Μήνυμα της πέμπτης Συνόδου της Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία - Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου

Μήνυμα της πέμπτης προσευχόμενης, εκκλησιαστικής και λαϊκής Συνόδου στη μονή του Αγίου Νικολάου των Μύρων στη Λόζνιτσα κοντά στο Τσάτσακ το 2017

14-06-2017

Πιστεύομεν … εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν…

Ευσεβή λαέ, αυτά τα λόγια του Ιερού Συμβόλου της Πίστεως, μας κάλεσαν σήμερα σε αυτή την ιερά εκκλησιαστική, λαϊκή και προσευχόμενη Σύνοδο, ώστε να μαρτυρήσουμε την Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως, δηλαδή την μοναδικότητα, την ενότητα και την συνοδικότητα αυτής της Εκκλησίας στην Ορθόδοξη Πίστη και στο Θεάνθρωπο Χριστό, μέσω της συνοδικής ομολογίας και της προστασίας της Ορθόδοξης Πίστης.

Kάνω λάθος;

Διαβάζω την Αγία Γραφή και βλέπω τον Απόστολο Παύλο να γράφει για τον Απόστολο Πέτρο και τους άλλους αδελφούς ότι δεν «ορθοποδούσι προς την αλήθειαν του ευαγγελίου». Στην συνέχεια διαβάζω τον τρόπο με τον οποίο ο Απόστολος Πέτρος γράφει για τον Απόστολο Παύλο : «καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν,  ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν.

Τώρα, αν ρίξει κάποιος μια ματιά στα σχόλια αυτού του ιστολογίου και ιδεί τον τρόπο και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν μερικοί αδελφοί εναντίον των αδελφών των, θα φρίξει. Όλοι δε πιστεύουμε ότι εργαζόμαστε για την Εκκλησία του Χριστού. Λυπηρό το φαινόμενο!

Γαλ. 2,14           ἀλλ᾿ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;

Β Πε. 3,15          καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν,  ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν.

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ

Τὸ ἔλλειμμα τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν Χώραν μας

Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ τῆς διαφημιστικῆς ἀφίσας, ἡ ὁποία εἶχε ὡς σκοπὸ νὰ εὐαισθητοποιήσει τὶς γυναῖκες, γιὰ νὰ ἀναχαιτιστεῖ ἡ σιωπηρὴ γενοκτονία τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀγέννητων παιδιῶν κάθε χρόνο, φανερώνει, μὲ τὸν πλέον κατηγορηματικὸ τρόπο, τὴν ἔλλειψη δημοκρατίας στὴ χώρα μας, τὴν ὁποία στραγγαλίζει ἡ «πολιτικὴ ὀρθότητα». Ὁ βουλευτὴς τῆς Ν.Δ. κ. Κ. Μπογδάνος διαφώνησε μὲ τὴν ἐπιλογὴ τῆς κυβέρνησης καὶ δήλωσε: «Θὰ ἔπρεπε νὰ κατέβουν (σ.σ. οἱ ἀφίσες) ἐὰν διέδιδαν ψέματα, ἐὰν παρανομοῦσαν ἢ προέτρεπαν σὲ παρανομία, ἐὰν τὸ περιεχόμενό τους ἦταν ὑπερβολικὰ γραφικὸ ἢ ἐὰν ἡ ἑταιρεία ἐπικαλεῖτο πολιτικὴ ἐνάντια στὴ φιλοξενία κοινωνικῶν μηνυμάτων, ποὺ ἴσως κρίνονται ἀμφιλεγόμενα.
------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Μπογδάνος: «Κανεὶς δὲν συζητᾶ ἢ θέτει ὑπὸ αἵρεση τὸ δικαίωμα τῶν γυναικῶν στὴν ἄμβλωση... Νὰ συγχαροῦμε τὸν κ. Μπογδάνο»

Σχόλιον: Ναί μέν ὁ κ. Μπογδάνος εἶπε κάποια αὐτονόητα καί ἄρα δέν εἶναι τόσον ξεπεσμένος ὅσον τά ὑπόλοιπα ἀνθρωπάρια τοῦ «Κιναιδοβουλίου», παρά ταῦτα, ὁμιλεῖ καί αὐτός διά τὸ δῆθεν «δικαίωμα» τῶν γυναικῶν εἰς τὴν ἄμβλωσιν, δηλαδή τόν φόνον τῶν ἐμβρύων! Ναί, οἱ Σατανισταί ἔχουν ὄντως δώσει τοιοῦτον «δικαίωμα» εἰς τήν γυναῖκα, ὁ Θεός ὅμως ὄχι! Ἑπομένως, γιατί τόν συγχαίρει ὁ «ΟΤ»;

Ο ιστορικός της ψευδοσυνόδου Φεράρας -Φλωρεντίας Μέγας Εκκλησιάρχης Σίλβεστρος Συρόπουλος :

Εκείνοι γαρ μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισίν ομόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν Εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι ουδέ μνημονεύονται ουδέ έχει άδειάν τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίας υπέρ ακοινωνήτου. Ο δε πάπας εστίν ακοινώνητος. Πως ουν μνημονευθήσεται ο ακοινώνητος μετά των κοινωνικών;

Οικουμενισμός: το βδέλυγμα των εσχάτων καιρών

Aφιέρωση -- (η γιορτή της Υπαπαντής) Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Σαν πίδακες ζωντανού νερού ξεπηδούν μέσα από τα γεγονότα της ιστορίας του Θεού, που έγιναν γιορτές της Εκκλησίας, οι αλήθειες, που λυτρώνουν και δροσίζουν την ψυχή μας. Φθάνει εμείς να σκύψουμε με την αγωνία της σωτηρίας και να σκάψουμε με τη λαχτάρα του ουρανού μέσα στην ιστορία τους, να γονατίσουμε μπροστά τους με ανοιχτό το Ευαγγέλιο και να τα γιορτάσουμε με το Πνεύμα το Άγιο μέσα στην Εκκλησία. Κι ο Θεός, που ήλθε στην ιστορία μας και μπήκε στη ζωή μας, μας ελκύει στην ιστορία Του και μας ενώνει με τη ζωή Του, με μια θεία δύναμη μας εντάσσει μέσα στο σωτήριο σχέδιό Του. Μια τέτοια φλέβα χαρίτων είναι η γιορτή της Υπαπαντής, με την οποία τιμούμε τη Θεομήτορα, αλλά και τον Δεσπότη· την Παναγία Μητέρα, που προσάγει στο ναό τον Ιησού, σαραντάμερο βρέφος και τον Θεάνθρωπο Κύριό μας, που προσφέρεται στον Θεό ως πρωτότοκος.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

Τη ΙΔ΄ (14η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ του εν τω όρει.

Αυξέντιος ο Όσιος Πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους της βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού του κατά τα έτη υη΄ - υν΄ (408 – 450) βασιλεύσαντος, καταγόμενος μεν εκ της Ανατολής, Σχολάριος δε ων το αξίωμα. Γενόμενος Μοναχός, ανέβη εις το όρος, όπερ κείται αντικρύ της Οξείας, μικράς νήσου πλησίον της Χάλκης και των άλλων νήσων, αι οποίαι κείνται παρά την Κωνσταντινούπολιν. Ήτο δε ο Όσιος ούτος εις την άσκησιν καρτερικώτατος και εις την πίστιν ορθοδοξότατος, διότι την μεν κακοδοξίαν του Νεστορίου και του Ευτυχούς σφοδρώς ήλεγξεν, απεδέχθη δε την εν Χαλκηδόνι Αγίαν και Οικουμενικήν τετάρτην Σύνοδον.

Εγκύκλιος 1950 -- ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ Γ. Ο. Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

π. Νικόλαος Δημαράς

February 9 at 10:59 AM ·

Εγκύκλιος 1950
Αρ. Εγκυκλίου :13

Εν Αθήναις τή 26 Μαΐου 1950

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ Γ. Ο. Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Χάρις υμίν καί Ειρήνη παρά Θεού παρ ημών δ ευχή καί Ευλογία.

Η Ιερά Σύνοδος τής καθ ημάς Αγιωτάτης Εκκλησίας λαβούσα υπ όψιν πληροφορίας καθ άς τινές τών ευλαβεστάτων Ιερέων ημών αμελούσι καί τήν εκπλήρωσιν τών καθηκόντων αυτών βάσει τών Ιερών Κανόνων καί τής υφ ημών δοθείσης ομολογίας κατά τό Σωτήριον έτος 1935, προαγόμεθα όπως υπομνήσωμεν πάσιν αυτοίς τά ακόλουθα.
--------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 14 Φεβρουαρίου 2020 - 3:23 μ.μ. «Το μεγάλο ανέκδοτο του λαοπλάνου Χ. Καβουρίδη είναι το αντι-Πατερικό "δυνάμει σχισματικοί"»

Ἐσύ ξύπνα! Τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» τό βρίσκεις στούς Ἁγίους Κολλυβᾶδες καί στό ἱερόν Πηδάλιον (βλ. ὑποσημειώσεις εἰς τόν Γ' Ἀποστολοικόν Κανόνα).

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ -- Αθωνικά άνθη

Ξενιτευμένος ορθόδοξος χριστιανός, με άγχος στην ψυχήν, επανήλθε στην πατρώαν γην της Ελλάδος, ύστερα από δεκαετή παραμονήν εις την Δύσιν, όπου εσπούδαζε φιλοσοφίαν. Του συνέστησαν κάποιον μοναχόν—Γέροντα ασκητήν του Αγίου Όρους δια να εύρη λύσιν εις τα προβλήματά του, που δεν του την έδιδε η φιλοσοφία. Με τον φιλόσοφον αυτόν συνηντήθην εις το ασκητήριον του Γέροντος αυτού μετά τας αγίας εορτάς της θεοφανείας εν ανθρώποις. Ο ασκητής ήτο παλαιός φίλος, τιμώμενος δια την αγιότητα του βίου του και την ένθεον σοφίαν του. Καταγράφω και παραδίδω τον διάλογον πιστώς, όπως τον απετύπωσα σε σημειώσεις και όπως διεξήχθη μέσα στην βαθείαν σιωπήν της ερήμου του Άθω, σε δύο διαστήματα, την νύκτα και την αυγήν, με το φως της κανδήλας μόνον. 

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ - ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΙΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ

Ο συμβιβασμός γίνεται σιγά-σιγά.

Μόνον τυφλοί πνευματικά δεν μπορούν να αντιληφθούν τον κατήφορο της εποχής μας και την επικίνδυνη πτώση της ηθικής στάθμης της κοινωνίας μας. Με λίγη σοβαρή σκέψη, με μια ματιά στο οδηγητικό φως του Ευαγγελίου βεβαιώνεται κάθε καλόπιστος και καλοπροαίρετος για του λόγου το ασφαλές.

Και να, μερικά πρόχειρα παραδείγματα ενδεικτικά της ηθικής καταπτώσεως «του αιώνος τούτου» των ημερών μας, που υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσουν όλους μας, αν δεν προσέξουμε. Κίνδυνος να συσχηματιστούμε χωρίς να το αντιληφθούμε.Πάντοτε υπήρχε το κακό και γινόταν το κακό, όμως στιγματιζόταν ως παράνομο και αντίθετο με την κοινωνική τάξη. Σήμερα πολλές μορφές του κακού έπαψαν να θεωρούνται παράνομες. Διαπράττονται με κάλυψη νομιμότητας και επικροτούνται και δημοσίως.

Κάθε Πέμπτη ο Παρακλητικός Κανόνας του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Τη ΙΓ΄ (13Η) Φεβρουαρίου, μνήμη των Αγίων Αποστόλων και Μαρτύρων ΑΚΥΛΑ και ΠΡΙΣΚΙΛΛΗΣ.

Ακύλας και Πρίσκιλλα οι ένδοξοι  Απόστολοι και Μάρτυρες του Χριστού κατήγοντο εκ του Πόντου της Μικράς Ασίας, ήσαν δε Ιουδαίοι το γένος, κατά δε την τέχνην σκηνοποιοί, ήτοι κατεσκεύαζον σκηνάς δια δερμάτων, ζώντες κατά τους χρόνους του βασιλέως Κλαυδίου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη μα΄ -  νδ΄ (41-54). Αναχωρήσαντες δε από την πατρίδα των, τον Πόντον, ήλθον και εγκαταστάθησαν εις την Ρώμην. Επειδή όμως ο Κλαύδιος εδίωξεν όλους τους Χριστιανούς και τους Ιουδαίους από την Ρώμην, ήλθον εις την Κόρινθον, όπου ειργάζοντο την τέχνην των.

Από τους πεφιλημένους αδελφούς των οικουμενιστών....

Τι δε να είπω δια τον Οσιομάρτυρα Ευθύμιον τον Ηγούμενον του Βατοπαιδίου, και τους μετ’ αυτού δώδεκα Οσιομάρτυρας Μοναχούς; Ούτοι, επειδή ήλεγξαν κατά πρόσωπον ως αιρετικούς τόσον τον λατινόφρονα βασιλέα Μιχαήλ τον Παλαιολόγον, όσον και τον λατινόφρονα Βέκκον τον Πατριάρχην, ο μεν Ευθύμιος, δεθείς με άλυσιν, κατεποντίσθη υπ’ αυτών εν τη θαλάσση του Καλαμιτζίου, οι δε δώδεκα Μοναχοί εκρεμάσθησαν παρ’ αυτών εν τω καλουμένω Φουρκοβουνίω.         

Συναξ. Πεντηκοσταρίου σελ. 424

Η άκτιστη αλήθεια και η έξωθεν σοφία Η γνώση τών αγίων είναι εμπειρική -- π. Ι. Ρωμανίδης

Οι γνώσεις για την αλήθεια του κτιστού κόσμου είναι έργο της λογικής του ανθρώπου. Είναι δυνατόν να οδηγήσουν κάποιους στο συμπέρασμα υπάρξεως Θεού, όχι όμως στη διάκριση μεταξύ κτιστού και ακτίστου, η οποία ανήκει στην εμπειρία της θεώσεως. Καμία ομοιότητα δεν υπάρχει μεταξύ κτιστής και άκτιστης αλήθειας, κατά τη γνώση και εμπειρία του θεωμένου. Γι ’ αυτό η γνώση καταργείται στη θέωση κατά τον Παύλο (Α΄Κορ. 13, 8) και «Θεόν φράσαι μεν αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον» κατά τον εν Χριστώ θεόπτη Θεολόγο Γρηγόριο.

Έτσι ο κατά κόσμον εγγράμματος, ο οποίος φτάνει στη θέωση, σε τίποτα δεν διαφέρει κατά τη γνώση του ακτίστου από τον αγράμματο που επίσης έχει φτάσει στη θέωση. Οι αδαείς Φράγκοι που ακολούθησαν τον Αυγουστίνο πίστεψαν ότι θεολόγος είναι ο εγγράμματος που μελετά τα περί Θεού στην Αγία Γραφή με τη βοήθεια της φιλοσοφίας, προκειμένου να αναγάγει την απλή πίστη των αγραμμάτων σε γνώση.

Οι αθέατες όψεις της Χάγης και του Δικαίου της Θάλασσας. -- Του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου*

Την ώρα που η Τουρκική προκλητικότητα έχει φτάσει στο Ζενίθ,  αποτελώντας μία άμεση και μη αποκρυπτόμενη εχθρική και επεκτατική απειλή κατά της Ελλάδος, με την ανοχή του ΝΑΤΟ η ημίμετρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανώδυνες δηλώσεις από πλευράς ΗΠΑ, είναι απαραίτητο να δώσουμε μερικές σύντομες και σαφείς απαντήσεις στους ανυπόστατους και νόμω αβάσιμος τουρκικούς ισχυρισμούς.

Το πράττω με την ιδιότητα ενός από τους ελάχιστους Έλληνες επιστήμονες νομικούς διεθνολόγους με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και ως συγγραφέας του πρώτου και μοναδικού, μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα και στα ελληνικά, επιστημονικού συγγράμματος 600 σελίδων (μονογραφίας) για το νομικό καθεστώς της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), που αποτέλεσε την διδακτορική διατριβή μου το 1998, η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα με άριστα στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Το Δίκαιο της Θάλασσας -- Του Καθ. Ηλία Σταμπολιάδη – μέλος του ΙΗΑ

12 Φεβρουαρίου, 2020

Αυτόν τον καιρό τίθεται προκλητικά σε αμφισβήτηση εκ μέρους της Τουρκίας η Ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και υπάρχει μεγάλη ανησυχία στον Ελληνικό λαό για τον τρόπο χειρισμού του θέματος εκ μέρους των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, καθώς και για την στάση των ΗΠΑ και της ΕΕ. Οι τελευταίες μάλιστα κυβερνήσεις έχουν αναθέσει στο ΕΛΙΑΜΕΠ τον ρόλο επηρεασμού της Ελληνικής κοινής γνώμης, κρατώντας μία στάση κατευνασμού και ηττοπάθειας έναντι του αντιπάλου, την οποία ανέπτυξε ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ Λουκάς Τσούκαλης με το άρθρο του  στην Καθημερινή στις 26.1.2020:  “Εμείς, η Τουρκία και οι Συμπληγάδες“.

Χαίνουσα Πληγή --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Η Ελλαδική κοινωνία τείνει προς την πλήρη αποχαύνωσή της, η οποία δρα ως αφιονισμένη αγελαία μάζα με μη αναστρέψιμα απονεκρωμένα αντανακλαστικά, με συνέπεια να άγεται και να φέρεται από την « διαρρηχθείσα πομφόλυγα» της χρεωκοπημένης μαρξιστικής απάτης επί μισό αιώνα.

Από το 1974, η πολιτικώς αποτυχημένη Αριστερά με μία συνθηματολογική ρητορική περί διεθνιστικού προοδευτισμού έχει κυριαρχήσει εις το κράτος, καταλύοντας τους θεσμούς και διαποτίζοντας τους πάντες με το ανυπόστατο κοινωνικά ισοπεδωτικό και εθνικά μηδενιστικό δήθεν μαρξιστικό μάγμα.

Βράχοι καὶ ρημοκκλήσια, ἡ βλογημένη ἁπλότητα (Φωτίου Κόντογλου)

Έξοδος από το λαβύρινθο της πλάνης. (π.Γεωργίου Αγγελακάκη)

«Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ιωάν. Η', 32)

θα γνωρίσετε εκ πείρας την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει.

«Ου βουλόμεθα ζειν ψευδολογούντες αλλά αληθεύοντες».

Δεν θέλουμε να ζούμε στο ψέμμα αλλά στην αλήθεια. Γι αυτό «Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ, ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη» (Εφεσ., 4, 25).

Οχι στα δύο άκρα, Οικουμενισμού και ΓΟΧσμού.

Πιο κατανοητά : Όχι στην αίρεση του Οικουμενισμού.

Με όλο το σεβασμό στους αγώνες και στα μαρτύρια που υπέστησαν οι σεβαστοί μας αδερφοί που ακολούθησαν το πάτριο ημερολόγιο το 1924, η δημιουργία Συνόδων και παρατάξεων είναι παρέκκλιση από τους Ιερούς Κανόνες.

--------------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

π. Γεώργιος: «Οι αδελφοί μας, που αντιστάθηκαν, και καλά έκαναν, μετά μία περίπου δεκαετία περιέπεσαν σε λάθος».

Σχόλιον: Ποῖον ἀκριβῶς ἦτο τό «λάθος», διατί ἦτο «λάθος» καί πῶς τεκμηριώνεται αὐτή ἡ ἄποψίς σας, π. Γεώργιε; Ὑποθέτω ὅτι ἀναφέρεσθε εἰς τήν συγκρότησιν «παραλλήλου Συνόδου» ὑπό τῶν τριῶν Ἀρχιερέων τό 1935. Ἔγραψε πολλά τέτοια ἕωλα καί ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς (Ε.Τ.), ἀλλ' ἔχουν ἀναιρεθῆ ὑπό τοῦ π. Ἰωσήφ Ἁγιορείτου καί τοῦ Δασκάλου κ. Νικολάου Μάννη. Ἄν δέν μπορεὶτε νά τεκμηριώσετε Ἁγιοπατερικῶς τό «λάθος», π. Γεώργιε, τότε εἶναι προτιμότερον νά σιωπᾶτε ἀντί ν' ἀερολογῆτε σάν τόν π. Ε.Τ. Οἱ ἱεροί Κανόνες σαφῶς ἀπαγορεύουν τήν ὕπαρξιν δύο Ἐπισκόπων εἰς τήν ἰδίαν πόλιν, μέ τήν προϋπόθεσιν ὅμως ὅτι εἶναι ἀμφότεροι Ὀρθόδοξοι. Ὅταν ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο εἶναι αἱρετικός, δηλαδή ψευδοεπίσκοπος, ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΗ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΝ, ὅπως συνέβαινε τό 1935 εἰς τήν Ἑλλάδα, μέ τήν ἐπιβολήν τοῦ παπικοῦ Ἑορτολογίου καί τήν στροφήν τῆς «Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» πρός τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τότε εἶναι λογικόν ὅτι ὄχι μόνον νά μήν ἀπαγορεύεται ἡ ἐγκαθίδρυσις Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων εἰς τάς ἰδίας πόλεις μέ τούς αἱρετικούς, ἀλλά νά ἐπιβάλλεται κιόλας!