Εἶναι μιά ἱστορία σκληρή ὅσο και ἀποκαλυπτική: Ὁ Κύριος μήνυσε μέ τόν προφήτη του Σαμουήλ στον βασιλιά Σαούλ νά πάει νά πατάξει τούς ἐχθρούς Ἀμαληκῖτες καί νά ἐξολοθρεύσει τούς πάντες καί τά πάντα τῆς χώρας τους. Τίποτε να μή κρατήσει καί κανέναν νά μή λυπηθεῖ, ἀπό ἄνδρα μέχρι γυναῖκα και ἀπό νήπιο μέχρι βρέφος καί ἀπό μοσχάρι μέχρι πρόβατο καί ἀπό καμήλα μέχρι ὄνο (Α΄ Βασ. 15,3). Ὁ Σαούλ ὅμως θέλησε νά φανεῖ σπλαγχνικώτερος ἀπό τόν Γιαχβέ καί καλύτερος ἀπό ὅ,τι ἐκεῖνος ἤθελε. Ἔτσι, εἰδοποίησε τούς συμμάχους του Κιναίους, πού ζοῦσαν ἀνάμεσα στούς Ἀμαληκῖτες, και τούς ἀπομάκρυνε ἀπό τήν σφαγή· συνέλαβε τόν βασιλιά Ἀγάγ ζωντανό, γιά νά στολίσει τόν θρίαμβό του, καί φύλαξε τά ἐκλεκτότερα ἀγαθά τῆς χώρας, ζῶα καί καρπούς, γιά νά τά προσφέρει θυσία στόν Θεό. Ἀλλά τότε σάν κεραυνός ἔπεσε πάνω του τό ρῆμα Κυρίου καί τον κατέκαψε καί τόν ξεγύμνωσε και τόν πέταξε ἔξω ἀπό τό σχέδιο και τήν ὑπόθεσή του. «Καί εἶπε Σαμουήλ· εἰ θελητόν τῷ Κυρίῳ ὁλοκαυτώματα καί θυσίας ὡς το ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου; Ἰδού ἀκοή ὑπέρ θυσίαν ἀγαθήν καί ἡ ἐπακρόασις ὑπέρ στέαρ κριῶν» (Α΄ Βασ. 15,22). Νομίζεις ὅτι ὁ Κύριος προτιμᾶ ὁλοκαυτώματα καί θυσίες ἀπό τό νά ὑπακούσεις στήν φωνή του; Ὄχι, ἡ ὑπακοή εἶναι ἀνώτερη ἀπό κάθε ἐκλεκτή θυσία καί ἡ ὑποταγή ἀπό τό λίπος τῶν κριαριῶν.
Η μάστιξ της προπαγάνδας --- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Είναι πρόδηλο ότι, υφίσταται ένα βαθύ διάκενο μεταξύ της εκάστοτε κυρίαρχης εξουσίας με τον καθημαγμένο και χειμαζόμενο λαό, το οποίο αναπληρώνεται με τις εξωνημένες θεραπαινίδες των μέσων μαζικής εξαπατήσεως οι οποίες συνιστούν ανυπερθέτως τον ακρογωνιαίο λίθο της πλύσης εγκεφάλου των μαζών.
Η κοινωνία αλλοτριώνεται δια μέσου του παραμορφωτικού φακού των μέσων μαζικής εξαπατήσεως αλλά και των αργυρώνητων φερεφώνων των, τα οποία τελούν σε διατεταγμένη υπηρεσία να παραπληροφορήσουν την κοινή γνώμη και ουδόλως να διαφωτίσουν την κοινή γνώμη περί της αληθείας ή της πραγματικότητας.
Απολυτίκιο Aγ. Θεοδώρου του Τήρωνος - 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Μεγάλα τα της πίστεως κατορθώματα, εν τη πηγή της φλογός, ως επί ύδατος αναπαύσεως, ο άγιος Μάρτυς Θεόδωρος ηγάλλετο, πυρί γαρ ολοκαυτωθείς, ως άρτος ηδύς, τη Τριάδι προσήνεκται. Ταις αυτού ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.
Τη ΙΖ΄ (17ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Τήρωνος.
Θεόδωρος ο ένδοξος Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων της Ρώμης Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284-305), Μαξιμιανού Γαλερίου του εν τη ανατολή βασιλεύσαντος (τε΄ - τια΄ 305-311) και Μαξιμίνου του ανεψιού και διαδόχου του Γαλερίου, κατήγετο δε εκ της Αμασείας πόλεως της Καππαδοκίας, από το χωρίον Χουμιαλά. Κατ’ εκείνον τον καιρόν έστειλαν οι βασιλείς διαταγάς, ότι όποιος εκ των Χριστιανών αρνηθή το Χριστόν και πιστεύση εις τα είδωλα θα έχη μεγάλας τιμάς από τους βασιλείς· όστις δε αρνήται να θυσιάση εις τα είδωλα και μένει εις την πίστιν του, να θανατώνεται με τιμωρίας και βασάνους. Χριστιανοί δε τινες μετέβαινον φανερά και ωμολόγουν τον Χριστόν ως Θεόν αληθινόν, διο και απέθνησκον με πολλάς τιμωρίας. Άλλοι πάλιν ηρνούντο φεύ εκ του φόβου των βασάνων τον Χριστόν και εθυσίαζον εις τα είδωλα.
Ἀπὸ κείμενο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου γραμμένο τὸ 1969.
«Πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ ἀποφασιστικὴ ρήξη μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του. Ὁ δρόμος μας δὲν εἶναι ὁ δικός τους. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ νὰ τὸ δείξουμε μὲ τὶς πράξεις μας. Μία ἐποχὴ πραγματικῆς ὁμολογίας ἔρχεται γιὰ μᾶς, μία ἐποχή, ποὺ ἴσως παραμείνουμε μόνοι καὶ διωκόμενοι. Στὸ βαθμὸ ποὺ ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Τοπικὲς Ἐκκλησίες ἔχουν πλέον εἰσέλθει στὶς τάξεις τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν» καὶ ἔχουν ὡς ἐκ τούτου προδώσει τὴν Ὀρθοδοξία καὶ προσκυνήσει τὸν Σατανά, ἔχει ἔρθει ἡ ὥρα τῆς πλήρους ἀπομονώσεώς μας. Δὲν μποροῦμε καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ ἀποστάτες τῆς ἀληθινῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι, ἐάν ἀπαιτηθεῖ, νὰ ἀναχωρήσουμε στὶς «κατακόμβες». Ἡ θέση μας ὡς μαχητὲς καὶ ὁμολογητὲς τῆς καθαρῆς καὶ ἀμόλυντης ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ, μᾶς θέτει κάτω ὰπὸ μεγάλη ὑποχρέωση, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ στὸ παρελθόν. Πρέπει νὰ θυμόμαστε πάντα, ὅτι ἕνας ἀληθινὸς ποιμένας τῆς ἀληθινῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ δὲν μπορεῖ ποτὲ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχει ὁποιαδήποτε ἄλλα συμφέροντα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν καθαρὸ ζῆλο γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν τοῦ ποιμνίου του – σὲ αὐτὸ καὶ μόνο πρέπει ὅλες οἱ σκέψεις του, ὅλα τὰ συναισθήματά του καὶ κάθε δραστηριότητα του νὰ κατευθύνεται πάντα».
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΟΝΑΖΟΝΤΑ -- Του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΜΑΡΚΟΥ του Ασκητού.
Τω περιποθήτω τέκνω Νικολάω,
Επειδή έκπαλαι μεγάλας φροντίδας κατέβαλες, ίνα σώσης τον εαυτόν σου, ως και μεγίστην μέριμναν δια την κατά Θεόν ζωήν, συζητών δε με ημάς διηγείσο δια ποίων κόπων, θερμών αγώνων και αυστηρού τρόπου ζωής προσεπάθεις να πλησιάσης προς τον Κύριον, εφαρμόζων εις τους αγώνας σου εγκράτειαν και πάσαν κακοπάθειαν, εντατικήν αγρυπνίαν και σύντονον προσευχήν· εξιστόρεις δε οποίοι πόλεμοι και εξάψεις σαρκικών παθών αναταράσσουν την ανθρωπίνην φύσιν και κατά της ψυχής εξεγείρονται υποκινούμενα υπό του νόμου της αμαρτίας του αντιστρατευομένου τον νόμον του νοός ημών (βλ. Ρωμ. ζ: 23)· συνεκινείσο δε και ωδύρεσο, διότι περισσότερον παρηνωχλείσο από τον πόλεμον της οργής και των σαρκικών ελαττωμάτων και επεζήτεις να ακούσης λόγον συμβουλευτικόν και δια τίνος τρόπου θα ηδύνασο να καταστής ανώτερος των ολεθρίων τούτων κακών, δια τούτο και κατ’ εκείνον τον καιρόν, όσον ήτο δυνατόν, προσωπικώς σε συνεβουλεύσαμεν, παραδώσαντες εις σε ως υποθήκην ψυχωφελείς σκέψεις και γνώμας υποδείξαντες και δια ποίων ασκητικών αγώνων μετά συνέσεως και πεφωτισμένης γνώσεως της λογικής, κατά το Ευαγγέλιον πολιτευομένη η ψυχή, υποβοηθουμένη και υπό της Χάριτος της Πίστεως, δύναται να υπερασπίση εαυτήν κατά των εκ της κακίας αναφυομένων κακών, ιδιαιτέρως δε των κακιών, τας οποίας προανεφέραμεν.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ --- Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Ὑπάρχει ὁ παναιρετικός οἰκουμενισμός;
Ναί, ἀπαντᾶ
ἡ συμπροσευχή στό Παρίσι
τοῦ Σεβ.
Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίωνος.
Ἑκατό καί πλέον χρόνια ἔχουν περάσει ἀπό τήν ἐμφάνιση μιᾶς τραγικῆς κακοδοξίας καί αἱρέσεως, πού ἐπιδιώκει τήν διάλυση τῆς ἀποστολικοπαραδότου Ἀληθείας, τήν ὁποία διεκράτησαν αἱ Ἅγιαι 9 Οἰκουμενικαί Σύνοδοι τῆς Μιᾶς Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, διά τῆς συμμείξεως τῆς Ἀληθείας-Χριστός καί τοῦ ψεύδους τῶν πολυειδῶν αἱρέσεων. Γι’ αὐτό καί ἀπεκλήθη Παναίρεσις ἀπό θεοφόρους καί ὁσίους, ὡς ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς καί κατεδείχθη ὡς τό ὄχημα καί τό ὄργανο τοῦ βυθίου δράκοντος στίς ἀποκαλυπτικές μας ἡμέρες.
----------------------------
Ο πειραιώς Σεραφείμ.
Δίκιο σαυτά που λέει.
Αλλά λέοντας της ορθοδοξίας προς ίδιον όφελος κατεμέ. Τυχαίο που στηρίζει εμβολιόφιλους βλέπε Μαρινάκη κ Μεγκα; καθόλου
+ Ο Φωτικής Κάλλιστος, έξαρχος εν Νορβηγία(ΓΟΧ)
Reading from the Synaxarion:
Pamphilus the Martyr & his Companions
This Martyr contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of Palestine, and was put to death by command of Firmilian, the Governor of Palestine. His fellow contestants' names are Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian, Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius's Ecclesiastical History, called The Martyrs of Palestine.
Ἡ κοινωνία καθεύδει -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Φοβερά πράγματα συμβαίνουν σήμερα στήν «Ἑλλάδα»! (Τά εἰσαγωγικά ὑπονοοῦν ὅτι ἡ σημερινή Ἑλλάς οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μέ τήν ἱστορικήν Ἑλλάδα τῶν Ἁγίων καί τῶν ἡρώων.) Οἱ ΠΡΟΔΟΤΑΙ «πολιτικοί» καί ρασοφόροι, ὅλοι τους γελοῖα ὄργανα τοῦ Σατανᾶ, τούς ὁποίους δυστυχῶς ἀνέχονται καί στηρίζουν οἱ πολλοί, λόγῳ βαριᾶς πλάνης, ἔχουν ἐπιβάλει μίαν τυραννίαν καί ἐξοντώνουν σιγά-σιγά τούς πολίτας, μέ πρόσχημα τόν κοροναϊόν! Ἡ τυραννία ἔχει ἐπιβληθῆ ὄχι χάριν τῆς δημοσίας ὑγείας, ὅπως ψευδῶς διατείνονται οἱ ὡς ἄνω ΠΡΟΔΟΤΑΙ, ἀλλά χάριν τῆς «Μεγάλης Ἐπανεκκινήσεως» τῶν παγκοσμιοποιητῶν, ἡ ὁποία ἐγκαθιδρύεται σταδιακῶς μέ τήν κατάργησιν τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν καί τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν τῶν λαῶν. Οἱ παγκοσμιοποιηταί χρησιμοποιοῦν τά θλιβερά ὑποκείμενα τοῦ τύπου Μητσοτάκη, Τσίπρα, Βαρθολομαίου, Ἱερωνύμου κ.ἄ. διά τήν ὑλοποίησιν τῶν ΒΡΩΜΕΡΩΝ σχεδίων των, ἡ δέ κοινωνία καθεύδει, μέ τήν νεολαίαν νά διαδηλώνῃ κάθε 17ην Νοεμβρίου «ποτέ πιά χούντα», ἐνῷ ἀπό τόν Μαϊον τοῦ 2010 εἴμεθα ὑπό Χούνταν καί κατοχήν, εἰς τήν ὁποίαν μᾶς παρέδωσαν ΠΡΟΔΟΤΙΚΩΣ οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ «πολιτικοί» καί οἱ παρατρεχάμενοι ψευδεπίσκοποι.
Ετοιμάζουν ισλαμικό κόμμα στην Ελλάδα για να κατέβει στις εκλογές
Για κινητικότητα που φαίνεται να υπάρχει προκειμένου να δημιουργηθεί κοινός πολιτικός φορέας από “τουρκόφρονες” της Θράκης και “φιλοσκοπιανούς” που κατοικούν στη Μακεδονία με σκοπό ανεξάρτητη κάθοδο στις εκλογές και διεκδίκηση εισόδου στο Ελληνικό κοινοβούλιο, μίλησε στην εκπομπή του Focus FM “Focus Σαββατοκύριακο” και στον Κώστα Τουτσίδη ο δημοσιογράφος της εφημερίδας “Μαχητής” της Ξάνθης, Στάθης Παπαδόπουλος.
Ο Θρακιώτης δημοσιογράφος αναφέρθηκε μάλιστα σε συνάντηση που έγινε στην περιοχή του Εχίνου για το σκοπό αυτό.
Παράλληλα, με αφορμή και τις εξελίξεις στην Ουκρανία σχολίασε την παρουσία των Αμερικανικών στρατευμάτων στη Θράκη ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον κίνδυνο που υπάρχει κατα μήκος των συνόρων με την Tουρκία σε Θράκη και Αιγαίο με τη δημιουργία υπερδομών φιλοξενίας παράνομων μεταναστών.
Ακούστε όλη τη συνέντευξη με τον Στάθη Παπαδόπουλο στο ηχητικό που ακολουθεί:
focusfm.gr -- "Ο.Τ."
H Αποτείχιση του Αγίου Ιουστίνου Πόποβτς
Ecumenism
In 1971, the then Patriarch of Serbia, German, as one of the Presidents of the "World Council of Churches (WCC)," co-signed the following "Message" of this ecumenical organization in Geneva:
«And the powerful Breath of renewal will blow into
the mighty arena of the Church, as well as into each of her communities; for
these are not simple administrative units, but they all constitute a part of
the one great Christian Church».
This is a clear formulation of the ecclesiological heresy known as the Branch Theory: that the one and great Christian Church is comprised of its constituent Christian communities.
The Church of Serbia entered the WCC in 1965 ;
thereafter, as Patriarch German began to participate actively in the ecumenical
movement—in fact, immediately after his aforementioned declaration—, the
ever-memorable dogmatist, Archimandrite Justin (Popovich), ceased to consider
him an Orthodox Hierarch and ceased his canonical
commemoration, as well as all ecclesiastical
relations with him.
It
is hence noteworthy that the Patriarch did not attend the funeral of Father
Justin (†March 25, 1979)
ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ
Αν, η κάθε
εποχή έχει το δικό της πλούτο, είναι αναμφισβήτητο ότι μετά τον 5ο αι., ο κατ΄
εξοχήν «θεομητορικός» αιώνας είναι ο 14ος, κατά τον οποίον ηχούν οι
δογματικές φωνές Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχ/που Θεσ/νίκης, Νικολάου Καβάσιλα και
Θεοφάνους του
Νικαέως. Οι τρεις αυτοί πατέρες θεμελιώνουν θεολογικά τρία συγχρόνως σημεία: α)
Την απόλυτα προσωπική αγιότητα της Θεοτόκου και την εσχατολογική τοποθέτησή Της
μετά την Αγία Τριάδα, β) τη θεμελιώδη Χριστολογική σημασία Της, και γ) την
εντελώς κεντρική θέση Της στην Οικονομία της σωτηρίας, δηλ. τον ενεργητικό ρόλο
Tης στο
μυστήριο της Σαρκώσεως και την εις τους αιώνες παραμονή Της στο κέντρο του
μυστηρίου της Εκκλησίας.
Τη ΙΣΤ΄ (16ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΦΛΑΒΙΑΝΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Φλαβιανός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ηξιώθη μαρτυρικού τέλους καθ’ ον χρόνον ηγωνίζετο υπέρ των αληθειών της Αγίας Ορθοδόξου πίστεως και κατά των Μονοφυσιτών, είναι δε λίαν ανεπαρκείς αι παρεχόμεναι ενταύθα πληροφορίαι υπό του Συναξαρίου, διο προσθέτομεν και τα εξής: Ο μακάριος Φλαβιανός ανήλθεν εις τον Πατριαρχικόν θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως εν έτει 446 βασιλεύοντος Θεοδοσίου του Β΄ διαδεχθείς τον ιερόν Πρόκλον, μαθητήν χρηματίσαντα του θείου Χρυσοστόμου. Κατά την εποχήν εκείνην ετάραττε την Εκκλησίαν του Χριστού η αίρεσις του Μονοφυσιτισμού, την οποίαν εκήρυττεν ο ιδρυτής της αιρέσεως ταύτης Αρχιμανδρίτης Ευτυχής.
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά: Ομιλία προτρεπτική προς νηστεία (όπου γίνεται σύντομος λόγος και περί της γενέσεως του κόσμου)
1. Πολυμήχανος καν πολυτροπώτατος για την κακία, μάλλον δε παμμήχανος είναι ο νοητός όφις, ο πρωταίτιος του κακού. Έχει τα μέσα να εμποδίσει την αγαθή πρόθεσή μας και πράξη, μόλις αρχίζει. Κι αν δεν μπορέσει να την εμποδίσει στην αρχή, γνωρίζει άλλες μηχανές, με τις οποίες την αχρηστεύει όταν ευρίσκεται σ' ενέργεια· κι αν δεν μπορέσει να την αχρηστεύσει, όταν τελείται κάπου στη μέση, πάλι γνωρίζει άλλα σοφίσματα και άλλους τρόπους για να την αφανίσει όταν τελειωθεί και να την καταστήσει ανωφελή, μάλλον δε και επιζήμια για όσους δεν προσέχουν πολύ.
Και πρώτα μεν υποδεικνύει το επίπονο και δυσκατόρθωτο της αρετής, ώστε με αυτό να μας εμβάλει ραθυμία και ανελπισία, με την σκέψη ότι επιχειρούμε δύσκολα και αδύνατα, κι έτσι ότι δεν θα μπορέσωμε να φέρωμε σε έργο την πρόθεση· προσέτι δε γεννά στους αγωνιζομένους και απιστία στα υπεσχημένα από τον Θεό βραβεία.
Reading from the Synaxarion:
Onesimus the Apostle of the 70
This Apostle, who was from Colossae, was a bond-servant of that Philemon to whom the Apostle Paul addressed his epistle. Onesimus escaped from Philemon and fled to Rome, where he became a disciple of Saint Paul. Saint Paul brought him to the Faith of Christ, and then sent him back to his master, who in turn gave him his freedom and sent him back to Rome again, where he ministered to Saint Paul. Later, he was seized because he was a Christian and was sent to Puteoli, where he was beaten to death with clubs. Saint Onesimus is also commemorated on November 22 with the holy Apostles Philemon, Apphia, and Archippus.
Τη ΙΕ΄ (15ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΟΝΗΣΙΜΟΥ.
Ονήσιμος ο Άγιος Απόστολος ήτο πρότερον δούλος του Αγίου Αποστόλου Φιλήμονος, όστις κατά τον Θεοδώρητον, κατήγετο από τας Κολοσσάς, προς τον οποίον γράφει χωριστήν επιστολήν ο μακάριος Παύλος. Κλέψας δε ο Ονήσιμος ούτος χρήματα από τον οίκον του Αποστόλου Φιλήμονος, ως τούτο δηλούται από την ρηθείσαν επιστολήν του Παύλου προς τον Φιλήμονα, έφυγε και επήγεν εις την Ρώμην, εκεί δε συναντήσας τον Απόστολον Παύλον, εις τα δεσμά ευρισκόμενον, κατηχήθη από αυτόν την εις Χριστόν πίστιν και βαπτισθείς έγινε και αυτός θαυμάσιος εις την αρετήν. Επειδή δε ο θείος Παύλος δεν έκρινε δίκαιον να λυπήται ο Φιλήμων δια την κλοπήν και την φυγήν του δούλου του τούτου Ονησίμου, απέστειλεν αυτόν εις τον αυθέντην του Φιλήμονα, ομού με την προς αυτόν συστατικήν και παρακλητικήν επιστολήν.
Νομιμόφρονες και Αντιφρονούντες --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Ένας Κράτος πάσχει από πολύ-οργανική ανεπάρκεια όταν κυβερνάται από διεφθαρμένους χαρακτήρες, βεβαίως τούτο προκύπτει αιτιωδώς εκ των αποτελέσματος της διακυβέρνησης του εκάστοτε κόμματος, διότι θα ήτο κατάφωρα άδικο και μεροληπτικά εν προκειμένω να μην συμπεριλάβω άπαντα τα υφιστάμενα κοινοβουλευτικά κόμματα, στρεφόμενος απλώς κατά την παρούσης θνησιγενούς θητείας της κυβερνήσεως.
Η θεσμική κοινοβουλευτική ελίτ, υπό την επίφαση του ετερόκλητου ιδεολογικού χρωματισμού, ανήκουσα εις την ίδια καθολικώς κηδεμονευόμενη και πλήρως ελεγχόμενη υπερεθνική ελίτ, συνιστά εκ των ων ουκ άνευ οργανικό συστατικό στοιχείο της εγκαθιδρυθησόμενης παγκοσμιοποιήσεως.
Για ποιο λόγο μνημονεύουμε το όνομα του Αρχιερέως κατά την Θεία Λειτουργία:
Αυτό γίνεται, όχι γιατί, χωρίς την μνημόνευση του ονόματος του Αρχιερέως, δεν επιτελείται το μυστήριο, κατά την σφαλερή γνώμη μερικών συγχρόνων οικουμενιστών, αλλά για να φανεί η «τέλεια συγκοινωνία» και η ταυτότητα πίστεως του μνημονεύοντος και του μνημονευομένου. Σύμφωνα με την εξήγηση της Θείας Λειτουργίας του Θεοδώρου Ανδίδων, ο ιερουργός αναφέρει το όνομα του Αρχιερέως, για να δείξει ότι κάνει υπακοή στον προϊστάμενό του, ότι έχει την ίδια πίστη με αυτόν και ότι είναι διάδοχος των θείων Μυστηρίων.
-------------------------
Ρωτώ φλωρινικούς και αποτειχισμένους Ν/γίτες που πιστεύουν ότι στην διοικούσα υπάρχει αγιο πνεύμα κλπ
Στο μνημόσυνο των μουσουλμάνων στην λεσβο που τεΛέσθηκε απο τους Πάπα Ρώμης Πατριάρχη Βαρθολομαίο και αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (το είδαμε διακαναλικά όλη η Ελλάδα )
ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΑΙ Η ΟΥ;;;
Η ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑΧ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ ΝΑΙ Η ΟΥ;;
https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/2022/02/blog-post_48.html#more