Στὸν εὐαγγελισμὸ τῆς πανυπέραγνης Δέσποινάς μας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας -- Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

O ψαλμωδὸς προφήτης, ἀπαριθμώντας τὰ εἴδη τῆς δημιουργίας καὶ καθορώντας τὴν ἀποτεθειμένη σʼ αὐτὰ σοφία τοῦ Θεοῦ, γεμάτος θαυμασμὸ ὁλόκληρος, ἐκεῖ ποὺ ἔγραφε ἀνεφώνησε· «πόσο μεγαλοπρεπῆ εἶναι τὰ ἔργα σου, Κύριε, ὅλα τὰ ἔπλασες μὲ σοφία!».

Σʼ ἐμένα τώρα, πού ἐπιχειρῶ νὰ ἐξαγγείλω κατὰ δύναμι τὴν σαρκικὴ ἐπιφάνεια τοῦ Λόγου πού ἔκτισε τὰ πάντα, ποιὸς λόγος θὰ μοῦ ἀρκέση γιὰ ἐξύμνησι; Ἐὰν πραγματικὰ τὰ ὄντα εἶναι γεμάτα θαῦμα καὶ τὸ ὅτι αὐτὰ προῆλθαν στὴν ὕπαρξι ἀπὸ μὴ ὄντα εἶναι θεῖο καὶ πολυύμνητο, πόσο θαυμασιώτερο καὶ θειότερο εἶναι καὶ πόσο ἀναγκαιότερο εἶναι νὰ ὑμνῆται ἀπὸ μᾶς τὸ νὰ γίνη κάποιο ἀπὸ τὰ ὄντα θεός, καὶ ὄχι ἁπλῶς θεός, ἀλλὰ ὁ ὄντως ὧν Θεός, καὶ μάλιστα ἡ φύσις μας ποὺ δὲν μπόρεσε ἢ δὲν θέλησε οὔτε τὸν χαρακτήρα κατὰ τὸν ὁποῖο ἔγινε νὰ φυλάξη καὶ γιʼ αὐτὸ δικαίως ἀπωθήθηκε στὰ κατώτατα μέρη τῆς γῆς; Διότι τόσο μεγάλο καὶ θεῖο, τόσο ἀπόρρητο καὶ ἀκατανόητο εἶναι τὸ ὅτι ἡ φύσις μας ἔγινε ὁμόθεος καὶ ὅτι δι' αὐτῆς μᾶς χαρίσθηκε ἡ ἐπάνοδος στὸ καλύτερο ὥστε τοῦτο καὶ στοὺς ἁγίους ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους, ἀκόμη καὶ στοὺς προφῆτες, ἂν καὶ αὐτοὶ βλέπουν διὰ Πνεύματος, νὰ μένη στὴν πραγματικότητα ἀνεπίγνωστο, μυστήριο ποὺ εἶναι κρυμμένο ἀπὸ τὸν αἰώνα. Καὶ γιατί ἀναφέρω μόνο πρὶν πραγματοποιηθῆ; Διότι καὶ ὅταν ἔγινε, πάλι μένει μυστήριο, ὄχι βέβαια ὅτι ἔγινε ἀλλὰ πῶς ἔγινε· μυστήριο πιστευόμενο ἀλλὰ μὴ γινωσκόμενο, προσκυνούμενο, ἀλλὰ μὴ πολυπραγμονούμενο, προσκυνούμενο δὲ καὶ πιστευόμενο διὰ μόνου τοῦ Πνεύματος· «διότι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ εἰπῆ Κύριον Ἰησοῦ, παρὰ στὸ ἅγιο Πνεῦμα», καὶ τὸ Πνεῦμα εἶναι αὐτὸ διὰ τοῦ ὁποίου προσκυνοῦμε καὶ διὰ τοῦ ὁποίου προσευχόμαστε, λέγει ὁ ἀπόστολος.

Λόγος εις τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου -- ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

Έφθασε σήμερα η χαρά όλων των ανθρώπων και καταργεί την πρώτη κατάρα. Έφθασε Αυτός που ευρίσκεται παντού, για να τα γέμιση όλα με χαρά. Πώς ήλθε όμως; Χωρίς να περιβάλλεται από δορυφόρους, χωρίς να σύρει πίσω του τις στρατιές των αγγέλων, δίχως μεγαλοπρεπή προσέλευση, αλλά ήσυχα και ήρεμα. Και το έκανε αυτό, για να διαφύγη την προσοχή του άρχοντος του σκότους, για να παγίδευση με το σοφό αυτό τέχνασμα τον όφι, να εξαπάτηση τον δράκοντα, τον Ασσύριο που έθεσε υπό την εξουσία του όλη την ανθρώπινη ευγένεια και έτσι τελικά να αρπάξει το λάφυρο. Διότι δεν ανέχθηκε η άπειρη ευσπλαχνία Του να υποστεί καταστροφή αυτό το τόσο σπουδαίο έργο, ο άνθρωπος, για χάρι του οποίου Εκείνος έστησε τους ουρανούς σαν καμάρα, στερέωσε την γη, σκόρπισε τον αέρα, άπλωσε την θάλασσα και κατασκεύασε ολόκληρη την ορατή κτίση. Για αυτό ο Θεός κατέβηκε στην γη, βγήκε έξω από τον ουρανό, ήλθε ανάμεσα στους ανθρώπους, κυοφορήθηκε από Παρθένο, αυτός που δεν τον χωρεί ολόκληρο το σύμπαν.

H ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Υπό του Φωτίου Κόντογλου

Η Παναγία είναι η μητέρα της Ορθοδοξίας. Από το πνευματικό μύρον της ευωδιάζει όχι μονάχα η Εκκλησία μας, αλλά κι ολόκληρη η ζωή μας. Για μάς τους Έλληνες είναι το γλυκύ καταφύγιο. Ο καθένας μας κοντά της γίνεται σαν παιδί, σ΄ αυτή τη μητέρα βρίσκουμε παρηγοριά, αγάπη και προστασία μικροί και μεγάλοι, νέοι και γέροντες, άνδρες και γυναίκες. Νοιώθοντάς για μητέρα μας, γινόμαστε αληθινά αδέλφια με τον Χριστό, που είναι Υιός της κατά σάρκα, και τέκνα του Πατρός Του. Πόσα ακατάληπτα μυστήρια έγιναν και γίνονται με την Παναγία, που είναι το στόλισμα του Γένους μας! Σαν την καταστολισμένη νύφη, έτσι είναι η Ελλάδα γεμάτη από εκκλησίες, μοναστήρια και ερημοκλήσια της Παναγίας, πνευματικά παλάτια της ταπεινής αυτής βασίλισσας. Στο καθένα απ΄ αυτά βρίσκεται το σεβάσμιο εικόνισμά της, δεξιά από την Ωραία Πύλη, με το γυρτό κεφάλι της, για να ακούσει τον κάθε πόνο μας, την κάθε χαρά μας. Πόσα δάκρυα βρέχουνε τα άχραντα χέρια της, δάκρυα του βασανισμένου λαού μας!

ΛΟΓΟΣ Γ΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.

«Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» (Λουκ. 1:38).

Δεν είναι νομίζω η ταπεινωφροσύνη περισσότερον από όλας τας άλλας αρετάς περιφρονημένη από τον άνθρωπον, όχι δι΄ άλλην αιτίαν, αλλά διότι ούτος δεν κατώρθωσεν ακόμη να αποκαλύψη τον πολύτιμον εκείνον θησαυρόν, τον οποίον περιλαμβάνει αύτη η αρετή εντός των μακαρίων κόλπων της. Έλα εδώ εις το μέσον, συ τρισάθλιε Εωσφόρε, μαύρον και σκοτεινόν νέφος του Άδου και της κολάσεως, εγέρθητι από την άσβεστον ταύτην κάμινον όπου κατακαίεσαι, συ ο οποίος δεν ήθελες να ταπεινώσης την πονηράν σου καρδίαν, όταν είχες πλουτισμένον τον νουν με υπερβάλλουσαν γνώσιν, να μαρτυρήσης αν εγώ δεν λέγω την αλήθειαν. Ποία είναι εκείνη η αιτία, η οποία σε εξώρισεν από τον ουρανόν, σε εγύμνωσεν από τας ακτίνας και τας λάμψεις των αγγελικών ουσιών και σε ημαύρωσε με όλα τα σκότη του Άδου; Τι είναι εκείνο το οποίον σε κατεβίβασεν από την υπερουράνιον δόξαν και σε εκρήμνισε κάτω εις μίαν φοβεράν ατιμίαν και σε εσφράγισε μέσα εις την αιώνιον κόλασιν ως κατάδικον;

ΛΟΓΟΣ Β΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ

Εις τον Θείον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θετόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

«Ιδού συλλήψη εν γαστρί, και τέξη υιόν» (Λουκ. 1: 31).

Προβαίνει από την λαμπράν πύλην της ωραιοτάτης ανατολής εκείνη η λευκόμορφος μηνύτρια του Ηλίου, η ροδοδάκτυλος και φωσφόρος αυγή. Και ευθύς, όταν αρχίση εις το αργυροχρυσοσύνθετον πρόσωπον του ουρανού να ζωγραφίζεται η έλευσις του παμφαούς φωστήρος της ημέρας, τότε ο πολύμορφος χορός των αστέρων βιάζεται να φύγη το ταχύτερον, μετ΄ αυτών δε ολοσχερώς αφανίζεται το ζοφερώτατον σκότος της σκοτεινής νυκτός. Εναρμόνιος μουσική, με τα μελωδικά όργανα των πτηνών συντεθειμένη, αντηχεί εις τα χρυσοπράσινα δάση· οι άνθρωποι, βυθισμένοι εις βαθύτατον ύπνον, εγείρονται δια τας ποικίλας των ασχολίας. Και ήδη, ως χαριέστατος μηνυτής, εις όλον τον απέραντον Κόσμον ευαγγελίζεται· «Ιδού ημέρα ήγγικεν, ιδού εξέλαμψεν». Ομοίως κατά την σημερινήν ημέραν προβαίνει από εκείνην την ηλιοστάλακτον πύλην του ουρανού ο αγλαοπυρσόμορφος του Θεού Αρχάγγελος, ο λαμπρός και καθαρός Γαβριήλ. Και ευθύς ως με τον χαιρετισμόν «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου» (Λουκ. 1: 28), ζωγραφίζει εις την άμωμον γαστέρα της Θεομήτορος Μαριάμ την έλευσιν του αδύτου της δικαιοσύνης Ηλίου, τότε αρχίζει το ταχύτερον να φεύγη η αντίθετος πολυθεϊα των δολίων ειδώλων.

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

14. Ιωακείμ Γ΄, ο πρώτος μασόνος Πατριάρχης

1. Ο Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο δύο φορές. Την πρώτη φορά από το 1878 και έμεινε μέχρι το 1884. Την δεύτερη, από το 1901 μέχρι το 1912, που πέθανε. Ο ενθρονιστήριος λόγος του, κατά την δεύτερη πατριαρχεία, αποτέλεσε «την αφετηρία της περαιτέρω πανορθοδόξου και παγχριστιανικής κινητοποιήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μιά και έδωκε αφορμή για να συνταχθούν αι Εγκύκλιοι του 1902 και του 1904, που προέτειναν μια στενώτερη επαφή και συνεργασία των Ορθοδόξων και ετεροδόξων Εκκλησιών». 112 Στη Εγκύκλιό του της 12 ης Ιουνίου 1902 113 ζητούσε από τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών να εξετασθούν τα εξής θέματα:

------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τώρα ἑτοιμάζουν τήν πλήρη υἱοθέτησιν τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου, προκειμένου τό 2025 (1700 χρόνια μετά τήν Α' Οἰκουμενικήν Σύνοδον) νά «ἑορτάσουν» (διάβαζε «μαγαρίσουν») τό Πάσχα ὅλοι μαζί! Βλ.

https://orthodoxostypos.gr/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%E1%BD%B8%CE%BD-%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1-%CF%84%E1%BD%B8-2025-%E1%BD%80%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CE%BE%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B9/

------------------------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αν γίνει αυτό, πρέπει ο λαός του Θεού να κάνει διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας σε τρία(3)χρόνια. Μακάρι να γίνει αυτό για να αρχίσει ο κόσμος να ξυπνάει και να εκτελεί την εντολή του Κυρίου χωρίς φόβο.

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ιστορικός τε άμα και διηγηματικός εις τον Θείον Ευαγγελισμόν της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, συλλεχθείς εκ διαφόρων αντιγράφων, άμα δε και μεταφρασθείς εις την κοινήν γλώσσαν παρά του εν Μοναχοίς ελαχίστου Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου.

Συνήθειαν έχουσιν οι βασιλείς, όταν μέλλωσι να μεταβώσιν εις τόπον τινά, τον οποίον επιθυμούσι, πρώτον να στέλλωσι τους υπηρέτας των να ευτρεπίσωσι τον τόπον εκείνον. Είτε δε εις ανάκτορα μεταβαίνουσιν, είτε εις εξοχήν, το αυτό κάμνουσι. Διότι, ως βασιλείς όπου είναι, δεν αναπαύονται εις πάντα τόπον, όπως ο καθείς άνθρωπος. Αν δε ο βασιλεύς μέλλη να υπάγη εις πόλεμον, στέλλει προ αυτού όλον το στράτευμα και κατόπιν ακολουθεί και αυτός. Τοιουτοτρόπως λοιπόν εποίησε και ο μέγας Βασιλεύς των βασιλέων, επειδή έμελλε να έλθη εις πόλεμον κατά του ανθρωποκτόνου διαβόλου. Έστειλε, δηλαδή, πρώτον τους θείους και ιερούς Προφήτας, οι οποίοι προεκήρυξαν, προεσήμαναν και προανήγγειλαν την έλευσιν του Χριστού, προφητεύσαντες ότι μέλλει να έλθη ο Βασιλεύς, ο μέγας και ισχυρός.

Απολυτίκιον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου - 25 Μαρτίου

 

Τη ΚΕ΄ (25η) Μαρτίου, ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Ο Ευαγγελισμός του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον και αειπάρθενον Μαρίαν ούτως εγένετο. Ο φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός, ο πάντοτε φροντίζων δια το γένος των ανθρώπων ως πατήρ φιλόστοργος, θεωρών το πλάσμα των χειρών Αυτού κατατυραννούμενον υπό του διαβόλου και κατασυρόμενον εις τα πάθη της ατιμίας και εις την ειδωλολατρίαν υποκείμενον, ηθέλησε να αποστείλη τον Υιόν Του τον μονογενή, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, όπως λυτρώση αυτό από τας χείρας του διαβόλου. Επειδή δε ηθέλησε να είναι άγνωστον το μυστήριον τούτο, όχι μόνον εις τον σατανάν, αλλά και εις αυτάς τας ουρανίους Δυνάμεις, ενεπιστεύθη αυτό εις ένα των Αρχαγγέλων του, ήτοι εις τον ενδοξότατον Γαβριήλ. Προωκονόμησε δε να γεννηθή πρωτύτερα και η Αγία Παρθένος Μαρία και να φυλαχθή καθαρά, ως αξία του τοιούτου μεγάλου μυστηρίου και παγκοσμίου καλού. Όταν λοιπόν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ελθών ο Αρχάγγελος εις την πόλιν Ναζαρέτ, όπου έμενεν η Παρθένος Μαριάμ, είπεν αυτή· «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου» (Λουκ. α:28). Η δε Παρθένος, προτάξασα άλλους τινάς λόγους, είπε τελευταίον προς τον Άγγελον· «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» (Λουκ. α:38). Ευθύς δε μετά τον λόγον τούτον συνέλαβεν υπερφυώς εν τη αχράντω κοιλία Αυτής τον Υιόν και Λόγον του Θεού, την ενυπόστατον σοφίαν και δύναμιν Αυτού, με την επισκίασιν Αυτού του ιδίου Λόγου του Θεού και με την επέλευσιν του Παναγίου Πνεύματος. Έκτοτε λοιπόν ετελέσθησαν μετ’ οικονομίας άπαντα τα μυστήρια του Θεού Λόγου δια την ημετέραν σωτηρίαν και απολύτρωσιν.

Η απροσδόκητη ευλογία

Βρισκόμαστε στα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους δοκιμάζονται κι αυτοί, αλλά βλέπουν έκδηλη τη βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Είναι Αύγουστος του 1942 και οι Παρακλήσεις στην Παναγία έχουν αρχίσει. Στη Νέα Σκήτη ο μυλωνάς π. Αρσένιος Μαντζαρόλας δεν έχει καθόλου αλεύρι. Επί πλέον χρωστάει είκοσι δανεικά ψωμιά σε πατέρες της σκήτης. Κι επειδή δεν μπορεί να τα επιστρέψει, δεν θέλει από ντροπή ούτε να τους δει. Είναι τόσο λυπημένος, ώστε αποφασίζει να φύγει ξημερώματα της 13ης Αυγούστου από το Άγιον Όρος και να φθάσει σιγά –σιγά με τα πόδια στην πατρίδα του τη Σπάρτη. 

Διαχρονική η συμμετοχή του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού στην μέθεξη της Ελευθερίας!

 Άγιοι Σαράντα.

Υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες είχαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια γιορτάσει καταλλήλως την Επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης καθώς και το εαρινό Πανηγύρι της Θεοτόκου, τον Ευαγγελισμό.

Άλλο τόσο τη συμβολική αυτή Επέτειο συμπλήρωσης 200 χρόνων, ειδικά τα παιδιά και οι νέοι μας, ήθελαν αλλιώτικα να πανηγυρίσουν. Η Πανδημία ωστόσο προσδιορίζει αλλιώς τις συνθήκες και τους όρους. Ίσως καλύτερα για να μπορέσουμε ο καθένας και η κάθε μια να αναλογιστούν βαθύτερα το αγαθό της Ελευθερίας.

25η Μαρτίου: Ποια είναι η «διατροφική αξία» της ημέρας;

 

Εύα Τσάκου Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ !

 Πηγή : https://catacomb--church.blogspot.com/

Είκοσι δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την 24η Μαρτίου του 1999, όταν το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, μετά την άρνηση της τελευταίας να υπογράψει τη συμφωνία για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Η επίσημη κωδική ονομασία της επιχείρησης του ΝΑΤΟ ήταν Operation Allied Force.

Με ανακοίνωσή της η Ιερά Μητρόπολη Μαυροβουνίου ενημερώνει τους πιστούς ότι θα τελεστεί Μνημόσυνο για τα θύματα από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ της 24ης Μαρτίου το 1999.

Η «ΕΠΙΘΕΣΗ» ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ -- τοῦ κ. Ἰωάννου Δρούγκα, Ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ.

Το Ἰσλάμ δέν εἶναι θρησκεία εἰρήνης καί ἀγάπης. Ἡ ἵδρυσή του συνοδεύτηκε ἀπό ἐξοντωτικούς ἐπεκτατικούς πολέμους καί ἡ παρουσία του στόν κόσμο οἰκοδομήθηκε πάνω στά ἐρείπια τῶν κατακτήσεών του καί τό αἷμα τῶν ἀντιπάλων. Τό 600 μ.Χ. δέν ὑπῆρχαν πουθενά μουσουλμάνοι. Τό 632 μ.Χ. πεθαίνει, ὁ προφήτης γι᾽ αὐτούς, Μωάμεθ. Μέσα σέ λίγα χρόνια τό 641 μ.Χ., οἱ μουσουλμανικοί στρατοί ἔχουν κυριεύσει τή Συρία, τήν Παλαιστίνη, τήν Αἴγυπτο, τό Ἰράκ καί τούς Ἁγίους Τόπους. Τό 700 μ.Χ. ὁλόκληρη τήν Ἱσπανία, τό Πακιστάν καί τό μεγαλύτερο μέρος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας. Ἡ Εὐρώπη ὁλόκληρη γλύτωσε τόν ἐξισλαμισμό λόγῳ ἱστορικῶν συγκυριῶν καί κάποιων σημαντικοῦ μεγέθους προσωπικοτήτων.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ; π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

13. Η κατάσταση της Εκκλησίας τον 19ο αιώνα

1. Ο 19ος αιώνας είναι πολύ δύσκολη εποχή για τα Ρωμαϊκά Πατριαρχεία της Ανατολής. Ιδιαίτερα για το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ ανήλθε στην αγχόνη από τον Τούρκο δυνάστη. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως την εποχή αυτή έκανε τιτάνιο αγώνα, για να περιφρουρήσει την Ορθοδοξία και τη Ρωμηοσύνη. Άρχισε όμως σιγά σιγά να απογυμνώνεται από περιοχές του, οι οποίες αποτελούσαν τοπικές Εκκλησίες του. Αυτές μεταβάλλονταν σε Αυτοκέφαλες εθνικές Εκκλησίες, με την υποκίνηση ξένων κέντρων. Τέτοια Εκκλησία, που πρώτη αποκόπηκε απ’ το Πατριαρχείο, ήταν η Εκκλησία της Ελλάδας το 1833. Έτσι, η Εκκλησία της Ελλάδος έπεσε στα χέρια των Βαυαρών, του Μάουρερ, του Φαρμακίδη και των οπαδών του Κοραή. Το αποτέλεσμα ήταν, όχι μόνο να καταστεί σχισματική, αλλά και να αμβλυνθούν τα ρωμέηκα αισθήματα του ποιμνίου της, αυτό δηλ. που επί αιώνες ήθελαν να πετύχουν οι Φράγκοι σε βάρος μας. Η δυσάρεστη για την Ορθοδοξία και τη Ρωμηοσύνη κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, κράτησε τουλάχιστον μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή. Τότε, πρόσφυγες Ρωμηοί, λόγω της καταστροφής, πάνω από ένα εκατομμύριο ήρθαν στην Ελλάδα. Την ίδια εποχή, μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και τ’ άλλα Πατριαρχεία, ήταν πολύ περισσότερο προσκολλημένα στη Πατερική Παράδοση.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, Προεόρτια του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Επισκόπου Σελευκείας της εν Πισιδία.

Αρτέμων ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Σελευκείας της Πισιδίας, ένθα εγεννήθη και ανετράφη κατά τους χρόνους των ιερών Αποστόλων. Όθεν, όταν ο μακάριος Απόστολος Παύλος περιεπάτει εις εκείνα τα μέρη κηρύττων τον λόγον του Ευαγγελίου, εύρε τον Άγιον Αρτέμονα και κατέστησεν αυτόν Επίσκοπον, ποιμένα και διδάσκαλον της πόλεως εκείνης, επειδή δεν έπρεπεν ο λύχνος να κρύπτεται υπό τον μόδιον. Καλώς λοιπόν ποιμάνας το ποίμνιόν του ο Άγιος και γενόμενος εις πάντας τους έχοντας ανάγκην λιμήν σωτηρίας, των χηρών και των ορφανών προνοητής και των πτωχών βοηθός και ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, και με τοιαύτα θεάρεστα έργα διελθών την ζωήν του ο τρισόλβιος, εις γήρας βαθύ απήλθε προς Κύριον.

Ο τυφλός και παράλυτος

Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία: 

" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Την μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά Tης προστασία. 

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου. 

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Στὴν ἐποχὴ μας οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ θεολόγοι συνηθίζουν νὰ γράφουν ἐγκωμιαστικὰ κείμενα, ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἀξιωματούχους τῆς Ἐκκλησίας, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εὔνοιά τους, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν στὸ ἄμεσο μέλλον τὰ δικά τους συμφέροντα. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει πολὺ ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας καὶ ἡ διόρθωση τῶν κακῶς κειμένων καὶ τῶν ἀθεοφόβως διαπραττομένων στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ὑπερασπίζονται τὸ ὀρθόδοξο ἦθος καὶ τὴν παράδοση. Δὲν ἐνοχλοῦνται ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν μεγάλη φθορὰ στοὺς Ὀρθοδόξους. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποτελέσματα τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, ποὺ ἔχει αἰχμαλωτίσει τοὺς σύγχρονους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς θεολόγους.      

Ὁ Τζὸ Μπάϊντεν συγκρίνει τὸν Πατρ. Βαρθολομαῖον μὲ τὸν Χριστόν!

 Ο ΝΕΟΣ «πλανητάρχης» Τζὸ Μπάιντεν, πρόταξε, στὶς προτεραιότητες τῆς πολιτικῆς του, τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν ΗΠΑ, γιὰ τὴν εὐκολότερη εἴσοδο καὶ ἐγκατάσταση μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν, ἀνακαλώντας ἀπόφαση τοῦ προηγουμένου προέδρου. Ἡ πλημμυρίδα τῆς λαθρομετανάστευσης ὅμως εἶναι ἕνα ὀργανωμένο σχέδιο τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, γιὰ τὴν ἐθνολογικὴ καὶ ἀνθρωπολογικὴ ἀλλοίωση τῆς ἀνθρωπότητας. Παρὰ ταῦτα αἴσθηση προκάλεσε ὁ ἔνθερμος χαιρετισμὸς τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου, πρὸς τὸν κ. Μπάιντεν, «νὰ ἄρει τὶς ταξιδιωτικὲς ἀπαγορεύσεις ποὺ εἶχαν ἐπιβληθεῖ σὲ 13 χῶρες, μέ, κατὰ πλειοψηφία, μουσουλμανικὸ πληθυσμό»! Καὶ ὁ ἀμερικανὸς πρόεδρος ἀνταπέδωσε τὸν χαιρετισμό του πρὸς αὐτόν, συγκρίνοντάς τον μὲ τὸν …Χριστό! Ἔγραψε: «Ἔχω ταξιδέψει σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ γνώρισα μεγάλους ἡγέτες, καὶ ἔχω γνωρίσει μόνο δύο φιγοῦρες σὰν τὸν Χριστὸ – μία εἶναι ὁ Νέλσον Μαντέλα καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος»! Αὐτοὶ οἱ χαριεντισμοὶ δὲν εἶναι ἄσχετοι μὲ τὴν ἐξαγγελία τοῦ κ. Μπάιντεν γιὰ ἐντατικοποίηση καὶ ἐπέκταση τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων, κάτι ποὺ ἱκανοποίησε ἰδιαίτερα τὸν Πατρ. Βαρθολομαῖο! Ὁ νομιζόμενος «πρῶτος ἄνευ ἴσων» καὶ «ἡγέτης τῆς Ὀρθοδοξίας», δὲν διανοήθηκε νὰ ἀποποιηθεῖ αὐτὴν τὴν βλάσφημη σύγκρισή του μὲ τὸν Χριστό! Τὴν ἀποδέχτηκε σιωπηρῶς, χωρὶς ἀντίδραση, μιμούμενος προφανῶς τὸν «ἀδελφό» του Πάπα Φραγκίσκο, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι «ἀντιπροσωπεύει τὸν Χριστὸ στὴ γῆ» καὶ αἰσθάνεται ὡς «ὁ ἐπὶ γῆς Χριστός»! Σημεῖα τῶν καιρῶν!

"Ο.Τ."

------------------------------

Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων:

Εὐχαριστῶ δι' αὐτήν τήν εἴδησιν, ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε. Τήν εἶχα ιδῇ καί ἀλλοῦ, ἀλλ' ὁ «ΟΤ» τήν διετύπωσε καλύτερα. Ὥστε τώρα ἡ ἀνθρωπότης ἔχει εἰς μέν τήν Ἀνατολήν τόν δῆθεν «πρῶτον ἄνευ ἴσων» πού δῆθεν ἔφθασε στό «καθ' ὁμοίωσιν», στήν δέ Δύσιν ἔχει τόν δῆθεν «ἀντιπρόσωπον τοῦ Χριστοῦ»! Κατ' ἀλήθειαν, ἀμφότεροι εἶναι θλιβεροί ὑπηρέται καί πρόδρομοι τοῦ Ἀντιχρίστου!

Ο Καινοφανής Ποινικός Κώδιξ : Θεραπαινίδα, θεραπεία, Κερκόπορτα ή βραδυφλεγής βόμβα εις τα θεμέλια της σύγχρονης κοινωνίας; -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω.

Ο πολιτικός εξτρεμισμός και κομματικός φονταμενταλισμός, χρόνια ενδημούσα παθογένεια εις την αγκυλωμένη Ελλαδική κοινωνία, συνιστά δείκτη και μέτρο μίας υποανάπτυκτης και πολιτικά απαίδευτης κοινωνίας, η οποία, αντιδημοκρατικά, ασυνείδητα και άλογα, εν ονόματι ενός μαζικού πολιτικού συνθήματος, προβαίνει ανεξέλεγκτα και αγεληδόν σε τυφλή και ωμή άσκηση συλλήβδην βίας, βαπτίζοντας, βάσει προκρούστειας λογικής, οιονδήποτε διαφωνούντα- ως θανάσιμο εχθρό, ο οποίος επιβάλλεται να εξουδετερωθεί αυθωρεί και παραχρήμα, «ξύλοις και ροπάλοις» .