ΝΗΣΤΕΙΑ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Α΄ Η σχέση της με την ελπίδα                                                                            

Καθώς γύρω μας  αυξάνουν καθημερινά τα καταναλωτικά μας αγαθά, καθώς απολαμβάνουμε συνεχώς και πλουσιώτερη την τροφή και καθώς συσσωρεύονται πάνω μας το ένα μετά το άλλο τα βάρη και οι συμφορές της καλοφαγίας και πολυφαγίας, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο, όλο και καλλίτερα πόσο ωφέλιμη και πόσο αναγκαία είναι η νηστεία. Οι γιατροί και οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι πρέπει η δίαιτά μας να γίνει απλή και λιτή και έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν ότι οι διατάξεις της Εκκλησίας για γενική εγκράτεια στο φαγητό και για αποχή κατά καιρούς από ορισμένες τροφές είναι η πιο κατάλληλη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της πλημμύρας των αγαθών στην ζωή μας, είναι η πιο σωστή στάση για την υγεία και για την ευεξία μας. Όλοι συμφωνούν ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο θεσμός της νηστείας, θα έπρεπε να εφευρεθεί τώρα και να επιβληθεί για να μας σώσει από τον ολέθριο κίνδυνο του ευδαιμονισμού, που απειλεί να μας καταστρέψει περισσότερο από ό,τι μας απείλησε κάποτε η πείνα, η πενία, η απορία.

Γιατί ἔγινε ὁ Θεὸς ἄνθρωπος; -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου ∆. Μεταλληνοῦ

Κουρασµένος ὁ σηµερινὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τὶς διάφορες γιορτές, ποὺ κατάντησαν τυπικὴ ἐκπλήρωση κοινωνικῶν συµβατικοτήτων, ἀντιµετωπίζει καὶ τὰ Χριστούγεννα χωρὶς ἐσωτερικὴ προσέγγισή τους. Οἱ περισσότεροι ἀκόµη καὶ οἱ κατὰ τὰ ἄλλα θρησκευτικοὶ βλέπουµε τὰ Χριστούγεννα σὰν µιὰ µεγάλη οἰκογενειακὴ ἑορτή, ποὺ προσφέρει τὴν εὐκαιρία νὰ ξαναµαζευθεῖ ἡ σκορπισµένη οἰκογένεια γύρω ἀπὸ τὸν Χριστὸ τῆς φάτνης στὸ χριστουγεννιάτικο δένδρο, ποὺ βγῆκε καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὸ ντουλάπι, γιὰ νὰ στολίσει γιὰ µερικὲς µέρες κάποια γωνιὰ τοῦ σπιτιοῦ µας. Σήµερα ὅµως, καλεῖται ὁ καθένας µας νὰ θέσει στὸν ἑαυτὸ του τὸ ἐρώτηµα: τί σηµαίνουν τὰ Χριστούγεννα γιὰ µένα; Εἶναι ἡ ἐξατοµίκευση τοῦ γενικότερου ἐρωτήµατος:

Ο Υιός καί Λόγος τού Θεού, ο ιός καί λόγος τού ΠΟΥ -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«Την περίοδο αυτή πηγαίνει (σημ. ο Dr. Francis Collins) καθημερινά στις 5 το πρωί στο γραφείο του και ξεκινάει διαβάζοντας την Αγία Γραφή. «Το εδάφιο από την Β προς Κορινθίους επιστολή που ο Θεός λέει στον Παύλο “αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθένεια τελειούται” δεν μπορώ να σας εξηγήσω πόσο με βοηθάει, όταν δεν είναι ξεκάθαρο τι δρόμο να ακολουθήσω», αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή του.»

Μήπως συμβαίνει νά ασθενεί ο Dr. Francis Collins ? Θά πρέπει νά μάς απαντήσει, άν υποφέρει σωματικά, όπως αφόρητα (ως προκύπτει) υπέφερε ο Απόστολος Παύλος, γιά νά φτάσει στό σημείο 3 φορές νά παρακαλέσει τόν Κύριο νά τόν απαλλάξει από τόν "σκόλοπα τής σαρκός". Έχει κι αυτός τήν ίδια ή κάποια άλλη σωματική βάσανον ;

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

Τη Γ΄ (3η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΑΓΓΕΛΗ του εν Χίω αθλήσαντος εν έτει αωιγ΄ (1813).

Αγγελή του Αγίου Νεομάρτυρος την μνήμην σήμερον εορτάζομεν. Χαρήτε όθεν όλοι οι ευλαβείς φιλομάρτυρες, όσοι αδιστάκτως και αναμφιβόλως καρδία μεν τον πιστεύετε, στόματι δε τον ομολογείτε της Αιωνίου Αληθείας, του Ιησού Χριστού, παναληθέστατον Μάρτυρα. Τον πρώην εξωμότην Αγγελήν υμνούμεν και ευφημούμεν και τους μαρτυρικούς του αγώνας επικροτούμεν και δοξάζομεν. Ας πληροφορηθώσιν όσοι διστάζουσι και περί της αγιότητος και της μαρτυρικής αυτού δόξης αμφιβάλλουσιν, ότι Μάρτυς είναι τη αληθεία και, κατά την ανέκαθεν της Εκκλησίας παράδοσιν, πάσης μαρτυρικής τιμής άξιος. Τον πρώην αρνησίχριστον, ως Χριστού αγαθόν και πιστόν δούλον, με επινικίους ωδάς και μαρτυρικά άσματα τιμώμεν, ίνα και ημείς Μάρτυρες τη προαιρέσει, κατά τον Μέγαν Βασίλειον, γινώμεθα. Ας εμφραγούν τα απύλωτα στόματα των αντιλεγόντων και μη ομολογούντων αυτόν και τους ομοίους αυτού όντως θείους Μάρτυρας· ότι κατά τους θείους Πατέρας, το Μαρτύριον δεν είναι απλώς άφεσις αμαρτιών, αλλά και αγιότης και δόξα και τιμή αιώνιος και ουράνιος.

Να μην εορτάσει στις Εκκλησίες του Πειραιά ούτε τον Άγιο Νικόλαο, ούτε τον Άγιο Σπυρίδωνα

 Ως νέος Καίσαρας ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδης συναντήθηκε με τον δήμαρχο και Μητροπολίτη Πειραιώς και τους διεμήνυσε ότι φέτος δεν θα εορτάσουν οι Εκκλησίες του Πειραιά τον Αγ. Νικόλαο και τον Αγ. Σπυρίδωνα. Ο καθένας να εορτάσει τους Αγίους σπίτι του. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση δυστυχώς οι Ιεράρχες “ποιούν τήν νήσσαν” .

«Η κοσμική και η πνευματική ηγεσία της πόλης δίνει το παράδειγμα και την κατεύθυνση της εγκαρτέρησης, της συναίσθησης και της αλληλεγγύης», τόνισε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στη συνάντηση που είχε με τον Δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη και τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ Σεραφείμ, στη διάρκεια της οποίας επιβεβαιώθηκε η κοινή κατεύθυνση στον αγώνα για τον περιορισμό της πανδημίας. ενόψει της γιορτής του πολιούχου του Πειραιά Άγιου Σπυρίδωνα στις 12 Δεκεμβρίου και του συμπολιούχου Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου.

Θησαυρὲ ζωῆς ἀκηράτου

 

Nεφέλη φέρουσα τὴν οὐράνιον δρόσον τοῖς ἐπὶ γῆς, λαμπὰς τοῦ ἀπροσίτου φωτός, κλίμαξ ἡ μετάρσιος, δι’ ἧς οἱ ἐπουράνιοι Ἄγγελοι πρὸς ἡμᾶς κατεφοίτησαν, τῶν χειμαζομένων λιμήν, τῶν θλιβομένων χαρά, τῶν ἀδικουμένων προστάτις, τῶν πενθούντων παράκλησις, τῶν ἀβοηθήτων ἡ βοήθεια, τῶν ἀσθενούντων ἡ ῥῶσις, τῶν καταπονουμένων ἡ ἀντίληψις, τῶν τυφλῶν βακτηρία, τῶν πεπλανημένων σωτήριος ὁδηγός, τῶν ἐν ἀνάγκαις ἐπίκουρος ἀσφαλής.

 Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Σὲ σχέση μὲ τὴν παλαιὰ σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) οἱ ὅροι τώρα εἶναι πιὸ εὐνοϊκοί· ὁ πολὺς κόσμος, ἀκατήχητος καὶ ἀπληροφόρητος σὲ θέματα πίστεως, ἔχει ναρκωθεῖ ἀπὸ τὴν ὑποκριτικὴ καὶ ψεύτικη ἀγαπολογία, ἡ ὁποία ταιριάζει στὸ πνεῦμα τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς ἐξαλείψεως τῶν διαφορῶν καὶ ἰδιαιτεροτήτων. Στοὺς ναοὺς τὰ κηρύγματα ἐξαντλοῦνται σὲ κοινωνικὲς ἀναλύσεις καὶ πατριωτικὲς κορόνες ἢ σὲ ρηχοὺς καὶ ὑποκριτικοὺς εὐσεβισμούς. Σπανίως ἀναπτύσσονται θέματα πίστεως μὲ ἀναφορὰ στὶς αἱρέσεις καὶ στοὺς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα στὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.  Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς ἀποδοκιμασίας καὶ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ στὰ τεκταινόμενα, ὅπως ἔγινε στὴν παλαιὰ Φερράρα-Φλωρεντία, ἀφοῦ τώρα ὁ λαὸς ἀγνοεῖ τὰ τῆς πίστεως καὶ ἔχει ὑποστεῖ πλύση ἐγκεφάλου ὑπὲρ τοῦ ψεύτικου ἀγαπισμοῦ τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ ἐναντίον τῆς συνδεδεμένης μὲ τὴν ἀλήθεια ἀγάπης, ἐναντίον τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ποὺ δὲν ἀποκρύπτει τὴν πλάνη καὶ τὸ ψεῦδος, ἀλλὰ τὰ φανερώνει, ὥστε νὰ προφυλάξῃ τοὺς πιστούς.

Γονατιστοί μέσα στο χιόνι για τον Άγιο Ανδρέα

Συγκίνηση προκαλεί το γεγονός ότι οι Ορθόδοξοι Ρουμάνοι παρά τις απαγορεύσεις και το κλείσιμο των ναών εόρτασαν τον Άγιο Ανδρέα. Σε ακραίες συνθήκες με χιόνι έκαναν υπαίθρια Θ. Λειτουργία λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και στην Πάτρα όπου η πλατεία έμπροσθεν του ναού του Αγίου Ανδρέα είναι πολύ μεγάλη. Αλλά δυστυχώς οι Επίσκοποί μας φάνηκαν παντελώς ανέτοιμοι στον πειρασμό του κορονοϊού.

Συγκινητικά φωτογραφικά στιγμιότυπα έρχονται στη δημοσιότητα από την ιερά πανήγυρη του Αποστόλου Ανδρέα, προστάτου και ιδρυτού της Εκκλησίας της Ρουμανίας, στο ναό έξω απο το σπήλαιό του, που βρίσκεται κοντα στην πόλη της Κωνστάντζας. Ο Άγιος εορτάστηκε εν μέσω πανδημίας, με την τήρηση αυστηρών υγειονομικών μέτρων, σε δύσκολες καιρικές συνθήκες (χιονόπτωση) και σε υπαίθριο χώρο. Ο λαός του Θεού παραβρέθηκε ευλαβικά, μαζικά και γονατιστός μέσα στο χιόνι.

Η τέλεση της Θ. Λειτουργίας εντός του ναού απαγορεύονταν από τις υγειονομικές διατάξεις.

Η ΒΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗ -- Του Φώτη Κόντογλου

Μυστική χαρά του ανθρώπου

Τι έμορφη που είναι η καλοσύνη! Τι χαροποιό που είναι το πρόσωπό της κι η κάθε κίνηση του χεριού της. Και με πόση απλότητα έρχεται θαρρετά κοντά σου για να σε ξεκουράζει και με πόση ταπείνωση σε σιμώνει, σα να ΄σαι αδερφός της, δείχνοντάς σου φυσικά κι απροσπάθητα πως σ’ αγαπά και πως πονά για σένα! Τι χάρη που έχει ο καλομίλητος ο άνθρωπος! Σαν πρωινός ουρανός, ασυννέφιαστος, σαν βρυσούλα που τρέχει ταπεινά σ’ ένα παράμερο μέρος, και καρτερά υπομονευτικά να περάσει ο κουρασμένος στρατοκόπος για να τον ξεδιψάσει με το κρύο νερό της, δίχως να θέλει άλλη πληρωμή παρεκτός από τη χαρά να τον φχαριστήσει! Δεν είναι έτσι ο κακόγνωμος ο άνθρωπος, δεν γνωρίζει ο δύστυχος τι γέψη έχει η χαρά, επειδής η χαρά η αληθινή αναβρύζει μοναχά από τη φλέβα της καλοσύνης. Ο κακομίλητος είναι σαν τον ξέρακα, δεν έχει καμιά παρηγοριά να δώσει στον άλλον, κι ούτε στον εαυτό του. Τον τρώγει η ακαταδεξιά, η κουφιοκέφαλη μαϊμού, και το συμφέρον, ο λύκος κι ο χοίρος της αχορταγιάς.

Eφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος» :

Ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει προβλήματα ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ. Μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ Ἰσλάμ ἐλέγχει τὴν χώραν καὶ μοιραίως τὴν ὅποιαν παραγωγήν. Ἕνα πολὺ σημαντικὸν τμῆμα τῆς δεσποτοκρατίας ἀρνεῖται ἠθελημένως νὰ ἴδη τὴν σκληρὰν αὐτὴν πραγματικότητα καὶ συμπλέει μὲ τὸ ἄθεον καὶ διαφθαρμένον πολιτικὸν σύστημα. Ἄς ἀναρρωτηθοῦν οἱ «Δεσποτάδες» αὐτοί: Πότε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Μουσουλμάνων ποὺ ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα (εἴτε παρανόμως εἴτε νομίμως εἴτε εἶναι γηγενεῖς), προέβησαν εἰς μίαν δήλωσιν ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων ἤ κατεδίκασαν τὰς συκοφαντικὰς ἐπιθέσεις τῶν πολιτικῶν ἤ ἄλλων φορέων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας; Οἱ Διοικοῦντες τὴν Ἐκκλησίαν μας Σεβ. Μητροπολῖται, ἐπιδεικνύουν μεγάλην εὐαισθησίαν ἔναντι τῶν αἰτημάτων ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν, φροντίζουν διὰ τὰς «Ἐκκλησίας» των διακηρύσσοντες μάλιστα ὅτι δὲν σώζει μόνον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ αἱ «Ἐκκλησίαι» ἄλλων δογμάτων καὶ θρησκειῶν. Καὶ τὰ πράττουν ὅλα αὐτὰ ἐνῶ αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἀδειάζουν ἀπὸ πιστοὺς καὶ ἡ Ἐκκλησία συκοφαντεῖται καὶ διασύρεται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς. Εἰλικρινῶς εἶναι νὰ ἀπορῆ κανεὶς μὲ τὴν στάσιν πολλῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας ὡς καὶ διὰ τὴν πνευματικὴν πτῶσιν τοῦ λαοῦ μας. (O.T. 1896)

Θα Νικήσουμε! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας κατά την ηρωϊκή προέλασή της στην κονίστρα της ιστορίας και η εγγύηση για τη νίκη του κάθε χριστιανού.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ

 Ἀφήνουμε τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος στὸν μεγάλο καὶ ἐκτενῆ του λόγο στὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου -ὑπάρχει καὶ μικρός- παρουσιάζει τὴν Παναγία κατὰ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικὰ της χρόνια, κατὰ τὰ δώδεκα χρόνια ποὺ ἔμεινε μέσα στὸν Ναό, μέχρι τὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν ποὺ ἔγινε ὁ Εὐαγγελισμός, ὡς τὴν πρώτη ἡσυχάστρια, τὴν πρώτη ἀσκήτρια, νὰ μὴ ἔχει καμμία σχέση μὲ τὰ κοσμικά, τὰ γήϊνα, τὰ σαρκικά, οὔτε σὲ ἐπίπεδο σκέψεων καὶ λογισμῶν, ἀλλὰ ἁγνὴ καὶ ὁλοκάθαρη νὰ προετοιμάζει τὸν ἑαυτό της, γιὰ νὰ γίνει κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ.

Τη Β΄ (2α) Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΑΒΒΑΚΟΥΜ

ΑΒΒΑΚΟΥΜ ο θείος Προφήτης κατήγετο από την φυλήν του Πατριάρχου Συμεών, ήτο δε υιός Σαφάτ, προ Χριστού ων έτη χ΄ (600). Ούτος προείδε την αιχμαλωσίαν και άλωσιν, εις την οποίαν έμελλε να υποβληθή η Ιερουσαλήμ και ο Ναός του Θεού, και έκλαυσε πικρώς· ότε δε αφίκετο ο Ναβουχοδονόσωρ εις Ιερουσαλήμ, έφυγεν εις την Οστρακίνην, χώραν μεταξύ Αιγύπτου και Πετραίας Αραβίας και ήτο ξένος και πάροικος εις την γην του Ισμαήλ. Όταν δε επέστρεψαν εις την Βαβυλώνα οι Χαλδαίοι, έχοντες μετ΄ αυτών τους αιχμαλώτους Ισραηλίτας, όσοι ευρέθησαν εις Ιερουσαλήμ και Αίγυπτον, τότε και ο Προφήτης ούτος επανήλθεν εις την ιδικήν του γην. Ο Άγιος ούτος Προφήτης υπηρετών κάποτε τους θεριστάς, έλαβε φαγητόν και είπεν εις τους οικείους του:

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Ο διάβολος φθονεί πάρα πολύ τον άνθρωπο πού προσεύχεται, και μεταχειρίζεται κάθε μηχανή για να διαφθείρει το σκοπό του. Δεν παύει λοιπόν να κινεί τις σκέψεις των πραγμάτων με τη μνήμη και να ανακατώνει όλα τα πάθη με τη σάρκα, για να μπορέσει να εμποδίσει την άριστη εργασία της προσευχής και την ανάβαση του νου στο Θεό.

Η Ευαγγελίστρια του Ελικώνος

Ανεβαίνοντας στις πλαγιές του Ελικώνος, εκεί που την αρχαία εποχή λατρεύονταν οι μυθικές ελικωνίδες μούσες, προβάλει το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας. Εκεί τώρα υμνείται και λατρεύεται «σωματικαίς φωναίς» "των ασωμάτων το άσμα", η Παναγία. 

Τριγύρω στην ιερά μονή, αιωνόβια πλατάνια, πανύψηλες λεύκες και πεύκα συνθέτουν ένα καταπράσινο τοπίο. 
Ο πρώτος ναός του μοναστηριού, βυζαντινού ρυθμού, οικοδομήθηκε τον 12ο αι., όταν η βυζαντινή αυτοκρατορία βρισκόταν στον κολοφώνα της δόξας της. Ανακαινίσθηκε αργότερα, τον 17ο αι., οπότε η μονή έγινε σταυροπηγιακή. 
Στο απέριττο τέμπλο του είναι αναρτημένη η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, εικόνα αρχαία και θαυματουργή, όπως αποδεικνύουν πολλές μαρτυρίες ευεργετηθέντων. 

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ,

Ὑπάρχει λοιπὸν τὸ σοβαρὸ – σοβαρότατο θέμα, αὐτὸ τοῦ αἱρετίζοντος Οἰκουμενικοῦ, κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ὁ ὁποῖος συναλλάσσεται ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀνενόχλητος καὶ χωρὶς ἐνδοιασμούς, μὲ τὸν «καταραμένο καὶ μέγα αἱρεσιάρχη Πάπα τῆς Ρώμης» (Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός), καὶ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» συμπροσεύχεται μαζί του. Τοῦτο ἀποτελεῖ σοβαρὸ θέμα ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ καὶ Οἰκουμενικῆς διερεύνησης τὸ συντομότερο δυνατόν, πρὶν μᾶς προλάβουν τὰ δυσάρεστα. Ἡ ὥρα τοῦ χρέους γιὰ τοὺς ἁρμοδίους τῆς σύγκλησης τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ τοῦ καθενὸς μας ἔχει φτάσει. Ἐδῶ πλέον δὲν κινδυνεύει κάτι μικρὸ καὶ ἀσήμαντο, Ἐδῶ ἀπειλεῖται, ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχουμε ὡς Χριστιανοί. Ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ!

Ἡ διάρθρωση τού Οικουμενισμού είναι δαιμονική

Ὁ οἰκουµενισµός δέν εἶναι κίνηµα, πού ἐπιπόλαια προωθεῖται ἀπό κάποιους µωροφιλόδοξους. Ἔχει σαφεῖς σκοπούς, πού ἄν τούς στοχαστεῖς, θά φρίξεις. Ἡ διάρθρωσή του εἶναι δαιµονική. «Ὑποστηρίζει ὅτι οὐδαµοῦ ὑπάρχει ἀλήθεια. Ὑπόσχεται ὅτι µέ τήν µωσαϊκήν του σύνθεσιν θά δώσῃ λύσιν εἰς ὅλα τά προβλήµατα τοῦ ἀνθρώπου. Ἀποτελεῖ τό µέσον µιᾶς νέας θεωρήσεως τῆς ζωῆς. Εἶναι ἄθεος µέσα εἰς τήν πολυθεΐαν του. Εἶναι ἀσεβής ἐν τῇ ἀποδοχῇ του ὑπό τήν στέγην του, ὅλων τῶν ἀσεβῶν. Παντοῦ βλέπει κλάσµατα ἀληθείας κλάσµατα ἑνός τεθραυσµένου καθρέπτου, τά ὁποῖα φιλοδοξεῖ νά ἑνώσῃ. Δέν παραδέχεται προσωπικόν Θεόν. Ἀρνεῖται νά δεχθῇ αὐθεντικά, θεόπνευστα δόγµατα. Δέν πιστεύει εἰς ἀποκεκαλυµµένην ἀλήθειαν. Δέν ὑπάρχει µία ἀλήθεια, ἀλλά πολλαί, µερικαί, ἀτελεῖς»

Η Θεία Μετάληψη καί ο όρκος, κατά τόν Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο -- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Είναι γνωστό ότι εις τά καθ΄ ημάς τούς Ορθοδόξους Ιερά Μυστήρια, ουδεμία αναφορά γίνεται περί τού ζητήματος τού όρκου. Ο όρκος δέν αποτελεί γιά εμάς μυστήριο καί μάλιστα ιερό. Ωστόσο, ο επίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος έκανε συσχετισμό, μέ αυτά που λέγει στό βίντεο, τής Θείας Ευχαριστίας μέ τόν όρκο, επικαλούμενος τό Μτ. 18΄. Κοινός παρονομαστής τό ιερόν τής Θείας Ευχαριστίας καί τό ιερόν, ομοίως, τού όρκου, κατά τόν εν λόγω αρχιεπίσκοπο Αμερικής.

Συνέχεια : 

Κυπριανός Χριστοδουλίδης: Η Θεία Μετάληψη καί ο όρκος, κατά τόν Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο (kyprianoscy.blogspot.com)

Ἡ μοναδικότητα τῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας -- Του Φώτη Κόντογλου

(Ἀπάντησις σὲ ἀρχιμανδρίτην τῶν Ἀθηνῶν)

Ὑπάρχει φανερὴ ὑπερηφάνεια, ὑπάρχει καὶ κρυφὴ ὑπερηφάνεια. Τὴν κρυφὴ ὑπερηφάνεια ἐννοεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, λέγοντας: «Ἡ ὑπερηφάνεια ἀναγκάζει ἐπινοεῖν καινοτομίας μὴ ἀνεχομένη τὸ ἀρχαῖον».

Αὐτὴ τὴν ὑποχθόνια ὑπερηφάνεια, ποὖναι κρυμμένη κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινολογία καὶ τὴν ταπεινοφάνεια, ἔχουνε ὅσοι δὲν σέβουνται τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας στὴ λατρεία καὶ στὶς ἐκκλησιαστικὲς τέχνες, καὶ θέλουνε νὰ εἰσάξουνε σ᾿ αὐτὴ κάποιους νέους τρόπους ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένοι πρὸς τὴν οὐσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ὄχι μοναχὰ ξένοι πρὸς τὸν πνευματικὸν χαρακτήρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ὁλότελα ἀντιορθόδοξοι.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

 

Defense and Declaration of Cessation of Commemoration of Bishop on Account of the Teaching of Heresy

Letter of Protopresbyter Theodore Zisis to Metropolitan Anthimos of Thessaloniki (March 3, 2017)

Orthodox Ethos is grateful to God to be asked to publish the translation of the declaration of cessation of commemoration of the honorable and upright Protopresbyter Theodore Zisis, submitted to his Metropolitan on the Sunday of Orthodoxy, giving his defense and explanation of the necessity for the drastic measure.

We hope all good-willed and interested Orthodox Christians will take the time to read the text and consider his arguments carefully, for if nothing else it will aid them in increasing their vigilance and watchfulness both for their soul's salvation as well as the unity of the Church and orthodoxy of Her confession - of which we are all co-responsible.

- - -

Protopresbyter Theodoros Zisis                                                                               

Professor Emeritus                                                                                               

Theological School, Aristotle University of Thessaloniki

Thessaloniki, Greece

March 3rd, 2017

His Eminence, Anthimos

Metropolitan of Thessaloniki

Subject: Notification concerning the Cessation of Commemoration

Your Eminence,

With sorrow, but also with much spiritual joy and happiness, I wish to inform you by means of the present letter that I am ceasing to commemorate your name during the holy services following the Apostolic and Patristic tradition as this pertains to communion with heretics on account of the fact that you, along with many of your fellow bishops, have abandoned the Holy Tradition and strayed from the path of the Holy Fathers.