ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Σήμερα η κατ΄ ανατολάς Ορθόδοξος Εκκλησία, διατελεί, από πλευράς ομολογιακού προσανατολισμού της Πατριαρχικής Κεφαλής, σε ιδιότυπη κατάσταση σχιζοφρενικού χαρακτήρος!     Το Πατριαρχείο, το οίκημα, είναι σύμβολο Ορθοδόξου Ομολογίας! Ο πατριαρχικός, όμως, οικοδεσπότης είναι περιπαθής παπόφιλος! Είναι αδελφός συμπροσευχόμενος και συλλειτουργός, εις παροξυσμό παπικής αγάπης, του Ρωμαίου Ποντίφικα! Παρά τους Ι. Κανόνες, προδίδει την φίλη Ορθοδοξία, με την απροκάλυπτη σύζευξή του με την παπική – ουνιτική  ετεροδοξία! Πρόκειται όντως για σχιζοφρενική ομολογιακή σύζευξη!                                                                                                        

Ύστερα από το απίστευτο και απροσδόκητο, αλλά και τραγικό για την Ορθόδοξη  ομολογία, ολίσθημα του κ. Βαρθολομαίου, στην αγκαλιά, κυριολεκτικώς, του παπισμού, κατά τη θρονική εορτή του Πατριαρχείου, τον Νοέμβριο του 2006, ακολούθησε η προ ολίγων ημερών νέα προσκυνηματική επίσκεψη του Ορθοδόξου Πατριάρχου στον Ποντίφικα!    

Οι Πόντιοι Σουρμένων θα στρώσουν τραπέζι πάνω στους τάφους

Ενα έθιμο που χάνεται στα βάθη των αιώνων και συνδέεται στενά με τους πρώτους κατοίκους του Πόντου, οι οποίοι -96 χρόνια πριν- μετά τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες τους προσπάθησαν να φτιάξουν ξανά τη ζωή τους στα Σούρμενα Αττικής...


...(στον σημερινό Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης), αναβιώνει για δεύτερη χρονιά την Κυριακή του Θωμά η Ενωση Ποντίων της περιοχής.

Πρόκειται για ένα ταφικό έθιμο, σύμφωνα με το οποίο οι συγγενείς τιμούν με έναν ιδιαίτερο τρόπο τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή. Συγκεκριμένα, αφού παρακολουθήσουν το πρωί της Κυριακής του Θωμά τη θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σουρμένων, στη συνέχεια οι πιστοί πηγαίνουν στο κοιμητήριο της περιοχής και κατευθύνονται προς τους οικογενειακούς τάφους.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Ας ευχηθούμε να ψάλλουμε αιώνια το ''Χριστός Ανέστη''

Christ is Risen! -- Χριστός Ανέστη! -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Βασιλείου του ομολογητού, επισκόπου Παρίου, Ανθούσης οσίας, Αρτέμωνος ιερομάρτυρος, Ακακίου οσιομάρτυρος του νέου (1730).

Ο Όσιος Βασίλειος ο Ομολογητής, έζησε και έδρασε επί αυτοκρατορίας Λέοντα Γ' του Ισαύρου (717 - 741 μ.Χ.) του εικονομάχου. Από μικρή ηλικία ο Βασίλειος εγκατέλειψε τη κοσμική ζωή για να αφιερωθεί στη διδασκαλία του Ευαγγελίου και την άσκηση. Αρχικά ζούσε σε κάποιο ερημητήριο τρέφοντας το πνεύμα του και την ψυχή του με τα δώρα της πίστεως και της αγάπης. Έγινε μαθητής και υποτακτικός του Οσίου Προκοπίου του Δεκαπολίτου (τιμάται 27 Φεβρουαρίου). Όταν όμως οι περιστάσεις τον κάλεσαν, ανταποκρίθηκε με θαυμαστή προθυμία και υπερασπίσθηκε την Ορθοδοξία με θάρρος και παρρησία. Διώχθηκε σκληρά, για την άκαμπτη αντίστασή του και τη θαρραλέα συνηγορία υπέρ της ορθοδοξίας. Φυλακίστηκε και υπέστη πολλά βασανιστήρια. Όταν πέθανε ο τύραννος Λέων, ο Όσιος Βασίλειος αφέθηκε ελεύθερος και επανήλθε στο ασκητήριό του για να συνεχίσει τους μοναχικούς τους αγώνες.

Μέγας αγωνιστής της Εκκλησίας, στρατευόταν συνεχώς για την ενίσχυση της ορθόδοξης πίστης, για τη διαφώτιση των αιρετικών, για τη στερέωση των πιστών και τη μετάνοια των αμαρτωλών. Έτσι οσιακά αγωνιζόμενος εκοιμήθη εν ειρήνη.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΕΩΣ.!!!.-- π.Γεώργιος Αγγελακάκης

Εφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος»: Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι.

…ο φύλαξ της Ορθοδοξίας πιστός λαός δεν αντιστέκεται. Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι αδιάφοροι ή έχουν εσφαλμένη ιδέα, ότι μόνον την ψυχή μας πρέπει να αγωνιζώμαστε να σώσωμε. Τι κάνουν οι άλλοι και μάλιστα οι κληρικοί, δεν είναι δική μας δουλειά να τους κρίνωμε. Έτσι λένε και καθησυχάζουν. Με τέτοια νοοτροπία και χωρίς αντίσταση το κακό θα εξαπλώνεται ως γάγγραινα. Οι οικουμενιστές θα επιβάλλουν τη θέλησή τους παντού και οι λίγοι πιστοί θα υβρίζωνται ως ταλιμπάν, ως μικρόνοες, ως φανατικοί και άνθρωποι του μίσους, ως γραφικοί κλπ. Και ου θαυμαστόν: «Ει τον οικοδεσπότην Βεελζεβούλ εκάλεσαν, πόσον μάλλον τους οικιακούς αυτού»; Μερικοί πιστοί και παραδοσιακοί κληρικοί και λαϊκοί συνέταξαν και εκυκλοφόρησαν μια «Ομολογία πίστεως κατά του οικουμενισμού». Την υπέγραψαν μερικές χιλιάδες πιστών κληρικών και λαϊκών. Δεν είναι αρκετό. Αν την υπέγραφαν όλοι οι Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, όλοι οι Ηγούμενοι των Αγιορειτικών και λοιπών Ιερών Μονών της Ελλάδος, όλοι οι θεολόγοι κλπ. τότε οι οικουμενιστές θα σιγούσαν και η Εκκλησία θα ησύχαζε από τα κοάσματά τους. Τώρα όμως οι αντιστεκόμενοι είναι λίγοι, μια μικρή μειοψηφία. Γι΄ αυτό οι οικουμενιστές, στηριζόμενοι στον όγκο τους και στην υποστήριξη κοσμικών αρχόντων του αιώνος τούτου, δεν υποχωρούν και συνεχίζουν το διαβρωτικό τους έργο. Τι θα γίνη; Φαίνεται ότι χρειάζονται Ομολογητές και Μάρτυρες.  

(Ο.Τ. 1842).

ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΛΜΕΡΑΓΙΕΡ ΣΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Οι (ανεπανόρθωτες) επιπτώσεις σε περίπτωση παραχώρησης του ονόματος Μακεδονία

Του
Παρμενίωνα Λιβανίδη

Η παραχώρηση σε οποιαδήποτε μορφή του ονόματος της Μακεδονίας στην ονομασία των Σκοπίων δεν είναι τόσο απλό θέμα, όπως θέλουν κάποιοι να μας το παρουσιάζουν, αλλά είναι ένα τρομερό καίριο χτύπημα στην καρδιά του Ελληνισμού με τεράστιες επιπτώσεις, που κρύβονται επιμελώς.
Στην πραγματικότητα με πλάγιο και πολύ ύπουλο τρόπο μας ζητούν με κάθε επισημότητα, με τη δική μας υπογραφή και σφραγίδα του ελληνικού κράτους, να αποδεχθούμε στην πράξη τη θεωρία του ανθέλληνα Αυστριακογερμανού Φαλμεράγιερ, κατά την οποία οι σημερινοί «λεγόμενοι Ελληνες» δεν έχουν καμιά σχέση με την αρχαία Ελλάδα και φυσικά με το Βυζάντιο, που ήταν μια «πολυπολιτισμική αυτοκρατορία και απαρτιζόταν από διάφορα έθνη».

Δείτε τι προκύπτει, εάν αποδεχθούμε την ύπαρξη του ονόματος της Μακεδονίας στην ονομασία του κρατιδίου, με επακόλουθο την επιδιωκόμενη από μέρους τους παγκόσμια αναγνώριση υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», που δεν θα είναι τμήμα του Ελληνισμού. Σε αυτήν την περίπτωση και για πάντα:

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ

ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ κ. ΜΑΚΑΡΙΟΝ

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΑΜΗΝ.

 Σιδηρόκαστρο, Μ. Τρίτη 3 Ἀπριλίου 2018

Κύριε Μακάριε,

Ἐδῶ καὶ δεκαετίες, ἀλλὰ κυρίως μετὰ τὴν ψευτοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, ἐσεῖς καὶ οἱ ὑπόλοιποι Ἐπίσκοποι, πάσχοντες ἀπὸ ἄνοια Πίστεως, ὡς συνειδητοὶ οἰκουμενιστές, κωφεύετε στὴν διαστρέβλωση τῶν δογμάτων καὶ τῆς Πίστεως καὶ παράλληλα διατηρεῖτε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς παναιρετικοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀποδίδοντας μία «ἄτιμον τιμήν» στὸν πατριάρχη ΚΠόλεως κ. Βαρθολομαῖο Ἀρχοντώνη καὶ προωθεῖτε δουλικῶς καὶ αἰσχρῶς τὴν Παναίρεση, τὴν ὁποία αὐτὸς καὶ οἱ συνεργάτες του κηρύττουν. Ὑποστηρίζετε καὶ ἀκολουθεῖτε ἕναν ἄνθρωπο καταχραστὴ τῆς Θείας Οἰκονομίας, τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ τῶν Ἁγίων Συνόδων, διαστρεβλώνοντας αὐτὸς καὶ ἐσεῖς «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» τὴν εὐαγγελικὴ διδασκαλία καὶ λυμαίνοντας τὸν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ -- Αθωνικά άνθη

Ο ευσεβής και φιλόθεος Ορθόδοξος χριστιανός πουθενά δεν θα εύρισκε τόσον πλήρη ερμηνείαν του νοήματος της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, ως και των άλλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, από το «Εορτοδρόμιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Το βιβλίον αυτό έχει ιδιαιτέραν χάριν, όχι μόνον διότι εγράφη δια χειρός ηγιασμένης, αλλά και διότι εις τας σελίδας του συγκεντρούνται αι άκτιστοι ακτίνες του Αγίου Πνεύματος, ως Υμνολογία, ως ηθική φιλοσοφία, ως δογματική έκθεσις, ως Μυστική Θεολογία, ως πλούτος Πατερικής Γραμματολογίας. Ο ακάματος και θεοφώτιστος συγγραφεύς του συνεπύκνωσεν ό,τι θειότερον παρήγαγεν η ένθεος καρδία και ο θεόληπτος νους των αγίων Πατέρων, εν τη ερμηνεία όλων των φάσεων της θείας Οικονομίας, της Σταυρικής Θυσίας και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, και ό,τι ευηχέστερον ως μουσουργικόν και αιθέριον Υμνολόγημα μας έδωσεν η πνευματοκίνητος λύρα των μελωδών και καλλικελάδων αηδόνων της αγιωτάτης Εκκλησίας μας. Μέσα σε είκοσι πέντε σελίδας του «Εορτοδρομίου», μαθαίνει ο ορθόδοξος Χριστιανός το μέγα μυστήριον της Αναστάσεως του Χριστού μας, όπως το συνέλαβον οι θείοι Πατερικοί νόες και μυσταγωγείται εις τα υψηλά νοήματα της «εορτής των εορτών». Αλλά και δονείται την καρδίαν από τα θεία απηχήματα της μελωδικής κιθάρας του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού.

***

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ ...":

ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΊΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ....ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΕΤΡΑΜΕ ΩΡΕΣ ΠΛΕΟΝ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΙΑΟΛΙΣΜΕΝΟΙ.....

Η ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΝΤΗ ΚΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ...ΣΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.... 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Resurrection Matins Ode 9 Chanted by monks of IM Vatopaidi

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Αντίπα, επισκόπου Περγάμου, οσίων Φαρμουθίου και Τρυφαίνης.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Ἀντίπας ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διομιτιανοῦ (81 – 96 μ.Χ.). Ἦταν σύγχρονος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν χειροτόνησαν Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Περγάμου, ὅταν ὁ Θεολόγος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἦταν ἐξόριστος στὴν Πάτμο. Στὴν Ἀποκάλυψη ὁ Ἅγιος Ἀντίπας ἀποκαλεῖται ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Ἰωάννη πιστὸς ἱερέας καὶ μάρτυρας.

ΕΤΣΙ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΗΚΕ Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Οι ανεύθυνες πολιτικές στο Προσφυγικό «εκτόξευσαν» τις ροές στη χώρα μετά και τις τουρκικές μεθοδεύσεις

Από τον
Σάββα Καλεντερίδη

H περίπτωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της υπουργού του, της κυρίας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία ως παράδειγμα για το πώς μπορεί να οδηγηθεί στην εθνική καταστροφή μια χώρα από επιλογές ανεύθυνων ιδεοληπτικών πολιτικών.
Το 2014, μια χρονιά κατά την οποία είχε κορυφωθεί ο πόλεμος στη Συρία, ο αριθμός των προσφύγων και των μεταναστών που είχαν εισέλθει στην Ελλάδα ήταν 41.065 άτομα.
Το 2015 ο αριθμός αυτός ανήλθε στους 856.723 ανθρώπους. Οπως είπαμε, ο πόλεμος είχε κορυφωθεί το 2014, ενώ από το 2015 άρχισε να αποκλιμακώνεται, κυρίως λόγω της σταδιακής απώλειας εδαφών του Ι.Κ. και της εμπλοκής στον πόλεμο της Ρωσίας.
Τι συνέβη, λοιπόν, και αυξήθηκαν οι ροές; Τα πράγματα είναι απλά. Η κυρία Χριστοδουλοπούλου, πριν καν της οριστούν με ΦΕΚ οι αρμοδιότητές της, φρόντισε διά της συμβούλου της, της κυρίας Σπαθανά, να εκδοθεί στις αρχές Μαρτίου του 2015 εκείνο το περίφημο έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. με τίτλο «Νέα πολιτική σχετικά με τις διαδικασίες κράτησης αλλοδαπών», σύμφωνα με το οποίο δεν θα συλλαμβάνονταν όσοι εισέρχονταν παράνομα στην Ελλάδα και θα απελευθερώνονταν όσοι πρόσφυγες και μετανάστες ήταν στα κλειστά κέντρα κράτησης, εκτός εκείνων εις βάρος των οποίων εκκρεμούσε ποινική διαδικασία.

"Christ is Risen" in the City Mall of Beirut, Lebanon - Το "Χριστός Ανέστη" σε εμπορικό κέντρο στην Βηρυτό του Λιβάνου

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

≪Ἱερὰ πόλις τοῦ Μεσολογγίου≫

Aξίζει νά ἐπισκέπτεται κάποιος συχνά τό Μεσολόγγι. Τήν Ἱεράν Πόλιν Μεσολογγίου ὅπως ἔχει καταγραφεῖ ὄχι μόνο στίς ἐπίσημες ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἀλλά καί στήν καρδιά ὅλων τῶν Ἑλλήνων και Φιλελλήνων. Ἀξίζει νά ἐπισκέπτεται κάποιος τό Μεσολόγγι καί νά θυμᾶται τήν ἡρωική Ἔξοδο τῶν Ἐλευθέρων Πολιορκημένων πού ἔγινε μετά τά μεσάνυκτα τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου, ξημερώνοντας ἡ Κυριακή τῶν Βαΐων τοῦ 1826. Ἀξίζει νά ξαναδιαβάζουμε τήν ἱστορία τοῦ Μεσολογγίου μέ τίς δύο πολιορκίες καί μέ τήν θαυμαστή ἀντίσταση τῶν ἀγωνιστῶν καί τῶν ἀμάχων. Ἀξίζει νά ξαναμελετοῦμε τό ἐξαίσιο ποίημα τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, τούς «Ἐλεύθερους Πολιορκημένους», τό ὁποῖο ἔμεινε ἀνολοκλήρωτο παρά τά τρία σχεδιάσματα πού ξέρουμε. «Δέν τούς βαραίνει ὁ πόλεμος, μά ἔγινε πνοή τους»! Κάθε ἐλεύθερος ἄνθρωπος εἶναι δημότης τοῦ Μεσολογγίου, γράφει πολύ σωστά ἡ εἰδική πινακίδα πού ἔχει τοποθετήσει ὁ Δῆμος στήν εἴσοδο τῆς Ἱερᾶς Πόλεως. Τά μηνύματα καί τά διδάγματα ἀπό τό ἦθος καί τόν ἀγῶνα τῶν πολιορκημένων εἶναι πανανθρώπινα. Ὅπως οἰκουμενική εἶναι ἡ διάσταση τῆς Ἱστορίας μας, τῆς ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, διότι πανανθρώπινες ἀξίες ἐνέπνευσαν τίς μεγαλύτερες στιγμές τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

10 Απριλίου 1826 Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

«Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι»

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ 

Η Ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου αποτελεί ίσως την κορυφαία και την πιο συγκινητική στιγμή του Αγώνα της Εθνικής μας παλιγγενεσίας. Η έξοδος ήταν η κατάληξη ενός άνισου με όρους αριθμητικής σύγκρισης, αγώνα μεταξύ αναρίθμητων Τούρκων και λιγοστών Ελλήνων και φιλελλήνων υπερασπιστών της ιερής πόλης του Μεσολογγίου.
Η θυσία του Μεσολογγίου που επί 12 ολόκληρους μήνες αντιστάθηκε ηρωικά, προώθησε το ελληνικό ζήτημα, όσο καμιά άλλη ελληνική νίκη: πλημμύρισε τους άλλους Έλληνες και τους Ευρωπαίους με αισθήματα θαυμασμού για τους άνδρες της φρουράς και τον ηρωικό πληθυσμό του Μεσολογγίου. Πραγματικά σπάνια συναντά κανείς στις σελίδες της ιστορίας παραδείγματα παρόμοιας υπεράνθρωπης ψυχικής αντοχής οι φλόγες του Μεσολογγίου και η συνειδητή θυσία των αγωνιστών θέρμαναν τις καρδιές των πολιτισμένων λαών και τους ξεσήκωσαν σε μία αληθινή σταυροφορία για την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους.

«Έξοδος του Μεσολογγίου 1826» Μια Επική Ελληνική Ιστορική Ταινία

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ του ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ !

Το Δεκέμβριο του 1452 και ενώ ο Πρωτοσύγκελος πατήρ Ραφαήλ, αλλά και ο Διάκονός του Νικόλαος βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος οργάνωσε επίσημο συλλείτουργο στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας με αντιπρόσωπο του πάπα τον καρδινάλιο Ισίδωρο, στα πλαίσια της ενωτικής πολιτικής που εφάρμοζε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα σωθεί η Βασιλεύουσα με τη βοήθεια του πάπα, από τον ασφυκτικό τουρκικό κλοιό. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1452, ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνος, έλαβε χώρα το συλλείτουργο αυτό. Όμως, ο Πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δεν θέλησε να παραστεί και ούτε και τον Διάκονό του άφησε να πάει. Γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό θα ήταν προδοσία της Πίστεως. «Όχι, και μέχρις εκεί. Σχέση ναι, βοήθεια ναι, συλλείτουργο με τους παπικούς ποτέ!...» είπε ο Άγιος. Ο Αυτοκράτορας θύμωσε πάρα πολύ και τους τιμώρησε με προσωρινή εξορία στην Αίνο. Γι’ αυτό και ο Άγιος Ραφαήλ ονομάζεται και ομολογητής, διότι παράτησε τις τιμές και δόξες του αξιώματός του και δεν υπολόγισε το κόστος της εναντίωσής του στον αυτοκράτορα, προκειμένου να υπερασπιστεί την αλήθεια της Ορθοδοξίας έναντι της αιρέσεως του παπισμού.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Περί της Αναστάσεως του Λαζάρου και της Κυριακής των Βαΐων

Γράφει ο Ιατρός κ. Σωτήριος Ζουρίδης

Αγιορείτες Πατέρες προς αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγον: «Και πώς ταύτα ανέξεται ορθοδόξου ψυχή και ουκ αποστήσεται της κοινωνίας των μνημονευσάντων αυτίκα . . . ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, κάν ορθόδοξος είη ο αναφέρων».

Εάν «μολυσμόν έχει η κοινωνία (με τον Πατριάρχη Βέκκο), εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων».
Μολυσμόν έχει η κοινωνία με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων.

Η απάντηση στο ερώτημα εδόθη θεωρητικά μα και ΠΡΑΚΤΙΚΑ όταν " Oι εικοσιέξ Oσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Mιχαήλ και Πατριάρχην Bέκκον, επάνωθεν του πύργου πυρί τελειούνται "

Εδόθη η απάντηση θεωρητικά και ΠΡΑΚΤΙΚΑ αλλά και με ΘΑΥΜΑ !