Παναγία η Εικοσιφοίνισσα

Το μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας με τη θαυματουργή και αχειροποίητη εικόνα της δεσπόζει σκαρφαλωμένο στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου. Η ίδια η Θεοτόκος παρήγγειλε με άγγελο στον πρώτο κτίτορα άγιο Γερμανό ( 9ος αιώνας ), να αναγείρει τη Mονή. Κι από τότε δεν παύει με κάθε τρόπο να μεριμνά και να ενδιαφέρεται για αυτήν. 

Κάποια ημέρα παρουσιάστηκε σε ένα νέο 18 χρονών, που όργωνε κοντά στο μοναστήρι και του είπε: 
- Να έρθεις , σε χρειάζομαι. Έχω ανάγκη στο μοναστήρι μου. Κι εκείνος σαν άλλος Ελισσαίος άφησε τα ζώα ζευγμένα και ξεκίνησε αμέσως για τη Mονή, όπου έγινε μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός ( Τσομπάξης ), και αργότερα ηγούμενος. Ο πατήρ Δαμασκηνός έβλεπε την Παναγία μέσα στην εκκλησία να επιστατεί. Κι όταν ανέβαινε τις σκάλες των κελλιών, την έβλεπε να κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Το 1908 οι Τούρκοι ληστές πλησίασαν μια νύχτα το μοναστήρι. Η πύλη ήταν ασφαλισμένη με βαριά σίδερα. Άφησαν λοιπόν ένα σκοπό εκεί και οι υπόλοιποι κάρφωναν καρφιά για να ανεβούν στο τείχος. Ξαφνικά ακούνε τον σκοπό να φωνάζει: 
- Βοήθεια, σώστε με! Μια γυναίκα μαυροφόρα με έχει αρπάξει από τα μαλλιά. Βοήθεια! Οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι πήδηξαν αμέσως από το τείχος και έφυγαν.

Κόλαση αφόρητη! -- Αθωνικά άνθη

Περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο πλάσματα του Θεού, απόγονοι της Άγαρ, πλέουν μέσα στο ερεβώδες σκότος του Κορανίου, που ετεχνούργησεν ο σατανάς δια μέσου ενός επιληπτικού καμηλέρη, νεκρά, άταφα, πτώματα! Αληθινή συμφορά για ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού, από τον έκτον αιώνα μέχρι σήμερα που, αντί να αναγεννηθούν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, να λάμψουν με τη χάρη του βαπτίσματος, να αγιασθούν και να καταστούν «κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού», γεννώνται στο σκότος, ζουν στο ζόφο της αγνωσίας, χωρίς πνευματική ζωή, νεκρωμένοι και πορεύονται για τα αιώνια κτηνώδη πιλάφια και τα φιλήδονα ουρί! Κόλαση αφόρητη!

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων. Τὸ θρήσκευμα διεγράφη ἀπὸ τὰς ταυτότητας. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπώλεσε τὸν χαρακτῆρα του. Ἡ ἱστορία πλαστογραφεῖται. Τὸ σχολεῖον ἀλλάζει καὶ προσαρμόζεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πολυφυλετικῆς καὶ πολυπολιτισμικῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔγκλημα τῶν συμμοριῶν θεριεύει. Εἰς ὁλοκλήρους συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν βασιλεύει ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος. Τὸ παράνομον ἐμπόριον καταστρέφει τὸ νόμιμον. Ἡ πορνεία δὲν ἔχει προηγούμενον. Τὸ ἴδιον καὶ ἡ πώλησις ναρκωτικῶν. Αἱ κλοπαὶ καὶ οἱ ξυλοδαρμοὶ γυναικῶν, διὰ νὰ τοὺς ἁρπάξουν τὴν τσάντα ἢ τὸν Σταυρὸν γνωρίζουν πρωτοφανῆ «καλπασμόν». Τὰ αἰτήματα διὰ τὴν ἀνέγερσιν Τεμένους καὶ Τζαμιῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα διὰ τὰς θρησκευτικὰς ἀνάγκας τῶν παρανόμων Μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν γίνονται ἀποδεκτά. Αὐτὰ προωθοῦνται καὶ ὑπὸ πολλῶν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰς ἀντιδράσεις τῶν Ἑλληνορθοδόξων πολιτῶν. Ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία ὑπακούουσα εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν Κυβερνητικῶν Ἀξιωματούχων καὶ τῆς κομματοκρατίας ὀργανώνει συσσίτια διὰ τοὺς λαθρομετανάστας. Τὸ πράττουν διακηρύσσοντες ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ἦτο Πρόσφυγας. Σύμφωνοι, ὅμως δὲν εἶναι τόσα ἑκατομμύρια πρόσφυγες. Οἱ πρόσφυγες εἶναι δὲν εἶναι ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες. Οἱ ἄλλοι πλήρωσαν τρεῖς, πέντε καὶ δώδεκα χιλιάδας εὐρὼ διὰ νὰ ἔλθουν οἰκογενειακῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς τὰς χώρας των ἠδύναντο νὰ δημιουργήσουν τὰ καλύτερα καταστήματα. Ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα προωθούμενοι ὑπὸ κέντρων ἀποφάσεων. Εἶναι τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα αἱματοκύλισαν τὰ Βαλκάνια, διὰ νὰ ἀναπτύξουν τὸ «Μουσουλμανικὸν Τόξον». Καὶ τὸ ἐπέτυχον μὲ μισθοφόρους Μουσουλμάνους ἐκ τῆς Ἀραβίας καὶ τῆς Ἀσίας, τοὺς ὁποίους ἐπλήρωνεν ὁ Ὀσάμα Μπὶν Λάντεν καὶ Πρεσβεῖαι χωρῶν τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ τῆς Ἀραβίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἠδύναντο νὰ κάμνουν ὅσα ἔκαμναν εἰς τὰ Βαλκάνια. Τὴν Ἑλλάδα τὴν διαλύουν μεθοδικῶς. Εἰς τὸ στρατηγικόν των σχέδιον χρησιμοποιοῦν τὴν Τουρκίαν. Αὐτὴ μὲ δουλεμπόρους ἐποικίζει τὴν Ἑλλάδα ἀποβιβάζουσα καθημερινῶς εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου «Καραβιές» λαθρομεταναστών.

----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τό πρῶτον πού ἐπιδιώκουν οἱ παγκοσμιοποιηταί (=Σατανισταί) εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ Ἔθνους-Κράτους, ἔτσι ὥστε νά ἐγκατασταθῇ μία παγκόσμιος κυβέρνησις, νά γίνῃ μεῖξις τῶν λαῶν, νά καταργηθοῦν οἱ τοπικές Παραδόσεις, καί νά δημιουργηθῇ μία Πανθρησκεία, ἔτσι ὥστε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά λατρεύουν τόν ἰδικόν των «θεόν», ἤτοι τόν Διάβολον. Γι' αὐτό, προωθοῦν στήν ἐξουσίαν τυφλά πιόνια των, ὅπως οἱ Καραμανλῆδες, οἱ Παπανδρέοι (κατ' ἄλλους, Παπαεβραῖοι), οἱ Σημίτηδες, οἱ Μητσοτάκηδες κ.λπ., οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ἐντολάς ἀπό τόν διεθνῆ Σιωνισμόν (Trilateral Commission, Bilderberg Club, τοπικές μασονικές στοές κ.λπ.). Τά ΜΜΕ (= Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ ἤ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαχρειώσεως ἤ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως) δουλεύουν γι' αὐτούς, προπαγανδίζοντας χιλιάδες ψεύδη περί κορονοϊοῦ, περί δῆθεν προσφύγων, περί «ρατσισμοῦ», περί ἐθνικισμοῦ, περί «ὁμοφοβίας», περί «ἰσλαμοφοβίας», περί οἰκουμενισμοῦ, περί «νέας ἐποχῆς» κ.λπ., καί ὅλα μαζί αὐτά τά ἄκρως Σατανικά ψεύδη ἐντάσσονται εἰς μίαν νέαν νοοτροπίαν, πού εἶναι γνωστή ὡς «πολιτική ὀρθότης», πού εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος διά νά κυβερνήσῃ ὁ Ἀντίχριστος!

Ὁ πόλεµος τῶν δαιµόνων

Γνωρίζουμε μὲ πόσο μῖσος πολεμᾶ ὁ σατανᾶς τὸν ἄνθρωπο; Γνωρίζουμε μὲ πόσους τρόπους τὸν πολεμᾶ; Μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὅτι τρεῖς εἶναι οἱ ἐχθροὶ τῶν ἀνθρώπων: ἡ σάρκα, ὁ κόσμος καὶ ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται δράκοντας γιὰ τὴν βία ποὺ χρησιμοποιεῖ καὶ ὄφις γιὰ τὴν πανουργία, μὲ τὴν ὁποίαν ἔρχεται ἐναντίον μας. Ὅπως λέγουν οἱ θεῖοι πατέρες, οἱ καλούμενοι νηπτικοί, ἔχει ἑπτὰ τρόπους πολέμου. • Δὲν μᾶς πειράζει γιὰ λίγο χρόνο, μὲ σκοπὸ νὰ νομίζη ὁ ἄνθρωπος ὅτι εἶναι σὲ ἀσφάλεια, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μητέρα τῆς ἀμέλειας. • Πειράζει ὁ διάβολος ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἄλλαξε ζωή καὶ γλύτωσε ἀπὸ τὰ χέρια του, πιὸ δυνατὰ καὶ πιὸ συχνά.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ; -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Είμαστε χριστιανοί; Ξενίζει το ερώτημα. Κι είναι πράγματι κάπως αναπάντεχο, τουλάχιστον για το περιβάλλον και την εποχή μας. Χρειάζεται ερώτημα; Και βέβαια είμαστε χριστιανοί! Έτσι γεννηθήκαμε. Μ’ αυτό το φρόνημα ανατραφήκαμε, αυτό δηλώνει η ταυτότητά μας. Κι όμως είναι χρήσιμο και αναγκαίο κάποιες φορές να προβληματίζεται κανείς ακόμη και για τα αυτονόητα. Λοιπόν, είμαστε χριστιανοί; Τι μας λέει η συνείδησή μας, τι απαντά η καρδιά μας; Τι αποδεικνύει η ζωή μας; Δεν είναι εύκολο να πεις πως είσαι χριστιανός, όταν αναλογισθείς ότι αυτή η ιδιότητα σε συνιστά ως γνήσιο αντίγραφο του Ιησού Χριστού, ως ένα μικρό μικρό Χριστό. Ο άγιος Ιγνάτιος ο θεοφόρος, του οποίου την καρδιά πύρωνε η αγάπη του Χριστού, ομολογεί ότι «μεγέθους εστίν ο χριστιανισμός», είναι μεγάλο πράγμα ο χριστιανισμός. Πως, λοιπόν, να το προσμετρήσει και πως να το επωμισθή η δική μας αδύναμη ύπαρξη;

Πως θα είναι η «μετά COVID» Δημοκρατία

 Από τα Κύθηρα ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης περιγράφει την «μετά COVID» Δημοκρατία.

“Όταν επιβάλλονται τέτοια περιοριστικά μέτρα πρέπει να υπάρχει σφαιρική ενημέρωση σε όλους τους τομείς. Αυτή η ενημέρωση λείπει παγκοσμίως. Γιατί τα ΜΜΕ δημιουργούν τρομοκρατία. Έτσι οι κοινωνίες έχουν φτάσει σε επίπεδο αγελοποίησης. Με την πλύση εγκεφάλου που κάνουν τα ΜΜΕ δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά ο άνθρωπος

Άρα δεν έχει τηρηθεί η συνταγματική αρχή της «αναλογικότητας». Τα μέτρα είναι εντελώς ανεξάρτητα» (από το Σύνταγμα) και αντίθετα όχι μόνον με το Σύνταγμα, αλλά και με κανόνες διεθνούς δικαίου και με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.

Δεν υπάρχει έρεισμα για τον όρο πανδημία ούτε για μέτρα. Αυτό έγινε για τρομοκρατικούς λόγους, Απαράδεκτος ο όρος πανδημία και απαράδεκτη η ανακοίνωση του αριθμού των νεκρών με απόλυτους αριθμούς.

Τη ΙΘ΄ (19η) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΜΑΡΚΟΥ Επισκόπου Εφέσου του Ευγενικού, του της Ορθοδοξίας μονομάχου και υπερμάχου και φύλακος.

Μάρκος ο Ευγενικός, ο πανάριστος και κατ’ αλήθειαν μέγας Διδάσκαλος της Ανατολικής Αγίας Εκκλησίας, γέννημα μεν και θρέμμα ετύγχανε της βασιλίδος των πόλεων, δηλαδή της όντως λαμπράς και μεγάλης Κωνσταντινουπόλεως, γεννηθείς κατά το έτος 1392. Γονείς δε κατά σάρκα είχε, κατά μεν τον βίον περιφανείς και λαμπρούς, ώστε και Ευγενικοί να αποκαλούνται, κατά δε την πίστιν ευσεβεστάτους και ορθοδοξοτάτους. Και ο μεν πατήρ αυτού ωνομάζετο Γεώργιος, Διάκονος ων και Σακελλίων της μεγάλης Εκκλησίας, η δε μήτηρ Μαρία, έχοντες την κατοικίαν των εις τον Γαλατάν. Το βαπτιστικόν του Αγίου όνομα ήτο Μανουήλ. Είχε δε και αδελφόν ονόματι Ιωάννην. Καίτοι δε τότε η αυτοκρατορία έπνεε τα λοίσθια και τα πράγματα αυτής ευρίσκοντο εις εσχάτην καχεξίαν και ο φοβερός κίνδυνος της καταστροφής επεκρέματο της κεφαλής των, αμφότεροι οι παίδες έλαβον μεγίστην παιδείαν εκπαιδευθέντες εις άπασαν την έσω και έξω σοφίαν, διότι ήκμαζον τότε άνδρες επί σοφία και συνέσει διακρινόμενοι και τοιούτοι ήσαν Μανουήλ ο Χρυσολωράς, Γεννάδιος ο Σχολάριος, Γεώργιος ο Γεμιστός, Ιωσήφ ο Βρυέννιος, Θεόδωρος ο Γαζής, Ιωάννης ο Αργυρόπουλος και πλείστοι άλλοι.

Ύμνοι των Θεοφανείων

 

Τη ΙΘ΄ (19η) Ιανουαρίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών και συνωνύμων ΜΑΚΑΡΙΩΝ, του τε αναχωρητού και Αιγυπτίου και του πολιτικού Αλεξανδρέως.

Μακάριοι οι Όσιοι Πατέρες ημών, σύγχρονοι όντες, ήσαν ο μεν εις από την Θηβαϊδα της Αιγύπτου, εξ ου και Αιγύπτιος επονομάζεται, ο δε έτερος από την Αλεξάνδρειαν, εξ ου και Αλεξανδρεύς αποκαλείται. Ο δε Αιγύπτιος λέγεται και Μέγας, καθό πρώτος και μεγαλύτερος κατά την ηλικίαν. Ο μεν λοιπόν Αιγύπτιος Μακάριος εγεννήθη περί το έτος τα΄ (301), επειδή δε ηγάπησε την αρετήν εκ νεαράς ηλικίας, εφάνη άμεμπτος και ακατηγόρητος εις όλην του την ζωήν. Ότε δε ήτο ετών είκοσιν ή κατ’ άλλους τριάκοντα ανεχώρησεν από τον κόσμον. Τόσην δε υπομονήν έδειξεν εις τους κόπους της ασκήσεως ο αοίδιμος, ώστε εις ολίγους χρόνους ηξιώθη να λάβη το χάρισμα της διακρίσεως και την κατά των δαιμόνων εξουσίαν και δύναμιν, να προλέγη τα μέλλοντα και να ποιή θαύματα· νέος έτι ων, εκαλείτο παιδαριογέρων· ήτο δε μαθητής, ως λέγουσι τινές, Αντωνίου του Μεγάλου.

Αἵρεση: Καταχθόνιο διαβολικὸ τέχνασµα -- π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος (†)

«Ὁ Διάβολος, ὅταν εἶδε ὅτι πλέον ἡ ἰσχύς του κυριολεκτικὰ κατερρακώθη µὲ τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, ἄρχισε νὰ πολεµᾶ τὴν Ἐκκλησία µὲ µίαν νέαν µέθοδον, µὲ τὴν µέθοδον τῆς νοθείας. Δὲν ἔρχεται νὰ πῆ ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι τίποτε, γιατὶ ἐνικήθη· ἔρχεται ὅµως νὰ µιλήση µὲ τὴν γλῶσσα τῆς νοθείας καὶ νὰ πῆ: “Ναί, βεβαίως! ἐγὼ δέχοµαι τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Βεβαίως! Ἀλλά, ξέρετε, ὁ Ἰησοῦς Χριστός - σπουδαῖος ἄνθρωπος! Ἀλλά... δὲν εἶναι Θεός”! Ἤ τὸ ἄλλο: “Βεβαίως! εἶναι Θεός!.... Ἀλλὰ δὲν ἔγινε ἄνθρωπος, ἤτανε φαινοµενικὰ ἄνθρωπος”! Καὶ οὕτω καθ᾽ἑξῆς. Δηλαδή µὲ κάθε τρόπο ἐπιδιώκει νὰ δηµιουργήση ὁ Διάβολος µίαν ἀπόκλισιν ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπόκλισις ἀπὸ τὴν ἀλήθεια λέγεται αἵρεσις».

 

Ομιλία π. Θεοδωρήτου στα Άγια Θεοφάνεια

 Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ • Προβολή θέματος - Ομιλια π Θεοδωρητου στα αγια Θεοφανεια (agiooros.org)

Τότε και τώρα...

Oι Φαρισαίοι τα θαύματα του Xριστού απέδιδαν στη δύναμη του Bεελζεβούλ, οι οικουμενιστές την περί ψευδοενώσεως έμπνευση και επινόηση του Βεελζεβούλ, αποδίδουν στον Xριστό!

«Θα κάψουμε την Νάουσα» (21 Ιανουαρίου 1949)

 Σήμερα, θα πάμε πίσω 72 χρόνια και θα δώσουμε «φωνή» στον κορυφαίο παλαιό δημοσιογράφο Βασίλειο (Βάσο) Τσιμπιδάρο, φέρνοντας στο φως μια ανταπόκρισή του από την Νάουσα, που δημοσιεύθηκε στο ΕΜΠΡΟΣ της 21ης Ιανουαρίου 1949.

• Από τον Χρήστο Μπολώση

«Από την Πέμπτη λοιπόν  το απόγευμα, ο συμμορίτες είναι απολύτως  κύριοι της καταστάσεως  στη Νάουσα.  Αρχίζουν αμέσως το πλιάτσικο. Μπαίνουν στο εργοστάσιο του Λαναρά. Τα αποθέματα που υπήρχαν εκεί  μέσα, κουβέρτες κυρίως, ήσαν τεράστια. Μέχρι τα ταβάνια έφταναν τα δέματα. Οι συμμορίτες τα άνοιγαν, τα φόρτωναν στα μουλάρια  και τάβγαζαν από την πόλι. Το ίδιο έγινε σε όλα  ανεξαιρέτως τα υπόλοιπα εργοστάσια. Άλλα συνεργεία  έσπαζαν τις πόρτες  των καταστημάτων. Δεν άφησαν ούτε ένα.  Μέχρι και στα κουρεία μπήκαν και τάγδυσαν από τους καθρέφτες μέχρι τα πινέλα κα τα μπουκαλάκια με τις μυρουδιές  και το οινόπνευμα. Τη νύχτα της Πέμπτης προς την Παρασκευή βάζουν  φωτιά στα εργοστάσια Λαναρά. Ρίχνουν τενεκέδες με πετρέλαιο  κα βενζίνη κι΄ ύστερα βάζουν φωτιά. Όλοι οι γύρω λόφοι φωτίζονται. Ένας επιστάτης τολμά να ρωτήσει:

• Γιατί το καίτε; Οι εργάτες που δουλεύουν εδώ είναι δικοί σας.
• Ναι απαντά ο μοντέρνος Νέρωνας, αλλά αν δεν το κάψουμε πώς θάρθουν κι’ αυτοί στο βουνό;

Μνήμη της οπτασίας Κοσμά μοναχού, φοβεράς και ωφελίμου

Το δέκατο τρίτο χρόνο της βασιλείας του Ρωμανού ( 920-944μ.Χ.), ζούσε στη Βασιλεύουσα (Κων/πολη) κάποιος άνδρας, που υπηρετούσε σαν ένας από τους πιο έμπιστους φύλακες του βασιλικού κοιτώνα του Αλεξάνδρου, προκατόχου του Ρωμανού στο θρόνο. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος προτίμησε τη μοναχική ζωή. Έγινε μοναχός με τ' όνομα Κοσμάς, και αργότερα ηγούμενος του μοναστηριού που βρίσκεται κοντά στο Σάγαρη ποταμό. Κάποτε όμως τον χτύπησε μια πολύ βαριά αρρώστια, που τον ταλαιπωρούσε για πολύ καιρό. 

Συμπλήρωνε ήδη πέντε μήνες σ' αυτή τη φοβερή δοκιμασία, όταν μια μέρα, γύρω στην τρίτη ώρα, συνήλθε λίγο, ανασηκώθηκε μαλακά πάνω στο μικρό του κρεβάτι και ανακάθησε, στηριζόμενος από το ένα μέρος κι από το άλλο στους αδελφούς που τον διακονούσαν. 

Μόλις όμως κάθησε, έπεσε σε έκσταση.

Ένοχος Κρατικός Νους

Ήδη βιώνουμε μίαν ιδιαίτατα πρωτόγνωρη κατάσταση, ο κόσμος έχει ήδη περιέλθει προς μία Νέα Τάξη πραγμάτων, όπου η έννοια του έθνους κράτους, πλήττεται λυσσωδώς, η συλλογική προσωπικότητα των λαών, ήτοι η ιδιοπροσωπία του υποσκάπτεται και εξομοιώνεται προπαγανδιστικά και αντιεπιστημονικά δήθεν με το Φασισμό.

Εις επίρρωση της διολίσθησης προς μίαν νεοπαγή μορφή κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, είναι ότι τα στρατευμένα Μ.Μ.Ε, υπό την ηθική αυτουργία των Κυβερνήσεων, προάγουν εργαλειακά παν πρόσφορο και ικανό μέσο, δια την επανεκκίνηση του κόσμου, δια μίας υβριδικής μορφής καινοφανούς πολέμου, με ειρηνικά μέσα.

Θά φύγουμε, θά πάμε στόν Άρη --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ κ. Δημητρίου Κάτσουρα 

«Το θέμα με την τεχνολογία έχει μάλλον ξεφύγει και πρέπει να το προσέξουμε πριν είναι αργά.» (Δ. Κάτσουρας) 

Σχόλιο

Δέν μάς ενδιαφέρει. Θά ξεφύγουμε κι εμείς ! Θά εποικίσουμε τόν Άρη, που πρίν γίνει Άρης, ήταν Κρόνος, Αφροδίτη, Ποσειδών κλπ. γιά νά καταλήξουμε στό τέλος εδώ στήν Γή. Όνομα που δόθηκε από τόν Θεό καί όχι από τούς ανθρώπους. 

Θά κάνουμε, λοιπόν, ξανά τόν Άρη κατοικήσιμο, καί Άρη θά κάνουμε τήν γή, που ζούμε ή μάλλον ζήσαμε. Εννοείτε, θά φτιάξουμε τό αντίστοιχο τής Γής βαρυτικό πεδίο. Αλλά δέν μάς νοιάζει αυτό. Θά είμαστε εξωγήϊνα ανθρωποειδή (ενέργεια) τύπου UFO. Αυτά δέν πάσχουν από κορονοϊούς καί άλλα σχετικά. Είναι αθάνατα ! Καί « 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ» (Μτ. κε΄).

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος για την συμβολή της Εκκλησίας του 1821

 Στο 6 λεπτό και 50΄΄ : 

Το Ισλάμ, οι πολίτες του δεν είναι θρησκεία είναι πολιτικό κόμμα, είναι πολιτική επιβίωσις και είναι οι άνθρωποι του πολέμου, οι άνθρωποι της εξαπλώσεως, αυτό είναι χαρακτηριστικό του Ισλάμ το λέει και η διδασκαλία του Μωάμεθ....

Σ.σ. Αυτή είναι η αλήθεια.

Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ -- Του Φώτη Κόντογλου

Η βαριά αρρώστια της ψυχής.

«Ποιήσατε υμίν βαλάντια μη παλαιούμενα, θησαυρόν ανέκλειπτον εν τοις ουρανοίς, όπου κλέπτης ουκ εγγίζει» (Λουκά ιβ: 33).

«Ρίζα πάντων των κακών εστιν η φιλαργυρία» (Τιμόθ. Α΄ στ: 10)

Απ’ όλες τις αρρώστιες που παθαίνε η ψυχή του ανθρώπου, η πιο σιχαμερή κατά την κρίση μου είναι η φιλαργυρία, η τσιγκουνιά. Από μικρός την απεχθανόμουνα. Και τώρα, μ’ όλο που, με την ηλικία, άλλαξα γνώμη για πολλά πράγματα, για την τσιγ­γουνιά δεν άλλαξα. Προτιμώ νάχω να κάνω και μ’ έναν φονιά ακό­μα, παρά μ’ έναν τσιγγούνη. Γιατί, ο φονιάς μπορεί να σκότωσε σε αναβρασμό ψυχής, απάνω στον θυμό του, και να μετάνοιωσε ύστε­ρα, ενώ ο τσιγγούνης είναι ψυχρός υπολογιστής, ως το κόκκαλο χα­λασμένος. Στον φονιά μπορεί να βρεις και κάποια αισθήματα, στον τσιγγούνη δεν θα βρεις κανένα. Ο τσιγγούνης, είναι βέβαια πάντα εγωιστής, αγαπά μοναχά τον εαυτό του, αλλά, πολλές φορές, είναι ένα τέρας χειρότερο κι από τον εγωιστή, γιατί μπορεί να μην α­γαπά μήτε τον εαυτό του, και να τον αφήσει να πεθάνει από την πείνα. Μ’ αυτό δείχνει ο άνθρωπος πώς μπορεί να καταντήσει σε μια κατάσταση που δεν καταντά κανένα από τα άλλα ζώα.

Is smoking a sin?

Here is an excerpt from The Life of St Parthenius of Chios (written by Archimandrite Joachim of Chios, the Jerusalemite) in which the righteous one counsels against the use of tobacco. St Parthenius reposed in 1883.

Nicodemus of the Holy Mountain called cigarettes “foul stinking grass,” and Saint Parthenius counseled the pilgrims not to smoke. Since it harms the body, which is “the temple of God,” he called cigarettes, and tobacco in general, “incense of the devil.” The Saint was attempting to convince people that smoking is not only ruinous and harmful to the body but also unfitting behavior for the faithful. This impropriety is especially disgraceful for a priest. When Saint Parthenius would meet a priest who smoked and tried to hide it, he would say, “I know what kind of incense you cense
with! It is better to smell incense alone or cigarettes alone, because incense and cigarettes together do not make a pleasant odor!” What the Saint meant was that smoking is not suitable for the clergy and that if a clergyman smoked it would have been better for him to remain a layman. Everyone now acknowledges the harmful consequences of smoking. May this counsel of the Saint help all who have a good volition.

-Translated and copyright by The Holy Transfiguration Monastery

Ο πατερναλισμός- έκγονο του Δεσποτισμού --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

«.. ότι κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει να είμαστε ευτυχισμένοι με τον δικό του τρόπο ( όπως αυτός στοχάζεται την ευτυχία άλλων ανθρώπων), αλλά ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέξει την ευτυχία του με το δικό του τρόπο, αρκεί να μην εμποδίζει την ελευθερία των άλλων να επιδιώξουν, όμοιο σκοπό, που μπορεί να υπάρχει μαζί με την ελευθερία οποιουδήποτε σύμφωνα με τον γενικό νόμο»

 (απόσπασμα  του kant  1793 εις το δοκίμιο «Τούτο είναι ορθό στην Θεωρία, αλλά για την πράξη δεν ισχύει»,  και ειδικότερα εις το μέρος του δοκιμίου του «Η σχέση προς την πράξη μέσα στο δημόσιο δίκαιο».)

Ξεκινώ σήμερον το παρόν άρθρο δια την οιονεί αναστολή των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων, χάριν του αόριστου δημοσίου συμφέροντος ένεκεν της συγχρόνου παγιωμένης πλέον παγκόσμιας μάστιγας.

Η πρόθεσις μου δεν είναι να καταστώ, εκ πεποιθήσεως, άνευ αιτίας και λόγου επαναστάτης αλλά να καταδείξω, πώς οι εγχώριοι και εξωχώριοι παράγοντες επιδιώκουν συστηματικώς και κατ’ εξακολούθηση να συσκοτίσουν την αλήθεια και να συγχίσουν τις μάζες.

Του εν Αγίοις πατρός ημών ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του Μεγάλου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας ο κατά πλάτος Βίος.

Πολλοί άνθρωποι όταν ίδουν τινά, ότι έχει βίον και πλούτον πολύν, επαινούν και μακαρίζουν αυτόν και λέγουν, ότι είναι ευτυχέστερος πάντων των ανθρώπων. Εγώ δε ουχί επαινετόν ονομάζω εκείνον τον άνθρωπον, ουδέ θαυμάζω τον πλούτον τον οποίον έχει τον πολύν, αλλά μάλιστα ως δυστυχή και ταλαίπωρον νομίζω αυτόν, όταν δεν έχη και καμμίαν από τας γενικωτάτας και καθολικάς αρετάς, τουτέστι Σωφροσύνην ή Ανδρείαν ή Δικαιοσύνην ή Φρόνησιν. Διότι, εάν έχη τις πλούτον πολύν, έπειτα είναι όλως διόλου δεδομένος εις τα πάθη και σκορπίζει τον πλούτον εκείνον εις ατόπους επιθυμίας, εις γυναίκας πόρνας, εις νέους ασελγείς και εις άλλας ορέξεις ψυχοβλαβείς, πως να επαινέση τις ως φρόνιμον τον τοιούτον άνθρωπον και να μη τον νομίση αθλιώτατον πάντων των ανθρώπων;

Απολυτίκιο Αγίου Αθανασίου