Μια ολόκληρη επιστήμη τείνει να μετατραπεί σε ένα απάνθρωπο φιάσκο… -- Γράφει ο Κωνσταντίνος Φαρσαλινός

Στις 22 Αυγούστου, είχα αναφέρει πως θα έρθει η ώρα της “ημερομηνίας λήξης” της υγείας και της ελευθερίας ΟΛΩΝ, όταν οι εμβολιασμένοι θα μετατραπούν σε σκλάβοι και μιάσματα (ως ανεμβολίαστοι) με την έλευση της 3ης δόσης, και όσοι κάνουν 3η δόση θα ξαναγίνουν όμηροι με την έλευση της 4ης δόση…

Έφτασε η ώρα λοιπόν που το Ισραήλ ξεκινάει την επ’ άπειρον υγειονομική ομηρία του υγιούς πληθυσμού, με την καθιέρωση ημερομηνίας λήξης 6 μηνών στα πιστοποιητικά, που θα ανανεώνεται μόνο με επιπλέον εμβολιασμό. Και πέρα από την 3η δόση…

Βιώνουμε την εξέλιξη της ιατρικής από επιστήμη προαγωγής της υγείας σε έναν διεστραμμένο προαγωγό της τρομοκρατίας και της μετατροπής του υγιούς σώματος και πνεύματος σε άρρωστο και αρρωστημένο.

Όλα τα υποκατάστατα της αληθινής λύτρωσης αλωνίζουν την Γη

Κουρασμένος ο άνθρωπος σήμερα από την υποδούλωσή του στα πάθη, από τη σαρκολατρία και τον απάνθρωπο πολιτισμό μας, αναζητεί επίγειους παράδεισους, εύκολες ορθολογιστικές λύσεις, που θα του χαρίσουν κάποια ψευτολύτρωση. Η αίρεση των Ιαχωβιτών υπόσχεται επίγειο παράδεισο στη γη. Ο Μαχαρίτσι με τις Βέδδες του, μια και δεν μπόρεσε να κάνη παράδεισο τις Ινδίες του, επιθυμεί και υπόσχεται να μας μεταβάλη σε παράδεισο. Γέμισε ο κόσμος από τις αποκρυφιστικές «εσωτερίστικες ψυχολογίες» πλασαρισμένες με πολλή τέχνη και γοητευτικές παραστάσεις, ώστε να χαρίζουν τη γοητεία της λύτρωσης, ενώ πρόκειται για ψευτολύτρωση. Και αυτό μας το βεβαιώνουν άνθρωποι που έμπλεξαν σ΄αυτά τα δίχτυα, γοητευμένοι από τα συνθήματα της εξωτικής αυτής ψυχολογίας και «επιστημονικής» αυτογνωσίας, για να καταλάβουν στο τέλος ότι έχασαν την αυτοτέλεια της προσωπικότητάς τους, ότι έγιναν ρομπότ μιας αποκρυφιστικής δαιμονικής τεχνικής, που αυθυποβάλλει το άτομο και το εκμηδενίζει, χαρίζοντάς του κάποια παροδική ψευδαίσθηση λύτρωσης. Όλα τα υποκατάστατα της αληθινής λύτρωσης αλωνίζουν την Γη. Όμως ο αληθινός Παράδεισος βρίσκεται στη καρδιά του ανθρώπου, στον αγιασμό του και την ένωσή του με το Χριστό. Από κει ξεκινά και συνεχίζεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Προϋποθέτει το σήκωμα του Σταυρού του Χριστού, όπως τον σήκωσαν και τον σηκώνουν οι Άγιοι κάθε εποχής, μέσα στον ιερό χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Φωτιές: Ἡ Δικαιοσύνη σαρώνει κινητά καί διερευνᾶ πληροφορίες γιά ἰσλαμικούς πυρῆνες

Λίστες μέ καρτοκινητά μίας χρήσεως σέ Εὔβοια, Βαρυμπόμπη, Πελοπόννησο – Στό μικροσκόπιο πληροφορία γιά χρηματοδότηση ἀκραίων μουσουλμάνων ἐκτός διεθνοῦς τραπεζικοῦ συστήματος

ΣTA «ΨΙΛΑ» τῶν σαββατιάτικων ἐφημερίδων πέρασε πρό ὀλίγων ἡμερῶν ἡ εἴδησις, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἐρευνᾶ τήν πιθανή σχέση ἰσλαμικῶν πυρήνων μέ τίς μεγάλες πυρκαϊές πού ἔπληξαν τήν χώρα τίς τελευταῖες ἑβδομάδες. Στό ἴδιο πλαίσιο ἐρευνᾶται καί ἐξωθεσμικό σύστημα πληρωμῶν, τό ὁποῖο χρησιμοποιοῦν οἱ μουσουλμανικές ὀργανώσεις, καθώς ὑπάρχουν βάσιμες ἐνδείξεις ὅτι μέσω τέτοιων δικτύων χρηματοδοτοῦνται τέτοιες ἐνέργειες ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καί ἄλλων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν πού ἀποτελοῦν στόχους τῆς κακοποιοῦ δράσεώς τους. Ἐμπειρογνώμονες ἐπισημαίνουν ὅτι ναί μέν οἱ κρατοῦσες συνθῆκες κατά τίς ἡμέρες τῶν μεγάλων πυρκαϊῶν ἦσαν ἰδανικές γιά τό ξέσπασμα τῆς φωτιᾶς, ἀλλά καί πάλι ὁ τεράστιος ἀριθμός τῶν ἑστιῶν πού ταυτοχρόνως ἐξεδηλώνοντο ἦταν ἀφύσικος. Οἱ ἴδιοι τονίζουν ὅτι οἱ ἐπίδοξοι ἐμπρηστές ἀσφαλῶς καί θά προέβαιναν στίς ἐγκληματικές ἐνέργειές τους, τήν στιγμή ἀκριβῶς κατά τήν ὁποία οἱ καιρικές συνθῆκες θά συνέβαλλον στήν ἐπίτευξη τοῦ πλέον καταστροφικοῦ ἀποτελέσματος.

Πανδημία προπαγάνδας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η θεσμική ελίτ έχει καταλάβει όλες τις θέσεις εις τον κρατικό μηχανισμό, ανεξαρτήτως εάν πράγματι υπηρετεί τους θεσμούς, δια τους οποίους έχει πράγματι ταχθεί ή όχι.

Η σημερινή βιούμενη κατάσταση εν Ελλάδι, ομοιάζει με μία μορφή ιδιότυπης ειρκτής όπου ο διανοητικά λοβοτομημένος κόσμος καθίσταται παντελώς αποκεκομένος από την αντικειμενική πραγματικότητα και τις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Μολονότι, η Ελλάς απειλείται από τον Θρησκευτικό φονταμενταλισμό, του Ισλάμ με ό,τι τούτο συνεπάγεται δια την καταβαράθρωση του λεγόμενου Δυτικού πολιτισμού, ιδίως μετά την ανακατάληψη της Καμπούλ από τους «Ταλιμπάν», παρά ταύτα, οι, εν Ελλάδι ανθελληνικοί μηχανισμοί των  «δικαιωματιστών»  εκατέρωθεν τόσο αριστεριστών όσο και φιλελεύθερων, προπαγανδίζουν ασυστόλως, εις βάρος της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως και βάλλουν γηθοσύνως, κατά των δομικών σταθερών του έθνους μας.

Το ευλογημένο φραγγέλιο

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Ecclesiastical New Year

For the maintenance of their armed forces, the Roman emperors decreed that their subjects in every district should be taxed every year. This same decree was reissued every fifteen years, since the Roman soldiers were obliged to serve for fifteen years. At the end of each fifteen-year period, an assessment was made of what economic changes had taken place, and a new tax was decreed, which was to be paid over the span of the fifteen years. This imperial decree, which was issued before the season of winter, was named Indictio, that is, Definiton, or Order. This name was adopted by the emperors in Constantinople also. At other times, the latter also used the term Epinemisis, that is, Distribution (Dianome).

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΜΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ -- Του Φώτη Κόντογλου

Η βραδινή μυσταγωγία

Γιατί άραγε μού φέρνουνε βαθιά συγκίνηση καί φυλάγω κρυφά μέσα στήν καρδιά μου κάποια πράγματα πού δέν τά παρατηρεί κανένας; Κι άν βρεθεί κανείς νά τά προσέξει καί νά νιώσει κάτι απ' αυτά, ωστόσο δέν τό φανερώνει, γιά νά μήν τόν λογαριάσουν γιά άνθρωπο πού χάνει τόν καιρό μέ κάποια πράγματα πού δέν είναι σοβαρά, προπάντων στήν εποχή μας, πού θέλει νά είναι οι άνθρωποι θετικοί, δίχως αισθηματολογίες, δραστήριοι σέ χειροπιαστά πράγματα, πρό πάντων σέ ό,τι βγάζει χρήματα: "λεφτά, πολλά λεφτά!" ακούω συχνά νά λένε δίπλα μου, κι ανατριχιάζω, άν τύχει νά καθίσω σέ καμιά καρέκλα, κι άς βρίσκουμαι καί μίλια μακριά από τήν Αθήνα. Εδώ πιά, μέσα στή νέα ελληνική Βαβυλωνία, όπου νά σταθεί κανένας δέν ακούγει τίποτ' άλλο από κουβέντες γιά λεφτά. Κι άν τύχει νά ακούσει κανείς καί καμιά άλλη ομιλία, πάλι, σάν συλλογισθεί λίγο, θά δεί πώς κι εκείνη η κουβέντα στά λεφτά καταλήγει καί στά λεφτά αποβλέπει. Τόσο πολύ έχουνε ζαλισθεί οι άνθρωποι από τό χρήμα, πού τούς βλέπω σάν νά είναι άρρωστοι τόσο πολύ, πού αυτά τά λεφτά, πού τά λατρεύουνε όπως προσκυνούσανε οι Οβραίοι τό Μαλαματένιο τό Μοσχάρι, σάν τά αποχτήσουνε, από τήν πολλή χαρά τους δέν είναι σέ θέση νά τά χαρούνε, οι δυστυχισμένοι, σάν εκείνον τόν φλογερόν εραστή, πού από τό πολύ τό αίσθημα, σάν βρεθεί τέλος πάντων κοντά στήν αγαπημένη του, τά χάνει, χλωμιάζει, καί δέν τολμά νά τής μιλήσει!

Φύλαγε την καρδιά σου! -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Όταν ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον Παράδεισο, του είπε να τον φυλάγει και να εργάζεται μέσα σ΄ αυτόν. Ήταν ένα δώρο θεϊκό ο παράδεισος, που έπρεπε να το προσέχει. Αλλά κι ο ίδιος ο εαυτός μας είναι ένα δώρο του Θεού, το πιο μεγάλο και θαυμαστό για μας, που έχει ανάγκη από την προσοχή μας. Προσέχουμε την υγεία μας, φροντίζουμε για την μόρφωσή μας, αλλά πάνω απ΄ όλα το Άγιο Πνεύμα μάς παραγγέλλει να φυλάγουμε την καρδιά μας· «Πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν», γράφουν οι Παροιμίες (4: 23). Καρδιά στη γλώσσα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης σημαίνει την έδρα της λογικής ζωής και γενικότερα τον όλο εσωτερικό άνθρωπο με τις νοητικές και ψυχικές του δυνάμεις. Σημαίνει το πιο καίριο, αλλά και το πιο ευαίσθητο σημείο της υπάρξεώς μας, απ΄ όπου ξεκινούν οι σκέψεις και οι ενέργειές μας και όπου καταλήγουν οι εντυπώσεις του έξω κόσμου. Γι΄ αυτό και ο Κύριός μας έλεγε ότι «τα εκπορευόμενα εκ του στόματος εκ της καρδίας εξέρχεται» (Ματθ. 15: 18) και δίδασκε ότι η ρίζα όλων των κακών κρύβεται μες την καρδιά μας. Αν, λοιπόν, αυτήν ασφαλίσουμε και κρατήσουμε ελεύθερη, εξασφαλίζουμε πράγματι την ειρήνη και την ελευθερία μας.

Η Αλβανία μουσουλμανοποιεί με Αφγανούς τα χωριά της Βορείου Ηπείρου

 «Δώρο εξ ουρανού» για τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα, στα σχέδιά του να «πνίξει» τα ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου με χιλιάδες πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, αλλοιώνοντας τη δημογραφική σύνθεση της περιοχής, ήρθε με την κατάληψη της εξουσίας στη μακρινή ασιατική χώρα από τους Ταλιμπάν.

Αυτό που δεν μπορεί να καταφέρει από το 2016, με πρόσχημα το λεγόμενο «σχέδιο ανάπλασης του παραλιακού μετώπου», στην Αδριατική, τους νόμους που θεσπίζει για τις περιουσίες των Ελλήνων και τις μετακινήσεις πληθυσμών από τον αλβανικό Βορρά, του το προσέφερε μέσα σε μία νύχτα η κατάρρευση των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν.

ΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ -- Του Μακαριωτάτου και σοφωτάτου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Τυρομενίας του Κεραμέως.

Ευλογητός ο Θεός ο καταξιώσας ημάς διαδραμείν την κυκλικήν του χρόνου περίοδον και προς την κορωνίδα του έτους ελθείν, εξ ης ώσπερ αφ’ ύσπληγγος (αφετηρίας) αύθις του δρόμον του βιοτικού κατερχόμεθα τον αυτόν κύκλον δια πάσης της ζωής ημών ανελίττοντες, έως αν ο άπειρος ημάς εκείνος αιών διαδέξηται, ο διαστήματι χρόνου και ηλίου φορά μη μετρούμενος. Η μεν παρούσα ημέρα, (προκείσθω γαρ τω λόγω οίον ήδυσμα τοις φιλοκάλοις υμίν), κατά μεν το ιστορικώς γενόμενον και τελούμενον, αρχή της χρονικής υπάρχει ανακυκλήσεως, Ίνδικτα λεγομένη τη Ρωμαίων φωνή· ούτω γαρ εκείνοι τον ορισμόν ονομάζουσιν. Εβραίοις μεν γαρ αρχή του χρόνου νενόμισται ο Νισάν (Μάρτιος), παρ’ αυτοίς ούτως ονομαζόμενος, αρχή τυγχάνων της εαρινής ισημερίας και της κοσμογενέσεως, ως δηλοί των βοτάνων και θάμνων και δένδρων η βλάστησις. Ρωμαίοις δε πάλαι μεν ο Ιανουάριος ην του έτους αρχή· αφού δε ο Αύγουστος Καίσαρ τον Αντώνιον ετροπώσατο κατά τον Σεπτέμβριον μήνα, περιφανή ποιήσαι την νίκην βουλόμενος, μεταμείβει το Ρωμαϊκόν έθος και χαρίζεται τω μηνί τούτω τα πρεσβεία καθάπερ πρωτόλεια.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ

 

Τη Α΄ (1η) του μηνός Σεπτεμβρίου αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους.

Η Αγία του Θεού Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρεις αιτίας· πρώτον, επειδή αυτή είναι αρχή του χρόνου· δια τούτο δε και παρά των παλαιών Ρωμαίων πολλά ετιμάτο εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι την λατινικήν γλώσσαν, θέλει να είπη ορισμός. Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή κατά την σημερινήν ημέραν μετέβη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το βιβλίον του Προφήτου Ησαϊου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκά δ: 16), το οποίον ανοίξας ο Κύριος ημών, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Ησαϊου, εις το οποίον είναι γεγραμμένα δια τον Ίδιον τα λόγια ταύτα· «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ου είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. δ: 18-19).

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου.

Θαυμασταί των Ορθοδόξων αι πανηγύρεις φαιδραί των Μαρτύρων αι μνήμαι, ανεπαίσχυντοι των ευσεβών αι ευωχίαι. Ουχ εορτάζομεν χρόνον τον αστάτως κινούμενον· ου σεβόμεθα ενιαυτόν την της ανθρώπων ζωής δαπάνην· ου προσκυνούμεν αιώνα τον εις φθοράν ημάς έλκοντα. Ου λατρεύομεν τη κτίσει· σύνδουλα γαρ τα γεγονότα. Ου θεραπεύομεν την ύλην· εξ ούκ όντων γαρ υπέστη. Ως γαρ αρχήν γενέσεως έσχε ταύτα, και φθοράς υπόκεινται τέλει. Ου σεβόμεθα ουρανόν· ως καπνός γαρ εστερεώθη. Ου σεβόμεθα στερέωμα· εκρυσταλλώθη. Ου σεβόμεθα το φως· λόγω γαρ εδημιουργήθη. Ου σεβόμεθα την σελήνην· σχήματι γαρ εκοσμήθη. Ου σεβόμεθα την γην· εξ ύδατος γαρ ανειλκύσθη. Ου σεβόμεθα το πυρ· υλικόν γαρ το στοιχείον. Ου προσκυνούμεν το ύδωρ· ρέουσα γαρ η φύσις. Ου λατρεύομεν τω χρόνω· ουχ έστηκε γαρ, αλλ’ αφίσταται. Ου σεβόμεθα την ημέραν· διατάξει γαρ γουλεύει. Πάντα χρόνω γηρά, και χρόνος μετά πάντα γηρά. Θεός δε μόνος παλαιότητος ανώτερος· και δείκνυσιν η της συντελείας ημέρα. Έλληνες μεν ουν και Ιουδαίοι αδελφοί ανομίας, του διαβόλου τα λάφυρα, της αμαρτίας τα έκγονα, της πλάνης τα θρέμματα, της δυσσεβείας η πώρωσις, της γεέννης οι ναυτολόγοι, οι όφεις της ασεβείας, οι υιοί της κατάρας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

ΓΙΑ ΕΜΒΟΛΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ - ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ. ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΠΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ -- π. Γεώργιος. Αγγελακάκης

 https://agiooros.org/

Εαν συνεχίσεις να λες τα ίδια για τα εμβόλια, υπονομεύεις τη θέση σου..

 Η Δημοκρατία σε όλο το μεγαλείο της! Ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας απειλεί τον καθηγητή κ. Κούβελα επειδή διατυπώνει τις επιστημονικές θέσεις.

Με μια απαράδεκτη και εμμέσως πλην σαφώς απειλητική επιστολή του προς τον καθηγητή Φαρμακολογίας, Δημήτρη Κούβελα, ο Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Δαρδαβέσης, τον προτρέπει να «διαφοροποιήσει την εμπλοκή του στο θέμα των εμβολίων για τον κορωνοϊό», καθώς «ταυτίζεται με το αντιεμβολιστικό κίνημα». Επίσης του επισημαίνει ότι εάν συνεχίσει την ίδια τακτική, υπονομεύει τη θέση του. Του συνιστά μάλιστα, ως εμβολιασμένος που είναι, να επικεντρωθεί στα θετικά του εμβολίου…

Ο  καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που  δεν κρύβει τις διαφωνίες του με τον τρόπο που εφαρμόζεται το εμβολιαστικό πρόγραμμα στη χώρα μας,  πρόσφατα βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας επειδή  είχε υποστηρίξει στα social media ότι το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που υπέστη ο Νίκος Χαρδαλιάς είναι μία από τις δυνητικές ανεπιθύμητες δράσεις του εμβολίου κατά του κορωνοϊού. Λόγω της τοποθέτησής του διερευνάται αν έχει διαπράξει το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων. Η έρευνα ανατέθηκε στην Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Η επιστολή του Κοσμήτορα του ΑΠΘ:

The Placing of the Honorable Sash of the Most Holy Theotokos

Although the historical accounts differ somewhat, the Deposition that is celebrated today took place most likely during the reign of Emperor Arcadius (395-408), when the precious Cincture of the Mother of God was brought from Zela of Cappadocia to Constantinople, and placed in the Church of the Theotokos in the section of Chalcopratia.

Apolytikion of Venerable Sash of the Theotokos in the Plagal of the Fourth Tone

O Ever-Virgin Theotokos, shelter of mankind, thou hast bestowed upon thy people a mighty investure, even thine immaculate body's raiment and sash, which by thy seedless childbirth have remained incorrupt; for in thee nature and time are made new. Wherefore, we implore thee to grant peace to the world, and great mercy to our souls.

Kontakion of Venerable Sash of the Theotokos in the Second Tone

Thy precious sash, O Theotokos, which encompassed thy God-receiving womb, is an invincible force for thy flock, and an unfailing treasury of every good, O only Ever-virgin Mother.

Τη ΛΑ΄ (31η) Αυγούστου, η ανακαίνισις του Ναού της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ εν τω Νεωρίω.

Κατά τους χρόνους Μιχαήλ και Θεοδώρας των βασιλέων, εν έτει ωμβ΄ (842), έζη πατρίκιος τις, Αντώνιος καλούμενος, ο οποίος είχεν εν Κωνσταντινουπόλει οίκον σεμνόν, κείμενον εν τη αυλή και περιφερεία του Νεωρίου· είχεν ωσαύτως και Ναόν ένδοξον της Υπεραγίας Θεοτόκου απογυμνωθέντα εκ των αγίων Εικόνων παρά των πρώην εικονομάχων βασιλέων. Ο πατρίκιος λοιπόν ούτος, ανακαινίζων τον Ναόν, έκτισεν υποκάτω και λουτρόν προς σωματικήν του θεραπείαν· άνωθεν δε του λουτρού ετελείτο πάντοτε η του Θεού δοξολογία. Όθεν επεσκίασεν εις τον Ναόν τούτον η χάρις του Παναγίου Πνεύματος δια της Πανάγνου Μητρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και ήρχισαν να γίνωνται εκεί ιατρείαι διαφόρων νοσημάτων. Τινές δε φιλόχριστοι παρεκάλουν τον πατρίκιον να επιτρέπη λούσιμον άπαξ της εβδομάδος εν τω λουτρώ εκείνω δι’ αγάπην των εν Χριστώ αδελφών και μάλιστα των ασθενών. Συναθροιζόμενοι λοιπόν εκεί οι ασθενείς Χριστιανοί ελούοντο μετά πίστεως και εθεραπεύοντο. Μέλλων δε να αποθάνη ο πατρίκιος αφήκε την Εκκλησίαν εκείνην της Θεοτόκου και το λουτρόν εις τους τυχόν ευρεθέντας φιλοθέους Χριστιανούς υπέρ ψυχικής αυτού σωτηρίας.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΗΠΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΩΣ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Στό πλαίσιο τῆς ἐµψυχούµενης ἀπό τίς ἡσυχαστικές πρακτικές παράδοσης εἶναι δυνατόν νά ἑρµηνευθεῖ  ἒγκυρα ἡ ἐθνική, κοινωνική, πολιτιστική, ἀλλά καί πολιτική ἱστορία τῆς Ἑλληνορθοδοξίας. Ἡ «Βυζαντινή» καί «Μεταβυζαντινή» διάρκεια δέν µπορεῖ νά ἀποτιµηθεῖ σωστά χωρίς γνώση τῆς πατερικῆς Θεολογίας, πού δέν εἶναι ἂσαρκη, στοχαστική-διανοητική θεολόγηση, ἀλλά καρπός εὒχυµος τῆς ἡσυχαστικῆς πράξης, ὡς ἂσκησης. 

1. Ὁ Ἡσυχασµός συνιστᾶ τήν πεµπτουσία τῆς ρωµαίικης (ὀρθοδόξου) παραδόσεως, ταυτιζόµενος µέ αὐτό πού περικλείει καί ἐκφράζει ὁ ὃρος Ὀρθοδοξία1 . Ὀρθοδοξία ἒξω ἀπό τήν ἡσυχαστική παράδοση εἶναι ἀδιανόητη καί ἀνύπαρκτη. Ἡ Ἡσυχαστική, ἐξ ἂλλου, πράξη εἶναι ἡ «λυδία λίθος» γιά τήν ἀναγνώριση τῆς αὐθεντικῆς χριστιανικότητος. Δέν ὑπάρχει Ἃγιος ἒξω ἀπό τήν ἡσυχαστική πράξη, ὃπως περίτρανα ἀποδεικνύει ἡ  ὑµνογραφία τῆς Ἐκκλησίας µας. Πρέπει δέ νά ἀποσαφηνισθεῖ, ὃτι ὁ Ἡσυχασµός νοεῖται κυρίως ὡς πορεία πρός τήν θέωση καί ἐµπειρία θεώσεως καί δευτερευόντως ὡς (θεολογική) καταγραφή αὐτῆς τῆς µεθόδου καί ἐµπειρίας. Τά κείµενα, ἐξ ἂλλου, στήν Ὀρθοδοξία, τήν αὐθεντική χριστιανικότητα, ἀκολουθοῦν τήν πράξη καί τήν περιγράφουν, ἀλλά ποτέ δέν τήν ὑποκαθιστοῦν. Οἱ «διάδοχοι» τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαµᾶ δέν βρίσκονται στήν ἀκαδηµαϊκή θεολόγηση, ἀλλά στήν ἀσκητική συνέχειά του. «Ὁ Ἡσυχασµός, ὡς ἀσκητική θεραπευτική ἀγωγή, ἦτο ἡ καρδία τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τήν ἐποχήν τῶν Ἀποστόλων καί ἐκυριάρχει εἰς ὃλην τήν Ρωµαϊκήν βασιλείαν, Ἀνατολήν καί Δύσιν»2 .

Οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας εξωμότες και δωσίλογοι

Οι Αλβανοί ένα από τα πρώτα θέματα της Εξωτερικής Πολιτικής αναγόρευσαν το θέμα των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας. Προφανής ο λόγος.

Προβάλλουν συνεχώς ένα ανύπαρκτο θέμα ως αντίβαρο της ελληνικής Εθνικής μειονότητας που ζει στη χώρα τους. Όμως, η αλήθεια για τους Τσάμηδες και την Τσαμουριά όπως δημιουργήθηκε στο πέρασμα των αιώνων και όπως διαγράφεται από ιστορικές πηγές, είναι πολύ διαφορετική!

Ξένες Δυνάμεις προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων των χρησιμοποίησαν το αλβανικό κρατίδιο και συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν, λόγω της σύγχυσης που επικράτησε στη χώρα μετά την κατάρρευση του κουμμουνιστικού καθεστώτος και στις προσπάθειες που καταβάλλει να βρει ερείσματα, για να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα που της κληροδότησε ο «υπαρκτός Σοσιαλισμός».

Το ζείδωρο νόημα της νοεράς Προσευχής -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο Αύγουστος αποτελεί τον μεταβατικό μήνα ενόψει του Σεπτεμβρίου όπου άρχεται κατ’ ουσίαν η εκάστοτε επαγγελματική χρονιά, εξ αυτού του λόγου, κατά το τέλος του μηνός της ραστώνης και των διακοπών, εισερχόμεθα εις πυρετώδεις προετοιμασίας ένεκεν των επαγγελματικών ευκαιριών οι οποίες είθιστε να διανοίγονται κατά τον μήνα αυτό.

Ως είναι εύλογο και θεμιτό, ο καθείς εξ ημών, επιδιώκει, υπό τη σκέπη του θεού, να διασφαλίσει το καλύτερο δια τον ίδιο και την οικογένεια του, ενόψει της προπαρασκευή του χειμώνος, ασφαλώς όμως η χρονιά την οποία διανύουμε αποτελεί μία διαφορετική χρονιά, με ό,τι τούτο συνεπάγεται για την προσωπική εξέλιξή μας.

Τη ΛΑ΄ (31η) Αυγούστου, η ανάμνησις της εν τη αγία Σορώ καταθέσεως της ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ,

εν τω σεβασμίω αυτής Οίκω τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της Επισκοπής Ζήλας επί Ιουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ΄ (530), και η ανάμνησις θαύματος γεγονότος δια της επιθέσεως της Τιμίας Ζώνης επάνω εις την βασίλισσαν Ζωήν, την σύζυγον του εν βασιλεύσιν αοιδίμου Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως, εν έτει ωπστ΄ (886).                                                                                                                                   

Καθ’ όλον το έτος είμεθα υπόχρεοι να ευχαριστώμεν και να δοξάζωμεν πρώτον μεν την υπερτάτην και Παναγίαν Τριάδα, Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Πανάγιον, τον ένα και μόνον Θεόν, όστις μας έπλασε και ανέπλασε δια την πολλήν αυτού ευσπλαγχνίαν και αγαθότητα· δεύτερον δε την Υπερένδοξον και Αειπάρθενον Θεοτόκον, δι’ ης απηλαύσαμεν και απολαμβάνομεν τόσα αγαθά, τα οποία υπερβαίνουσι κατά τον αριθμόν τα άστρα του ουρανού και την ψάμμον της θαλάσσης. Εάν όλους τους άλλους Αγίους εορτάζωμεν χαρμονικώς και εγκωμιάζωμεν, διότι εφάνησαν προς τον Δεσπότην ευγνώμονες, φυλάττοντες τα άγια και σωτήρια προστάγματά του, πόσω μάλλον πρέπει να εορτάζωμεν την Υπέραγνον του Θεού Μητέρα, ήτις δια την πολλήν αγιότητα, ταπεινοφροσύνην και καθαρότητά της, τον έκαμε και έκλινεν ουρανούς, και εσαρκώθη απ’ αυτής, ίνα σώση τον άνθρωπον ο φιλάνθρωπος;