Η εξομολόγηση της Βίκυς Μοσχολιού: «Έκανα καθήκοντα μοναχής!»

Η συγκλονιστική επιστολή που έστειλε η γνωστή ερμηνεύτρια στον Αγιορείτη θείο της γέροντα Ησύχιο (ήταν αδελφός της γιαγιάς της) όταν ήταν 52 ετών, ζητώντας του να προσευχηθεί για την ίδια και την οικογένειά της, και κάτι δικό του για φυλαχτό

Από τη Σοφία Χατζή

Ο χρόνος έχει τη δύναμη συχνά να αφαιρεί από τις παλιές διηγήσεις τα οδυνηρά στοιχεία και τις άχαρες λεπτομέρειες. Ετσι, αρκετές ιστορίες περασμένων χρόνων μάς παρουσιάζονται με την πραγματική σημασία τους. Σαν να καταλαβαίνουμε έστω ελάχιστα το σχέδιο του Θεού για τους ανθρώπους Του, σαν οι ιστορίες κάποιων συνανθρώπων μας να συνέβησαν και για δική μας παρηγοριά. Συνήθως συμβαίνει να εμπλέκεται μια ιστορία ζωής του ενός με μέρος της ζωής ενός άλλου, για να αποτελέσει κομμάτι της σωτηρίας και των δύο.

Καθολική εκκλησία-Οικουμενισμός 8η & 9η οικουμενικές σύνοδοι

Patriarch Bartholomew rejected the proposal of the Primate of the Antioch Orthodox Church to hold a pan-Orthodox discussion of the religious situation in Ukraine.

In a letter to the Primate of the Antiochian Orthodox Church, Patriarch John X, Patriarch Bartholomew of Constantinople declared that "he has good reasons" to refrain from a general Orthodox meeting on the Ukrainian church issue, reports the official website of the Russian Orthodox Church.

Patriarch Bartholomew called the discussion of the religious situation in Ukraine “useless” and reminded the Primate of the Antiochian Church of his refusal to participate in the Crete Council of 2016, which Constantinople had been prepared for a long time.

Ψαλμωδίες Μεγάλης Τεσσαρακοστής --- Orthodox Hymns

Τη Ε΄ (5η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος ΚΟΝΩΝΟΣ του εν Ισαυρία.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Κόνων ο Άγιος Οσιομάρτυς ήλμασε κατά τους χρόνους των Αγίων Αποστόλων καταγόμενος εκ κώμης τινός ονομαζομένης Βυδανής, ήτις απείχε της Μητροπόλεως των Ισαύρων δεκαοκτώ στάδια, ήτοι τρία και πλέον χιλιόμετρα, υιός υπάρχων γονέων, Νέστορος και Νάδας καλουμένων. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις ανδρικήν ηλικίαν, παρακινηθείς υπό των γονέων του έλαβε δια γάμου γυναίκα ονόματι Άνναν, ούτος όμως έπεισε και την μακαρίαν εκείνην να προτιμήση την παρθενίαν μάλλον από τον γάμον. Όθεν συνέζων αμφότεροι όχι ως σύζυγοι, αλλ’ ως αδελφοί εργάται της παρθενίας και της καθαρότητος.

Άγιος Ιωάννης ο Σιναίτης : Μερικές φορές, καθώς ἀντλούσαμε νερό ἀπό τίς πηγές, ἀντλήσαμε μαζί μέ αὐτό, χωρίς νά τό καταλάβωμε, καί ἕναν βάτραχο.

Παρόμοια πολλές φορές, καθώς καλλιεργοῦμε τίς ἀρετές, ὑπηρετοῦμε καί τίς κακίες πού χωρίς νά φαίνωνται εἶναι συμπεπλεγμένες μαζί τους. Ἐπί παραδείγματι: Μέ τήν φιλοξενία συμπλέκεται ἡ γαστριμαργία, μέ τήν ἀγάπη ἡ πορνεία, μέ τήν διάκρισι ἡ δεινότης, μέ τήν φρόνησι ἡ πονηρία, μέ τήν πραότητα ἡ ὑπουλότης καί ἡ νωθρότης καί ἡ ὀκνηρία καί ἡ ἀντιλογία καί ἡ ἰδιορρυθμία καί ἡ ἀνυπακοή.

Τη Δ΄ (4η) Μαρτίου, ο Άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Επίσκοπος Άσσου της εν τη Ανατολή, ο ζήσας εν έτει αρν΄ (1150), εν ειρήνη τελειούται.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών κατήγετο από την νήσον Μυτιλήνην, εκ χωρίου τινός ευρισκομένου προς την Ιεράν, ονομαζομένου Ακόρνη. Είχε δε γονείς ευσεβείς και εναρέτους, Γεώργιον και Μαρίαν καλουμένους, οίτινες παρεκάλουν τον Θεόν μετά δακρύων να τους δώση τέκνον. Εισακούσας λοιπόν ο Θεός την δέησίν των, εχάρισεν εις αυτούς τούτον τον θείον Γρηγόριον, τον οποίον βαπτίσαντες ωνόμασαν Γεώργιον, καθώς και τον πατέρα του, τον ανέτρεφον δε με μεγάλην επιμέλειαν μανθάνοντες εις αυτόν τα θεία και ιερά γράμματα.

Η διάσωση της νηοπομπής

Ο Κωσταντής Χαρόπουλος, παλιός θαλασσομάχος, περνά τώρα τις ημέρες του στο ιδιόκτητο ξενοδοχείο του αναπολώντας τα παλιά. Κάποια φορά διηγήθηκε το ακόλουθο θαύμα: 

« Την περίοδο του αμερικανοϊαπωνικού πολέμου εργαζόμουν σαν πρώτος μηχανικός σε ένα πετρελαιοφόρο του εμπορικού στόλου. 
Φορτώσαμε από μια ινδική βάση πράσινο πετρέλαιο για αεροπλάνα, και ξεκινήσαμε για κάποια μεγαλόνησο του Ειρηνικού, που ήταν αεροπορική βάση των αμερικάνων. Ταξιδεύαμε όμως με την ψυχή στο στόμα, γιατί μας κυνηγούσαν τα γιαπωνέζικα υποβρύχια, που κάνανε φοβερή φθορά. Είχαμε βέβαια τριγύρω μας αντιτορπιλλικά, αλλά οι γιαπωνέζοι τρύπωναν από κάτω, περνούσαν τον κλοιό και μας φύτευαν τορπίλλες. Γινόταν χαλασμός. 

Τη Δ΄ (4η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΑΥΛΟΥ και ΙΟΥΛΙΑΝΗΣ της αδελφής αυτού.

Παύλος και Ιουλιανή οι δύο αυτάδελφοι Άγιοι Μάρτυρες έζων κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σο΄ - σοε΄ (270 – 275) καταγόμενοι εκ της Πτολεμαϊδος, τέκνα υπάρχοντα γονέων ευσεβών. Ήτο δε ο Παύλος Αναγνώστης, ήτοι ανεγίνωσκεν εις τον λαόν τας ιεράς βίβλους, τας οποίας αφού εμελέτησε φιλοπόνως κατενόησε πλήρως το νόημα αυτών. Ως εκ τούτου, καίτοι νέος, απεστόμωνεν εκ του προχείρου τους  εναντίους και ήτο κήρυξ ένθεος της περί ημάς οικονομίας του Θεού Λόγου.

Τι θα έλεγε, άραγε, ο ήρωας Αυξεντίου;

Κάθε φορά που βρισκόμαστε στα Φυλακισμένα Μνήματα, ας σκύβουμε γονατιστοί μπροστά στον τάφο του

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα

Στις 3 Μαρτίου 1957, σε μία σπηλιά κοντά στην ιστορική Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, έπεφτε νεκρός ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο υπαρχηγός της Εθνικής Οργανώσεως Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ). Είχε πολεμήσει επί ώρες μόνος του εναντίον πολυάριθμων Αγγλων στρατιωτών. Τελικά, έβαλαν φωτιά στο κρησφύγετο και τον έκαψαν. Επεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος. Αγωνίσθηκε για την αποτίναξη της βρετανικής αποικιοκρατίας και για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Λίγα χρόνια πριν είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό. Τον μετέθεσαν στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και έτσι συνδέθηκε με την ελληνική γη της Μακεδονίας. Οταν άρχισε ο Αγώνας του 1955-1959, ο Γρηγόρης επέλεξε ως ψευδώνυμο το όνομα του Ζήδρου, ενός αρματολού της δυτικής Μακεδονίας επί Τουρκοκρατίας.

Νῆψις ψυχῆς -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Μιά φευγαλέα ματιά αὐτογνωσίας στήν ἐσωτερική ζωή τῆς ψυχῆς μας, θά διαγνώσει μύριες ὅσες ἀδυναμίες καί ἐκτροπές πού παραμορφώνουν ὀντολογικά τόν πνευματικό μας κόσμο. Κάποτε διαλογιζόμαστε γιά τούς ἄλλους καί μ᾽ ἔκπληξη ἀναρωτιόμαστε καί λέμε: "Πῶς κατάντησε αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ἔτσι;". Μήπως ὅμως, θά πρέπει, τῆς αὐτογνωσίας τήν ἐξέταση νά τήν κάνουμε στόν ἑαυτό μας; "Προσευχή καί σιωπή, λόγου τιμιωτέρα", λέγει ὁ ὅσιος Ἠλίας ὁ πρεσβύτερος. Ν᾽ ἀφήσουμε τά λόγια καί νά κοιτάξουμε τόν ἑαυτό μας. Πάνω ἀπ' ὅλα, στήν πνευματική μας ζωή, ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό νήψη ψυχῆς. Καί νήψη -(στήν ἀρχαιοελληνική, νῆψις) σημαίνει ἀγρύπνια, προσοχή. Γιαυτό καί ἡ ἐκκλησιαστική - νυκτερινή ἀκολουθία ὀνομάζεται "ἀγρυπνία", διότι οἱ χριστιανοί μένουν ἄγρυπνοι. Ἡ ἀναγκαιότητα τῆς νήψης (ἤ νήψεως), εἶναι τόσο ἀπαραίτητη καί ἐπείγουσα, ὅπως ἡ ἀναπνοή γιά τούς πνεύμονες.

Ὁμιλία Δημητρίου Νατσιοῦ στὴν Βερδικούσια (ἀποσπάσματα)

http://aktines.blogspot.com/2019/03/blog-post_66.html

http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post.html

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - π. Θεόδωρος Ζήσης

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Στιχηρά Αίνων και Δοξαστικό Κυριακής Απόκρεω -- Orthodox Hymns

Τη Δ΄ (4η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ του Αναχωρητού του Ιορδανίτου.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Γεράσιμος ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ο Αναχωρητής και Ιορδανίτης αποκαλούμενος υπήρξεν υιός ευπόρων και αυστηρών κατά τα ήθη γονέων, γεννηθείς εις την Λυκίαν της Μικράς Ασίας περί τα τέλη του Δ΄ μετά Χριστόν αιώνος. Η ακριβής χρονολογία της γεννήσεώς του δεν είναι γνωστή, η δε παραδιδομένη υπό των παλαιοτέρων εντύπων Συναξαριστών ως λαβούσα χώραν κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη χξη΄ - χπε΄ (668 – 685) είναι εσφαλμένη.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΙΛΟΠΑΠΙΚΗΝ «ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑΝ» ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Ὁ ἀλιτήριος διάβολος «παίζει» πονηρότερα παιγνίδια μέ τήν ἀγάπην

«Παπική Ἑλλάδα θά πῆ ἐξαφάνιση τῆς Ἑλλάδας. Συμπορευόμεθα μέ ἐκείνους, πού γελοιοποιήσανε τόν Χριστό ὅσο κανένας ἄθεος»

Προσφάτως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος «ἐπεστράτευσε» ἕν κείμενον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τό ὁποῖον ὡμίλει διά τήν ἀγάπην πρός τούς ἑτεροδόξους, διά νά καταδείξη ὅτι οἱ ἀντιτιθέμενοι εἰς τούς θεολογικούς Διαλόγους μετά τῶν Παπικῶν καί εἰς τήν Ἕνωσιν τῶν «Ἐκκλησιῶν» εἶναι ζηλωταί, φανατικοί, ἐμπαθεῖς, μή ἔχοντες ἀγάπην. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, προκειμένου νά κτυπήση τό ἀντιπαπικόν καί ἀντιοικουμενιστικόν κίνημα καί νά κάμψη τόν ἀνθενωτικόν ἀγῶνα του, ἀπέκρυψεν ὁλόκληρον τό ἀντιπαπικόν ἔργον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, πού χαρακτηρίζει τόν Παπισμόν ἐπικίνδυνον αἵρεσιν διά τήν Ἐκκλησίαν μας καί τό Ἑλληνικόν Ἔθνος. Πρός χάριν τῆς «ἀγαπολογίας» θυσιάζει τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα περιθωριοποιεῖ.

Τη Γ΄ (3ην) ΜΑΡΤΊΟΥ, η Οσία ΠΙΑΜΟΥΝ η Παρθένος εν ειρήνη τελειούται.

Πιαμούν η Οσία Παρθένος ήτο από την Αίγυπτον, ήκμασε δε κατά τον Δ΄ μετά Χριστόν αιώνα. Διήγε δε η μακαρία την ζωήν της εν προσευχαίς και νηστείαις ευρισκομένη πλησίον της μητρός της. Επειδή δε ήσαν πτωχαί, ειργάζετο η μακαρία γνέθουσα νήμα δια να εξοικονομή τα αναγκαία προς συντήρησίν των· ήτο δε η τροφή της τελείως πενιχρά και αύτη άπαξ και μόνον της ημέρας. Ούτω λοιπόν αγωνιζομένη η μακαρία Πιαμούν ηξιώθη και προορατικού χαρίσματος.

Δε μπορούμε να ξέρουμε αν φτάνουμε στο τέλος της ιστορικής διαδρομής

Ανώνυμος είπε...

Ναι, όντως πήραμε τη ζωή μας λάθος. Έτσι συνηθίζει ο άνθρωπος, αρχικά λόγω άγνοιας και βλακείας να παίρνει τη ζωή του λάθος. Και όταν, κι αν καταλάβει αυτό το λάθος, να επιστρέψει όπως ο άσωτος υιός στην αφετηρία, που δεν είναι άλλη από τη χαμένη του αθωότητα.. Δε μπορούμε να ξέρουμε αν φτάνουμε στο τέλος της ιστορικής διαδρομής, έτσι νόμιζαν κατά καιρούς όλοι εκείνοι οι προγενέστεροι που έβλεπαν καταιγίδες στον ορίζοντα. Οι καταιγίδες πλησιάζουν, μα μετά τη μπόρα και τις συνέπειές της, λάμπει, αστράφτει ο ήλιος. λίγο πιο πέρα από τις σκληρές συνέπειες, ένα σκαθάρι ξεμυτίζει πάνω στο βρεγμένο χορτάρι, μια πεταλούδα ατρόμητη αναζητεί το ταίρι της, ένα αρνάκι πηδάει χαρούμενο απολαμβάνοντας του ήλιου τις αχτίνες. Κανένα απ΄αυτά δεν υποψιάζεται ούτε νοιάζεται είτε τις συνέπειες της μπόρας είτε τι συνέβη. Ας βλέπουμε τη ζωή ανέμελα, όλα αυτά τα επιτρέπει ο Θεός, τίποτα δε γίνεται χωρίς τη συγκατάθεσή του, κι όλα προς νουθεσία μας, στον άνθρωπο, τη μεγάλη του αγάπη προς την εικόνα του..

2 Μαρτίου 2019 - 10:41 μ.μ.

Τη Γ΄ (3ην) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ Πρεσβυτέρου Αντιοχείας.

Θεοδώρητος ο Άγιος του Χριστού Ιερομάρτυς ήτο Πρεσβύτερος της εν Αντιοχεία Εκκλησίας επί της βασιλείας του δυσσεβούς Ιουλιανού του Παραβάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ - τξγ΄ (361 – 363). Κατά την εποχήν εκείνην ο του βασιλέως τούτου θείος και συνώνυμος Ιουλιανός, Χριστιανός ων και πιστός πρότερον θεράπων του Θεού, αναγνώστης της εν Αντιοχεία Μεγάλης Εκκλησίας, επείσθη, ο άθλιος, εις τον ανεψιόν του, τον δυσσεβή και παραβάτη βασιλέα και ηρνήθη, φευ! την εις Χριστόν Πίστιν προσκυνήσας τα είδωλα.

«Πήραμε τὴ ζωή μας λάθος»… -- Τοῦ κ. Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Δὲν εἶναι εὔκολο φυσικὰ νὰ ἐπιχειρήσει κάποιος νὰ μιλήσει μὲ νηφαλιότητα λίγες μόλις μέρες μετὰ τὸ ἄγος ποὺ ἐπιτελέσθηκε μέσα στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἀδειάσει τὸ μυαλό του ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ πανσθενὲς (καὶ ἀπολύτως δικαιολογημένο) κρᾶμα ὀδύνης καὶ ὀργῆς γιὰ τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας, ποὺ ὁλοκληρώθηκε μὲ τόσο προκλητικὰ συνοπτικὲς διαδικασίες καὶ μέσα σὲ ἕνα κατάμαυρο τοπίο τόσο πρωτοφανοῦς κατάντιας τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου. Πρέπει ὅμως νὰ τὸ πράξουμε, γιατί ὀφείλουμε νὰ δοῦμε καὶ τὴν ἑπόμενη μέρα. Πρέπει νὰ τὸ πράξουμε, γιατί ὅσο θὰ μένουμε ἐγκλωβισμένοι στὸν πόνο, τὴν κατάθλιψη, τὴν ἀγανάκτηση, τὴν τυφλὴ ὀργή, πολὺ δὲ χειρότερα ἀκόμη καὶ σὲ αἰσθήματα μίσους ἀπέναντι σὲ πρόσωπα ποὺ ἐγκαλοῦνται ὡς δωσίλογοι καὶ ξεπουλητάδες τῆς πατρίδας, εἶναι ἀδύνατο νὰ προχωρήσουμε.

Οικουμενισμός το μυστήριο της ανομίας 6ον