται, δέχονται το μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Υιού και Λόγου Του, τον ακούνε και τον ακολουθούν.
Paradise and Hell according to Orthodox tradition -- By Protopresbyter George Metallinos Dean of the Athens University School of Theology
On the Last Sunday of Lent “we commemorate the Second and Incorruptible Coming of our Lord Jesus Christ”. The expression “we commemorate” of the Book of Saints confirms that our Church, as the Body of Christ, re-enacts in its worship the Second Coming of Christ as an “event” and not just something that is historically expected. The reason is, that through the Divine Eucharist, we are transported to the celestial kingdom, to meta-history. It is in this orthodox perspective, that the subject of paradise and hell is approached.
In the Gospels (Matthew, ch.5), mention is made of “kingdom” and “eternal fire”. In this excerpt, which is cited during the Liturgy of this Sunday, the “kingdom” is the divine destination of mankind. The “fire” is “prepared” for the devil and his angels (demons), not because God desired it, but because they are impenitent. The “kingdom” is “prepared” for those who remain faithful to the will of God. “Kingdom” (the uncreated glory) is Paradise. “Fire” (eternal) is hell (eternal hell, v.46). At the beginning of history, God invites man into paradise, into a communion with His uncreated Grace. At the end of history, man has to face paradise and hell. What this means, we shall see, further down. We do however stress that it is one of the central subjects of our faith – it is Orthodox Christianity’s philosopher’s stone.
Τη Δ΄ (4η) Μαϊου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΠΕΛΑΓΙΑΣ της από Ταρσού.
Πελαγία η αγία Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284-305) βασιλεύσαντος, καταγομένη μεν εκ Ταρσού της Κιλικίας, κατοικούσα δε εις Ρώμην. Επειδή δε ο Ρώμης Επίσκοπος Λίνος, όστις και εχρημάτισε, μετάτον κορυφαίον Πέτρον, πρώτος Επίσκοπος της Ρώμης, εβάπτιζε δια του Αγίου Βαπτίσματος πολλούς ειδωλολάτρας, κάμνων ούτω τούτους Χριστιανούς, η μακαρία Πελαγία είδε κατ’ όναρ την μορφήν του Επισκόπου τούτου, όστις την παρεκάλει να υπάγη να την βαπτίση. Ως δε εξύπνησεν, εννόησε το όραμα και ζητήσασα άδειαν παρά της μητρός αυτής, ίνα δήθεν μεταβή εις την τροφόν της, προσήλθεν εις τον Επίσκοπον και εβαπτίσθη.
Του θεολόγου Δημήτριου Ἰ. Κάτσουρα:
Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ!
-----------------------
Αν και το άρθρο είναι πρό οκτώ ετών, είναι ξεκάθαρο, οτι ο κ. Κάτσουρας κρίνει τα του χώρου του.
Σε καμία των περιπτώσεων δεν έχει μωρανθεί το άλας, ούτε σταμάτησε ο αγώνας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, παρά τα πολλά σχίσματα και τον μιμητισμό των νεοημερολογιτών, σαν κι΄αυτόν που έγινε με την αντικανονική παραίτηση του τότε Αρχιεπισκόπου Ανδρέου, η οποία προκάλεσε το σχίσμα το 2003.
Και μπορεί ο Ακακιοφλωρινισμός να έχει γίνει το δεκανίκι του Νεοημερολογιτισμού, μπορεί οι άλλοι αιρετικοί Παλαιοημερολογίτες, οι οποίοι διαστρεβλώνουν και παραχαράσσουν τους Ιερούς Κανόνες και τις Αποφάνσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου που αφορούν το Εικονογραφικό δόγμα, να έχουν μετατραπεί σε πολέμιους της Εκκλησίας και της Αληθείας, όμως, πάντα θα υπάρχει το πιστό λείμμα, που θα δίνει τον αγώνα για την Ιερά Παρακαταθήκη, επειδή, ΄΄και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής΄΄[Ματθαίου ιστ΄,18].
-------------------
Ὁ κ. ΧΣ ἐφαρμόζει τό γνωστόν τσαρλατανικόν σύνθημα: «Στήν Ἑλλάδα, εἶσαι ὅ,τι δηλώνεις»!!! Ἄν καί εἶναι δεδηλωμένος σχισματο-αιρετικός Ματθαιϊστής, ἐμφανίζει τήν σέκταν εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει ὡς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ!!! Δέν θέλω νά εἰσέλθω εἰς τόν Ματθαιϊστικόν λαβύρινθον, ἀλλά παρατηρῶ ὅτι ὁ κ. Κάτσουρας φαίνεται νά ἔχῃ τοὐλάχιστον τό «γνῶθι σαυτόν»!
--------------------
Συνεχίζετε να κρίνετε εξ ιδίων, κ. Χατζηνικολάου. Σχισματοαιρετικός είστε εσείς και ο χώρος στον οποίον ανήκετε.
Εμείς, χάριτι Θεού, είμαστε μέλη της Εκκλησίας Του.
Δεν είμαστε σχισματοαιρετικοί Ακακιοφλωρινικοί, οι οποίοι χειροτονήθηκαν από οικουμενιστές Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες, αλλά πραγματικοί Ορθόδοξοι, με Αποστολική Διαδοχή από τον άγιο Ματθαίο Καρπαθάκη.
Τὸ ψεῦδος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Τo πρώτιστο καθῆκον κάθε ὀρθόδοξου εἶναι νά ὑπερασπίζεται τήν πίστη του δηµοσίως καί νά εἶναι προετοιµασµένος νά δεχτεῖ ἀπειλές, διωγµούς, χλευασµούς, περιφρόνηση κ.λπ. Ἰδιαίτερα εὐαίσθητος πρέπει νά εἶναι ἀπέναντι στόν οἰκουµενισµό, ὁ ὁποῖος ἀνατρέπει τήν µόνη καί ἀκριβῆ πίστη στόν ἀληθινό Θεό. Ὁ λόγιος ἁγιορείτης µοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης χρησιµοποιοῦσε πολλές παροµοιώσεις, γιά νά ἀποκαλύψει τόν ὀλέθριο γιά τήν Ὀρθοδοξία οἰκουµενισµό. Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουµενισµοῦ ἐνθαρρύνεται καί διατηρεῖται ἀπό τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο, µέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά ἀποτελέσει τήν σωσίβιο λέµβο στήν κρίσιµη καί πολλαπλῶς ἐπικίνδυνη ἐποχή µας. Προφανῶς πρόκειται γιά πλάνη, τήν ὁποία δέν µποροῦν νά ἐγκαταλείψουν πολλοί κληρικοί καί θεολόγοι. Ὁ οἰκουµενισµός εἶναι κοκτέϊλ διαφόρων παράξενων θρησκευτικῶν δοξασιῶν καί ἐκκεντρικῶν φιλοσοφιῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτος συγκρητισµός. Ὅλα χωρᾶνε µέσα. Ἡ ἀλήθεια καί τά ψέµατα. Ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ αἵρεση.
-----------------------------
και μία άποψη για τον χρόνο που η ελληνική εκκλησία εντάχθηκε στον οικουμενισμό :
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2017/08/1920-2016.html
Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος : τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά
«Πρέπει κατὰ τὸν ἀγώνα νὰ ἐπικαλοῦνται οἱ ἀγωνιστὲς καὶ τὴν θεία βοήθεια, λέγοντες, πάλιν, μαζὶ μὲ τούς Παῖδες πρὸς τὸν Θεὸ: «Κύριε, βαδίζουμε ὀπίσω Σου τώρα μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά, καὶ Σὲ φοβούμεθα καὶ ζητοῦμε τὸ πρόσωπό Σου· μὴ μᾶς ἐντροπιάσης, ἀλλὰ δέξου μας μὲ ἐπιείκεια καὶ σῶσε μας, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς εὐσπλαγχνίας σου καὶ τῶν θαυμάτων σου· δόξασε τὸ ὄνομά Σου, Κύριε, καὶ ἂς ἐντραποῦν ὅσοι κακομεταχειρίζονται τοὺς δούλους Σου· εἴθε νὰ καταισχυνθοῦν μαζὶ μὲ κάθε δυναστεία τους καί νὰ συντριβῆ ἡ δύναμή τους. Ἂς μάθουν ὅτι σὺ εἶσαι Κύριος, ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεὸς καὶ δοξασμένος σ᾽ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη». Καὶ ἐὰν ὁ τύραννος γίνη ἔξω φρενῶν καὶ πυρακτώση ἑπτὰ φορὲς ἰσχυρότερα τὸ καμίνι τῶν ἡδονῶν, ἂς ἔχουν θάρρος ὅσοι ἐστήριξαν τὶς ἐλπίδες τους στὸν Κύριο. Διότι τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά, καὶ ὁ τύραννος, τὸν ὁποῖον παλαιότερα εἶχαν φοβηθῆ, αὐτὸς ἀπ᾽ ἐδῶ καὶ ἐμπρὸς καὶ ἀπὸ τὴν σκιὰ τους θὰ τρομάζη, ἐξ αἰτίας τῆς βοήθειας ποὺ τοὺς ἐδόθη ἀπὸ ὑψηλά».
Αφήνομεν κραυγήν πόνου δια το κατάντημά μας
Μόνον τυφλοί τον νουν δεν δύνανται να ίδουν την απερίγραπτον ζημίαν που προσγίνεται εις την αδαμαντίνην Ορθοδοξίαν μας, επί μειώσει του γοήτρου της, επί συγχύσει των συνειδήσεων, επί στραβλώσει της αληθείας, από τας φιλενωτικάς ενεργείας από Ορθοδόξου πλευράς. Εις ποίου αγίου Πατρός της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον νουν ηδύνατο να χωρέση η ιδέα της ενώσεως ή ενότητος, των Λατίνων εμμενόντων εις τας χωριζούσας από τον Θεόν αιρέσεις των; Ακόμη και οι ίδιοι οι Λατίνοι δεν δύνανται να πιστεύουν, ότι οι τοσάκις απωθηθέντες υπό των Ορθοδόξων, ότε τους εκάλουν πονήρως προς υποταγήν, τώρα, αντιστρεφομένων των όρων, ικετεύονται δια προσέγγισιν, ενότητα, ένωσιν, αγάπην! Και πότε όλα αυτά; Όταν οι πολυτρόπως καταστάντες αιρετικοί Κατόλικοι, είναι τόσον ευαίσθητοι εις τας «αληθείας» της «Εκκλησίας» των και δηλούν, ότι δεν πρόκειται εις το ελάχιστον να αποστούν εκ των γραμμών των! Αφήνομεν κραυγήν πόνου δια το κατάντημά μας. Εις τόσην καθίζησιν ορθοδόξου φρονήματος εφθάσαμεν, εις τόσην αφιλοτιμίαν, ώστε σπανίως να ακούεται μία φωνή διαμαρτυρίας, μία φωνή, ένα σφύριγμα ορθοδόξου ποιμένος, εν όψει επιδρομής των κατολίκων; Γνωρίζουν οι ημέτεροι, ότι οι Λατίνοι πανηγυρίζουν τον εκλατινισμόν μας;
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ -- Αθωνικά άνθη
Χαράς τα πάντα πεπλήρωται, της Αναστάσεως την πείραν ειληφότα…
Εις τον νουν και την καρδίαν του ιερού Υμνογράφου, «τα πάντα», ως γεγονός υπερφυσικόν, ως μέθεξις εις την Ανάστασιν του Χριστού, ως μεταμόρφωσις της αοράτου και ορατής κτίσεως, περιλαμβάνουν τους Αγγέλους, τους ανθρώπους, τον φυτικόν και τον ζωϊκόν έλογον κόσμον. «Χαράς τα πάντα πεπλήρωται», ως μεθέξαντα εις την Ανάστασιν του Χριστού. Χαρά εις τους Αγγέλους, χαρά εις τους ανθρώπους, χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην, χαρά εις τους αστέρας, χαρά εις τα άνθη, χαρά εις τον κτιστόν φως, χαρά εις τα δάση, χαρά εις τας θαλάσσας, χαρά εις «τα θηρία και πάντα τα κτήνη, ερπετά και πετεινά πτερωτά», χαρά εις όλην την κτίσιν, εις όλας τας αβύσσους, διότι «και αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. η΄, 21).
Η εργαλειοποίηση του μουσικού διαγωνισμού της Γιουροβίζιον για την προώθηση της νεοταξίτικης ατζέντας --- Γράφουν οι: Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης / Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης
Όποιος ψεκασμένος, διάβαζε ανάποδα: ψαγμένος, αναλυτής των όσων συμβαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο παρακολουθήσει το επίσημο βίντεο-κλιπ του ελληνικού τραγουδιού “Die Together” με το οποίο η Ελλάδα θα συμμετάσχει στον φετινό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον (και πάλι με αγγλικούς στίχους), θα μπει στον μεγάλο πειρασμό να σκεφθεί τα εξής:
Πέρα από τις λέξεις-κλειδιά που υπάρχουν στους στίχους (control, hell, fear), οι οποίες συνδέονται με την κτηνωδία της υγειονομικής δικτατορίας που βιώνουμε για τρίτη χρονιά, το θανατολαγνικό μήνυμα (if we die together now, take my heart and rip it out), περιέχει την επικίνδυνη φράση: bring it to the other side!
Τη Γ΄ (3η) Μαϊου, μνήμη των Αγίων ενδόξων Μαρτύρων ΤΙΜΟΘΕΟΥ και ΜΑΥΡΑΣ.
Τιμόθεος και Μαύρα το αγιώτατον ζεύγος, η ξυνωρίς των Μαρτύρων η ένθεος, κατήγοντο εκ της Θηβαϊδος της Αιγύπτου, ήθλησαν δε επί της βασιλείας Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284 – 305) και Αρριανού ηγεμονεύοντος της εν Αιγύπτω Θηβαϊδος. Τούτων των πανενδόξων Αγίων Μαρτύρων το υπέρ του αληθινού Θεού και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού πανευφρόσυνον Μαρτύριον παραθέτομεν σήμερον εις την αγάπην σας. Μεγάλην πράγματι πρόνοιαν και ανεκδιήγητον κηδεμονίαν, αγαπητοί μου ακροαταί, έδειξεν ο μεγαλόδωρος Κύριος προς ημάς τους ανθρώπους, οίτινες ευρισκόμεθα υπό τον ήλιον ως και καθ’ ημέραν δεικνύει, καθώς ημπορούμεν να εννοήσωμεν και εξ αυτής της συνθέσεως των ουρανίων σωμάτων, εκ της απαθούς ουσίας και από της ακαταπαύστου κυκλικής κινήσεως. Όλα δε ταύτα μετέχουν τρόπον τινά της αιωνιότητος Αυτού, μεταδίδοντα μεταξύ των την αρμονίαν δια να μη έλθωσι λόγω του χρόνου εις τελείαν φθοράν.
Λαβρόφ και Εβραίοι -- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Ισραήλ: Απαιτεί συγγνώμη από τη Ρωσία για τις δηλώσεις Λαβρόφ σχετικά με την εβραϊκή καταγωγή του Χίτλερ
Ώστε έτσι λοιπόν ; Οι Εβραίοι δέν μισούνται μεταξύ τους ; Άς κάνουν τότε τόν κόπο, νά διαβάσουν τήν Π. Διαθήκη, γιά νά δούν τί έγινε μεταξύ των, όταν διχάστηκε τό βασίλειο τού Ισραήλ σε βόρειο καί νότιο, από τούς διαδόχους δύο γιούς τού Σολομώντα : Τόν Ροβοάμ καί τόν Ιεροβοάμ. Τό μίσος μεταξύ τών δέκα βορείων φυλών καί τών υπολοίπων δύο (Βενιαμίν καί Ιούδα) συνεχίζεται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα. Διακρίνεται στήν "φυλή" τών γνήσιων Ιουδαίων καί τήν "φυλή" τών αφομοιωμένων εκ τής φυλής Εφραίμ : Ισραηλίτες, Εβραίοι, Σαμαρίτες. Δηλαδή, όσοι προήλθαν από επιμειξίες (μικτοί γάμοι). Σέ γενικές γραμμές τά ίδια λένε καί οι Προφήτες, τά βιβλία τών Μακκαβαίων, αλλά καί σήμερα - πρίν από μερικά χρόνια - τά ίδια είπε καί νο ηθοποιός Μέλ Γκίμπσον. Είπε ότι οι πόλεμοι, είναι πόλεμοι μεταξύ αντιμαχομένων ιουδαϊκών φυλών.
Γρηγορείτε, στήκετε εν τη πίστει, Ανδρίζεσθαι και Κραταιούσθε! -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Ο αντεστραμμένος «Οργουελιανός» κόσμος όπου η αλήθεια διώκεται δια Νόμου απηνώς και θεσπίζεται το ψέμα ως επιβεβλημένος και καθολικός τρόπος του νοείν, συνιστά μείζονα έκφανση της καταιγιστικής και πολύπτυχης φαιάς προπαγάνδας η οποία καταλαμβάνει άπαντα τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, προς σκοπό ασφυκτικού ελέγχου της πληροφορήσεως, ούτως ώστε να ελέγχεται κυκλωτερώς και να διυλίζεται οιαδήποτε πληροφορία και είδηση.
Σήμερον λοιπόν, παγιώθηκε δια της εγκαθιδρυθείσας υγειονομικής δικτατορίας και εκ των ων ούκ άνευ, νομιμοποιήθηκε η διασπορά ψευδών ειδήσεως κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση από τα εξωνημένα και έμμισθα φερέφωνα της κυβερνήσεως, ήτοι τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, τα οποία ασκούν εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας δια να καταπείσουν περί της ψευδολογίας τους, την υδαρή μάζα, προβάλλοντας συστηματικά κατασκευασμένα επιχειρήματα.
Που βαδίζουμε αλήθεια, οι σημερινοί Ορθόδοξοι;
Ο χριστιανός ο οποίος θέλει να είναι ευθύς απέναντι του Θεού, οφείλει να διερωτηθή: Μήπως υπηρετώ το κακώς εννοούμενο προσωπικόν μου συμφέρον και όχι αυτό που ορίζει η Εκκλησία μου; Μήπως υπηρετώ άθελά μου τις σκοτεινές δυνάμεις και όχι την αλήθεια; Απάντηση εις το ερώτημα αυτό θα μπορέση να πάρη, αν αφήση ελεύθερη τη συνείδησίν του να ομιλήση ανεπηρέαστη από το πάθος και την πλάνη, με βάσιν την αλήθειαν και τον Νόμον του Θεού. Νοείται άραγε ένας χριστιανός να ενεργή εις την ζωήν του με κριτήρια αντίθετα προς το Νόμον και τας εντολάς του Θεού, αντίθετα προς τας Παραδόσεις και τους Ιερούς Κανόνας που εστήριξαν δια μέσου των αιώνων την Πίστιν μας; Κενοί περιεχομένου λοιπόν είναι εις την εποχήν μας οι Ιεροί Κανόνες και Παραδόσεις της Εκκλησίας μας; Που βαδίζουμε αλήθεια, οι σημερινοί Ορθόδοξοι; Μήπως στήνεται ήδη ο τάπης δια την υποδοχήν του Αντιχρίστου; Μήπως επαληθεύονται εις τας ημέρας μας τα λόγια του Προφήτου: «Τετύφλωκεν αυτών τους οφθαλμούς και πεπώρωκεν αυτών την καρδίαν, ίνα μη ίδωσι τοις οφθαλμοίς και νοήσωσι τη καρδία και επιστραφώσι και ιάσομαι αυτούς»; Θα αγνοήσουμε λοιπόν, αδελφοί αυτά που γίνονται από τους Οικουμενιστές, γεγονότα καταλυτικά της Πίστεώς μας, και δια της σιωπής και αδιαφορίας θα επιβραβεύσουμε την προδοσία της Πίστεώς μας;
Λόγος Εγκωμιαστικός εις τον Μέγαν Ιεράρχην Αθανάσιον.
Αρχίζει επάνω εις το στερέωμα η πνοή του ανέμου να συναθροίζη τα πυκνά και σκοτεινά νέφη, όχι μόνον δια να καλύψη με την φοβεράν ταύτην θύελλαν τας φεγγοβόλους αστραπάς του ηλίου, αλλά (μη υποφέρουσα από τον φθόνον να βλέπη εκείνην την ηλιοστάλακτον λάμψιν) μηχανάται με μαύρα και σκοτεινά παραπετάσματα και να αρπάση, αν ήτο δυνατόν, όλην την ακτινοβολούσαν και λάμπουσαν μορφήν του προσώπου του. Αρχίζει λοιπόν εδώ κάτω εις την επιφάνειαν του νοητού ουρανού το πονηρόν πνεύμα του διαβόλου να πλέκη εν πυκνόν και σκοτεινόν νέφος, ζοφωδέστερον τούτο του Άδου, όχι μόνον δια να καλύψη με την συσκότισιν ταύτην τας φεγγοβόλους ακτίνας του ανατέλλοντος ηλίου, του Αθανασίου, αλλά μη υποφέρων από τον φθόνον του να βλέπη την λάμψιν της Ορθοδοξίας ακτινοβολούσαν εκ των λόγων της διδασκαλίας του, προσπαθεί με τα μαύρα και σκοτεινά παραπετάσματα των αιρέσεων να του αρπάση, αν ήτο δυνατόν, όλην την φεγγοβόλον και απαυγάζουσαν πνοήν της ζωής του.
ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 11:ΟΟ πμ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ, ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΓΟΝΕΙΣ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ...
Σας μιλούν οι ελεύθεροι αγωνιζομένοι Υγειονομικοι που από 14-2-22 βρίσκονται έξω από το υπουργείο, υγειονομικοί από Αλεξανδρούπολη εως Κρήτη, σε μια ύστατη προσπάθεια αφύπνισης της κοινωνίας και κιητοποίησης ενάντια στο καθεστώς της υγειονομικής χούντας. Είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν....Με βάρδιες.Θέλουμε συμπαράσταση! Από το βήμα του υπουργείου καθημερινά καταγγέλουμε το καθεστώς.
Όσο μια χούφτα ανθρώπων αντιστέκεται, δείχνει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Ότι υπάρχει εναλλακτική στο αδιέξοδο που μας σπρώξανε. ΣΠΑΣΤΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ!ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Τη αυτή ημέρα, Δευτέρα μετά την Κυριακήν του Αντίπασχα, εορτάζομεν την ανεύρεσιν της Αγίας και θαυματουργού Εικόνος της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ, της επονομαζομένης ΧΡΥΣΑΦΙΤΙΣΣΗΣ εν Μονεμβασία.
Αυτή η αγία Εικών της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, πότε και πως ευρέθη και τι θαύματα επετέλει δεν γνωρίζομεν εξ εγγράφων στοιχείων, επειδή τα περί αυτής βιβλία απωλέσθησαν κατά την άλωσιν και καταστροφήν της Μονεμβασίας. Κατά παράδοσιν όμως γνωρίζομεν, ότι αύτη η αγία Εικών ήτο εις τι χωρίον ονομαζόμενον Χρύσαφα της Λακεδαίμονος της Πελοποννήσου. Εκείθεν θεία της Θεομήτορος βουλήσει και τρόπω ανεξιχνιάστω ευρέθη αύτη, ω των θαυμασίων σου, Δέσποινα αγνή! εν Μονεμβασία, άνωθεν του βλιχερού ύδατος, ένθα νυν το Μοναστήριον της Χρυσαφιτίσσης λεγόμενον. Την αγίαν ταύτην Εικόνα εύρε το πρώτον εκεί γραία τις γυνή, ήτις ομολογήσασα τούτο εις άλλην γυναίκα και αυτή εις άλλην, εκοινολογήθη ούτος ο λόγος και έως τον τότε Μητροπολίτην.