Ο Παπαδιαμάντης

«Έφτασε η μέρα πού ο Χριστός γεννάται. Η Παναγία μέ αστραφτερό πρόσωπο, χωρίς πόνο, χωρίς βοήθεια, γέννησε τό Βρέφος μές στή Σπηλιά, τό εσήκωσε, τό εσπαργάνωσε μέ χαρά, καί τόβαλε στό παχνί, γιά νά τό κοιμίση. Ένα βοϊδάκι κι ένα γαϊδουράκι εσίμωσαν τά χνώτα τους στό παχνί κι εφυσούσαν μαλακά νά ζεστάνουν τό θείο Βρέφος. Νά, τώρα θάρθη τό βασιλόπουλο, νά πάρη τή Λουλούδω!

Ήρθαν οι βοσκοί, δυό γέροι μέ μακρυά άσπρα μαλλιά, μέ τίς μαγκούρες τους, ένα βοσκόπουλο μέ τή φλογέρα του, θαμπωμένοι, ξαφνιασμένοι, κι έπεσαν κι επροσκύνησαν τό θείο Βρέφος. Είχαν ιδεί τόν Άγγελον αστραπόμορφον, μέ χρυσογάλανα λευκά φτερά, είχαν ακούσει τ’ αγγελούδια πού έψαλλαν: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ»! Έμειναν γονατιστοί, μ’ εκστατικά μάτια, κάτω από τό παχνί, πολλήν ώρα, κι ελάτρευαν αχόρταγα τό θάμα τό ουράνιο. Νά! τώρα θάρθη τό βασιλόπουλο, νά πάρη τή Λουλούδω!

Έφτασαν κι οι τρείς Μάγοι, καβάλα στίς καμήλες τους. Είχαν χρυσές μίτρες στό κεφάλι, κι εφορούσαν μακρυές γούνες μέ πορφύρα κατακόκκινη. Καί τ’ αστεράκι, κι ένα λαμπρό χρυσό αστέρι, εχαμήλωσε καί εκάθισε στή σκεπή τής Σπηλιάς, κι έλαμπε μέ γλυκό ουράνιο φώς, πού παραμέριζε τής νυχτός τό σκοτάδι. Οι τρείς βασιλικοί γέροι ξεπέζεψαν απ’ τίς καμήλες τους, εμβήκαν στό Σπήλαιο, κι έπεσαν κι επροσκύνησαν τό Παιδί. Άνοιξαν τά πλούσια τά δισάκκια τους, κι επρόσφεραν δώρα: χρυσόν καί λίβανον καί σμύρναν.

-Νά! τώρα θάρθη τό βασιλόπουλο, νά πάρη τή Λουλούδω!

(«Τό Άνθος τού γιαλού», Α` σελ. 392)

Ανορθολογισμός --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλο ότι παραμένουμε ενεοί ενώπιον του καταιγισμού εξελίξεων, ως προς το σύστημα διπλής καταγραφή των κρουσμάτων του ιού από τον ΕΟΔΥ, κατόπιν του αποκαλυπτικού δημοσιεύματος της Κυριακάτικης Δημοκρατίας, όπου προκάλεσε την αυτεπάγγελτη παρέμβαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών.

Παραλλήλως θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης αναφορικώς προς την υποχρεωτική συν-επιμέλεια των τέκνων, μεταξύ των δύο γονέων.

Εγώ, ως μαχόμενος Δικηγόρος, θα κάνω μία ακροθιγή μνεία περί της ουσίας του ζητήματος, ως έχων επιληφθεί υποθέσεων οικογενειακού δικαίου, με χρόνιες και οξυμμένες διελκυστίνδες άγονων αντιπαραθέσεων, με πραγματικά θύματα τα ανήλικα τέκνα.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

 

«Χαίροις μετά Θεόν η Θεός, τα δευτερεία της Τριάδος η έχουσα », Αγ. Ανδρέας Κρήτης !!!

Τη Ζ΄ (7η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ Επισκόπου Μεδιολάνων.

Αμβρόσιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη κατά το έτος τμ΄ (340) εις Μεδιόλανα της Ιταλίας, όπου και δια τας πολλάς του αρετάς κατέστη Επίσκοπος και από των οποίων ως αστήρ φωτεινότατος κατηύγασεν άπασαν την οικουμένην με το φως της διδασκαλίας του εκπληρώσας εις εαυτόν την εντολήν του Κυρίου την λέγουσαν· «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. ε: 16). Τούτο δε δεν είπε μόνον προς τους Αποστόλους ο Κύριος, αλλά και προς πάντας τους διαδόχους αυτών Αρχιερείς, οι οποίοι πρέπει να λάμπωσιν ως το φως κατά τας αρετάς, ίνα βλέποντες οι άνθρωποι την χριστομίμητον αυτών πολιτείαν δοξάζωσι τον Θεόν. Όσοι δε Αρχιερείς δεν φυλάττουσι τας εντολάς του Κυρίου, καν εγγράμματοι και διδάσκαλοι είναι, αλλοίμονον εις αυτούς! Διότι δεν είναι Ποιμένες, αλλά λύκοι άρπαγες προβατόσχημοι και θέλουν καταπατηθή ως άλας άχρηστον και ανωφελές· «ου γαρ οι ακροαταί του νόμου δίκαιοι παρά τω Θεώ, αλλ΄ οι ποιηταί» καθώς λέγει ο θείος Παύλος (Ρωμ. β΄ 13). Και ο Δεσπότης λέγει· «όστις γαρ αν ποιήση το θέλημα του Πατρός μου του εν ουρανοίς, αυτός μου αδελφός και αδελφή και μήτηρ εστίν» (Ματθ. ιβ: 50). Και αλλαχού λέγει· «Ου πας ο λέγων μοι, Κύριε, Κύριε, εισελεύσεται εις την Βασιλείαν των ουρανών αλλ΄ ο ποιών το θέλημα του Πατρός μου του εν ουρανοίς» (Ματθ ζ :21). Και πάλιν λέγει· «ος δ΄ αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται» (Ματθ. ε: 19). 

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!  Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η άγνοια...                                                                                      

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

«COVID-19, ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ νομίσματος» -- Της Καθηγουμένης Μαριάμ μοναχῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Περιβλέπτου

 Καί βεβαίως ὑπάρχει ἐπιδημία. Καί βεβαίως ὑπάρχει νόσος. Καί βεβαίως πολλές φορές εἶναι καί θανατηφόρος καί χτυπάει συνανθρώπους μας ἀνεξαιρέτως ἠλικίας. Ὅμως ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι ὅταν τά ἤθη, οἱ ἀξίες καί ἡ αἰδώς τῶν ἀνθρώπων καταπέσουν καί κατακρημνισθοῦν, ἐπέρχονται μεγάλες συμφορές, σεισμοί, λιμοί, ἀσθένειες θανατηφόρες ὅπως ἡ λέπρα, ἡ φυματίωσις κ.ἄ., πόλεμοι καί γεγονότα πού δέν μποροῦν νά ἀντιμετωπισθοῦν μέ τίς ἀνθρώπινες δυνάμεις. Ἔτσι καί σήμερα ἐνεφανίσθη ἡ πανδημία αὐτή πού λέγεται COVID-19, τήν ὁποίαν ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά ἐλέγξουμε ἐάν εἶναι φυσική ἤ ἐάν κάποια διεστραμμένα μυαλά τήν παρεσκεύασαν σέ ἐργαστήρια καί τήν ἔριξαν στήν ἀτμόσφαιρα μέ ἀπώτερο σκοπό τήν μείωση τοῦ πληθυσμοῦ ἤ τήν δημιουργία ἀνθρωπίνων «ρομπότ» πού θά ἐξυπηρετοῦν τά συμφέροντά τους, διότι πολλά ἔχουν ἀκουσθεῖ...Ὅμως μέσα σέ αὐτή τήν κατάσταση ὁ ἄνθρωπος δέν στράφηκε πρός τόν Τριαδικό Θεό, τόν Δημιουργό τοῦ σύμπαντος[1], ἀλλά πρός τόν ἑαυτό του. Ὅπως στήν ἐποχή τοῦ Μωϋσέως πού οἱ Ἰσραηλῖτες βγῆκαν ἀπό τήν δουλεία τῆς Αἰγύπτου μέ θαυμαστό τρόπο καί ἐπί 40 χρόνια τούς ἔτρεφε ὁ Θεός στήν ἔρημο μέ τό μάννα ἐξ οὐρανοῦ καί διερρήχθη ἡ πέτρα καί ἀνέβλυσε ὕδωρ καί τούς πότισε, ἀλλά κατά τήν ἀπουσία τοῦ Μωϋσῆ στό ὄρος Χωρήβ ἔφτιαξαν ἕνα χρυσό ἄγαλμα βοδιοῦ καί τό προσκύνησαν, ἔτσι καί σήμερα εἶναι ἐποχές παράλληλες.

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724:

«Εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα! 

(Mansi, 37, 209)

Κυβέρνηση : Ιανός με δύο πρόσωπα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η Αυγή της Νέας εποχής σιγά σιγά ξεπροβάλλει, δεδομένου ότι ήδη ζούμε καταστάσεις οι οποίες φαντάζουν ακατάληπτες και εις την κυριολεξία εξαχθείσες από κινητοματογραφική ταινία.

Ο εθισμός μας προς τον εξανδραποδισμό και την καθολική μας υποταγή, αποτελεί μία πραγματικότητα, που όμως τα συστημικά Μ.Μ.Ε, παρασιωπούν επιμελώς ή επιχειρούν δια της παρέλκυσης της κοινής γνώμης ή της ποινικής δίωξης και λοιδορίας των καταγγελλόντων να αποσείσουν.

“Για τα 270 δις που βρίσκονται σε φυσικό αέρια νότια της Κρήτης γιατί δεν μιλάμε”; Δρ Η.Κονοφάγος

 Τα όσα λέει στη συνέντευξη του ο Δρ Ηλίας Κονοφάγος για τα ελληνικά ενεργειακά αποθέματα, ειδικά στην περιοχή νότια της Κρήτης, είναι εντυπωσιακά. Μιλά με αριθμούς που έχουν να κάνουν με εμπεριστατωμένες μελέτες και για τα αποθέματα φυσικού αερίου, αλλά και για τα οικονομικά κέρδη της Ελλάδας.

Ακόμη πιο εντυπωσιακά όμως είναι όσα αποκαλύπτει για τον τρόπο με τον οποίο το λεγόμενο ελληνικό “πολιτικό σύστημα” διαχειρίζεται αυτό το σοβαρό θέμα! Ο κ.Κονοφάγος αποδίδει τα τεράστια λάθη που έχουν γίνει στη δυσπιστία τους για το μέγεθος των κοιτασμάτων και των κερδών. Μακάρι να ήταν μόνο αυτό…

Ο κ. Κονοφάγος λέει ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή ξοδεύει πολλά δισεκατομμύρια για την έρευνα και θα περάσουν 10 με 15 χρόνια για να μπορέσει να αποκτήσει τεχνολογία εκμετάλλευσης που θα της αποφέρει κέρδη. Χρόνος για την Ελλάδα υπάρχει ακόμη, αλλά το ερώτημα είναι να θέλει να τον αξιοποιήσει.

O Δρ. Ηλίας Κ. Κονοφάγος είναι Χημικός Μηχανικός και μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών. Είναι εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Εταιρίας Flow Energy S.A. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Έρευνας & Παραγωγής Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων της Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Είναι Eisenhower Fellow των ΗΠΑ στον τομέα της Οικονομίας Έρευνας & Παραγωγής Υδρογονανθράκων και ειδικότερα του Ενεργειακού Τομέα. Έχει διεθνή παρουσία με πλέον των 200 επιστημονικών ανακοινώσεων.

https://www.triklopodia.gr/

------------------------------------------

Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων:

Ἄν οἱ «κυβερνήσεις» τῆς Ἑλλάδος ἦσαν Ἑλληνικές, τότε θά ἐξεμεταλλεύοντο τούς ὑδρογονάνθρακας ἀξίας πολλῶν τρισεκ. εὐρώ πού ὑπάρχουν, καί θά ἐλύνοντο ὅλα τά προβλήματα τῆς χώρας! Δυστυχῶς, ὅμως, δέν εἶναι Ἑλληνικές, διό καί ἀγωνίζονται νά τούς παραδώσουν στήν Τουρκίαν! Ὁ Εἰδικός ἐπί τοῦ θέματος κ. Ἠλίας Κονοφάγος ἐξηγεῖ μέ στοιχεῖα. Δυστυχῶς, ὅμως, τόσον αὐτός ὅσον καί ὁ οἰκοδεσπότης τῆς ἐκπομπῆς κ. Π. Καρβουνόπουλος δέν τολμοῦν νά καταγγείλουν τήν «κυβέρνησιν» δι' ἐσχάτην ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ, ἀλλ' ὁμιλοῦν διά «γραφειοκρατίαν», ἀδράνειαν κ.λπ.

Η Παναγία της Τήνου

Δεν έχει περάσει ένας χρόνος από την ιστορική ημέρα, που ο επίσκοπος Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της επαναστάσεως. Στο μοναστήρι του Κεχροβουνίου, που φαντάζει κάτασπρο πάνω στο νησάκι της Τήνου, η μοναχή Πελαγία, ύστερα από τη βραδινή προσευχή αποσύρθηκε στο κελλί της να ησυχάσει. Ενώ είχε αποκοιμηθεί, ένοιωσε ξαφνικά μιαν άρρητη ευωδία, κι αμέσως άκουσε την πόρτα του κελλιού να ανοίγει με πάταγο. Μια μεγαλόπρεπη γυναίκα, που άστραφτε σαν βασίλισσα, μπήκε μέσα και στάθηκε απέναντι από το κρεβάτι της. 

- Σήκω γρήγορα, της είπε. Πήγαινε να συναντήσεις τον Σταματέλλο Καγκάδη, και πες του πως στο χωράφι του Αντώνη Δοξαρά είναι χωμένη χρόνια τώρα η εικόνα μου. Να φροντίσει να τη βγάλει και να χτίσει το σπίτι μου. 
Η γερόντισσα ξύπνησε τρομαγμένη, αλλά από ταπείνωση δεν υπάκουσε στην εντολή. 
Την άλλη εβδομάδα, την ώρα που η μοναχή προσευχόταν, δέχτηκε στον ίδιο τόπο για δεύτερη φορά την επίσκεψη της Παναγίας. Τη φορά αυτή η Θεοτόκος συνόδευε τα λόγια της με ένα γλυκό μειδίαμα, σαν να έλεγε:

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ -- Αθωνικά άνθη

Κατά τον 5^ον αιώνα, την εποχήν του Αγίου Μάρκου του Ασκητού, ανεκινούντο υπό των πάντοτε ανησύχων ψυχών θέματα, ως προς την αιτίαν της υπάρξεως των ηθικών και φυσικών κακών. Η αρχαιότης «έλυσε» το πρόβλημα δια της αποδοχής της ειμαρμένης, εις ην υπετάσσοντο τα πάντα, ακόμη και αυτοί οι Θεοί, κατά τους Στωϊκούς. Εις τον Χριστιανισμόν όμως, το πρόβλημα τούτο ελύθη τελεσιδίκως υπό της Εκκλησίας. Η διδασκαλία του Κυρίου και των Αποστόλων και η πνευματική παράδοσις βεβαιούν αυθεντικώς πλέον, ότι τα πάντα τελούν υπό την κατεύθυνσιν του Θεού, είτε ευδοκία είτε παραχωρήσει, κατά το υπό των Θεολόγων Πατέρων καλούμενον προηγούμενον και επόμενον θέλημα του Θεού. Η αποδοχή της διδασκαλίας αυτής, προϋποθέτει, βεβαίως, πίστιν εις τον Θεόν. Άλλως το πρόβλημα μεταφέρεται εις την περιοχήν της φιλοσοφίας, ως θέμα θεοδικίας. Αλλά τα πιστά μέλη της Εκκλησίας ποικίλουν κατά τον βαθμόν πίστεως. Άλλα πιστεύουν απολύτως εις την Θ. Πρόνοιαν, άλλα αμφιβάλλουν και άλλα απιστούν, ως προς τα αίτια των πειρασμών που υφιστάμεθα. Ο Άγιος Μάρκος, επόμενος τη πνευματική παραδόσει, δια της πραγματείας του αυτής, αποδεικνύει Γραφικώς, ότι οι συμβαίνοντες πειρασμοί οφείλονται εις την θείαν Δικαιοσύνην «εξ αναδοχής», ήτοι από τα καλά έργα, τας κακάς πράξεις και τους λογισμούς.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ '21 -- ΜΑΡΙΑΣ ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ, ἀναπληρώτρια καθηγήτρια τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

 

Οδηγός για την Φάτνη -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Καθηγητού ΑΠΘ

Δεν είναι τυχαία σύμπτωση. Είναι συνδυασμός ευλογημένος, προγραμματισμένος από τη θεία Πρόνοια και πραγματοποιούμενος από την Εκκλησία του Θεού. Αυτή θέσπισε λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, στις 20 Δεκεμβρίου, να τιμούμε τη μνήμη του αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Τοποθέτησε τον άγιο εκεί, στις παραμονές της μεγάλης γιορτής, ως ένα φως οδηγητικό, ένα πρότυπο και υπόδειγμα, που αποκαλύπτει στον πιστό το μυστικό, για την υποδοχή του ενανθρωπήσαντος Κυρίου και τον χειραγωγεί στην ουσιαστική συνάντηση μαζί του. Το μυστικό του αγίου Ιγνατίου είναι η φλογερή αγάπη του για τον Θεό. Πυρπολείται όλος από την αγάπη αυτή πραγματώνοντας έτσι τη σημασία του ονόματός του. Ιγνάτιος, από την λατινική λέξη ignis, που σημαίνει φωτιά. Φωτιά και λάβα ξεχύνεται η αγάπη του Ιγνατίου μέσα από τα διάφορα περιστατικά της ζωής του και μάλιστα τα τελευταία. Καθώς δέσμιος οδηγείται από την επισκοπική του έδρα, την Αντιόχεια, στην πρωτεύουσα Ρώμη, όπου πρόκειται να μαρτυρήσει, σαν ήλιος πνευματικός ολοκληρώνει την πορεία του από την ανατολή στη δύση.

Απολυτίκιον Αγίου Νικολάου

 

Άγγελος εν τω κόσμω αληθώς ανεδείχθης Νικόλαε Χριστού Ιεράρχα και νυν αγγέλων χοροίς συνών την δε ημών προσφοράν δέξαι Άγιε· ταις σαις γαρ αντιλήψεσι, προστρέχοντες αναβοώμεν:                                                                                                                                                                                                                                       

Χαίρε ο τύπος της εγκρατείας                                                                                    

Χαίρε ο λύχνος της ευσεβείας                                                                                   

Χαίρε της Τριάδος η σάλπιγξ η εύηχος                                                                   

Χαίρε της Αρείου μανίας ο έλεγχος                                                                          

Χαίρε ύψος ταπεινώσεως και αγάπης θησαυρός                                                   

Χαίρε βοηθός ιλαρότητος και θαυμάτων ποταμός                                                  

Χαίρε ότι εδείχθης εκκλησίας λαμπρότης                                                               

Χαίρε ότι τυγχάνεις ιερέων φαιδρότης                                                                     

Χαίρε πτωχών προστάτης θερμότατος                                                                    

Χαίρε ημών λιμήν ακλυδωνέστατος                                                                       

Χαίρε οξύς κυβερνήτης πλεόντων                                                                   

Χαίρε ταχύς αρωγός των βοώντων                                                                          

ΧΑΙΡΟΙΣ  ΠΑΤΕΡ  ΝΙΚΟΛΑΕ

Τη ΣΤ΄ (6η) του Δεκεμβρίου μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΟΛΑΟΥ Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού.

Νικόλαος ο της νίκης επώνυμος και εν Αγίοις θαυματουργός Πατήρ ημών εγεννήθη εις τα Πάταρα της Λυκίας, πότε ακριβώς δεν είναι γνωστόν, πάντως κατά το έτος τα΄ (300), επί της εποχής των ασεβών αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού ήτο Αρχιερεύς των Μυραίων, έφθασε δε και μέχρι των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και έλαβε μέρος εις την Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον την εν Νικαία συγκροτηθείσαν κατά το έτος τκε΄ (325), εκοιμήθη δε περί το έτος τλ΄ (330). Παρακολουθήσατε όμως μετά μεγάλης προσοχής τον κατά πλάτος Βίον αυτού, όπως συνέγραψεν αυτόν ο Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής, ίνα πολλήν την ευφροσύνην λάβητε, διότι όντως ούτος είναι ηδύτατος και πανευφρόσυνος. Επιδέξιος είναι, αδελφοί μου Χριστιανοί, η χειρ των ζωγράφων και επιτηδεία εις το να μιμηθή την αλήθειαν και να παραστήση τα πράγματα όπως φαίνονται. Ικανώτερος όμως και επιτηδειότερος είναι ο λόγος και καθαρώτερον δύναται να περιγράψη το πράγμα από την του ζωγράφου εικονογραφίαν, διότι ο λόγος παρακινεί την ψυχήν προς αγαθοεργίαν και μίμησιν των καλών ανθρώπων περισσότερον από την εικονογραφίαν την άψυχον.

Νεοφύτου Μητροπ. Δέρκων 1865-1875 :

Άφ' ού ό Πάπας έπαυσε τού νά είναι Άρχιερεύς τής ρωμαικής  Εκκλησίας, άνηγόρευσε δ' αύτός έαυτόν αύτοκράτορα καί βασιλέα πάντων τών έπί γής βασιλέων καί ήγεμόνων, άφ' ού άφήκε κατά μέρος τήν είρηνικήν βασιλείαν τού Εύαγγελίου καί ύποστηρίζει τήν βασιλείαν τού ξίφους καί τών αίμάτων, άποκατέστη λίαν δικαίως ύποπτος καί κινδυνώδης. Άνευ άντιλογίας δέ τά φρικώδη κακά τά τήν Εύρώπην καταμαστίζοντα έπί πολλά κατά συνέχειαν έτη έχουσι τήν άρχήν αύτών είς τήν τοιαύτην άντευαγγελικήν διαγωγήν τού Πάπα, όν ούδόλως τις άμαρτάνει, έάν, άποκαλέση άρχηγόν ούχί τής χριστιανικής θρησκείας, άλλ' αίμάτων καί σφαγών καί μάρτυς ή Ίστορία, άποδεικνύουσα δυστυχώς τρανότατα ότι πλείους έθανάτωσε τό τού Πάπα φάσγανον, ή οί διώκται τού χριστιανισμού Νέρωνες, Διοκλητιανοί καί λοιποί. Ώστε άρκεί μόνος ό λόγος ούτος ίνα άποδείξη, ότι ή δυτική  "Έκκλησία" πρό πολλού έπαυσεν έχουσα τόν άληθή αύτής χαρακτήρα, καί είναι πλέον ούχί Έκκλησία τού Χριστού, άλλ'  εκκλησία τού Πάπα, διότι άφ' ότου ούτος ένεδύθη τήν έωσφορικήν χλαμύδα τού άναμαρτήτου, καί έθετο ώς άρχήν τής κυβερνήσεως τής Έκκλησίας τήν ίδίαν έαυτού θέλησιν, ού μόνον ώφέλιμος τή χριστιανική Έκκλησία καί κοινωνία δέν ήτο πλέον δυνατόν νά φανή, άλλά τούναντίον έπιβλαβέστατος. 

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

 Όταν σου τύχει πειρασμός, ή σε ερεθίζει μια αντιλογία για να στρέψεις το θυμό σου εναντίον ενός ανθρώπου ή να βάλεις καμιά άναρθρη φωνή, τότε θυμήσου την προσευχή και το κρίμα πού επισύρει, και αμέσως θα ηρεμήσει η άτακτη αυτή κίνηση μέσα σου.

ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ;

τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παρακαταθήκης

Ἐάν ὑπάρχει σήμερα ἕνα θέμα πού πρέπει νά ἀντιμετωπισθεῖ μέ ἀπόλυτη προτεραιότητα καί κυρίως μέ σωστά κριτήρια, αὐτό σίγουρα εἶναι τό θέμα τοῦ ἐποικισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ἀπό στρατιές ἀλλοφύλων καί ἀλλοθρήσκων. Ἀπό τήν ἀρχή τῆς συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τόν Ἰανουάριο τοῦ 2015, καί λίγο νωρίτερα, οἱ διαμορφωτές γνώμης, οἱ ἰνστούχτορες αὐτοί τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, οἱ μεγαλοδημοσιογράφοι καί κυρίως αὐτοί πού δίνουν τή γραμμή ἀπό πιό πάνω, βάφτισαν τή λαθρομετανάστευση «προσφυγικό», ἐνῷ μέχρι τότε ὅλοι σχεδόν οἱ πολιτικοί μιλοῦσαν γιά τό πρόβλημα τῆς λαθρομετανάστευσης, χωρίς ὅμως νά τό ἀντιμετωπίζουν σωστά. Ἡ χρήση τῆς γλώσσας μέ στόχο τήν ἐπίτευξη στόχων πολιτικῆς καί γεωστρατηγικῆς σημασίας εἶναι ὁλόκληρη ἐπιστήμη. Τά λέγει αὐτά ὁ Τζώρτζ Ὄργουελ στό κλασσικό βιβλίο του «1984». Ἐπειδή ἡ προπαγάνδα εἶναι ἐντονότατη, εἶναι σημαντικό νά δοῦμε τό θέμα μέ ἀπροκατάληπτη ματιά καί μέ βάση τήν κοινή λογική καί τά πραγματικά δεδομένα. Τί λένε οἱ ἀριθμοί; Οἱ καταγεγραμμένοι λαθρομετανάστες τό 2014 ἦσαν περίπου 75.000. Ἀνάλογα νούμερα εἴχαμε καί τίς προηγούμενες χρονιές. Ξαφνικά μετά τήν ἄνοδο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στήν ἐξουσία ὁ ἀριθμός ἐκτινάσσεται ἀπό τίς 75.000 στίς 855.000 τό 2015! Πῶς καί γιατί συνέβη αὐτό; Γιά δύο κυρίως λόγους:

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΑΘΛΟΘΕΤΗΣΕΩΝ ΑΞΙΑΣ ΕΠΤΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ (7.000) ΕΥΡΩ ΕΠ΄ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ 200ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1821

 ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ             28.11.2020

Ἀπευθυνόμαστε σὲ ὅλους τοὺς Διευθυντὰς Δημοτικῶν Σχολείων, Γυμνασίων, Λυκείων, φοιτητὰς Ἀνωτέρας καὶ Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως, Πτυχιούχους καὶ Μετεκπαιδευομένους, μὲ εὐρὺ ζῆλο γιὰ ἐπιμόρφωσιν, ἀνὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια καὶ τὴν Κύπρο μας καθὼς καὶ σὲ ἀμιγῆ ἑλληνικὰ Σχολεῖα εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ τὶς ἑλληνικὲς Κοινότητες τῆς ὑφηλίου, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλο τὸν ἑλληνικὸ λαό, σὲ ὅλα τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τοὺς μετέχοντας τῆς ἑλληνικῆς Παιδείας.

Ὁ Ὅμιλος τῶν πνευματικῶν – κοινωφελῶν δραστηριοτήτων τῶν φορέων μας:

α. Σωματείου «οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους»,
β. Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν,
γ. Διορθοδόξου Συνδέσμου «Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος»,
δ. Περιοδικοῦ «Φωτεινή Γραμμή»

εὑρίσκεται στὴν εὐχάριστη θέσιν νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς ὅλους τοὺς πνευματικοὺς βλαστοὺς τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀνὰ τὴν ὑφήλιο καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν συμμετοχή τους γιὰ τὴν ἐν λόγῳ ἀθλοθέτησιν μὲ θέμα τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ.

Πρόκειται διά :

«Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε»

Κυριακὴ Ι΄ Λουκᾶ (Ἑβρ. ιγ΄ 17-21)

«Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε»
Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

Ἀφοῦ ὁ Παῦλος μίλησε καὶ εἶπε νὰ μιμῆσθε τὴν πίστη τους, ἀναλογιζόμενοι τὴν ὅλη συμπεριφορὰ καὶ τρόπο τῆς ζωῆς τους, προσέθεσε τὸ «νὰ ὑπακούετε καὶ ὑποτάσσεσθε στοὺς προϊ­σταμένους τῆς Ἐκκλησίας σας, διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς σας καὶ θὰ ἀποδώσουν λόγο στὸν Θεὸ γιὰ τὴν διακονία τους αὐτή». Ἂς τὰ ἀκούσουν αὐτὰ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ ἡγούμενοι, καὶ ὄχι μόνον οἱ ὑπήκοοι καὶ ἀρχόμενοι, ὥστε νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ νηφάλιοι καὶ ἄγρυπνοι καὶ συνετοὶ στὸ ἔργο τους, ὡς ὑπεύθυνοι τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, διότι κινδυνεύουν νὰ ὑποστοῦν τιμωρία γιὰ τὰ ἁμαρτήματα τῶν ὑπηκόων τους καὶ τοῦ ποιμνίου, ποὺ ἔχουν ἀναλάβει. Καὶ πῶς ἐκεῖνος ἀγρυπνεῖ καὶ χύνει δάκρυα γιὰ τὴν σωτηρία σου, καὶ ἀμύνεται μὲ ἀναστεναγμούς, ὑπὲρ ἐσοῦ, στὸν Θεὸ καὶ ἐσὺ ἀδιαφορεῖς καὶ ἀμελεῖς γιὰ τὴν σωτηρία σου καὶ γίνεσαι ἀνυπάκουος καὶ βάναυσος σὲ ὅσα σὲ συμβουλεύει νὰ κάνης;

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

 1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Τη Ε΄ (5η) του Δεκεμβρίου οι Άγιοι Οσιομάρτυρες οι εν τοις κελλίοις του Άθω κατοικούντες, οι τους λατινόφρονας ελέγξαντες,

τον βασιλέα, φημί, Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Βέκκον, ων ο μεν πρώτος απηγχονίσθη, οι δε λοιποί ξίφει ετελειώθησαν.

 

Οσιομάρτυς Κοσμάς ο Πρώτος ο Βατοπαιδινός (+1280)

Κατά την αναφερθείσα επίσκεψη των Ενωτικών λατινοφρόνων έκτος των Βατοπαιδινών μαρτύρησαν μοναχοί των ιερών μονών Ιβήρων, Ζωγράφου και Ξενοφώντος. Κατά μία παράδοση ο ίδιος ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος ηγείτο στρατιωτικής ομάδος. «Κατέλαβε την των Καραιών κελλιωτικήν λαύραν, ένθα και το του Όρους πρωτείον ίδρυται· ο δε πρωτεύων και οι συν αυτώ αντέστησαν αυτώ γενναίως, τοις προλαβούσιν ομοίως ελέγχοντες· ο δε βασιλεύς εις οργήν κινηθείς, εκέλευσε πάντας αυτούς μαχαίρας έργον γενέσθαι, και ούτως ετελειώθησαν οι άγιοι ομολογηταί την δε εκκλησίαν αυτών πυρπολήσας, και τα των μοναχών σκηνώματα ληϊσάμενος…».