Η προσωπικότητα του πονηρού λογισμού -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο πονηρός λογισμός, ως εργαλείο πειρασμικό και προσωπείο του διαβόλου, δέχεται στα πατερικά κείμενα τους εξής ανθρώπινους χαρακτηρισμούς. Ονομάζεται:

α) Κλέπτης. Κατά τον άγιο Μάξιμο είναι κλέπτης όχι μόνο γιατί παραπλάνησε τον Αδάμ, αλλά γιατί, έκτοτε, «κλέπτει της ψυχής την όλην έφεσιν» προς τον Θεό, και μας απομακρύνει της θείας αγάπης του.

β) Απατεώνας. Επειδή εξαπατά τους ανθρώπους, προκειμένου να τους παγιδεύσει στην αμαρτωλή πράξη. Ο δε όσιος Νείλος ο Ασκητής θα σημειώσει σχετικά· «απάτη γαρ εστί αληθώς πόσα συναρπαγή του εχθρού δια της αθρόας προσβολής».

ΣΑΝ ΑΛΛΗ ΒΑΒΕΛ...ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ!.Κυριακή της Πεντηκοστής (27-5-2018) π. Γεώργιος Αγγελακάκης

http://agiooros.org/viewtopic.php?t=14080&p=36590#p36590

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Ισαακίου του οσίου, ηγουμένου της μονής Δαλμάτων, Ευσεβίου και Χριστίνης των μαρτύρων, Ναταλίου και Βαρλαάμ των οσίων.

Ὁ Ὅσιος Ἰσαάκιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Συρία καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ ἀρειανοῦ αὐτοκράτορος Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.). Μοναχὸς στὴν πατρίδα του, μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἐγκαταστάθηκε σὲ κάποια ἀπὸ τὶς μονὲς αὐτῆς. Διακρινόταν γιὰ τὴ φλογερὴ πίστη καὶ τὴ μαχητικότητά του ἐναντίον καθενὸς ποὺ ἐπιβουλευόταν αὐτήν, ἰδιαίτερα δὲ κατὰ τῶν ἐπικρατούντων αἱρετικῶν Ἀρειανῶν. Μιλώντας πρὸς τοὺς μοναχοὺς καὶ τὰ πλήθη, δὲν δίσταζε νὰ ἐλέγχει καὶ αὐτὸν τὸν αὐτοκράτορα γιὰ τὶς ὑπὲρ τῶν αἱρετικῶν ἀπροκάλυπτες ἐνέργειές του. Τὸ 378 μ.Χ. συνάντησε τὸν Οὐάλεντα, ἐνῶ ἀναχωροῦσε γιὰ τὴν ἐκστρατεία ἐναντίον τῶν Γότθων ποὺ εἰσέβαλαν στὸ Βυζάντιο, καὶ τοῦ εἶπε:

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ

Ἀρχικὴ ἀποστολὴ 9.5.2018 

                                                           Ἐπανάληψη  -   Ἀνάρτηση 29.5.2018

Ἀγαπητοὶ καὶ ταλαίπωροι συνάνθρωποί μας, γύρω ἀπὸ τὸ Πεδίο τοῦ Ἄρεως,            

Χαίρετε,

1. Καλὴ Ἀνάσταση στὶς ψυχές μας, τοὺς οἰκείους μας, τοὺς πλησίον μας, τὴν Ἐκκλησία μας, τὴν Ὀρθοδοξία μας, τὴν Ἑλλάδα μας, τὸ ἑλληνικὸ Ἔθνος, τὴν Συρία μας (διότι ὁ πολυχαϊδεμένος μας Σουλτᾶνος, ὁ σύγχρονος σχιζοφρενὴς Χίτλερ μετέβη καὶ εἰς τὸ Βατικανό, νὰ πάρῃ τὴν εὐλογία τοῦ ἀντίχριστου πάπα γιὰ νὰ ἐξαφανίσῃ κάθε ἴχνος πολιτισμοῦ αὐτῆς τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ οὔτε ἕνα Σύριο στὴ ζωή) καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὴν καταταλαιπωρούμενη περιοχὴ γύρω ἀπὸ τὸ Πεδίο τοῦ Ἄρεως.

2. Ἐν πρώτοις σᾶς ζητοῦμε ταπεινὰ συγγνώμη, διότι ἡ ὑπερεντατικότατη ἀπασχόλησή μας ἀπὸ βαθυτάτων χαραμάτων μέχρι καὶ τὶς πρῶτες πρωϊνὲς ὧρες ἐπὶ 365 ἡμέρες τὸ ἔτος δὲν μᾶς ἐπέτρεψε, δυστυχῶς, νὰ ἀπευθυνθοῦμε νωρίτερα καὶ σὲ σᾶς, τοὺς ταλαίπωρους συνανθρώπους μας ποὺ βιώνουν μὲ μεγίστη ἀγωνία καὶ ἄγχος γιὰ τὴν αὔριον. !!!...

3.Ἐμεῖς εἴμαστε πάντοτε ὑπὲρ τῶν μικρῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων, ὅπως θὰ δῆτε καὶ εἰς τὴν δυναμικὴ ἱστοσελίδα μας www.fotgrammi.gr καὶ εἰς τὸ περιοδικόν μας ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ, τὸ ὁποῖον ἐκτυπώνομε καὶ ἀποστέλομε δωρεὰν σὲ 60.000 ἀντίτυπα ἀνὰ τὴν ὑφήλιο, καθὼς καὶ εἰς τὸ Facebook: Τάμα Έθνους (Φωτεινή Γραμμή) καὶ εἰς τὸ Twitter: @PANEL_TAMA. !!!...

Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ὁ Δάκτυλος τοῦ Πατρός - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Εἰς τήν Ἁγίαν Πεντηκοστήν)

Τί εἶναι ἡ γιόγκα.

Τι είναι η γιόγκα π. Σωτήριος Ο. Αθανασούλιας (29/5/2018)

Τί εἶναι ἡ γιόγκα.
Ἀκίνδυνη μέθοδος γιά ὑγεία καί ὀμορφιά ἤ ἐπικίνδυνη τεχνική θρησκευτικῆς λατρείας

https://www.impantokratoros.gr/026C3E42.el.aspx

Κ. Πυλαρινός: Τα βρόντηξε διαμαρτυρόμενος για το ξεπούλημα

Ηχηρή παραίτηση υπέβαλε ο πρόεδρος της Ενωσης Τέως Βουλευτών - Ευρωβουλευτών, Κώστας Πυλαρινός (φωτό), κατηγορώντας ευθέως την κυβέρνηση για τους χειρισμούς της στο Σκοπιανό. 
Ο πρώην «γαλάζιος» βουλευτής παραιτήθηκε από τη θέση που κατείχε για δεκατρία ολόκληρα χρόνια, επισημαίνοντας ότι η απόφασή του είναι ένα μήνυμα οργής και μια αυτονόητη πράξη καθήκοντος για την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. 

«Σεβόμενος την αιματοβαμμένη από θυσίες ιστορία της Μακεδονίας μας, την τιμή και τους 50χρονους αγώνες των συναδέλφων μου, αρνούμαι να παρακολουθώ από τη θέση του προέδρου της Ενωσης τη διαδικασία εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας σε σφετεριστές και πλαστογράφους της ιστορίας, οι οποίοι με μεθοδεύσεις επαίσχυντες και δόλιες και τη στήριξη ανεύθυνων παραγόντων της διεθνούς σκηνής, συντηρούν ένα μακροχρόνιο, εις βάρος της Ελλάδος, επεκτατικό αλυτρωτισμό» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Πυλαρινός στην επιστολή παραίτησής του. 

Γέροντας καὶ Ἡγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἁγίου Ὄρους Ἀρχιμ. Παρθένιος:

Ὅπου δὲν ὑπάρχει  ʻʼ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ κληρονομιὰ τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως ʼʼ  δὲν ὑπάρχει ἐκκλησία καὶ συνεπῶς οὔτε ἱερωσύνη, οὔτε βάπτιση, οὔτε μυστήρια. Αὐτὴ τὴ θέση βρίσκουμε καὶ στὰ θεόπνευστα κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ στοὺς ἱεροὺς κανόνες καὶ στοὺς βίους τῶν ἁγίων. Μὴ ξεγελιόμαστε. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἀποστολικὴ διαδοχή, ἐὰν δὲν ὑπάρχει ἀποστολικὴ πίστη, ἐπειδὴ ἡ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία μιλάει γιὰ τὴν ἄκτιστη ἐνέργεια τῆς Θείας Χάριτος, ὡς αἰώνια ἔκφραση τῆς Θείας Φύσεως, πράγματα ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ τὰ περιγράψεις μὲ λόγια. Συνεπῶς ὅταν μιλᾶμε γιὰ Θεία Χάρη, ἐννοοῦμε ὅτι μποροῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ποὺ εἴμαστε κτίσματα καὶ θνητοὶ νὰ φτάσουμε στὴ θέωση».

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ:

Μποροῦμε νά ἔχουμε κοινωνία μέ (ἀδελφούς Ἀρχιερείς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν) ἐμφορουμένους ἀπό τέτοιες κακοδοξίες μή διακινδυνεύοντες τήν σωτηρία τοῦ ποιμνίου μας καί τηροῦντες τούς ὅρκους τῆς Ἀρχιερωσύνης μας;

(σ.σ. Από το κείμενο της Ανακοίνωσης του κ. Σεραφείμ 17/11/2016)

"Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με…" -- Apo Korinthious

Ἰδού καί ἡ ἐπιβεβαίωση ὅσων ἀποκαλύψαμε!
"Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με…"
Δευτέρα (Ἁγίου Πνεύματος), 28 Μαΐου 2018 ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ
ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ κ. ΠΑΧΩΜΙΟΥ
Με την επιβαλλόμενη εκκλησιαστική τάξη τιμήθηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας η μνήμη του αγίου Παχωμίου του Μεγάλου, του οποίου το όνομα φέρει ο πολιός Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Παχώμιος.
Φέτος, τα ονομαστήρια του Σεβ/του, συνέπεσαν με την εορτή του αγίου Πνεύματος, εις το οποίον είναι αφιερωμένο το Καθολικό της Ιεράς Μονής, την οποία με πραγματικό μόχθο ψυχής και σώματος ανήγειρε ο πολιός Ιεράρχης.
Η διεύθυνση του <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ>> (σημείωση: ἱστολόγιο τῆς ὁμάδος Κηρύκου) εύχεται έτη πολλά εις τον εορτάζοντα Ιεράρχη.
1 σχόλιο:

ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΘΗΜΑ -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, ῾Ομ. Καθ. Α.Π.Θ.

Στον ἡμεροδείκτη τοῦ Μαΐου, θέση ξεχωριστή γιά τήν ἱστορία τῆς Ρωμιοσύνης καί γιά τήν ἑλληνική ψυχή κατέχει ἡ 29η τοῦ μήνα. Θυμίζει ἐκείνη τήν ἀποφράδα Τρίτη τοῦ 1453, πού σήμανε τήν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, ἡ ὁποία τεῖχος καί προστασία της εἶχε τήν Παναγία μας. ῾Ο ἱστορικός μας Κ. Παπαρρηγόπουλος ἐκτιμᾶ ὅτι «διά τῆς ἁλώσεως ταύτης δέν ἔπεσε μόνη ἡ κυριευθεῖσα πόλις, δέν ἔπεσε μόνη ἡ καταλυθεῖσα βασιλεία, ἀλλ᾿ ἐπί χρόνον μακρόν ἐπεσκιάσθη κόσμος ὁλόκληρος πραγμάτων, καί δογμάτων, ὁ κόσμος ὁ ἑλληνικός».

Πρὸς τὴν τρίτην Ἅλωσιν; -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου ∆. Μεταλληνοῦ

Η 29η Μαΐου 1453 εἶναι ἡµέρα πένθους γιὰ τὸν Ἑλληνισµό, διότι κατ᾽ αὐτὴν ἔπεσε ἡ Πόλη, ἡ δεύτερη ἱστορικὴ πρωτεύουσά του, µετὰ τὴν Ἀθήνα, καὶ ἄρχισε ἡ µακρόσυρτη νύχτα τῆς δουλείας. Ἐξ ἴσου ὅµως ἀποφρὰς γιὰ τὸ Γένος µας εἶναι καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου 1204, διότι κατ᾽ αὐτὴν ἔπεσε ἡ Πόλη στοὺς Φράγκους τῆς ∆´ Σταυροφορίας. Οἱ δύο αὐτὲς ἁλώσεις καὶ οἱ συνέπειές τους σφράγισαν ἀµετάκλητα τὴν αὐτοκρατορία τῆς Ν. Ρώµης καὶ τὴν µετέπειτα πορεία τοῦ Γένους µας. 1. Ὑπάρχει γενετικὴ µεταξὺ τῶν δύο ἁλώσεων. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη καὶ σύνολη ἡ αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώµης ἡ Ρωµανία, ὅπως εἶναι τὸ ἀληθινὸ ἀπὸ τὸν δ´ αἰώνα ὄνοµά της, δέν µπόρεσε νὰ ξαναβρεῖ τὴν πρώτη της δύναµη. Τὸ φράγκικο κτύπηµα ἦταν τόσο δυνατό, ὥστε ἔκτοτε ἡ Νέα Ρώµη - Κωνσταντινούπολη ἦταν «µία πόλη καταδικασµένη νὰ χαθεῖ» (Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ). Ἀπὸ τὸ 1204 µέχρι τὸ 1453 ἡ αὐτοκρατορία µας διανύει περίοδο πολιτικῆς παρακµῆς καὶ πτωτικὴ πορεία.

Ζή εις την ψυχήν μας ως πραγματικότης επέκεινα των γηίνων όρων

H Κωνσταντίνου Πόλη, εις την ψυχήν μας εξακολουθεί να ζή, όχι μόνον ως απλούν συγκλονιστικόν όραμα μιάς τόσον μεγάλης, τόσον ωραίας και τόσον ποθητής Πατρίδος. Όχι μόνον ως αιματωμένη  ανάμνησις δόξης και πόνων που κατέτρωσαν την καρδίαν μας. Όχι μόνον ως φλογερά θεοσέβεια, περιπλακείσα ερωτικώς εις αδιάστατον ένωσιν με την ιδέα της Πατρίδος, αλλά ζή εντός μας, με την δύναμιν βιολογικής ανάγκης, ως περιβάλλον πνευματικόν,  «εν ώ ζώμεν και κινούμεθα», ως πόθος επιστροφής άσβεστος και ως ψυχή, του είναι μας. Ζή εις την ψυχήν μας ως πραγματικότης επέκεινα των γηίνων όρων και απαύγασμα μυχίων ονειροπολημάτων, τόσον ευαρέστων και τόσον εναργών….

Κόλαση αφόρητη!

Περισσότερα από δύο δισεκατομμύρια πλάσματα του Θεού, απόγονοι της Άγαρ, πλέουν μέσα στο ερεβώδες σκότος του Κορανίου, που ετεχνούργησεν ο σατανάς δια μέσου ενός επιληπτικού καμηλέρη, νεκρά, άταφα, πτώματα! Αληθινή συμφορά για δύο δισεκατομμύρια ανθρώπων, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού, από τον έκτον αιώνα μέχρι σήμερα που, αντί να αναγεννηθούν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, να λάμψουν με τη χάρη του βαπτίσματος, να αγιασθούν και να καταστούν «κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού», γεννώνται στο σκότος, ζουν στο ζόφο της αγνωσίας, χωρίς πνευματική ζωή, νεκρωμένοι και πορεύονται για τα αιώνια κτηνώδη πιλάφια και τα φιλήδονα ουρί! Κόλαση αφόρητη!

Χορωδιακόν «Εκ νυκτός ορθρίζει το πνεύμα μου» -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Θεοδοσίας μάρτυρος, ιερομ. Ολβιανού επισκόπου Ανέου, Ιωάννου (Νάννου 1802) και Ανδρέου νεομαρτύρων.

Ἡ Ἁγία Παρθενομάρτυς Θεοδοσία καταγόταν ἀπὸ τὴν Τύρο τῆς Φοινίκης καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Σὲ ἡλικία δέκα ὀκτὼ ἐτῶν διέπρεπε τόσο γιὰ τὴν εὐσέβεια, ὅσο καὶ γιὰ τὸ ζῆλο της ὑπὲρ τῆς Χριστιανικῆς πίστεως, διαδίδοντας αὐτὴ μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρισσῶν γυναικῶν καὶ ἑλκύοντας πολλὲς ἀπὸ αὐτές.

Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα·

οὐδὲν γὰρ τῆς σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία στην Πατερική Παράδοση -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Εκ του βιβλίου:

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΘΕΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ
Aρχές και κριτήρια
της Πατερικής Θεολογίας

  Πρωτοπρεσβύτερος  Θεόδωρος Ζήσης

1.Η εκτός της Εκκλησίας δράσις του Αγίου Πνεύματος.

α'. Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία.

Η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενώτατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, κατά την οποί­αν απεστάλη το Άγιον Πνεύμα εις τους αποστόλους, ίνα μένη εις τον αιώνα μετ' αυτών και οδηγή αυτούς εις πάσαν την αλήθειαν, αποτελεί την γενέθλιον της Εκκλησίας ημέραν· "ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκ­κλησία, ει δε συνίσταται η Εκκλησία, εύδηλον ότι το Πνεύμα πάρεστιν", παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος εις ομιλίαν του εις την Πεντηκοστήν[1]. Η εσωτέρα υφή και δομή της Εκκλησίας, η όλη υπόστασις αυτής είναι πνευ­ματική.

Ενός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο ΠΣΕ ), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. («Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών» ) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της «Ίδιας Πίστης» και «ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή!!!

Από τους Σταυροφόρους στους Οθωμανούς

Για την τέχνη στην εποχή των Παλαιολόγων

Από τον
Δημήτριο Δ. Τριανταφυλλόπουλο *

Tο Βυζάντιο, το μακροβιότερο κράτος στην ευρωπαϊκή Ιστορία, εξαντλήθηκε και έπεσε ανάμεσα στην κατάκτησή του από τους δυτικούς σταυροφόρους (1204) και την τελική Αλωση από τους Οθωμανούς Τούρκους (1453). Σε αυτούς τους δυόμισι αιώνες, η Δύση θα φτάσει στο απόγειο της μεσαιωνικής γοτθικής τέχνης και στην Αναγέννηση του 15ου αιώνα (ιταλικό Κουατροτσέντο).
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετά το 1204 κατατεμαχίστηκε σε πολλά αυτόνομα ελληνικά ή φραγκικά-βενετικά κρατίδια, ενώ την ανταγωνίζονται, και άλλα ορθόδοξα βασίλεια (Σλάβοι, Ρώσοι, Βούλγαροι). Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ θα φτάσει το 1400 μέχρι το Λονδίνο, επαιτώντας για το Βυζάντιο που έπνεε τα λοίσθια! Στον διχασμό ανάμεσα σε ανθενωτικούς και φιλολατίνους προστίθενται η Κίνηση του Ησυχασμού (άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς) και ο εμφύλιος πόλεμος. Ο Πατριάρχης κατά περίπτωση αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο, υποκαθιστώντας τον αυτοκράτορα.

Λόγος λα΄ περί του Αγίου Πνεύματος -- Άγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ο ΛΑ ' Λόγος είναι ο σπουδαιότερος από τους Θεολογικούς Λόγους του αγ. Γρηγορίου. Εκφωνήθηκε στο ναό της αγ. Αναστασiας στην Κωνσταντινούπολη, το 380, πιθανόν κατά το διάστημα μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου. Είναι η πρώτη φορά που σε ειδική πραγματεία, αφιερωμένη στο άγιο Πνεύμα, ομολογείται και καταδεικνύεται η θεότητα και το ομοούσιο του αγ. Πνεύματος. Ο Γρηγόριος διακηρύσσει την ορθή πίστη της Εκκλησίας ότι «εκ φωτός του Πατρός φως καταλαμβάνοντες τον Υιόν εν φωτί τω Πνεύματι» (§ 3). Καταρρίπτει, στη συνέχεια, τους συλλογισμούς των αιρετικών Πνευματομάχων με θεολογικά επιχειρήματα (§ 4-21) και τέλος, απαντώντας στο επιχείρημα ότι στην αγία Γραφή δεν δηλώνεται ρητά η θεότητα του Πνεύματος, παραθέτει πλήθος χωρίων, όπου υποδεικνύεται η θεότητα του Πνεύματος (§ 29-30). Αλλά και το ίδιο το Πνεύμα τώρα, σύμφωνα με το Γρηγόριο, φανερώνει στούς αξίους βαθύτερα και σαφέστερα οτι είναι Θεός, ένα από τα τρία πρόσωπα της μιας θεότητας (§ 26).

3. Εκείνοι, λοιπόν, oι οποίοι είναι δυσαρεστημένοι και με σφοδρότητα υπερασπίζονται το «γράμμα», επειδή εμείς τάχα εισάγουμε κάποιον ξένο και παρείσακτο Θεό, να ξέρουν καλά ότι φοβούνται εκεί που δεν υπάρχει φόβος. Και ας γνωρίζουν σαφώς, ότι κάλυμμα της ασέβειάς τους είναι η φιλία του «γράμματος», όπως θα φανεί εντός ολίγου, όταν, όσο είναι δυνατόν, θα ανατρέψουμε τα επιχειρήματά τους. Εμείς βέβαια έχουμε τόση πίστη στη θεότητα του Πνεύματος, το οποίο λατρεύουμε, ώστε από Αυτό θ' αρχίσουμε το λόγο για το Θεό, αναφέροντας τις ίδιες εκφράσεις για την Τριάδα, έστω κι αν φανεί σε μερικούς πολύ τολμηρό.