ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018 – Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ -- ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

Ασκητής του Θεοβάδιστου Όρους

«Έρωτι και πυρί θείας αγάπης πυρπολούμενος»

Αληθινό πρότυπο ζωής, ανόθευτης και αυθεντικής πίστης είναι ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακας, τη μνήμη του οποίου όρισε να τιμά η Εκκλησία μας τη Δ΄ Κυριακή των Νηστειών. Το μεγάλο αυτό πνευματικό ανάστημα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ταπεινός ασκητής της ερήμου. Έπλεε όμως μέσα στο πέλαγος της θείας Χάριτος, η οποία το ζωογονούσε πνευματικά. Ήταν ο κατ’ εξοχήν ασκητής του θεοβάδιστου όρους Σινά και εκφραστής της θείας εμπειρίας που αφήνει τον άνθρωπο να σκαρφαλώνει ως ύπαρξη στις κορυφογραμμές ουράνιων ενατενίσεων.

Το υψηλό ανάστημα

Για το σημερινό άνθρωπο και τους σύγχρονους ρυθμούς της ζωής, ίσως η προβολή ενός ασκητή, του εκτοπίσματος του Ιωάννη της Κλίμακας, να φαντάζει ως κάτι το παράδοξο, να αποτελεί ίσως και ένα «σκάνδαλο».

Ο ΛΑΟΣ ΜΕΤΡΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΧΘΗΚΕ ΝΙΚΗΤΗΣ

Το κίνημα των Ελλήνων που μάχεται για τα εθνικά δίκαια στον δρόμο είναι δεδομένο ότι θα αποτυπωθεί και εκλογικά

Από τον
Γιάννη Κουριαννίδη*

Είναι φανερό πια ότι κάτι αλλάζει, επιτέλους, στη βάση της ελληνικής κοινωνίας. Οι Ελληνες πολίτες έχουν απαξιώσει πια στη συνείδησή τους όλες σχεδόν τις θεσμικές εκπροσωπήσεις τους, δεν δίνουν σημασία σε ό,τι τους παρέχεται ως «έγκυρη» πληροφόρηση και είναι ιδιαιτέρως επιφυλακτικοί απέναντι σε καθετί που τους παρουσιάζεται ως «αλήθεια». 
Αυτό αποτυπώνεται καθαρά και στις δημοσκοπήσεις, όχι τόσο σε αυτές που έχουν έντονο πολιτικό χρώμα, αλλά σε άλλες που προτάσσουν κοινωνικές παραμέτρους στην αξιολόγηση της έρευνάς τους. Πιο χαρακτηριστική, πρόσφατη δημοσκόπηση που αποτυπώνει την πίστη των νέων Ελλήνων σε πολύ μεγάλα ποσοστά στις αξίες της οικογένειας, της θρησκείας και της πατρίδας.

Αναρωτιέται, όμως, κανείς: Χρειαζόμαστε άραγε τέτοιες δημοσκοπήσεις των 1.000 ή των 2.000 ατόμων, που αποτελούν το κοινωνικό δείγμα που παράγει το αποτέλεσμα;
Τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας αλλά και άλλων πόλεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τα δίκαια της Μακεδονίας μας, απαιτείται, άραγε, κάποια άλλη απόδειξη για τη βούληση των Ελλήνων; 

Εις τον Θείον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θετόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

«Ιδού συλλήψη εν γαστρί, και τέξη υιόν» (Λουκ. 1: 31).

Προβαίνει από την λαμπράν πύλην της ωραιοτάτης ανατολής εκείνη η λευκόμορφος μηνύτρια του Ηλίου, η ροδοδάκτυλος και φωσφόρος αυγή. Και ευθύς, όταν αρχίση εις το αργυροχρυσοσύνθετον πρόσωπον του ουρανού να ζωγραφίζεται η έλευσις του παμφαούς φωστήρος της ημέρας, τότε ο πολύμορφος χορός των αστέρων βιάζεται να φύγη το ταχύτερον, μετ΄ αυτών δε ολοσχερώς αφανίζεται το ζοφερώτατον σκότος της σκοτεινής νυκτός. Εναρμόνιος μουσική, με τα μελωδικά όργανα των πτηνών συντεθειμένη, αντηχεί εις τα χρυσοπράσινα δάση΄ οι άνθρωποι, βυθισμένοι εις βαθύτατον ύπνον, εγείρονται δια τας ποικίλας των ασχολίας. Και ήδη, ως χαριέστατος μηνυτής, εις όλον τον απέραντον Κόσμον ευαγγελίζεται΄ «Ιδού ημέρα ήγγικεν, ιδού εξέλαμψεν». Ομοίως κατά την σημερινήν ημέραν προβαίνει από εκείνην την ηλιοστάλακτον πύλην του ουρανού ο αγλαοπυρσόμορφος του Θεού Αρχάγγελος, ο λαμπρός και καθαρός Γαβριήλ. Και ευθύς ως με τον χαιρετισμόν «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου» (Λουκ. 1: 28), ζωγραφίζει εις την άμωμον γαστέρα της Θεομήτορος Μαριάμ την έλευσιν του αδύτου της δικαιοσύνης Ηλίου, τότε αρχίζει το ταχύτερον να φεύγη η αντίθετος πολυθεϊα των δολίων ειδώλων. Αφανίζονται ολοσχερώς τα σκοτεινότατα σύμβολα του παλαιού νόμου.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Αγαπίου και των συν αυτώ επτά μαρτύρων, Αριστοβούλου αποστόλου επισκόπου Βρεταννίας, Μανουήλ νεομάρτυρος του Κρητός (1654).

Ὁ Ἅγιος Ἀγάπιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γάζα τῆς Φοινίκης, οἱ Ἅγιοι Ἀλέξανδροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, οἱ Ἅγιοι Διονύσιοι ἀπὸ τὴν Τρίπολη τῆς Φοινίκης, ὁ Ἅγιος Πλησίον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, ὁ Ἅγιος Ρωμύλος ἀπὸ τὴ Διόσπολη καὶ ὁ Ἅγιος Τιμόλαος ἀπὸ τὸν Πόντο.

Οι Άγιοι αὐτοί, ἐνῷ ὑπῆρχε διωγμός, ἀπὸ πόθο γιὰ τὸν Χριστό, ἀφοῦ ἔδεσαν τὰ χέρια τους, ἀπὸ μόνοι τους προσῆλθαν στὸν ἡγεμόνα τῆς πόλεως τῶν Καισαρέων ποὺ τότε βασάνιζε τοὺς Χριστιανούς. Καὶ ἀφοῦ στάθηκαν ἐνώπιόν του, ὁμολόγησαν τοὺς ἑαυτοὺς τους Χριστιανούς.

Ελλάς: Το Προτεκτοράτον της Κούβας;

Η πίστη στον Χριστό είναι αναμφισβήτητα ο,τι καλύτερο γνωρίσαμε, ο,τι καλύτερο συναντήσαμε στη ζωή μας, «επαγγελίας έχουσα ζωής, της νυν και της μελλούσης». Στις δύσκολες στιγμές η πίστη μας έδωσε παρηγοριά κι ελπίδα. Και περάσαμε πολλές δύσκολες καταστάσεις. Το 1940 ενώ είμαστε ουδέτεροι, ήσυχοι, μη ενοχλούντες κανένα δεχθήκαμε την απρόοπτη επίθεση του Μουσσολίνι. Ο ανόητος δικτάτορας αποφάσισε να επανιδρύσει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Πρώτο θύμα η Αιθιοπία, δεύτερο η Αλβανία, τρίτο η Ελλάδα, όπου όμως έφαγε τα μου­τρα του. Αναγκάσθηκε ο Χίτλερ να έλθει, για να τον ξελασπώσει, και τον ξελάσπωσε• το αποτέλεσμα όμως ήταν ότι η Ιταλία, θεώρούμενη ως τότε σαν μία από τις Μεγάλες Δυνάμεις, υποβιβάστηκε σ’ ένα μικρής σημασίας σύμμαχο του Χίτλερ. Και είχε ο Μουσσολίνι τραγικό τέλος. Με την ευκαιρία αυτή να παρατηρήσουμε ότι το παρελθόν δεν μπορεί ποτέ να επαναφερθεί. Στις ημέρες μας ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν δείχνει να παρασύρεται σε όνειρα σαν του «Ντούτσε». Μιλάει για τα σύνορα «της καρδιάς του» κ.λπ. Θα ιδούμε τη συνέχεια.

Ο π.Θ. Ζήσης στην Ουκρανία (Η θ. Λειτουργία-Το Κήρυγμα-Στο σπίτι των 1000 παιδιών)

«Μοιρασιά για τη μακεδονική πολιτιστική κληρονομιά»!

Προκαλεί εκ νέου ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, ζητώντας τώρα να μοιραστεί η πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας μεταξύ της χώρας του και της Ελλάδας.

Τα θέλει μονά ζυγά δικά του ο Νίκολα Ντιμιτρόφ. Και την παράδοση του ονόματος «Μακεδονία» και τη διατήρηση του αλυτρωτισμού, αφού η κυβέρνηση Ζάεφ επιμένει στη μη αλλαγή του Συντάγματος και την πολιτιστική κληρονομιά.

Η ελληνική κυβέρνηση με τη στάση της αποθρασύνει τους Σκοπιανούς που θεωρούν ότι η είσοδός τους στους ευρωατλαντικούς οργανισμούς πλησιάζει.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Κήρυγμα της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως

ΤΟ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ,

ΕΡΜΗΝΕΥΩΝ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΟΡΘΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ

ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΝΑΛΗΨΗ

ΤΩΝ ΥΨΗΛΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ

16.1.2018

«Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ. ι, 32).

Ἀπόδοσις : Ὅποιος ντραπεῖ νὰ μὲ ὁμολογήσῃ ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων του εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἐγὼ θὰ ντραπῶ νὰ τὸν ὁμολογήσω ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων.

1.Στὴν ἄθεη, διεφθαρμένη, ἀπάνθρωπη καὶ ἀντίχριστη κοινωνία ποὺ ζοῦμε ἐφαρμόζεται δυστυχῶς ἡ ρῆσις τοῦ Εὐαγγελίου : «πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν˙ οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» (Ρωμ.γ, 12).

Ὡς ἐκ τούτου ὅλες οἱ ἠθικὲς καὶ πνευματικὲς ἀξίες τῆς φυλῆς μας, οἱ βωμοὶ καὶ οἱ ἑστίες, ὄχι μόνον περιφρονῶνται καὶ χλευάζονται, ἀλλὰ καὶ πολεμοῦνται ἀφαντάστως λυσσαλαίως ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς ὀλιγογράμματους, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τοὺς ψευδοδιανοουμένους, τοὺς σοφοὺς καὶ ὅλους τοὺς δῆθεν πολιτισμένους. Ἀκόμη καὶ Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν παρρησίαν νὰ κυρήττουν καὶ νὰ γράφουν ξεκάθαρη τὴν ἀλήθεια ἀλλὰ οὐδὲ κἀν διὰ τοῦ παραδείγματος δὲν θέλουν νὰ διδάσκουν τὸ ποίμνιόν των, ἀλλὰ ἀπεναντίας ντρέπονται ἀκόμη νὰ κάνουν τὸν Σταυρόν τους, ὅταν διέρχωνται ἔμπροσθεν Ἱεροῦ Ναοῦ ἢ τρώγουν σὲ ἑστιατόρια ἢ συνεστιάσεις. Μάλιστα δὲ πολλὲς φορὲς κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμίδων, ἰδίως στὶς ἐπαρχίες, σὲ μνημόσυνα, πανηγύρεις, γάμους καὶ λοιπὲς τελετὲς καταλύουν ὄχι μόνον Τετάρτες καὶ Παρασκευὲς ἀλλὰ καὶ Σαρακοστὲς σὰν τοὺς Ἰησουΐτες ποὺ εἶχαν τύψεις συνειδήσεως (γιατὶ αὐτοὶ ἔτρωγαν κρέατα καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες μόνον ψάρια ἢ λαδερὰ ἢ ξηροφαγία) καὶ ποὺ ἔλεγον : «Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστέ, εὐλόγησον τὸ ἀρνάκι νὰ γίνῃ ἕνα χρυσὸ ψαράκι» καὶ κατεβρόχθιζαν τεράστια μπούτια καὶ φιλέτα μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἔτρωγαν χρυσᾶ ψαράκια. Ἀκόμη καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπός μας ἔβγαλε καὶ ἔκρυψε τὸν Σταυρό του διὰ νὰ μὴ τὸν ἰδοῦν οἱ Μωαμεθανοί.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -- Υπό Μακαρίου Σκορδίλη ή Κοφού.

«Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» (Λουκ. 1:38).

Δεν είναι νομίζω η ταπεινωφροσύνη περισσότερον από όλας τας άλλας αρετάς περιφρονημένη από τον άνθρωπον, όχι δι΄ άλλην αιτίαν, αλλά διότι ούτος δεν κατώρθωσεν ακόμη να αποκαλύψη τον πολύτιμον εκείνον θησαυρόν, τον οποίον περιλαμβάνει αύτη η αρετή εντός των μακαρίων κόλπων της. Έλα εδώ εις το μέσον, συ τρισάθλιε Εωσφόρε, μαύρον και σκοτεινόν νέφος του Άδου και της κολάσεως, εγέρθητι από την άσβεστον ταύτην κάμινον όπου κατακαίεσαι, συ ο οποίος δεν ήθελες να ταπεινώσης την πονηράν σου καρδίαν, όταν είχες πλουτισμένον τον νουν με υπερβάλλουσαν γνώσιν, να μαρτυρήσης αν εγώ δεν λέγω την αλήθειαν. Ποία είναι εκείνη η αιτία, η οποία σε εξώρισεν από τον ουρανόν, σε εγύμνωσεν από τας ακτίνας και τας λάμψεις των αγγελικών ουσιών και σε ημαύρωσε με όλα τα σκότη του Άδου; Τι είναι εκείνο το οποίον σε κατεβίβασεν από την υπερουράνιον δόξαν και σε εκρήμνισε κάτω εις μίαν φοβεράν ατιμίαν και σε εσφράγισε μέσα εις την αιώνιον κόλασιν ως κατάδικον; Ειπέ μας΄ ήτο άλλη αιτία, ει μη διότι υπερηφανεύθης και ηθέλησες να αναβής υπεράνω του Θεού σου και Πλάστου; Βεβαίως η υπερηφάνεια σε εκρήμνισεν, άθλιε, από την προτέραν σου δόξαν και αγγελικήν φύσιν.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Βενεδίκτου του οσίου, Αλεξάνδρου μάρτυρος του εν Πίδνη, Ευσχήμονος επισκόπου και ομολογητού, Δημητρίου νεομάρτυρος Τουρναρά (1654).

Ὁ Ὅσιος Βενέδικτος γεννήθηκε τὸ ἔτος 480 μ.Χ. στὴν ἐπαρχία Νουρσίας τῆς Οὐμβρίας. Οἱ γονεῖς του τὸν ἔστειλαν νὰ σπουδάσει στὴ Ρώμη, ἀλλὰ ἡ χλιδὴ τῆς πρωτεύουσας εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ φουντώσει στὴν ψυχή του ἡ ἐπιθυμία τοῦ μοναχικοῦ βίου. Ὅταν ἔχασε τοὺς γονεῖς του, ἡ τροφός του ἀνέλαβε τὴν κηδεμονία ἐκείνου καὶ τῆς ἀδελφῆς του Ἁγίας Σχολαστικῆς. Σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἐγκατέλειψε τὴν οἰκογένειά του καὶ ἀφιερώθηκε στὸν Θεό. Ἀρχικὰ ἀσκήτεψε στὸ Ἀφίλε, βορειοανατολικὰ τῆς Ρώμης καὶ κατόπιν σὲ δυσπρόσιτο σπήλαιο τοῦ Σουμπιάκο.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΝΕΘΝΙΚΟN ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

1.Ἕνα κοσμογονικὸ γεγονός, ὅπως ἡἙλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ ᾽21, εἶναι φυσικὸ νὰ μένει πάντα τὸ ἐπίκεντρο ὄχι μόνο τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἀνεύθυνης δημοσιογραφίας. Πόσα δὲ λέγονται καὶ γράφονται κάθε χρόνο γιὰ τὸ «Εἰκοσιένα»! Ὁ καθένας ὅμως βλέπει τὴν Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση μὲ τὸ δικό του τρόπο καὶ τὴν κρίνει ἀνάλογα μὲ τὶς ἰδεολογικὲς δεσμεύσεις του καὶ τὴ σκοπιμότητα, ποὺ θέλει νὰ ὑπηρετήσει.Ἔτσι οἱ δέσμιοι τῆς πολιτικῆς τους τοποθέτησης, ἐγκλωβισμένοι στὴν προκατάληψη καὶ τοὺς ἀναχρονισμούς τους, βλέπουν τὸ ᾽21 μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα μεταγενέστερων κοινωνικῶν θεωριῶν καὶ μὲ τὴν προχειρότητα τοῦ ἐρασιτέχνη ἀρνοῦνται τὸν ἐθνικὸ του χαρακτήρα, παρουσιάζοντάς το σὰν ἕνα ἁπλὸ κοινωνικὸ γεγονός, μὲ στόχους βασικοὺς ὄχι τόσο τοὺς Τούρκους, ὅσο…τοὺς Κοτζαμπάσηδες καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς, τοὺς «προσκυνημένους», ὅπως λένε. Καὶ μόνο ὅμως τὸ γεγονός, ὅτι Κοτζαμπάσηδες καὶ Ἱεράρχες, σὰν τοὺς Μαυρομιχαλαίους, τὸν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό, τὸν Σαλώνων Ἡσαΐα, τὸν Ρωγῶν Ἰωσὴφ κ.ἄ. ἔγιναν «μπροστάρηδες» στὸν ἀγώνα, βεβαιώνει πὼς στερεῖται κάθε ἀντικειμενικότητα ἡ ταξικοποίηση τοῦ ᾽21. Ὑπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες, γνωστὲς καὶ δημοσιευμένες, ποὺ φανερώνουν τὸν πανεθνικὸ χαρακτήρα τοῦ ᾽21.

15η ΕΚΠΟΜΠΗ (2018-3-9) Ο π. Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''

Το κύκνειον άσμα

Ο κύκνος είναι μεγαλόσωμον, κατάλευκον πτηνόν, αμφίβιον, με μακρότατον και πολύ ευκίνητον λαιμόν. Ζη και εις την Ελλάδα και εις πολλάς χώρας και των πέντε (ίσως) ηπείρων, τινά εκ των ειδών αυτού ζώσιν άνω των πεντήκοντα ετών. Κατά την παράδοσιν, προαισθανόμενος τον θάνατον εκσπά εις μελωδικούς θρήνους. Ο επίγειος βίος ενός ανθρώπου και δη ο παραγωγικός εις έργα πνευματικής ιδίως παραγωγής εκτείνεται εις ολίγας δεκαετίας, αι οποίαι διακόπτονται από θλιβερά γεγονότα ή φυσιολογικώς, μη εκτεινόμεναι πλέον της ενάτης δεκαετίας. Ήδη ο υποφαινόμενος, άγων το 92^ον έτος της ηλικίας του και εργαζόμενος υπέρ το δεκάωρον καθημερινώς, χειρωνακτικώς και πνευματικώς εν μέσω πολλών στερήσεων και περισσοτέρων κινδύνων αισθάνεται καμπτομένας τας σωματικάς και πνευματικάς δυνάμεις του και με πολύν κόπον ανταποκρίνεται εις τας ατομικάς και οικογενειακάς του ανάγκας, ιδιαιτέρως δε κατά την τελευταίαν πενταετίαν, καθ’ ην περιποιείται και την κατάκοιτον σύζυγόν του. Η ζωή μου διέρρευσεν εν μέσω πολλών κόπων και αφθόνου ιδρώτος, αφού η εργασία απετέλει δι’ εμέ όχι αγγαρείαν αλλά χαράν. Επί τέλους επέστη η ώρα να καταθέσω τα όπλα, χωρίς ακόμη να έχω ανάγκην βοηθείας εις τας ατομικάς μου ανάγκας.

Ο κύκνος, ο επιθανάτιος, μελωδεί τα άσμα του. Και εγώ, πλησιάζων πλέον προς την δύσιν του επιγείου μου βίου πρέπει να μελωδήσω το πλέον θεάρεστον και σωτήριον άσμα. Το άσμα της συγγνώμης,,,,,

Του Δημητρίου Οδ. Κρικέλλα συνταξιούχου Λυκειάρχου – Μάϊος 2002

Ο όσιος Μελέτιος, ο Ομολογητής, ο Γαλησιώτης (13ος αιών), σε ποιητικό λόγο, γράφει για τους αιρετικούς Παπικούς.

Ο τίτλος της σχετικής ογδόης υποθέσεως είναι : «Ότι αιρετικοί εισίν οι Ιταλοί και οι συγκοινωνούντες αυτοίς απόλλυνται»

Νυν δε της υποθέσεως άρχομαι της ογδόης,

εν η καθυποδείξω σοι, Θεού τη συνεργία,

ότι, καν λέγωσί τινες των καθ΄ ημάς ποιμένων

εξ αμαθείας των Γραφών ή καθ΄ ετέρους τρόπους

ως Ιταλών τα σφάλματα βραχύτατα τυγχάνει,

ως ουκ εισίν αιρετικοί μηδ΄ αποκεκομμένοι

του των πιστών συστήματος εκ τινος των αγίων,

ουδέ το τούτοις κοινωνείν σφάλμα ψυχής και βλάβη

ψευδώς φασι, κακώς φασι, μακράν της αληθείας.

Μέγιστα γαρ εσφάλησαν και πάμπλειστα Λατίνοι·

πας των πατέρων ο χορός αυτούς καταδικάζει,

αιρετικοίς συντάττεται και σύμπας ο Λατίνοις

συγκοινωνών μεμέρισται Χριστού και των αγίων.

Τό στοιχεῖον τῆς θλίψεως εἰς τήν σωτηρίαν - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Γ΄ Νηστειῶν)

Ομιλία Αγίου Γερμανού Α΄ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως: Στην προσκύνηση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

«Φωτίζου, φωτίζου Ιερουσαλήμ. Ήκει γαρ σου το φως και η δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλεν». Σήμερα το μεγαλήγορον στόμα του προφήτου Ησαϊου προσκομίζει στην εξ εθνών Εκκλησία τα χαρμόσυνα ευαγγέλια. Και ακριβώς επειδή προέρχονται από γλώσσα πυρωμένην από την βρώση του θεοϋποστάτου άνθρακος, είναι λαμπρά και μεγαλειώδη, αλλά ταυτοχρόνως διαβόητα και βροντοηχή, επειδή κατέρχονται από το ουράνιον ύψος του Αγίου Πνεύματος. Διότι πράγματι τοιαύτη είναι η φωνή του Προφήτου, ώστε να διατρέχη τον ουρανόν και να περικυκλώνη την γήν. «Άκου γαρ, λέγει, ουρανέ, και ενωτίζου η γη». Και όταν αρχίζει ο Προφήτης το θεόπνευστον κήρυγμά του, εκδηλώνεται αμέσως το βροντώδες του λόγου του. Όμως εδώ δεν κηρύττει μόνον, αλλά απαστράπτει φως υπέρλαμπρον και διαυγές, και προσκαλεί στον λιμένα της παρακλήσεως όσους πλέουν μέσα στο πέλαγος της νηστείας.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ -- ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΙΠΑΣ π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ύμνοι Τριωδίου Μ Σαρακοστής -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ. Σωφρονίου, αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, Θαλλού και Τροφίμου των μαρτύρων, Πιονίου ιερομάρτυρος, Γεωργίου οσίου, Θεοδώρας Βασιλίσσης της Ηπείρου.

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος γεννήθηκε στὴν Δαμασκὸ τῆς Συρίας περὶ τὸ ἔτος 580 μ.Χ. καὶ ἦταν υἱὸς εὐσεβῶν καὶ ἐνάρετων γονέων, τοῦ Πλινθᾶ καὶ τῆς Μυροῦς. Λόγω τῆς καταγωγῆς του ἀποκαλεῖται καὶ Δαμασκηνός. Κατὰ τὴν νεαρή του ἡλικία ἐπισκέφθηκε τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ τοῦ ἀββᾶ Θεοδοσίου, ὅπου συνδέθηκε πνευματικὰ μὲ τὸν ἐκεῖ ἀσκούμενο Ἰωάννη τὸν Μόσχο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διδάχθηκε πολλά. Μὲ τὴν συνοδεία αὐτοῦ ἐπισκέφθηκε τὴν Αἴγυπτο, ὅπου συνδέθηκε μὲ τὸν κύκλο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ἐλεήμονος καὶ τὴ Ρώμη. Τότε πέθανε καὶ ὁ Ἰωάννης ὁ Μόσχος (620 μ.Χ.). Ὁ Σωφρόνιος μετακόμισε τὸ λείψανο αὐτοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα καί, ἀφοῦ τὰ ἐνταφίασε στὴ μονὴ τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου, ἐπανέκαμψε στὴν Ἀλεξάνδρεια.