Ἱστορικὰ προλεγόμενα στὴν Ἅλωση --- πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός, καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Εἶναι πάντα εὐπρόσδεκτο καὶ παρήγορο νὰ ἐμφανίζονται κείμενα ποὺ δίνουν ἀφορμὴ στοὺς Ἕλληνες νὰ ξαναθυμηθοῦν τὶς μεγάλες στιγμὲς τῆς ἱστορικῆς τους διαδρομῆς, ἰδιαίτερα στὴν ἐποχή μας, ὅπου ἡ νέα παγκοσμιοποίηση, ἀναδυόμενη μέσα ἀπὸ καθαρὰ ὑλιστικά, ἐξουσιαστικὰ καὶ πλουτοκρατικὰ ὁράματα, σπρώχνει σὲ δεύτερη μοίρα μακραίωνες παραδόσεις πίστης καὶ πνευματικοῦ πολιτισμοῦ.

Ἡ πτώση τῆς Πόλης τὸ 1453 δὲν ἔγινε ἀπροσδόκητα, οὔτε μὲ αὐτὴν ἄρχισε ἡ Ὀθωμανοκρατία. Τὰ λάθη καὶ οἱ ἀδυναμίες τῆς «βυζαντινῆς» κοινωνίας, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐσωτερικὲς ἰδεολογικὲς καὶ οἰκονομικὲς διαιρέσεις της, ἐπέτρεψαν τὴν ἐξάπλωση πρῶτα τοῦ τουρκικοῦ-σελτζουκικοῦ καὶ μετὰ τοῦ τουρκικοῦ-ὀθωμανικοῦ στοιχείου στὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ τὸν ὑπόλοιπο βαλκανικὸ χῶρο καὶ τελικὰ τὴ δημιουργία τῆς ἰσχυρῆς καὶ ἀπειλητικῆς γιὰ τὸν χριστιανικὸ κόσμο Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ὅμως στὶς 29 Μαΐου 1453 ἕνα μεγάλο μέρος τῆς τεμαχισμένης ἀπὸ τὸ 1204 Ρωμανίας ἦταν ἤδη κάτω ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς, τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Βενετούς. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη δὲν μπόρεσε νὰ ἀναλάβει τὴν πρώτη της δύναμη καὶ ὅλα ἔδειχναν πῶς βαδίζει στὴν τελικὴ πτώση. Τὸ φραγκικὸ πλῆγμα ἐναντίον της ἦταν τόσο δυνατό, ποὺ ἀπὸ τὸν 13ο αἰώνα ἡ Βασιλεύουσα, ὅπως ὀρθὰ εἰπώθηκε (Ἑλ. Γλύκατζη-Ἀρβελέρ), ἦταν «καταδικασμένη νὰ χαθῇ».

Η ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ ΜΑΣ -- Του Φώτη Κόντογλου

Και οι διπλές λειτουργίες

Από τα άρθρα που έγραψα τελευταία για την παράδοση και για την εκκλησιαστική μουσική, έ­γινε κάποια αναταραχή στα πνεύματα, όπως κάθε φορά που γράφουνται κάποια παρόμοια πράγματα. Άλ­λοι δυσαρεστηθήκανε κι άλλοι ευχαριστηθήκανε. Δυσαρεστηθήκανε όσοι θέλουνε τους νεωτερισμούς, κινη­μένοι από την μανία να φαίνονται προοδευτικοί και μοντέρνοι. Αυτοί θυμώνουνε σαν ακούνε τέτοια πράγ­ματα που γράφω. «Τί θα πει παράδοση και βυζαντινή μουσική, στην εποχή που βρισκόμαστε; Σκουριασμέ­νες ιδέες! Καθυστερημένα μυαλά!». Κάποιοι μάλιστα με βρίζουνε. Εγώ το έχω πάρει απόφαση. Βέβαια στεναχωριέμαι, που βλέπω ομοεθνείς μας να μην χωνεύουνε τα ελληνικά πράγματα, επειδή η ματαιοδοξία τους είναι πιο δυνατή από την αγάπη που έχουνε για τον τόπο τους, αλλά τί να απαντήσω στις βρισιές τους; «Αφες αυτοίς, Πάτερ, ότι εμίσησάν με δωρεάν». Η ξενομανία είναι θαρρώ κι αυτή μια αρρώστεια. Αυτοί οι δυστυχισμένοι είναι σαν τα μικρά παιδιά, που τους αρέσει το ξένο ψωμί και το ξένο φαγητό, κι ας είναι το δικό τους καλύτερο.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

 Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

Τη ΚΗ΄ (28η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ομολογητού και Μάρτυρος ΣΤΕΦΑΝΟΥ του Νέου.

Στέφανος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο Νέος, ο δια πασών των αρετών πεπλουτισμένος, ήτο από την Κωνσταντινούπολιν, εις την οποίαν εγεννήθη κατά τας ημέρας του Βασιλέως Αναστασίου Β΄ του και Αρτεμίου καλουμένου, του βασιλεύσαντος εν έτει ψιγ΄ - ψιε΄ (713 – 715). Είναι δε πράγματι μέγας πλούτος και θείον πράγμα η αρετή και πολλών εγκωμίων αξία αληθώς, όχι μόνον διότι ανταμείβει τους φίλους της φιλοτίμως, αλλά και διότι μόνον δι’ αυτών των εγκωμίων δύναται να σύρη προς το μέρος της τους φίλους της εξάπτουσα τον ζήλον εις τας ψυχάς και τας καρδίας αυτών. Επαινούντες δε τους φιλαρέτους και διηγούμενοι προθύμως τον βίον αυτών, δεικνύομεν προς αυτούς ευγνωμοσύνην και ευλάβειαν και παρακινούμεν και άλλους να μιμώνται αυτούς.

Τί εἶναι ἡ Οὐνία; --- Τοῦ Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου ᾿Ανδρέου Θεοδώρου (†)

῞Ενα ἀλλόκοτο κρᾶμα ᾿Ορθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ. ῞Ενας θλιβερὸς ἐκκλησιολογικὸς τραγελαφικὸς συγκρητισμός. Αἱ χεῖρες μὲν τοῦ ᾿Ησαῦ, τὸ δὲ πρόσωπο καὶ ἡ φωνὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. ῞Ενα παρδαλό, ἀντιφατικὸ συνονθύλευμα στοιχείων ἑτεροκλίτων. ᾿Αρκεῖ μονάχα ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος νὰ εἶναι ὁ Πάπας. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχει τόση σημασία, ὅσην ἡ ὑποταγὴ στὸ πρωτεῖο καὶ τὴν αὐθεντία τοῦ Λατίνου Ποντίφηκος. Αὐτὸ κατ᾿ ἐξοχὴν συνθέτει τὴν ἐκκλησιολογικὴ ταυτότητα τῆς Οὐνίας: Πίστη καὶ ἀφοσίωση στὸν Πάπα καὶ στράτευση στὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τῆς ῾Αγίας ῞Εδρας(!). Καὶ αὐτὸ προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει νὰ κάνουμε κι᾿ ἐμεῖς ἀκολουθοῦντες τὸ δικό της παράδειγμα, νὰ ἀναγνωρίσουμε ὡς ὁρατὴ κεφαλὴ τῆς ᾿Εκκλησίας μας τὸν Πάπα. Νὰ ἀπεμπολήσουμε τὰ πρωτοτόκια μας ἀντὶ πινακίου φακῆς. Νὰ δεχθοῦμε τὰ τεράστια ἐκκλησιολογικὰ ψεύδη τοῦ πρωτείου καὶ τοῦ ἀλαθήτου, δόγματα τὰ ὁποῖα σήμερα καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ Λατῖνοι θεολόγοι ἀπορρίπτουν! Νὰ πνίξουμε τὴν ἐκκλησιολογική μας συνείδηση, νὰ πωλήσουμε τὴν ᾿Ορθοδοξία μας, νὰ ξεπέσουμε τοῦ δόγματός μας, νὰ γίνουμε ἅλας μωρὸν πασπαλιζόμενο ἀδεῶς στὸ τραπέζι τοῦ Παπισμοῦ. Νὰ δώσουμε «γῆν καὶ ὕδωρ» σ᾿ αὐτὸν ποὺ τόσα καὶ τόσα δεινὰ ἐπεσώρευσε στὸ ἄχραντο σῶμα τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Νὰ γίνουμε συνεργοί, ὥστε νὰ ἐκπληρωθῆ ἡ ὑπερτροφικὴ ἀρχομανία καὶ ὁ ἄκρατος αὐταρχισμὸς καὶ ἡγεμονισμὸς τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης, τοῦ ὁποίου ἀσίγαστο ὄνειρο ἦταν ἀνέκαθεν ἡ καθυπόταξη τῆς ᾿Ανατολικῆς ᾿Εκκλησίας! Τόσο ἄραγε φτηνὰ μᾶς κοστολογεῖ ἡ Οὐνία;  

-----------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Είμαι μαθητής β λυκείου.
Θέλω να ρωτήσω:
Τι είναι χειρότερο: η ουνία, η πανθρησκεία ή ο οικουμενισμός; Έχω ακουστά τους όρους που ανέφερα αλλά οι θεολογικές μου γνώσεις δεν είναι ικανές και αρκετές ώστε να μπορώ να ξεχωρίσω τις διαφορές τους ή και να τις συγκρίνω.

Θα ήθελα αν είναι δυνατόν
Α) να μου εξηγήσετε περιληπτικά τι είναι η κάθε μια και
Β) να τις κατατάξετε από την χειρότερη στην 《καλύτερη》(αν μπορεί κανείς να το πει)
Θα το εκτιμούσα δεόντως...
Όλα αυτά ξεκίνησαν να με απασχολούν πολύ πρόσφατα γι'αυτό και θα ήθελα μια θεολογική απάντηση.
Έχω υπομονή και θα περιμένω, εννοείται.
Εν Χριστώ, Αρτινός

Reading from the Synaxarion:

James the Great Martyr of Persia

This Saint was from the city of Bythlaba and was of noble birth; he was the closest and most honoured friend of Isdiger (or Yazdegerd) I, King of Persia (reigned 399-420). Though a Christian from his youth, James renounced Christ because he was allured by the King's friendship and flatteries. When his mother and his wife learned of this, they declared to him by letter that they would have nothing more to do with him, since he had preferred a glory that is temporal to the love of Christ.

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ~ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ

 

Τη ΚΖ΄ (27η) Νοεμβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΝΑΘΑΝΑΗΛ εν ειρήνη τελειούται.

Ναθαναήλ ο άριστος από τους παλαιούς και θαυμάσιος Αναχωρητής, κτίσας εν κελλίον εις την έρημον κατώκει εις αυτό· τόσην δε υπομονήν έδειξεν ο αείμνηστος εις εκείνο το κελλίον, ώστε δεν ήλλαξε ποτέ τον σκοπόν, τον οποίον έβαλε της σωτηρίας. Εις τας αρχάς όμως, όταν το έκτισεν, εγελάσθη υπό του δαίμονος και εξήλθεν απ’ εκεί και έκτισεν άλλο πλησίον εις την χώραν. Και αφού εστάθη εκεί μήνας τρεις ή τέσσαρας, έρχεται ο δαίμων μίαν νύκτα εις αυτόν, έχων άρματα όμοια με εκείνα τα οποία έχουν οι δήμιοι, με σχήμα στρατιωτικόν, με παλαιά ενδύματα, και έκαμνε μεγάλον κτύπον με τα άρματα, ο δε μακάριος Ναθαναήλ έλεγε προς αυτόν· «Ποίος είσαι όπου με ενοχλείς εις το κελλίον μου»; Και ο δαίμων απεκρίθη λέγων· «Εγώ είμαι εκείνος όστις σε εξέβαλα από το πρώτον κελλίον και τώρα ήλθα πάλιν να σε εκβάλω και απ’ εδώ». Τότε γνωρίσας ο Όσιος ότι εγελάσθη από την σατανικήν πονηρίαν, εγύρισεν εις την πρώτην του κέλλαν, και έκαμεν εκεί έτη τριάκοντα επτά, κατά τα οποία δεν εξήλθε τελείως έξω από την θύραν του κελλίου του, εις πείσμα του δαίμονος, επειδή τον εγέλασε πρότερον.

Η μόνη λύσις εκλογής Ποιμένων

Έχομεν την βεβαιότητα, οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες θα υιοθετήσουν επί τέλους την σωστήν διαδικασίαν εκλογής Ποιμένων. Δι’ όσους εκ των κληρικών και λαϊκών, τυχόν και δεν την γνωρίζουν, τήν αντιγράφομεν από τον Συναξαριστήν της Ορθοδόξου Εκκλησίας ημών, τόμος ΙΒ σελ.521. Ιδού λοιπόν ο μόνος τρόπος εκλογής Ποιμένων:

Συνέχεια από εδώ: https://orthodox-voice.blogspot.com/2021/11/a.html

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὥστε, κ. Στουραΐτη, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία πού σᾶς παρέθεσα εἶναι «οἰκουμενιστική θεωρία»!!! Ποία εἶναι αὐτή; Ὅτι «ἡ Σύνοδος ἐπιλαμβάνεται ἑνός προβλήματος, ἀφοῦ πρῶτα δημιουργηθῆ αὐτό, ὄχι ἐκ τῶν προτέρων». Οἱ Γραφές καί οἱ Σύνοδοι ἀναθεματίζουν ὅσους τίς παραβαίνουν. Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι οἱ παραβάται πρέπει νά εἰσαχθοῦν εἰς Συνοδικόν Δικαστήριον καί ἄν μέ βάσιν τά κείμενα αὐτά διαπιστωθῇ ὅτι ὄντως ἔγινεν ἡ παράβασις καί δέν ὑπάρχει μετάνοια, τότε -- ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΟΤΕ -- ἐπιβάλλονται τά ἐπιτίμια! Αὐτά γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης εἰς τάς ὑποσημειώσεις τοῦ 3ου Ἀποστολικοῦ Κανόνος καί αὐτά ἐδιδάχθημεν ἀπό συγχρόνους Ὀρθοδόξους Θεολόγους, ὅπως τόν μακαριστόν π. Θεοδώρητον. Ἀντιθέτως, οἱ Ματθαιϊσταί λέγουν ὅτι δέν χρειάζεται Δικαστήριον, ἐφόσον «προφανῶς» ἔγινεν ἡ παράβασις, καί ἄρα ὅλοι ὅσοι ακολουθοῦν τόν παραβάτην, ἐν γνώσει ἤ ἐν ἀγνοίᾳ, εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ καταδικασθέντες! Κάτι πού οὔτε ἡ κοσμική Δικαιοσύνη δέχεται! Τόσος εἶναι ὁ παραλογισμός τῶν Ματθαιϊστῶν!!! Καί κλείνω τόν μάταιον αὐτόν «διάλογον» μέ τήν ἀντίκρουσιν μίας ἀκόμη Ματθαιϊστικῆς πλάνης. Λέγει ὁ κ. Στουραΐτης ὅτι μέ τήν εἰσαγωγήν τοῦ νέου ἑορτολογίου τό 1924 ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος προσεχώρησεν εἰς μίαν κατεγνωσμένην αἵρεσιν! Ἀλλά, ὅπως ἔχουμε πολλάκις ἐπισημάνει εἰς τό παρελθόν, αὐτό καθ' ἑαυτό, τό ν. ἑορτολόγιον συνιστᾶ παράβασιν Παραδόσεως, ὄχι κατεγνωσμένην αἵρεσιν. Ἐκ τῶν ὑστέρων, βεβαίως, ἀπεδείχθη ὅτι ἔχει καί δογματικές διαστάσεις, πρῶτον διότι ἔγινε χάριν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί, δεύτερον, διότι προεκάλεσε σχίσμα, βλάπτοντας τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας. Δι' οἱονδήποτε σοβαρόν ἄνθρωπον, πρέπει νά κριθῇ Συνοδικῶς τό θέμα καί νά τιμωρηθοῦν οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι. Οἱ τσαρλατᾶνοι Ματθαιϊσταί, ὅμως, ἀποφαίνονται ὅτι δέν χρειάζεται Συνοδική κρίσις, ἐφόσον τό ἀπεφάσισαν αὐτοί καί ἐφόσον ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ Ν/Ηται προσεχώρησαν δῆθεν εἰς μίαν ἤδη Συνοδικῶς καδικασθεῖσαν (κατεγνωσμένην) αἵρεσιν, διό καί εἶναι συλλήβδην ὅλοι ἀναθεματισμένοι! Ὅπως καί ἄλλοτε πού ἔκανα «διάλογον» μέ Ματθαιϊστάς, αἰσθάνομαι ὅτι ἀπευθύνομαι εἰς ὦτα μή ἀκουόντων (λόγῳ ἀπείρου ἐγωϊσμοῦ πού τροφοδοτεῖται ἀπό τήν Ματθαιϊστικήν πλάνην) καί σπαταλῶ τόν χρόνον μου. Τέλος.

------------------

Ο/Η Ιωάννης κωφίδης είπε...

Εξαιρετικά Κύριε Χατζηνικολάου!

----------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Δεν ξέρω εάν το αντιλαμβάνεσθε, αλλά αυτοαναιρείστε από τα γραφόμενά σας, κ. Χατζηνικολάου.

Εξισώσατε τους ορθοδόξους, το πιστό λείμμα της Εκκλησίας του Χριστού με τους σχισματοαιρετικούς νεοημερολογίτας, τους οποίους εντάξατε και αυτούς εντός Εκκλησίας, και αυτό το ονομάζετε άκουσον -άκουσον Ορθόδοξη Εκκλησιολογία!
Μας έχετε αναφέρει στο παρελθόν ότι δεν είναι δουλειά των πιστών να εξετάζουν ποιός έχει ή δεν έχει θεία Χάρη!
Ζητάτε Πανορθόδοξη καταδίκη των νεοημερολογιτών, και όταν σας παραθέτουμε τα αναθέματα των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος, δεν δίνετε την παραμικρή σημασία!

Προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τις οικουμενιστικές σας θεωρίες με αναφορά στην υποσημείωση του Αγίου Νικοδήμου, η οποία, όμως, δεν αφορά το θέμα, διότι, στην συγκεκριμένη περίπτωση είχαμε την καθολική πτώση [πλήν ελαχίστων κατωτέρων κληρικών] είς αίρεσιν και σχίσμα σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.
Κάτι που εγνώριζαν πολύ καλά οι θεοφώτιστοι πατέρες που συμμετείχαν στις Πανορθόδοξες Συνόδους του 16ου αιώνος.
Ήξεραν ότι ο Νεοημερολογιτισμός θα συμπαρασύρει τους πάντες [Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους, Επισκόπους] και ότι δεν θα μείνει «ίχνος» Ορθοδόξου Συνόδου, και γι΄ αυτόν τον λόγο επελήφθησαν του θέματος, ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΕΚΤΌΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ, ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ.

Στην μάταιη δε προσπάθειά σας να δικαιώσετε τους καταδικασμένους σχισματοαιρετικούς νεοημερολογίτας, μαζί και τον πεπτωκότα και αρνητή πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, μας λέτε, ότι το νέο ημερολόγιο συνιστά ΜΌΝΟ παράβαση Παραδόσεως [δεν θα αναφερθώ τι σημαίνει Παράδοσις] ξεχνώντας ως φαίνεται ότι ΔΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ Α΄ ΚΑΙ Β΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ, ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ - ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ. [βλ. Εγκύκλιο του 1920]

Επίσης, ενώ ομολογείτε το σχίσμα τους, [ ο πρ. Φλωρίνης ομιλούσε περί δυνάμει και ουχί ενεργεία σχίσμα ] παραβλέπετε εσκεμμένως και τον Α΄ Κανόνα του Μ. Βασιλείου, ο οποίος διδάσκει ότι οι σχισματικοί δεν ανήκουν στην Εκκλησία του Κυρίου και δεν έχουν θεία Χάρη.

Υ.Γ.1 Τσαρλατάνος είναι αυτός που Ομολογούσε την αλήθεια το 1935, και άλλα έλεγε το 1937, το 1938, το 1944, το 1950, το 1952 και πάει λέγοντας.

Υ.Γ.2 Τσαρλατάνος είναι αυτός που χειροτονήθηκε, οικουμενιστικώ τω τρόπω, λάθρα, στην Αμερική το 1961, από ένα νεοημερολογίτη και ένα παλαιοημερολογίτη.

ΥΓ.3 Τσαρλατάνοι είναι όλοι αυτοί που εντάχθηκαν στο νομικό πλαίσιο για τις θρησκευτικές κοινότητες, και τώρα ποιούν τους ορθοδόξους, κοροϊδεύοντας εαυτούς και αλλήλους, κ. Χατζηνικολάου.

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Και για ακόμη μία φορά, η ΔΙΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ, κ. Χατζηνικολάου

Κανών Ζ' :  Ὅποιος δέν ἀκολουθᾶ τά ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαί Σύνοδοι ἐθέσπισαν, καί τό Ἅγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν, καί θέλει νά ἀκολουθᾶ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί νέον Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καί τῆς τῶν Πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.

Ἐσεῖς δέ οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί μένετε ἐν οἷς ἐμάθετε, ἐγεννήθητε καί ἀνετράφητε καί, ὅταν τό καλέσῃ ὁ καιρός καί ἡ χρεία, καί αὐτό τό αἷμα σας νά χύνετε, διά νά φυλάξετε τήν πατροπαράδοτον πίστιν καί ὁμολογίαν σας καί νά φυλάγεσθε ἀπό τῶν τοιούτων, καί προσέχετε, ἵνα καί ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός σᾶς βοηθᾶ, ἅμα καί ἡ εὐχή τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

1583 Ἰνδικτίων ιβ΄, Νοεμβρίου κ' .

Δυστυχώς, την παραπάνω αλήθεια δεν θέλετε να την αποδεχθείτε.

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Πρός τούς ἀναγνώστας τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ ἱστολογίου:

Καταγγέλλω τόν κ. Στουραΐτην ὡς συκοφάντην καί αἱρετικόν. Διότι, πρῶτον, ἐγώ ἔχω ὡς σημαίαν καί πάντοτε ἐπικαλοῦμαι τάς Πανορθοδόξους Συνόδους τοῦ 16ου αἰῶνος κατά τῆς παπικῆς καινοτομίας τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου, μέ βάσιν τῶν ὁποίων πρέπει νά καταδικασθοῦν Συνοδικῶς οἱ ὑπεύθυνοι τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου τό 1924 (Μεταξάκης, Παπαδόπουλος κ.ἄ.), καί δεύτερον, διότι, παρά τάς ἐπανειλημμένας νουθεσίας του ἐκ μέρους μου μέ πολλούς τρόπους, αὐτός ἐπιμένει εἰς τήν Ματθαιϊστικήν αἵρεσιν τῆς «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος». Ἰδού πόσον εὐκόλως καταρρίπτεται αὐτή ἡ αἵρεσις. Λέγει ὁ Κύριος: «ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνὸς ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με» (Ἰω. 14:21) καί «εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, ἤτω ἀνάθεμα. μαρὰν ἀθᾶ» (Α' Κορ. 16:22). Δυστυχῶς, ὅμως, ὅλοι μας, ὡς ἁμαρτωλοί πού εἴμεθα, καθημερινῶς παραβαίνομεν τάς ἐντολάς τοῦ Κυρίου, ἄρα δέν ἀγαποῦμε τόν Χριστόν καί ἑπομένως, κατά τόν κ. Στουραΐτην, εἴμεθα ὅλοι ἀναθεματισμένοι καί ἐκτός Ἐκκλησίας, ὅπερ ἄτοπον! Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ Ματθαιϊστική αἵρεσις στερεῖται πάσης λογικῆς καί παντός Ὀρθοδόξου ἐρείσματος, διό καί καταφεύγει συνεχῶς εἰς στρεβλώσεις τῆς Ἀληθείας. Χάριν παραδείγματος, ἐπικαλεῖται τόν Α' Κανόνα τοῦ Μ. Βασιλείου, ὁ ὁποῖος ὅμως «αἱρετικούς» ὀνομάζει τούς «παντελῶς ἀπερρηγμένους καί κατ' αὐτήν τήν πίστιν ἀπηλλοτριωμένους» καί προφανῶς ἀναφέρεται εἰς τούς Συνοδικῶς κεκριμένους καί καθῃρημένους αἱρετικούς, σχισματικούς καί παρασυναγώγους: «εἴτις ἐν πταίσματι ΕΞΕΤΑΣΘΕΙΣ, ἀπεσχέθη τῆς λειτουργίας ...» (Βλ. Πηδάλιον, σελ. 587-590). Πότε καί ὑπό ποίας Συνόδου ἐξητάσθησαν, κατεδικάσθησαν καί καθῃρέθησαν οἱ κληρικοί τοῦ ν.ἡμ.; Ποτέ! Οἱ Σύνοδοι τοῦ 16ου αἰῶνος ἔθεσαν ὀρθότατα τούς κανόνες μέ βάσιν τῶν ὁποίων πρέπει νά καταδικάζωνται Συνοδικῶς καί νά καθαιροῦνται ὅσοι τούς παραβαίνουν στό μέλλον. Εἶναι αἱρετική ἐκκλησιολογία νά ἰσχυρίζεταί τις ὅτι ὅσοι κληρικοί παραβαίνουν κανόνες προηγουμένων Συνόδων ἤ ἀκόμη καί Εὐαγγελικάς ἐντολάς ἐκπίπτουν αὐτομάτως τοῦ ἀξιώματός των χωρίς νά ἐξετασθοῦν ὑπό Συνόδου.

----------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Χαρίλαε, διαβάζω αυτά που γράφετε και σκέφτομαι μα πόσο έχουμε ξεφύγει!!
Δε όμως κουράζομαι να το λέω:

Ο Μέγας Μωυσής, οι Απόστολοι και η Α' Οικουμενική Σύνοδος θέσπισαν να γίνεται η εορτή του Πάσχα την 1η εαρινή Πανσέληνο και φυσικά δια τους χριστιανούς την 1η Κυριακή μετά την 1η εαρινή Πανσέληνο!!!
Ό,τι και να πει κάποιος άλλος και γιορτάσει το Πάσχα 1 μήνα μετά δηλαδή την δεύτερη εαρινή Πανσέληνο κάνει λάθος και δεν ακολουθεί αυτό που θεσπίστηκε από την εκκλησία τους πρώτους αιώνες!!
Όσο μένετε πεισματικά στο δήθεν πάτριο ημερολόγιό σας και δε βλέπετε αυτό το λάθος και μόνο κατηγορείτε τους νεοημερολογίτες είστε σαν όλους τους αιρετικούς που εμμένουν πεισματικά στην αίρεσή τους
Μελετήσετε και αλλάξτε τρόπο σκέψης

Πέτρος Τυριντζής

----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 27 Νοεμβρίου 2021 - 5:33 π.μ.

κ. Τυριντζῆ, ἡ ἡμερομηνία τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα καθορίζεται μέ τό Ἰουλιανόν (Πάτριον) Ἡμερολόγιον μέ βάσιν τούς τέσσαρας ὅρους πού ἔθεσεν ἡ Α' Οἰκουμενική Σύνοδος (βλ. Πηδάλιον, ὑποσημειώσεις εἰς τόν Ζ' Ἀποστολικόν Κανόνα), δηλαδή συμφώνως μέ τό αἰώνιον Πασχάλιον. Ἡ ἡμερομηνία αὐτή εἶναι κοινή τόσον γιά τούς Ν/Ητας ὅσον καί γιά τούς Π/Ητας. Ἀπό τούς τέσσαρας αὐτούς ὅρους ἐσεῖς φαίνεται ὅτι νοιάζεσθε μόνον γιά τούς δύο, αὐτούς πού ἀναφέρετε, οἱ ὁποῖοι μάλιστα δέν ἀναφέρονται εἰς τόν Ζ' Ἀποστολικόν Κανόνα, ἀλλά τηροῦνται ἐκ παραδόσεως (ὅποτε αὐτό εἶναι ἐφικτόν, δηλαδή ὅποτε δέν παραβιάζονται οἱ ἄλλοι δύο). Δέν σᾶς νοιάζει ἄν παραβιάζωνται οἱ ἄλλοι δύο πού ὁρίζει ὁ Ζ' Ἀποστολικός Κανών, ὅπως π.χ. ὅτι τό Πάσχα δέν πρέπει νά ἑορτάζεται τήν αὐτήν ἡμέραν ἤ πρίν ἀπό τό νομικόν φάσκα τῶν Ἰουδαίων. Σᾶς τά ξαναεῖπα αὐτά πρό ὀλίγου καιροῦ, ἀλλά ἐσεῖς ἐμμένετε στίς ἀπόψεις σας. Δέν μᾶς εἴπατε, πῶς ὀνομάζεται ἡ αἵρεσις εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκετε;

-----------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ, ο Μωϋσής όρισε ως ημέρα του Εβραϊκού Πάσχα την 1η εαρινή πανσέληνο..
Αυτόν ακολούθησαν κι οι Απόστολοι και οι πατέρες της 1ης Οικουμενικής..
Πώς αλλιώς θα γινότανε;;

Αν ακολουθήσει κάποιος αυτούς τότε θα κάνει Πάσχα ΚΑΙ μετά την εαρινή ισημερία ΚΑΙ μετά τους Εβραίους ΚΑΙ Κυριακή..
και φυσικά αν είναι να κάνουμε Πάσχα ένα μήνα μετά την εαρινή ισημερία ποιος ο λόγος να είναι κινητή η εορτή;;
Ας το βάζανε μέσα Μαΐου και δε θα είχαμε προβλήματα μη συμπέσει με τους Εβραίους αφού έτσι κι αλλιώς δεν τηρούμε αυτό που μας παραγγέλνει κι ο άγιος Κλήμης Επίσκοπος Ρώμης:
"Ὑμεῖς δὲ φυλάσσεσθε ἀκριβῶς τὴν ἰσημέριον τροπὴν τῆς ἐαρινῆς ὥρας....".
στο έργο του "Διαταγαί των αγίων Αποστόλων"

Αντί λοιπόν να αμαρτάνετε αποκαλώντας με αιρετικό καλύτερα θα ήταν να σκεφτείτε όσα σας λέω και να μη τα προσπερνάτε με σοφιστείες..

Πέτρος Τυριντζής

---------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Άλλο να γιορτάζεις αμέσως μετά την 1η εαρινή πανσεληνο όπως θεσπίστηκε κι άλλο μετά την 2η εαρινή πανσέληνο..
Είναι τόσο απλό το θέμα, απορώ που σκοντάφτετε!

----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Νά σκεφθῶ τί, κ. Τυριντζῆ, ἄν εἶναι λάθος τό αἰώνιον Πασχάλιον; Τί θά πῇ «ἄς τό βάζανε μέσα Μαΐου»; Ἐπικοινωνεῖς; Σοῦ ἔγραψα τήν περασμένην φοράν ὅτι ἡ ἡμερομηνία τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα προσδιορίζεται μέ μαθηματικόν τύπον μέ βάσιν τόν Πασχάλιον Κανόνα. Σοῦ ἔγραψα ἐπίσης ὅτι, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης, κάθε 300 χρόνια προκύπτει μία ἀνωμαλία, μέ ἀποτέλεσμα νά μήν τηρῆται ὁ τέταρτος ὅρος, δηλαδή τό Πάσχα νά μήν ἑορτάζεται τήν 1ην Κυριακήν μετά τήν πανσέληνον τοῦ Μαρτίου. Σημειώνει δέ ὁ Ἅγιος Νικόδημος, ἐπικαλούμενος καί τόν ἱερόν Χρυσόστομον, ὅτι αὐτό δέν προκαλεῖ καμμίαν ζημίαν ἤ σκανδαλισμόν, καθότι «χρόνου ἀκρίβειαν, καί ἡμερῶν παρατήρησιν δέν ἠξεύρει ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία» (Πηδάλιον, σελ. 8-9). Λοιπόν, πρός τί ἐσύ τώρα ἐγείρεις τό ἀνούσιον αὐτό ζήτημα ὡς δῆθεν μεῖζον; Καί πῶς δέν εἶσαι αἱρετικός καθ' ἥν στιγμήν προσπαθεῖς νά εἰσαγάγῃς νέα ζιζάνια εἰς τήν Ἐκκλησίαν μέ τήν διασάλευσιν τοῦ Πασχαλίου Κανόνος, ὁπότε γίνεσαι «ἀλλότριος τῆς Ἐκκλησίας», κατά τόν Α' Κανόνα τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου, ἐπικυρωθέντος ὑπό τοῦ 2ου Κανόνος τῆς ΣΤ' Οἰκουμενικῆς;

-----------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Νέα ζιζάνια το να τηρούνται τα διατεταγμένα από τον Μωϋσή, τους αγίους Αποστόλους και τους πατέρες της πρώτης Συνόδου;;
Αν είναι δυνατόν. Κατανοείτε τι λέτε;

Ελάτε τώρα, μας λέτε εσείς «χρόνου ἀκρίβειαν, καί ἡμερῶν παρατήρησιν δέν ἠξεύρει ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία»
που έχετε αναγάγει το δήθεν πάτριον ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ σε δογματικό ζήτημα και το "αιώνιο" Πασχάλιο σε προσωπικό σας τοτέμ;

Εγώ δεν προτείνω να εορτάζεται το Πάσχα μέσα Μαΐου αλλά μιας και σήμερα εορτάζεται λάθος ένα λάθος ακόμη δε θα έφερνε τη συντέλεια!
Έτσι κι αλλιώς μας λέτε πως "«χρόνου ἀκρίβειαν, καί ἡμερῶν παρατήρησιν δέν ἠξεύρει ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία»" άρα φυσιολογικά δε θα έπρεπε να έχετε θέμα! ....

Αμαρτάνετε όταν αποκαλείτε εμμέσως πλην σαφώς τον άλλον ως αιρετικό.
Να ανακαλέσετε πάραυτα και για το καλό σας το λέω, να προβείτε στις δέουσες ενέργειες

Πέτρος Τυριντζής

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Πρός κ. Τυριντζῆν:

1. Τό Πάτριον Ἑορτολόγιον ἔχει δογματικές διαστάσεις, ὅπως πολλάκις ἐξήγησα, καί δέν τό κρατοῦμε γιά τίς 13 ἡμέρες, ὅπως λέγουν οἱ Ψεῦται καί Διαστροφεῖς τῆς πλευρᾶς σας.

2. Ὁ Πασχάλιος Κανών ἤ αἰώνιον Πασχάλιον δέν εἶναι «προσωπικόν τοτέμ», ὅπως ψευδῶς γράφετε, ἀλλ' εἶναι τό Πασχάλιον πού ὥρισεν ἡ Α' Οἰκουμενική Σύνοδος, τό ὁποῖον ἐσεῖς θεωρεῖτε ἐσφαλμένον καί θέλετε νά ἀλλάξετε, διό καί εἶσθε ὑπόλογος δι' αἵρεσιν, μέ βάσιν τόν Α' Κανόνα τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου, ὁ ὁποῖος προστάσσει ν' ἀποβάλλωνται ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ὅσοι τολμοῦν νά παραλύσουν τόν Πασχάλιον Κανόνα. Ὅπως σᾶς ἔχω ἐξηγήσει, ἐάν τεθῇ ὡς πρῶτος ἀπαράβατος ὅρος ὁ ἑορτασμός τοῦ Πάσχα πάντοτε κατά τήν 1ην Κυριακήν μετά τήν πανσέληνον τοῦ Μαρτίου, ὅπως ἐσεῖς προτείνετε, τότε κάθε 300 χρόνια τό Πάσχα θά συμπίπτῃ μέ τό νομικόν φάσκα τῶν Ἰουδαίων, ὅπερ ἀντίκειται εἰς τόν Ζ' Ἀποστολικόν Κανόνα καί παραλύει τόν δεύτερον ὅρον τοῦ Πασχαλίου Κανόνος.

3. Δέν ἐπανέρχομαι ἐπ' οὐδενί, διότι δέν ἐλπίζω νά σᾶς πείσω, ἄρα θά ἦτο σπατάλη χρόνου.

--------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχει περίπτωση η Α' Οικουμενική να καθιέρωσε Πασχάλιο κανόνα με ημερομηνία τέλεσης του Πάσχα μετά τη 2η εαρινή πανσέληνο κόντρα στα διατεταγμένα υπό του Μωϋσέως και των Αποστόλων, τελεία και παύλα..

Εσείς επιθυμείτε διακαώς να είναι ο σημερινός πασχαλιος κανών ίδιος μ'αυτον της 1ης Οικουμενικής και φυσικά αυθαιρετείτε.

Όταν η 1η εαρινή πανσέληνος πέφτει Κυριακή οι χριστιανοί γιορτάζουν το Πάσχα τους την επόμενη Κυριακή όπερ σημαίνει πως ουδέποτε δε συνεορτάζουμε με τους εβραιους.
Άρα στο κενό κι αυτός ο συλλογισμός σας!

Φυσικά και ο κανόνας αυτός είναι το προσωπικό σας τοτέμ..χωρίς αυτό σίγουρα θα έχετε πρόβλημα αυτοπροσδιορισμού!!

Λοιπόν, εσείς μέ τήν διασάλευσιν τοῦ Πασχαλίου Κανόνος κι οι Φαρισαίοι με την διασάλευσιν των διατάξεων του νόμου τους.
Εσείς μετά από ένα σημείο αποχωρείτε αφήνοντας άρον άρον την κουβέντα κι οι Φαρισαίοι το ίδιο..

Οι πολλές ομοιότητες με τους φαρισαίους να γνωρίζετε δεν είναι καλό σημάδι.

Πέτρος Τυριντζής
28 Νοεμβρίου 2021 - 10:10 π.μ.

 

 Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Αγαπητοί Silver και κ.Τυριντζή,το Νέο Ημερολόγιο είναι καταδικασμένο διά αναθεμάτων από τις Πανορθόδοξες Συνόδους του 16ου αιώνος,και τούτο, επειδή είναι παπισμός, αίρεση και Οικουμενισμός,και επειδή
αθετεί τις Α΄και Β΄Οικουμενικές Συνόδους και το Σύμβολο της Πίστεως
Είναι κατεγνωσμένη αίρεση [ και σχίσμα] ή οποία προέρχεται από τον 4ο αιώνα,κάτι που δεν αποδέχεται ο κ.Χατζηνικολάου.

Έπίσης έχουν καταδικασθεί και αναθεματισθεί και όλοι εκείνοι που θα εφαρμόσουν και θα ακολουθήσουν την καινοτομία[κληρικοί και λα΄ι΄κοί]συνεπώς παρέλκει νέα καταδίκη.

Αυτή είναι άλλωστε και η πρακτική της Εκκλησίας, και το ίδιο εποίησαν και οι τρείς επιστρέψαντες Αρχιερείς το 1935,αμέσως μετά την απομάκρυνσή τους από το αναθεματισμένο Νέο Ημερολόγιο, διά της γνωστής τους Ομολογίας,μιμούμενοι κατά πάντα τους θεοφώτιστους πατέρας της Ηης Οικουμενικής συνόδου,άσχετα αν στην συνέχεια ο πεπτωκός πρ.Φλωρίνης Χρυσόστομος ενήργησε ως ουνίτης.

Παραθέτω το σχετικό.

Ἡ Η΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος γράφει: «Τούτους τοὺς ἀπατεῶνας συνοδικῇ …κατεκρίναμεν ψήφῳ· οὐ νῦν αὐτῶν τὴν ἀπόφασιν καθορίζοντες, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἤδη Συνόδων καὶ Ἀποστολικῶν θεσμῶν τὴν προωρισμένην αὐτοῖς καταδίκην ὑπεκφαίνοντες καὶ πᾶσι ποιοῦντες πάλιν ἐπίδηλον» (Ρωμανίδη Ἰω.,
Κείμενα Δογματικῆς..., σ. 148-149).

Εις ό,τι αφορά την ανοιξιάτικη ισημερία και την ανοιξιάτικη πανσέληνο,αυτά που αναφέρονται στο Πηδάλιο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Η ανοιξιάτικη ισημερία κατά την Α΄Οικουμενική Σύνοδο ,ήταν στις 7-8 Μαρτίου και όχι στις 21 ,όπως ψευδώς αναφέρεται εκεί από τους παπικούς δακτύλους.[΄οπως επίσης και το ότι το Πάσχα μπορεί να πέσει και πρίν από την ανοιξιάτικη πανσέληνο]
Γι΄ αυτό τα όρια του Πάσχα κυμαίνονται από 22 Μαρτίου έως 25 Απριλίου...

«Πίστεψα στο εμβόλιο και μπήκα σε περιπέτειες»

Μια περιπέτεια υγείας άνευ προηγουμένη πέρασε η Αργυρώ Λαΐου που ζούσε στη Νέα Υόρκη και αποφάσισε κάποια στιγμή να γυρίσει στον τόπο των γονιών της στην Καστοριά.

Πεπεισμένη από την κυριαρχούσα άποψη στην Μητρόπολη της Αμερικής αποφάσισε να κάνει το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού. Προέβη σε όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες και έκανε το εμβόλιο. Τις πρώτες τέσσερις μέρες δεν συνέβη τίποτα σημαντικό. Όμως από την πέμπτη μέρα και μετά άρχισε η μεγάλη περιπέτεια. Είχε εμβολιαστεί με το σκεύασμα της Pfizer. Αιφνιδίως έχασε την κίνηση στο αριστερό χέρι και το αριστερό πόδι. Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια ψηλά και οι αγγειολόγοι προσπάθησαν να εξηγήσουν το φαινόμενο. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε για πολλές εβδομάδες. Τελικά η κίνηση επανήλθε μερικώς, αλλά όμως ορισμένα συμπτώματα επιμένουν και όπως φαίνεται θα επιμείνουν για πολύ καιρό.

Η Αργυρώ Λαΐου υποφέρει από πόνους και από άλλα νευρολογικής φύσης συμπτώματα, ενώ ακόμα δεν υπάρχει μια σαφής κλινικά αξιόπιστη και τεκμηριωμένη εικόνα για την παρενέργεια αυτή, η οποία προφανώς προκλήθηκε από την πρώτη δόση του εμβολίου.

Η Αργυρώ Λαΐου δεν δέχεται να λάβει τη δεύτερη και βροντοφωνάζει αυτή την απόφαση της όσο και αν προσπαθούν να τη χαλιναγωγήσουν διάφοροι κύκλοι γύρω της. Ακούστε λοιπόν τι είπε η Αργυρώ Λαΐου στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο σε μια συνέντευξη όπου η γυναίκα προσπαθεί να εξηγήσει το τι της συνέβη σε μια ηλικία που τέτοιου είδους προβλήματα υγείας δεν εμφανίζονται και δεν δικαιολογούνται.

Δείτε το βίντεο:

-----------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Συμφώνως μέ τά ἐπίσημα στοιχεῖα, εἰς Εὐρώπην καί ΗΠΑ ὑπάρχουν μέχρι τώρα συνολικῶς περί τούς 50.000 θανάτους καί περί τά τρία ἑκατομμύρια παρενέργειες, οἱ μισές ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι σοβαρές. Συμφώνως δέ μέ ἐπίσημες πηγές, οἱ ἀριθμοί αὐτοί ἀποτελοῦν μόνον τό 1-10% τῶν ἀληθινῶν ἀριθμῶν. Αὐτό σημαίνει ὅτι, εἰς τήν καλυτέραν περίπτωσιν, οἱ πραγματικοί ἀριθμοί τῶν παρενεργειῶν εἶναι περί τούς 500.000 θανάτους καί ἕξ ἑκ. ἄλλες παρενέργειες. Συνεπῶς, τά περί «σπανιωτάτων παρενεργειῶν» πού πιπιλίζουν οἱ προπαγανδισταί τῶν «ἐμβολίων» εἶναι ἐγκληματικά ψεύδη. Οἱ ἀριθμοί αὐτοί εἶναι τρομακτικά μεγάλοι. Εἰς τό παρελθόν, μετά ἀπό μερικές δεκάδες θανάτων ἐξ αἰτίας ἑνός φάρμάκου, τό φάρμακον ἀπεσύρετο. Τώρα τό καθιστοῦν ὑποχρεωτικόν!!!

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Διόρθωσις ἡμαρτημένου:

Εἰς τό προηγούμενον σχόλιόν μου, ἡ φράσις «οἱ πραγματικοί ἀριθμοί τῶν παρενεργειῶν εἶναι περί τούς 500.000 θανάτους καί ἕξ ἑκ. ἄλλες παρενέργειες» πρέπει ν' ἀντικατασταθῇ μέ τήν φράσιν «οἱ πραγματικοί ἀριθμοί τῶν παρενεργειῶν εἶναι περί τούς 500.000 θανάτους καί 30 ἑκ. ἄλλες παρενέργειες».

Τό ιερατείο τής επιστήμης καί τής εκκλησίας --- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

https://kyprianoscy.blogspot.com/?zx=ca87b4b11b176e9a

1. Τό πρώτο σχόλιο γιά τό βίντεο αυτό έχει ως ακολούθως.

 Άν θέλετε νά ξεφύγετε από τά σαγόνια τού καρχαρία  - λέγεται αντιρατσιστικός Νόμος - υπάρχει τρόπος. Πρώτα γράφετε στά κοινωνικά μήντια 4 μέ 5 άρθρα κατά τής  Χρυσής Αυγής, κατά ή ενάντια τής ομοφοβίας, τού ρατσισμού κλπ., ύστερα δέ, δώστε τα όλα υπέρ πίστεως καί πατρίδος, υπέρ τής ετεροφυλίας καί μέ τήν πρέπουσαν ευγένειαν, κατά τής λαθροεισβολής εποίκων καί τήν σύνοδο ελληνοποίηση τούτων.
Άν δυσκολευόσαστε, παρακολουθείστε προσεκτικά τό βίντεο, που ακολουθεί, καί μπορεί, όποιος θέλει, νά τό κρατήσει στά υπόψη γιά τόν φερόμενο «λέοντα τού αντιοικουμενισμού», τόν  Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

----------------

Ο/Η Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

«27 τότε εἶδεν αὐτὴν καὶ ἐξηγήσατο αὐτήν, ἑτοιμάσας ἐξιχνίασεν. 28 εἶπε δὲ ἀνθρώπῳ· ἰδοὺ ἡ θεοσέβειά ἐστι σοφία, τὸ δὲ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστιν ἐπιστήμη.» Ιώβ, Κεφάλαιο 28.
Ουδείς τών Πανεπιστημιακών Καθηγητών στά 6 χρόνια τής φοιτήσεώς μου στήν Ιατρική τού ΕΚΠΑ, μάς είχε δώσει αυτό τόν ορισμό τής Επιστήμης. Όλοι μάσαγαν τήν τσίχλα τής «συστηματικής μελέτης - πείραμα καί απόδειξη - τού επιστητού».

Η σημερινή επιστήμη απορρίπτει τήν πίστη. Προσχηματικά τήν δέχεται ( "πίστη" σέ μιά ανώτερη δύναμη) χωρίς νά γνωρίζει τί λογής είναι αυτή η 'ανώτερη δύναμη', τήν οποία προφασίζεται ότι "πιστεύει". Συμπληρωματικά γράφω : Τό ρ. πιστεύω είναι ρήμα ενεργητικής φωνής. Τό δέχομαι είναι ρήμα παθητικής φωνής. Που σημαίνει, ούτε κρύο ούτε ζέστη.

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.                                                        

–Τι να κάνω; Όχι, δεν είμαι μεθυσμένη ούτε έχω πιεί, αλλά «εκχέω την ψυχήν μου ενώπιον Κυρίου».                                                   

Μια έκχυση της ψυχής στον Θεό είναι η προσευχή. Ένα ξεχείλισμα αγάπης στο πρόσωπό του.

Reading from the Synaxarion:

Alypius the Stylite of Adrianopolis

Saint Alypius was from Adrianople of Bithynia; having lived upon a pillar for fifty-three years, he reposed about the year 607, at the age of one hundred.

Οἱ ἀντιφάσεις τοῦ ὀρθολογισμοῦ

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Ὑπουργός παρέδιδε πρό ἡμερῶν ἰδεολογικά μαθήματα ἀπό…

… τηλεοράσεως γιά νά ἰσχυριστεῖ ὅτι ἡ Ἑλλάς λόγῳ τοῦ αὐξημένου ποσοστοῦ τῶν ἀνεμβολίαστων εἶναι περίπου μιά καθυστερημένη χώρα τῆς Ἀνατολῆς. Ἐνῶ ἄν συγκρίνει κανείς τά ποσοστά τῶν ἐμβολιασμένων στίς προηγμένες χῶρες τῆς Δύσεως, τοῦ Διαφωτισμοῦ καί τοῦ Ὀρθολογισμοῦ μέ τά δικά μας, θά διαπιστώσει ὅτι ἐκεῖ τά πράγματα πᾶνε καλύτερα. Βάσκανος μοῖρα γιά τόν ἴδιο, μετά τήν πρόβλεψή του αὐτή, ἄρχισαν ἡ μία μετά τήν ἄλλη οἱ χῶρες τοῦ …ὀρθολογισμοῦ νά κλείνουν τίς οἰκονομίες τους καί νά ἐπιβάλουν αὐστηρά λοκντάουν: Γερμανία, Αὐστρία, Ὁλλανδία, Βέλγιο κ.λπ. Ὁ ὀρθολογισμός δέν τούς ἔσωσε. Ἐνῶ τό ποσοστό τῶν ἀνεμβολίαστων αὐξάνεται καί ἐκεῖ. Ἡ τελευταία θεωρία πού διακινεῖται διεθνῶς ὄχι ἀπό τόν κύριο Ὑπουργό γιά νά ἐξηγηθεῖ ἡ ἀποτυχία, εἶναι ὅτι οἱ ἀνεμβολίαστοι στίς ΗΠΑ εἶναι οἱ δεξιοί τοῦ Τράμπ, στήν Γερμανία οἱ ἀκροδεξιοί τοῦ AFD, γιά τήν Ἑλλάδα δέν ἔχουν τολμήσει νά ποῦν κάτι σχετικῶς γιατί θά δυσαρεστοῦσαν τόν Πρωθυπουργό. Κανείς ἀπό ὅλους τούς ἀναλυτές πού «γονατογραφοῦν» σχετικῶς δέν συνειδητοποίησε κάτι: ὅτι ὁ ἀνορθολογισμός τροφοδοτεῖται παγκοσμίως ἀλλά καί στήν πατρίδα μας ἀπό τίς ἀντιφάσεις τοῦ ὀρθολογισμοῦ. Τό νέο δόγμα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας πού κυριαρχεῖ τήν τελευταία δεκαετία βασίζεται στήν ἀποθέωση τῆς ἀτομικῆς ἐπιλογῆς καί στήν ὑποχώρηση τοῦ συλλογικοῦ καλοῦ. Στήν δόξα τῶν μονάδων καί στήν ὑποτίμηση τῶν Ἐθνῶν. Οἱ ἐλίτ ματώνουν γιά νά πείσουν ὅτι ἄμεση προτεραιότητα στόν νέο κόσμο ἔχει ἡ ἱκανοποίηση τῶν ἀτομικῶν μας ἐπιθυμιῶν καί ὄχι ἡ ἐπίδρασή τους στήν μεγάλη κοινωνία.

Από την Πτώση στην Ανεξαρτησία

Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, ο Ιμπραήμ αποχωρεί κατά μήνα Μάϊο για την Πελοπόννησο, όπου κατά μήνα Ιούνιο του 1826 οργανώνει επίθεση κατά της Μάνης, της τελευταίας περιοχής της Ελλάδος που παραμένει ανεξάρτητη και ελεύθερη. Όμως το πνεύμα της αντίστασης είναι παντού ισχυρό, πολύ δε περισσότερο στη Μάνη, που ουδέποτε έζησε κατοχή από ξένο δυνάστη.

Η περίπτωση της Μάνης είναι ιδιάζουσα καθότι όχι μόνον παρέμεινε ελεύθερη καθόλην την διάρκεια της τουρκοκρατίας (1453-1821), αλλά απετέλεσε το επίκεντρο τόσο του διεθνούς όσο και του εθνικού ενδιαφέροντος. Η Μάνη συντήρησε την πολιτική έννοια της ελεύθερης Ελλάδος μέσα από μια σειρά διαπραγματεύσεων, επαφών και συμφωνιών με τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις της εποχής (Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Ρωσία) δραστηριότητες που την καθιστούσαν διεθνή παράγοντα με de facto πολιτειακή αναγνώριση. Παράλληλα προσέφερε το εφαλτήριο εκκίνησης πολλών εθνικών δραστηριοτήτων, με κορυφαία παραδείγματα την πρόθεση τόσο του Ρήγα, όσο και της Φιλικής Εταιρείας, πριν και μετά την ανάληψη της αρχηγίας από τον Υψηλάντη, να αρχίσουν από εκεί την ελληνική εξέγερση. Η παράδοξη αυτή ιστορική πραγματικότητα της Μάνης είναι πολλές φορές αντίθετη με την κοινή πεποίθηση που πρεσβεύει ότι επρόκειτο περί απομωνομένης περιοχής ευρισκόμενης υπό συνθήκες άγριας ανεξαρτησίας.

Τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται --- Τοῦ πρεσβυτέρου Εὐσταθίου Κολλᾶ, Ὀρθοδόξου Θεολόγου – Ἐκκλησιαστικοῦ Συνηγόρου,

Στὴν ἐπίσκεψή του στὴν πόλη τῆς Θεσσαλονίκης, (52 μ.Χ.), ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μεταξὺ τῶν πολλῶν ἄλλων, μίλησε στοὺς Θεσσαλονικεῖς καὶ γιὰ τὸν Αἰφνίδιο δεύτερο ἔνδοξο ἐρχομὸ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία Του, ὅπου θὰ κριθοῦν πάντα τὰ Ἔθνη, ζῶντες καὶ νεκροί (Ματθ. 25, 31-33).

Ὅμως, ὅταν ἔφυγε, οἱ Θεσσαλονικεῖς παρεξήγησαν τὰ λεγόμενά του, περὶ τοῦ αἰφνιδίου τῆς Δευτέρας ἐνδόξου Παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ κατάντησαν σὲ ἀργία καὶ ἀταξία. Σταμάτησαν νὰ ἐργάζονται, καὶ περίμεναν, ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμή, τὸν ἐρχομὸ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ὁ Ἀπ. Παῦλος, ἀναγκάζεται νὰ ἀποστείλει δεύτερη ἐπιστολή του, πρὸς τοὺς Θεσσαλονικεῖς, γιὰ νὰ τοὺς ἐνημερώσει γιὰ τὸ θέμα αὐτό, τονίζοντάς τους, μὲ κατηγορηματικότητα ὅτι ἡ ἔλευση αὐτὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ θὰ εἶναι μὲν αἰφνίδια, ἀλλὰ θὰ προηγηθοῦν αὐτῆς ὡρισμένα συγκεκριμένα σημεῖα.

 Καὶ αὐτὰ τὰ σημεῖα (=αἱρέσεις) ὁ Παῦλος τὰ χαρακτηρίζει ὡς «μυστήριον (= μυστικὸν) ἀνομίας, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐνεργεῖται» (Β΄ Θεσ. 2, 6-7).

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ του Παφλαγόνος.

Στυλιανός ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη εν Παφλαγονία, ηγιασμένος ως άλλος Σαμουήλ εκ κοιλίας μητρός αυτού και ηύξανε και εκραταιούτο εν τη Χάριτι του Χριστού, κατοικητήριον γενόμενος του Παναγίου Πνεύματος. Σάρκα φορών και αυτός ο μακάριος και τον κόσμον οικών, ούτε υπό των επιθυμιών της σαρκός ειλκύσθη, ούτε υπό της ματαιότητος του κόσμου. Κατανοήσας το φθαρτόν της σαρκός και του κόσμου το εφήμερον, δεν ηθέλησε να δουλεύση αυτά ίνα θερίση φθοράν και απώλειαν, αλλά συνετάχθη μετά του κρείττονος, ήτοι της αθανάτου ψυχής και ταύτης απεφάσισε να επιμεληθή εις τον βίον του ίνα κληρονομήση ζωήν αιώνιον. Όθεν ευθύς εξ αρχής «εσκόρπισε, κατά το γεγραμμένον, έδωκε τοις πένησιν, η δικαιοσύνη αυτού μένει εις τον αιώνα» (Ψαλμ. ρια: 9). Άπαντα τον πλούτον αυτού, τον οποίον εκληρονόμησε παρά των γονέων, διεμοίρασεν εις τους πτωχούς, θεωρών έγκλημα να πένωνται μεν άλλοι, αυτός δε να πλουτή.

Κωνσταντίνος Βαθιώτης : Κοίτα ποιος ήρθε πάλι, ο Χίτλερ μας το παλικάρι

 Υγειονομικό διαβατήριο (Gesundheitspass) είχε θεσπισθεί και για τη λεγόμενη χιτλερική νεολαία, ειδικότερα για ανηλίκους 10-18 ετών, αλλά και για διπλοεμβολιασμένους μετανάστες!

Αφιερώνεται σε όσους προπαγανδιστές τολμούν να αποκαλούν ναζιστές τους ανεμβολίαστους, εφαρμόζοντας την περίφημη προπαγανδιστική αρχή της αντιστροφής:

Σε χτυπάω πρώτος με τα βέλη που βλέπω ότι θα μου ρίξεις.

Οι ρετσινιές που ρίχνουν οι €μβολιομανείς στους ανθεκτικούς ανεμβολίαστους δεν είναι παρά άνανδρη προσπάθεια των πρώτων να κουκουλώσουν την έμπλεη κοπράνων φωλιά τους.

Ο βασιλιάς κι η κουστωδία του είναι ο λ ό γ υ μ ν ο ι!

"Ο.Τ."

Ὁ Δούρειος Ἵππος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Είναι ἀνησυχητικό φαινόµενο ὅτι στή Χώρα µας ἐλάχιστοι κληρικοί ἐκδηλώνονται δηµοσίως κατά τοῦ οἰκουµενισµοῦ, χωρίς νά ὑπολογίζουν τήν ἐνόχληση τῶν πρωτεργατῶν του, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς εἶναι µεγαλόσχηµοι κληρικοί. Ἡ δειλία πολλῶν µπροστά στή σκληρότητα τῶν οἰκουµενιστῶν εἶναι ἀδικαιολόγητη, γιατί ὅταν ὑποστηρίζεις τήν ἀλήθεια, ὅταν ἔχεις βιωµατική πίστη καί ἀκολουθεῖς τόν παραδοσιακό δρόµο τῶν ἁγίων, δέν ὑπολογίζεις τίποτα οὔτε βέβαια ὑποστέλλεις τή σηµαία τῆς Ὀρθοδοξίας. Μπορεῖ νά χάσεις τήν εὔνοιά τους, µπορεῖ νά σέ βάλουν στό περιθώριο, µπορεῖ νά σέ ἀποµακρύνουν ἀπό τό κέντρο, µπορεῖ νά σέ θεωρήσουν φανατικό, ἀδιάλλακτο, µέ περιορισµένη ἀντίληψη, ὅµως ἐσύ µένεις στή βίγλα σου, ἀρνεῖσαι τίς οἰκουµενιστικές ἐκδηλώσεις, διακηρύττεις ὅτι οἱ λεγόµενοι ἑτερόδοξοι εἶναι αἱρετικοί καί ὡς τέτοιοι πρέπει νά ἀντιµετωπίζονται καί νά µή θεωροῦνται µέλη τῆς διαιρεµένης Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα πρέπει νά ἑνωθοῦν, γιά νά ὁλοκληρωθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Δηλαδή, δέν πιστεύουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ µία, ἁγία, καθολική καί ἀποστολική Ἐκκλησία.