Στην Ελλάδα από την Αυστραλία για να βαπτιστεί ορθόδοξη!

Στα παγωμένα νερά των πηγών του ποταμού Λαγκάβιτσα στα βουνά της Μουργκάνας της Θεσπρωτίας βαπτίστηκε χριστιανή ορθόδοξη από τον ηγούμενο της Μονής Γηρομερίου πατέρα Μεθόδιο η 52χρονη Αννα Γκάζενταμ, η οποία ταξίδεψε στη χώρα μας από τη μακρινή Αυστραλία.
Η Αννα γεννήθηκε στη Χάγη της Ολλανδίας, αλλά σε ηλικία τεσσάρων ετών ταξίδεψε στην Αυστραλία, όπου ζει έκτοτε. Ο σύζυγός της Τζον Σάλιβαν, σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής του, βρήκε στήριξη και βοήθεια στο πρόσωπο ενός ιερέα της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας και στη συνέχεια βαπτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος. Λίγο μετά έπεισε τη σύζυγό του να βαπτιστεί.
Η Αννα διάλεξε να βαπτιστεί στην Ελλάδα και στη συγκεκριμένη περιοχή επειδή είχε διαβάσει το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη «Ελένη» και ήθελε πολύ να γνωρίσει τον τόπο όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που περιγράφονται σε αυτό. Ετσι γνωρίστηκε με τον Ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο και συγγραφέα, ο οποίος ζει στις ΗΠΑ αλλά επισκέπτεται τακτικά την Ελλάδα και το χωριό του, το Λια.

Ἡ ἑωσφορική ὑπερηφάνεια τοῦ Παπισμοῦ

…Tό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο καί ἰδιαίτερα ὁ Οἰκουµενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος, µιλάει γιά τήν «ἐκκλησία» τοῦ Πάπα, τόν ὁποῖο ἀποκαλεῖ ἁγιώτατο καί πεφιληµένο ἀδελφό του. ∆έν τόν θεωρεῖ αἱρετικό, γι᾿ αὐτό καί συναντᾶται συχνά καί συµπροσεύχεται καί συνευφραίνεται. Τό θέµα εἶναι σοβαρότατο καί προκαλεῖ ἀνησυχία στούς Ὀρθόδοξους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τόν οἰκουµενισµό νά διαβρώνει συνειδήσεις καί σέ λίγο θά µιλᾶµε γιά ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» καί κοινό ποτήριο, χωρίς νά ἔχουν ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τούς αἱρετικούς τά ἑωσφορικά τους δόγµατα.

Εἶναι καθῆκον τῶν χριστιανῶν νά διαφωνοῦν δηµοσίως µέ τούς οἰκουµενιστές καί νά ὑπερασπίζονται τήν Ὀρθοδοξία. Ἀλίµονο ἄν τούς ἀκολουθοῦµε λόγῳ κακῶς νοούµενου σεβασµοῦ πρός τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο καί τούς ἐν Ἑλλάδι ψοφοδεεῖς µητροπολίτες, οἱ ὁποῖοι «διαφωνοῦν συµφωνοῦντες», δηλαδή µεταξύ τους διαφωνοῦν, ἀλλά δηµοσίως συµφωνοῦν µέ τόν µεγάλο ποιµένα καί δεσπότη, τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη! Αὐτή τήν ἀξιοκατάκριτη τακτική θά µπορούσαµε νά τή χαρακτηρίσουµε µέ µιά παραβολική φράση: «Ἡ µεταµόρφωση τοῦ λιονταριοῦ σέ βάτραχο!».

(O.T. 2080).

Στό νέο μας πνευματικό καταφύγιο -- Σᾶς περιμένουμε!

Τό  ἐκκλησάκι  τοῦ  Ἁγίου  Νεκταρίου

στή  Ξυλοκέριζα  Κορινθίας

Τήν προσεχή Κυριακή, 13 Αὐγούστου 2017, θά τελεσθεῖ Θεία Λειτουργία μέ Ἀρτοκλασία καί θεῖον Κήρυγμα (μέ εἰδική ἀναφορά στίς ἐξελίξεις στό χῶρο τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ) στό ναΰδριο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στό χωριό Ξυλοκέριζα Κορινθίας. Θά ἀκολουθήσει τό παραδοσιακό κέρασμα καί πνευματική συζήτηση στόν προαύλειο χῶρο τοῦ Ναοῦ.

Ἡ μετάβαση μέ αὐτοκίνητο γίνεται ἀπό Κόρινθο ἀκολουθώντας τό δρόμο γιά Ἑξαμίλια καί συνεχίζοντας στό ἑπόμενο χωριό πού εἶναι ἡ Ξυλοκέριζα. Ἀπό τήν πλατεία τοῦ χωριοῦ ἀκολουθοῦμε τό δρόμο γιά τό ἐξωκκλήσι τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ. Στόν ἀσφαλτοστρωμένο δρόμο συναντᾶμε πρῶτο τό ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, στά δεξιά μας.

Ἀπό Ἀθήνα, ἐρχόμενοι μέσω τῆς νέας Ἐθνικῆς ὁδοῦ, περνᾶμε τόν Ἰσθμό καί βγαίνουμε στήν ἔξοδο γιά Κόρινθο (κέντρο) καί ἀμέσως μετά στρίβουμε ἀριστερά γιά Ἑξαμίλια, ἀκολουθώντας τό δρόμο κατά τά ἀνωτέρω.

Σᾶς περιμένουμε!

http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

π.Θεόδ. Ζήσης, Συμπλήρωμα στο κήρυγμα της Μεταμορφώσεως [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου -- του εν αγίοις Πατρός ημών Θεοδώρου του Στουδίτου

 Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, που να αντηχή δυνατώτερα από ανθρώπινη φωνή και να συγκλονίζη τα πέρατα, απαιτεί ένας λόγος προς τιμήν της ιεράς αυτής ημέρας, αγαπητοί μου. γι’ αυτό και κινδυνεύει ν’ αποτύχη τώρα, καθώς ακούγεται προερχόμενος από το ασθενές φωνητικό μου όργανο. Η Κυρία όμως και Βασίλισσα του παντός, έτσι καθώς είναι αφιλόδοξη, θα δεχτή νομίζω κι αυτόν εδώ τον σύντομο και πενιχρό λόγο που της προσφέρουμε οι δούλοι της, όμοια με εκείνους τους διεξοδικούς και αστραφτερούς των σπουδαίων ομιλητών, με το να παρακινείται σε συμπάθεια από τις προσευχές αυτού που με προστάζει να ομιλήσω. επειδή ακριβώς και ένα μόνο πράγμα προσέχει η φιλάγαθη: την πρόθεσι.

Εμπρός λοιπόν, συνάξου ολόκληρη η οικουμένη, ιεράρχες και ιερείς, μοναχοί και κοσμικοί, βασιλείς και άρχοντες, άνδρες και γυναίκες, αγόρια και κορίτσια, φυλές και γλώσσες, με όλο μαζί το έθνος και το πλήθος, και αφού αλλάξης τα φορέματα των αρετών σου, «ντυμένη» κι εσύ «στα κρόσσια τα χρυσά και στολισμένη»1, πρόβαλε με πρόσωπο φαιδρό και όλο χαρά γιόρτασε της Κυριοτόκου Μαρίας την εορτή, την επικήδεια συγχρόνως και διαβατήρια. διότι φεύγει από εδώ κάτω και πηγαίνει κοντά στα όρη τα αιώνια, το όρος όντως το Σιών, στο οποίο ευδόκησε ο Θεός να κατοική, όπως ψάλλει η λύρα του ψαλμωδού.

ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΕΣ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΓΩΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ -- του κ. Αλέξανδρου Τζούπη

Η αφοσίωση των σύγχρονων ηγετών στην καρδιά του επερχόμενου χρισμένου σωτήρα της Νέας Εποχής μέσα από την τοποθέτηση του Χεριού στην Καρδιά μπορεί να γίνει καλύτερα κατανοητή μέσα από την επιμέρους ανάλυση συγκεκριμένων δεδομένων. Αρχικά αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μασονικών τελετουργικών και των τελετουργικών των αρχαίων ηλιολατρικών πολυθεϊστικών θρησκειών που σήμερα προωθεί συγκεκαλυμμένα κατά κόρον η παπική αίρεση. Το Βιβλίο των Νεκρών στην αρχαία Αίγυπτο περιλαμβάνει μαγικά(ξόρκια) για να μεταμορφωθεί κάποιος(η καρδιά του ουσιαστικά) σε Λωτό ή σε Φοίνικα και κατόπιν να οδηγηθεί στην αναγέννηση-μετενσάρκωση. Υπάρχει συγκεκριμένα μία προσευχή-ξόρκι που αναφέρει: «Η καρδιά μου της μητρός μου….. Η καρδιά μου των μετασχηματισμών - μεταμορφώσεων» όπου εννοείτε ως η πηγή της αναγέννησης - μετενσάρκωσης!

Η μητέρα – θεότητα της Αιγύπτου λατρεύονταν με διάφορα ονόματα όπως Ίσιδα, Χαθόρ κλπ στην οποία οι άνθρωποι έδιναν τις καρδιές τους, δηλαδή τις αφιέρωναν και τις αφοσίωναν. Στην σημερινή εποχή το ρόλο αυτό επιτελεί η παπική παρθένος (κυρίως αυτή με την ονομασία Φάτιμα) που απαιτεί την αφοσίωση της Ρωσσίας και των φιλικών προς αυτή χωρών(ουσιαστικά των Ορθοδόξων που αποτελούν και το μεγαλύτερο ανάχωμα καθότι μόνο στην Ορθοδοξία που δεν δέχεται καινοτομίες το μοναδικό σύμβολο του Θεού, της αγάπης Του και της αλήθειας Του παραμένει ο σταυρός και μόνο) στην καρδιά της και διαμέσου αυτής στην καρδιά του παπικού Χριστού.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΜΑΣ

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Ματθία απόστ., των εν Χάλκη 10 μαρτύρων.

Πῶς ὁ Ματθίας κατατάχθηκε στὸ χορὸ τῶν δώδεκα Ἀποστόλων, τὸ γνωρίζουμε ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Μετὰ τὴν προδοσία καὶ τὸν ἀπαγχονισμὸ τοῦ Ἰούδα καὶ μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, οἱ ἕντεκα μαθητὲς μὲ τὴν Παναγία βρίσκονταν στὸ ὑπερῷον. Τότε ὁ Πέτρος πρότεινε νὰ ἐκλεγεῖ ἄλλος ἀντὶ τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τοὺς ἄνδρες ποὺ ἀκολουθοῦσαν ὑπηρετῶντας τὸν Χριστό. Ἡ πρόταση ἔγινε δεκτὴ καὶ τέθηκαν δύο ὑποψήφιοι: ὁ Ἰωσὴφ ὁ καλούμενος Βαρσαββᾶς καὶ ὁ Ματθίας. Τότε ἔβαλαν κλῆρο, καὶ δίνοντας σὲ ὅλους ἐμᾶς παράδειγμα ἐναπόθεσης κάθε ἐκλογῆς μας στὸ Θεό, προσευχήθηκαν ὅλοι μαζὶ ὡς ἑξῆς:

Μισούν τη σημαία και την Εκκλησία

Το κυβερνητικό χτύπημα στην αριστεία είναι το προπέτασμα 

Η ανάγνωση που έκανε η αντιπολίτευση στο σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος Γαβρόγλου -δεν έχει υπογραφεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε έχει τύχει επεξεργασίας από το Συμβούλιο Επικρατείας - είναι τουλάχιστον επιπόλαια. Το χτύπημα στην αριστεία διά της κατάργησης της απόδοσης της σημαίας στους καλύτερους μαθητές και μαθήτριες των δημοτικών μας σχολείων είναι το προφανές. Χρόνια τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ μετέχει σε παντός είδους συνωμοσίες που έχουν ως στόχο να επιβληθεί στη χώρα η δικτατορία των μετρίων. Δεν είναι καινούργιο αυτό, έστω και αν εκδηλώνεται κατά τρόπο αντιδημοκρατικό, αποκρουστικό και ισοπεδωτικό.

Ὁ Φώτης Κόντογλου ἐκφράζει με τό δικό του τρόπο τήν ἐπιθυμία τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπό τον πολυμέριμνο καί θορυβώδη κόσμο:

«Μ᾽ ὅλο πού ζῶ παράμερα στο ἐρημητήρι μου, σάν νά βρίσκουμαι μακρυά ἀπό τήν Ἀθήνα, ὡστόσο τώρα πού καλοκαιρεύει πεθύμησα νά φύγω μακρυά, νά πάγω κατά τή θάλασσα. Νά κρυφτῶ, νά μή μέ ξέρει κανένας, νά ξεχαστῶ σά νά ᾽μαι πεθαμένος. Πόσο εὐτυχισμένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, πού δέν τόν ξέρει κανένας!  Ἄν γνώριζε τήν εὐτυχία του! Πόσο ζηλεύω κάτι ἀνθρώπους, ὁπού ζοῦνε σέ κάποια μέρη, πού δέν τά βάζει κανένας στό νοῦ του, καί πού κανένας δέν μαθαίνει ἄν ζοῦνε ἤ ἄν πεθάνανε! Τούς συλλογίζουμαι καί ξεκουράζουμαι. Καλότυχος ὁ ἄνθρωπος, πού κατάλαβε ἀπό νωρίς, πώς ὅποιος ζεῖ μέ πολλές ἔγνοιες εἶναι δυστυχισμένος καί πώς ὅποιος ζεῖ κρυφά, δίχως να τόν ξέρουνε οἱ ἄλλοι, αὐτός εἶναι βλογημένος. Ἄς εἶναι φτωχός, ἄς εἶναι στεναχωρημένη ἡ ζωή του, πάντα ἔχει ἕνα μεγάλο κέρδος ὁ τέτοιος ἄνθρωπος: γλυτώνει ἀπό πολλά φαρμάκια».

Από τα «Εκατὸν Πρακτικά Κεφάλαιά» του Αγίου Διαδόχου Φωτικής:

«Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ᾽ εικόνα του Θεού. Το “καθ᾽ ομοίωσιν” όμως το έχουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι με πολλὴν αγάπην υποδούλωσαν την ελευθερία τους στον Θεόν. Γιατί όταν δεν ανήκουμε στους εαυτούς μας, τότε είμαστε όμοιοι με Εκείνον, που μας συμφιλίωσε με τον εαυτόν Του μέσῳ της αγάπης. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το επιτύχη, αν δεν πείση την ψυχή του να μη δελεάζεται από την εύκολη δόξα του κόσμου τούτου».

Ο Οικουμενισμός είναι Αίρεσις! Είναι εντελώς ξεκάθαρο. Επί πλέον είναι αίρεσις των αιρέσεων.

Από όλες τις πλάνες που περιλαμβάνει ο ονομαζόμενος  «οικουμενισμός» η πλέον βασική και εμβριθής είναι η πλάνη του, όσον αφορά αυτήν ταύτην την φύσιν της Εκκλησίας. Είναι εκκλησιολογική αίρεσις. Αντίκειται στην ομολογιακή πίστι του συμβόλου της Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, διότι ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Το ονομαζόμενο  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», ήδη αυτό τούτο το όνομά του, περιλαμβάνει αυτή την αντιλογία του Ορθοδόξου Χριστιανικού Δόγματος όσον αφορά την Μία Εκκλησία. Στην δε Θεωρία των Κλάδων (ο Οικουμενισμός) ολοκληρωτικά απορρίπτει αυτό το Δόγμα της Μίας Εκκλησίας. Το  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» προσπαθεί να εκπληρώση αυτή τη βασική απόρριψη δια της πολεμικής τακτικής του «Θρησκευτικού πλουραλισμού».

Η «Ορθόδοξος Εκκλησία» λαμβάνοντας μέρος στις δραστηριότητες του ως άνω αναφερομένου  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» διακηρύσσει την συμφωνία της με όλες τις διδασκαλίες και δραστηριότητές του. Δι αυτού τούτου του τρόπου γίνεται (η Ορθόδοξος Εκκλησία) μέρος των ψευδών και πλανών του Π.Σ. «Εκκλησιών»  Γίνεται αιρετική στο βαθμό που είναι αυτό τούτο το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών».

Η αίρεσις του Οικουμενισμού εισάγεται ακόμη βαθύτερα εις το σώμα της «Εκκλησίας» δια της συμμετοχής των Ιεραρχών Της, δια των διαφόρων μορφών των λειτουργικών συνεορτασμών, που πραγματοποιούνται υπό των ιδρυμάτων του  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» εις την πορεία των συνηθησμένων δραστηριοτήτων.

***

Ο  telemaxos doumanis άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Οικουμενισμός είναι Αίρεσις! ...":

Πρωτ/τερος Θεόδωρος Ζήσης : ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Η αίρεση προελαύνει ακάθεκτα και εμείς …ρίχνουμε μερικὲς τουφεκιές, απέναντι εχθρού με ασύγκριτη υπεροπλία και ασύμμετρη απειλή»; ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ?? Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ π. Θεόδωρου Ζήση .
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2017/08/blog-post_6.html

Παιδείας παιδέματα και καλή γειτονία εφόσον μας σέβονται -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Σε μια δημοκρατία όπου είναι κατοχυρωμένη η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η περί ασύλου διάταξη καθίσταται εκ των πραγμάτων περιττή. Στη πορεία απεδείχθη και πολλαπλώς  επικίνδυνη καθώς δεν κατοχύρωνε τη χρήση, αλλά τη κατάχρηση. Αποτέλεσμα η μετατροπή εν ονόματι του ασύλου, του ΑΠΘ και όχι μόνον σε άντρο πολλαπλών εγκλημάτων όπως τεκμηρίωσαν φοιτητές και καθηγητές από άτομα ξένα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα. Η αστυνομία οφείλει να επεμβαίνει οπουδήποτε τελούνται εγκληματικές πράξεις. Καί στα πανεπιστήμια Το περισσόν εκ του πονηρού.

Είναι αργά για τους κυβερνώντες να ανακτήσουν τη χαμένη τιμή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επαναστατικότητάς τους. Και οπωσδήποτε δεν θα το πετύχουν με την νεκρανάσταση του κακόφημου ασύλου. Η παρέα που διοικεί σήμερα το ταλαίπωρο Υπουργείο Παιδείας πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό που δίδασκε ο Δημόκριτος ότι: «πάντων κάκιστον η ευπετείη παιδεύσαι την νεότητα».  Δηλαδή  το χειρότερο απ’ όλα τα κακά είναι η προχειρότητα με την οποίαν μορφώνεται η νεότητα.

Εις την Κοίμησιν της Θεομήτορος --- Του αγίου Νικολάου Καβάσιλα (14ος αιών).

«… Όταν ο Υιός Της διέλυσε την τυραννία του Άδη κι αναστήθηκε, Τον είδε βέβαια και Τον άκουσε και Τον προέπεμψε, όσο ήταν δυνατόν, καθώς έφευγε για τον ουρανό και πήρε, μετά την Ανάληψη, τη θέση Του ανάμεσα στους Αποστόλους και τους άλλους συντρόφους Του, αυξάνοντας έτσι τις ευεργεσίες με τις οποίες Εκείνος ευεργέτησε την ανθρώπινη φύση, «αναπληρώνοντας» δηλαδή, πιο άξια από όλους «τα υστερήματα του Χριστού». Γιατί σε ποιόν άλλο μπορούσε όλα αυτά να ταιριάζουν παρά στη Μητέρα; Ήταν όμως ανάγκη η παναγία εκείνη ψυχή να χωρισθή από το υπεράγιο εκείνο σώμα. Και χωρίζεται βέβαια και ενώνεται με την ψυχή του Υιού Της, με το πρώτο φως ενώνεται το δεύτερο. Και το σώμα, αφού έμεινε για λίγο στη γη, αναχώρησε κι αυτό μαζί με την ψυχή.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σχετικὰ μὲ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου στὴν ζωὴ μας τονίζει:

«Ἂν δὲν μποροῦμε νὰ βλέπουμε τὸν Κύριο καὶ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ σώματος, μποροῦμε ὅμως νὰ Τὸν βλέπουμε διαρκῶς μὲ τὰ μάτια τῆς διανοίας, ἂν εἴμαστε σὲ πνευματικὴ ἐγρήγορση. Μποροῦμε μάλιστα ὄχι ἁπλῶς νὰ Τὸν βλέπουμε ἀλλὰ καὶ νὰ καρπωνόμαστε μεγάλα ἀγαθά. Διότι αὐτὴ ἡ θέα εἶναι ἀναίρεση κάθε ἁμαρτίας, καθαίρεση κάθε πονηροῦ πράγματος, ἀπομάκρυνση κάθε κακοῦ. Αὐτὴ ἡ θέα εἶναι ποιητικὴ κάθε ἀρετῆς, γεννητικὴ καθαρότητος καὶ ἀπαθείας, παρεκτικὴ αἰωνίου ζωῆς καὶ ἀτελείωτης βασιλείας»

Ἐνστάσεις ΣτΕ σέ διάταγμα Γαβρόγλου, «ναί» στήν κλήρωση σημαιοφόρων

Πηγή: http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

Προς παντελή κατάργηση οδεύει ο εκκλησιασμός στα Δημοτικά σχολεία, σύμφωνα με σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, όπως επισημαίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), ενώ παράλληλα οι σύμβουλοι Επικρατείας θέτουν θέματα σχετικά με τις ώρες διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών, τις εκδηλώσεις κατά τη θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών, κ.λπ. Παράλληλα αποκαλύπτεται το περιεχόμενο του επίμαχου διατάγματος και όσα οι δικαστές είπαν εγγράφως στον υπουργό Παιδείας.

Κατ΄αρχάς, «ναι» είπε το ΣτΕ στην επιλογή των σημαιοφόρων, παραστατών, κ.λπ. στα Δημοτικά σχολεία δια κληρώσεως και μάλιστα με διπλή, αφού θα κληρώνεται ένας μαθητής ανά 6μήνο, ενώ δεν αποκλείεται λόγω ατέλειας της σχετική διάταξης να μην υπάρχει καθόλου σημαιοφόρος ή να είναι λιγότεροι οι παραστάτες, σε περίπτωση αιφνιδίου ατυχήματος ή ασθένειας.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Αιμιλιανού, Μύρωνος Κρήτης.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος θέλοντας νὰ τονίσει τὴν μεγάλη σημασία τῆς ὁμολογίας τῆς πίστης μας πρὸς τὸν Χριστό, εἶπε: «Ἔχοντες οὒν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». Ἀφοῦ, δηλαδή, ἔχουμε μεγάλο Ἀρχιερέα, ποὺ ἔχει πλέον περάσει ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ μπῆκε στὴν αἰώνια κατάπαυση, ὅπου μᾶς περιμένει, ποὺ δὲν εἶναι ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἃς κρατᾶμε καλὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστης μας πρὸς Αὐτόν, τὸν Κύριο καὶ Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό. Ἕνα τέτοιο παράδειγμα ὁμολογίας ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Αἰμιλιανός, ποὺ ἔζησε μεταξὺ τοῦ 8ου καὶ τοῦ 9ου αἰῶνα.

Ο πεινασμένος οδοιπόρος

Η μονή των Ιβήρων είναι πολύ φιλόξενο μοναστήρι. Αυτό αποδίδεται και στο ακόλουθο περιστατικό: 
Ένας φτωχός εργάτης, κουρασμένος από το δρόμο έφτασε το μεσημέρι πεινασμένος στην πύλη της μονής. Ζήτησε μόνο λίγο ψωμί από τον πορτάρη, γιατί βιαζόταν να συνεχίσει την πορεία του. 
Ο πορτάρης, άγνωστο γιατί, δεν του έδωσε οπότε ο φτωχός αναστέναξε βαθιά και έφυγε νηστικός. 
Ανεβαίνοντας προς τις Καρυές, σταμάτησε για λίγο στη σκιά ενός δέντρου. Λυπημένος και κουρασμένος καθώς ήταν, ξάπλωσε καταγής. 
Ξαφνικά ακούει βήματα να πλησιάζουν. Ανασηκώνεται και βλέπει μπροστά του μια γυναίκα με ένα βρέφος στην αγκαλιά. Με ύφος συμπαθητικό και φωνή γλυκιά τον ερωτά: 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΜΑΣ

telemaxos doumanis

Εγκώμιον Γ΄ εις την πάνσεπτον Κοίμησιν της Θεομήτορος , -- του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Μετάφραση - Λογοτεχνική απόδοση: Δημήτρης Σταθόπουλος

1. Όποιοι έρωτα νιώθουνε για κάτι, συνηθίζουνε να μιλάν αδιάκοπα γι' αυτό και να το φέρνουνε μέρα και νύχτα στη σκέψη τους. Μη με κατακρίνετε, λοιπόν, που για τρίτη φορά τώρα έκαμα τούτο δω το έφύμνιο στη μάνα του Θεού μου, για να της το προσφέρω σαν αποχαιρετιστήριο δώρο στην έξοδό της.

Στην πραγματικότητα όμως τούτο το δώρο μου δεν είναι προσφορά σ' εκείνη, αλλά σε μένα τον ίδιο και σε σένα, θείε και ιερέ λαέ, που παραστέκεσαι δω γύρω.

Κι αυτό γίνεται με το να στρώσω τραπέζι με τροφές που δεν είναι μονάχα σωτήριες κι ωφέλιμες στις ψυχές, αλλά και ταιριαστές στην ιερή τούτη νύχτα· και με το να γενώ έτσι νοικοκύρης πνευματικής χαράς.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Η Μεταμόρφωση και η Παραμόρφωση (Κήρυγμα) [mp3 - 2017]

Αν χρειαστεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε! -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άριστη και εμπρέπουσα η προειδοποίηση του Αρχηγού του ΓΕΝ από το Νεώριο των Χανίων με αποδέκτες και τους εντός (εφησυχάζοντες) και τους απέναντι (προκαλούντες): «αν χρειασθεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε»!

Η προσλαλιά του ναυάρχου θυμίζει εκείνην του Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν ξεπροβόδιζε τα Ελληνόπουλα στον πόλεμο κατά της Τουρκίας στις 5/18 Οκτωβρίου 1912 στον Ναύσταθμο του Φαλήρου. Είχε πει μεταξύ άλλων  ο γενναίος πολιτικός:

«Η πατρίς άξιοί από υμάς, όχι απλώς να αποθάνετε υπέρ αυτής. Αυτό θα είναι το ολιγώτερον. Αξιοί να νικήσετε»!(Σπ. Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος Γ’, σ.190) όπου ονομάζει την προσφώνηση εκείνη του Πρωθυπουργού «ένα από τα ευτυχέστερα κείμενα του Ελευθερίου Βενιζέλου»).