Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος. Είναι ίσως η συγκλονιστικώτερη περίπτωση στην εκκλησιαστική ιστορία, που επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, ότι «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Εάν ο Μέγας Αθανάσιος συνεμορφώνετο με την αρχή της πλειονοψηφίας και υπετάσσετο εις τις αντικανονικές και αντορθόδοξες αποφάσεις της, θα επρόδιδε την ιδιότητά του, ως αληθινού ορθοδόξου Ιεράρχου και Επισκόπου, που έχει σαν ύψιστη αποστολή την προάσπιση μέχρι θανάτου της εμπιστευθείσης σε κάθε αληθινό επίσκοπο Ιεράς Παρακαταθήκης, της αποκαλυφθείσης από τον Εσταυρωμένο Θεό της Αγάπης, Αληθείας και τότε αντί της Κυριακής της Ορθοδοξίας θα εορτάζετο ο θρίαμβος της Αιρέσεως και στη θέση του Μεγάλου Αθανασίου θα δοξολογείτο ο Άρειος!
ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο. Βοηθητικὸ καὶ παρηγορητικὸ ρόλο μποροῦν νὰ παίξουν.
200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ᾽21. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ; -- τῆς κ. Μαρίας Μαντουβάλου, Ἀναπλ. Kαθηγήτριας Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.
Οἱ ἐπίσημοι φορεῖς τῆς Ἑλλάδας, ἡ πολιτική δηλαδή καί πνευματική ἡγεσία, ἴσως καί ἡ ἐκκλησιαστική ἱεραρχία, μέ τόν ἐκπρόσωπό της Μητροπολίτη Ἰγνάτιο, μᾶς δήλωσαν, κυρίως οἱ δύο πρῶτοι φορεῖς, ὅτι κύριο μέλημά τους γιά τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, θά εἶναι: Ἡ ἐπαναξιολόγηση τῆς Ἐπανάστασης, ἄν δηλαδή περνάει στίς εἰσαγωγικές της ἐξετάσεις στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, γιατί ὅπως μᾶς γνωστοποίησε τό Ε.Κ.Π.Α., πρό ἡμερῶν, πού ἀνακοίνωσε τήν ἔναρξη τῶν ἑορτασμῶν γιά τό ᾽21, μέ χορηγό τήν Τράπεζα Πειραιῶς, τήν 25η Μαρτίου 2021 θά ὀργανώσει τό Α´ Διεθνές Συνέδριό του μέ θέμα «Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση στήν Ἐποχή τῶν Ἐπαναστάσεων. Ἐπαναξιολόγηση καί Συγκρίσεις». Δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια, εἶναι βέβαιο ἀπό τά ὀνόματα τῶν Εἰσηγητῶν, Ἑλλήνων καί Ξένων, πού ἀναφέρουν, ὅτι μᾶλλον οἱ ἥρωες τοῦ ᾽21, λαϊκοί καί κληρικοί, θά βρεθοῦν κατώτεροι τῶν ἀξιολογικῶν μέτρων τῶν κριτῶν τους καί συνεπῶς θά ἀποτύχουν νά εἰσαχθοῦν στό Καποδιστριακό καί θά πέσουν στήν ἀνυποληψία καί ἀσφαλῶς στήν τάξη τῶν κακῶν ἀντιγραφέων ἄλλων ἐπαναστάσεων, ὅπως τῆς κοσμοϊστορικῆς, κυρίως γιά τούς ἴδιους αὐτούς κριτές, καί βαρύγδουπης Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, καί αὐτό θά συμβεῖ, γιατί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν ἐπιδόθηκε, δυστυχῶς κατά τούς ἀξιολογητές της τοῦ Καποδιστριακοῦ καί τῶν ξένων Πανεπιστημίων, στό προσφιλές ἄθλημα τῶν ἐπαναστατῶν τῆς Γαλλικῆς νά κόβουν τά κεφάλια ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου, ἀλλά καί νά ἀνακηρύξουν Αὐτοκράτορα, μετά τόν ἀποκεφαλισμό τοῦ Βασιλιᾶ τους, ὁ ὁποῖος Αὐτοκράτορας ἔσπευσε ἀμέσως νά καταλάβει τά Ἑπτάνησα καί νά ἀπαλλάξει τούς ἱερεῖς τοῦ τόπου ἀπό τά ὀρθόδοξα σύμβολά τους.
Andrew of Crete Author of the Great Canon
Saint Andrew was from Damascus; his parents' names were George and Gregoria. He became a cleric and secretary of Theodore and Patriarch of Jerusalem; from this, he is called "the Jerusalemite." He was present at the Sixth Ecumenical Council in Constantinople, which was convoked in 680 during the reign of Emperor Constantine IV (668-685). He became deacon of the Great church in Constantinople, that is, the Church of the Holy Wisdom of God, then Archbishop of Crete. He reposed in 720 or 723. Beside his other sacred writings, he also composed various hymns, among which is the famous Great Canon, which is chanted during Great Lent (see the Thursday of the Fifth Week of the Fast).
ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ... -- τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Παναγιώτου, ἰατροῦ-κυτταρολόγου
Κάποια πράγματα δέν γίνεται νά μήν λέγονται...ἔστω κι ἄν εἶναι αὐτονόητα ἀκόμα καί γιά τριτοετεῖς φοιτητές Ἰατρικῆς (στό τρίτο ἔτος διδασκόμαστε τήν Μικροβιολογία)... 1. Ὅλοι οἱ ἰοί ἐξασθενοῦν ὅσο ἀνεβαίνει ἡ θερμοκρασία. Εἰδικά τό καλοκαίρι μᾶς ἀπασχολοῦν ἐλάχιστα ἕως καθόλου. 2. Ὅλοι οἱ ἰοί καταλείπουν ἀνοσία μετά τήν ἀποδρομή τους ἔστω καί ὀλιγόμηνη (κάποιοι ἀκόμα καί ἰσόβια, ὅπως ἡ ἱλαρά, ἡ ἀνεμοβλογιά, ἡ λοιμώδης μονοπυρήνωση κλπ.). 3. Ὅλοι οἱ ἰοί ἔχουν τήν ἰδιότητα νά μεταλλάσσονται πολύ εὔκολα (εἰδικά οἱ ἰοί RNA ὅπως ὁ Covid 19), κάτι πού συμβαίνει ἄλλωστε αἰῶνες τώρα μέ τή γρίππη· αὐτό ὅμως δέν τούς ἀλλάζει ὡς διά μαγείας ἀπό μή παθογόνους γιά τόν ἄνθρωπο σέ μαζικά θανατηφόρους (ὅπως προσπαθοῦν νά μᾶς πείσουν κάποιοι). 4. Ὅλοι οἱ ἰοί εἶναι οὐσιαστικά ἐντελῶς ἀνενεργοί ἔξω ἀπό τόν ξενιστή τους (τό ἀνθρώπινο κύτταρο π.χ.) καί ἑπομένως δέν μποροῦν νά “αἰωροῦνται” γιά ὧρες ὡς παθογόνοι στόν ἀέρα, ὅπως εἰπώθηκε (καί τό χειρότερο ὅλων, ἔγινε πιστευτό). 5. Ὅλοι οἱ ἰοί ἀπέχουν πολύ ἀπό τό νά χαρακτηριστοῦν ὡς ζωντανοί ὀργανισμοί (ὅπως εἶναι π.χ. τά βακτήρια) καί γι᾽ αὐτό ὁ ὅποιος πολλαπλασιασμός τους δέν μπορεῖ νά γίνει ἔξω ἀπό ἕνα ζωντανό κύτταρο (στό ὁποῖο, ὅπως εἶπα, δροῦν μόνο ὡς ξενιστές).
«Κύριε, Κύριε,
Ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε» σέ ποία ἀξιοθρήνητη καί ἐλεεινή κατάσταση ἔχει φθάσει ἡ πρωτόθρονη ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά καί γενικότερα. Διά τάς ἁμαρτίας μας καί διά τήν ἀμέλειά μας παρεχώρησες νά ἐπικρατήσει καί νά κυριαρχήσει ἡ φοβερή αὐτή παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔτσι ὥστε νά εἴμαστε ἀναπολόγητοι ἐνώπιόν Σου. Κλῆρος καί λαός ἐγκαταλείψαμε τήν ὁδόν τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί «ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασιν τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Ἔπαυσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας νά ἀποτελοῦν γιά μᾶς παραδείγματα καί πρότυπα πρός μίμηση στούς μέχρι θανάτου ἀγῶνες των γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Πατοῦμε ἀνερυθριάστως ἐπάνω στά αἵματα τῶν Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι ὑπέρ Αὐτῆς, διά πυρός καί σιδήρου καί ὕδατος ἐτελειώθησαν. «Ἀλλ᾽ ἱκετεύομε τήν σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου καί σῶσον ἡμᾶς» ἀπό τήν φοβερή αὐτή λύμη τῆς παναιρέσεως του Οικουμενισμού, καί ἀνάδειξε στούς ἐσχάτους αὐτούς χρόνους τῆς γενικῆς ἀποστασίας, στούς ὁποίους ζοῦμε, ἁγίους καί ἀξίους ἱεράρχες, ἀληθινούς μιμητές τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
KYΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Τη αυτή ημέρα Δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου, την μνήμην εορτάζομεν Πάντων των Οσίων Πατέρων, των εν Αγίω Όρει του Άθω λαμψάντων.
ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ
Οσιακή πανήγυρις, πάντες οι δήμοι των Οσίων συνάχθητε, Μοναστών και Μιγάδων εορτή σήμερον εις την του Χριστού Εκκλησίαν ανέτειλε. Τα πλήθη των Μοναστών και Μιγάδων συνεορτάσατε. Καινή και κοινή μνήμη πάντων των του Όρους Οσίων Πατέρων εξέλαμψε. Καινά και κοινά άσματα πάντες κοινώς οι εν τω Όρει Πατέρες ψάλατε. Διατί κοινά; Ότι κοινοί προστάται και ευεργέται όλου κοινώς του Αγιωνύμου Όρους και οι θείοι ούτοι Πατέρες εφάνησαν. Διατί καινά; Ότι καινή και νεοφανής και η τούτων μνήμη· εις μεν τους παλαιοτέρους χρόνους ουδαμώς τελουμένη, ήδη δε εις τους καθ’ ημάς καιρούς δικαίως και ευλόγως εορταζομένη. Επειδή δεν ήτο δίκαιον των μεν εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντων Οσίων Πατέρων να εορτάζωμεν την μνήμην κοινώς, οίτινες δεν έγιναν αίτιοι τοσούτων αγαθών εις ημάς, των δε εν τω Αγίω Όρει του Άθω Αγίων Πατέρων, των αναιρεθέντων υπό τε των απίστων Αράβων, και υπό των κακοδόξων λατινοφρόνων, να παραβλέψωμεν την μνήμην αγέραστον, και να μη εορτάζωμεν τούτους πάντας κοινώς, οίτινες έγιναν εις ημάς μυρίων αγαθών πρόξενοι.
Τη Δ΄ (4η Ιουλίου), μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΑΝΔΡΕΟΥ Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.
Ανδρέας ο θείος πατήρ ημών ήκμασε περί το χπ΄ (680) από Χριστού έτος, πατρίδα έχων την περίφημον Δαμασκόν, και γεννηθείς από γονείς θεοσεβείς και εναρέτους, Γεώργιον και Γρηγορίαν ονομαζομένους. Ούτος ο εν Αγίοις πατήρ ημών Ανδρέας έως του εβδόμου έτους της ηλικίας αυτού ήτο άφωνος, μη δυνάμενος να λαλήση ουδόλως. Όθεν ένεκα τούτου οι γονείς του ελυπούντο πάρα πολύ, νομίζοντες ότι θα μείνη βωβός δια παντός του βίου αυτού. Αλλά αφ’ ου παρήλθον τα επτά έτη, μεταβάς κάποτε μετά των γονέων αυτού ίνα μεταλάβη το πανάχραντον Σώμα και Αίμα του Κυρίου, ω του θαύματος! ευθύς ως μετέλαβεν, ελύθη η γλώσσα του και ελάλει ανεμποδίστως. Έκτοτε οι γονείς του έστειλλον αυτόν εις το σχολείον, δια να μάθη τα ιερά γράμματα.
Ὁ κορυφαῖος μικροβιολόγος Sucharit Bhakdi εἶπε προσφάτως ὅτι οἱ αὐτοδιαγνωστικοί ἔλεγχοι εἶναι ἀναξιόπιστοι, τά ἐμβόλια εἶναι ἄχρηστα καί ἐπικίνδυνα -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ὁ κορυφαῖος μικροβιολόγος Sucharit Bhakdi εἶπε προσφάτως ὅτι οἱ αὐτοδιαγνωστικοί ἔλεγχοι εἶναι ἀναξιόπιστοι, τά ἐμβόλια εἶναι ἄχρηστα καί ἐπικίνδυνα καί ὅτι εἶναι ἀπογοητευμένος ἀπό τούς σημερινούς Ἕλληνας, τούς ὁποίους δέν ἀναγνωρίζει, διότι εἶναι φοβισμένοι καί συμπεριφέρονται βλακωδῶς, ἐμπιστευόμενοι τούς πολιτικούς των ἀντί τοῦ Θεοῦ, ένῷ εἰς τό παρελθόν, ὅταν εἶχον πίστιν εἰς τόν Θεόν των, ἔδωσαν τά φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τήν ἀνθρωπότητα. Δικαία ἡ κρίσις του.
Πράγματι, ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει ἀποβάλει τάς παραδοσιακάς ἀρετάς τῆς εὐσεβείας, τῆς φιλοπατρίας, τῆς ταπεινώσεως κ.ἄ., ἔχει ἀποστατήσει ἀπό τόν Θεόν καί κάμνει ὅ,τι τοῦ ἐπιβάλλουν αἱ διεστραμμέναι πολιτικαί καί ἐκκλησιαστικαί μαριονέτται τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ (=Σατανισμοῦ), ἤτοι τά ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπό αὐτά πού ἀπαιτεῖ ἡ Πατρίς καί πού ἐντέλλεται ὁ Θεός. Ἔχει δέ προφανῶς γίνει καταμερισμός «ἔργου» καταστροφῆς: οἱ μέν πολιτικοί ἔχουν ἀναλάβει νά καταστρέψουν τήν Πατρίδα, οἱ δέ ἐκκλησιαστικοί τήν Ὀρθοδοξίαν. Τό ἄκρως βρωμερόν αὐτό ἔγκλημα ὑλοποιεῖται μέ τήν ἐπιβολήν τοῦ ψεύδους, τῆς πλάνης, τῆς παρανομίας, τῆς προδοσίας καί τοῦ γκρεμίσματος τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τοῦ Ἔθνους μέσῳ τῶν συστημικῶν Μέσων Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ (ΜΜΕ).
Μένουμε ἀνυπάκουοι… --- τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας
Ἐπανερχόμαστε στό θέμα τῆς «ὑπακοῆς στην Ἐκκλησία», ἐπειδή μέ ἀφορμή καί τήν ψευτοπανδημία παράγινε το κακό μέ τούς γνωστούς τυφλο-ὑπακοούληδες ἀπέναντι σέ ὅσα ἀνεκδιήγητα στρεβλοτομεῖ τό σκοτεινό Φανάρι ἤ τό ἐν Ἀθήναις θλιβερό διευθυντήριο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἤ ἀκόμη καί ἀπό μόνος του ὁ κάθε ἐπίσκοπος πού ἔχει δεῖ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σάν τό προσωπικό του φέουδο καί θαρρεῖ πώς ἔχει τό δικαίωμα, μέ τούς ἐπηρμένους του ἰδεασμούς, νά τινάζει στόν ἀέρα δόγματα, ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί μία Ἱερά Παράδοση αἰώνων.
Ἐπανερχόμαστε, γιά νά ποῦμε γιά μία ακόμη φορά ὅτι ἀπροϋπόθετος ὑπακοή δέν ὑπάρχει καί ὅτι ἡ ἀντίδραση ἀπέναντι σέ πατριάρχες καί ἐπισκόπους πού καινοτομοῦν ἐν πλάνῃ (ἡ ἀντίδραση καί ὁ ἔλεγχος «οὐ περί βίου, ἀλλά περί πίστεως» δηλαδή), ἀποτελεῖ ὅχι μόνο δικαίωμα, ἀλλά καί καθῆκον τῶν Χριστιανῶν, ἀπολύτως στηριγμένο καί κατοχυρωμένο πάνω στούς Ἱερούς Κανόνες καί στή γραπτή παρακαταθήκη τῶν μεγάλων ἐκκλησιαστικῶν μας Πατέρων.
Δεν ξεχνώ:
Όπως μιά αρρώστια δεν βλάπτει μόνο το άρρωστο όργανο, αλλά ολόκληρο τον οργανισμό, με τον ίδιο τρόπο και η αίρεση, εφόσον δηλητηριάζει κάποια μέλη της Εκκλησίας, προκαλεί πόνο σε ολόκληρο το σώμα της και το βλάπτει. Γι’ αυτόν τον λόγο, κάθε φορά που εμφανιζόταν μία αίρεση, η οποία απειλούσε το Σώμα της Εκκλησίας, συνέρχονταν Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, που αναθεμάτιζαν και την αίρεση και τους αιρετικούς, οι οποίοι την υπεράσπιζαν. Με τον τρόπο αυτόν, απέκοπταν από το Σώμα της Εκκλησίας και την αιρετική διδασκαλία και αυτούς, που την προωθούσαν.
Hyacinth the Martyr of Caesarea & Theodotos and Theodota the Martyrs
The Martyr Hyacinth, who was from Caesarea of Cappadocia, was the chamberlain of the Emperor Trajan. On being constrained by the Emperor to partake of the sacrifices offered to idols and not wishing to do so, he was shut up in prison without food, where he gave up his spirit to God in the year 108.
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΗΜΩΝ ΟΙ ΕΝ ΤΩ ΑΓΙΩ ΟΡΕΙ ΤΟΥ ΑΘΩΝΟΣ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΕΣ
«Των Οσίων Πατέρων ο χορός, εκ διαφόρων Πατρίδων ορμηθείς, και το Όρος οικήσας, το παρά φύσιν διέφυγε, το κατά φύσιν διέσωσε και εις το υπέρ φύσιν ανελήλυθε…». (Από την Υμνογραφίαν των).
Η πλέον περιεκτική εορτή, ως ουσία και έκφρασις του Αγιορειτικού Μοναχισμού, είναι αναμφιβόλως η τελουμένη μετ’ εξαιρετικής λαμπρότητος, κατά το βυζαντινόν τυπικόν, εορτή των Αγιορειτών Πατέρων, την επομένην Κυριακήν της των αγίων Πάντων. Η εορτή περιλαμβάνει πάντας τους γνωστούς Αγιορείτας αγίους, ως και τους δια την πολλήν ταπείνωσιν και άλλους λόγους αφανείς παραμείναντας, προ του «νέφους» των οποίων ασφαλώς θα μείνωμεν εκστατικοί εν τη Ημέρα εκείνη τη μεγάλη και επιφανεί του Κυρίου. Ο Παναγιορειτικός εορτασμός των δι’ αγρυπνίας ανά τας Ι. Μονάς του Άθωνος, τα Κελλία και ασκητήρια, τελείται δια της πνευματικωτάτης ασματικής Ακολουθίας, την οποίαν, ως θεόληπτος και ομότροπος των εγκωμιαζομένων, συνέταξεν εκδημών προς Θεόν τω πνεύματι ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Οι δε ερημίται αγρυπνούντες, προσεύχονται και γεραίρουν τους θείους Πατέρας δια κομβοσχοινίου εν σιγή πολλή, εν κατανύξει και δάκρυσιν. Η τόσον με το πνεύμα του Αγίου Όρους και την μακραίωνα ιστορίαν του συνδεομένη εορτή των Αγιορειτών Αγίων, καθιερώθη κατά τα τέλη του 19 ου αιώνος υπό της Ι. Κοινότητος των Μονών του Αγίου Όρους. Η Ι. Κοινότης ανέθηκε τω αγίω Νικοδήμω τω Αγιορείτη την συγγραφήν της Ι. Ακολουθίας και εγκωμιαστικού λόγου μετά βραχυτάτου εις έκαστον άγιον βιογραφικού υπομνήματος. Οι γνωστοί μέχρι τότε άγιοι είναι Όσιοι, Οσιομάρτυρες, Ομολογηταί και Ιεράρχαι. Διο και υμνούνται αι νηστείαι, αι προσευχαί, αι αγρυπνίαι, το χαρούμενον πένθος των Οσίων, τιμάται το με δεύτερον βάπτισμα ισοδυναμούν αίμα του μαρτυρίου των Οσιομαρτύρων, όπερ «δευτέροις ρύποις ου μολύνεται». Εξαίρεται η υπομονή εν ταις βασάνοις των Ομολογητών και μεγαλύνεται των αγίων Ιεραρχών η αγάπη προς την Ορθόδοξον Εκκλησίαν.
Το κατά πλάτος Μαρτύριον του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος ΥΑΚΙΝΘΟΥ του Κουβικουλαρίου (Θαλαμηπόλου).
Ότε εβασίλευεν ο Τραϊανός, διωγμός μέγας εγένετο κατά των Χριστιανών· διότι ούτος έδωσε προσταγήν, ώστε πάντες οι υπήκοοι της βασιλείας του ή να θυσιάζωσιν εις τους θεούς ή να υποβάλλωνται εις σκληροτάτας τιμωρίας. Πολλοί δε εγένοντο δούλοι του Χριστού κατά τον καιρόν εκείνον, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Μάρτυς του Χριστού Υάκινθος, όστις καταλεγόμενος εν τω καταλόγω των υπηρετών του παλατίου και υπηρετών εις την τράπεζαν του βασιλέως, αν και διήγε το εικοστόν έτος της ηλικίας αυτού, ενετρύφα, ως αθλητής, εις τους αγώνας της ευσεβείας. Όθεν παρά το νεαρόν της ηλικίας και της εν τω στρατώ διατριβής αυτού, κατεκόσμει τον εαυτόν του δι’ ήθους αρμόζοντος εις γέροντα και έχων ως αγαθόν στήριγμα την εγκράτειαν, και διέπλασσε τον βίον αυτού εν σεμνότητι και ευπρεπεία. Ότε δε ο Τραϊανός έκαμνεν εορτήν εις τα είδωλα και πάντες συνεώρταζον μετ’ αυτού, ο Άγιος ούτος του Χριστού Μάρτυς Υάκινθος, απελθών κατά μόνας, προσηύχετο εις τον αληθινόν Θεόν. Εις δε, συνυπηρετών μετ’ αυτού εν τω στρατώ, Σουρβίκιος το όνομα, ως πράγματι θερμότατος υπηρέτης του σατανά, ιδών τον μακάριον Υάκινθον προσευχόμενον και επικαλούμενον το όνομα του Δεσπότου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ανέφερε τούτο εις τον βασιλέα, ειπών:
Τη Γ΄ (3η) Ιουλίου, η σύναξις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ της επονομαζομένης ΓΑΛΑΚΤΟΤΡΟΦΟΥΣΗΣ.
Η Αγία εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου της επιλεγομένης Γαλακτοτροφούσης ευρίσκετο, κατά τας προφορικάς παραδόσεις, τας εν τη Ιερά Μονή του Χιλιανδαρίου φυλαττομένας, κατ’ αρχάς εν τη Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, τη ευρισκομένη 25 σχεδόν στάδια μακράν της Ιερουσαλήμ. Ότε δε ο μέγας καθηγητής και κτίτωρ της μοναδικής καθ’ όλην την Ανατολήν Λαύρας, Σάββας ο Ηγιασμένος, έμελλεν εκ του προσκαίρου τούτου βίου να απέλθη προς Κύριον, προφητικώς είπεν εις τους περικυκλώσαντας τον κράββατον αυτού αδελφούς, ότι μετά παρέλευσιν καιρού μέλλει να επισκεφθή την Λαύραν αυτού βασιλόπαις τις, Σέρβος το γένος και συνώνυμος αυτώ, Σάββας δηλαδή ονόματι· όθεν η Εικών της Θεοτόκου η Γαλακτοτροφούσα να δοθή εις αυτόν εκ της Λαύρας ευλογίας χάριν· και ούτως ο Ηγιασμένος Σάββας ησύχως και ιλαρώς απήλθε προς Κύριον κατά το τέταρτον έτος της του Μεγάλου Ιουστινιανού βασιλείας, δηλαδή κατά τον στ΄ αιώνα.
Προδώσατε τον αγώνα της Μακεδονίας μας
«Φωτιά και λάβρα» οι Παμμακεδονικές Ενώσεις κατά της κυβέρνησης Κ.Μητσοτάκη: «Προδώσατε τον αγώνα της Μακεδονίας μας»
Νέο κρούσμα των αποκαλούμενων “Πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας” όπως λέγεται πλέον, είχαμε στην περιοχή των Σερρών καθώς με τον “αέρα” που έχουν πάρει” πλέον δεν τους φτάνει ούτε αυτό και θέλουν να αποκαλούνται Μακεδόνες τελεία και παύλα και τις παμμακεδονικές ενώσεις “να βράζουν” κατά της κυβέρνησης (την ίδια στιγμή που η Βουλγαρία βάζει βέτο όπου τους πετύχει) .
Αυτό είναι κάτι που δεν το έχουν αφήσει να πέσει κάτω και οι Παμμακεδονικές οργανώσεις απανταχού που με κοινή επιστολή “καρφώνουν” την κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη καθώς προεκλογικά “έκλεψε” την ψήφο των δεξιών πολιτών με την στάση που είχαν άπαντες κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ
«Όσοι απομείναμε πιστοί στην παράδοση, όσοι δεν αρνηθήκαμε το γάλα που βυζάξαμε, αγωνιζόμαστε άλλος εδώ, άλλος εκεί, καταπάνω στην ψευτιά. Καταπάνω σ’ αυτούς που θέλουνε την Ελλάδα ένα κουφάρι χωρίς ψυχή, ένα λουλούδι χωρίς μυρουδιά» Φώτης Κόντογλου «Πονεμένη Ρωμιοσύνη»
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει απειλή κατά της ακεραιότητός της και για άλλη μία φορά βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Η υπόστασή της, τόσο σαν ελεύθερο και ανεξάρτητο έθνος, όσο και σαν οικουμενικό πνευματικό κέντρο, διέρχεται περίοδο θανάσιμων κινδύνων. Ο Ελληνισμός, άλλη μία φορά βιάζεται και εκβιάζεται και απειλούμενος αντιμετωπίζει πρόβλημα εθνικής επιβίωσης. Και αυτή η απειλή που πλήττει την ίδια την υπόστασή μας, εντάσσεται σε ένα μακροχρόνιο ανθελληνικό σχέδιο, που η εφαρμογή του έχει αρχίσει από αιώνες και προχωρεί συστηματικά στοχεύοντας στην εξαφάνισή μας. Οι πολύμορφες, πολλαπλές και πολύχρωμες νεοφιλελευθεροφασιστοκομμουνιστοσοσιαλιστικές οργανώσεις, που δρούν στην Ελλάδα σκοπεύουν στην εθνική μας απαλλοτρίωση αποτέλεσμα των αυτοπροδοσιών που επί πολλές δεκαετίες υπέστη, δέχθηκε, ανέχθηκε και διέπραξαν οι ξενόφωτοι, ξενοκίνητοι, ξενόδουλοι, ανάξιοι, ανίκανοι πολιτικοεθνικοί της μηχανισμοί. Μην θέλοντας να μακρηγορήσουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να αποδώσουμε τα εύσημα στον έγκριτο Δημοσιογράφο-Ερευνητή κύριο Αλέξανδρο Στεφανόπουλο όχι μόνο για το παράτολμο εγχείρημά του να λάβει μία συνέντευξη, εφ’ όλης της ύλης, από τον Οδυσσέα Τηλιγάδα, μέλους της πολιτικής Γραμματείας του κόμματος «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «Ε.ΛΑ.Σ», περί των τραγικών συνθηκών που βιώνει το Έθνος μας και των δολοφόνων αυτού, αλλά που, παραβλέποντας τις οποιεσδήποτε συνέπειες, λόγω του σκληρού περιεχομένου της συνέντευξης, είχε το θάρρος και την δύναμη να την προβάλλει. Μόνο ένα «ΕΥΓΕ» του.
Μπορείτε, αφού την αφουγκραστείτε με προσοχή, άπαντες, αναλαμβάνοντας ο καθείς την ευθύνη που του αναλογεί, να κρίνετε τα καταγγελλόμενα και τους συντελεστές. https://youtu.be/DGQvC7pbgsk/
Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «Ε.ΛΑ.Σ»
ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
Οδυσσέας Τηλιγάδας Στέργιος Σμυρλής
210
3250220 6944325056
Απορρίπτουμε την αίρεση του Οικουμενισμού υπό όλες τις μορφές του :
α'. Tην παρουσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών»,
β', την αίρεση, κατά την οποία η Ορθοδοξία αποτελεί μόνο ένα μέρος της
Εκκλησίας,
γ΄, την αίρεση, κατά την οποία όλες οι χριστιανικές ομολογίες είναι κλάδοι της Μίας
Εκκλησίας,
δ', την αίρεση, κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μία Εκκλησία μεταξύ
πολλών άλλων «οικογενειών Εκκλησιών», οι οποίες αποτελούν μαζί την Μία
Εκκλησία,
ε΄, την αίρεση, κατά την οποία η ενότης της Εκκλησίας έχει απολεσθεί. Η
Εκκλησία, σύμφωνα με την ορθόδοξη διδασκαλία, είναι Μία και Μοναδική, επειδή η
Κεφαλή της είναι Μία, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Η ενότης της Εκκλησίας εκφράζεται
δια της ενότητος της πίστεως, της λατρείας και της διοικήσεως και δια της υπακοής
των πιστών στην ιεραρχία της, εφ’ όσον η ιεραρχία διατηρεί την ενότητα της
πίστεως.
στ', την αίρεση, κατά την οποία η Εκκλησία είναι «διηρημένη σε χριστιανικές
ομολογίες», και ότι τώρα εμείς, ως δήθεν «νέοι πατέρες», θα πρέπει να «επανεύρουμε
την ενότητά της» διά του «δογματικού μινιμαλισμού», με το να αποδεχτούμε δηλ. ως
βάση της ενώσεως των ορθοδόξων με τις αιρέσεις μία μινιμαλιστική πίστη, δηλ.
μόνο την πίστη στην Αγία Τριάδα και στον Ιησού Χριστό ως Σεσαρκωμένο Θεό και
Σωτήρα, παραβλέποντας όλα τα υπόλοιπα δόγματα της Εκκλησίας,
συμπεριλαμβανομένης της μυστηριακής ιερωσύνης, των ιερών εικόνων, της ακτίστου
Χάριτος, της τιμητικής προσκυνήσεως των Αγίων κλπ.
ζ', την αίρεση, κατά την οποία υπάρχει μία «αόρατη ενότητα» της Εκκλησίας, μέσω
της κοινής πίστεως στην Αγία Τριάδα και στον Ιησού Χριστό, ως Κύριο και Σωτήρα,
και ότι αυτήν (την «αόρατη ενότητα») θα ακολουθήσει μία «ορατή ενότητα», η οποία
θα εκπληρωθεί διά της ενώσεως των «ομολογιών» (ενότης εν τη ποικιλία των
δογμάτων και παραδόσεων).
η', την αίρεση, κατά την οποία αρκεί να πιστεύει κανείς στην Αγία Τριάδα και στον
Κύριο Ιησού, ως Θεό και Σωτήρα, για να ανήκει στην Εκκλησία. Δηλ. η Εκκλησία
θεωρείται ως σύναξη όλων των χριστιανικών «ομολογιών».