Θεωρία καὶ πρᾶξις -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στίς διάφορες συναντήσεις πού πραγµατοποιοῦν οἱ χριστιανοί συχνά γίνεται λόγος γιά ἐνάρετους ἀνθρώπους, πού εἶναι ἀνάµεσά µας καί προσφέρουν σηµαντικό πνευµατικό ἔργο. Περιγράφονται γεγονότα καί καταστάσεις µέ ἐνθουσιασµό καί ὑπερβολή καί δηµιουργοῦνται ἐντυπώσεις ἀδικαιολόγητες, γιατί ἡ πραγµατικότητα εἶναι διαφορετική. Αὐτό συµβαίνει, γιατί ἀγνοοῦν οἱ ἄνθρωποι ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ γνώση τῶν ἀρετῶν καί ἄλλο ἡ ἀπόκτησή τους. Οἱ θεολόγοι καί οἱ ἱεροκήρυκες µιλοῦν µέ ἄνεση καί ἐνθουσιασµό γιά τίς ἀρετές, ἀλλά γιά τόν κόπο καί τόν ἱδρώτα πού ἀπαιτεῖ ἡ ἀπόκτησή τους δέν κάνουν λόγο! Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει ὅτι «ἀρετή πού δέν ἀσκεῖται ἔµπρακτα, γρήγορα, κάτω ἀπό τήν ἐπήρεια τῶν διαφόρων περιστάσεων, ἐξαφανίζεται». Ἐνάρετος λοιπόν δέν εἶναι ὁ θεωρητικός τῆς ἀρετῆς, ἀλλά ὁ ἐργάτης τῆς ἀρετῆς.

Τη ΙΑ΄ (11ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Σέρβου,

του εν τη πόλει Σοφία μαρτυρήσαντος κατά το έτος αφιε΄ (1515) και δια πυρός τελειωθέντος.                                                                                                           

Γεώργιος ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού ήτο από την Σερβίαν, από πόλιν τινά λεγομένην Κράτοβαν, ευσεβών γονέων υιός Δημητρίου και Σάρρας· όταν δε έγινε το παιδίον εξ ετών, εδόθη υπό των γονέων του εις μάθησιν των ιερών γραμμάτων, τα οποία ταχέως έμαθεν· έπειτα έμαθε κατ’ ακρίβειαν και την τέχνην των χρυσοχόων. Κατά δε τον αυτόν καιρόν απέθανεν ο πατήρ αυτού και έμεινεν ορφανός·

Η ψευδοεορτή των παπικών για τον Αγ. Βαλεντίνο -- Γράφει ο κ. Αλέξανδρος Τζούπης

Οι άσχημες μέρες της ψευδοεορτής των παπικών για τον Αγ. Βαλεντίνο πλησίασαν και η Ελλάδα όπως και ο υπόλοιπος Κόσμος γεμίζει πλέον με το παπικό σύμβολο σε μαγαζιά, πλατείες, δρόμους, βιτρίνες, ακόμα περισσότερο στο διαδίκτυο και την τηλεόραση με αποκορύφωμα την 14 Φεβρουαρίου. Η συγκεκριμένη λατρεία είναι από ότι φαίνεται η ιδανικότερη προετοιμασία για τα καρναβάλια που δυστυχώς έπονται...Πολύ προσοχή όλοι και μην πηγαίνετε σε λιτανείες μαζί με τους παπικούς ειδικά οι αδελφοί σε Μυτιλήνη, Σύρο κλπ: 

https://cdn.stonisi.gr/repository/2019/valentinos.jpg

Τη ΙΑ΄ (11η) Φεβρουαρίου, μνήμη της Αγίας ΘΕΟΔΩΡΑΣ της βασιλίσσης, της υπερασπισάσης την Ορθοδοξίαν.

Θεοδώρα η μακαρία βασίλισσα ήτο γυνή του βασιλέως Θεοφίλου του εικονομάχου, όστις απέθανεν εν έτει ωμβ΄ (842), όχι όμως κακόδοξος, καθώς ήτο ο σύζυγός της, αλλ’ Ορθόδοξος και ευσεβής. Ήτο δε η μακαρία Θεοδώρα θυγάτηρ επιφανούς ανδρός εκ Παφλαγονίας ονόματι Μαρίνου και μητρός Θεοκτίστης, ευφυεστάτη και ευσεβεστάτη από της παιδικής της ηλικίας, διο και πάντες την εσέβοντο και την εθαύμαζον δια τε την πνευματικήν αυτής καλλονήν, αλλά και δια την αρετήν και αγιότητα αυτής.

Για να μην ξεχαστεί η Ιστορία μας!

Χρειάζεται νέο Κρυφό Σχολειό, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της εποχής

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα

Η Συμφωνία των Πρεσπών πιθανότατα θα οδηγήσει σε φαινόμενα λογοκρισίας και σε συρρίκνωση της διδασκαλίας της Ιστορίας μας. Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα των άρθρων 6 και 8 του κειμένου που κυρώθηκε από 153 βουλευτές.

Θυμίζω ότι το άρθρο 6 προβλέπει τα εξής: «Εκαστο μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό ενάντια στο άλλο μέρος». Η ασάφεια είναι σκόπιμη και γι’ αυτό επικίνδυνη. Θα μπορούσε, π.χ., να απαγορευθεί το τραγούδι «Μακεδονία ξακουστή»; Η «Καθημερινή της Κυριακής» της 3/2/2019 απαντά ότι ίσως και αυτό να συμβεί. Το τραγούδι θα μπορούσε να θεωρηθεί... αλυτρωτικό.

«μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες»˙ Προσέγγιση στό μηδέν -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«3 ... μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία, 4 ἀλλ' ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ( ... ) 10 ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες» (2Κρ. ς')

«μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες»˙ Προσέγγιση στό μηδέν

Οι σοφοί μας πρόγονοι απέρριπταν τήν λεξαριθμική - απόδοση γραφής, τού μηδενός. Γι' αυτό προτιμούσαν νά αποδίδουν μέ γράμματα τό δέκα (γιώτα, ι'), τό είκοσι (κάππα, κ') καί τά όμοια άλλα. Αργότερα όμως έγινε δεκτή η αραβική αρίθμηση καί τό μηδέν αποδόθηκε γραπτώς μέ τόν γνωστό μας κύκλο (0), υποθέτω, γιά νά συμβολίζει τά αισθητηριακώς άπειρα καί φραστικώς ( : διά τών λέξεων) άρρητα ˙ μή δυνάμενα νά ειπωθούν εγγράφως, μέ τόν πεπερασμένο ανθρώπινο λόγο.

Είναι απίστευτο να βλέπουμε Μονές του Αγίου Όρους να κοινωνούν με σχισματικούς

Την έντονη αντίδρασή του για την επίσκεψη του Μητροπολίτη Οδησσού Παύλου της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας στο Άγιον Όρος, εξέφρασε σε μήνυμά του ο Αρχιεπίσκοπος Βερέγια κ. Αμβρόσιος, Πρύτανης της Θεολογικής Σχολής της Αγίας Πετρούπολης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμβρόσιος σχολιάζοντας την επίσκεψη του Μητροπολίτη Παύλου τόνισε: «Μπροστά στα μάτια μας, το ένα μετά το άλλο Αγιορείτικο Μοναστήρι ενώνεται με τους σχισματικούς, διαπράττοντας έτσι μια ασύλληπτη προδοσία κατά των Ορθοδόξων στην Ουκρανία, οι οποίοι εκδιώκονται, εκβιάζονται, ξυλοκοπούνται και εξωθούνται από τις εκκλησίες τους».

Οικουμενισμός το μυστήριον της ανομίας

Ἔργον θείας Χάριτος καὶ ἐλευθερίας -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Στή χριστιανική πνευματική ζωή, κάθε πρόοδος καί κάθε ἐπιτυχία εἶναι καρπός καί προϊόν δύο παραγόντων, τῆς θείας Χάριτος καί τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο: «Τί ἔχεις ὅ οὐκ ἔλαβες; Εἰ δέ καί ἔλαβες τί καυχᾶσαι ὡς μή λαβών;» (Α΄ Κορ. Δ΄7). Ἐάν κάθε χάρισμα πνευματικό καί «πᾶν δώρημα τέλειον» προσφέρεται ἀπό τήν πηγή τῆς ἀγαθότητας καί τῆς ἀγάπης, τόν Κύριο, πολύ περισσότερο τό μέγα θαῦμα τῆς ἀναγέννησης καί ἀνακαίνισης τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. Στό διάλογο τοῦ Νικόδημου μέ τόν Ἰησοῦ, πού ἀποτελεῖ διαμάντι τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὁ Νικόδημος ἄκουσε ἀπ᾽ τό χρυσό στόμα τοῦ Θεανθρώπου, τόν περίφημο καί πνευματικότατο λόγο γιά τήν προσωπική ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου: «Ἀμήν, ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τις γεννηθῆ ἄνωθεν οὐ δύναται ἰδεῖν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ». Κι ἐπειδή δέν τό πολυκατάλαβε, τοῦ τό διευκρίνισε, λέγοντας:

Θεοτοκάριον -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

Τη ΙΑ΄ (11η) Φεβρουαρίου άθλησις του Αγίου Ιερομάρτυρος ΒΛΑΣΙΟΥ Επισκόπου γενομένου Σεβαστείας και της εν Χριστώ συνοδείας αυτού.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

           

Βλάσιος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήκμασε κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως του κατά τα έτη τη΄ -  τκγ΄(308-323) βασιλεύσαντος, ήτο δε Επίσκοπος της εν Αρμενία Σεβαστείας. Αλλά και πριν να μαρτυρήση και πριν ακόμη γίνη ούτος Επίσκοπος του Χριστού είχε πολιτείαν θαυμαστήν και αξιέπαινον, διότι ήτο και αυτός ως ο μέγας Ιώβ, άκακος, άμεμπτος, αληθινός και θεοσεβής, απεχόμενος από παντός πονηρού πράγματος.

Τη Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΖΗΝΩΝΟΣ.

Ζήνων ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο από την Καισάρειαν της Καππαδοκίας, υιός πλουσίων και περιφανών γονέων, ετύγχανε δε διακομιστής των γραμμάτων του βασιλέως Ουάλεντος, ήτοι ήτο γραμματοφόρος εν έτει τξε΄ (365). Αφ’ ου δε απέθανεν ο Ουάλης, ευθύς απέρριψε την στρατιωτικήν ζώνην και ευρών τάφον μεγάλον (πολλούς δε τάφους μεγάλους έχει το βουνόν της Αντιοχείας) εισήλθεν εις αυτόν και εκαθάριζε την ψυχήν του δια των πόνων της ασκήσεως.

Διήγησις φρικωδεστάτου θαύματος περί ΥΠΑΚΟΗΣ προς τους γονείς και σεβασμού της ιεράς ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ.

Κατά τας ημέρας του βασιλέως Θεοδοσίου του Μεγάλου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 379-395, ήτο εις την Κωνσταντινούπολιν άνθρωπός τις ενάρετος εις την πολιτείαν και πλούσιος κατά πολλά εις την νεότητα, έχων υιόν μονογενή ονόματι Θεόφιλον. Εις δε το γήρας αυτού επτώχευσε πολύ και μη έχων τα αναγκαία του σώματος, είπε προς τον υιόν αυτού· «Τέκνον μου, ιδού, καθώς βλέπεις, εγώ είμαι αδύνατος και πτωχός, τόσον ώστε δεν έχω πώς να αντεπεξέλθω εις τας ανάγκας της ζωής. Λοιπόν θέλω να σε παρακαλέσω να μου κάμης μίαν χάριν δια να σωθώ και εγώ ο ταπεινός εις το γήρας μου και συ πάλιν να αξιωθής, δια την υπακοήν σου, της ουρανίου μακαριότητος». Ο δε απεκρίνατο· «Λέγε μοι, πάτερ, ό,τι ορίσης και εγώ δεν θέλω παρακούσει τας εντολάς σου». Τότε ο γέρων λέγει προς τον υιόν του:

Τη Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και Παρθένων ΕΝΝΑΘΑ, ΟΥΑΛΕΝΤΙΝΗΣ και ΠΑΥΛΟΥ.

Ενναθά, Ουαλεντίνη και Παύλος οι Άγιοι του Χριστού Μάρτυρες ηξιώθησαν των μαρτυρικών στεφάνων εις την Καισάρειαν της Παλαιστίνης· και η μεν παρθένος Ενναθά κατήγετο από την πόλιν Γάζαν την εν τη Ιουδαία ευρισκομένην, ήτις και Κωνσταντία ωνομάζετο, η δε Ουαλεντίνη παρθένος ούσα και αυτή κατήγετο από την Καισάρειαν. Ότε δε εγίνετο ο κατά των Χριστιανών διωγμός, συλληφθείσα η γενναιοτάτη παρθένος Ενναθά, ωδηγήθη εις τον ηγεμόνα Φιρμιλιανόν, όστις καθήσας εις το κριτήριον ηρώτησεν αυτήν αν αρνήται τον Χριστόν.

Πάντοτε η επικληση του Κυρίου.

Γράφοντας «Πρὸς τὸν Θεόδουλον» ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος τὸν συμβουλεύει πῶς νὰ ἀποφεύγη τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ἀρχίζει καὶ γεννιέται ἡ ἁμαρτία. Τοῦ ἀποκαλύπτει λοιπὸν τὸ μεγάλον μυστικόν, ποὺ εἶναι ἡ «νοερὰ προσευχή», τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», λέγοντας: « Ὅπως εἶναι ἀδύνατο νὰ περάση κανεὶς μεγάλον πέλαγος χωρὶς μεγάλον πλοῖον, ἔτσι εἶναι ἀδύνατον νὰ διώξη κανεὶς τὴν προσβολὴ ἑνὸς πονηροῦ λογισμοῦ χωρὶς τὴν ἐπίκλησιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Πίστις καὶ ἔργα

Εἶναι ἀπαραίτητο ἡ πίστη μας νὰ συνοδεύεται μὲ ἔργα; Μᾶς βοηθοῦν τὰ ἔργα μας; Μᾶς ἀπαντᾶ ὁ Ἀπ. Ἰάκωβος. «Τί τὸ ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστις λέγῃ ἔχειν, ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν;» (β´, 14). «Οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ νεκρὰ ἐστι καθ᾽ ἑαυτὴν» (Ἰακ. β, 17). Δηλαδὴ μὲ λίγα λόγια τί λέγει; Ἡ πίστη χωρὶς ἔργα εἶναι νεκρά. • Ὁ Ὅσιος Ἡσαΐας λέγει: Ὅταν ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου βγῆ ἀπὸ τὸ σῶμα, μαζί της πορεύονται καὶ οἱ Ἄγγελοι. Ὅμως τότε τρέχουν καὶ ὅλες οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους, νὰ τὴν συναντήσουν καὶ προσπαθοῦν νὰ τὴν κρατήσουν. Ἐξετάζουν μὲ προσοχὴ μήπως τυχὸν ἡ ψυχὴ ἔχει διαπράξει κάποια ἀπὸ τὰ δικά τους ἔργα. Τότε δὲν πολεμοῦν οἱ Ἄγγελοι μὲ τοὺς δαίμονες, γιὰ νὰ προστατέψουν τὴν ψυχή, ἀλλὰ τὰ ἔργα, ποὺ ἔπραξε, τὴν προστατεύουν καὶ τὴν περιφρουροῦν, γιὰ νὰ μὴ τὴν ἀγγίξουν οἱ δαίμονες. Ἐὰν τὰ ἔργα, ποὺ ἔπραξε, νικήσουν τοὺς δαίμονες, τότε οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι ψάλλουν πρὸ αὐτῆς, μέχρι ποὺ ἡ ψυχὴ συναντήση μὲ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τὸν Θεό.

Μίκης Θεοδωράκης : ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού

«Η χώρα μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του Λαού μας. Συνάμα ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. Από την εποχή του ΕΑΜ υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι Έλληνες αριστεροί υποχώρησαν μπροστά σε δοκιμασίες, που τις περισσότερες φορές έφταναν στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Σήμερα, για πρώτη φορά, κάποιοι που θέλουν να ονομάζονται αριστεροί υποχωρούν υπερασπιζόμενοι το προσωπικό τους συμφέρον. Συμπαρασύροντας έτσι σ’ αυτόν τον κατήφορο την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό. Μετά από αυτό το μεγάλο “ΝΑΙ” του κ. Τσίπρα εκείνο που πονάει πιο πολύ δεν είναι μόνο οι κίνδυνοι που ξανοίγονται μπροστά μας αλλά προ παντός η μεγάλη Ντροπή που θα μας στιγματίζει για πάντα». 

12/6/2018. Μίκης Θεοδωράκης.

***

Ανώνυμος είπε...

Δείτε αν θέλετε το νέο λογότυπο της επισκέψεως του πάπα σε Βουλγαρία και Σκόπια. Στο λογότυπο αναφέρει "Ειρήνη στον Κόσμο" και απεικονίζεται ξεκάθαρα στοχοποιημένη η ευρύτερη περιοχή(σε φωτεινό κύκλο) που περιλαμβάνει τις χώρες(είτε ολόκληρες είτε τμήματά τους):
Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σκόπια, Αλβανία, Κόσοβο, Μαυροβούνιο, Βοσνία Ερζεγοβίνη και Νότια Σερβία.

https://www.vaticannews.va/content/dam/vaticannews/multimedia/2018/12/13/LOGO%20BULGARIA%20aem.jpg/_jcr_content/renditions/cq5dam.thumbnail.cropped.750.422.jpeg

 10 Φεβρουαρίου 2019 - 2:49 μ.μ

«Κεραυνοί» Μαρίας Μαντουβάλου για τον αφελληνισμό της παιδείας μας

Κρίσιμες ώρες για τον Ηγούμενο π. Εφραίμ

Κατά την μετάβασή του στο Κίεβο προκειμένου να παραστεί στην ενθρόνιση του ψευδοκιέβου Επιφανίου ο π. Εφραίμ αισθάνθηκε αδιαθεσία και μετακομίσθηκε στο νοσοκομείον, όπου διεπιστώθη ότι είχε πάθει έμφραγμα. Ο Ηγούμενος ταλαιπωρείται χρόνια με καρδιακά προβλήματα και έχει ήδη 6 στεντ. Την κατάστασή του επιδείνωσε η πίεση που του ασκήθηκε σχετικώς με την μετάβασή του στο Κίεβο, για την οποίαν κυκλοφορούνται δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι ο π. Εφραίμ

Ὁ Γερμανός ἀξιωματικός πού εἶδε τόν Ἅγιο Χαράλαμπο στά Φιλιατρά καί σταμάτησε τό ἀποφασισμένο ὁλοκαύτωμα τῆς πόλης!

Γράφει ὁ  Ἀρχιμανδρίτης π.Δανιήλ Γούβαλης

Ἰδιαίτερα ἐντυπωσιακό εἶναι κάποιο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου πού συνέβη τό 1944. Στήν νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στήν ἐπαρχία Τριφυλίας, ὑπάρχει μία γραφική πόλις μέ 9.000 κατοίκους, τά Φιλιατρά. Πολιοῦχος τῆς πόλεως εἶναι ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, καί κάθε χρόνο στίς 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι πρός τιμήν του, καί κατεβαίνουν σ' αὐτό καί οἱ Φιλιατρινοί πού μένουν στήν Ἀθήνα. Σ' αὐτό τό πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο καί ἕνας ἡλικιωμένος Γερμανός, ὀνόματι Κοντάου, μέ τήν οἰκογένειά του. Ἔρχεται ἀπό μακρυά. Καί θά ἔλεγε κανείς: «Τί τοῦ ἦρθε, ὥστε ἔτσι στά καλά καθούμενα νά ξεκινᾶ ἀπό τήν Γερμανία γιά ἕνα τόσο μακρινό ταξείδι»!

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Αθωνικά άνθη

«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.

Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως, περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας, περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι. Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών.

Οικουμενισμός το μυστήριον της ανομίας 10ον