Απάντηση στόν Ορθόδοξο Επιτηρητή -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Αυτές οι ωραιοποιήσεις ( : «Μόλις φθάσει ο άνθρωπος στη θέωση δεν χρειάζεται τα δόγματα, αλλά η θεία Χάρη τον διδάσκει. Οχι δηλαδή πώς παύουν να ισχύουν τα δόγματα. Οχι. Αλλά ο ίδιος δεν χρειάζεται να τα διάβασει, γιατί τα βιώνει») αποτελούν απλώς φραστικά σχήματα, κατά τό «λόγον πεφυσιωμένων» (1Κρ. δ΄20) τούς Αποστόλου Παύλου, άν σκεφθεί κανείς ακόμη, τί περί εαυτού εφρόνει καί ο Απόστολος τών εθνών Παύλος : «8 ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί. 9 ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ· 10 χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι·» (1Κρ. ιε΄).
-----------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...


Πρός Ορθόδοξο Επιτηρητή

Θά περίμενα συγκεκριμένα επιχειρήματα (διορθώσεις) επί τών λαθών μου. Αντ΄ αυτού έχουμε :

α)Δέν καταλαβαίνω, επειδή δέν είμαι ειδικός. Ειδικοί ήταν όμως οι γραμματείς, οι Φαρισαίοι καί οι νομικοί τής εποχής τού Κυρίου. Αυτοί καταλάβαιναν. Έπονται θαυμαστικό καί πολλά ερωτηματικά.

β) Δέν μπορώ νά καταλάβω τούς "παραδοσιακούς" (sic) θεολόγους ! Αναφέρονται ονομαστικά καί ερωτώ : Πόσο "παραδοσιακός" (sic) μπορεί νά είναι κάποιος - οι συγκεκριμένοι ειδικότερα - όταν παραμένει δέσμιος τού μνημοσύνου (μνήμης) τών αιρετικώς φρονούντων ομότιτλων καί ομοιόβαθμων τής Ιερωσύνης θεολόγοι (;) ή ακόμη καί ευρισκομένων στά ανώτατα κλιμάκια αυτής ; Λέγονται αυτοί "παραδοσιακοί" ;

γ) Οι ονομαστικά αναφερόμενοι θεολόγοι είναι τυπικά δείγματα τής νέας Ορθοδοξίας. Υπόκεινται στήν επί τού παρόντως (έξωθεν επιβεβλημένην) αφανή «θεολογία τής ουσίας» ή φύσεως, τού αγίου Θεού, βασικές πηγές τής οποίας μπορεί κάλλιστα νά αναζητήσει οποιοσδήποτε μελετητής τού αρχέγονου Ιουδαϊσμού καί τού ήδη εν εξελίξει Σιωνισμού. Στό ίδιο συμπέρασμα, επίσης, άγεται καί όποιος ασχοληθεί μέ τίς απω-ανατολικές δοξασίες. Όλες αναφέρονται στό θείον, σέ θεό, καί ουδείς τολμά καί λέγειν «6 Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου» καί τά εξής (Ιν. ιζ΄). Κοινή συνισταμένη όλων αυτών ο μυστικισμός, ο αποκρυφισμός, η θεοσοφία-αριθμοσοφία κλπ. γεννήματα τής Καμπαλλά. Φυσικά, ο ελευθεροτεκτονισμός δέν μένει ορφανός καί οι ακουσίως συντασσόμενοι μέ αυτόν, οφείλουν καλώς νά τό εννοήσουν καί νά τό αντιληφθούν.

-------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀγαπητέ μου Κυπριανέ, σέ συγχαίρω θερμῶς πού εἶπες τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους στό τελευταῖον σου σχόλιον (26 Ιουνίου 2020 - 1:01 μ.μ.). Ἐπειδή οἱ ὡς ἄνω ἔχουν προσφέρει θετικόν ἔργον στήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, διστάζω νά τούς ἐπικρίνω διά τήν κοινωνίαν των μέ τούς Οἰκουμενιστάς (=Σατανιστάς). Ἡ ἀλήθεια, ὡστόσον, πρέπει νά λέγεται. Καί τήν εἶπες φωναχτά στίς παραγράφους (β) και (γ). Δέν θά ἔγραφα τόν παρόν σχόλιον ἄν δέν ἔβλεπα τό οὐνιτικόν «σχόλιον» τοῦ «σχολιαστοῦ» τῆς 26 Ιουνίου 2020 - 3:04 μ.μ. (Τά εἰσαγωγικά σημαίνουν ὅτι δέν ὑπάρχει οὐσία σ' αὐτά τά «σχόλια», ἀλλά μόνον ἀήρ κοπανιστός.) Ἐπειδή εἶδα ὅτι τούς παίρνεις στά σοβαρά καί ἀπαντᾶς στά «σχόλιά» των, Θά ἤθελα ἁπλῶς νά σοῦ ἐπισημάνω ὅτι μήν χάνεις τόν χρόνον σου. Οὐδέποτε ἔχουν γράψει κάτι τό οὐσιῶδες, παρά μόνον ὅτι «εἶναι πλανεμένο τό σχόλιο τοῦ παλαιοημερολογίτη» κ.λπ. Εἶναι «σχολιασταί» τῶν 0,60 εὐρώ ἀνά «σχόλιον». Ὁ διαχειριστής τούς σβήνει συνεχῶς αὐτές τίς ἀερολογίες των καί τούς παρακαλεῖ νά μήν τόν στενοχωροῦν, ἀλλ' αὐτοί ἐπιμένουν σαδιστικῶς, δείχνοντας καί μέ αὐτόν τόν τρόπον τό ποιόν των.

Γιαμαρέλλου: Δεν θα κολλήσει κορωνοϊό όποιος κοινωνήσει - Προφυλάσσει την υγεία


Ο ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ -- Του αειμνήστου Αλεξ. Καλόμοιρου

Ο ορθολογισμός του Παπισμού αυτήν την ίδια την δυνατότητα επιτυχίας του σκοπού της ζωής των ανθρώπων την αρνείται, και βλέπει την Σωτηρία σαν μία νομική δικαίωσι των ανθρώπων μπροστά σε μια εξαγριωμένη ανθρωπομορφική θεία δικαιοσύνη. Για τους «Καθολικούς» ο άνθρωπος, δια της σταυρικής θυσίας του Χριστού, σώζεται από την θεία δικαιοσύνη και όχι από τα νύχια του διαβόλου, ο Θεός έρχεται να μας σώση από τον ίδιο τον Θεό. Ο Θεός σκοτώνει τον Θεό, για να ικανοποιήση την δικαιοσύνη του Θεού! Φεύ της βλασφημίας. Στην πραγματικότητα ο Χριστός πέθανε στον σταυρό για να αναστηθή και έτσι να νικήση δια του θανάτου τον θάνατο, να απαλλάξη τους ανθρώπους από τον θάνατο και κατ΄ αυτόν τον τρόπο να τους ελευθερώση από τον διάβολον ο οποίος υπεδούλωσε τους ανθρώπους δια του φόβου του θανάτου και της φθοράς, «όσοι φόβω θανάτου δια παντός του ζην ένοχοι ήσαν δουλείας». «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του Διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. γ: 8). Μας γλυτώνει ο Χριστός από τον διάβολο και μας φέρνει πάλι στην αγκαλιά του Θεού απ΄ όπου ξεπέσαμε. Όμως αυτήν την δυνατότητα να επιστρέφουμε στην αγκαλιά του Θεού οι παπικοί την αρνούνται, γιατί ο ορθολογισμός τους τούς υπαγορεύει ότι καμμία δυνατότης επαφής δεν υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και του κτιστού ανθρώπου. Πως άρχισε η πλάνη τους; Ο ορθολογισμός εισήχθη στην Εκκλησία της Δύσεως από ανθρώπους, που ήσαν μεν ευσεβείς, αλλά δεν είχαν κατορθώσει να απαλλαγούν από τα δεσμά της ανθρωπίνης σοφίας. Τα πρώτα σπέρματα του ορθολογισμού, που έπιασαν βαθειές ρίζες τα έσπειρε ο Αυγουστίνος. Από τους Δυτικούς θεωρείται σήμερα ο μεγαλύτερος Πατήρ της «Εκκλησίας» των. Στην συνείδησι όμως της Ορθοδόξου Εκκλησίας ποτέ ο Αυγουστίνος δεν υπήρξε άγιος. Απόδειξις το ότι δεν αναφέρεται στα Μηναία, που είναι το επίσημο αγιολόγιο της Εκκλησίας.

Αρχή σωτηρίας διακοπή κοινωνίας

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=15634

The Theological Dialogues and their failure -- Fr. George Metallinos

THE PRE-20TH CENTURY THEOLOGICAL DIALOGUES AND THEIR LEGACY

Faithful to Her identity and Her uninterrupted poemantic praxis towards the heretics and schismatics who left Her bosom, Orthodoxy had embarked on a series of theological dialogues with them1, immediately after the Schism of 1054 and through to the end of the 19th century, catering to their return to the in-Christ Truth.  Her dialogues with Western Christianity (initially with Papism, and from the 16th century with the various branches of Protestantism) left an important legacy, which Orthodoxy cannot overlook even in Her current ecumenical relations, in order to preserve Her historical continuity. 

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns


Ὁ δοκητισμός, ἡ φοβερότερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων, δέχθηκε κατὰ φαντασίαν σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου (δοκεῖν – φαίνεσθαι). Φαινομενική, δηλαδή, παρουσία τοῦ Θεοῦ στὴν ἐνδοκοσμικὴ πραγματικότητα. Γιὰ ποιὸ λόγο, θὰ μποροῦσε νὰ ἐρωτήσει κανείς. Οἱ Δοκῆται ἢ Δοκηταὶ κάθε ἐποχῆς δὲν μποροῦν νὰ ἀνεχθοῦν, στὰ ὅρια τῆς λογικῆς τους, τὴ σάρκωση καὶ τὴ γέννηση τοῦ Θεοῦ ὡς ἀνθρώπου. Μεταβαλλόμενοι σὲ αὐτόκλητους ὑπερασπιστὲς τοῦ κύρους τοῦ Θεοῦ, ντρέπονται νὰ δεχθοῦν κάτι, ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἐπέλεξε γιὰ τὴ σωτηρία μας. Τὸ δρόμο τῆς μητρότητας. Νὰ γεννηθεῖ δηλαδὴ ἀπὸ μία Μάνα, ἔστω καὶ ἂν Αὐτὴ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ καθαρότερο πλάσμα ὅλης τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, τὴν Παναγία Παρθένο, την Κυρία Θεοτόκο μας!

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΑΒΙΔ του εν Θεσσαλονίκη.

Δαβίδ ο πολυϋμνητος ούτος Πατήρ, επίγειος Άγγελος και επουράνιος άνθρωπος, εγεννήθη και ανετράφη εις την λαμπράν και μεγαλόπολιν Θεσσαλονίκην, και απαρνηθείς τον κόσμον και τα εγκόσμια εγκατέλιπε φίλους και συγγενείς, τιμήν και δόξαν πρόσκαιρον, χρήματα, κτήματα και πάσαν άλλην ευδαιμονίαν πρόσκαιρον, έτι δε και την εαυτού ψυχήν, κατά την ευαγγελικήν παραγγελίαν, και ηκολούθησε τω Δεσπότη, σηκώσας τον Σταυρόν εκ νεότητος, επειδή ετρώθη βαθέως η καρδία του από τον ένθεον έρωτα.

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν.

Η Ελλάς, κράτος πολυεθνικόν!

Καθ΄ ην στιγμήν η Ελλάς υποχωρεί και ταπεινούται εις κάθε τομέα, εφ΄ όλης της γραμμής των εθνικών θεμάτων, και ενώ εκδηλούται γενική διάλυσις και παρακμή της Χώρας, έχομεν τώρα το συμπλήρωμα: Δια νομοσχεδίου νομιμοποιούνται οι μετανάστες εις την Χώραν μας! Συνεπώς ανατρέπεται η δημογραφική τάξις και νοθεύεται η πληθυσμιακή αναλογία εις την χώραν μας. Η Ελλάς αποδεχομένη την τοιαύτην εξέλιξιν και νομιμοποιούσα  την πανσπερμίαν των ξένων, μετατρέπεται εις χώραν μεταναστών,  λαθρομεταναστών και γενικώς αλλοδαπών! Δεν είχομεν αμφιβολίαν δια την πορείαν αυτήν του ολέθρου. Από 24 ετών επετράπη εις τους Αλβανούς να κατακλύσουν ανεξελέγκτως την Χώραν. Άκρα αβρότης επεδεικνύετο προς αυτούς, και όταν ακόμη επεδίδοντο εις πρωτοφανείς κακουργίας κατά των Ελλήνων.
---------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐάν οἱ ἐπιβάται ἑνός λεωφορείου τοποθετήσουν εἰς τήν θέσιν τοῦ ὁδηγοῦ ἕνα τυφλόν καί τρελλόν, ποῦ θά καταλήξῃ τό λεωφορεῖον; Ἀσφαλῶς εἰς τόν γκρεμόν! Αὐτό συμβαίνει καί μέ τήν Ἑλλάδα! Πρωθυπουργοί γίνονται μόνον ὅσοι εἶναι φανατικοί ἀνθέλληνες!

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

Η ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τό Φανάριον καί ἡ ἀντίστοιχος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Νεοημερολογιτῶν εἰς τό Βατικανόν μέ τάς συμπροσευχάς καί τούς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀντηλλάγησαν, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ οἰκουμενιστική πορεία τῶν ἡγετῶν τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ ἐπιταχύνεται. Οἱ ῞Αγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ μόνος τρόπος ἀντιδράσεως πρέπει νά εἶναι ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ ὀνόματός των καί ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μετ᾿ αὐτῶν. Μόνον μέ αὐτόν τόν τρόπο ἐνδέχεται να συνετισθοῦν καί νά ἀλλάξουν πορείαν. Ο Καθηγητής κ. Παναγιώτης ῾Ηλιόπουλος εἰς πρόσφατον ὁμιλίαν του ἀνέφερε σχετικά παραδείγματα ἀπό τήν ἱστορίαν τῆς ᾿Εκκλησίας. Ὅταν οἱ ῞Αγιοι Πατέρες συναντοῦσαν κληρικό πού δέν ὀρθοτομοῦσε τόν λόγο τῆς ἀληθείας, ἦταν δηλαδή αἱρετικός, δέν συμπροσεύχονταν καί δέν συλλειτουργοῦσαν μαζί του, ἔπαυαν δέ νά ἀναφέρουν το ὄνομά του στίς ἱερές ἀκολουθίες (διακοπή μνημοσύνου) ἄν ἦταν ποιμένας τους. Στή συνέχεια θά ἀναφέρω ἀπό τήν ἱστορία τῆς ᾿Εκκλησίας μερικά περιστατικά διακοπῆς μνημοσύνου, Πατριαρχῶν Κων/πόλεως κυρίως, ἀπό κορυφαίους πατέρες τῆς ἐκκλησίας, πού ἔκαναν μάλιστα πρό Συνοδικῆς ἀποφάσεως, μερικές δέ φορές μετά ἀπό αἱρετικές ψευδοσυνόδους.

Ποῖος θά ἐφαντάζετο πρό μερικῶν δεκαετιῶν τήν ἀπερίγραπτον αὐτήν πτῶσιν τῆς Ἑλλάδος! -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Εἰς κάθε λεπτόν τῆς ὥρας, οἱ γαλάζιοι, οἱ κόκκινοι, οἱ πράσινοι κ.λπ. Τσίπρες γκρεμίζουν ἕν παραδοσιακόν «κάστρον» καί εἰς τήν θέσιν του ἀνεγείρουν ἕν Διαβολικόν τοιοῦτον! Πάντα μέ τίς «εὐλογίες», ἤ τοὐλάχιστον μέ τήν σιωπηράν ἔγκρισιν, τῶν ψευδεπισκόπων! Μά τί οἶστρος καταστροφῆς καί ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ εἶναι αὐτός; Τόσον εἶναι τό μῖσος των ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Ὀρθοδοξίας! Ἐν τούτοις, οἱ ψευδο-έλληνες καί ψευδο-χριστιανοί, πού δέν ἀντέχουν χωρίς ἐκκλησιασμόν(!!!), τούς ψηφίζουν καί τούς ἀνέχονται! Ἀμβρόσιε, κόψε ἀπό τήν ψευδο-σύνοδον τοῦ κ. Λιάππη καί ἀπό ὅλες τίς ἄλλες καί πᾶρε τό φραγγέλιον! Ἀλλιῶς, οἱ Σατανισταί θά ψηφίσουν ὁσονούπω νόμον μέ τόν ὁποῖον θ' ἀπαγορεύσουν τήν Θείαν κοινωνίαν, ὅπως ἔχει ἤδη κάνει ἡ Γερμανία, καί οἱ ἀστυνομικοί, ἀντί νά κυνηγοῦν τούς ἐγκληματίας, ἐγχωρίους καί λαθρομετανάστας, θά κυνηγοῦν μέ ὑπερβάλλοντα ζῆλον τούς ἱερεῖς πού τυχόν δέν θά ὑπακούσουν! Ποῖος θά ἐφαντάζετο πρό μερικῶν δεκαετιῶν τήν ἀπερίγραπτον αὐτήν πτῶσιν τῆς Ἑλλάδος!

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου; 
--------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Γερμανός: «Τι συμβαίνει;»

Ἀκόμη ἐρωτᾶς «τί συμβαίνει;», κ. Γερμανέ; Δέν ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι, προκειμένου ν' ἀποκοιμίσουν τό ποίμνιον οἱ λυκοποιμένες καί νά προωθήσουν τίς αἱρέσεις πού διδάσκουν, καθώς καί τά ἄλλα πονηρά των σχέδια, ἔστησαν «βιομηχανίαν» παραγωγῆς «ἁγίων»; Ἐφόσον ἔχει διαπιστωθῆ ὅτι ὁ λαός τρώει ἄχυρον καί ὅτι ὑπάρχει «στρατός» κραχτῶν καί προπαγανδιστῶν τοῦ Ψεύδους, ὅπως οἱ ὡς ἄνω «σχολιασταί» τῶν 0,60 εὐρώ ἀνά «σχόλιον», ἦτο ἑπόμενον ὅτι θ' «ἁγιοποιοῦσαν» ὅσους τούς προσεκύνησαν καί τούς ἐξύμνησαν! Δέν βλέπω ποῦ εἶναι τό περίεργον! Μήπως τό ὅτι ἐμπαίζεται ὁ Θεός; Μά, αὐτοί Τόν ἐμπαίζουν καθημερινῶς μέ 1002 ἄλλους τρόπους, θ' ἄφηναν τόν πλέον ἀποτελεσματικόν;

Ανακηρύχθηκε άγιος ο Μητροπολίτης Εδέσσης Καλλίνικος

Την αγιοποίηση του μακαριστού Μητροπολίτη Εδέσσης Καλλίνικου αποφάσισε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σε συνεδρίασή της στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ, που ξεκίνησε χθες υπό την προεδρία του κ. Βαρθολομαίου, η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την αγιοκατάταξη του μακαριστού Καλλινίκου, η μνήμη του οποίου θα εορτάζεται στις 8 Αυγούστου.

Η αποσύνδεση Δόγματος καί Μυστηρίου -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Διαβάσαμε είς τήν Αγγλικήν

[...
Dogma exists as man’s guide. It is a signpost that shows him where he ought to ίbe going. When, however, he reaches his destination, it is done away with. For that reason, dogma is a guide for those who are passing through purification, and carries on being a guide for those who continue in illumination. It is a guide and nothing more. But those who are at the stage of illumination know that one day dogma will be abolished.]

Συγγραφεύς ο Ιερόθεος Βλάχος καί μεταφράζω : «Τό δόγμα υπάρχει σάν "ανθρώπινος οδηγός". Είναι ένα ενδεικτικό σημείο που (τού) δείχνει εκεί που (πρέπει νά) πηγαίνει. (Καί) όταν, οπωσδήποτε, φθάνει στόν προορισμό του, τά έχει καταφέρει. Γι΄ αυτό τόν λόγο, τό δόγμα είναι οδηγός γιά εκείνους, που διαπερνούν τήν κάθαρση, καί συνεχίζουν τήν πορεία πρός τόν φωτισμό. Είναι (τό δόγμα) ένας οδηγός καί τίποτα περισσότερο. Αλλά, όσοι βρίσκονται σ΄ αυτό τό στάδιο (τού φωτισμού) γνωρίζουν ότι κάποια μέρα τό δόγμα θά εξαφανισθεί - ή θά σβήσει)».
Συμπληρώνω, διότι τότε ο άνθρωπος έχει φθάσει στήν θέωση !

Σχόλιο
Μέ αυτές καί πολλές άλλες παρόμοιες ανοησίες οι "πεφωτισμένοι" ΄μας΄ αποφάσισαν νά μάς κάνουν όλους φωτισμένους από τόν δαίμονα τού σκότους. Έτσι, πήραν τήν απόφαση νά ενώσουν (μέ τό κτιστό φώς τού σκότους) όλες τίς ψευδοεκκλησίες. Συμπεριλαμβάνω εδώ καί τήν καθ΄ ημάς Νεορθοδοξία. Τό δόγμα θά χαθεί, μάς λένε, καί ήδη διαπιστώνουμε ότι μάς εγκατέλειψε. Συνοδά, χάθηκε η Μία Εκκλησία καί τό λαλήσαν είς αυτήν, διά τών Προφητών, Άγιον Πνεύμα.

------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὥστε, κ. Βλάχε, «κάποιαν ἡμέραν τό δόγμα θά καταργηθῇ», ἔ! Δηλαδή, «διαψεύδεις» τόν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος μᾶς εἶπεν: «ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματ. 5:18). Τόν κ. Κουκουρίδην συναγωγνίζεσαι στήν ἀνατροπήν τοῦ Εὐαγγελίου;(Ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ κ. Κουκουρίδης, ὁ ὁποῖος παριστάνει τόν ἐπίσκοπον τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν Ἀλεξανδρούπολιν, ἐτόλμησε πρό ὀλίγων μηνῶν νά εἴπῃ τό τρομερόν, ὅτι ἄν ὁ λαός ἐναντιωθῇ πρός τό Εὐαγγέλιον, τότε αὐτός θά συνταχθῇ μέ ... τόν λαόν!) Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ μεγάλη πτῶσις τοῦ κ. Βλάχου, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται ὑπό τῶν «ἀντι-οικουμενιστικῶν» κύκλων μέγας Θεολόγος!!! Ἐφόσον ἐκήρυξε δημοσίως τήν ὡς ἄνω φοβεράν αἵρεσιν, ὅτι δηλαδή «κάποιαν ἡμέραν τό δόγμα θά καταργηθῇ», ἦτο ἑπόμενον νά πέσῃ καί εἰς ἄλλας αἱρέσεις.
--------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Σωστές οι θέσεις σας κε. Χατζηνικολάου. Τό πρόβλημα όμως βρίσκεται αλλού. Καί εννοώ τούς ακαδημαϊκούς κύκλους τής καθ΄ ημάς Θεολογίας. Βρέθηκε μήπως κανείς άλλος, πού νά εντόπισε τίς ανοησίες τού opinion maker (κατασκευαστής γνώμης) Ιεροθέου Βλάχου ; Φοβούμαι, οι δημόσιες σχέσεις (σημ. οι σχέσεις πάντα παρούσες) αποκλείουν αυτό τό ενδεχόμενο.

Τέλος, παρακαλείται ο Ανώνυμος (25 Ιουνίου 2020 - 9:56 π.μ.) νά μάς δώσει τό δικό του νόημα, επί τών γραφομένων τού Ιεροθέου Βλάχου.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ


Τη ΚΕ΄ (25η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος ΦΕΒΡΩΝΙΑΣ.

Φεβρωνία η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήθλησεν επί του αυτοκράτορος Διοκλητιανού, ότε μέγας διωγμός ηγέρθη υπό τούτου κατά των Χριστιανών. Κατά τους χρόνους δηλαδή του βασιλέως αυτού, έζη εις την Ρώμην έπαρχος τις, ονόματι Άνθιμος, όστις είχεν υιόν καλούμενον Λυσίμαχον, τον οποίον είχεν αρραβωνιασμένον με την θυγατέρα ενός συγκλητικού, Προσφόρου ονόματι. Ούτος ο έπαρχος ησθένησε βαρύτατα, και προσκαλεσάμενος τον αδελφόν του, Σελήνον καλούμενον, είπεν αυτώ: «Εις τας χείρας σου παραδίδω τον υιόν μου Λυσίμαχον, τον οποίον έχε ως υιόν σου, και αυτός σε ως πατέρα του. και εάν αποθάνω, τελείωσον ως πρέπει χαρμοσύνως τους γάμους του». Ταύτα ειπών ο Άνθιμος, μετά τρεις ημέρας απέθανεν.

Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης : Ο θρησκευτικός συγκριτισμός και οι «προφήται της αισχύνης»

Ετόλμησε μόνος ο προφήτης Ηλίας να τα βάλει με το συγκρητιστικό κατεστημένο των βασιλέων του Ισραήλ Αχαάβ και Ιεζάβελ, οι οποίοι μαζί με τη λατρεία του αληθινού Θεού εισήγαγαν και τη λατρεία του Βάαλ, ανάλογης θεότητος προς τον ελληνικό Δία, αναμείξαντες την αλήθεια με το ψεύδος και έχοντες συμμάχους και συμφώνους τους «προφήτας της αισχύνης», όπως συμβαίνει και σήμερα· άλλα συγκρητιστικά κατεστημένα τώρα του επάρατου Οικουμενισμού εξισώνουν και αναμειγνύουν τις θρησκείες και τις ομολογίες, με τη συμμαχία και συμφωνία πάλιν «προφητών της αισχύνης», υψηλοβάθμων και προβεβλημένων. Ο ίδιος ο Κύριος, άλλωστε, δεν συγκρούσθηκε με το ιερατικό κατεστημένο της εποχής του, ασταμάτητα καθ΄ όλη τη διάρκεια της δημοσίας δράσεώς του, με αποκορύφωμα τα φοβερά «ουαί», λίγο πριν από τη σταυρική του θυσία, με την οποία δίδαξε ότι μέχρι θανάτου πρέπει να αγωνιζόμαστε για την αλήθεια; Τους ζηλωτάς της πίστεως τιμά και προβάλλει προς μίμηση η Εκκλησία και όχι τους χλιαρούς και συμβιβαστικούς του εφησυχασμού.

Από το άρθρο του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση:

Eννοούμε τους αδίστακτους οικουμενιστές, οι οποίοι περιφρονούν την Ορθοδοξία και τους Ιερούς Κανόνες και προβαίνουν σε κινήσεις απαράδεκτες και προδοτικές. Οι άνθρωποι αυτοί είναι υπέρμαχοι της θεωρίας ότι η Ορθοδοξία δεν είναι η Μία Εκκλησία, αλλά μιά εκκλησία, που κατέχει μέρος της χριστιανικής πίστεως και άρα πρέπει να ενωθεί με τις άλλες για να συμπληρωθεί και να ολοκληρωθεί το περιεχόμενο της πίστεως! Δηλαδή βλασφημούν, αρνούνται την Ορθοδοξία και διακατέχονται από δαιμονικό θράσος.
------------------

π. Θεόδωρος Ζήσης: 
πάει να κυριαρχίσει μία αίρεση η οποία λέγεται «ονοματοκρυπτισμός», να κρύψουμε τα ονόματα, να μην πούμε τα ονόματα.

π. Βασίλειος Βολουδάκης: Δὲν σέβονται τοὺς ἁγίους, ποὺ διεκήρυξαν ὅτι ὁ Πάπας εἶναι «ὁ Ἑωσφόρος τῆς Ρώμης»

…Ποιὰ σοβαρὴ Θεολογικὴ κριτικὴ θὰ μποροῦσε νὰ γίνη σὲ ἀνθρώπους, ποὺ δὲν σέβονται πιὰ τίποτα; Δὲν σέβονται τοὺς ἁγίους, ποὺ διεκήρυξαν ὅτι ὁ Πάπας εἶναι «ὁ Ἑωσφόρος τῆς Ρώμης», ἁγίους ποὺ προβάλλει ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ τὴν ἀντίθεσή τους στὸν «Ἀντίθεο» Πάπα, καὶ ἰδιαιτέρως ἐκεῖνον τὸν Μέγαν Ἅγιον Γρηγόριον Παλαμᾶν, ποὺ ὑπερυψώνει ἡ Ἐκκλησία μας μετὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ τοὺς Ἀντιπαπικοὺς ἀγῶνες του ἐναντίον τοῦ ἀναβιωτῆ τῆς Ἀρειανικῆς αἱρέσεως Πάπα; Μίλησαν γιὰ τὴν Χριστοκεντρικότητα τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἀγνοοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Χριστολογία, δηλαδὴ τὸν Ἀληθινὸ Χριστό. Ἀπὸ πότε καὶ μὲ ποιὸν πνευματικὸ τρόπο ἀπέκτησε ὁ Πάπας τὴν γνώση τοῦ Ἀληθινοῦ Χριστοῦ χωρὶς νὰ ὑγιαίνη στὴν Πίστη; Ἀπὸ πότε ὁ Παπισμός, ποὺ ἐξεδίωξε τὸν Θεὸ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ Τὸν ἀντικατέστησε μὲ τὶς ἀνθρώπινες ἐπίνοιες καὶ τοὺς βρώμικους σχεδιασμοὺς τοῦ ἑκάστοτε Κονκλαβίου, ἀναδεικνύει πνευματικοὺς ἡγέτες καί, μάλιστα, «Πρότυπα» πνευματικῶν ἡγετῶν;

Του αγιορείτου μοναχού Μωϋσέως :

…Οι πλείστοι των Ορθοδόξων και μάλιστα ιεραρχών σιωπούν. Σιωπούν επικίνδυνα, ένοχα και αδικαιολόγητα. Απρόσμενα λύει τη σιωπή του ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός, ο οποίος είναι καλός γνώστης αυτών των θεμάτων και εντυπωσιακά αναφέρει: «Επειδή, όμως, μετά την 20ετή επίπονη Προεδρία μου εις τον   “Επίσημο Θεολογικό Διάλογο“  Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών, παραιτήθηκα οικειοθελώς, δια να μη έχω πλέον καμμίαν σχέσι με ένα τέτοιο  “ανούσιο παίγνιο“,  θα πρέπει σήμερα συμπληρωματικώς, προς όσα εδημοσιεύθησαν μέχρι και προσφάτως, να δηλώσω επιγραμματικά μόνον τούτο: Δεν θα εφανταζόμουν ότι θα εδικαιώνοντο τόσο γρήγορα και τόσο αποκαλυπτικά οι ταπεινές κρίσεις μου, περί του προσώπου και του συνολικού έργου του Καρδιναλίου Joseph Ratzinger, προ της ανυψώσεώς του εις τον Παπικόν Θρόνο αφ΄ ενός, και τη μετά ταύτα αιφνιδία “μεταμόρφωσή“  του τον πλέον ανεπιφύλακτον  “κήρυκα“  των Μεσαιωνικών  “μυθευμάτων“  της παπωσύνης. Επιφυλάσσομαι, μετά την θρυλούμενη    “επανέναρξη του Επίσημου Θεολογικού Διαλόγου“,  να επανέλθω εκτενέστερα επί των ραγδαίως εξελισσομένων  “υπογείων“  δραστηριοτήτων, οι οποίες έχουν υψίστη υποκρισία».  

ΤΟ ΑΛΛΗΛΕΝΔΕΤΟΝ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ

Όσοι εγεύθησαν την ανέκφραστον πνευματικήν γλυκύτητα της θείας εν Χριστώ ζωής, αυτοί μόνον ημπορούν να αντιληφθούν εις μίαν φωτεινήν πληρότητα, την αδιάρρηκτον σχέσιν της δογματικής και πνευματικής διδασκαλίας της Ορθοδόξου αγίας Εκκλησίας μας. Εάν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ήλθεν εις τον κόσμον, «ίνα σώση τον κόσμον» και «ίνα ζωήν έχωμεν και περισσόν έχωμεν», είναι προφανές ότι δεν ήλθε, δια να διδάξη απλώς δόγματα εις τους ανθρώπους, αλλά δια να αγιάση τους ανθρώπους δια των δογμάτων. Και ο αγιασμός αυτός είναι η ζωή. Πρέπει να ζήση κανείς την εν Χριστώ ζωήν, δια να αντιληφθή, να αισθανθή εν χάριτι, ότι όλα τα δόγματα της Εκκλησίας οδηγούν κατ’ ευθείαν εις την σωτηρίαν, την θέωσιν, εις την γνώσιν την μυστικήν, η οποία δεν αποτελεί κατηγόρημα διανοητικόν, αλλά μετουσίαν ψυχής, δια την γνώσιν της Αγίας Τριάδος, όπως είναι και το θέλημα του Θεού.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns



«Ο Θεός, φησί, κάθηται επί θρόνου αγίου αυτού» (Ψαλμ. μστ: 9), ύστερον επ΄ εσχάτων των χρόνων ήλθε καθήμενος εν τη ελαφρά νεφέλη: ήτοι εν τη Κυρία Θεοτόκω, ήτις νεφέλη μεν λέγεται, καθό ήτον υψηλοτέρα από την γην και τα γήϊνα, ελαφρά δε, καθό ήτον ελευθέρα από κάθε βάρος προαιρετικής αμαρτίας μέχρι και ψιλής προσβολής εμπαθούς λογισμού· τοιαύτη γαρ έπρεπε να είναι η γενομένη Μήτηρ του Θεού, ανεπίληπτος πάντη και παντός μώμου υπερτέρα, καθώς ονομάζεται εν τω Άσματι, «Όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι» (Άσμ. δ: 7)·