ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΤΣΑ

Fr. Josiah Trenham - The Great Supplement - Holy Pentecost (mp3-2017)

http://www.impantokratoros.gr/245D0443.en.aspx

Καί οι λίθοι κεκράξονται – του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣ...": 

Πρός απάντηση, σέ όσα μέ αφορούν, βλέπε
http://orthodox-voice.blogspot.gr/2017/06/blog-post_93.html

Στήν ιστοσελίδα http://apologitikaa.blogspot.gr/2017/06/blog-post_7.html τού κ. Νούνη μιά σχολιάστρια έγραψε τά κάτωθι :
- ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΕΝΕΓΑΚΗ πριν από 12 ώρες

Κε .Χριστοδουλίδη το παραπάνω άρθρο του κου.Νούνη χρήζει Θεολογικής απαντήσεως ενώ εσείς βρίσκεται εκτός θέματος !
Όσοι «διψούμε» για τη δόξα του Θεού σας παρακαλούμε μην εκτοξεύετε καλυμένες προσβολές σε στοματάκια που λαλούν το Λόγο του Θεού και κωλύετε πένες που αρθρογραφούν ως τα φτερά των Αγγέλων γιατί αν πρέπει ως δώρο Θεού να σεβόμαστε την ελευθερία ακόμη και των «ντουβαριών»(ανθρωπίνων)να εκφράζουν ότι ανοησία θέλουν πόσο μάλλον πρέπει να σεβόμαστε αλλά και να αρεσκόμαστε σε λόγους που οικοδομούν ψυχές μιας και ο σύγχρονος κόσμος πάσχει από ήθος.
Εύχομαι τουλάχιστον να είστε «διαβασμένος» στην επιστήμη της Ιατρικής...!
μιάς και στις μέρες μας γίνονται πολλά ιατρικά λάθη...

- Kyprianos Christodoulides πριν από 54 λεπτά

Κα. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΕΝΕΓΑΚΗ
Άν είσαστε διατεθιμένη νά διαβάσετε τί έχει γράψει ένα «ντουβάρι», ανοίξτε καί καθαρίστε καλά τά μάτια σας γιά νά διαβάσετε αυτά που έχει γράψει. Δέν γράφουν ευανάγνωστα τά «ντουβάρια» .
Άν, τώρα, καμιά φορά συμβεί νά κράξουν - κατά τό καί οι λίθοι κεκράξονται - τότε τά πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο . Δέν είναι καί τόσο καθαρή η φωνή τους.

Αποκλειομένων αυτών τών δύο, τής οπτικής καί τής ακουστικής δυσχέρειας, πιθανολογώ ότι πρέπει νά επισκεφθείτε έναν ειδικό μέ τήν κατάλληλη αρμοδιότητα . Βεβαίως, εννοείται, διότι άλλα βλέπετε ενώ άλλα είναι τά γραμμένα. Τό ίδιο καί μέ αυτά που ακούετε.

Νά βοηθήσω εσάς ή τόν κ. Νούνη δέν τό μπορώ . Μπορώ πάντως νά σας δώσω τή συμβουλή νά αναζητήσετε εκείνον, πού εκτός από θεραπευτής τών σωματικών παθών, όπως έμαθε στό Πανεπιστήμιο, είναι συνάμα βαθύς γνώστης καί τών ταραχών τής ψυχής. Τό δίχως άλλο, θά τόν συναντήσετε στήν Εκκλησία τών πατέρων μας . Πρέπει όμως νά βλέπουν τά μάτια σας καί νά ακούνε τά αυτιά σας.

Μεγάλυνον ψυχή μου --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Κυρίλλου αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, Πελαγίας

Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου, Ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας, τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία στὶς 18 Ἰανουαρίου, ὅπου καὶ ὁ Βίος του. Στὸν Κώδικα 227 Πετρουπόλεως κατὰ τὴν 9η Ἰουνίου σημειώνεται ἡ «μνήμη ἀνακομιδῆς τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου». Κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἀναφέρονται τὰ ἀκόλουθα δίστιχα:

«Κύριλλον ὑμνῶ τοῦ Κυρίου μου φίλον

καὶ Κυρίας πρόμαχον Ἀειπαρθένου».

«Θανὼν Κύριλλος τῆς Ἀλεξάνδρου Πάπας

πρὸς Κύριον μετῆλθε πάντων Κυρίων».

ΟΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΟΠΟΙ -- του Μεγάλου Αντωνίου

«Μὲ τὸ νὰ ὑποφέρουμε μικροὺς καὶ ὀλιγοχρόνιους κόπους στὴν ζωή, ἀπολαμβάνουμε πολὺ μεγάλη χαρὰ καὶ εὐχαρίστηση μετὰ τὸν θάνατον. Γι᾽ αὐτὸ ἐκεῖνος, ποὺ πολεμᾶ κατὰ τῶν παθῶν του καὶ θέλει νὰ στεφανωθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ἂν πέση σὲ ἁμαρτία, ἂς μὴ χάση τὸ θάρρος του καὶ ἂς μὴ παραμείνη στὴν πτώση του ἀπελπισμένος, ἀλλὰ νὰ σηκωθῆ καὶ νὰ ἀρχίση πάλι νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ φροντίση νὰ στεφανωθῆ. Καὶ ἂν ξαναπέση πρέπει μέχρι τὴν τελευταία ἀναπνοή του νὰ σηκώνεται. Γιατὶ οἱ σωματικοὶ κόποι εἶναι ὅπλα καὶ μέσα γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε τὶς ἀρετές, ποὺ σώζουν τὴν ψυχή  μας». 

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ -- Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΚΡΩΝ

Δεν μπορώ να αντιληφθώ την πεπλανημένη νοοτροπεία μερικών αδελφών και πατέρων, που αντί, φυσιολογικώς, να δέρνωσι τον απείθαρχο και εγωϊστή γάδαρον δέρνωσι συνήθως το σαμάρι. Το σαμάρι, όσο και να το δέρνετε, δεν χαμπαριάζει αδελφοί και πατέρες, διότι είναι άψυχον και αναίσθητον αντικείμενον, άνευ Νευροβιολογικού Συστήματος και άρα δίχως βιολογική έστω ζωή. Μη φοβάστε δε να δέρετε τον γάδαρον του ψευδοπροφήτου και μάγου Βαρλαάμ, διότι ο γαΐδαρος απεδείχθην Χάριτι Κυρίου… καλικέλαδος και καλόδοξος «Προφητάναξ».

Πέραν τούτου, ίσως να ήτο καλύτερος ο Χριστιανικός κόσμος της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, αν μερικοί ψευδοπροφήτες «Ζηλωτές» αυτομαστιγώνοντο με το φραγκέλιον της αυτομεμψίας. Όταν όμως δειλιάζωσι να εφαρμώσωσι την ακρίβειαν της αυτομεμψίας, μη διστάζετε αδελφοί και πατέρες, αναντίρρητα θα εκτελείτε υψηλωτάτη Εκκλησιαστική υπηρεσία, όπου τους εντοπίζετε, να τους μαστιγώνετε αποτόμως και να τους σφαγιάζετε με την κοφτερή μάχαιρα του Αγίου Πνεύματος και με το τσεκούρι της Αποδεικτικής Θεο-λογικής μεθοδολογίας.

Τί γίνεται εδώ πέρα ; Τί εκκλησία είναι αυτή ; -- του ιατρού κ.Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Αμφιβάλλω αν ο κ. Νούνης καταλαβαίνει αυτά που γράφει. Ο ευλογημένος δέν καταλαβαίνει καί τόν προβληματισμό, που του θέτουν άλλοι, όπως ο γράφων, γιά τό αν είναι σωστή (ακριβής ή ορθή) η διάκριση που κάνει, γράφοντας "άλλο η διακοπή μνημόνευσης καί άλλο η διακοπή κοινωνίας". Καί αυτό, γιά να δικαιολογήσει τήν εντός εκκλησίας Αποτείχιση, όπου οι μνημονευτές θα διακρίνονται : α) σέ μή κοινωνούς (μέ αιρετικό) αλλά μνημονεύοντες (αιρετικό), β) σέ μή μνημονεύοντες (αιρετικό) αλλά κοινωνούς (μέ αιρετικό) καί γ) σέ κοινωνούς (μέ αιρετικό) αλλά καί μνημονευτές αιρετικού ή αιρετικών. Ίσως καί αλλοθρήσκων.

Τί γίνεται εδώ πέρα ; Τί εκκλησία είναι αυτή ; Δύο ταχυτήτων ή μάλλον περισσοτέρων, μετά τά "άγια Κοράνια" καί τήν κοινή (ιουδαιοχριστιανική !) βίβλο καί παράδοση που αποκτήσαμε ; Μάς πισωγύρισαν (οι προοδευτικοί !) στόν αρχαϊκό Ιουδαϊσμό χωρίς νά μας ρωτήσουν καί δέν τό πήραμε είδηση ; Μέγας είσαι Κύριε !

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).

Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.

«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρ...":

8 Ιουνίου 2017 - 10:05 π.μ.

Βρε άνθρωπε του Θεού. Όταν γράφεις ένα κείμενο μπορείς να το γράψεις σε όποια γλώσσα επιθυμείς και είναι και δικαίωμά σου Όταν όμως σου ζητάνε να διευκρινήσεις τη θέση σου όπως εδώ τότε δεν πιάνεις την καθαρεύουσα αδιαφορώντας για όλους τους άλλους αλλά επεξηγείς και διευκολύνεις τον διάλογο σε γλώσσα που να διαβάζεται. Δεν σπουδάσαμε όλοι τις σπουδές του καθ όλα σεβαστού κύριου Νούνη για να μας είναι εύκολη τέτοια ανάγνωση. Πρέπει να το καταλάβει και ο ίδιος αν δεν κάνει μονόλογο αλλά ενδιαφέρεται τα μηνύματά του να μεταδίδονται στον αναγνώστη. Στην διχαστική σου ερώτηση που άπτεται του ημερολογίου δεν απαντώ γιατί θεωρώ γελοίους όσους και από τις δύο πλευρές δεν κοιτάνε την ουσία που είναι η αίρεση και κοιτάνε τις ημερομηνίες.... Το "σωστά τα λέει ο κύριος Νούνης" ή "σωστα τα λέει ο κύριος Χριστοδουλίδης" προσωπικά με αφήνει παντελώς αδιάφορο και δεν έκανα παρέμβαση γι αυτό αλλά για να επεξηγεί ο κύριος Νούνης την όποια θέση του με τρόπο πιο κατανοητό σε όλους εμάς που είμαστε λιγότερο φωτισμένοι και μορφωμένοι....

Καί αυτό τό ελάχιστο γιά εσάς κ Νούνη -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Παναγιώτη Νούνη :
«ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟ « ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΨΥΧΙΑΤΡΟ» ΑΛΛΑ ΠΑΘΟΛΟΓΟ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ ...
«...Τα περί της Πατερικής Θεολογίας και της ορθοδόξου Ποιμαντικής, επιτρέψτε μου αγαπητέ μου ιατρέ, να σας πληροφορήσω, ότι οι θεολογικές και εκκλησιαστικές ενέργειες κρίνονται κατά βάση της Θεανθρωπολογικής και Ευαγγελικής θείας Λογικής. Κρίνονται βάση συγκεκριμένων Πατρολογικών και Δογματολογικών προϋποθέσεων και κριτηρίων όπου υποστηρίζονται στη Θεανθρώπινη Λογική του ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν και ποιμαίνει και επισκοπείν τον Λαόν του Θεού.
Συνεπώς, οι φλυαρίες σας είναι λογικοφανείς, και επιχειρηματολογικά διάτρητες, και τις εκλαμβάνω ως αλυσιτελή ά-θεολογήματα.»

Κυπριανός Χ.
Κύριε Νούνη,
Δέν θά μπώ στόν κόπο νά απαντήσω σχολαστικά. Θά αρκεστώ στήν γραπτή απόκριση πού έδωσα σέ κάποιον σχολιαστή γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα ( βλέπε http://orthodox-voice.blogspot.gr/2017/06/blog-post_8.html } καί είναι η εξής :

« Ανώνυμος είπε...
Στη θεολογική αυτή συζήτηση που γίνεται Το δίκαιο το έχει ο θεολόγος κ. Παναγιώτης Νούνης και όχι ο παλαιοημερολογίτης γιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης.

κχ
Άκουσε, αγαπητέ σχολιαστή, καί μάθε, ότι τό ζήτημα δέν είναι ποιός έχει δίκιο καί ποιός άδικο. Η "ουσία" τού θέματος είναι τίνος τά επιχειρήματα στοιχειοθετούν έλλογη τοποθέτηση, άρα αποδοχή, καί τίνος όχι. Παρένθεση, δέν είναι δικά μου αυτά που θά γράψω, είναι στοιχειοθετημένα από τήν Καινή Διαθήκη καί μάλιστα από τήν «Προς Εβραίους Επιστολή» τού Απ. Παύλου.

Γιά παράδειγμα, η αποτείχιση εκείνη η οποία προτείνει διακοπή Μνημόνευσης - αυτονόητα ΚΑΙ κοινωνίας - αλλά αφήνει ανοικτό τό ενδεχόμενο ο διακόψας τήν Μνημόνευση - αυτονόητα καί τήν Κοινωνία - νά συμμετέχει σέ συμπροσευχή καί συλλειτουργία μέ αμνημόνευτο ή αμνημόνευτους, τότε η διακοπή τής Μνημόνευσης χάνεται καί ο μή μνημονευτής γίνεται καί κοινωνός καί μνημονευτής. Δηλαδή, δέκτης τού αιρετικού ή αιρετίζοντος (μπορεί καί αλλόδοξου) επισκόπου ή επισκόπων.

Πές μου λοιπόν, σέ παρακαλώ, τό λαϊκό σώμα τής Εκκλησίας σέ τί κατάσταση βρίσκεται αντιμέτωπο, όταν έχει έναν ιερέα (ανώτερης ή κατώτερης βαθμίδας δέν έχει σημασία) ο οποίος από τή μιά παροτρύνει τούς πιστούς στήν αποτείχιση, ενώ από τήν άλλη συμμετέχει, συλλειτουργεί, συμπροσεύχεται, κοινωνεί, μέ εκείνους που έχει διακόψει Μνημόσυνο καί Κοινωνία ; Πώς θά περιέγραφες αυτή τήν κατάσταση ; Μέ τό τέχνασμα άλλο η μνημόνευση καί έτερο η κοινωνία; Δέν γράφει ο Απ. Παύλος (Εβ. ιγ΄) «7 Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν...», γιά νά συμπληρώσει πιό κάτω μέ τό «17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· » ; Δέν βλέπεις εδώ, ότι η μνημόνευση απαιτεί τό «ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» ; Ποιά είναι η πίστη αυτών τών ηγουμένων, γιά τούς οποίους γίνεται καί συνιστάται η αποτείχιση ;

Απάντησέ μου, σέ παρακαλώ, επειδή μπορεί νά κάνω λάθος στήν αναθεώρηση τής έκβασης τής αναστροφής τών ηγουμένων, τούς οποίους έχω από καιρό εγκαταλείψει. »

Καί αυτό τό ελάχιστο γιά εσάς κ Νούνη

Δέν έχω υπόψη μου, αν η καθ΄ υμάς Πατερική Θεολογία στερείται έλλογων επιχειρημάτων ή ,αν θέλετε, αυτού που λέμε «κοινή λογική», σέ συνάρτηση, οπωσδήποτε, μέ τήν δική μας μελέτη τής Αγίας Γραφής καί τής συναφούς εκκλησιαστικής Γραμματείας-Θεολογίας.

Ο θείος Φώτιος εις τον ιδ΄ λόγον των «Αμφιλοχίων»

εις το – Τι εστι το «διηνοίχθησαν αυτών οι οφθαλμοί»· και πως η παράβασις ισχύν έσχε διανοίγειν οφθαλμούς (Γενέσ. γ:7) – λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: «Μετά την αμαρτίαν ως τα πολλά η επίγνωσις του αμαρτήματος γίνεται, και το μέγεθος του τολμήματος τότε μάλλον επιγινώσκεται· του γαρ επιπροσθούντος πάθους και κινούντος οίστρου προς την αμαρτίαν μετά την έκθεσμον πράξιν πεπαυμένου τε και ηρεμούντος, τότε δη τότε ώσπερ διακύψας της πολλής εκείνης αχλύος και ανανήψας εφορά τα πεπραγμένα, και εις οίαν κατάστασιν εξ οίας μετηνέχθη συναίσθησιν μάλλον λαμβάνει και το συνειδός τιτρώσκον αυτόν και διεγείρον έχων, διαβλέπει τρανώς α του πάθους επιπροσθούντος ουχ ομοίως έβλεπε»

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Ιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης άφησε σχόλιο ...":

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ χαίρε!

Σας ευχαριστώ για την ενημερώση. Επιτρέψτε μου φιλικά κάποιο σχόλιο δημοσιογραφικής υφής για λόγους δικαιοσύνης:

Έχετε την δεοντολογική υποχρέωση, αν είστε έντιμος και ηθικός άνθρωπος, να παραθέσετε την ΠΗΓΗ προελεύσεως από όπου αντλήσατε το σχόλιον του κ. Κυπριανού ώστε να μελετήσουν οι αναγνώστες, με απόλυτη ακρίβεια και αντικειμενικότητα μέσα σε ποιό πλαίσιο και ποια συνάφεια, σχολίασε ότι σχολιάσε ο καλός ιατρός, και όχι να δημοσιεύετε αποσπασματικά και με υποκειμενική μονομέρεια όσα εσείς νομίζετε.

Το σχόλιον του κ. Κυπριανού εγράφθην εις το προσωπικόν προφίλ και ιστολόγιο μας κάτω από την ανάρτηση αυτή:  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html#gpluscomments .

και συνεπώς η ΠΗΓΗ είναι αυτή: ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html .

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΕ Β΄ ΜΕΡΟΣ)

(Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Μάλιστα έχω απαντήσει αξιότιμε αδελφέ κύριε Κώστα, στο εν λόγω σχόλιον του αγαπητού συμπατριώτη μου ιατρού:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟ « ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΨΥΧΙΑΤΡΟ» ΑΛΛΑ ΠΑΘΟΛΟΓΟ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Τα περί της Πατερικής Θεολογίας της ορθοδόξου Ποιμαντικής, επιτρέψτε μου πολυσέβαστε ιατρέ κύριε Κυπριανέ μου, ότι είναι αρχή απαράβατη, ότι δεν τα εξετάζουμεν από το ανθρωπολογικό πρίσμα της «κοινής λογικής», της Αριστοτελικής Λογικής, της Νεοπλατωνικής Λογικής, ή της Προτασιακής Μαθηματικοποιημένης Λογικής του Φρέγκε, του Ράσσελ, και του Χιούμ,  ή του Κάντ, ή του Βίτγκενστάϊν όπου ανέπτυξαν την Φιλοσοφική Λογική σε μέγιστο βαθμό.

Και βάσει όλων αυτών και άλλων τόσων, εξελίχθησαν και επροόδευσαν οι Θετικές Επιστήμες, μαζί και η Επιστήμη της Ψυχολογίας, αλλά και της Ψυχιατρικής.

Τα περί της Πατερικής Θεολογίας και της ορθοδόξου Ποιμαντικής, επιτρέψτε μου αγαπητέ μου ιατρέ, να σας πληροφορήσω, ότι οι θεολογικές και εκκλησιαστικές ενέργειες κρίνονται κατά βάση της Θεανθρωπολογικής και Ευαγγελικής θείας Λογικής.

Κρίνονται βάση συγκεκριμένων Πατρολογικών και Δογματολογικών προϋποθέσεων και κριτηρίων όπου υποστηρίζονται στη Θεανθρώπινη Λογική του ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν και ποιμαίνει και επισκοπείν τον Λαόν του Θεού.

Συνεπώς, οι φλυαρίες σας είναι λογικοφανείς, και επιχειρηματολογικά διάτρητες, και τις εκλαμβάνω ως αλυσιτελή ά-θεολογήματα.

Να σας παραπέμψω σε ακαδημαϊκόν εγχειρίδιον (δείτε το εδώ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΟΥ, Προϋποθέσεις και Κριτήρια του Ορθοδόξως και Απλανώς Θεολογείν, http://www.pournarasbooks.gr/frontend/book.php?bookid=539) του Καθηγητού μου ώστε να εννοήσετε καλώς την Ορθόδοξη Πατερική και Δογματική Θεολογία και να αφήσετε στις καλλένδες τις γνωστές τραγελαφικές ασυναρτησίες και παπαγαλίες των «Λογικιστών» πεπλανημένων «Ζηλωτών».

Καλή ανάγνωση και καλύτερον προβληματισμό

π.ν.

Η οποία απάντησίς μου, βρίσκεται και πάλιν, στην ΠΗΓΗ της αναρτήσεως και των σχολιασμών κάτωθεν εξ αυτής:

ΠΗΓΗ: http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html

Εκτενέστερη δε απάντηση στα «Ζηλωτικά» ερωτήματα του ιατρού δίδω επίσης εδώ σε μόλις προσφατο άρθρο μου:

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΟ» ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΗΜΑΤΗ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_54.html.

Και αν κανείς ενδιαφέρετε για περισσότερη πληροφόρηση, ας δει και αυτό: 

Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html


Αν σας ενδιαφέρει πράγματι η Εκκλησιαστική και Θεολογική αλήθεια των πραγμάτων έχετε την δεοντολογική και ηθική υποχρέωση για λόγους δικαιοσύνης, είτε να αναδημοσιεύσετε αυτούσια τα κείμενά μας, είτε το απαντητικό σχόλιόν μας κατά του σχολιασμού του ιατρού, καθώς και την ΠΗΓΗ προελεύσεως των σχολιασμών και κειμένων μας. Όλα τα κείμενα που σας παραθέτω είναι απαντήσεις, τα οποία νομίζω σας απέστειλα στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρόμειον, πιθανόν να μη τα έχετε μελετήσει ακόμη, στην ίδια και αυτή θεματολογία και στο θεολογικό πλαίσιο των «ζηλωτικών» ερωτήσεων του ιατρού.

Σας ευχαριστώ για την ενημέρωσιν και πράξατε καλά.

Φιλικά

ο Παναγιώτης Π. Νούνης 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ ...":

Πάντως ασχέτως του ποιός έχει δίκαιο και ποιός όχι, αντί να παρλάρετε ασύστολα θα μπορούσατε εν περιλήψη να πείτε και εδώ δύο κουβέντες ουσίας για να υπερασπιστείτε την θέση σας και φυσικά να παραθέσετε και τις δικές σας πηγές....Πιο κουραστικό μήνυμα χωρίς καμία απολύτως πληροφόρηση και με μία ακατάσχετη ροή επαναλαμβανόμενων σύνθετων λέξεων δεν έχω ξαναδιαβάσει στην ζωή μου...Έλεος...Δημόσιο μήνυμα-σχόλιο κάνετε και όχι διάλεξη σε θεολογικό συνέδριο....

Φιλικά πάντα!

Η μνημόνευση απαιτεί τό «ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ανώνυμος  είπε...
Στη θεολογική αυτή συζήτηση που γίνεται Το δίκαιο το έχει ο θεολόγος κ. Παναγιώτης Νούνης και όχι ο παλαιοημερολογίτης γιατρός κ. Κυπριανός Χριστοδουλίδης.

κχ
Άκουσε, αγαπητέ σχολιαστή, καί μάθε, ότι τό ζήτημα δέν είναι ποιός έχει δίκιο καί ποιός άδικο. Η "ουσία" τού θέματος είναι τίνος τά επιχειρήματα στοιχειοθετούν έλλογη τοποθέτηση, άρα αποδοχή, καί τίνος όχι. Παρένθεση, δέν είναι δικά μου αυτά που θά γράψω, είναι στοιχειοθετημένα από τήν Καινή Διαθήκη καί μάλιστα από τήν «Προς Εβραίους Επιστολή» τού Απ. Παύλου.

Γιά παράδειγμα, η αποτείχιση εκείνη η οποία προτείνει διακοπή Μνημόνευσης - αυτονόητα ΚΑΙ κοινωνίας - αλλά αφήνει ανοικτό τό ενδεχόμενο ο διακόψας τήν Μνημόνευση - αυτονόητα καί τήν Κοινωνία - νά συμμετέχει σέ συμπροσευχή καί συλλειτουργία μέ αμνημόνευτο ή αμνημόνευτους, τότε η διακοπή τής Μνημόνευσης χάνεται καί ο μή μνημονευτής γίνεται καί κοινωνός καί μνημονευτής. Δηλαδή, δέκτης τού αιρετικού ή αιρετίζοντος (μπορεί καί αλλόδοξου) επισκόπου ή επισκόπων.

Πές μου λοιπόν, σέ παρακαλώ, τό λαϊκό σώμα τής Εκκλησίας σέ τί κατάσταση βρίσκεται αντιμέτωπο, όταν έχει έναν ιερέα (ανώτερης ή κατώτερης βαθμίδας δέν έχει σημασία) ο οποίος από τή μιά παροτρύνει τούς πιστούς στήν αποτείχιση, ενώ από τήν άλλη συμμετέχει, συλλειτουργεί, συμπροσεύχεται, κοινωνεί, μέ εκείνους που έχει διακόψει Μνημόσυνο καί Κοινωνία ; Πώς θά περιέγραφες αυτή τήν κατάσταση ; Μέ τό τέχνασμα άλλο η μνημόνευση καί έτερο η κοινωνία; Δέν γράφει ο Απ. Παύλος (Εβ. ιγ΄) «7 Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν...», γιά νά συμπληρώσει πιό κάτω μέ τό «17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· » ; Δέν βλέπεις εδώ, ότι η μνημόνευση απαιτεί τό «ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» ; Ποιά είναι η πίστη αυτών τών ηγουμένων, γιά τούς οποίους γίνεται καί συνιστάται η αποτείχιση ;

Απάντησέ μου, σέ παρακαλώ, επειδή μπορεί νά κάνω λάθος στήν αναθεώρηση τής έκβασης τής αναστροφής τών ηγουμένων, τούς οποίους έχω από καιρό εγκαταλείψει.

Ἡ ἔννοια τοῦ Θεοῦ -- Ο ΘΕΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ῎Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ; -- Τοῦ Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Τό περί Θεοῦ, δογματικό θέμα, εἶναι ἀπέραντο καί ἀνεξιχνίαστο. Ὁ ἄνθρωπος, ὡστόσο, ἐπειδή ἀπ’ τό Θεό καί γιά τό Θεό εἶναι πλασμένος, δέ θά πάψει νά τό ἐρευνᾶ καί νά τό μελετᾶ ἀδιάκοπα. Ἄν ὑπάρχει στήν ἱστορία τοῦ κόσμου ἕνα πανανθρώπινο πρόβλημα, που θά ᾽ ναι γιά πάντα τό κέντρο τῆς ἀναζήτησης καί τῆς γνώσης και τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς οἰκουμένης, εἶναι, δίχως ἀμφιβολία, ὁ Θεός. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ἐξισώσεις, οἱ ὑπολογισμοί, οἱ μαθηματικοί λογισμοί, τά πειράματα, εἶναι δρόμοι καί τρόποι ἐπιστημονικῆς ἔκφρασης. Εἶναι στοιχεῖα ἀπαραίτητα γιά τήν ἀπόδειξη νόμων τῆς Φυσικῆς, τῆς Χημείας, τῆς Βιολογίας.... Στό θέμα «Θεός», δέ χωρᾶνε πειράματα καί ὑπολογισμοί και ἀποδείξεις. «Οὐ γάρ μετρεῖται φύσει τό ὑπέρ φύσιν», λέγει ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής. Τό ἄϋλο δέ μετρᾶται μέ τρόπους φυσικούς καί μέ ὑπολογισμούς ἀνθρώπινους. Τό Πνεῦμα δέ σταθμίζεται μέ ἀριθμούς. Τό ἀπρόσιτο καί τό ἄπειρο δέν ἀνέχεται πειράματα. «Οὐ χωρεῖ το μυστήριον ἔρευναν».

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός" (Ντοκιμαντέρ)

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Ανακομιδή λειψάνου Θεοδώρου του στρατηλάτου, μαρτύρων Νικάνδρου, Μαρκιανού και Καλλιόπης.

Τὸ σεπτὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου († 8 Φεβρουαρίου) μετετέθη, στὶς 8 Ἰουνίου, ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Ποντικῆς, στὸ προγονικὸ κτῆμα τοῦ Ἁγίου, στὰ Εὐχάιτα, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου τὴν ὁποία ἐξέφρασε πρὸ τῆς ἐκτομῆς αὐτοῦ στὸ γραμματέα του Οὔαρο. Ἐκ τοῦ λειψάνου αὐτοῦ τὴ σιαγόνα ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ’ ὁ Μονομάχος (1042 – 1055) ἐδώρισε διὰ χρυσοβούλλου στὴ μονὴ Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους.

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Αν στην προσευχή σου χύνεις πηγές δακρύων, μην υπερηφανεύεσαι ότι τάχα είσαι ανώτερος από τούς πολλούς. Δεν είναι δικό σου κατόρθωμα αυτό, αλλά βοήθεια για την προσευχή σου από τον Κύριο, για να μπορέσεις να εξομολογηθείς με προθυμία τις αμαρτίες σου σ΄ Αυτόν και να τον εξευμενίσεις με τα δάκρυά σου. Μη λοιπόν μετατρέψεις σε πάθος το βοήθημά σου κατά των παθών, για να μην παροργίσεις περισσότερο τον Κύριο πού σου έδωσε αυτή τη χάρη.

Διονύσιος Ἀλ. Πελέκης : Η Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία κατέρρευσε διὰ δύο, κυρίως, λόγους

Ἀποτελεῖ  κοινὸν τόπον διὰ τοὺς ἱστορικοὺς τὸ ὅτι ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ ὁ μεσαιωνικὸς Ἑλληνισμός, παντελῶς δὲ ἀγνοούμενος ἀπὸ τοὺς Νεοέλληνες, ποὺ κατέταξαν ἀπίθανους ἀνθρώπους μεταξὺ τῶν σπουδαίων Ἑλλήνων καὶ κανέναν ἀπὸ τὴ χιλιόχρονη, κακοζήλως ὀνομαζομένην βυζαντινήν, Ἑλληνικὴν αὐτοκρατορίαν μας, κατέρρευσε διὰ δύο, κυρίως, λόγους: Πρῶτον, διότι ἠδιαφόρησε παντελῶς γιὰ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ τὴν διατήρησιν ἀξιομάχου, πλήρως ἐξοπλισμένου καὶ διαθέτοντος τὸ προσῆκον φρόνημα στρατοῦ, πρᾶγμα ποὺ ἰσχύει ἀπαραλλάκτως καὶ σήμερον. Καὶ δεύτερον, διότι ἐδέχθη εἰς τὰ ἐδάφη της σωρείαν «μεταναστῶν», ἑτεροκλήτων στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀπερρόφησε οὔτε ἐνέταξε στὶς κοινωνικές της δομές, ἀλλὰ τοὺς ἄφησε ἀνεξέλεγκτους. Ἔτσι, ἀπομονωμένοι καὶ περιθωριοποιημένοι κατέστησαν ἀδυσώπητοι «ἐσωτερικοὶ ἐχθροί», ἐξέθρεψαν αἰσθήματα μίσους κατὰ τῆς κρατούσης τάξεως, τὰ ὁποῖα σὲ δεδομένη στιγμὴ ἐξεδήλωσαν εἴτε δι' ἐξεγέρσεων, εἴτε δι' ἐντάξεώς τους σὲ ἰσχυρότερες ὁμάδες. Στὴν πολιορκία τῆς Πόλεως τοῦ Μαΐου τοῦ 1453 μόλις τὸ 15% τῶν πολιορκητῶν ἦσαν Ὀθωμανοί. Οἱ λοιποί, μὲ μεγάλο ποσοστὸ «Ἑλλήνων», προήρχοντο ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς «οἰκονομικοὺς μετανάστες». Φοβοῦμαι ὅτι ἡ Ἱστορία θὰ ἐπαναληφθεῖ ὁσονούπω καὶ διὰ τὸν νεώτερον Ἑλληνισμόν. Ἄς ληφθοῦν μέτρα, ὅσον εἶναι καιρός. Καθημέραν ὁ κίνδυνος μεγεθύνεται καὶ καθίσταται ἐνεστὼς καὶ ἀπειλητικός.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Διαβάζω τον Συναξαριστή και αναλογίζομαι: Εκείνοι οι μακάριοι εδείκνυον τα στίγματα και τας πληγάς υπέρ του Χριστού, εμείς σήμερα τι στίγματα εμφανίζουμε;

Ότε δε συνηθροίσθη η εν Νικαία Αγία Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, εν έτει τκε΄ (325), ήτο και ούτος (ο μακάριος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας), εις των εκεί συναθροισθέντων τριακοσίων δέκα και οκτώ Θεοφόρων Πατέρων, οίτινες όλοι έφερον εις το σώμα των τα στίγματα και τας πληγάς του Χριστού, ως λέγει ο θείος Παύλος, και αυτά εθεώρουν καλλωπισμόν των, δεικνύοντες αυτά προς αλλήλους. Και εδείκνυον άλλος μεν την αποκοπείσαν υπό των ειδωλολατρών χείρα του, άλλος τα ώτα του, άλλος την ρίνα του, έτερος τους οφθαλμούς του, και άλλος άλλο μέλος του σώματός του παρουσίαζε βεβλαμμένον και ηκρωτηριασμένον από τους προλαβόντας τυράννους υπέρ της Αγίας του Χριστού Πίστεως. Άλλοι πάλιν επρόβαλλον τα πρήσματα, τα εκ των πεπυρωμένων σιδήρων, τα οποία όλα μετά πάσης χαράς και προθυμίας υπέμειναν οι τρισμακάριοι βασανιζόμενοι δια τον Χριστόν· όθεν και τα εδείκνυον εις όλους, ως λαμπρά σημεία της εις τον Χριστόν αγάπης των. Τότε λοιπόν και ο μακάριος ούτος Παύλος εδείκνυε τα εκ των ροπάλων θλάσματα, τα οποία είχεν εις το σώμα του, ομοίως και τας αγίας χείρας του τας σιδηροκαύστους και ανενεργήτους ούσας.