Ἀγίου
Ἐφραίμ τοῦ Σύρου
Τῶν θλιβομένων χαρά!
Του Αγίου Μακαρίου:
«Όσοι αξιώθηκαν “να γίνουν παιδιά του Θεού” ( Ιω. 1:12 ) και να γεννηθούν από τον ουρανό, δηλαδή από το Άγιο Πνεύμα, έχουν τον Χριστό μέσα τους, που τους φωτίζει και τους αναπαύει. Αυτοί οδηγούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους από το Πνεύμα. Δέχονται μυστικά μέσα στην καρδιά τους τη θεία χάρη, που τους δίνει πνευματική ανάπαυση. Μερικές φορές αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε βασιλικό δείπνο, όπου χαίρονται και ευφραίνονται με τρόπο ανέκφραστο. Άλλοτε νιώθουν σαν την νεόνυμφη γυναίκα, που η παρουσία του συζύγου της, τής χαρίζει ασφάλεια και ανάπαυση. Άλλοτε, μολονότι ενωμένοι με το σώμα τους, νιώθουν σαν ασώματοι άγγελοι.
Αυτοαδικούμαστε και αδικούμε -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Πότε επιτέλους, θα το καταλάβουμε ότι δεν είναι φανατισμός και μισαλλοδοξία η αποστροφή προς την οικουμενιστική κίνηση; Στο όνομα της αγάπης και της ενότητος επιχειρείται η αλλοίωση της ποιότητος και της ίδιας της οντότητος της Εκκλησίας. Αμφισβητείται η μοναδικότητά της. Αλλά για ποιο Χριστό θα μιλήσουμε και σε ποια σωτηρία θα καλέσουμε τον κόσμο, όταν θα έχουμε αλλοιώσει την ίδια την υπόσταση της Εκκλησίας; Με τέτοιες τακτικές μπορεί να αρέσουμε στους ανθρώπους, αδυνατούμε, όμως, να τους προσφέρουμε αυτό που μόνο η Εκκλησία διαθέτει. Το χειρότερο, καθιστούμε άχρηστη και αζήτητη την σωτηρία, διότι εν ονόματι της απατηλής οικουμενιστικής αγάπης δημιουργούμε στους αιρετικούς την ψευδαίσθηση ότι η πλάνη τους δεν διαφέρει από τη δική μας αλήθεια, άρα δεν υπάρχει λόγος να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Τους καταδικάζουμε, λοιπόν, να μείνουν για πάντα εκτός σωτηρίας.
Ελληνικό σχολείο Τήλου. Δικά σας τα σχόλια....
http://scripta---manent.blogspot.com/2020/09/blog-post_916.html
Ούτε οι τούρκοι, ούτε τα γιουσουφάκια τους θα μας πτοήσουν -- του Στέλιου Παπαθεμελή*
Το Καστελόριζο διαθέτει υφαλοκρηπίδα και πλήρη ΑΟΖ. Επομένως έχει απόλυτη επήρεια και ο αντίθετος τουρκικός ισχυρισμός απορρίπτεται μετά πατάγου. Αυτό υποδηλώνει το αδιαπραγμάτευτο τού ζητήματος. Φυσικά οι «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» ηγέτες μας είναι πάντοτε πρόθυμοι να «διαπραγματευθούν» εν ονόματι της αποκλιμάκωσης, λες και εμείς «κλιμακώσαμε» το ζήτημα.
Διδακτικότατος ο
νεοελληνικός παροιμιόμυθος (Ερμής/Δ. Λουκάτος, σ.67):
«Ο τούρκος στα παιδιά του πριν μάθουν το αλφάβητο, λέει:
“την πρώτη γνώση τού Ρωμιού να την έχει τ’ άλογό μας
και την δεύτερη να την έχωμ’ εμείς”»!
Η Διαθήκη του Πατρός ημών κι Ομολογητού ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ
Επειδή κι έφθασεν ο καιρός της εμής αναλύσεως, εγώ μεν υπάγω προς τον Θεόν, σεις δε, ω τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά, σπουδάσατε επιμελέστατα να ετοιμασθήτε καλώς, τώρα όπου έχετε καιρόν, γινώσκοντες ότι μετά θάνατον δεν ωφελεί παντάπασιν η μετάνοια· «Εν τω άδη ουκ έστι μετάνοια» («Εν τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι»; ) (Ψαλμ. στ: 6). Διότι εν τη μελλούση ζωή είναι ο καιρός της ανταποδόσεως, εις δε την παρούσαν είναι ο καιρός της μετανοίας και των αγώνων προς απόκτησιν της αρετής. Όμως όλα τα λυπηρά και επίπονα του κόσμου τούτου συντόμως εξαφανίζονται, ομοίως και όλα του τα χαροποιά και ηδονικά ταχέως διαφθείρονται και αυτά και εξαφανίζονται· των δε μελλόντων η κληρονομία, τόσον η απόλαυσις των αγαθών, όσον και τα βάσανα της κολάσεως, είναι αιώνια και παντοτεινά.
Ποῖοι ἐδολοφόνησαν τόν Κυβερνήτην Ἰωάννην Καποδίστριαν; -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων Τμήματος Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν
Διδάσκεται στά σχολεῖα καί γράφεται σχεδόν παντοῦ ὅτι οἱ Μαυρομιχαλαῖοι ἐδολοφόνησαν τόν Κυβερνήτην Ἰωάννην Καποδίστριαν (ἐφεξῆς Ἰ.Κ.). Ὅμως, στό ἀξιόλογον ἐρευνητικόν ἔργον τοῦ Ταξιάρχου ἐ.ἀ. κ. Δημητρίου Κοκκινάκη μέ τίτλον «Ποιοί Δολοφόνησαν τόν Καποδίστρια;» παρατίθενται πάρα πολλά στοιχεῖα πού ἀποδεικνύουν τήν ἀθωότητα τῶν Μαυρομιχαλαίων καί ἀνατρέπουν τήν Ἀγγλικήν – Μασωνικήν πλεκτάνην, μέ τήν ὁποίαν θέλουν νά μᾶς ἐμφανίσουν ὡς φονευτάς τῶν καλῶν ἡγετῶν μας. Μερικά ἀπό τά ἐν λόγῳ στοιχεῖα εἶναι τά ἑξῆς:
1. Ὁ Γεώργιος Μαυρομιχάλης, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη καί ἐτυφεκίσθη διότι δῆθεν «ἐμαχαίρωσε» τόν Κυβερνήτην, ἔσπευσε εἰς τήν Γαλλικήν Πρεσβείαν ὄχι γιά νά ζητήσῃ ἄσυλον, ἀλλά γιά νά σωθῇ ἀπό τήν πλεκτάνην πού ἔστησαν σ’ αὐτόν καί στόν θεῖον του Κωνσταντῖνον Μαυρομιχάλην οἱ τότε προδόται.
Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.
1. Ἡ Θεολογία καί
Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως
ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας,
ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας
καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν
λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν
διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.
Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.
Τη ΚΗ΄ (28η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών κι Ομολογητού ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ, διασωθέντος από του μαρτυρικού τέλους εν έτει από Χριστού 276.
Χαρίτων ο Όσιος πατήρ ημών εγεννήθη εις το Ικόνιον της Μικράς Ασίας, εις το οποίον και ανετράφη εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, ανδρωθείς δε εγένετο περιβόητος δια την ευσέβειαν και την αρετήν του και κατέστη πρώτος της πόλεως ταύτης. Κατά την εποχήν εκείνην (σο΄ - σοστ΄ ) (270-276) εβασίλευεν εν Ρώμη ο Αυρηλιανός, όστις κατ’ αρχάς μεν της βασιλείας του, αν και ήτο ειδωλολάτρης, όμως δεν ημπόδιζε τους Χριστιανούς να προσκυνώσι τον αληθινόν Θεόν· κατόπιν όμως παρακινηθείς από τους δαίμονας, τους οποίους ελάτρευεν, εκίνησε μέγαν διωγμόν κατά των Χριστιανών, και εις όλας τας επαρχίας της βασιλείας του έστειλεν ασεβή προστάγματα, κελεύοντα τους εξουσιαστάς μεθ’ όλης της δυνατής προσπαθείας να καταπείσωσι τους Χριστιανούς να αρνηθώσι την πίστιν του Χριστού και να επιστρέψωσιν εις την πλάνην της ειδωλολατρίας, τους δε μη υποτασσομένους εις τα ασεβή προστάγματά του να παιδεύωσι διαφοροτρόπως, και τέλος επονειδίστως να τους θανατώνωσι.
Ο Άγιος Θεόδωρος : ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (Πατρολογία 99, ΙΙ76) λέγει: «Το κοινωνείν μετά των αιρετικών δεν είναι αρετή, αλλά βαρειά αμαρτία, ίση προς μοιχείαν. Γι᾽ αυτό και αν όλα τα χρήματα του κόσμου προσφέρει εκείνος, που επικοινωνεί με την αίρεσιν, ούτε τότε γίνεται φίλος του Θεού, αλλά εχθρός του. Γι᾽ αυτό πρέπει να επιμένουμε σε ακοινωνησία προς τους αιρετικούς μέχρι θανάτου, καν εξορία πρόκειται, καν ξίφος στιλβούται, καν πυρ ανάπτεται».
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο
κορυφαίος θεολόγος της Εκκλησίας, λέγει καθαρά για τους αιρετικούς: «Μη λαμβάνεται
αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε» (Β/ Ἰω. 10).
Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ -- Της αδελφής μας Άννας
Το έτος 326 η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μ. Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας πού είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, πού ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε. Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, πού αποτελείτο κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου". (Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 από τον βασιλιά Ηράκλειο, πού είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους).
Σταυρός ο φύλαξ πάσης της οικουμένης.
Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας.
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα.
Σταυρός πιστών το στήριγμα.
Σταυρός Αγγέλων η δόξα, και των δαιμόνων το τραύμα.
Ο Σταυρός που δέχτηκε επάνω του το πανάχραντο Σώμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και που την ύψωσή του γιορτάζει η Ορθόδοξη εκκλησία σήμερα, να σκεπάζει όλους μας από ορατούς και αοράτους εχθρούς.
------------------------------
Εὐχαριστῶ θερμότατα δι' αὐτήν τήν ἀνάρτησιν. Ἀπό αὐτήν ἔμαθα τό γιατί ὠνομάσθη «Ὕψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ» ἡ ἑορτή πού ἑορτάζουμε σήμερα (14 Σεπτεμβρίου μέ τό π.ἑ.).
---------------------------
Εις τήν Ύψωσιν τού Τιμίου Σταυρού
(ελαφρώς ανορθόγραφον)
«Τόν ληστήν αὐθημερόν, τοῦ Παραδείσου ἠξίωσας, Κύριε·
κἀμέ τῷ ξύλῳ τοῦ Σταυροῦ, φώτισον καί σῶσόν με».
(Ἐξαποστειλάριον Ἀκολουθίας τῶν Ἁγίων Παθῶν)
«... κἀμέ τό ξύλον τοῦ Σταυροῦ,» καί τά εξής. Άς γίνουμε όλοι ο ξύλινος Σταυρός, που βαστάζει τόν παθόντα δι΄ ημάς Κύριον καί Θεό ημών Ιησούν Χριστό.
---------------------------
Σοφίαv δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις , σοφίαν δὲ ο ὐ τοῦ αἰῶνος τούτου , ο ὐ δ ὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαv Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δ ό ξ α ν ἡμῶν , ἣν ο ὐ δ ε ὶ ς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν · ε ἰ γὰρ ἔγνωσαν , ο ὐ κ ἂν τὸν Κύριον τῆς δ ό ξ η ς ἐσταύρωσαν ·
Του Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση Καθηγητού Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ
H συγκρητιστική χοάνη της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, ως εκφράζεται σήμερον τόσον εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον των λεγομένων Εκκλησιών, όσον και εις τα διάφορα διεθνή fora καταδολιεύει και ευτελίζει την Χριστιανικήν αποκάλυψιν και εκκοσμικεύει το άγγελμα της σωτηρίας, μετατρέπουσα αυτό εις ηθικολογίαν στερουμένης ζωής, χάριτος και δυνάμεως Θεού. Είναι τελικώς η προσπάθεια αυτή μία ακόμη άπεπλις απόπειρα του βυθίου δράκοντος να εκμηδενίση το σταυροαναστάσιμον μήνυμα ζωής της Αποστολικής Καθολικής Εκκλησίας. Συγκρητιστική παναίρεση λοιπόν ο Οικουμενισμός, οι εκκλησίες του Παγκόσμιου Συμβουλίου λέγονται εκκλησίες, χωρίς να είναι, όλη δε αυτή η οικουμενιστική προσπάθεια προέρχεται εκ του Διαβόλου.
ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ -- του μακαριστού Φώτη Κόντογλου
Ο «εξευρωπαϊσμός» της Ελλάδος
Λένε πολλοί πως η παράδοση πέθανε, πως μάταια κοπιάζουμε όσοι πιστεύουμε σ’ αυτή κι αγωνιζόμαστε για να μη πεθάνει και πως πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως θα ζη στην Ελλάδα μοναχά το κορμί μας, ενώ το πνεύμα, η ψυχή μας, η καρδιά μας θα ζούνε με ξένα διανοήματα και με ξένα αισθήματα. Μ’ έναν λόγο, πως πνευματικά θάμαστε πεθαμμένοι, γιατί, τι το όφελος να ζη κανένας στην Ελλάδα και να μη έχει στη ζωή του τίποτα Ελληνικό; Τι το όφελος να μη σε βάλουνε στο κοιμητήριο, αλλά να σε βαστάνε με τη νεκρόκασσα στο σπίτι σου, ενώ είσαι πεθαμμένος και συγχωρεμένος; Κατά καλή τύχη, τα πράγματα δεν είναι έτσι που τα λογαριάζουνε αυτοί που δεν πιστεύουνε στην παράδοση, όπως δείχνουνε πολλά σημάδια, και ένα ανάμεσα σ’ αυτά είνε το με πόσον ενθουσιασμό διαβάζονται κάποια άρθρα όπως αυτό που έγραψα την περασμένη Κυριακή στην «Ελευθερία», «Ο Παντοκράτωρ». Αυτοί που λένε, πως δε μπορούμε παρά να χάσουμε τον πνευματικό χαρακτήρα μας και να γίνουμε πνευματική αποικία της Δύσεως, αυτοί δεν πιστεύουνε τόσο σ’ αυτή την ανάγκη, όσο θέλουνε κι επιθυμούνε να αφομοιωθούμε με τους ξένους. Αυτό είναι το ιδεώδες τους.Αποκαταστάθηκε ως πρώην Πατριάρχης Ιεροσολύμων ο Ειρηναίος
Στην άρσης της καθαίρεσης του και την αποκατάστασή του στην Αρχιερωσύνη ως Πατριάρχη πρώην Ιεροσολύμων, του κ.Ειρηναίου προχώρησε ομόφωνα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμμων, που συνήλθε την Πέμπτη υπό την Προεδρία του Πατριάρχου κ.Θεοφίλου.
Η απόφαση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων:
Τη ΚΖ΄ (27η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ και των συν αυτώ τεσσαράκοντα εννέα ΜΑΡΤΥΡΩΝ.
Καλλίστρατος ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από της χώρας των Καρχηδονίων, της εν τη Αφρική ευρισκομένης, συναριθμούμενος εις το στρατιωτικόν τάγμα, το καλούμενον των Καλανδών, εν έτει σπη΄ (288). Πορευόμενος δε εις την Ρώμην μεθ’ όλου του στρατιωτικού τάγματος, μόνος αυτός έλαμπε μεταξύ των άλλων απίστων στρατιωτών, δια την πίστιν του Χριστού, καθώς και ο αστήρ λάμπει εν μέσω της σκοτεινής και ασελήνου νυκτός. Ήτο δε εκ προγόνων πεφωτισμένος εις την πίστιν του Χριστού ο μακάριος. Διότι εις εκ πατρός προπάππος του, πορευθείς εις Ιεροσόλυμα, ότε ήτο επί γης ο Κύριος, και θεωρήσας με τους ιδίους του οφθαλμούς τα θαυμάσια, άπερ εποίει, επίστευσεν. Όθεν επιστρέψας εις τον οίκον του, έδωκεν εις όλους τους συγγενείς και απογόνους του την καλήν ταύτην πραγματείαν και τον φωτισμόν της θεογνωσίας.
Η Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.
Αφού επεστρέψαμεν εις την Έφεσον από την εξορίαν, διεμείναμεν εις αυτήν έτη είκοσιν εξ· εμείναμεν δε και εις την νήσον Πάτμον έτη δέκα πέντε· και προ της εξορίας ημών διετρίψαμεν εις την Έφεσον έτη εννέα· ήτο δε ο Ιωάννης ότε ανεχωρήσαμεν εξ Ιεροσολύμων ετών πεντήκοντα. Και αφού συνεπληρώθησαν είκοσιν εξ έτη από της επιστροφής ημών εκ της εξορίας εις την Έφεσον, μίαν ημέραν παραλαβών ο Ιωάννης εμέ και ετέρους εξ μαθητάς αυτού, είπε: «Λάβετε σκαπτήρια εις τας χείρας σας και ακολουθήσατέ με»· ελάβομεν δε δύο σκαπτήρια και ακολουθήσαντες αυτόν εξήλθομεν της πόλεως· φθάσαντες δε εις ένα τόπον, είπε προς ημάς ο Ιωάννης:
Ο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ -- Του κ. Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου
Ο επίσκοπος Ιππώνος Αυγουστίνος(354-430) δεν είχε απλώς αιρετικές αντιλήψεις, δηλ. δεν ήταν ένας απλός αιρετικός. ΄Ηταν αιρεσιάρχης!
Εμείς οι Ορθόδοξοι αγνοούμε, για ιστορικούς κυρίως λόγους, τα όσα δίδαξε ο
επίσκοπος αυτός. Το πολύ πολύ να θεωρήσουμε ότι «έπεσε έξω» σε μερικές απόψεις
του.
Πάντως, η γενική εικόνα του στο χώρο της Ορθοδοξίας είναι, ότι δεν είναι
αιρετικός. Θωρείται ότι είναι ένας άγιος όχι μόνο των Παπικών, αλλά και των
Ορθοδόξων! Την ίδια αυτή εικόνα για τον Αυγουστίνο έχουν ακόμα και σπουδαίοι
Ορθόδοξοι αντιπαπικοί θεολόγοι. Όμως, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.
Από πλευράς Ορθοδοξίας αυτός ο οποίος μελέτησε τις διδασκαλίες του Αυγουστίνου
και αποκάλυψε τις αιρέσεις του είναι ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Τα
παρακάτω στοιχεία για τις αιρέσεις του Αυγουστίνου αντλήσαμε από μελέτες του
κορυφαίου αυτού θεολόγου. Το πρόβλημα με τον Αυγουστίνο είναι, ότι ποτέ δεν γνώρισε την Πατερική
Παράδοση για την εμπειρία της θέωσης, η οποία αποτελεί το θεμέλιο της
Ορθοδοξίας.
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ 160 ΓΙΑΤΡΩΝ*
Μία Ἕνωση Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας παρουσίασε στίς 28/8/20 ἕνα «Μήνυμα διεθνοῦς συναγερμοῦ» ἀπευθυνόμενο στίς κυβερνήσεις καί στούς πολίτες ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Μεταξύ αὐτῶν πού ὑπογράφουν συγκαταλέγονται γιατροί ἀρκετῶν χωρῶν καί πολλοί καθηγητές Ἰατρικῆς μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ Καθηγητής Μικροβιολογίας Martin Haditsh. Ἡ Διακήρυξη ἀναφέρει: 1. Λέμε: STOP σέ ὅλα αὐτά τά τρελά καί δυσανάλογα μέτρα πού ἐλήφθησαν ἀπό τήν ἀρχή τῆς μάχης κατά τοῦ SARS-CoV-2 (καραντίνα, blocage τῆς οἰκονομίας καί τῆς ἐκπαίδευσης, κοινωνική ἀποστασιοποίηση, μάσκες γιά ὅλους, κλπ.) γιατί αὐτά εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητα, δέν βασίζονται σέ καμμιά ἐπιστημονική ἀπόδειξη καί παραβιάζουν τίς βασικές ἀρχές τῆς Ἰατρικῆς. Ἀντίθετα ὑποστηρίζουμε βεβαίως λογικά μέτρα ὅπως οἱ ὁδηγίες πλυσίματος χεριῶν, νά φτερνιστεῖ ἤ νά βήξει στόν ἀγκώνα του, χρήση χαρτομάντηλου μιᾶς χρήσης κλπ. [...] • Μᾶς λένε: – «Ἀλλά αὐτός ὁ ἰός ἐπιφέρει ἕναν κορεσμό στά νοσοκομεῖα» καί ἀπαντᾶμε: Αὐτό εἶναι λάθος.
--------------------------------
Ἐπί τέλους, χάρις αὐτῶν τῶν ἀληθινῶν ἐπιστημόνων, ἀλλά καί χάρις κάποιων σοβαρῶν νομικῶν, ὅπως τῶν Δικηγόρων Νικολάου Ἀντωνιάδου καί Robert Kennedy, Jr., καθώς καί χάρις ἀρκετῶν πατριωτικῶν ἱστολογίων καί ἀρθρογράφων, ἡ λογική ἄρχισε νά ἐπικρατῇ, ὅπως ἀνεμένετο! Κατά τό δή λεγόμενον, «τό ψέμμα ἔχει κοντά ποδάρια»! Οἱ διάφοροι ἀπατεῶνες πού «ἔκαναν τήν τρίχαν τριχιά» καλά θά κάνουν νά ἐξαφανισθοῦν!
Οἱ σημερινοί ψευδεπίσκοποι δέν εἶναι ἁπλῶς «ἀνεκτικοί» πρός τίς αἱρέσεις, ἀλλ' εἶναι ἀντίχριστοι! -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Τό στυγερώτερον ἔγκλημα εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ὅτι οἱ (ὑποτιθέμενοι) ταγοί της εἶναι οἱ ἴδιοι αἱρετικοί! Ὁ εἷς κηρύττει ἀνενδοιάστως ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν εἰς τόν ἴδιον Θεόν, ὁ καθείς μέ τόν τρόπον του (Ἀρχοντώνης)! Ἕτερος ἰσχυρίζεται ὅτι «εἰς τά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ ἀληθινός Θεός» (Χορευτάκης)! Τρίτος λέγει ὅτι δέν ὑπάρχουν αἱρετικοί, παρά μόνον οἱ «καβγατζῆδες» (Λαμπρινιάδης)! Τέταρτος βροντοφωνάζει ὅτι ἄν ὁ λαός ἐναντιωθῇ πρός τό Εὐαγγέλιον, τότε αὐτός θά συνταχθῇ μέ ... τόν λαόν (Κουκουρίδης)! Ὅλοι μαζί λέγουν «συνοδικῶς» (Κολυμπάρι, 2016) ὅτι ἀναγνωρίζουν «τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν ἑτεροδόξων «ἐκκλησιῶν», π.χ. ἀναγνωρίζουν τόν Παπισμόν ὡς «Καθολικήν Ἐκκλησίαν», παρά τό γεγονός ὅτι αὐτό εἶναι τό ἱστορικόν ὄνομα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας!!! Ἐπίσης, ὅλοι μαζί συντάσονται μέ τόν ἀντίχριστον Καίσαρα εἰς τόν ἀπηνῆ πόλεμον τοῦ τελευταίου κατά τῆς Ὀρθοδοξίας! Ὅλ' αὐτά καί χιλιάδες ἄλλα καθιστοῦν τούς σημερινούς ψευδεπισκόπους φανατικούς Ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ, ἰσαξίους τῶν Ἀρχιερέων Ἄννα καί Καϊάφα! Συνεπῶς, οἱ σημερινοί ψευδεπίσκοποι δέν εἶναι ἁπλῶς «ἀνεκτικοί» πρός τίς αἱρέσεις, ἀλλ' εἶναι ἀντίχριστοι!
Όταν το Φανάρι αναγνώριζε το Αρχ. Αχρίδος Ιωάννη
Οικουμ. Πατριάρχης προς Αχρίδος Ιωάννη: « Φυλακιστήκατε και υπομείνατε. Σας ευχαριστούμε που μείνατε πιστός στην Ορθοδοξία και στην κανονικότητα»
Όπως δημοσιεύσαμε στο oukraniko και γράφτηκε και στα ΜΜΕ ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει αποφασίσει να προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες στη χορήγηση Αυτοκεφάλου στους σχισματικούς της «Αυτοκέφαλης Μακεδονικής Εκκλησίας».
Να θυμίσουμε ότι μέχρι κα τη Σύνοδο της Κρήτης ο Πατριάρχης υποστήριζε ως κανονικό Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος τον Ιωάννη, ο οποίος είχε κανονική εξάρτηση από το Πατριαρχείο Σερβίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης είχε υποστεί τρομερές διώξεις και φυλακίσεις από το σημερινό κράτος των Σκοπίων τις οποίες συνεπικουρούσαν αν όχι υποδείκνυαν και οι σχισματικοί κληρικοί τους οποίους θα αναγνωρίσει το Πατριαρχείο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)