Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

«Των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα, τη Εκκλησία μίαν την πίστιν εσφράγισαν». Εκκλη. Υμνογραφία.

Η υπάρχουσα μεταξύ των αγίων Πατέρων της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας ιδιοτυπία, η οποία χαρακτηρίζει τας προηγουμένας ηθικάς και πνευματικάς προσωπικότητας, αποτελεί μέγαν πειρασμόν παρά τοις θεολογούσι. Τούτο δεν είναι ανεξήγητον. Η υφισταμένη μεταξύ ημών και των Πατέρων, εν αγιότητι, απόστασις μας αναγκάζει να τους βλέπωμεν «δι’ εσόπτρου εν αινίγματι» και επόμενον είναι να μη διακρίνωμεν την μεταξύ τούτων υπάρχουσαν εσωτερικήν ενότητα. Εντεύθεν αι παρανοήσεις και η ημαρτημένη κριτική επί της διδασκαλίας των αγίων Πατέρων. Το θέμα της ενότητος των αγίων Πατέρων είναι εκ των πλέον σημαντικών δια την ορθοδοξίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η ενότης της διδασκαλίας των δεν οφείλεται εις φυσικούς παράγοντας, αλλ’ εις αυτό το Πνεύμα το άγιον, «το φωτίσαν τούτων την διάνοιαν». Εκείνο, το οποίον ονομάζεται εις την θεολογικήν γλώσσαν «συμφωνία» είναι το συγκροτούν την αυθεντίαν και το κύρος της εκάστου των Πατέρων διδασκαλίας και της Καθόλου Εκκλησίας.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον

 

Τη ΙΘ΄(19η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΤΡΟΦΙΜΟΥ, ΣΑΒΒΑΤΙΟΥ και ΔΟΡΥΜΕΔΟΝΤΟΣ.

Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Πρόβου και Αττικού Βικαρίου ηγεμόνος της Αντιοχείας εν έτει σοη΄ (278). Εκ τούτων οι Άγιοι Τρόφιμος και Σαββάτιος ήλθον από ξένον τόπον εις την Αντιόχειαν. Και επειδή είδον όλους τους Αντιοχείς τεταραγμένους και έξω φρενών υπάρχοντας δια την εορτήν, την οποάν ετέλουν, των γενεθλίων του εν τη Δάφνη της Αντιοχείας ευρισκομένου ψευδοθέου Απόλλωνος, τούτου ένεκα ελυπήθησαν εγκαρδίως. Όθεν φωνάξαντες εις τον Θεόν με αναστεναγμούς καρδίας δια την σωτηρίαν της πόλεως, εφανερώθησαν  ότι είναι Χριστιανοί· δια τούτο παρεστάθησαν εις τον Βικάριον. Και πρώτον μεν ερωτάται ο Άγιος Τρόφιμος, όστις παρευθύς ωμολόγησε παρρησία την εις Χριστόν πίστιν και ευλάβειαν. Όθεν γυμνώνεται και τανυσθείς από τα τέσσαρα μέρη του σώματος δέρεται τόσον δυνατά, εις τρόπον ώστε η εκείσε γη εκοκκίνισεν από το αίμα.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 – ΜΑΡΟΥΣΙ, 20/9/2021, 5:00 Μ.Μ.

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών μαζί με το Πανελλήνιο Κίνημα «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά», το οποίο έχει στόχο την ανάδειξη, την υπεράσπιση και την προώθηση των αξιών και των ιδανικών της Ελληνορθόδοξης Οικογένειας, με αφορμή την επιβολή από το Υπουργείο Παιδείας του μαθήματος της «Ολοκληρωμένης ή Συμπεριληπτικής» Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης στα σχολεία από την νηπιακή ηλικία, καλεί όλους, γονείς, εκπαιδευτικούς, αλλά και κάθε συνειδητοποιημένο Έλληνα πολίτη, σε μια ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 5μμ, στην πύλη του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, στο Μαρούσι.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ:

Η «άπαξ παραδοθείσα πίστις» -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθ. ΑΠΘ

Οι πατέρες παραλαμβάνουν από τους αποστόλους, διαφυλάττουν και ερμηνεύουν την ιερά παράδοση, η οποία, σημειωτέον, παραδόθηκε άπαξ, δεν σχηματίσθηκε κατά τον μακραίωνα εκκλησιαστικό βίο. Και αυτές οι Οικουμενικές Σύνοδοι, όπου οι μεγάλοι θεοφόροι πατέρες θεόπνευστα διατύπωσαν τα δόγματα και τους κανόνες της πίστεώς μας, δεν δημιούργησαν, αλλά ερμήνευσαν την ιερά παράδοση. Υπενθυμίζω ότι τα δόγματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι αποκαλυμμένες αλήθειες του θείου λόγου, όπως τις διατύπωσαν οι φωτισμένοι άγιοι ύστερα από αγώνες και μάχες της Εκκλησίας κατά της πλάνης και της πονηρίας των αιρέσεων. Και οι κανόνες ή εντολές των Συνόδων είναι οι ηθικές προτροπές του θείου λόγου, όπως τις έζησαν οι άγιοι κάθε εποχής, που δεν συσχηματίζονταν με κανένα σχήμα του καιρού τους, αλλά μεταμορφώνονταν σε σκεύη του αγίου Πνεύματος.

Οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ ΕΤΕΡΟΦΡΟΝΑΣ εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ! -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἡ Ὀρθόδοξος Εκκλησία καί ὄχι ἡ Οἰκουμενιστική «ἐκκλησία», διδάσκει ὅτι οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ ΕΤΕΡΟΦΡΟΝΑΣ (κατά μείζονα δέ λόγον μέ αἱρετικούς, ὅπως τόν Βαρθολομαῖον, τόν Ἱερώνυμον κ.ἄ.) εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ! Ἰδού μικρόν μόνον δεῖγμα αὐτῆς τῆς διδασκαλίας:

1. «Τίς δέ κοινωνία φωτί πρός σκότος; τίς δέ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαλ; ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου; ... διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καί ἀκαθάρτου μή ἅπτεσθε» (Β´ Κορ. 6:14-18).

2. «Οἵτινες τήν ὑγιῆ πίστιν προσποιοῦνται ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δέ τοῖς ἑτερόφροσι, τούς τοιούτους, εἰ μετά παραγγελίαν μή ἀποστῶσι, μή μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλά μηδέ ἀδελφούς ὀνομάζειν» (Μέγας Βασίλειος, Patrologia Graeca ἤ ἐν συντομίᾳ P.G., τόμος 160, σ. 101).

3. «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός, P.G. 160, σ. 101).

4. «Ἐχθρούς γάρ Θεοῦ ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας, μεγάλῃ καί πολλῇ τῇ φωνῇ ἀπεφήνατο» (Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, P.G. 99, σ. 1049).

5. «Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς Εἰκόνας, Ἀνάθεμα γ´» (Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας, Τριώδιον, Ἐκδ. Φῶς, σελ. 161).

Eumenius the Wonderworker, Bishop of Gortynia

This Saint took up the monastic life from his youth, and later became Bishop of Gortynia in Crete. He travelled to Rome, and to Thebes in Upper Egypt, where through his prayers he ended a drought; there also, after working many miracles, he reposed in deep old age. His holy relics were returned to Gortynia and buried at the place called Raxos.

Ερμηνεία του ΙΕ' Κανόνα τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης Α' καὶ Β' ἐπονομασθείσης Συνόδου -- Γράφει ο π. Νικόλαος Δημαράς

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ἑρμηνεύει τὸ σχετικὸν χωρίον στὸ Πηδάλιον κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον: " Ἐὰν οἱ ρηθέντες πρόεδροι, (ἐπίσκοποι), εἶναι αἱρετικοί, καὶ κηρύσσουν τὴν αἵρεσίν τους δημόσια, καὶ γι’ αὐτὸ χωρίζονται οἱ ὑποκείμενοι σ’ αὐτούς, καὶ πρὶν νὰ γίνη ἀκόμα συνοδικὴ κρίσις γι’ αὐτὴν τὴν αἵρεσιν, οἱ χωριζόμενοι αὐτοί, ὄχι μόνον γιὰ τὸν χωρισμὸν δὲν καταδικάζονται, ἀλλὰ καὶ τιμῆς τῆς πρεπούσης, ὡς Ὀρθόδοξοι εἶναι ἄξιοι, ἐπειδὴ δὲν προξένησαν στὴν Ἐκκλησίαν σχίσμα μὲ τὸν χωρισμὸν αὐτόν, ἀλλὰ μᾶλλον ἐλευθέρωσαν τὴν Ἐκκλησίαν ἀπὸ τὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεσιν τῶν ψευδεπισκόπων αὐτῶν." Ἱερὸν Πηδάλιον, ἔκδ. 1886, σελ. 292. 

Τοὺς ἁγίους Πατέρες καὶ Διδασκάλους μιμήθηκαν καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες Ὁσιομάρτυρες πού μαρτύρησαν ἐπὶ Βέκκου τοῦ Λατινόφρονος καὶ ἔγραψαν τὴν περίφημη ἐκείνη ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Αὐτοκράτορα Μιχαὴλ τὸν Παλαιολόγον, ἡ ὁποία εἶναι θεολογικώτατη καὶ πλήρης Θείων ἀληθειῶν. Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ μεταξὺ ἄλλων περιλαμβάνονταν καὶ τὰ ἑξῆς: " Ἐμπεριέχεται δὲ καὶ στὸν ΙΕ' Κανόνα τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης Α' καὶ Β' ἐπονομασθείσης Συνόδου, ὅτι ὄχι μόνον ἀνεύθυνοι εἶναι ἀλλὰ καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἐπαινοῦνται αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἀποσχίζονται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶναι προφανῶς αἱρετικοὶ καὶ διδάσκουν δημόσια, αἱρετικὰ διδάγματα, καὶ πρὶν νὰ ὑπάρξη συνοδικὴ καταδίκη τους, ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἡ Ὀρθόδοξος του Χριστοῦ Ἐκκλησία τὴν ἀναφορὰν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως, κατὰ τὴν τέλεσιν τῆς ἀναίμακτου θυσίας, τὴν θεωροῦσε πάντοτε συγκοινωνίαν τελείαν μὲ τὸν μνημονευόμενον ἀρχιερέα καὶ τὸ φρόνημά του. Διότι ἔχει γραφεῖ στὴν ἐξήγησιν τῆς Θείας Λειτουργίας ὅτι ἀναφέρει ὁ ἱερουργῶν καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως ... καὶ ὅτι εἶναι κοινωνὸς αὐτοῦ καὶ τῆς πίστεως καὶ διάδοχος τῶν Θείων μυστηρίων ... (καί) ὅτι μολυσμὸν ἔχει ἡ κοινωνία μὲ μόνην τὴν ἀναφορὰν αὐτοῦ, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ὀρθόδοξος ὁ ἀναφέρων". Δοκίμιον Ἱστορικόν, περὶ τοῦ σχίσματος τῆς δυτικῆς ἐκκλησίας ἀπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς - καὶ τῶν ἐν Φλωρεντίᾳ συνόδω γενομένων δολιοτήτων καὶ ἐκβιασμῶν εἰς βάρος τῶν Ὀρθοδόξων - συγγραφὲν ὑπὸ τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Καλλίστου Βλαστοῦ, Ἅγιον Ὅρος 1895, ἐπανέκδοσις 1991, σελ. 106-107. Οἱ Ἁγιορεῖτες οἱ ἐπὶ Βέκκου μαρτυρήσαντες κηρύσσουν, ὅτι ἐπαινοῦνται ὅσοι, πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης, ἀποσχίζονται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶναι προφανῶς αἱρετικοὶ  καὶ διδάσκουν δημόσια αἱρετικὰ διδάγματα, καὶ πρὶν ὑπάρξει συνοδικὴ καταδίκη τους. Οἱ Ὁσιομάρτυρες ἔκοψαν τὸ μνημόσυνο τῶν Λατινοφρόνων πρὸ Συνοδικῆς διαγνώμης! Τοὺς Λατινόφρονες δὲν εἶχε ἀκόμη καταδικάσει καμμία σύνοδος... Ἦταν βεβαίως καθηρημένοι καὶ ἀναθεματισμένοι οἱ Λατινόφρονες κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ἀλλὰ καί κατὰ τοὺς α' καὶ β' τῆς Γ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐκπίπτουν οἱ τοιοῦτοι τῆς ἱερωσύνης. Βλ. καὶ τὸν α' τῆς Ζ'. Βέβαια τήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν τὸ πλήρωσαν μὲ τὴ ζωή τους!...

-------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 18 Σεπτεμβρίου 2021 - 1:24 π.μ., 18 Σεπτεμβρίου 2021 - 7:42 π.μ.: «άρα στον 15ο εμπεριέχονται όλες οι δυνατές περιπτώσεις. ... δηλώνει ότι ή θα κοινωνείτε μ’αυτόν είτε όχι. ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ τα δέχεται ... Δημήτριε, ακόμη περιμένω να μου εξιστορήσεις τα χαμένα μου επεισόδια ... Λοιπόν, όσα χωρία κι αν μου δείξεις δε κερδίζεις τπτ!»

Σχόλιον: Λοιπόν, ἀδερφέ, ἐκτός ἀπό πεπλανημένος, εἶσαι καί πολύ θρασύς! Ζητεῖς νά ξαναπιάσω ἀπό τήν ἀρχήν ἕν θέμα γιά τό ὁποῖον ἔχω γράψει πολλά ἄρθρα καί ἑκατοντάδες (ἴσως καί χιλιάδες) σχόλια, προκειμένω νά πείσω ἐσένα! Καί πῶς θά σέ πείσω ὅταν ὁ ἴδιος ὁμολογεῖς ὅτι δέν δέχεσαι τά χωρία πού σοῦ παρέθεσα ἀπό τό ἱερόν Εὐαγγέλιον, τίς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων καί τά συγγράμματα τῶν Ἁγίων Πατέρων; Λές νά ἔχω χρόνον γιά πέταμα; Ὅταν διαβάζῃς τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ μέ τά μεροληπτικά «γυαλιά» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί συμπεραίνῃς ὅτι αὐτός δῆθεν σέ καλύπτει καί ὅτι δῆθεν «δέχεται» καί τούς μή ἀποτειχισμένους ἀπό τήν αἵρεσιν, τότε ἀντιλα;μβάνομαι ὅτι χρειάζεσαι νά μάθῃς ἀνάγνωσιν καί θεολογίαν. Ἐπιγραμματικῶς, σοῦ λέγω ὅτι ὁ Κανών ἐγράφη μόνον γιά τούς ἀποτειχισμένους, διότι αὐτό ἦτο τό θέμα τῆς τότε ἐποχῆς. Οἰ μή ἀποτειχισμένοι δέν ἐμπίπτουν στό θέμα του. Ὁ Κανών αὐτός δέν ἀποτελεῖ γενικόν καί πλήρη ὁδηγόν γιά τό τί δέον γενέσθαι ἐν καιρῷ κηρυσσομένης αἱρέσεως. Ἄλλωστε, δέν ἐχρειάζετο κἄν νά ἐκδώσῃ ἕνα τέτοιο κανόνα ἡ ΑΒ Σύνοδος, πού ν' ἀναφέρεται καί στούς μή ἀποτειχισμένους δηλαδή, καθότι ἡ διδασκαλία τῶν Γραφῶν, τῶν Συνόδων καί τῶν Πατέρων (τήν ὁποίαν σοῦ παρέθεσα, ἀλλά ὁμολογεῖς ὅτι δέν δέχεσαι!) εἶναι κρυσταλλίνη ἐπ' αὐτοῦ: ἡ ἐν γνώσει κοινωνία μέ τήν αἵρεσιν σέ καθιστᾶ ἐχθρόν τοῦ Θεοῦ! Λοιπόν, φρόντισε πρῶτα νά μάθῃς ἀνάγνωσιν, ἀδερφέ, κατόπιν νά ἐξετάσῃς τό ἐνδεχόμενον νά δεχθῇς τήν διδασκαλίαν τῶν Γραφῶν, τῶν Συνόδων καί τῶν Πατέρων, τοὐτέστιν νά γίνῃς Ὀρθόδοξος, καί μετά κουνᾶς καί σ' ἐμᾶς τούς ταλαιπώρους τό δάκτυλον γιά ἔλλειψιν ταπεινώσεως, ὅπου ὁμολογῶ ὅτι εἶναι τό μόνον σωστόν πού ἔγραψες.

-------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 18 Σεπτεμβρίου 2021 - 1:36 μ.μ.

Τελικῶς, δέν ἔχεις καταλάβει κἄν ποιό εἶναι τό θέμα τοῦ «διαλόγου»! Εἰς τήν σημερινήν ἀπάντησίν μου πρός τόν κ. Τόμπρον (βλ. προηγουμένην ἀνάρτησιν, ὅπου ἐσχολίασες κι ἐσύ), ἐξήγησα ἐν ὀλίγοις τούς λόγους γιά τούς ὁποίους ἡ εἰσαγωγή τοῦ «Καλανταρίου τῶν Λατίνων» εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἀνεμένετο νά προκαλέσῃ σχίσμα, διό καί ἐπί 3,5 αἰῶνες οἱ Ὀρθόδοξοι τήν ἀπέρριπταν. Εἶδες πουθενά σ' αὐτούς τούς λόγους νά ὑπάρχῃ κάποιος ἔρωτας γιά τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον; Ἄν «εἶδες», τότε θά ἦταν ὅπως καί στήν περίπτωσιν τοῦ 15ου Κανόνος τῆς ΑΒ, ὅπου «εἶδες» νά «δέχεται» καί τούς μή ἀποτειχισμένους ἀπό τήν αἵρεσιν. Ἀλλά, γιά κάποιον πού γνωρίζει στοιχειωδῶς ἀνάγνωσιν, δέν μπορεῖ νά ἰδῇ κανένα ἔρωτα τῶν Ὀρθοδόξων γιά κανένα ἡμερολόγιον! Ἑπομένως, ποίαν θέσιν ἔχει τό τρικαμηνικόν ψευδο-επιχείρημα περί Μακεδονικοῦ ἡμερολογίου; Οὐδεμίαν! Ἁπλῶς, ἐλλείψει ἐπιχειρημάτων καί λόγῳ ὑπερτροφικοῦ ἐγωϊσμοῦ, πού δέν σᾶς ἀφήνει νά ἰδῇτε τήν πλάνην σας, σκιαμαχεῖτε καί ἀερολογεῖτε. Τέλος, τέλος!

Εξαιρετικό: ο Δρ. Ιω. Μάζης αποδομεί το φαινόμενο της Mετανάστευσης.

 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ -- Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Την Α’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβό της. Η Ορθοδοξία γιορτάζει τη Νίκη της. Ζώντες και Τεθνεώτες, θριαμβεύουσα και Στρατευομένη Εκκλησία, όλο το Σώμα του Χριστού, πνευματικά εορτάζει. Η Νίκη αυτή περιγράφεται στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας», που διαβάζεται κατά την Λιτανεία των Αγίων Εικόνων. Εκεί φαίνεται, ποια είναι η Ορθοδοξία. Δεν πρόκειται για μια Ιδεολογία, για κάποιο «Κοινωνικό Σύστημα» ή Φιλοσοφία, για κάποια εγκόσμια Πολιτική, που επεκράτησε και θριαμβολογεί για τη συντριβή των αντιπάλων της. Όχι! Η Ορθοδοξία είναι ο νέος τρόπος ζωής και υπάρξεως, η ΧΡΙΣΤΟΖΩΗ, που εισήχθη στην ιστορία με τη Σάρκωση του Αιώνιου Λόγου του Θεού.

ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ~ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ

 

Τη ΙΗ΄ (18η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΥΜΕΝΙΟΥ Επισκόπου Γορτύνης του θαυματουργού.

Ευμένιος ο αοίδιμος πατήρ ημών εκ νεαράς ηλικίας υπέβαλεν εαυτόν εις πολλάς σκληραγωγίας και ασκήσεις και πολλήν επιμέλειαν μεταχειρισθείς, απέκτησεν ακραν ταπείνωσιν· δια τούτο  και ηξιώθη να γίνη Επίσκοπος της κατά την νήσον Κρήτην Γορτύνης και εν ταυτώ ηξιώθη να λάβη θεόθεν και την των θαυμάτων χάριν και δύναμιν. Όθεν μίαν φοράν με ανημμένας λαμπάδας κατέκαυσεν ένα δράκοντα, όστις ώρμησε κατ’ αυτού· πορευθείς δε εις την Ρώμην, κατεφώτισεν αυτήν με τας θείας διδασκαλίας του ως λαμπρός φανός και με σημεία και θαύματα τους εκεί πιστούς εστερέωσεν. Από την Ρώμην δε αναχωρήσας μετέβη εις Θηβαϊδα, και χωρίς να θέλη παρευθύς διέλυσε την ξηρασίαν, ήτις επεκράτει εις εκείνα τα μέρη, δια της προσευχής του· εκεί λοιπόν ευρισκόμενος, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού. Οι δε εν τη Θηβαϊδι κατοικούντες απέστειλαν το άγιον αυτού λείψανον εις την ιδικήν του πατρίδα και την ποίμνην αυτού, ήτοι εις την Γορτύνην, το οποίον και ενεταφιάσθη εις ένα τόπον ονομαζόμενον Ράξος, ένθα ευρίσκεται έως του νυν και το σεπτόν λείψανον του θείου Κυρίλλου.  

Καθυστερημένη απάντηση πρός ευαίσθητον Θεματοφύλακα -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

https://kyprianoscy.blogspot.com/2021/09/blog-post_17.html

Εισαγωγικό σημείωμα (Κυπριανός Χριστοδουλίδης 17/9/2021)

Οφειλομένη, άν καί καθυστερημένη, απάντηση. Στήν περί συκοφαντίας καταγγελία, που μου καταλογίζει ο π. Βολουδάκης, δέν απαντώ μέ αδιαφορία. Καί συμπληρώνω, δέν είμαι υπεύθυνος τού πώς απομαγνητοφωνεί ο κάθε δημοσιογράφος αυτά που προφορικά (τηλεφωνικά) λέγω. Βλέπε λεπτομέρειες  https://kyprianoscy.blogspot.com/2021/09/blog-post_15.html

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ (Φεβρουάριος 2013)
Ο ιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης αποκαθιστά την συκοφαντία

ΜΗΤΕΡΑ ΜΙΛΑ ΣΤΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ΣΤΗ 19ΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΗΣ || 16/9/21

 

***********

 (ΔΧ: Pfizer: 20% οἱ παρενέργειες!!! Σέ πολλά σημεῖα.) 

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Pfizer: Τό ποσοστόν τῶν παρενεργειῶν εἶναι μικρόν, μόνον 20%!!! Τοὐτέστιν, ὅπως ἐπισημαίνουν οἱ γιατροί καί οἱ δημοσιογράφοι στό παρόν βίντεο, διαρρηγνύοντες δικαίως τά ἱμάτιά των, στούς 100 πού «ἐμβολιάζονται» οἱ 20 θά ἔχουν παρενέργειες και αὐτό θεωρεῖται «μικρόν» ποσοστόν!!! Μᾶς κοροϊδεύουν κατάμουτρα, σκεπτόμενοι προφανῶς ὅτι ἐφόσουμε «ἐκλέγουμε»(;;;) κόκκινους, γαλάζιους καί πράσινους Τσίπρες, ἄρα εἴμεθα ἠλίθιοι, ὁπότε, μαζί μέ τά χιλιάδες ἄλλα ψεύδη, θά χάψουμε καί αὐτό τό χοντράδι!

Προφητική φωνή του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. (Αφιερωμένη σε όσους συγχέουν την Εκκλησία με την Ιεραρχία)

Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι  δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και  παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν  έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της  θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.

ΕΦΗΜΕΡΙΣ  7-4-1888.

«Ο Φράγκος δεν έρχεται με μαχαίρια, πιστόλια και φωτιές. Ήρθε με χάδια και γλυκόλογα…» -- Φώτης Κόντογλου

Σήμερα νομίζεται καλός σε όλα, όποιος είναι αδιάφορος, όποιος δεν νοιάζεται για τίποτα, όποιος δεν νιώθει καμιά ευθύνη. Αλλιώς τον λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Όποιος αγαπά την χώρα μας, τα ήθη και έθιμά μας, την παράδοσή μας, την γλώσσα μας, θεωρείται οπισθοδρομικός. Οι αδιάφοροι παιρνούν για φιλελεύθεροι άνθρωποι, για άνθρωποι που ζούνε με το πνεύμα της εποχής μας, που έχουν για πιστεύω την καλοπέραση, το εύκολο κέρδος, τις ευκολίες, τις αναπαύσεις, κι ας μην απομείνη τίποτα που να θυμίζη σε ποιο μέρος βρισκόμαστε, από που κρατάμε, ποιοί ζήσανε πριν από μας στην χώρα μας. Η ξενομανία μας έγινε τώρα σωστή ξενοδουλεία, σήμερα περνά για αρετή, κι όποιος έχη τούτη την αρρώστεια πιο βαρειά παρμένη, λογαριάζεται για σπουδαίος άνθρωπος.

------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Διαχρονικός ο Κόντογλου, πιο διαχρονικός δε μπορούσε να γίνει! Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός στα φοβερά χρόνια της Οθωμανικής κατοχής, τότε που οι μισοί Έλληνες εκτουρκίστηκαν και ένα λείμμα τους κράτησε τις πατρογονικές παραδόσεις, τότε που κι αυτό το λείμμα κινδύνευε να αφανιστεί ο εθνομάρτυρας ξυπνούσε συνειδήσεις. Ίδρυε ναούς, σχολεία, επανέφερε ολόκληρες οικογένειες στη πίστη του Χριστού που για το φόβο της σφαγής, των ονειδισμών, της πρόσκαιρης γλύκας των γήινων είχαν αρνηθεί το ζωοδότη τους. Σήμερα, ένας άλλος ασκητής διέκρινε την εσωτερική πτώχευση του Έλληνα, και προσπάθησε να επαναφέρει εις εαυτόν αυτή τη φυλή που τιμήθηκε όσο καμιά άλλη από το Θεό Λόγο του Πατρός. Διαχρονικός ο λόγος του και πνευματικά αρτισμένος, για ακόμη λιγότερο λείμμα χριστοφόρο, το άλλο δυστυχώς ελεύθερα επέλεξε το λύμα.

Sophia & her three daughters: Faith, Hope, and Love

These Saints were from Italy and contested for the Faith about the year 126, during the reign of the Emperor Hadrian. Faith was twelve years old, Hope, ten, and Love, nine; each was tormented and then beheaded, from the eldest to the youngest. Their mother Sophia mourned at their grave for three days, where she also fell asleep in peace; because of her courageous endurance in the face of her daughters' sufferings, she is also counted a martyr. The name Sophia means "wisdom" in Greek; as for her daughters' names, Faith, Hope, and Love (Charity), they are Pistis, Elpis, and Agape in Greek, and Vera, Nadezhda, and Lyubov in Russian.

Ενημέρωση -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Στήν ιστοσελίδα κοινωνικού δικτύου φέησμπουκ «Αντιαιρετική Προσπάθεια για την Προστασία της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης», δημοσιεύθηκε άρθρο τής καθεστωτικής "Romfea.gr", 13/9/2021, που αφορούσε στόν άλλοτε αποκληθέντα "λέοντα" τής Ορθοδοξίας Μητροπολίτη Σεραφείμ. Τό άρθρο τής Romfea.gr ήταν ομιλία τού Πειραιώς Σεραφείμ σχετική μέ τήν «σατανική κακοδοξία τής νέας εποχής».

 Επί τούτου καί η σχετική φωτογραφία μέ τόν συμπεριλαμβανόμενο σύνδεσμο από ομιλία άλλου Μητροπολίτη, ο οποίος υπεραμύνεται όλων αυτών που καταδικάζει ο αδελφός αυτού καί εν ιεροσύνη ισότιμος Σεραφείμ, τήν οποία σάς στέλνω..

Για μια ανήσυχη ησυχία …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

Τη ΙΖ΄ (17η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και Καλλινίκων Παρθένων ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΛΠΙΔΟΣ και ΑΓΑΠΗΣ, και της μητρός αυτών ΣΟΦΙΑΣ.

Σοφία η Αγία Μάρτυς και αι θυγατέρες αυτής Πίστις, Ελπίς και Αγάπη έζων εις την Ρώμην κατά τας ημέρας του δυσσεβούς αυτοκράτορος Ανδριανού, όστις εβασίλευεν εκεί, παραχωρήσει Θεού, κατά τα έτη ριζ΄ -  ρλη΄ (117 – 138). Oύτος, έχων ζήλον διάπυρον εις την λατρείαν των ειδώλων των ψευδωνύμων θεών, προσεπάθει να πείση τους Χριστιανούς, άλλους με κολακείας και άλλους με απειλάς, όπως θυσιάζωσιν εις τους δαίμονας. Η δε Σοφία ήτο γυνή ευσεβής εις την πίστιν, ευγενής εις το γένος, και εις την πολιτείαν σεμνή και σωφρονεστάτη, καταγομένη από μεγάλην τινά πόλιν της Ιταλίας· παραμείνασα δε χήρα εκ νεότητος είχε μεθ’ εαυτής τας τρεις θυγατέρας της, με τας οποίας έτυχεν εξ ανάγκης να υπάγουν εις την μεγαλόπολιν Ρώμην· διαμείνασα δε εκεί διήγε ζωήν ενάρετον, διδάσκουσα και τας θυγατέρας της να μιμώνται την μητέρα αυτών, στολίζουσαι τα ήθη των με τον φόβον του Κυρίου και τον πόθον της Βασιλείας των ουρανών.

Αυτοαδικούμαστε και αδικούμε -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθ. ΑΠΘ

Πότε επιτέλους, θα το καταλάβουμε ότι δεν είναι φανατισμός και μισαλλοδοξία η αποστροφή προς την οικουμενιστική κίνηση; Στο όνομα της αγάπης και της ενότητος επιχειρείται η αλλοίωση της ποιότητος και της ίδιας της οντότητος της Εκκλησίας. Αμφισβητείται η μοναδικότητά της. Αλλά για ποιο Χριστό θα μιλήσουμε και σε ποια σωτηρία θα καλέσουμε τον κόσμο, όταν θα έχουμε αλλοιώσει την ίδια την υπόσταση της Εκκλησίας; Με τέτοιες τακτικές μπορεί να αρέσουμε στους ανθρώπους, αδυνατούμε, όμως, να τους προσφέρουμε αυτό που μόνο η Εκκλησία διαθέτει. Το χειρότερο, καθιστούμε άχρηστη και αζήτητη την σωτηρία, διότι εν ονόματι της απατηλής οικουμενιστικής αγάπης δημιουργούμε στους αιρετικούς την ψευδαίσθηση ότι η πλάνη τους δεν διαφέρει από τη δική μας αλήθεια, άρα δεν υπάρχει λόγος να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Euphemia the Great Martyr

Saint Euphemia was from Chalcedon and lived in virginity. According to some, she suffered martyrdom during the reign of Diocletian, in 303; according to others, in 307. Her sacred relics are preserved in the Patriarchate in Constantinople.