Ο στάρετς Αρσένιος: Ας εξετάσουμε τα πράγματα συνολικότερα και βαθύτερα.



….Λέτε, λοιπόν, πώς ο κομμουνισμός γκρέμισε εκκλησίες, φυλάκισε πιστούς, πολέμησε την Εκκλησία. Ναι, έτσι είναι. Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα συνολικότερα και βαθύτερα. Ας ανατρέξουμε σε όσα προηγήθηκαν. Πολύ πρωτύτερα ο λαός μας είχε χάσει την πίστη του, είχε περιφρονήσει την παράδοσή του, είχε λησμονήσει την ιστορία του, είχε αρνηθεί τα ιερά και τα όσιά του. Ποιος φταίει γιαυτό; Η τωρινή εξουσία; Εμείς φταίμε! Και τώρα θερίζουμε ό,τι σπείραμε... 
"Ας θυμηθούμε, τι παράδειγμα έδιναν στο λαό οι διανοούμενοι, οι ευγενείς, οι έμποροι, οι δημόσιοι υπάλληλοι· και προπαντός,
 τί παράδειγμα δίναμε εμείς, οι κληρικοί. Ήμασταν οι χειρότεροι άπ' όλους! Γι' αυτό και των παπάδων τα παιδιά, βλέποντας μέσα στις οικογένειές τους την ανηθικότητα και τη φιλοχρηματία, γίνονταν οι πιο φανατικοί άθεοι, οι πιο μαχητικοί επαναστάτες. Πολύ πρίν από την επανάσταση του 1917 ο κλήρος είχε χάσει κάθε δυνατότητα καθοδηγήσεως του λάου. Είχε γίνει -- αλίμονο! -- μια κάστα επαγγελματιών, όπου βασίλευαν η απιστία καί η διαφθορά. Από το πλήθος των μοναστηριών της πατρίδας μας, μόνο πεντ'-έξι ήταν φωτεινοί φάροι του χριστιανισμού και του πνεύματος: το Βάλαμο, η Όπτινα με τους μεγάλους στάρτσι, το Ντιβέγιεβο, το Σάρωφ καί ίσως ενα-δύο ακόμα. Στα υπόλοιπα όχι μόνο την πίστη και την αρετή δεν συναντούσε κανείς, αλλά και σκανδαλιζόταν από το κοσμικό φρόνημα και την ανόητη επιδεικτικότητα. 


"Τι μπορούσε να πάρει ο λαός από τέτοιους ρασοφόρους, από τέτοιους δήθεν εκπροσώπους του Θεού; Εμείς τον σπρώξαμε στην επανάσταση, γιατί δεν του δώσαμε το καλό παράδειγμα. Δεν του εμπνεύσαμε την πίστη, την αγάπη, την υπομονή, την ταπείνωση. Μην τα ξεχνάτε όλα αυτά, μην τα ξεχνάτε! Γι' αυτό μας εγκατέλειψε τόσο εύκολα ο λαός.
 

Γι' αυτό αρνήθηκε μαζί μ' εμάς και το Θεό. Γι' αυτό γκρέμισε τις εκκλησιές.
 
" Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατηγορήσω την εξουσία, το σημερινό καθεστώς. Γιατί οι σπόροι της αθεΐας έπεσαν τότε στο έδαφος πού εμείς οι ίδιοι είχαμε προετοιμάσει με τα λάθη μας και τον ξεπεσμό μας. Αυτή ήταν η αιτία και η αρχή του κακού. Όλα όσα ακολούθησαν, ακόμα και τούτο το στρατόπεδο και το μαρτύριο μας καί οι άσκοπες θυσίες τόσων αθώων ανθρώπων, δεν είναι παρά οι αναπόφευκτες συνέπειες.

π.Νικόλαος Μανώλης, ''Δεν πρέπει να ζούμε ανέμελα'' Κατήχηση 1η οσ. Θεοδ. Στουδίτη [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Ο +ΙΓΖ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τούς αἱρετικούς τούς καθιστοῦν αἱρετικούς οἱ αἱρέσ...":

+ΙΓΖ
Τραγέλαφος φίλε, είναι να δογματίζουν κάποιοι ΓΟΧ από το ιντερνέτ, εναντίον των αποφάσεων και εγκυκλίων της Συνόδου ΓΟΧ που υποτίθεται ότι υπάγονται και εμπιστεύθηκαν την σωτηρία τους.

Τραγέλαφος φίλε είναι ο δείνα κληρικός να αποκαλεί βλάσφημους αυτούς που βαπτίζουν τους ραντισμένους, και την ίδια στιγμή να συλλειτουργεί και να μνημονεύει επίσκοπο που βαπτίζει τους ραντισμένους.

Τραγέλαφος φίλε είναι να έχεις τον γραπτό νόμο δια εγκυκλίων, και εσύ να λές αυτό είναι αίρεση, ενώ την ίδια στιγμή να κοινωνάς από το ποτήρι των αιρετικών.

Το Κατάλαβες τώρα τι θα πει κλαυσίγελος;

ΥΣ
Όσο για τον γράφοντα μόλις πριν 10 μέρες ξεκαθάρισε στην Σύνοδο τα της πίστεως, [ δια παχυλού φακέλου 80 σελίδων ] και μάλιστα ο αρχιγραμματέας επίσκοπος Φώτιος μίλησε ενώπιον της Συνόδου [για τον +ΙΓΖ] περί ορθοδοξότατου κληρικού.
1.Βαπτίζονται οι ραντισμένοι
2.Μυρώνονται εξ’ άπαντος οι Ν/τες και άπαντες οι σχισματικοί
3.Δεν υπάρχει θεία χάρι και άγιο Πνεύμα στους Ν/τες οικουμενιστές, τουτέστιν δεχόμαστε κατ’ οικονομίαν μόνο τον τύπο του μυστηρίου, εάν και εφόσον έχει γίνει.
4.Καταδίκη της Ληστρικής της Κρήτης

Εσείς οι «ΓΟΧ» που πιστεύετε το ακριβώς αντίθετο, και κοινωνάτε φόρα παρτίδα όποιον Ν/τη βρείτε μπροστά σας... γιατί δεν πάτε στην Σύνοδο να καταθέσετε επίσημα την διδασκαλία σας, και να δικαιωθείτε;;;
Ρητορικόν  το ερώτημα
+ΙΓΖ
Ποιος έγραψε για Μαξίμοβιτς;
Για Λουκά Ιατρό γράψαμε επειδή εντάχθηκε το 1942 στην κομμουνιστική εκκλησία του Στάλιν. Την Ζώσσα εκκλησία που μνημόνευε τον μεγαλύτερο σφαγέα χριστιανών.
Η εγκύκλιος ΓΟΧ με αριθμό πρωτοκόλλου 2179 [ κατόπιν δικής μας εισηγήσεως] γράφει σε καθαρά ελληνικά ότι ο Λουκάς ο Ιατρός δεν είναι άγιος, επειδή εντάχθηκε στην αίρεση του Σεργιανισμού [ κομμουνιστικής εκκλησίας ]

Τραγέλαφος λοιπόν είναι να αγιογραφούνται οι αιρετικοί και να γίνονται παρακλήσεις και Λειτουργίες στο όνομά τους φίλε.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι.

Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε “Φεύγουμε εμείς”.

Οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας «Σκωληκόβρωτα Εκκλησιαστικά κιτάπια»! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Στο νέο εορτολόγιο του 2007, της Ι. Μ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, το οποίο κυκλοφορήθηκε προσφάτως, και στις σελίδες 194 – 195, δημοσιεύεται κείμενο από την εφημερίδα «Το Βήμα της Αιγιαλείας», της 7.5.06, με τίτλο «Κρίμα… ο αφορισμός».                                                                                                                     

Το εν λόγω κείμενο στρέφεται κατά των «οψίμων ζηλωτών της Ορθοδοξίας» και έχει στο στόχαστρο τον λαμπρό εκπαιδευτικό-θεολόγο και μαχητή της Ορθοδοξίας Παν. Σημάτη, τον αφορισθέντα, με αντικανονικές διαδικασίες, από τον Σεβ. Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο.    

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Υακίνθου μάρτ., Γερασίμου Ευρυτανίας, Θεοδότης μαρτ.

Υάκινθος ο Κουβικουλάριος, ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς, ήτο εκ Καισαρείας της πρώτης των Καππαδοκών επαρχίας, κατά τους χρόνους Τραϊανού εν έτει 98. Κουβικουλάριος δε ων, υπηρέτει εις την τράπεζαν του βασιλέως Τραϊανού. Διαβληθείς λοιπόν εις τον βασιλέα, διότι επεκαλείτο το όνομα του Χριστού, εβιάζετο υπ’ αυτού να φάγη εκ των μιαρών θυσιών των ειδώλων, κι επειδή δεν κατεπείσθη εις τούτο, αλλά μάλλον ωμολόγησε τον Χριστόν, έδειραν αυτόν εις όλον το σώμα, και τον έρριψαν εν τη φυλακή, όπου παρέθεσαν μεν ενώπιόν του θυσίας των ειδώλων, προσέταξε δε ο βασιλεύς τους δεσμοφύλακας να μη δώσωσιν εις αυτόν άρτον καθαρόν, ίνα εκ τούτου αναγκασθή να φάγη από τα ειδωλόθυτα· αλλ’ ο γενναίος του Χριστού αθλητής ουδέ να γευθή ηθέλησεν εκείνων παντάπασιν, αλλ’ υπέμεινε νήστις τεσσαράκοντα ημέρας. Όθεν αποκαμών εκ της πείνης παρέδωκε την ψυχήν του εις τον Χριστόν, και έλαβε παρ’ Αυτού του μαρτυρίου τον στέφανον. Τελείται  δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον άγιον αυτού Ναόν τον ευρισκόμενον εις το έμβασμα του λεγομένου Τρωαδησίου.

Δάσκαλε, ακυρώνεις τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, -- τοῦ Θεολόγου Νικ. Πανταζῆ

Σ' ευχαριστώ αληθώς, κ. Νικόλαε Σωτηρόπουλε, που στέλνεις επί τη Εορτή των Χριστουγέννων, εμένα, τη σύζυγό μου και τα τρία αγγελούδια μας στην κόλαση! Όπως προστάζει η αγαπώσα καρδία σου. Να είσαι καλά.
Αν και αισθάνομαι μεγάλη χαρά, αγαλλίαση βαθειά και μυστική Αγιοπνευματική συγκίνηση για το μισθό της αδικίας που λαμβάνουμε, δεν αισθάνομαι καθόλου χαρά που προέρχεται ειδικώς από σένα, τέτοιες χρονιάρες μέρες... 
Δεν ανταποδίδω τις ευχές και κατάρες για "λάθη θανάσιμα και κολάσιμα" αλλά παρακαλώ το Θεό "αυτός ο ίδιος ανάθεμα είναι, υπέρ του αδικο-αφορισμένου μου διδασκάλου! Μακάρι Χριστέ μου! Αυτό θα ήταν το ύστατο "ευχαριστώ" μου!

Στυγνή απειλή ο οικονομισμός -- του κ. Χρήστου Γιανναρά

Π​​ρώτη έκπληξη ήταν η διεθνής κινητοποίηση, σωστή φρενίτιδα προπαγανδιστική, προκειμένου να επηρεαστεί η δημοψηφισματική ετυμηγορία των Bρετανών και να αποτραπεί το Brexit. Ποτέ άλλοτε ο διεθνής Tύπος και τα παγκοσμιοποιημένα ηλεκτρονικά MME δεν είχαν εμφανίσει, σε τέτοια έκταση και ένταση, συντονισμό άψογα οργανωμένο, για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη (τους πολίτες) συγκεκριμένης χώρας σε συγκεκριμένη προτίμηση. Kυρίως πλεόνασαν οι απειλές, καταιγισμός διαβεβαιώσεων για εφιαλτικές συμφορές που ανέμεναν τους Bρετανούς, αν ψήφιζαν την αποχώρησή τους από την E.E. Oπως και χαλκευμένες δημοσκοπήσεις για την ψυχολογική παραπλάνηση των ψηφοφόρων.

Τούς αἱρετικούς τούς καθιστοῦν αἱρετικούς οἱ αἱρέσεις των καί ΟΧΙ οἱ Σύνοδοι τῆς Ἐκκλησίας. – του κ. Δημητρίου Ι. Κάτσουρα, θεολόγου

" Ἐάν ἡ παράβαση γίνεται σέ δογματικό ζήτημα, δηλαδή ἒχουμε αἳρεση, τότε θεωρεῖται ἐν δυνάμει αἱρετικός (ὡς ἀκαθαίρετος ὑπό τῆς συνόδου). Γιά ἰάσιμο ἐκκλησιαστικό ζήτημα, θεωρεῖται ἐν δυνάμει σχισματικός."


Τίποτε πιό ἀθεολόγητο ἀπό αὐτό (πού περιλαμβάνεται στό ἀνωτέρω ἀτυχέστατο καί ψευδεπίγραφο ἄρθρο) δέν ἔχει διατυπωθεῖ μέχρι σήμερα. Τό ὅλο πλαίσιο καί ἡ προσέγγιση εἶναι ἀθεολόγητα καί κυρίως ἄκρως ἐπιζήμια γιά νά κατατοπίσουν ἕναν πιστό, ὁ ὁποῖος χρειάζεται εἰδικῶς σήμερον νά προστατευθεῖ ἀπό τά σχίσματα καί ἀπό τίς αἱρέσεις. Τούς αἱρετικούς τούς καθιστοῦν αἱρετικούς οἱ αἱρέσεις των καί ΟΧΙ οἱ Σύνοδοι τῆς Ἐκκλησίας. Καταλάβετέ το! Τά σχίσματα προκαλοῦνται καί δημιουργοῦνται ἐν τῆ πράξει καί ὄχι ἐπειδή ἀντιμετωπίζονται ὡς τέτοια ὑπό τῶν Συνόδων. Αὐτά εἶναι ἡ ἀλφαβήτα στά Δογματικά, Θεολογικά καί κανονικά ζητήματα. Οἱ Συνοδικές κρίσεις καί ἀποφάσεις διαπιστώνουν πράγματα, δέν τά δημιουργοῦν! Πότε θά γίνει κατανοητό αὐτό πού εἶναι τό στοιχειῶδες;
Λυπᾶμαι εἰλικρινῶς γιά τήν διολίσθηση τοῦ καλοῦ ἱστολογίου στόν κατήφορο τῆς ὑποκειμενικότητος, τῆς σκοπιμότητος καί τῆς ἐμπαθείας. Πολλοί τοῦ χώρου σας, κ. Μάννη, νά γνωρίζετε ὅτι καί ἔχουν ἐνοχληθεῖ ἀπό τίς ἀπρόκλητες ἐπιθέσεις σας καί κυρίως τήν αὐθαιρεσία σας νά θεολογεῖτε μέ αὐτό τόν τρόπο ἐκτιθέμενος συνεχῶς, δηλώνουν δέ ὅτι δέν ἐκφράζουν οἱ ἀπόψεις σας τό μεγαλύτερο μέρος τῶν Ἱεραρχῶν, Κληρικῶν καί πιστῶν στό χῶρο σας. Θέτουν καί δημιουργοῦν μάλιστα τά συστηματικῶς τελευταίως γραφόμενά σας ζήτημα περί ἀναβιώσεως τῶν θεωριῶν τῶν πρώην ἐνισταμένων ("Κυπριανιτῶν"), οἱ ὁποῖες ἀνέκαθεν ἐθεωροῦντο ὡς ἐκκλησιολογικές θέσεις παντελῶς ξένες πρός τόν χῶρο τῶν "παλαιοημερολογιτῶν" καί σαφῶς οἰκουμενίζουσες. Κρίμα. Ξανασκεφθεῖτε, παρακαλῶ, τήν ἀναληφθεῖσα, ἀνεξήγητο γιατί, ἄχαρη ἐκστρατεία ἀπομειώσεως μέ ἀθεολόγητα καί σαθρά ἐπιχειρήματα τῶν διαφωνούντων μέ τήν προσωπική σας τοποθέτηση. Τά περί δυνάμει καί οὐχί ἐνεργεία τά ἔχει κονιορτοποιήσει ὁ μακαριστός λόγιος μοναχός καί συγγραφέας Παῦλος μοναχός ὁ Κύπριος(+1994), ὁ συνασκητής τοῦ ὁσίου ἀσκητοῦ Ἰωάννου τοῦ Χοζεβίτου (μέ τό ἀδιάφθορον ὁλόσωμο σκήνωμα). Ἐάν θέλετε, εὐχαρίστως νά σᾶς τήν στείλω μέ τή δέσμευση νά τήν δημοσιεύσετε πρός πληρέστερη ἐνημέρωση τῶν ἀναγνωστῶν σας.

***
Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τούς αἱρετικούς τούς καθιστοῦν αἱρετικούς οἱ αἱρέσ...": 


Η πηγή από την οποία πήρατε το σχόλιο είναι αυτή: 


Εκεί θα δείτε όλα τα σχόλια και τις απαντήσεις.
Βοήθειά μας ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς! Για όσους δεν τον δέχονται πάντως κακό του κεφαλιού σας.
Υ.Γ. Αυτή η "ανίερη συμμαχία" μεταξύ του δήθεν συνοδικού +ἿΓΖ, του νεοημερολογίτη Silver και του ματθαιϊκού Κάτσουρα αποτελεί πραγματικό τραγέλαφο! 
***
Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τούς αἱρετικούς...":

"ανίερη συμμαχία"???  Βρε σαν δε ντρέπεσε....  δες πόσο καλάμι καβάλησες και δες και την δική σου καμπούρα και άφησε την κριτική για τους άλλους.... "ανίερε"....



«Με αυτό θέλεις εύρει την ιατρείαν· γνώριζε όμως, ότι θέλεις υστερηθή τον μισθόν της υπομονής»

Όθεν παρεκάλει τον Θεόν και τον Άγιον, του οποίου ευρίσκετο εκεί το ιερόν λείψανον, να τον θεραπεύσουν. Βλέπει λοιπόν νύκτα τινά εις το όραμά του τον Άγιον εκείνον και του εδείκνυεν ένα βότανον, λέγων· «Με αυτό θέλεις εύρει την ιατρείαν· γνώριζε όμως, ότι θέλεις υστερηθή τον μισθόν της υπομονής»· αφού δε εξύπνησεν ο Όσιος, επροτίμησε να πάσχη πρόσκαιρα από το πάθος, παρά να χάση τον αιώνιον μισθόν, έως ότου ο Θεός, βλέπων την άκραν του υπομονήν, τον ιάτρευσεν ως εκείνος εγνώριζεν. 

(Από τον Βίο του Οσίου Λουκά του εν τω Στειρίω)

Τη Β΄ (2α) του μηνός Ιουλίου μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΥ Πατριάρχου Ιεροσολύμων.

Ιουβενάλιος ο εν Αγίοις πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους Θεοδοσίου του Μικρού εν έτει υη΄ (408), αρχιερατεύσας εις τα Ιεροσόλυμα τρίτος μετά τον Άγιον Κύριλλον, και φθάσας μέχρι της βασιλείας Μρκιανού του εν έτει υν΄ (450) βασιλεύσαντος, και Λέοντος του Μεγάλου, του βασιλεύσαντος εν έτει υνη΄ (458). Παρευρέθη δε ούτος και εις την εν Εφέσω τρίτην Οικουμενικήν Σύνοδον, την εν έτει υλα΄ (431) συγκροτηθείσαν, εις ων των εν αυτή διακοσίων Πατέρων, και διέλαμψεν εις τα δόγματα της πίστεως μετά του θεσπεσίου Κυρίλλου του Αλεξανδρείας· έφθασε δε και έως εις την τετάρτην Σύνοδον των εξακοσίων τριάκοντα θεοφόρων Πατέρων, την εν Χαλκηδόνι συγκροτηθείσαν εν έτει υνα΄ (451), κατά την οποίαν ετιμήθη υπό του βασιλέως Μαρκιανού δια την σοφίαν και αρετήν του. Όταν δε έκτισε τας Βλαχέρνας ο βασιλεύς Μαρκιανός μετά της Πουλχερίας, ηρώτησε τότε παρόντα τον Άγιον τούτον Ιουβενάλιον, μήπως γνωρίζει που ετέθη το σώμα της Θεοτόκου. Ο δε απεκρίθη ότι από εγγράφου μεν ιστορίας δεν ηξεύρει, λέγεται όμως ανέκαθεν, το οποίον άλλως τε είναι βέβαιον, ότι αφ’ ου το σώμα της Θεοτόκου ενεταφιάσθη υπό των Αποστόλων, ηκούετο εντός του τάφου Της αγγελική υμνωδία μέχρι της τρίτης ημέρας, μετά την οποίαν, επειδή εις των Αποστόλων (ο Θωμάς) δεν ήτο παρών εις τον ενταφιασμόν της Θεοτόκου, ηνοίχθη ο τάφος και δεν ευρέθη το σώμα Της, ει μη μόνον τα εντάφια. Όθεν παρεκάλεσεν ο βασιλεύς τον Άγιον να σφραγίση και να στείλη τουλάχιστον εις την Κωνσταντινούπολιν το κιβώτιον, όπου ετέθη το σώμα της Θεοτόκου, ομού με τα εντάφιά της, τούθ’ όπερ και εγένετο. Ο δε Άγιος Ιουβενάλιος πατριαρχεύσας τριάκοντα οκτώ έτη, εν ειρήνη εκοιμήθη.

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έλεγε την εξής ιστορία:

Ήρθαν μια φορά να εξομολογηθούν δυό άνθρωποι, ο Παύλος και ο Πέτρος. Ο Παύλος ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Έκανε έργα θεάρεστα. Εκκλησιαζόταν τακτικά. Έχτιζε Εκκλησίες. Έκανε προσευχές και νηστείες πολλές. Έκανε ελεημοσύνες. Ήταν σε όλους χρήσιμος. Αλλά βρέθηκε κάποιος που τον έβλαψε, και αυτόν τον άνθρωπο πια δεν θέλει με κανένα τρόπο να τον συγχωρέσει. Του έβαλα, λέει ο Άγιος Κοσμάς, επιτίμιο να είναι αφορισμένος και αναθεματισμένος για πάντα.

Ανακοίνωση του Πατριαρχείου της Αντιοχείας σχετικά με την Σύνοδο της Κρήτης

(Patriarchate of Antioch) - At the end of the seventh extraordinary session which begun on May 25th 2016, the Holy Synod of Antioch convened on June 27, 2016 in Balamand. The Synod was presided by His Beatitude Patriarch John X, with the participation of the Bishops of the Holy See of Antioch,

The fathers congratulated their children on the occasion of the feast of Saints Peter and Paul, the holy, glorious and all-praised leaders of the Apostles, and the founders of the Holy See of Antioch. This See is where the disciples were called Christians first, and where its children continue to witness for the Risen Christ, especially in our beloved Antioch, and in Syria the martyr, in Lebanon the sufferer, in Iraq the injured, and in all the Gulf countries and the Archdioceses abroad, in the Americas, Australia and Europe. The Fathers recalled their brother Metropolitan Paul (Yazigi), the Archbishop of Aleppo who has been kidnapped for more than three years, amidst willful blindness by all. His Eminence Metropolitan Paul, along with his brother Metropolitan Youhanna (Ibrahim), and all those kidnapped constantly remain present in the prayers and supplications of the faithful and in the daily Church testimony. The fathers lift up their prayers for the repose of the souls of all those martyred because of being called Christian, and ask their prayers before the Divine Throne, that God may strengthen His Church and give His children the power and wisdom to faithfully witness, here and now, Christ Risen from the dead.

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017 – Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- “Κύριε, ουκ ειμί ικανός, ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης”

Η ευλογημένη πορεία της ζωής

Η συναίσθηση της αναξιότητας του εκατόνταρχου και που εκφράζεται με το πνεύμα της ταπείνωσης, είναι στοιχείο από το οποίο θα μπορούσαμε ν’ αντλήσουμε ένα ισχυρό μήνυμα για την πορεία που ακολουθούμε στη ζωή μας. “Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχθώ στο σπίτι μου, πες όμως μόνο ένα λόγο, και θα γιατρευθεί ο δούλος μου.”  Συγκλονίζουν πράγματι τα λόγια αυτά, γιατί σηματοδοτούν μια στάση, την οποία δύσκολα ο άνθρωπος και ιδιαίτερα ο σημερινός υιοθετεί.  Είναι η περίπτωση που αποτολμά να γκρεμίσει τα οχυρά που συνήθως ανεγείρει για να αφήνει τον εαυτό του σε μια παγερή απόσταση από το Θεό και το συνάνθρωπο.  Είναι η περίπτωση που έχει συναίσθηση της δικής του αδυναμίας και αποτολμά τη μεγάλη υπέρβαση: να ζητήσει τη βοήθεια του Θεού, τον οποίο πλησιάζει με πίστη και ελπίδα.
Μια τραγικότητα που βιώνει ο σημερινός άνθρωπος είναι ότι πολλές φορές ακολουθεί μια πορεία αυτοθεοποίησης. Απομακρύνεται από την αγάπη του Θεού, τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι με αυτό τον τρόπο είναι δυνατό να επιτύχει στη ζωή του.  Επιχειρεί με τις δικές του και μόνο δυνάμεις να κάνει ακόμα και “θαύματα”  αλλά εκείνο που συνεχώς δοκιμάζει είναι την διάψευση, την απογοήτευση και την αγωνία.  Και αυτό γιατί αρνείται την παρουσία του Κυρίου στη ζωή του, ο Οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να μας προσφέρει θεραπεία σε κάθε μας ασθένεια και να μας παράσχει πραγματική βοήθεια σε κάθε μας περίσταση.

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου εν Βλαχέρναις.


Η Βασιλίς των πόλεων, η περικαλλεστάτη Κωνσταντινούπολις, ευθύς απ’ αρχής της κτίσεώς της υπό του ευσεβεστάτου και αγιωτάτου βασιλέως Κωνσταντίνου αφιερώθη πρεπόντως με πολλήν ευλάβειαν εις το όνομα της Δεσποίνης και Βασιλίσσης πάντων των βασιλέων, ως πασών των πόλεων βασιλεύουσα. Ένεκα τούτου υπερβαίνει και εις την ευλάβειαν πάσας τας άλλας πόλεις της οικουμένης· ευρίσκονται δε εις αυτήν Ναοί περισσότεροι ή εις οίον δήποτε άλλον τόπον, καλλωπισμένοι, κεκοσμημένοι από τους ευσεβείς οικήτορας, και σχεδόν ουδείς ευρίσκεται τόπος βασιλικός και δημόσιος ή οίκος άρχοντος, όστις να μη έχη Ναόν ή ευκτήριον της Υπεραγίας Θεοτόκου.

“O δικός μας βολικός ” Χριστιανισμός. -- (Tου Φώτη Κόντογλου)

Hμείς κάναμε ένα δικό μας Xριστιανισμό, ένα βολικό, έναν ανθρωπινό και λογικό Xριστιανισμό, όπως λέγει ο μεγάλος Iεροεξεταστής του Nτοστογιέφσκη, γιατί ο Xριστιανισμός που δίδαξε ο Xριστός είναι ανεφάρμοστος, απάνθρωπος. Eμείς, αντί ν’ ανέβουμε προς τον Xριστό, που λέγει “εγώ σαν υψωθώ, θα σας τραβήξω όλους προς εμένα”, τον κατεβάσαμε εκεί που βρισκόμαστε εμείς, και κάναμε ένα Xριστιανισμό σύμφωνο με τις αδυναμίες μας, με τα πάθη μας, με τις κοσμικές φιλοδοξίες μας, και δώσαμε και στους αγίους τα προσόντα που εκτιμούμε και που θαυμάζει η υλοφροσύνη μας, τους κάναμε φιλοσόφους, ρήτορας, πολιτικούς, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, παιδαγωγούς, επιστήμονες κ.λπ. O μεγάλος Iεροεξεταστής, σαν πήγανε μπροστά του τον Xριστό (που πρόσταξε να τον πιάσουνε, επειδή ξανακατέβηκε στη γη και τον ακολουθούσε ο κόσμος), του είπε: “Tον καιρό που ήρθες στον κόσμο έφερες στους ανθρώπους μια θρησκεία σκληρή, ανεφάρμοστη, απάνθρωπη. Eμείς την κάναμε βολική, ανθρωπινή. Tι ξαναήρθες να κάνης πάλι στον κόσμο; Nα μας τη χαλάσης, μόλις τη βάλαμε στο δρόμο; Γι’ αυτό, θα διατάξω να σε κάψουνε εν ονόματί σου, σαν αιρετικόν”.

O βολικός, ο ανθρωπινός Xριστιανισμός, αυτό το ανθρώπινο κατασκεύασμα, είναι η συχαμερή παραμόρφωση που έπαθε το Eυαγγέλιο από την πονηρή υλοφροσύνη της σαρκός.


(από το Γίγαντες ταπεινοί )

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης :

Να θυμάσαι πάντοτε, ότι το σήμερα είναι δικό σου, το αύριο είναι στο χέρι του Θεού. Και Εκείνος που σου έδωσε το πρωί, δεν σου υπόσχεται και το βράδυ.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

Ἐμεῖς λοιπόν ἰσχυριζόμεθα γιά τούς συγχρόνους γέροντες ὅτι, ναί μέν εἶχαν ἁγία βιοτή, ἄσκησι, προσευχή κλπ., πλήν ὅμως εἰς αὐτό τό σημεῖο τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμού ὀλιγώρησαν καὶ ἔσφαλαν καί τό ἀντιμετώπισαν ὄχι ὀρθῶς, μέ συνέπεια νά γίνουν κακό παράδειγμα στοὺς Ὀρθοδόξους.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο όσιος Θεόδωρος Στουδίτης [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Βασικόν αίτιον αποστασίας.

Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία τής καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών τής σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τούθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας!