This Saint was a prominent actress of the city of Antioch, and a pagan, who lived a life of unrestrained prodigality and led many to perdition. Instructed and baptized by a certain bishop named Nonnus (Saint Nonnus is commemorated Nov. 10), she departed for the Mount of Olives near Jerusalem, where she lived as a recluse, feigning to be a eunuch called Pelagia. She lived in such holiness and repentance that within three or four years she was deemed worthy to repose in an odour of sanctity, in the middle of the fifth century. Her tomb on the Mount of Olives has been a place of pilgrimage ever since.
ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΤΑΪΣΙΑΣ Της ΠΟΤΕ ΠΟΡΝΗΣ.
Αγαπητοί μου αδελφοί και πατέρες, βούλομαι να διηγηθώ εις υμάς την φαιδράν ταύτην και θαυμαστήν μετάνοιαν της μακαρίας Ταϊσίας, την οποίαν τελέσασα αύτη, τοσούτον μεγάλως εδοξάσθη, διότι τους αμαρτήσαντας και μετανοήσαντας γνησίως δοξάζει ο Κύριος και υπερτιμά· διο και ωφέλιμος ο λόγος ούτος ων και παρηγορητικός, παρέχει κατάνυξιν εις τους αγαπώντας τον Θεόν. Η μακαριωτάτη Ταϊσία ήτο καλή την όψιν, χαριεστάτη και πολύ ωραία, ότε δε ήτο δέκα επτά περίπου χρόνων, λαβούσα ταύτην η μήτηρ αυτής, η οποία από μικράν την εξώθει εις το κακόν, την ωδήγησεν εις τον τόπον της απωλείας, ήτοι εις τόπον πορνείας· επειδή δε ήτο ωραία, διέδραμε πανταχού η φήμη του κάλλους του προσώπου της, ως φλόγα δε κατέκαιεν η μανία της αγάπης της τας καρδίας πάντων των βλεπόντων αυτήν ανδρών· πλείστοι δε άλλοι ακούοντες περί αυτής επώλουν άπαντα τα υπάρχοντά των και εβούλοντο να απέλθουν και να απολαύσουν του κάλλους αυτής· όθεν πωλούντες όσα είχον, απώλεσαν και τα ενδύματα αυτών, δια να εκπληρώσουν την επιθυμίαν των. Ακούσας ο Αββάς Σεραπίων περί αυτής, προσηυχήθη προς τον Θεόν υπέρ αυτής λέγων:
2. Τά Ορθόδοξα καί τά Νεορθόδοξα --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Νεορθόδοξη κατήχηση στα Θρησκευτικά
(Φέησμπουκ 5 Οκτωβρίου 2017)
- Konstantinos Nikolakopoulos
22 Σεπτεμβρίου στις 11:33 π.μ. · Πάτρα, Western Greece ·
«Οι θρησκόληπτοι δήθεν αγανακτισμένοι χριστιανοί γονείς συμπληρώνουν μια εκ των προτέρων ετοιμασμένη φόρμα / έντυπο που επινοήθηκε από παραθρησκευτικά κέντρα και διαδόθηκε από παρακρατικά στοιχεία του λούμπεν προλεταριάτου της θρησκεύοντος υποκόσμου της εκκλησίας, των ΓΟΧ και άλλων πασίγνωστων παρακέντρων θρησκόληπτης προπαγάνδας.»
Μάριος Μπέγζος (Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ)
- Kyprianos Christodoulides Κάπου διάβασα νά γράφετε, κ. Νικολακόπουλε, γιά τόν συγγραφέα τού Πηδαλίου, αγ. Νικόδημο Αγιορείτη, καί τήν δυτικίζουσα νοοτροπία τού ερμηνευτή αυτού τών Ιερών Κανόνων. Νοοτροπία, σημειωτέον, που απέκτησε από τήν θητεία του, ή αν προτιμάτε μαθητεία του, στούς Ιησουΐτες, όπως σημειώνετε. Μήπως λοιπόν, ερωτώ, μπορείτε νά μάς πληροφορήσετε, σέ ποιούς θήτευσε, ή μαθήτευσε, αν θέλετε, ο καθηγητής σας κ. Μάριος Μπέγζος ; Ενημερωτική τών αναγνωστών σας η ερώτηση, ευχαριστώ.
Τη Η΄ (8η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΠΕΛΑΓΙΑΣ της από εταιρίδων.
Πελαγία η Οσία Μήτηρ ημών έζη πρότερον εις την Αντιόχειαν, κατά τους χρόνους του βασιλέως των Ρωμαίων Νουμεριανού, ήτο δε περιφανής και πλουσία, πολλά ωραία κατά το σώμα και υπέρκαλος, κατά την ψυχήν όμως ήτο ερρυπωμένη και βέβηλος, όλως βεβυθισμένη εις τον βόρβορον της σαρκός και άλλην φροντίδα δεν είχεν, ειμή μόνον να στολίζη την σάρκα και να αυξάνη την φυσικήν ωραιότητα με διάφορα χρώματα και στολίδια πολύτιμα, δια να ελκύη τους εραστάς και να τους βυθίζη εις την απώλειαν. Πολλοί εδαπανούσαν τον πλούτον των και εκινδύνευον ζωήν και ψυχήν δι’ αγάπην της. Είχε δε αύτη δούλους και δούλας πολλάς, και περιεπάτει εις τας οδούς παρρησία με φαντασίαν ανείκαστον, πληρούσα τον αέρα ευωδίας από τους μόσχους και τα αρώματα που έφερεν επάνω της. Ο πανοικτίρμων όμως και πολυέλεος Κύριος δεν εμίσησε τοσούτον άσεμνον πόρνην και βέβηλον, αλλ’ ως προγνώστης των μελλόντων, γινώσκων πόσην μετάνοιαν έμελλε να κατορθώση εις το ύστερον, εφώτισε τους οφθαλμούς της ψυχής αυτής με τρόπον τοιούτον και εγνώρισε την αλήθειαν. Κατ’ εκείνας τας ημέρας συνήθροισεν ο πρόεδρος της Αντιοχείας Αρχιερείς δια τινα υπόθεσιν.
3. Τά Ορθόδοξα και τά Νεορθόδοξα --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Γεώργιος Λεοντής 28 Σεπτεμβρίου στις 12:18 π.μ. ·
Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην ήταν στην προσευχή των Αγίων εικονιζομένων Πατέρων μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Kyprianos Christodoulides
Ερώτηση : Άν μάς συμβούλευαν νά κάνουμε Πάσχα μαζί μέ τούς Εβραίους - έγινε φέτος 2021 - τί θά λέγαμε ;
Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος : ΔΙΚΑΖΟΜΑΙ…
Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος
Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com
Πάτρα, 7 .10. 2021
ΔΙΚΑΖΟΜΑΙ…
Όπως έχει ανακοινωθεί μου ασκήθηκε δίωξη και πρόκειται να δικαστώ ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών την προσεχή Δευτέρα 11.10.2021, διότι πέρσι την 25η Μαρτίου 2020, εορτή του Ευαγγελισμού, επιτέλεσα το ιερατικό και εφημεριακό μου καθήκον ως επιτάσσει η εκκλησιαστική μας παράδοση και η συνείδησή μου.
----------------
Διέπραξες τό «κακούργημα», π. Ἀναστάσιε, νά μήν ὑπακούσῃς εἰς τήν Χούνταν Μητσοτάκη καί νά λειτουργήσῃς, ὑπακούοντας ἔτσι εἰς τόν Θεόν; Κατ' ἀρχάς, πῶς δέν σ' ἔχει «καθαιρέσει» ἀκόμη ἡ ψευδοῑεραρχία;
Από το Χριστός Ανέστη του Γιάννη (Αλεξ. Παπαδιαμάντη)
....Ἡ μάννα του, ἐπειδὴ τὸν εἶχε μονογενῆ, συχνὰ ἔταζε καὶ παρεκάλει τοὺς Ἁγίους «νὰ τὸν κάμουν καλά». Πλὴν φαίνεται ὅτι αὐτὸς ἦτο ἀρκετὰ καλά, σχεδὸν καλύτερα ἀπὸ πλείστους ἄλλους, καὶ οἱ Ἅγιοι δὲν ἔκρινον ὅτι ἐσύμφερε νὰ τοῦ δώσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ μάννα του ὠνόμαζε «τὴν ὑγειά του», δηλ. τὴν ἐλευθερίαν νὰ κακουργῇ ἐν γνώσει.
Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.
–Τι να κάνω; Όχι, δεν είμαι μεθυσμένη ούτε έχω πιεί, αλλά «εκχέω την ψυχήν μου ενώπιον Κυρίου».
Επικρατεί ο νόμος της σιωπής προκειμένου να μην θιγούν τα συμφέροντα της Pfizer!
Ανατριχίλα στην Αμερική με την Pfizer: «Παγίδευσαν» επιστήμονες στην εταιρεία με κρυφή κάμερα!
«Νιώθω ότι εργάζομαι για την αυτοκρατορία του κακού»!
Σάλος έχει ξεσπάσει στην Αμερική μετά την έρευνα του project Veritas, που έγινε με κρυφή κάμερα η οποία μαγνητοσκόπησε τις απόψεις επιστημόνων που εργάζονται στην φαρμακοβιομηχανία Pfizer, αναφορικά με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, την φυσική ανοσία, την κερδοσκοπία και την απόκρυψη της αλήθειας.
Sergius & Bacchus the Great Martyrs of Syria
These holy Martyrs were Romans of high rank in the service of the Emperor Maximian, to whom it was reported that they did not take part in the festivals of the idols. When he called them into his presence, they confessed their Faith in the one God. He had them arrayed in women's clothes and paraded through the streets in mockery. They were afterwards scourged, from which Saint Bacchus died. This was about the year 296. Saint Sergius was then taken to Resapha in Syria, where he was tortured and beheaded. His tomb in Resapha became a very famous shrine, to which pilgrims came from as far away as Western Europe; Resapha was later renamed Sergiopolis in his honour.
π Γεώργιος Μεταλληνός : Από την πρώτη άλωση στην τρίτη;
Ἐὰν ἀποφράδα ἡμέρα εἶναι ἡ 29η Μαΐου 1453, ἀφοῦ «ἡ πόλις τῶν πόλεων», ἔπεσε στὰ χέρια τῶν Τούρκων, ἐξίσου σημαντικὴ εἶναι καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου 1204, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ Πόλη κατακτήθηκε ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους καὶ τοὺς Φράγκους.
Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ὁ
Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε
σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας, Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι
ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.
ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΡΗΜΙΚΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ..!
Η βασική θεραπευτική άποψη της ψυχολογίας του Βάθους, και επομένως και της ψυχοθεραπείας, είναι ότι οι δυσάρεστες εμπειρίες της ζωής, τα ψυχικά τραύματα και οι ψυχικές συγκρούσεις και γενικά κάθε παρόμοια αρνητική εμπειρία, πρέπει να γίνεται αντικείμενο μιας συνειδητής επεξεργασίας εκ μέρους της προσωπικότη¬τος του ανθρώπου. Γιατί κάθε ανεπιθύμητη εμπειρία, όταν απωθείται με βία από την περιοχή του συνειδητού βίου στο ασυνείδητο, δημιουργεί εσωτερικά προβλήματα στο βάθος της προσωπικότητος, που όμως οι προεκτάσεις τους προδίδονται στη διαταραγμένη συμπεριφορά της προσωπικότητος αυτής.
Η απώθηση είναι μια αρνητική λειτουργία, που η ψυχολογία υπογραμμίζει πολύ έντονα με όλο το δυναμικό της θεωρητικό περιεχόμενο. Γι’ αυτό άλλωστε όλο το νόημα του ψυχαναλυτικού διαλόγου συμπυκνώνεται στην προσπάθεια της συνειδητοποιήσεως των απωθουμένων ψυχικών περιεχομένων και εμπειριών.
Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ
«Αγία
των Αγίων υπάρχουσα, σεμνή, εν Ναώ ηγάπησας αγίω κατοικείν».
Είναι
μάλιστα σπουδαίας έμπνευσης οι στίχοι του υμνογράφου, που διακηρύσσουν την
ωριμότητα της μικρής Παναγίας: «Η τριετίζουσα τω σώματι και πολυετής εν τω
πνεύματι»∙ «νηπιάζουσα σαρκί και τελεία τη ψυχή». Και
δεν πρέπει να μας παραξενεύει τούτο: «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως
τάξις».
Τη Ζ΄ (7η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΣΕΡΓΙΟΥ και ΒΑΚΧΟΥ.
Σέργιος και Βάκχος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του δυσσεβούς βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει296, στρατιώται ωραίοι την όψιν, νεώτατοι την ηλικίαν, επιφανείς το γένος, λαμπροί την αξίαν και ευγενέστατοι, Ρωμαίοι αμφότεροι, οίτινες ως ανδρείοι είχον μεγάλην τιμήν εις τα βασίλεια, ο δε Μαξιμιανός τους ετίμησε με αξιώματα κάμνων τον Σέργιον πριμικήριον της σχολής των Κιντιλίων και τον Βάκχον σεκουνδικήριον της αυτής σχολής, νομίζων ότι προσεκύνουν ούτοι τα είδωλα, αλλ’ αυτοί ήσαν Χριστιανοί εκ νεότητος, αναμένοντες καιρόν επιτήδειον δια να ομολογήσουν και παρρησία την αλήθειαν. Καθ’ εκάστην όθεν εμελέτων την μέλλουσαν ζωήν ως αιώνιον, την δε πρόσκαιρον ενόμιζον σοφώτατα παροικίαν, κατά τον Προφήτην, και επραγματεύοντο ποικιλοτρόπως την σωτηρίαν αυτών, ως σοφοί έμποροι. Βλέποντες δε άλλοι τινές στρατιώται την μεγάλην αγάπην, την οποίαν είχε προς αυτούς ο βασιλεύς, εφθόνησαν και τους διέβαλον, ότι δεν εξετίμων την φιλίαν του, αλλά τους μεν θεούς αυτού καταφρονούν, τον δε Χριστόν ευφημίζουν.
Η ΠΙΣΤΗ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΗΝ ΝΟΗΣΗ.
Ὁ Ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής (Δ´ Ἑκατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων), λέγει: «Ἡ πίστις εἶναι γνῶσις, πού δέν μπορεῖ νά ἀποδειχθῆ. Καί ἀφοῦ εἶναι γνῶσις, πού δεν δέχεται ἀπόδειξιν, ἄρα εἶναι μιά ὑπερφυσική σχέσις, μέ τήν ὁποίαν ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεόν μέ τρόπον ἄγνωστον και χωρίς ἀποδείξεις, σέ μιά ἕνωση, πού ξεπερνᾶ τήν νόηση».
Επαναπατρισμός δύο εικόνων από το Ντίσελντορφ Γερμανίας
Οι δύο εικόνες είχαν κλαπεί, μαζί με άλλα αντικείμενα, τον Νοέμβριο του 2007 από την Ι. Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου στο Μακρίνο Ανατολικού Ζαγορίου Ιωαννίνων
Mητροπολίτης Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς:
Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)