Ἐξητάσθησαν, ἐζυγίσθησαν καί ἐβρέθησαν
ἐλλειπεῖς.
Τρομακτική ἡ ὕβρις. Κύριος δώῃ
κατά τάς καρδίας αὑτῶν.
Ὅταν οἱ ἀνθρώπινες ἀρετές, ἑνωθοῦν
μέ τή δαιμονική ὑπερηφάνεια, ἀχρηστεύονται.
Ἡ δαιμονική ὑψηλοφροσύνη συγκαταρρίπτει
τήν ἐξυπνάδα ἀκόμη κι’ ἄν εἶναι ἀληθινή. Πόσο μᾶλλον ἄν εἶναι ἀπατηλή.
Πραγματικά, ὅπως ὁ διάβολος εἶναι
ἡ ἴδια ἡ ὑπεροψία, καί ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι τό ἰδιαίτερο κακό πρόσωπό του, γι’αὐτό
καί συναπτόμενη -ἡ ὑπερηφάνεια- μέ ὁποιαδήποτε ἀνθρώπινη ἀρετή, τήν νικᾶ καί
τήν καταρρίπτει.
Τά δάκρυα καί ὁ πόνος πολύς. Ἐξάλλου,
γιά τίποτε ἄλλο δέν μπορεῖ νά κλάψει ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός, παρά μόνο γιά τήν ἐπικείμενη
ἀπώλεια αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.
Φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας
Θεοῦ ζῶντος.
Ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
Πρεσβύτερος Ἀθανάσιος Μηνάς
ΥΣ : Ἔτσι ἡ ταπείνωσις ἐνώπιον τοῦ
Θεοῦ, εἶναι ἀρετή τῶν ἀγαθῶν ἀγγέλων καί νικᾶ κάθε ἀνθρώπινη κακία πού
παρουσιάζεται στόν πταίστη. Γιατί ἡ ταπείνωσις εἶναι τό ὄχημα τῆς ἀναβάσεως
πρός τόν Τριαδικό Θεό καί τόν δοξασμένο Ἀναστάντα Ἰησοῦ Χριστό.
Ὅπως καί ἡ ἑορτή τῆς ἀγάπης,
τό Πάσχα, συμπεριλαμβάνει ὅλες τίς ἄλλες ἀρετές ὡς αὐτήν τῆς εὐθύνης καί τῆς ζωῆς,
ἀφοῦ ἡ ἀγάπη, ὁ Χριστός εἶναι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή.(Ἰωάν.14,6)
