Πῶς ἀντιλαμβανόμεθα τήν σωτηρίαν μας; - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Β΄ Νηστειῶν)


ΑΣ ΙΔΩΜΕΝ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΜΕ ΤΑΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΟ «ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ».

του Ηλία Μηνιάτη

«Ἐγγίζει μοι ὁ λαός οὗτος τῷ στόματι αὑτῶν καί τοῖς χείλεσί με τιμᾷ·
 
ἡ δέ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾽ ἐμοῦ» (Ἠσαίας)
 

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, Βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ». Ἱωάνν. ιβ’ 13). Ὅταν ἐγώ βλέπω τόν Ἰησοῦν Χριστόν νά ἐμβαίνῃ μέ τόσην τιμήν, μέ τόσην δοξολογίαν, μέ τόσον θρίαμβον μέσα εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, ἠμπορῶ νά λογιάσω μέ δίκαιον λόγον, πώς ἀπό τόν φθόνον καί μῖσος τῶν ἀρχιερέων, τῶν πρεσβυτέρων καί γραμματέων δέν ἔχει πλέον νά φοβῆται κανένα κακόν. Ὦ πόλις ἁγία, ὄντως πόλις τοῦ Θεοῦ Ἱερουσαλήμ! «δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ» εἰς τούς περασμένους αἰῶνας, δεδοξασμένα θέλουσι λαληθῇ περί σοῦ καί εἰς τούς αἰῶνας τούς μέλλοντας, διά τήν εὐχαριστίαν καί ἀγάπην, ὅπου δείχνεις πρός τόν θεῖον σου εὐεργέτην! Εὐγνώμονες παῖδες Ἑβραίων, ἐπαινῶ τήν ἀγαθήν σας διάθεσιν· ἐσεῖς τώρα πιάνετε κλάδους ἐλαιῶν καί βαΐα φοινίκων, σύμβολα νίκης, μέ τά ὁποῖα προαπαντᾶτε, ὡς βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, τόν θαυματουργόν τοῦτον υἱόν Δαυΐδ· δείχνετε μίαν καρδίαν πώς εἶσθε ἕτοιμοι νά πιάσετε καί τά ὅπλα, διά νά τόν φυλάξετε κάθε καιρόν ἀπό τῶν ἐχθρῶν του τά μηχανήματα.
 

Σήμερα Κυριακή 4 Μαρτίου 2018 Συλλαλητήριο στα Προπύλαια Αθηνών ώρα 13.00 (μία μετά το μεσημέρι)


Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (3)


Ύμνοι Τριωδίου Μ Σαρακοστής -- Greek Orthodox Great Lent Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.


Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Β ΝΗΣΤΕΙΩΝ, Γρηγορίου Παλαμά. Γερασίμου οσίου, του εν Ιορδάνη, Παύλου και Ιουλιανής μαρτύρων, Γρηγορίου επισκόπου Κύπρου.

Ο θείος Γρηγόριος ο Παλαμάς, καταγόταν από την Ασία και ανετράφη από παιδί στην βασιλική αυλή της Κωνσταντινούπολης. Τελείωσε τις σπουδές του στη φιλοσοφία, ρητορική και φυσική. Στη λογική, κατά την αποφοιτήριο διάλεξή του ενώπιον του αυτοκράτορα και των αξιωματούχων, ο πρύτανης του πανεπιστημίου ανεφώνησε με θαυμασμό ότι αν ήταν παρών και ο ίδιος Aριστοτέλης θα τον επαινούσε. Μετά τις σπουδές του όμως, απέρριψε τη προσφορά υψηλών αξιωμάτων του αυτοκράτορα, εγκατέλειψε τα βασίλεια και από είκοσι χρονών ασκήτευσε στο Άγιον Όρος. Πρώτα στην Λαύρα του Βατοπεδίου κατόπιν στη Λαύρα του Αθανασίου καθώς και στην ερημική τοποθεσία Γλωσσία, σημερινή Προβάτα.

Άγ. Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Αλλοίμονον, ανήκουστος προδοσία!

Ήτο άραγε απαραίτητον η Ορθόδοξος Εκκλησία, αυτό το πανάχραντον Θεανθρώπινον σώμα και οργανισμός του Θεανθρώπου Χριστού, να ταπεινωθή τόσον τερατωδώς, ώστε οι αντιπρόσωποί Της θεολόγοι, ακόμη και ιεράρχαι να επιζητούν την “οργανικήν” μετοχήν και συμπερίληψιν εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών, το οποίον κατ΄ αυτόν τον τρόπον γίνεται εις νέος εκκλησιαστικός “oργανισμός”, μία “νέα Εκκλησία” υπεράνω των εκκλησιών, της οποίας αι Ορθόδοξοι και μη ορθόδοξοι εκκλησίαι αποτελούν μόνον “μέλη”, “οργανικώς”μεταξύ των συνδεδεμένα; Αλλοίμονον, ανήκουστος προδοσία!  

Άγιος Νικόδημος : μάταιοι είναι όλοι οι ασκητικοί σας αγώνες και κόποι και ιδρώτες·


Άγιος Νικόδημος προς τους αντικολλυβάδες μοναχούς του Αγίου Όρους: Ει γαρ και ουκ ήθελον παντελώς ειπείν, ουδέ γράψαι εις χάρτην ταύτα, δια το αιδέσιμον του μοναχικού και ασκητικού τάγματος, αλλ΄ αναγκάζομαι, ίνα γράψω ολίγα τινά, ένεκεν αληθείας και δικαιοσύνης. Δεύτερον αίτιον ταύτης (Ομολογίας) εστάθη, το μίσος οπού τρέφουν εις την καρδίαν τους οι κατήγοροι ημών, και πάντων των αδελφών οπού φυλάττουν την εν Σαββάτω περί των μνημοσύνων της Εκκλησίας Παράδοσιν· και ακολούθως η εκκρίζωσις του τοιούτου μίσους, ήτις ελπίζεται να γένη, συνεργούσης της θείας Χάριτος, δια της Ομολογίας και Απολογίας ημών ταύτης. Κάμνομεν τέλος της Ομολογίας και Απολογίας ημών ταύτης, και λέγομεν τούτο το σύντομον μεν, αλλά γενναίον και αληθέστατον: Αδελφοί και πατέρες, εάν δεν εκριζώσετε το μίσος από την καρδίαν σας, και δεν εμφυτεύσετε την αγάπην, και εάν δεν παύσετε από τας κατά των αδελφών σας δυσφημίας, να ηξεύρετε—και σύγγνωτε ημίν δια την τόλμην—ότι ματαίως κατοικείτε εις τα όρη και τα βουνά· μάταιοι είναι όλοι οι ασκητικοί σας αγώνες και κόποι και ιδρώτες· να ειπούμεν και μεγαλύτερον: μαρτύριον αισθητόν, εάν υπομείνητε δια τον Χριστόν, έχετε δε μίσος και δεν αγαπάτε τους αδελφούς σας, μάταιον είναι το τοιούτον μαρτύριόν σας.

΄Ενας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη:


«΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»
«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.
«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.
***
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "΄Ενας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη:":

Έπεσες; Σήκω...
Αμάρτησες; Ησύχασε..
Καλό είναι να μη μας πιάνει άγχος και θλίψη..
Λέει κάπου ο γερ.Αγάθων: έπεσα-σηκώθηκα, έπεσα-σηκώθηκα, έπεσα-σηκώθηκα, έπεσα-σηκώθηκα... 

π. Θ. Ζήσης, Συνοδικόν της Ορθοδοξίας & επέτειος της διακοπής μνημοσύνου

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=13830

π. Νικ. Μανώλης, Ο άγ. Νικόλαος Πλανάς και το πατροπαράδοτο Σέβας


Ένα δίωρο ταξίδι σε μια φανταστική για την Αθήνα εποχή,



Η Be a Greek για ακόμα μία φορά θα μας χαρίσει ένα αξέχαστο βράδυ, με ένα δίωρο ταξίδι σε μια φανταστική για την Αθήνα εποχή, σε μια Ξενάγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης! Ελάτε μαζί μας για να δείτε τα πανέμορφα εκθέματα του Μουσείου κάτω από τον φωτισμένο Παρθενώνα!

Ενοριακή Ευλογία -- Αγίου Νικολάου Πευκακιίων -Αθηνών

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Σύνοδοι που θεωρούνται Ορθόδοξοι, να αθωώνουν τους ενόχους και να καταδικάζουν τους Αγίους.


Το 1343 εφυλακίσθη ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στη φυλακή των ανακτόρων και το 1344 καταδικάσθηκε σε ακοινωνησία! Σύνοδοι είχαν καταδικάσει παλαιότερα τον Ιερό Χρυσόστομο, (σκεφτείτε τον ιερό Χρυσόστομο!) δύο φορές σε εξορία, ώστε να πεθάνει στην εξορία. Ανάλογες Σύνοδοι κατεδίκασαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, γιατί δεν ήταν πρόθυμος να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ισχυρών του εκκλησιαστικού χώρου και της πολιτείας. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, αγαπητοί αδελφοί, Σύνοδοι που θεωρούνται Ορθόδοξοι, να αθωώνουν τους ενόχους και να καταδικάζουν τους Αγίους. Αυτό το φαινόμενο, που σημαίνει διαστροφή της Παραδόσεως εκ μέρους των, που αποκαλύπτει την εκκοσμίκευση του εκκλησιαστικού χώρου, θα συνεχίζεται όσο υπάρχει η αμαρτία, και φοβερά αποστασία, μέσα στο ράσο. 


Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς Πατέρας τῆς Θ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.


Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί! Η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά συμπίπτει με την 14η Νοεμβρίου. Η Σύνοδος όμως του 1368, η οποία διακήρυξε εις τον κόσμο την αγιότητα του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, λόγω των θαυμάτων τα οποία εποίει και όχι λόγω της παιδείας του, ούτε λόγω των συγγραμμάτων του, που είναι το υψηλότερο στην εποχή του επίτευγμα, αλλά και στην κορυφή συγχρόνως της αγιοπατερικής θεολογικής παραδόσεως, μετέφερε τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά εις την Β΄ Κυριακή των Νηστειών. Είναι μία πράξις συμβολική και αποφασιστική, διότι η σημερινή ημέρα τιμάται από τους Ορθοδόξους όλου του κόσμου ως επέκταση και προέκταση της Κυριακής της Ορθοδοξίας. Είναι συνέχεια της νίκης της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και εν Χριστώ κοινωνίας εναντίον της πλάνης. Δεν είναι νίκη προσώπων εναντίον άλλων προσώπων, δεν είναι νίκη παρατάξεων εναντίον άλλης παρατάξεως η άλλων παρατάξεων, αλλά είναι η νίκη της Πίστεως. Ο θρίαμβος της Πίστεως ως τρόπου σκέψεως, ως τρόπου ζωής και εμπειρίας αγιοπνευματικής, που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο εις την θέωση. Είναι νίκη δηλαδή της σωτηρίας, την οποία εισήγαγε στην ιστορία ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, άσαρκος εις την Παλαιά Διαθήκη και ένσαρκος εις την Καινή Διαθήκη.
Για να κατανοήσουμε τη σημασία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, τον οποίο εις τον τίτλο της αποψινής ομιλίας ονομάζουμε Πατέρα της 9ης Οικουμενικής Συνόδου, θα ήθελα να οριοθετήσουμε τα συστατικά του τίτλου αυτού.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.


Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

Ευτροπίου, Κλεονίκου, Θεοδωρίτου και Βασιλίσκου μαρτύρων.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Εὐτρόπιος καὶ Κλεόνικος κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀμάσεια τοῦ Πόντου καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.). Ἦταν στρατιῶτες καὶ συγγενεῖς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Ὡς Χριστιανοὶ διαβλήθηκαν στὸν ἡγεμόνα Ἀσκληπιόδοτο, ὁ ὁποῖος τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς βασάνισε σκληρά. Ὅμως οἱ Μάρτυρες, ἀφοῦ παρουσιάσθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, ἔγιναν ὑγιεῖς. Μέσα στὴ φυλακὴ οἱ τρεῖς νέοι δὲν ἔχασαν οὔτε τὸ θάρρος οὔτε τὴν πίστη τους. Ἀντιθέτως ἐξακολούθησαν νὰ λατρεύουν τὸν Ἕνα καὶ Ἀληθινὸ Θεό. Μὲ τὸ κήρυγμά τους καὶ τὸ παράδειγμα ποὺ προσέφερε τὸ ἦθος, ἡ ἀντοχὴ καὶ τὸ θάρρος τους, ὁδήγησαν πολλοὺς

π. Θεόδωρος Ζήσης: ποῦ φθάσαμε Θεέ μου!


Μᾶς συνέχουν ἀκόμη θλίψη καί πόνος, γιατί οἱ συνεχεῖς ἐκπτώσεις στό δόγμα καί στό ἦθος, ἀποτέλεσμα τοῦ συγχρωτισμοῦ μας, μέσῳ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μέ αἱρέσεις πού διέστρεψαν καί διαστρέφουν τό Εὐαγγέλιο, πού ἀλλοίωσαν τήν πατροπαράδοτη πίστη καί δικαιολογοῦν ἀκόμη καί πάθη ἀτιμίας, συνετέλεσαν στό νά ἐπιπολάζουν πλέον καί στήν δική μας αὐλή παρόμοια φαινόμενα, νά χάνονται ψυχές ἀπό συνεχῆ καί ποικίλα σκάνδαλα, εἰς ἕνα ἀπό τά ὁποῖα ὁ αὐτουργός ἐπίσκοπος, πρωτεργάτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί συνεργός τῶν οἰκουμενιστικῶν ἀνοιγμάτων τῆς πρώην συνετῆς καί παραδοσιακῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, βρίσκεται στή φυλακή καταδικασμένος ἀπό πολιτικό ποινικό δικαστήριο. ᾿Επίσκοποι, ἱερεῖς, μοναχοί καί λαϊκοί, ὁδηγοῦνταν παλαιότερα στίς φυλακές, γιά τήν πίστη καί τήν ἁγία ζωή τους, μάρτυρες καί ὁμολογηταί τῆς ᾿Ορθοδοξίας, καί τώρα —ποῦ φθάσαμε Θεέ μου!— ὁ κόσμος πού περιμένει νά τοῦ διδάξουμε τήν δικαιοσύνη καί τήν ἁγιότητα, νά τόν σώσουμε ἀπό τό κακό καί τήν ἁμαρτία, δικάζει καί τιμωρεῖ τούς σωτῆρες του γιά τήν ἀνήθικη, σπάταλη καί τρυφηλή ζωή τους. «᾿Εάν τό ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται;» ᾿Επιβεβαιώνονται μᾶλλον οἱ προφητεῖες τοῦ ῾Αγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ὁ ὁποῖος προέβλεψε ὅτι ὁ Παπισμός καί οἱ κακοί καρποί του, οἱ Προτεστάντες, θά εἶναι ἡ αἰτία ὅλων τῶν πνευματικῶν κακῶν, λέγοντας· «Τόν Πάπαν νά καταρᾶσθε, διότι αὐτός θά εἶναι ἡ αἰτία». ᾿Επίσης προέβλεψε τήν ἠθική ἐξαχρείωση καί ἀσέβεια τῶν κληρικῶν λέγοντας· «Οἱ κληρικοί θά γίνουν οἱ χειρότεροι καί ἀσεβέστεροι ὅλων».

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Β΄ Νηστειῶν, Μάρκ. 2, 1-12)


Some brothers visited Abba Anthony and they said to him:


‘Tell us a saying [indicating] how we are to be saved.’ The elder said to them: ‘Have you not heard the Scripture? That is good enough for you,’ but they said: ‘We want to hear [it] from you, father.’ So the elder said to them: ‘The Gospel says: “If someone hits you on they right cheek, turn the other one to him too”‘ [Mt 5:39]. ‘We cannot do that,’ they told him. The elder said to them: ‘If you cannot turn the other [cheek], at least patiently endure the one [blow].’ ‘We cannot do that either,’ they told him. The elder said: ‘If you cannot do that either, do not return [the blow] you received,’ but they said: ‘Nor can we do that.’ So the elder said to his disciple: ‘Make them a little soup, for they are sick.’ and he said to them: ‘if you cannot do this and you will not do that, what am I to do for you? There is need of prayer.

Η Παναγία η Παντάνασσα η προστάτις της Σικίνου



Η Παναγία η Παντάνασσα είναι η προστάτις της Σικίνου. Για την εύρεση της εικόνας της Θεοτόκου γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Βουρλάκος, Αρχιερατικός Επίτροπος Σικίνου.
«Τα παλιά τα χρόνια, στο μικρό νησί της Σίκινου, που βρίσκεται μεταξύ των νησιών Ίου και Φολεγάνδρου και βόρεια της Σαντορίνης, υπήρχαν πολλές ιδιόκτητες εκκλησίες, οι οποίες είχαν και τον εφημέριό τους. Στον εφημέριο λοιπόν μίας εξ αυτών των εκκλησιών, που ήταν αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο, συνέβη το παρακάτω θαυμαστό γεγονός.

Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία!


Ποιός μπορεί να εκφράση το μεγαλείο της Παναγίας μας; Η πρώτη μετά τον Ένα.
Η Αειπάρθενος είναι η γυνή, «εξ ης πηγάζει τα κρείττω». Διότι είναι η ευεργέτις όλου του ανθρωπίνου Γένους. Χάρις στην ιδική Της αρετή, επισκέφθηκε την γη ο Ύψιστος Θεός και σώθηκε ο κόσμος. Κανένας άλλος απόγονος της Εύας δεν ευεργέτησε τόσο την ανθρωπότητα όσο η στοργική Αυτή Μητέρα του Θεού. Υπέφερε Αυτή και ταλαιπωρήθηκε για την σωτηρία ολοκλήρου της ανθρωπότητος.
Αυτή είναι και ευεργέτις του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού προσωπικά. Ποιός πιστός Ορθόδοξος δεν ωφελήθηκε από την Θεοτόκο; Ποιός Χριστιανός στα βάσανά του δεν έτρεξε σε Αυτήν και δεν βοηθήθηκε θαυματουργικά; Σ’ Αυτήν δεν καταφεύγουμε περισσότερο και από την μητέρα μας; Στα βάσανα που μας κτυπούν, «Παναγιά μου»! δεν φωνάζουμε;