Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος :

Δώσε μερίδιο και στην ψυχή και όχι μόνο στη σάρκα. Δώσε μερίδιο και στον Θεό και όχι μόνο στον κόσμο. Αφαίρεσε κάτι από την κοιλιά και παραχώρησέ το στο πνεύμα.

Η ΕΚ ΔΥΣΜΩΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, υιοθέτησε προ καιρού στο Στρασβούργο, ένα νέο κώδικα καλής συμπεριφοράς, για τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, τον οποίο θα χρησιμοποιούν τα κράτη-μέλη του. Στους νέους αυτούς κανόνες επισημαίνεται, πως ένα πρόσωπο που κατηγορείται για τρομοκρατικές ενέργειες, δεν μπορεί να καταδικασθή σε θάνατο, και αν ακόμα έχει καταδικασθή, δεν επιτρέπεται να εκτελεσθή η ποινή του. Το Συμβούλιο λοιπόν της Ευρώπης, απαιτεί από τα κράτη-μέλη του, τον απόλυτο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την κατάργηση της θανατικής ποινής για τους αδίστακτους τρομοκράτες, που αποδεδειγμένα θα έχουν καταδικασθή στην εσχάτη των ποινών για ειδεχθείς δολοφονίες. Δεν είδαμε όμως παρόμοια ευαισθησία και ανάλογη απόφαση, για την εν ψυχρώ δολοφονία της αθώας και πολλά υποσχομένης κυοφορουμένης ζωής, που καθημερινώς σφαγιάζεται ανελέητα. Ή μάλλον είδαμε την υπερψήφιση της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων σε οποιοδήποτε σημείο κυήσεως, δηλαδή της θανατικής καταδίκης, από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτά τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά συνιστούν συντεταγμένη κοινωνία και Κράτος Δικαίου, ή προκλητική περιφρόνηση στο θείο δώρο της ζωής και κατάφωρη παραβίαση και των δικαιωμάτων του ανθρώπου;

Toυ Μακαριστού Πατριάρχου Ιεροσολύμων Διοδώρου:

Να διατί ελάβομεν την απόφασιν να διακόψωμεν τον διάλογον με τους παποαιρετικούς. Διότι οι παποαιρετικοί είναι αμετακίνητοι εις την κακοδοξίαν των και την πλάνην των.  Σκοπός των είναι η εξαφάνισις της Ορθοδοξίας και η επικράτησις του Παπισμού και του Οικουμενισμού.  Τα πρόσφατα γεγονότα της Ουκρανίας το επιβεβαιώνουν κατά τρόπον αναμφισβήτητον.  Δι’αυτό και ημείς θα προχωρήσωμεν, έστω και μόνοι, εις τον αγώνα δια την άμυναν της αγίας μας Ορθοδοξίας.  Διότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη μας Ελπίς.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ -- Αθωνικά άνθη

Φίλοι αναγνώστες μας ερωτούν τι σημαίνει ο όρος, του οποίου κάνουμε συχνά χρήση: πνευματική παράδοση. Το θέμα είναι καίριο για την απλανή πορεία της Εκκλησίας. Αποτελεί αληθινόν πνευματικόν θησαυρόν και την λυδίαν λίθον του ήθους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γιατί είναι συμπύκνωση της βιουμένης πνευματικής αληθείας, η σάρκωση της δογματικής διδασκαλίας. Η πνευματική παράδοση άρχισε με το πρώτο κήρυγμα των Αποστόλων, που περιελάμβανε την διδασκαλία του Κυρίου και κατόπιν συνεχίσθηκε με τις αποκαλύψεις του εν τη Εκκλησία λαλούντος αγίου Πνεύματος. Αλλά η διδασκαλία αυτή ήταν συνοπτική. Το Ευαγγέλιον αποτελεί την πλήρη διδασκαλίαν της Εκκλησίας, αλλά σε αδρές γραμμές. Το άγιον Πνεύμα όμως, με την συνεργίαν των καθαρών ψυχών, απεκάλυψε σε όλες τις διαστάσεις και σε κάθε λεπτομέρεια την εν Χριστώ πνευματικήν ζωήν.

O λεβέντης παπα-Χρήστος από τη Ρόδο...

Ψηφίστε τους άξιους, τους σωστούς, τους όντως Έλληνες -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Από το 1914 ως το 1923 η γενοκτόνοι νεότουρκοι εξόντωσαν περίπου 1.000.000 Έλληνες και χιλιάδες άλλους Αρμενίους και Ασσυρίους για να εδραιώσει το μισάνθρωπο νεοτουρκικό καθεστώς του ο Μουσταφά Κεμάλ και το κράτος – συμμορία οι διάδοχοί του,

   Κυνικός, αναίσχυντος, αδιάντροπος, ξετσίπωτος, ανερυθρίαστος ο νεοοθωμανός Ερντογάν αντί να ψελλίσει ένα ταπεινό «συγγνώμη»,  για το κακούργημα, με ύφος χιλίων σειχουλισλάμηδων, δήλωσε: «Δεν υπάρχει τίποτα  για το οποίο να πρέπει οι Τούρκοι να αισθάνονται  ντροπή. Δεν έχει καταγραφεί καμία γενοκτονία, καμία τυραννία και καμία ενέργεια που να κάνει αυτό το έθνος να νιώθει ντροπή»!!!

Λειτουργία μελλοντική, οι Έλληνες μαζί....

Εκλογές και ΜΜΕ -- Η Ευρώπη όντως αλλάζει, αλλά όχι από αυτούς που στηρίζουν τα ελληνικά μέσα

Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*

Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Ευρωβουλή, η τηλεόραση έχει γεμίσει από τηλεοπτικά σποτ υποψηφίων. Βέβαια, στα κανάλια με την τηλεθέαση βλέπουμε μόνο τους «μεγάλους» ή αυτούς που πληρώνουν αδρά για την αγορά τηλεοπτικού χρόνου. Ετσι, βλέπουμε, π.χ., τον Θεοδωράκη του 0,0000001%, αλλά τον Τζήμερο δεν τον βλέπουμε. Βλέπουμε τα μεγάλα κόμματα, αλλά τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα δεν τα βλέπουμε. 
Δεν βλέπουμε επίσης τις τάσεις στην Ευρώπη. Ακούμε μόνο τα παπαγαλάκια να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια περί «ανόδου της Ακροδεξιάς και του λαϊκισμού». Ακούμε πόσο η δημοκρατία κινδυνεύει από ανθρώπους που έχουν παραχωρήσει την εθνική κυριαρχία, τα οικονομικά της χώρας και την τύχη της σε «αγνώστους Χ», σε υπερεθνικούς απρόσωπους οργανισμούς, που στελεχώνονται και διοικούνται από άσχετους με τα συμφέροντα της χώρας μας. Κι αυτοί οι άνθρωποι έχουν το θράσος να μας πουν ότι η δημοκρατία κινδυνεύει από όσους επιθυμούν να επανέλθει η διαχείριση των θεμάτων της χώρας στα εθνικά όργανα και όχι στον κάθε άγνωστο τεχνοκράτη, που παριστάνει τον κηδεμόνα.

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Eίναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν -- Orthodox Hymns

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019 -- Σωματεῖον «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»

23. 5.2019

Ἀγαπητοὶ φίλοι,

1.Ὅπως ἐπανειλημμένως καὶ πρὸ πολλοῦ ἔχουμε τονίσει προφορικῶς ἀλλὰ καὶ γραπτῶς, ἐπ'οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ ἀτιμάζωμε τὸν Τίμιον Σταυρὸν θέτοντας αὐτὸν μπροστὰ σὲ ὀνόματα ἀθέων, ἀπίστων, ἀμοραλιστῶν οἱ ὁποῖοι, ὄχι μόνον στεροῦνται ἀρίστης ἔξωθεν καλῆς μαρτυρίας, ἀλλὰ ἀπεναντίας πιστεύουν, βιώνουν καὶ ἐνεργοῦν ἄκρως ἀντίχριστα, ψηφίζοντας τρισάθλιους νόμους, διὰ τὴν ἀποδόμησιν τῶν λαϊκῶν κατακτήσεων, τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τῆς φυλῆς μας καὶ διὰ τὴν συρρίκνωσιν τῶν ἐθνικῶν συνόρων, ὅπως σκοπίμως ἢ ἀφελῶς διέδωσε ἡ τότε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ἄννα Ψαρούδα-Μπενάκη κατὰ τὴν πρώτην ὁρκωμοσία τοῦ τότε Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Καρόλου Παπούλια τὴν 12.3.2006  (https://www.youtube.com/watch?v=fhMxXhrzQ4c)

ΟΙ ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη ΚΔ΄ (24η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΣΥΜΕΩΝ του εν τω Θαυμαστώ Όρει.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 24  Μαϊου 2019

Συμεών ο Όσιος Πατήρ ημών ο Θαυμαστορείτης ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστίνου Β΄ του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φξε΄ -  φοη΄ (565 – 578). Τούτον ο Κύριος ηυδόκησε να γεννηθή, δια να έχωμεν όχι μόνον πρεσβευτήν και μεσίτην παρά Θεώ, αλλ’ ιατρόν ψυχών και σωμάτων, τύπον δε του ερημητικού βίου και παράδειγμα φιλοσοφίας πατρικής. Διότι εκ της βρεφικής αυτού ηλικίας ηκολούθησε την αρετήν, εκ μειρακίου την άσκησιν και ούτω, εκ νεαράς ηλικίας μέχρι θανάτου, και θείων οραμάτων κατέστη άξιος και της χάριτος των θαυμάτων απήλαυσε.

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος : εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων

«Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Καθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα αυτή.                                                                                                                                      

Δυνάμεθα εντεύθα ν΄ απαριθμήσωμεν πολλάς τοιαύτας Συνόδους, αλλ΄ ίνα μη χρονοτριβώμεν περιττώς, ας ίδη ο αναγνώστης τον Β΄ τόμον των Συνοδικών και θέλει εύρει αυτάς, όπου και ρητώς ληστρικαί επιγράφονται. Και το χειρότερον όπου όχι μόνον τοπικαί και ολιγάριθμοι αστάθησαν τοιαύται, αλλά και οικουμενικαί πολυάριθμοι, οία η εν Εφέσω το δεύτερον, η συμφωνήσασα τω μονοφυσίτη Ευτυχεί και τον ευσεβέστατον και αγιώτατον Φλαβιανόν τον Κων/λεως αποκτείνασα. 

Ερωτήματα προς τους υπογράψαντες την «ομολογία πίστεως κατά του οικουμενισμού» . -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Χριστός Ανέστη!

Επειδή, αγαπητοί αναγνώστες της «ορθοδόξου φωνής», υπάρχουν αρκετοί ιερωμένοι, που πιστεύουν ότι οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς μολύνουν μεν δια της αιρέσεώς των, αλλά παρ΄όλα αυτά έχουν έγκυρα μυστήρια  και, συνεπώς, λένε στα πνευματικά τους τέκνα να εκκλησιάζονται και να κοινωνούν μαζί τους, θα ήθελα μέσα από το βήμα αυτό, να τους απευθύνω μερικά ερωτήματα.

Ερώτημα πρώτον. Οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς έχουν δαιμόνιο ή όχι;

Ερώτημα δεύτερον. Τα δαιμόνια της αιρέσεως  του οικουμενισμού και της μασσωνίας μεταδίδεται δια των αρχιερέων αυτών ή όχι;

Ερώτημα τρίτον. Η κοινωνία με οικουμενιστές αρχιερείς  οδηγεί σε πραγματική   μόλυνση  του σώματος και της  ψυχής του ανθρώπου  απο το δαιμόνιο του οικουμενισμού ή απλώς είναι μία «ιδεολογική μόλυνση», όπως, ας πούμε, η πλύση εγκεφάλου από  μια πολιτική προπαγάνδα ενός κόμματος, που μπορεί να εξουδετερωθεί με λογικά και όχι  ΜΕ πνευματικά μέσα;

Ερώτημα τέταρτον. Στα οράματά τους ο Άγιος Αντώνιος, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης και ο Μοτοβίλωφ, πνευματικό τέκνο του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ είδαν αιρετικούς αρχιερείς σαν μουλάρια, γουρούνια και ασπρόμαυρες «ζέβρες» να μολύνουν την Αγία Τράπεζα. Ερωτώ, οι «ζέβρες», τα μουλάρια και τα γουρούνια έχουν έγκυρα μυστήρια;

Ερώτημα πέμπτον. Εσείς οι ιερωμένοι ισχυρίζεσθε ότι τα μυστήρια των οικουμενιστών μασσώνων αρχιερέων είναι έγκυρα. Αν όμως οι απλοί πιστοί, που δεν ξέρουν τίποτε από οικουμενισμό και μασσωνία, κοινωνούν εγκύρων μυστηρίων, δεν θα έπρεπε να φωτισθούν από το Άγιο Πνεύμα και να τους πετάξουν τους οικουμενιστές έξω από τις εκκλησίες; Γιατί όμως οι πιστοί σκοτίζονται όλο και πιο πολύ και η αίρεση του οικουμενισμού γιγαντώνεται;  

Ερώτημα έκτον. Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι όσοι κοινωνούν αναξίως σώματος και αίματος Χριστού πεθαίνουν αιφνιδίως και πρόωρα,  ενώ άλλοι αρρωσταίνουν βαριά. Οι οικουμενιστές και μασσώνοι αρχιερείς όμως ζούν πολλά χρόνια και είναι γεροί σαν ταύροι. Εσείς τι λέτε, κοινωνούν πραγματικού σώματος και αίματος Χριστού ή μόνον άρτου και οίνου;

Ερώτημα έβδομον. Όταν ένας αιρετικός αρχιερεύς μετανοήσει δημόσια και ζητήσει το έλεος μιάς ορθοδόξου συνόδου, η επιστροφή του στην εκκλησία γίνεται με επαναμύρωση ή όχι; Και αν ναι, τότε γιατί να  επαναμυρώνεται αφού, για εσάς, η αρχιερωσύνη του είναι έγκυρη και έχει έγκυρα μυστήρια; Μήπως επειδή η αρχιερωσύνη του είχε πέσει σε αργία ήδη  από την στιγμή που έγινε αιρετικός;

Ερώτημα όγδοον. Ο Αθηναγόρας «λειτουργούσε» σε εβραϊκές συναγωγές και κοινωνούσε τον πάπα Ρώμης. Ο Βαρθολομαίος λειτουργεί σε ναούς παπικών και λουθηροκαλβίνων και κοινωνεί παπικούς δημόσια. Το Άγιον Όρος συντάσσεται με την αίρεση και μνημονεύει τον Βαρθολομαίο, οπότε   το άγιον Πνεύμα βλασφημείται. Όταν στα ιερά μυστήρια  γίνεται επίκληση προς τον Παράκλητον, που βλασφημείται  από αιρετικά χείλη, είναι δυνατόν να επέρχεται καθαγιασμός των τιμίων δώρων, του ύδατος, του ελαίου;

Ερώτημα ένατον. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης ποτέ δεν δέχτηκε κοινωνία με ιερέα που είχε χειροτονηθεί από αιρετικόν αρχιερέα, ούτε λειτούργησε σε ναό που είχε «καθιερωθεί» από τέτοιον. Ερωτώ, επίστευε ο Άγιος Θεόδωρος   ότι τα μυστήρια των αιρετικών έχουν Χάριν ή «δηλητήριον»; Επίστευε ο Άγιος ότι οι αιρετικοί στις λειτουργίες τους «έθυον κύνα», θυσίαζαν σκύλους στον Κύριο;

Ερώτημα δέκατον. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και ο ορθόδοξος πάπας Ρώμης Κελεστίνος είχαν κοινωνία με ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως, που καθαιρέθηκαν από τον αιρετικό πατριάρχη Νεστόριον. Αυτό το έκαναν ο Άγιος και ο πάπας, επειδή επίστευαν ότι ο αιρετικός Νεστόριος, παρόλο που δεν είχε καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδον,   είχε  αργόν   το αξίωμα της αρχιερωσύνης. Ερωτώ λοιπόν, ο αιρετικός Νεστόριος , πριν καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδο, τελούσε έγκυρα ή άκυρα μυστήρια;

 Ερώτημα ενδέκατον. Επανέρχομαι στον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη επειδή μερικοί λόγιοι και  ιερωμένοι έχουν κάνει και …διατριβές πάνω στον Άγιο Θεόδωρο και παρόλα αυτά κοινωνούν αφόβως με τους μασσώνους οικουμενιστές αρχιερείς  και πατριάρχες με συλλείτουργα, ανταλλαγή δώρων, ευχών κλπ. Ερωτά, λοιπόν ο Άγιος Θεόδωρος τον μοναχό Ιάκωβο: «πως μου λέγεις ότι δεν είναι κοινωνία με αιρετικούς, όταν κάθεσαι μαζί τους και τρωγοπίνεις μαζί τους; Δεν λέγει ο Απόστολος στην προς Φιλιππησίους επιστολή του , ότι οι Φιλιππήσιοι κοινώνησαν μαζί του όταν τον βοήθησαν στις ανάγκες του μια και δυό φορές; Εάν λοιπόν το άπαξ και δις λαβείν αποτελεί κοινωνία, το να τα παίρνεις  (λαμβάνεις ευλογίες,’κονομάς)  διαρκώς από αιρετικούς τι  άλλο είναι παρά κοινωνία με την αίρεση;»

Ερωτώ λοιπόν τους ιερωμένους αυτούς, που «τα παίρνουν» από αιρετικούς οικουμενιστές, μασσώνους αρχιερείς και πατριάρχες. Είστε σίγουροι ότι δεν έχει φύγει ο Άγγελος από τις εκκλησίες που λειτουργείτε;

ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

Από τις αρχές Μαΐου μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευτεί 47 Φύλλα Εφημερίδας Κυβερνήσεως με ελληνοποιήσεις

Από τον Παναγιώτη Λιάκο 

Eύκολες είναι οι κουβέντες, ευκολότερες οι γενικόλογες κατηγορίες και καταγγελίες, αλλά αν δεν συνοδεύονται από χειροπιαστές αποδείξεις είναι έπεα πτερόεντα - λόγια που ανοίγουν φτερά και πετούν για τη νεραϊδόχωρα των τζούφιων πυροτεχνημάτων. Πολλοί μιλούν για ελληνοποιήσεις, αλλά δεν μπαίνουν στον κόπο να αποδείξουν πόσο πολλές γίνονται. Η αλήθεια είναι ότι γίνονται πάμπολλες. Από τις αρχές Μαΐου ως σήμερα έχουν δημοσιευτεί 47 Φύλλα Εφημερίδος Κυβερνήσεως με ελληνοποιήσεις. Σε καθημερινή βάση παίρνει το «τρόπαιο» της ελληνικής υπηκοότητας περίπου μια πολυκατοικία γεμάτη αλλοδαπούς. 

Βασικὲς ὀρθόδοξες ἐκκλησιολογικὲς ἀρχὲς

Ἡ ἑτεροδοξία-αἵρεση, ὡς εἰσαγωγὴ νεωτερισμῶν στὴ δογματικὴ πίστη, ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια, διότι καταστρέφει τὴ θεραπευτικὴ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση μέθοδο τῆς Ἐκκλησίας (θεολογία καὶ ἄσκηση) καὶ διότι ὁ Θεὸς δὲν ἐπευλογεῖ τὸ ψεῦδος οὔτε ἑνώνεται μὲ αὐτό. Κατὰ τὴ χαρακτηριστικὴ φράση τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ «ὅποιος δὲν πιστεύει ὅπως πιστεύει ἡ Παράδοση τῆς Καθολικῆς [δηλ. τῆς Ὀρθοδόξου] Ἐκκλησίας εἶναι ἄπιστος», καθὼς δὲ διαπιστώνει ἡ Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος στὸν ζ΄ ἱ. Κανόνα της, μόνον ὅσοι αἱρετικοὶ ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὴν αἵρεση «προστίθενται στὴ μερίδα τῶν σῳζομένων». Γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση κανεὶς ἑτερόδοξος (ρωμαιοκαθολικός, προτεστάντης, μονοθελήτης, Οικουμενιστής κ.λπ.) δὲν εἶναι οὔτε δύναται νὰ ὀνομάζεται κυριολεκτικῶς «χριστιανός» οὔτε ἡ αἱρετικὴ κοινότητα «ἐκκλησία».

«Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!!» -- ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ

Αθήνα 22^α Μαΐου 2019

Μοίρα κακή επέλεξε την 23^η Ιουλίου 2018 να καταδείξει στο πυρακτωμένο κορμί της Βορειοανατολικής Αττικής όλα τα κατακάθια της πολιτικής ανικανότητος. Άγνωστος ακόμη ο ακριβής αριθμός των θυμάτων από την λαίλαπα της φωτιάς, αφού η ιδιοτέλεια των λιλιπούτιων «αρχόντων», τόσο της κεντρικής κυβέρνησης όσο και των οργάνων της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης επέλεξε την τακτική της μη αποκάλυψης της πραγματικότητος. Εμείς όμως, ως υπηρετούντες την αλήθεια και υιοθετώντας τα υποστηριζόμενα υπό του Τζώρτζ  Όργουελ ότι: «Σε μιά εποχή καθολικής εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι μία επαναστατική πράξη», διεξάγουμε έναν αγώνα εναντίον όλου αυτού του πολύχρωμου συρφετού των ολετήρων που οδηγεί την Ελλάδα στα τάρταρα και προσβάλει την έννοια του ανθρώπου.

Προωθεῖται η εκλαΐκευση του Οικουμενισμοῦ

Ἡ ἐκλαΐκευση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προωθεῖται μὲ τὶς πυκνὲς λειτουργικές, ἀκαδημαϊκὲς-θεολογικὲς, ποιμαντικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐπαφές μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, κυρίως μὲ τὶς συμπροσευχὲς σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, μὲ τοὺς μεικτοὺς γάμους καὶ τὸν ἤδη προαναγγελμένο σχεδιασμὸ τῶν ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν νὰ ἐξαλείψουν ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη Λατρεία ὅσα σημεῖα προσβάλλουν αἱρέσεις ἢ ἄλλες θρησκεῖες, ὥστε νὰ ἐξοικειωθεῖ μὲ τὴν ἑτεροδοξία καὶ τὸ ἁπλὸ ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα (ἀφοῦ δῆθεν «ὅλοι στὸν ἴδιο Χριστὸ / Θεὸ πιστεύουμε...»).

Ανώνυμο σχόλιο. Ευπρόσδεκτη η απάντησή σας. Αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος ως πόλις οχυρά…

Χριστός Ανέστη! 

Είμαι από Αθήνα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάποια πράγματα γύρω από τον Οικουμενισμό μιας κι εγώ κι ο σύζυγός μου είμαστε αποτειχισμένοι από την αίρεση του Οικουμενισμού σχεδόν από το 2015. Βλέπω ανθρώπους γύρω μου που συνεχίζουν να εκκλησιάζονται και να κοινωνούν από αιρετικούς ιερείς και επισκόπους σαν να μην συμβαίνει τίποτα απολύτως και σαν να κυλάνε όλα καλά μέσα στην Αιρετική Ελλαδική πλέον "Εκκλησία". Δυστυχώς αυτοί που συνεχίζουν και κοινωνούν με την αίρεση μόνο σαν δαιμονισμένους μπορώ να τους χαρακτηρίσω, παρόλο που σε γενικές γραμμές ισχυρίζονται ότι εφαρμόζουν τις εντολές του Ευαγγελίου και λένε ότι έχουν μια καθαρή και ηθική ζωή μακριά από κάθε διαστροφή και ασέλγεια, είτε εκτός είτε εντός του γάμου.. και συνεχίζω να αναρωτιέμαι αν εφαρμόζοντας το κατά δύναμιν σχεδόν όλες τις εντολές αλλά έχοντας κοινωνία με τους αιρετικούς είναι δυνατόν να έχουν αυτοί οι άνθρωποι το Άγιο Πνεύμα στη ζωή τους έτσι απλά; Δεν είναι πιο ευάρεστο στον Θεό και λιγότερο επικίνδυνο για την ψυχοσωματική μας υγεία να φεύγουμε από την αίρεση όπως αποφεύγουμε τα φίδια και τότε μόνο δεν θα είμαστε σε θέση να αγωνιζόμαστε για τα πάθη μας και να τα νικήσουμε με την βοήθεια του Θεού;; Επίσης θα ήθελα να μου πείτε αν γνωρίζετε κάποιο αξιόλογο βιβλίο που να αναφέρεται αναλυτικά σε όλα τα σαρκικά αμαρτήματα που γίνονται εκτός αλλά κυρίως και εντός γάμου και που δυστυχώς φυγαδεύουν την Χάριν του Παναγίου Πνεύματος από τις ζωές μας... Σας ευχαριστώ και συγνώμη αν σας κούρασα. Καλόν πνευματικό αγώνα! 

π. Θεόδωρος Ζήσης, Πόσο κοντά στη διδασκαλία του Χριστού είναι η πολιτική του Τσίπρα;

ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ο διχασμός του κινήματος με την παρέμβαση της πολιτικής, η υποτέλεια στον Τσίπρα και η νεολαία ως ύστατη ελπίδα

Από τον Γιάννη Κουριαννίδη

Το ποντιακό στοιχείο του Ελληνισμού ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους Ελληνες κυρίως λόγω του δυναμισμού του, αλλά και για το ότι εξακολουθεί να καλλιεργεί και να εξελίσσει τη δημοτική λαϊκή παράδοση και κληρονομιά του περισσότερο από κάθε άλλη εθνικοτοπική συνιστώσα του ελληνικού έθνους.
Ο δυναμισμός αυτός είναι που οδήγησε στην καθιέρωση της Ημέρας Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας και της αναγνώρισής της από την ελληνική Βουλή, αλλά και στη διεθνοποίησή της με την αναγνώρισή της και από άλλα Κοινοβούλια, αν και όχι στον βαθμό που αυτή θα ήταν επιθυμητή.