THE JESUS PRAYER AND ITS APPLICATION --

https://www.impantokratoros.gr/jesus-prayer.en.aspx

The single-minded Prayer – «Lord Jesus Christ, have mercy on me» –is the simplest, but also the most powerful «weapon» of prayer for the faithful – whether Monk or layperson.  This brief prayer, which was delivered to us by our ancient, holy Fathers of the 6th century, is a condensed form of the entire confession of the Christological Faith of our Church, the complete dogma on the Incarnation of Christ and God, «in Whose name every knee should bend, of those in heaven and on earth and below the earth» (Phil.2:10) and with Whose name the powers of perdition are «flogged» (Ladder of Divine Ascent, 21:7).

Η βρεφοκτονία της Πετρουπόλεως και αι βρεφοκτονίαι των εκτρώσεων

Μία ακόμη φρικτή βρεφοκτονία ήρθε, πριν λίγες ημέρες, να σοκάρει την κοινωνία. Νεογέννητο βρέφος βρέθηκε στραγγαλισμένο σε κάδο σκουπιδιών, στην Πετρούπολη Αττικής. Δεν θα χαρακτηρίζαμε ως κτήνη τους ειδεχθείς φονιάδες γονείς, διότι θα αδικούσαμε τα ζώα, τα οποία υπερασπίζονται, ακόμη και με τη ζωή τους τα τέκνα τους, αλλά ως δαιμονανθρώπους. Διότι τέτοια εγκλήματα τα ποθεί και τα υποβάλλει μόνον ο διάβολος! Είδαμε στα ΜΜΕ απλούς ανθρώπους να εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους γι’ αυτή την ανείπωτη κακουργία και να κλαίνε. Είδαμε επίσης δημοσιογράφους να «παραφουσκώνουν» το γεγονός, για να πετύχουν μεγαλύτερη τηλεθέαση. Είδαμε επίσης παράγοντες της πολιτείας να «σκίζουν τα ιμάτιά τους». Αλλά νομίζουμε πως, πέρα από τη τραγική πλευρά της είδησης, υπάρχει και η υποκριτική. Την ίδια στιγμή που οι δαιμονικοί γονείς στραγγάλιζαν τα νεογέννητο αγγελούδι, εκατοντάδες άλλα αγγελούδια κομματιάζονταν και κομματιάζονται στα χειρουργικά κρεβάτια νόμιμα! Τριακόσιες χιλιάδες αγγελούδια κατακρεουργούνται κάθε χρόνο, με τις εκτρώσεις στη Χώρα μας. Μία πόλη σαν την Πάτρα, σφαγιάζεται και ρίχνεται στους υπονόμους! Και όμως ουδεμία φωνή διαμαρτυρίας για τα αγρίως δολοφονημένα έμβρυα των εκτρώσεων από όλους αυτούς που έκλαψαν το δολοφονημένο βρέφος της Πετρούπολης! Δυστυχώς!

«Ο.Τ»

Τό τρίπτυχον τῆς πνευματικῆς ζωῆς - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Τῶν Ἁγ.Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου)

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα. 

Η ΠΕΠΟΙΚΙΛΜΕΝΗ -- Aλεξ. Παπαδιαμάντη

Εἶχα τάξιμον νὰ ὑπάγω στὴν Κεχριάν, νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη», εἰς τὰ Ἐννιάμερα, τὴν 23 Αὐγούστου. Ἀπὸ δέκα χρόνων δὲν εἶχα ἐπισκεφθῆ τὴν Παναγίαν τὴν Κεχριάν. Δέκα χρόνια εἶχα ν᾿ ἀσπασθῶ τὴν σεβασμίαν παλαιὰν Εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, ὁποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, ἐπάνω εἰς δύο ὑπερῷα, ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὁ ἱερὸς Κοσμᾶς (αὐτὸς ὁ θεσπέσιος ποιητὴς τῆς Πεποικιλμένης) 〈καὶ〉 ὁ θεῖος Δαμασκηνός, τείνοντες δύο τόμους κάτω πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Εἰκόνος, ἐφ᾿ ὧν εἶναι γεγραμμένα δύο τροπάρια, τὸ «Γυναῖκά σε θνητήν, ἀλλ᾿ ὑπερφυῶς καὶ Μητέρα Θεοῦ», καὶ τὸ «Ἀξίως ὡς ἔμψυχόν σε οὐρανὸν ὑπεδέξαντο…» Καὶ δὲν εἶχα ἀγναντέψει οὔτε μακρόθεν τὸν περικαλλῆ θόλον τοῦ σεμνοῦ ναΐσκου, ὅπου ἀστράπτει εἰς τὸν ἥλιον ὅλος πεποικιλμένος ἀπὸ τὰ ὡραῖα παλαιὰ πινάκια, τὰ ἐγκολλημένα εἰς τὸ κτίριον ὡς ὄστρακα μαργαριτοφόρα.

Καὶ παρημέλησα τὸ τάξιμόν μου, καὶ δὲν ἀπεφάσιζα νὰ ὑπάγω. Ἐνύκτωσε, κ᾿ ἐκαθόμουν ἔξωθεν τοῦ μαγαζείου τοῦ ἀγαπητοῦ νεαροῦ φίλου μου, τοῦ Κωστῆ τοῦ Τσαμασφύρου, πολλὰ ρεμβάζων, καὶ οὐδὲν σκεπτόμενος. Ὁ Κωστάκης μοῦ ἔφερε ποτήριον ρακίου, νὰ μὲ κεράσῃ, καὶ μοῦ εἶπε:

― Δὲν πῆγες, μπάρμπ᾿ Ἀλέξανδρε, στὴν Παναγιὰ τὴν Κεχριά; Ἐγὼ θὰ πάω.

Οι Ουνίται των Αθηνών παραβαίνουν τον νόμον

Σεβαστοί και αγαπητοί,
Δεν είμαι νομικός, από ο,τι γνωρίζω όμως, υπάρχει ένας Νόμος που τιμωρεί όσους πραγματοποιούν «παραποίηση στολής».
Αν εγώ φορέσω τη Στολή Στρατηγού ο Νόμος θα ενεργοποιηθεί. Και τα επιτετραμμένα Όργανα θα με συλλάβουν και το Δικαστήριο, στο οποίον θα με παραπέμψουν, θα με καταδικάσει.
Στην Πατρίδα μας υπάρχουν κάποιοι που παραβαίνουν το νόμο αυτό, δεν είδα όμως ποτέ ούτε άκουσα ότι κάποιοι συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν, και αυτοί είναι οι ΟΥΝΙΤΕΣ, οι οποίοι ντύνονται ως Ορθόδοξοι Ιερείς, φορούν Ορθόδοξες Ιερατικές στολές και μάλιστα – το σκανδαλωδέστερο – έχτισαν και ένα θαυμάσιο Ναό στην οδό Αχαρνών, Βυζαντινού τύπου και εκεί τελούν όλον τον προσηλυτισμό τους ανενόχλητοι και από την Πολιτεία και – δυστυχώς – και από την Εκκλησία.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Μιχαήλ του ομολογητού, επισκόπου Συννάδων, Μυροφόρου Μαρίας του Κλωπά.

Ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ καταγόταν ἐκ Συνάδων τῆς Φρυγίας ἀπὸ γονεῖς πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς, ἔζησε δὲ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου (813 – 820 μ.Χ.). Ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία εἶχε ἀφιερωθεῖ στὸν Θεὸ καὶ ἀφοῦ ἔτυχε εὐρείας καὶ ἐπιμελοῦς μορφώσεως, συγκαταλεγόταν μεταξὺ τῶν διαπρεπῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς του. Ἐπί Πατριάρχου Παύλου Δ’ τοῦ Κυπρίου (780 – 784 μ.Χ.) μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου, λόγῳ τοῦ ἀδαμάντινου χαρακτῆρος καὶ τῆς μεγάλης μορφώσεώς του κατέλαβε περιφανὲς ἀξίωμα στὰ ἀνάκτορα. Συνδέθηκε μὲ στενότατη φιλία μὲ τὸν Ἅγιο Θεοφύλακτο († 8 Μαρτίου), ποὺ ἦταν ἄνδρας ἐπίσης ἐνάρετος καὶ μορφωμένος, μὲ τὸν ὁποῖο ἀργότερα μετέβησαν στὴ μονὴ ποὺ εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ταράσιο στὸν Εὔξεινο Πόντο, ὅπου ἐκάρησαν μοναχοὶ. Γιὰ τὴν μεγάλη τους ἀρετὴ καὶ τὴν βαθύτατη θεολογικὴ κατάρτιση πείσθηκαν καὶ χειροτονήθηκαν ἀπὸ τὸν Ταράσιο κατ’ ἀρχὰς μὲν ἱερεῖς, στὴ συνέχεια δὲ ὁ μὲν Θεοφύλακτος Ἐπίσκοπος Νικομηδείας, ὁ δὲ Μιχαὴλ Ἐπίσκοπος Συνάδων.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου

… Διά νά μήν συμμετέχη στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας καί μοναδικός τρόπος ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς ἱερούς Κανόνες καί τούς ἁγίους Πατέρες παραδεδομένος, ἡ ἀποτείχισις. Οἱ  Ἀντιοικουμενιστές ὅμως δυστυχῶς  ἔχουν ἐφεύρει σήμερα καί ἄλλον τρόπο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι δύνασαι νά μήν συμμετέχης στήν αἵρεσι, ἐνῶ εἶσαι ἐνσωματωμένος ἐκκλησιαστικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀρκεῖ νά ἔχης Ὀρθόδοξο φρόνημα.  Πρόκειται δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια γιά τήν  θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου, τήν ὁποία πολλάκις ἔχουμε ἐπισημάνει.

«Δος αίμα και λάβε πνεύμα» - του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Θεολογικής Παν. Αθηνών

Οι υπηρεσίες της σύγχρονης ψυχολογίας στην βελτίωση των όρων της ζωής του ανθρώπου είναι ασφαλώς όχι απλώς αξιόλογες αλλά και επαινετές. Η ευρεία διάδοση των ψυχολογικών γνώσεων συνετέλεσε και συντελεί στην κατανόηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο σε όλες τις εκδηλώσεις του και τις μορφές ή τους τομείς της ζωής του. Η συνεχώς σωρευμένη ψυχολογική εμπειρία, από τη μεθοδική έρευνα ή το αυθόρμητο και τυχαίο ψυχολογικό γεγονός, τίθεται συνεχώς στην υπηρεσία της βελτιώσεως και εξομαλύνσεως της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η πορεία της ζωής του ανθρώπου διαποτίζεται συνεχώς από το πνεύμα της ψυχολογίας «για ένα καλύτερο σήμερα»! Ό,τι είναι ψυχολογικό, είναι χρήσιμο σαν δείκτης ζωής, Ενώ κάθε «αψυχολόγητο» θεωρείται σαν κάτι σχεδόν … απάνθρωπο!

Η τάση αυτή να «ψυχολογοποιούμε» την ύπαρξη και τη δράση του ανθρώπου είναι πολύ χρήσιμη, αλλά. .. μέχρις ενός σημείου!

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Οι δια λόγους παιδείας παραχωρούμενοι πειρασμοί δεν παρουσιάζουν εξωτερικήν ομοιότητα με τας αμαρτίας μας. Αλλ’ όπως οι στρατιώται όταν συλληφθούν να πράττουν άτοπα, τιμωρούνται κατά τρόπον διάφορον ως προς τας κακίας τας οποίας έπραξαν, ούτω και όλοι μας παιδευόμεθα υπό του Θεού, δια των παραχωρουμένων πειρασμών και θλίψεων, με τρόπον κατάλληλον και βοηθούντα εις την μετάνοιάν μας. παρά ταύτα, ούτε με τον ίδιον τρόπον που κακοπραγήσαμεν παιδευόμεθα, ούτε ακριβώς εις τον ίδιον χρόνον, ούτε με αυτά τα ίδια πράγματα. Και ακριβώς, επειδή ούτε εις τον ίδιον καιρόν παιδευόμεθα, αλλ’ ούτε και αι εξωτερικαί μορφαί της θείας παιδαγωγίας ομοιάζουν με τας κακάς πράξεις μας, οδηγούμεθα οι πολλοί εις απιστίαν της μυστικώς λειτουργούσης θείας δικαιοσύνης.

Φώτης Κόντογλου -- Ἀσάλευτο θεμέλιο

«Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα, ὅποιος εἶναι ἀδιάφορος, ὅποιος δὲν νοιάζεται γιὰ τίποτα, ὅποιος δὲν νιώθει καμιὰ εὐθύνη. Ἀλλιῶς τὸν λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό, (φασίστα). Ὅποιος ἀγαπᾶ τὴν χώρα μας, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμά μας, τὴν παράδοσή μας, τὴν γλώσσα μας, θεωρεῖται ὀπισθοδρομικός. Οἱ ἀδιάφοροι παιρνοῦν γιὰ φιλελεύθεροι ἄνθρωποι, γιὰ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦνε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ἔχουν γιὰ πιστεύω τὴν καλοπέραση, τὸ εὔκολο κέρδος, τὶς εὐκολίες, τὶς ἀναπαύσεις, κι ἂς μὴν ἀπομείνῃ τίποτα ποὺ νὰ θυμίζῃ σὲ ποιὸ μέρος βρισκόμαστε, ἀπὸ ποὺ κρατᾶμε, ποιοὶ ζήσανε πρὶν ἀπὸ μᾶς στὴν χώρα μας. Ἡ ξενομανία μᾶς ἔγινε τώρα σωστὴ ξενοδουλεία, σήμερα περνᾶ γιὰ ἀρετή, κι ὅποιος ἔχῃ τούτη τὴν ἀρρώστεια πιὸ βαρειὰ παρμένη, λογαριάζεται γιὰ σπουδαῖος ἄνθρωπος.

Ο ΚΑΙΡΟΣ και η κ. Ρεπούση σύμμαχοι δια τα νέα θρησκευτικά

Μετά την νομικήν και ηθικήν εκθεμελίωσιν του νέου συγκρητιστικού μαθήματος των θρησκευτικών από την απόφασιν της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας ο ΚΑΙΡΟΣ απεφάσισε να εκδώση ανακοινωθέν, διότι η σιωπή θα εσήμαινε και παραδοχήν της αποτυχίας του νέου προγράμματος. Εξέδωσε λοιπόν δελτίον τύπου, εις το οποίον μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν είναι τόσο νομικό, όσο πολιτικό (με την έννοια του τι άποψη έχουμε για το σύνολο της κοινωνίας) και καίρια θεολογικό και παιδαγωγικό… Το αντικείμενο της δουλειάς μας δεν επιτρέπει διαχωρισμούς, στείρες αντιπαραθέσεις και ηχηρές μα τόσο κενές περιεχομένου, για τη σύγχρονη ζώσα χριστιανική συν­­είδηση, διακηρύξεις προσήλωσης σε προγονικές αξίες και αρχές, που πρέπει να επιβληθούν από μία δικαστική εξουσία. Για το σύλλογό μας ο στόχος παραμένει και θα παραμένει, ένα αναβαθμισμένο μάθημα, που δεν θα χωρίζει τους μαθητές μέσα στην τάξη ανάλογα με την θρησκεία τους, αλλά θα τους διδάσκει μαζί με τη δική μας και τη θρησκεία του διπλανού τους με τρόπο εύληπτο όσο και διακριτό χωρίς να συγχέει τις θρησκείες μεταξύ τους… Το μάθημα που οραματιζόμαστε υπηρετείται καλύτερα με το σχεδιασμό του στα νέα Προγράμματα και τους Φακέλλους Υλικού, που έτυχαν καταρχήν έγκρισης από την Ιερά Σύνοδο…».

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (10ον μέρος )

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Βασιλίσκου μάρτυρος, Ιωάννου του βασιλέως, Δημητρίου (Μήτρου) και Παύλου των εν Τριπόλει νεομαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Βασιλίσκος, ἀνιψιὸς τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος, καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Χουμιαλὰ τῆς Ἀμασείας καὶ μαρτύρησε διὰ ξίφους ἐπὶ Μαξιμιανοῦ (285 – 305 μ.Χ.) καὶ ἄρχοντος Ἀγρίππα. Συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα τῆς Καππαδοκίας Ἀσκληπιάδη μὲ τοὺς στρατιῶτες του Εὐτρόπιο καὶ Κλεόνικο († 3 Μαρτίου), οἱ ὁποῖοι, ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, τελειώθηκαν διὰ μαρτυρικοῦ θανάτου. Ὁ Ἅγιος Βασιλίσκος ρίχθηκε στὴ φυλακὴ ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου καὶ ἀπὸ τὶς στερήσεις καὶ κακοπαθήσεις, θὰ ἀρνιόταν τὸν Χριστὸ, ὁπότε ὁ ἀντίκτυπος ἀπὸ τὴν πράξη του αὐτὴ θὰ ἦταν μέγας μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν.

Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας απαίτησαν ενωμένοι οι Πόντιοι

Με κάθε επισημότητα και ενωμένοι τίμησαν οι Πόντιοι στη Θεσσαλονίκη τα 353.000 θύματα που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους πριν από 99 χρόνια.
Κεντρικός σκοπός των εκδηλώσεων ήταν η αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τη διεθνή κοινότητα. Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, εκεί όπου βρίσκεται το μνημείο των αδικοχαμένων Ελλήνων του Πόντου, μικρά παιδάκια φορώντας παραδοσιακές φορεσιές, νέοι, νέες και ηλικιωμένοι με δάκρυα στα μάτια άφηναν ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στη μνήμη των προγόνων τους. Στις 18.30 τα λάβαρα σηκώθηκαν και οι εκδηλώσεις μνήμης ξεκίνησαν.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ -- Του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, τ. Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπ. Αθηνών

Η σωστή χρήση των πηγών

Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται. Ένα άλλο επίσης πρόβλημα είναι όχι μόνον η ιδεολογική χρήση της ιστορίας και των πηγών ακόμη, αλλά είναι και ο ιστορικός αναχρονισμός. Να επιχειρούνται δηλαδή ερμηνευτικές προσβάσεις στα ιστορικά γεγονότα και στα ιστορικά πρόσωπα μέσα από κρίσεις και προϋποθέσεις του παρόντος, του οποιουδήποτε παρόντος. Γνωρίζετε ασφαλώς όλοι ότι όταν συντάσσει κανείς μια ιστορική διατριβή και μάλιστα αν είναι διδακτορική διατριβή που είναι η σημαντικότερη εργασία ενός επιστήμονος, παραθέτει ένα εισαγωγικό ή πρώτο κεφάλαιο που αναφέρεται στην εποχή μέσα στην οποία τοποθετούνται τα θέματα με τα οποία ασχολείται.

Το «Διάταγμα των Μεδιολάνων» του Μ. Κωνσταντίνου

1) Το λεγόμενο «Διάταγμα των Μεδιολάνων» (313μ.Χ.) ανήκει στα σημαντικότερα διατάγματα όλων των εποχών. Υπήρξε ουσιαστικά έργο του Μ. Κωνσταντίνου, οφειλόμενο στην από το έτος 312 στροφή του προς τον Χριστό και την χριστιανική πίστη. Με το «Διάταγμα» αυτό ο Μ. Κωνσταντίνος έθεσε τέρμα στους εναντίον των Χριστιανών διωγμούς, κηρύσσοντας γενική ανεξιθρησκεία και ελευθερία λατρείας. Η απόφαση αυτή ήταν ένα σεισμικό γεγονός για τα δεδομένα του αρχαίου κόσμου. Η κρατική θρησκεία δεν ήταν πλέον δεσμευτική για τους πολίτες του κράτους, όλες δε οι θρησκείες, μαζί και ο Χριστιανισμός, είχαν στο εξής ελευθερία υπάρξεως και κινήσεως στην αυτοκρατορία.

Μνήμη Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis