Στο μήνα των
αγίων Αποστόλων
Από την τελευταία
ημέρα του μήνα, όπου η εκκλησιαστική μας τάξη τους έχει τοποθετήσει, οι άγιοι
απόστολοι χρωματίζουν και ονοματίζουν όλο τον Ιούνιο, το «μήνα των αποστόλων».
Φέτος συμπίπτουν επίσης το μήνα αυτό και δύο άλλες μεγάλες γιορτές, κινητές
αυτές· Η μνήμη των 318 αγίων πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (12/6), οι
οποίοι στιγμάτισαν τις κακοδοξίες του Αρείου και διετράνωσαν την πίστη στη
θεότητα του Ιησού Χριστού, και η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, η αγία
Πεντηκοστή (19/6). Η σύμπτωση αυτή αποτελεί μία καλή αφορμή να στρέψουμε τη
σκέψη μας στην αρχή, στα πρώτα βήματα της Εκκλησίας. Τόσο η εκκλησιαστική
ηγεσία όσο και ο πιστός λαός, να επιχειρήσουμε ένα καθρέφτισμα στο ακηλίδωτο
κάτοπτρο της πρώτης Εκκλησίας, ένα ζύγισμα στην ακριβοδίκαιη ζυγαριά της· να
προβληματισθούμε πάνω στο αναλλοίωτο κριτήριό της, για να ελέγξουμε, αν σήμερα
παραμένουμε στη γραμμή των αποστόλων «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι». Γνωρίζω
βέβαια ότι μία τέτοια στροφή δεν γίνεται ευχάριστα αποδεκτή από όλους. Στους
σημερινούς όχι απλώς μοντέρνους αλλά μετα-μοντέρνους καιρούς, είναι συχνά
έκδηλη στο χώρο της Θεολογίας και της Εκκλησίας γενικότερα, η τάση για το νεωτεριστικό,
αυτό που εντυπωσιάζει και ελκύει τον κόσμο. Θεωρείται πρόοδος και επιτυχία η
συμπόρευση με τον κόσμο, ενώ εκλαμβάνεται ως μεσαιωνισμός, κατεστημένο και
αποτυχία της Εκκλησίας η στροφή και εμμονή της στις πατερικές βάσεις και αρχές.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;