Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας. Δὲν ὑπῆρχε πλέον οἰκία ὀρθή, δὲν ὑπῆρχε στέγη καὶ ἄσυλον, εἰς ὅλον τὸ ὀροπέδιον ἐκεῖνο, παρὰ τὴν ἀπορρῶγα ἀκτήν. Μόνος ὁ μικρὸς ναΐσκος ὑπῆρχε, καὶ εἰς τὸ προαύλιον τοῦ ναΐσκου ὁ Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας εἶχε κτίσει μικρὸν ὑπόστεγον, καλύβην μᾶλλον ἢ οἰκίαν, λαβὼν τὴν ξυλείαν, ὅσην ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ, καί τινας λίθους ἀπὸ τὰ τόσα τριγύρω ἐρείπια, διὰ νὰ στεγάζεται προχείρως ἐκεῖ καὶ καπνίζῃ ἀκατακρίτως τὸ τσιμπούκι του, μὲ τὸν ἠλέκτρινον μαμέν, ἔξω τοῦ ναοῦ, ὁ φιλέρημος γέρων.
Ενημέρωση --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα
Ο Χριστός δέν είχε κάνει εμβόλιο
Τη Ζ΄ (7η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΚΥΡΙΑΚΗΣ.
Από δύο αιτίας παρακινείται ο άνθρωπος να κάμνη εις άλλον άνθρωπον το αγαθόν. Ή εκ φύσεως, ή εκτελών την εντολήν του Θεού. Και εκ φύσεως μεν πράττει το καλόν, όταν επί παραδείγματι ο πατήρ αγαθοποιή τον υιόν του, και ο υιός τον πατέρα, και ο αδελφός τον αδελφόν, ή συγγενής τον συγγενή. Διότι ούτοι ουχί τόσον δια την εντολήν του Θεού αγαθοποιούσιν αλλήλους, όσον κινούμενοι από την αγάπην της φύσεως. Τούτον τον φυσικόν τρόπον όχι μόνον οι άνθρωποι έχουσιν, αλλά και τα άλογα ζώα, διότι και αυτά, αναγκαζόμενα υπό της φύσεως, αγαπώσι τα όμοιά των, καθώς λέγει και ο σοφός Σειράχ (Κεφ. ιγ: 15). «Παν ζώον αγαπά το όμοιον αυτώ και πας άνθρωπος τον πλησίον αυτού». Δια την εντολήν του Θεού πράττει το καλόν ο άνθρωπος, αν και δεν έχει συγγενή, όμως δια την παραγγελίαν του Χριστού, την οποίαν αναφέρει εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον «Παντί τω αιτούντί σε δίδου», προσφέρει προς τον πλησίον ελεημοσύνην ή άλλην τινά συνδρομήν.
ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΝ
Την 14ην Μαΐου 1944 ένα αγγλικό υποβρύχιο βγαίνει την νύκτα στην γερμανοκρατούμενη Πάρο. Οι Άγγλοι κομμάντος απαγάγουν 7 Γερμανούς στρατιώτες αιχμαλώτους, σκοτώνουν άλλους δυό, τραυματίζουν τον διοικητή τού υπό κατασκευήν στρατιωτικού αεροδρομίου, κόβουν τα καλώδια… Οι Γερμανοί μόλις αντελήφθησαν το πρωί τις δολιοφθορές εξαπέλυσαν κυνηγητό αλλά ήταν αργά. Συλλαμβάνουν έναν νέο από το χωριό Λεύκες Πάρου, τον Νικόλαο Στέλλα, που έβοσκε τα πρόβατά του εκεί κοντά και αφού τον βασάνισαν, χωρίς να του αποσπάσουν κάποια στοιχεία, τον απηγχόνισαν. Εν συνεχεία ο στρατιωτικός διοικητής της νήσου Γκραφονμπερεμπέρκ απήτησε από τους Προέδρους των κοινοτήτων Πάρου και Αντιπάρου να του παραδώσουν 125 νέους προς εκτέλεσι. Η εντολή δεν σήκωνε αναβολές.
Η οδός της αληθείας!
Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!
Χωρίς Θεό- όλα επιτρέπονται -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η όζουσα παρακμιακή αποσύνθεση της Ελλαδικής κοινωνίας, ενδημεί απαράλλακτος εξαιτίας και συνεπεία των καιροσκόπων και αμοραλιστών πολιτικών αλλά και της ίδιας της δομής της κοινωνίας, η οποία επιβραβεύει τέτοιου είδους πρακτικές.
Υπό το καλειδοσκόπιο της επικαιρότητας, καθιστάμεθα κοινωνοί, των συνεπειών της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών, προφανώς από τους Ελληνόφωνους Πολιτικούς, οι οποίοι δεν έχουν το ανάστημα να παραδεχτούν την πρόδηλη αυτουργία τους προς την εσχάτη προδοσία περί του έθνους μας, καθότι δια του ονόματος εκχώρησαν ανενδοιάστως και τμήμα της εθνικής ιστορίας άρα και κυριαρχίας προς την γείτονα χώρα, η οποία σφετερίζεται επονείδιστα και ιταμά την Ελληνική Ιστορία.
Απορώ πως κανένα ορθόδοξο μπλόγκ δεν ανέβασε αυτό εδώ:
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
κυρ κώστα απορώ πως κανένα ορθόδοξο μπλόγκ δεν ανέβασε αυτό εδώ:
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ --- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ : ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο κ. ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ (ΜΠΕΡΓΚΟΛΙΟ) ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ;
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 6ῃ Ἰουλίου 2021
Κλήθηκαν πολλοί ἡγέτες κρατῶν, νά συμμετάσχουν στούς ἑορτασμούς, τά ὁποῖα εἶχαν συμβάλλει θετικά στό μεγάλο ἐθνικό μας γεγονός, βοηθώντας ὑλικά, ἠθικά καί διπλωματικά τό ἀγωνιζόμενο Ἔθνος μας γιά τήν ἐπίτευξη τῆς ἀποτίναξης τοῦ ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, τήν ἐθνική μας ἀποκατάσταση. Ἐρωτᾶται: τό «Κράτος τοῦ Θεοῦ», ἡ Παποσύνη τοῦ Βατικανοῦ, ἀνήκει στά Κράτη ἐκεῖνα τά ὁποῖα προσέφεραν ἔστω ἐλάχιστες ὑπηρεσίες στό δοκιμαζόμενο Γένος μας, προκειμένου νά παραστεῖ ὁ σημερινός πολιτικός ἡγέτης του καί νά συμμετάσχει στούς ἐθνικούς μας ἑορτασμούς; Δυστυχῶς, ὄχι! Δέν ὑπάρχει τό παραμικρό δεῖγμα ὅτι ὁ Παπισμός προσέφερε τήν παραμικρή ἀρωγή στό ἀγωνιζόμενο Ἔθνος μας, οὔτε ἕναν λόγο συμπαράστασης δέν πρόφερε! Ἀντίθετα μάλιστα, συγκαταλέγεται στίς δυνάμεις ἐκεῖνες οἱ ὁποῖες ἐπέδειξαν ἀπόλυτη ἀδιαφορία, ἕως ἐχθρότητα στήν ἐθνική μας ὑπόθεση!
Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ -- Αθωνικά άνθη
Θεία αρετή είναι η προαιρετική ενέργεια του ανθρώπου προς πραγμάτωσιν του ηθικού δέοντος. Είναι επίσης η βούλησις δια την ενέργειαν του καλού. Με το χάρισμα παρουσιάζεται η εξής σχέσις· κάθε χάρισμα που δίδεται εις τον άνθρωπον από τον Θεόν ως δώρημα τέλειον, έχει τα ιδιώματά του, τα οποία είναι αυταί αι αρεταί· με την σειράν της δε η αρετή αποσπά, όταν ευρεθή εις πληρότητα ιδανικήν, εκ του Θεού και ανάλογον χάρισμα κ.ο.κ. Αι αρεταί εννοούνται καθολικώς ως μία αρετή, ως στάσις δηλαδή του πνεύματος και δυναμισμός της ψυχής προς κτήσιν της τελειότητος. Ήδη και ο Πλάτων πρεσβεύει την ιδίαν άποψιν. «Η δικαιοσύνη και σωφροσύνη και οσιότης και πάντα ως εν τι είη συλλήβδην, αρετή» («Πρωταγόρας» 329. Βλ. και «Πολιτεία» 433 Α. κ.ε.). Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, χωρίς να απορρίπτουν την αρετήν, εις οποιονδήποτε φορέα την εύρουν –αποδέχονται και την τυχούσαν εις τους προ ή έξω της Εκκλησίας –, την θεωρούν ως ποιότητα της ψυχής, η οποία δεν ευρίσκεται βεβαίως ολοκληρωμένη. Αλλά εις ένα «τέλειον και ολόκληρον» (Ιακ. α: 4) Χριστιανόν η αρετή έχει πλήρη ενότητα. Η ενότης επιτυγχάνεται δια της τηρήσεως των εντολών· ούτω γράφει ο Νέος Θεολόγος θείος Συμεών (SC 113, 38) : « Δια γαρ της εκπληρώσεως των εντολών η εργασία των αρετών, δια δε της πράξεως των αρετών η πλήρωσις των εντολών γίνεται, και ούτω δια τούτων ανοίγεται ημίν η θύρα της γνώσεως».
Sisoes the Great
This Saint, great and renowned among the ascetics of Egypt, lived in the fourth century in Scete of Nitria. After the death of Saint Anthony the Great, he left Scete to live in Saint Anthony's cave; he said of this, "Thus in the cave of a lion, a fox makes his dwelling." When Sisoës was at the end of his long life of labours, as the Fathers were gathered about him, his face began to shine, and he said, "Behold, Abba Anthony is come"; then, "Behold, the choir of the Prophets is come"; his face shone yet more bright, and he said, "Behold, the choir of the Apostles is come." The light of his countenance increased, and he seemed to be talking with someone. The Fathers asked him of this; in his humility, he said he was asking the Angels for time to repent. Finally his face became as bright as the sun, so that the Fathers were filled with fear. He said, "Behold, the Lord is come, and He says, 'Bring Me the vessel of the desert,'" and as he gave up his soul into the hands of God, there was as it were a flash of lightning, and the whole dwelling was filled with a sweet fragrance.
Οι απλές χαρές του Καλοκαιριού -- Φώτης Κόντογλου
Ξεμακραίνοντας από την ταραχή της πολιτείας
Βλογημένος ο άνθρωπος που μπορεί, τώρα το καλοκαίρι, να ξεμακρύνει για λίγο από την ταραχή της πολιτείας. Αν του αρέσει η θάλασσα, ας πάει σε κανένα νησί, που δεν είναι ακόμα χαλασμένοι οι νησιώτες, ή σε κανένα ψαραδοχώρι. Να μην κουβαλήσει όμως μαζί του πολιτεία, όπως κάνουνε πολλοί, που από τη μια θέλουνε να αφήσουνε την ταραχή πίσω τους, κι από την άλλη κουβαλάνε μαζί τους όλα τα περίπλοκα και κουραστικά καθέκαστα της πολιτείας. Πάρε μαζί σου όσο λιγότερα πράγματα μπορείς. Γιατί, το πιο μεγάλο κέρδος που θα ’χεις πηγαίνοντας σ’ ένα τέτοιο μέρος, θα ΄ναι η φχαρίστηση που νοιώθει ο άνθρωπος σαν του λείψουνε πολλά πράγματα, που τα έχει στην πολιτεία τόσο εύκολα, και που εκειπέρα θα του φαίνεται σαν κάποια μεγάλη απόλαυση και χαρά το πιο παραμικρό πράγμα. Δυστυχισμένοι οι άνθρωποι που δεν τους λείπει τίποτα, και δεν έχουνε την ελπίδα να λαχταρήσουνε κάποιο πράγμα, είτε φαγητό είναι, είτε ξεκούρασμα, είτε ομιλία, είτε ζεστασιά, είτε δροσιά. Και καλότυχοι αληθινά όσοι δεν τα έχουνε όλα εύκολα, και για τούτο γίνουνται για δαύτους ολοένα νέα και δροσερά όλα τα πράγματα.
«Καινά κυβερνητικά δαιμόνια» διαφθείρουν την νεολαία -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η φρενίτιδα περί του υποχρεωτικού εμβολιασμού, ιδίως ως προς την απόπειρα εκμαυλισμού της νεολαίας δια της δωροδοκίας των, έναντι 150 ευρώ, προς εξαγορά, αλλά και δόλια, αήθη, αξιόμεμπτη υφαρπαγή της άκριτης και άκρατης, συλλήβδην συναίνεσή τους, προς την απερίσκεπτη υποβολή τους, προς μία ιατρική πράξη, όπως ανυπερθέτως καθίστανται τα εμβόλια και δη εις το πειραματικό στάδιο το οποίο ευρίσκονται εισέτι σήμερον, καθώς και δίχως την επίσημη ανάληψη ουδεμίας ευθύνης αφενός των κατασκευαστικών εταιριών αλλά και του κράτους, περί τυχόν αιτιώδης πρόκλησης βλάβης εις την υγεία των παίδων αλλά και εν γένει συνιστά εν τοις πράγμασι ένα έγκλημα καθοσίωσης.
Πολλά οφείλουμε ως Εκκλησία και ως Έθνος εις τους Νεομάρτυρας. -- Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός
Οι Νέοι Μάρτυρες της εκκλησίας του Χριστού πρόσφεραν το είναι τους και το αίμα τους για να γιγαντώσει το αειθαλές δένδρο της ορθοδοξίας και του ελληνισμού. Στα δύσκολα εκείνα χρόνια και για την ορθοδοξία και για το ελληνικό γένος ο Θεός οικονόμησε και εμφανίστηκαν οι γίγαντες αυτοί άνδρες και γυναίκες και βροντοφώναξαν με τα έργα τους «Χριστιανοί γεννηθήκαμε και Χριστιανοί θέλουμε να πεθάνουμε». Μαρτύρησαν για την πίστη, την αγάπη στον Χριστό, τον θείο νυμφίο και αρχηγό της Ζωής. Στο μαρτύριο τους οδήγησε η ακλόνητη πίστη και υπέροχη αγάπη στον Κύριο Ιησού Χριστό. Η πίστη στην ορθοδοξία ήταν η κινητήριος δύναμη που τους παρακινούσε να πολεμήσουν για την ελευθερία της πατρίδος. Δεν προδίδουμε τον Χριστό ,δεν αλλαξοπιστούμε, έλεγαν. Πολεμούμε για την Ελευθερία της Ελλάδος.
Τη ΣΤ΄ (6η) Ιουλίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΣΙΣΩΗ του Μεγάλου.
Σισώης ο Όσιος και μέγας εν ασκηταίς εγεννήθη εν Αιγύπτω κατά τας αρχάς της 4ης εκατονταετηρίδος, ότε ήκμαζον εν Αιγύπτω ο μέγιστος των ασκητών θείος Αντώνιος, ο θαυμάσιος Όσιος Ωρ και πλήθος άλλων μεγάλων Αγίων Αναχωρητών. Τούτων τας αρετάς και τα ένθεα κατορθώματα ακούων και ο καλός Σισώης ηγάπησεν εξ αυτής της βρεφικής του ηλικίας τον Κύριον, διο και παιδίον έτι ων έλαβεν εις τους ώμους του τον Σταυρόν του Χριστού και ηκολούθησεν αυτόν εξελθών και αυτός εις την έρημον και αγωνιζόμενος μετά των άλλων ασκητών τον καλόν αγώνα της ασκήσεως. Κατά τας αρχάς της αναχωρήσεώς του ο μακάριος Σισώης ήλθεν εις την ονομαστήν Σκήτην της Νιτρίας, εις την οποίαν ησκούντο τότε περί τους χιλίους Μοναχούς επάνω εις τους οποίους ήτο προεστώς ο Όσιος Ωρ.
Εγώ δεν διαστρέφω τον λαόν, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα
...Απελθόντες εκείνοι εις το Μοναστήριον έφεραν ενώπιόν των τον Άγιον βασταζόμενον, επειδή δεν ηδύνατο να περιπατήση, και τότε λέγει εις αυτόν (τον Όσιο και Ομολογητή Στέφανο τον Νέον), ο Επίσκοπος Εφέσου Θεοδόσιος : Διατί άνθρωπε του Θεού διαστρέφεις τον λαόν, ονομάζων πάντας ημάς αιρετικούς; Ο δε Άγιος με πραείαν φωνήν απεκρίνατο : Γνωρίζεις τι είπεν ο Προφήτης Ηλίας προς τον Αχαάβ, όταν του είπε, συ είσαι αυτός που διαστρέφεις τον λαόν; Δεν είμαι εγώ, είπεν ο προφήτης Ηλίας, όστις διαστρέφω, αλλά συ και ο οίκος του πατρός σου. Ούτω σας λέγω και εγώ, ότι εγώ δεν διαστρέφω τι, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα. Ταύτα ειπόντος του Αγίου εθυμώθη ο της Νικομηδείας Επίσκοπος Κων/νος, και εγερθείς του θρόνου ο αναιδέστατος ελάκτησε τον κατά γης καθήμενον Άγιον εις το πρόσωπον με πολλήν οργήν ο θεόργιστος, ο δε Άγιος από την αδυναμίαν του έπεσε κατά γης ύπτιος, έπειτα πάλιν τον εκτύπα εις την κοιλίαν συχνά με τους πόδας του.
(Συναξ. ΙΑ:703).
Διαχρονικοί Θεσμικοί Δοσίλογοι -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
«Βουλοίμην μεν αν έγωγε ουδέτερα, ει δε αναγκαίον είη, αδικείν ή αδικείσθαι, ελοίμην αν μάλλον αδικείσθαι ή αδικείν» Γοργίας [1]
Η
αρετή της Δικαιοσύνης πόρρω απέχει από την επίφαση της Δημοκρατίας εις την
οποία βιώνουν ορισμένα μη πολιτισμένα και υπό ανάπτυξη κράτη, όπως και η
καθημαγμένη Πατρίδα μας, δοθέντος ότι η αποψιλωμένη ή κατά το μάλλον ή ήττον,
διασταυρούμενη λειτουργική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, κηδεμονεύεται και εν
πολλοίς χειραγωγείται, υπό των πολιτικών, προς την εξυπηρέτηση αλλότριων
συμφερόντων, να λειτουργεί δηλαδή στυγνά ως ανώτατος μηχανισμός επικυρώσεως των
ειλημμένων ή καθ’ υπαγόρευση αποφάσεων της Βουλής.
Η Δικαιοσύνη καθυποτάσσεται πλήρως, με αποτέλεσμα να πλήττεται εκ βάθρων η ποιότητα της ακριβοδίκαιης απονομής της, η οποία εν Ελλάδι, δοθέντος ότι δεν λειτουργούν εύρυθμα οι κατοχυρωμένοι θεσμοί καθότι έχουν διαβρωθεί και άτυπα υποκατασταθεί από την λοιμική της στυγνής κομματοκρατίας, η κατάστασις βαίνει επιδεινούμενη επί τα χείρω.
Ελληνοτουρκικό – Μεταναστευτικό – Ε.Ε. - Ουγγαρία -- του Στέλιου Παπαθεμελή*
Την περασμένη εβδομάδα μια γυναίκα έγκυος και ΑΜΕΑ βιάσθηκε στο κέντρο των Αθηνών ομαδικά από Αφγανό και Πακιστανούς (το συνηθέστερο συνδικάτο εγκλήματος που δρα στις μέρες μας σχεδόν ανενόχλητο). Λέμε «σχεδόν» για να μετριάσουμε κάπως την όλη τραγικότητα των γεγονότων.
Στα Ελλαδοτουρκικά συνόψισε την αλήθεια ο τίτλος του ρεπορτάζ τής «Δημοκρατίας» (25.6.21): «Ο Ερντογάν τα πήρε όλα και ο Κυριάκος πανηγυρίζει». Ο πρωθυπουργός μας δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την σύνολη πραγματικότητα. Απ’ αυτό δεν υπάρχει χειρότερο. Ενώ η Τουρκία δεν έχει ανακαλέσει καμιά από τις προκλήσεις, ο πρωθυπουργός μας κανοναρχεί: «Εάν επανέλθει στις προκλητικές της συμπεριφορές». Μα δεν εγκατέλειψε ποτέ την προκλητική της συμπεριφορά. Τι σημαίνει «εάν επανέλθει»;
----------------------
Δείτε και εδώ ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον κορωνοιο και την Κίνα και την πιθανότητα που φοβούνται οι Δυτικοί, δηλαδή οι Κινέζοι να πειραματίζονται με νέο πολύ χειρότερο ιό που θα χτυπήσει όλους τους άλλους αλλά θα αφήνει τους Κινέζους μόνο ανοσοποιημένους ώστε να παραμείνουν ως η μόνη βιώσιμη κοινωνία στην Γη.
"Ορθόδοξοι" Ψυχοθεραπευτές και Μετανεοτερικότητα -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομότιμου, Καθηγητού Ποιμαντικής Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών
Η πληροφορία του πρώτου τεύχους του περιοδικού ΨΥΧΗΣ ΔΡΟΜΟΙ (Ιούνιος 2011, τεύχος 1, σελ. 156 εξ.), ότι, «Η τελευταία δεκαετία είδε να ανατέλλει μια καινούργια πρωτοβουλία στο στάδιο της συνάντησης ορθόδοξης Θεολογίας και Ψυχολογικών Επιστημών», είναι ενδιαφέρουσα εκ πρώτης όψεως.
Συγκεκριμένα, η εν λόγω
πληροφορία δίνει την εντύπωση ότι με αυτήν την συζυγία Ορθόδοξης Θεολογίας και
Ψυχολογικών επιστημών, καλείται η πρώτη –με την παρουσία της σε διεθνείς χώρους
και περιβάλλοντα επιστημονικά– να δώσει τα δικά της μηνύματα στους σχετικούς
ανθρώπινους προβληματισμούς, μέσω ενός μεγάλου πλήθους εκπροσώπων της, οι
οποίοι θα εκφράζουν –ο καθένας με τον δικό του τρόπο– τα θεολογικά αυτά
μηνύματα και, μάλιστα, ανάλογα με τον βαθμό της βιούμενης προσωπικής ορθόδοξης
πίστη τους, αλλά και ανάλογα, βεβαίως, και με την θεολογική τους κατάρτιση.
Ωστόσο, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, η δυνατότητα προσφοράς θεολογικού μηνύματος από ορθοδόξους ψυχοθεραπευτές, κινδυνεύει να εμπλακεί στο πρόβλημα του κάθε ψυχοθεραπευτή να χειρίζεται και να διαχειρίζεται εποικοδομητικά δύο ταυτότητες: του ορθόδοξου πιστού (κληρικού ή λαϊκού) και του επαγγελματία επιστήμονα.
Athanasius of Mount Athos
Saint Athanasius had Trebizond for his homeland. He first entered the monastic life on the mountain called Kymaeos or Kyminas, which is in Mysia of Bithynia, then he went to Mount Athos and founded a large monastery, which is known as the Great Lavra. He became so renowned for his virtue that from Rome, Calabria, Georgia, and elsewhere, rulers, men of wealth and nobility, abbots, and even bishops came to him and were subject to him. When the time for his departure was at hand, God revealed to him how it would take place, so that he was able to instruct his spiritual children not to be troubled when it should come to pass. A new church was being built for the sake of the many who came to him, and only the dome had not been finished. Together with six of the brethren, the Saint went to the top of the church to help the workmen. The dome collapsed, and they fell. Five were killed at once, and the Saint died three hours later. His holy body remained incorrupt and he worked many miracles after his death. He reposed about the end of the tenth century.