Πόλεμος Εκκλησίας - υπουργείου Παιδείας

Συνεχίζεται ο «πόλεμος» Εκκλησίας - υπουργείου Παιδείας, με αφορμή το μάθημα των Θρησκευτικών. Τα δύο μέρη δεν φαίνεται ότι είναι διατεθειμένα να υποχωρήσουν από τις κόκκινες γραμμές που έχουν χαράξει και η εξέλιξη της αντιπαράθεσης αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 
Χθες η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε -θεωρώντας πως «κεφαλαιοποίησε» τη νίκη στο ΣτΕ- ότι μετά τη συνάντηση της Τετάρτης ανάμεσα σε Γαβρόγλου και μητροπολίτες Υδρας και Μεσσηνίας, «επαναβεβαιώθηκε η συνέχιση του διαλόγου και ειδικότερα για τη διόρθωση του περιεχομένου των “φακέλων του μαθητή”, με συνεκτίμηση των κρίσεων της 660/2018 αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας».

21η Απριλίου σήμερα.

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "O Συναξαριστής της ημέρας.":

έτη πολλά σήμερα κυρ-Κώστα μου.
21η Απριλίου σήμερα.
πριν 51 έτη κάπου κάποιος κάποτε.....
όταν υπήρχαν ακόμη Έλληνες......και ελληνικές σημαίες...
μετά σημαιάκια,........όχι της Ελλάδος αλλά της.....δημοκρατίας.......

Σ.σ. Ήταν γνήσιοι πατριώτες; Μήπως θύματα αυτών που κυβερνούν μυστικά όλο τον πλανήτη; Γνωρίζεις ποιοι είναι αυτοί…

Ποιος ήταν αιτία να χαθούν τόσοι Έλληνες, εκτός από την Κύπρο μας, το 1974;

Όλοι αυτοί ήταν τόσο αφελείς και πίστευαν αυτόν που «προφήτευσε» για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό, το 1974;

Του αειμνήστου ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών : Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΡΗΜΙΚΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ

Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ

Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» είναι συλλογή πατερικών κειμένων, τα οποία έχουν ένα ιδιαίτερο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο αυτό αναφέρεται στη μυστική, δηλ. εσωτερική ψυχική εργασία της καθάρσεως του νου και της καρδιάς. Γι’ αυτό τα πατερικά κείμενα της «Φιλοκαλίας» παρουσιάζουν διαστάσεις και όψεις της μυστικής θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Επειδή δε η βίωση της μυστικής αυτής πνευματικής εργασίας πραγματοποιείται υπό τον όρο της αδιαλείπτου εγρηγόρσεως της ψυχής, της νήψεως, τα πατερικά αυτά κείμενα χαρακτηρίζονται και «νηπτικά».

Η λέξη «νήψις» ετυμολογείται από το ρήμα «νήφω», που σημαίνει. δεν πίνω οίνον, είμαι νηφάλιος, διάγω βίον εγκρατή, είμαι σώφρων, ήρεμος, κόσμιος. Επομένως τα νηπτικά πατερικά συγγράμματα είναι τα κείμενα εκείνα που, όπως θα ελέγαμε σήμερα, παρουσιάζουν την «υπαρξιακήν» όψη της ηθικής και πνευματικής εργασίας της καθάρσεως του νου και της καρδιάς, με την οποία ο πιστός προσεγγίζει στην περιοχή της θείας παρουσίας και ενεργείας.

Δελτίο τύπου ημερίδας: «Αφήστε με να ζήσω!»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Αφήστε με να ζήσω!»:

ΗΜΕΡΙΔΑ υπέρ της ζωής και εναντίον των εκτρώσεων.
6 Μαΐου 2018, Πολεμικό Μουσείο Αθηνών

Greek Orthodox Easter -the Sunday of the Resurrection- Greek Orthodox chant

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ιανουαρίου ιερομάρτυρος και της συνοδείας αυτού, Αλεξάνδρας μάρτυρος, συζύγου Διοκλητιανού και των θεραπόντων αυτής Απολλώ, Ισαακίου και Κοδράτου, οσίων Αναστασίου του Σιναΐτου και Μαξιμιανού αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Παναγίας Χρυσαφιτίσσης της εν Μονεμβασία.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἰανουάριος, Ἐπίσκοπος Βενεβέντου, Πρόκουλος ἢ Πρόκλος, Σῶσσος, Φαῦστος, Ἀκουτίων ἢ Ἀκουστίων καὶ Εὐτύχιος, ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), ὅταν ἡγεμόνας στὴν Καμπανία τῆς Ἰταλίας ἦταν ὁ Τιμόθεος. Οἱ Ἅγιοι συνελήφθησαν ἐπειδὴ ἦσαν Χριστιανοὶ καὶ ὑποβλήθηκαν σὲ φρικτὰ βασανιστήρια. Ἔμειναν ὅμως σταθεροὶ καὶ ἀκλόνητοι στὴν πίστη τους στὸν Χριστό. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς ἔριξαν σὲ καμίνι μὲ φωτιά, τοὺς ἀποκεφάλισαν.

Το όραμα του ησυχαστού

Η νοερά προσευχή, η ευχή του Ιησού, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Ο συγγραφέας του, ο ανώνυμος ησυχαστής, ο αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», αποκαλύπτει τα βιώματά του και προσφέρει την πείρα του στον αναγνώστη, σαν οδηγό για την κατάκτηση της νοεράς προσευχής. 
Αυτός ο πρακτικός δάσκαλος παρουσιάζει με φυσικότητα και ιδιαίτερη γλυκύτητα τις εμφανίσεις και συνομιλίες του με τον Κύριο, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους αγίους Αγγέλους, προβάλλοντας συχνά από μετριοφροσύνη άλλο πρόσωπο στη δική του θέση. Τέτοιο είναι και το όραμα που ακολουθεί: 
«Κάποιος μοναχός, διηγείται ο ησυχαστής, ήρθε σε έκσταση την ώρα που προσευχόταν και είδε πλήθος δαιμόνων, σαν την άμμο της θάλασσας. Έμοιαζαν με στρατιώτες και ορμούσαν εναντίον του με πολλή μανία για να τον εξοντώσουν. 

π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός : Η εθνική μας άμυνα εις την «Νέαν Εποχήν»

Στην μακρά ιστορική μας πορεία η άμυνα υπέρ Πατρίδος νοείται ως υπέρτατο καθήκον και θυσία για το Έθνος, για την υπεράσπιση της τιμής, της ανεξαρτησίας και της ιστορικής συνέχειάς του. Νοεί­ται παράλληλα ως εθνική αυτοπροστασία, με την διαφύλαξη των συνόρων της Πατρίδας υπό την διπλή έννοιά τους, την γεωγραφική και την συνειδησιακή-καρδιακή. Αυτό σημαίνει διάσωση των ορίων της εθνικής μας ύπαρξης και συνάμα δυνατότητα συνέχειας της ταυτότητάς μας με όλα τα συστατικά της, χωρίς τα οποία ούτε η διάσωση των γεωγραφικών μας συνόρων είναι δυνατή. Μόνο ο ψυχικά αλλοτριωμένος Ελληνισμός είναι ευάλωτος, και αυτό το έχουν κατανοήσει και οι διάφοροι εχθροί μας, παλαιότεροι και νεώτεροι, που μπορεί να εμφανίζονται συχνά ως φίλοι και σύμμαχοί μας. Γι’ αυτό η άλωση και διαστροφή του εθνικού μας φρονήματος είναι ο στόχος τους, γιατί είναι ο ευκολότερος τρόπος διαλύσεώς μας. Η άλωση του φρονήματος γεννά τους προδότες κάθε είδους, που συμβάλλουν στην πτώση της Πατρίδας, έχοντας χάσει κάθε καρδιακή σχέση μαζί της.

Χιλιάδες Εκτρώσεις που γίνονται και ελάχιστοι το γνωρίζουν…! Γράφει ο κ. Ιωάννης Γ. Θαλασσινός, Αντιπρόεδρος «Πανελληνίου Ενώσεως Φίλων των Πολυτέκνων» (Π.Ε.ΦΙ.Π.)

Το μεγάλο ηθικό, κοινωνικό, ψυχολογικό, αλλά πρωτίστως πνευματικό πρόβλημα των Εκτρώσεων, απασχολεί εντόνως την κοινωνία μας από αρχαιοτάτων χρόνων, ιδιατέρως όμως τις τελευταίες δεκαετίες. Η ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα και στο θέμα αυτό. Δεδομένα, που δυστυχώς, ενώ διαφημίζονται ως θετικά και ως «καλές» ειδήσεις, είναι πολύ λυπηρά. Και αυτό γιατί πραγματοποιούνται χιλιάδες εκτρώσεις δίχως ίσως να το γνωρίζουν η να το έχουν συνειδητοποιήσει οι ενδιαφερόμενοι.
Πριν όμως αναφερθούμε στα παραπάνω, κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας πάνω στο βασικό και κρίσιμο ερώτημα σχετικά με το χρόνο εμψύχωσης του εμβρύου. Από πότε δηλ. ο άνθρωπος έχει ψυχή και αποκτά υπόσταση. Η απάντηση σ’ αυτό το ζωτικό ερώτημα ξεκαθαρίζει και λύνει όλα τα περαιτέρω ερωτήματα και προβλήματα που ανακύπτουν, τουλάχιστον σε όποιον θέλει να είναι τίμιος απέναντι του εαυτού του και του Θεού.

21η ΕΚΠΟΜΠΗ (2018-4-13) Ο π.Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''

Z Kanon Anastaseos - Greek Orthodox Byzantine Chant

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Θεοδώρου Τριχινά του οσίου, Αθανασίου του των Μετεώρων, Ιωάννου, Ιωάσαφ, Ζακχαίου αποστόλου.

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος καταγόταν ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸ μοναχικὸ βίο γενόμενος μοναχὸς στὴ μονὴ ποὺ γι’ αὐτὸν ἐκαλεῖτο μονὴ τοῦ Τριχινᾶ. Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὑπέβαλε τὸν ἑαυτό του σὲ κάθε κακουχία καὶ σκληραγωγία. Τὸ σῶμά του τὸ κάλυπτε μὲ λεπτὸ τρίχινο ἱμάτιο, γι’ αὐτὸ καὶ ἐπονομάσθηκε Τριχινᾶς.

Απάντηση στις αμφιβολίες

Το μοναστήρι του Αγίου Παύλου δεσπόζει μεγαλόπρεπο και επιβλητικό στους πρόποδες του Άθωνα. 
Το έτος 1839 ήταν πολύ σημαντικό για τη μονή: Έγινε η μετατροπή της από ιδιόρρυθμη σε κοινοβιακή . Ακολούθησαν ταραχές και σκάνδαλα . Κάποιος μοναχός αμφέβαλε, αν ήταν ευάρεστη στον Θεό μια τόσο απότομη μετατροπή. Επιπλέον δεν έβλεπε με καλό μάτι τους άλλους μοναχούς να ελεούν απλόχερα τους φτωχούς, τη στιγμή που η μονή είχε μεγάλες ανάγκες και πολλά χρέη. 
Η Παναγία όμως θέλησε να διαλύσει τις αμφιβολίες του και να τον πληροφορήσει ότι η κοινοβιοποίηση ήταν θέλημα Θεού και ότι για τις ανάγκες της μονής και των μοναχών προνοεί η Ίδια. 
Δεν πέρασε καιρός και ο αδελφός αυτός έπεσε άρρωστος στο κρεβάτι. Ήρθε τότε σε έκσταση και είδε τον σατανά να μαίνεται και να τρίζει τα δόντια του. Αιτία ήταν η κοινοβιοποίηση της μονής και ο φθόνος του για την ψυχική σωτηρία των μοναχών της. Έστηνε λοιπόν παγίδες και βρόγχους, ετοίμαζε σκάνδαλα και ταραχές, για να ταλαιπωρεί τους μοναχούς και να διαλύσει έτσι το κοινόβιο. 

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΩΝ : Οι πράξεις τους, αν και ερχόμενες σε αντίθεση, είναι ταυτόσημες ως προς το κίνητρο.

Δύσκολο να πει κανείς τί είναι καλύτερο∙ να μεταλαμβάνουμε συχνά ή σπανίως των Αγίων Μυστηρίων του Χριστού. Ο Ζακχαίος υποδέχθηκε με χαρά στο σπίτι του τον αγαπημένο επισκέπτη, τον Κύριο, και καλώς έπραξε. Ενώ ο εκατόνταρχος , από ταπεινοφροσύνη , αναγνωρίζοντας την αναξιότητά του, δεν αποφάσισε να τον δεχτεί και καλώς έπραξε και αυτός. Οι πράξεις τους, αν και ερχόμενες σε αντίθεση, είναι ταυτόσημες ως προς το κίνητρο. Και ενώπιον του Θεού φάνηκαν εξίσου άξιες. Η ουσία βρίσκεται στο ότι πρέπει να ετοιμάζουμε δεόντως τον εαυτό μας για το μέγα Μυστήριο.

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος.

π Γεώργιος Αγγελακάκης: Τους καιρούς καταμάνθανε τον υπέρκαιρο προσδόκα

Διπλή «μαχαιριά» κατά Γαβρόγλου

Ο υπ. Παιδείας ζητά από την Εκκλησία απόσυρση της προσφυγής στο ΣτΕ! Σήμερα αποφασίζει η Ιερά Σύνοδος.

Από τον
Αντώνη Τριανταφύλλου


Τις επόμενες κινήσεις της Εκκλησίας -κυρίως αν θα πρέπει να συγκληθεί εκτάκτως η Ιεραρχία- για τα μέτωπα του μαθήματος των Θρησκευτικών και της δικαστικής προσφυγής κατά του κανονισμού του υπουργείου Παιδείας (κατά παράβαση του Συντάγματος απαλείφθηκε η διατύπωση ότι το υπουργείο μεριμνά για την καλλιέργεια της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών) θα καθορίσει σήμερα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος.

Οι μητροπολίτες Υδρας Εφραίμ και Μεσσηνίας Χρυσόστομος θα ενημερώσουν τα μέλη της ΔΙΣ για τα αποτελέσματα της συνάντησης που είχαν χθες με τον Κώστα Γαβρόγλου.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -- Του Μητροπολίτου Λεοντοπόλεως κ. Διονυσίου.

Η Εκκλησία μας τιμά, σέβεται και γεραίρει την Παναγία, ως Μητέρα του Κυρίου μας και την αποκαλεί Θεοτόκο, σύμφωνα με την απόφασιν της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Η Ελισάβετ φωτισθείσα από το Άγιον Πνεύμα απεκάλεσε την Παρθένον κατά την επίσκεψή της προς Αυτήν «Μητέρρα του Κυρίου» (Λουκ. α΄ 43). Ο Θεός πρώτος Την ετίμησε και Την εμεγάλυνε, αφού Την εκάλεσε ως Την πιο αγνή και αγία γυναίκα, για να πραγματοποιηθή το μυστήριον των μυστηρίων, η σωτηρία του κόσμου. Την εκάλεσε, για να συμμετάσχη και Αυτή στο Θείο απολυτρωτικό Του σχέδιο. Να γίνη Μητέρα του Υιού Του και Μητέρα όλων εκείνων των πιστευόντων στον Κύριο. Αυτή είναι η ευλογημένη μεταξύ όλων των γυναικών. Είναι η Κεχαριτωμένη. Είναι γεμάτη από όλες τις χάριτες του Θεού και ενδεδυμένη με όλες τις αρετές του Κυρίου, σκορπώντας το άρωμα της αγιότητας και αγνότητας παντού. Ο Προφήτης και Βασιλεύς Δαβίδ, Την προφητεύει και Την παρουσιάζει σαν Βασίλισσα των Ουρανών, ενδεδυμένη με τα πάγχρυσα ενδύματα των χαρίτων και των αρετών Της. Ευρισκομένη στα δεξιά του Θρόνου της μεγαλωσύνης του Κυρίου, πρεσβεύει υπέρ ημών. «Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών Σου εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» (Ψαλ. μδ΄ 10).

π.Θεόδωρος Ζήσης, «Θεοδρομία» (Οκτ - Δεκ 2017)

Γέρων Σάββας Λαυριώτης 4-4-2018: Συνέντευξη στα Παραπολιτικά για το βίωμα του στην Ορθοδοξία..

ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Παφνουτίου ιερομάρτυρος, Γεωργίου επισκόπου Πισιδίας του ομολογητού, Τρύφωνος αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Θεοδώρου του εν Πέργη, Σωκράτους και Διονυσίου των μαρτύρων, οσίου Συμεών του μονοχίτωνος και ανυόδητου, κτίτορος Ι. Μ. Φλαμουρίου Πηλίου (1594), Αγαθαγγέλου οσιομάρτυρος του νέου (1818).

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Παφνούτιος ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Πέρασε κατ’ ἐξοχὴν στὴν Αἴγυπτο τὴν εὐεργετικὴ καὶ πολύαθλη ζωή του. Ὅταν ξεκίνησε ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος Ἀρριανὸς γνωρίζωντας ἀπὸ τὶς διαδόσεις γιὰ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Παφνουτίου ἐπάνω στοὺς χριστιανικοὺς πληθυσμοὺς σκεπτόταν πῶς μποροῦσε νὰ τὸν συλλάβει. Ὁ Παφνούτιος συνήθιζε νὰ περνᾶ τὴν ζωή του σὲ ἐρημικοὺς τόπους καὶ κάποια ἡμέρα, κατὰ τὴν ὥρα τῆς νυχτερινῆς προσευχῆς του, Ἄγγελος Κυρίου τοῦ φανέρωσε ὅτι κηρύχθηκε ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ ὅτι τὸν καταζητεῖ ὁ ἔπαρχος. Κλήθηκε μόνος του νὰ προσέλθει  ἐνώπιον τῶν διωκτῶν, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς τὸν ἐπέλεξε ὡς ὄργανο γιὰ νὰ ντροπιάσει τὸν Ἀρριανὸ καὶ τὰ εἴδωλα.